Even ventileren en tips gevraagd

Heb je een goede band met haar? Of in iedergeval een normale? Want dan zou je misschien even kunnen aanbellen en een gesprek met haar aangaan. Lijkt me beterdan meteen zo'n instantie er op gooien.. Wie weet kun je het dan met haar bespreken. Spreek je zorgen uit!

Ik zou in elk geval niet nu aanbellen. Ze schreeuwt vast uit onmacht en stress. Als de buurvrouw dan ook nog aan de deur komt staat ze misschien niet open voor tips of advies. Op een rustig moment eens praten lijkt me beter. Weet je of ze ook echt hulp gezocht heeft?

Waar is de man in het verhaal? Hoe reageert hij als zijn vrouw staat te blerren als een viswijf? Geeft hij tegengas? Of laat hij alles toe?

vervelende situatie! ik zou toch proberen om met de buurvrouw of buurman te gaan praten op een rustig tijdstip. en dan zo rustig en duidelijk mogelijk uitleggen dat jij geluidsoverlast hebt doordat zij zoveel schreeuwt. je kunt vragen of ze ergens meezit (want schreeuwen duidt zeker op onmacht, frustratie en vermoeidheid). Zijn er andere buren die ook last hebben van haar geschreeuw?

quote:mamaria schreef op 17 oktober 2011 @ 18:51:

Ik wil even wat van me af schrijven en ik ben benieuwd of ik er nou echt te zwaar over denk: Mijn buurvrouw heeft nogal een kort lontje. Ze ontploft erg snel (heb ik van de zomer meegekregen op de dagen dat het wel lekker weer was en iedereen dus buiten zat) en schreeuwt dan tegen haar man en vooral haar kinderen. Nou goed, iedereen heeft wel eens een slechte dag waarop je minder kan hebben dus even aangekeken. Maar het werd steeds erger... Ik heb een kort briefje in de bus gedaan met iets in de trant van "joh, ik merk dat je veel schreeuwt, misschien kun je daar hulp voor zoeken", ik heb het vrij luchtig en positief gehouden. Daarna is het ook een poos beter gegaan. Maar, nu gaat het weer steeds slechter. Schreeuwen, kindertjes overstuur (en dat hoor ik nu door de afzuiging in mijn keuken). Ik zit er echt over te denken om een instantie te bellen maar dat vind ik zo'n drempel. Doen of niet? Ik hoor graag tips en als ik overreageer hoor ik het ook graag. Vind het zo sneu voor die kindjes, die gaan zo'n beetje iedere dag brullend naar bed.

Zo'n briefje zou op mij echt compleet de verkeerde indruk maken. Ik zou je niet zozeer richten op haar instelling als persoon, want dat kun je als buitenstaander niet zomaar veranderen. Waarschijnlijk is het een patroon van jaren en dat kun je alleen veranderen als je er zelf achter staat.



Ik zou me dus alleen richten op geluidsoverlast. Spreek haar op een rustig moment persoonlijk aan en zeg gewoon: "Ik heb veel geluidsoverlast van je de laatste tijd. Ik vind het erg vervelend, want ben gesteld op mijn rust. Zou je er op kunnen letten wat zachter te praten?"

Ik zou een taart bakken en voor de deur gaan staan en vriendelijk vragen of je ergens mee kan helpen. Omdat buuf de indruk wekt dat ze er even helemaal doorheen zit.



En dat dan zonder ondertoon van dat ze eigenlijk een viswijf is. Gewoon heel begripvol doen en dan laten doorschemeren hoe vaak je het wel nie hoort.