Kinderen
alle pijlers
Geslachtskliniek: ja - nee?
zaterdag 27 november 2010 om 19:16
Stel je wilt kinderen en stel er is ook een geslachtskliniek.
Ze hebben er een betrouwbare methode, het is niet schrikbarend duur en jij (of je wederhelft) hoeft ook geen ingewikkelde dingen te doen of onplezierige behandelingen te ondergaan. En de kliniek is ook niet verboden oid.
Zou je er gebruik van maken?
Zo ja, waarom wel en zo nee, waarom niet?
Ben gewoon nieuwsgierig naar aanleiding van het topic 'Ik wil een dochter'. Dus er zit geen onderzoek achter of zo.
Ze hebben er een betrouwbare methode, het is niet schrikbarend duur en jij (of je wederhelft) hoeft ook geen ingewikkelde dingen te doen of onplezierige behandelingen te ondergaan. En de kliniek is ook niet verboden oid.
Zou je er gebruik van maken?
Zo ja, waarom wel en zo nee, waarom niet?
Ben gewoon nieuwsgierig naar aanleiding van het topic 'Ik wil een dochter'. Dus er zit geen onderzoek achter of zo.
Morrigan Crow, net zo leuk als Harry Potter.
zaterdag 27 november 2010 om 21:16
quote:TheEmpress schreef op 27 november 2010 @ 20:51:
[...]
Ja ach, op allerlei manieren laten we de natuur niet haar gang gaan. Simpel voorbeeld: geboortebeperking, IVF behandelingen, vruchtwaterpuncties etc. Waarom daar niet de natuur haar gang laten gaan, het is in feite ook een wens, op een kind, of juist niet, of op een gezond kind.
Waarom zou het geslacht bepalen dan een brug te ver zijn? Wat is precies het bezwaar? Ik zie het probleem niet zo, behalve dan dat het een zware behandeling is, waarbij ook nogeens embryo`s vernietigd worden, en daar heb ik een etisch probleem mee. Maar buiten dat, wat maakt het uit?
Ik ken de voorkeur voor het krijgen van meisjes, en ik snap ergens wel dat sommige mensen daarin ver kunnen gaan. Maar doen zij er iemand kwaad mee? Dat denk ik niet.
Het wordt een discussie over de maakbaarheid van het leven, niet meer 'gewoon' dankbaar kunnen zijn voor het kind dat je krijgt, jongen of meisje als het maar gezond is.
Maar mensen hébben soms die voorkeur nou eenmaal.
Ik vind een IVF behandeling in verband met verminderde vruchtbaarheid iets anders dan wel in staat zijn om een kind te krijgen, maar daar nog aan willen rommelen.
En er zitten consequenties aan IVF, dus ook als je IVF gaat doen ivm geslachtsvoorkeur. Ik vind het een brug te ver. Ook bij medische argumenten. En ik ga me nog even bezinnen waarom het een brug te ver is. Het is zo'n gevoelsmatig iets bij mij.
[...]
Ja ach, op allerlei manieren laten we de natuur niet haar gang gaan. Simpel voorbeeld: geboortebeperking, IVF behandelingen, vruchtwaterpuncties etc. Waarom daar niet de natuur haar gang laten gaan, het is in feite ook een wens, op een kind, of juist niet, of op een gezond kind.
Waarom zou het geslacht bepalen dan een brug te ver zijn? Wat is precies het bezwaar? Ik zie het probleem niet zo, behalve dan dat het een zware behandeling is, waarbij ook nogeens embryo`s vernietigd worden, en daar heb ik een etisch probleem mee. Maar buiten dat, wat maakt het uit?
Ik ken de voorkeur voor het krijgen van meisjes, en ik snap ergens wel dat sommige mensen daarin ver kunnen gaan. Maar doen zij er iemand kwaad mee? Dat denk ik niet.
Het wordt een discussie over de maakbaarheid van het leven, niet meer 'gewoon' dankbaar kunnen zijn voor het kind dat je krijgt, jongen of meisje als het maar gezond is.
Maar mensen hébben soms die voorkeur nou eenmaal.
Ik vind een IVF behandeling in verband met verminderde vruchtbaarheid iets anders dan wel in staat zijn om een kind te krijgen, maar daar nog aan willen rommelen.
En er zitten consequenties aan IVF, dus ook als je IVF gaat doen ivm geslachtsvoorkeur. Ik vind het een brug te ver. Ook bij medische argumenten. En ik ga me nog even bezinnen waarom het een brug te ver is. Het is zo'n gevoelsmatig iets bij mij.
zaterdag 27 november 2010 om 22:12
Ik vind het heel lastig om daar een oordeel over te geven. Ik zou het zelf in ieder geval niet doen, dat sowieso. Maar wie ben ik om te oordelen over de (ws sterke) wens van iemand anders en te zeggen dat dat 'verkeerd' is.
Ik heb een beetje moeite met de gedachte dat alles maakbaar moet zijn. Je wilt graag een meisje, nou dan zorg je dat je een meisje krijgt als dat straks mogelijk is. En dan blijkt het een jongens-meisje te zijn! Die een bloedhekel heeft aan alle dingen waar jij je zo op verheugd had bij 'een meisje'. En straks willen we ook graag kunnen bepalen dat ze blond haar en blauwe ogen heeft. En oja, ze moet vooral ook geen aanleg mogen hebben om dik te worden. En een hoog IQ hebben!
Ik weet best dat een bepaalde mate van maakbaarheid er nu ook al is. In feite zijn IVF etc dat ook al. Echter ik vind een verschil zitten tussen mensen de medische wetenschap gebruiken om een kinderwens te vervullen en deze gebruiken om te bepalen wat voor kind je precies wilt hebben....
Maar goed, da's mijn mening.
Ik heb een beetje moeite met de gedachte dat alles maakbaar moet zijn. Je wilt graag een meisje, nou dan zorg je dat je een meisje krijgt als dat straks mogelijk is. En dan blijkt het een jongens-meisje te zijn! Die een bloedhekel heeft aan alle dingen waar jij je zo op verheugd had bij 'een meisje'. En straks willen we ook graag kunnen bepalen dat ze blond haar en blauwe ogen heeft. En oja, ze moet vooral ook geen aanleg mogen hebben om dik te worden. En een hoog IQ hebben!
Ik weet best dat een bepaalde mate van maakbaarheid er nu ook al is. In feite zijn IVF etc dat ook al. Echter ik vind een verschil zitten tussen mensen de medische wetenschap gebruiken om een kinderwens te vervullen en deze gebruiken om te bepalen wat voor kind je precies wilt hebben....
Maar goed, da's mijn mening.
zaterdag 27 november 2010 om 22:59
quote:tonkje schreef op 27 november 2010 @ 19:43:
[...]
Maar zou het dan niet verleidelijk zijn, om als het 1e kind een jongetje is, voor de 2e toch naar de kliniek te stappen?weet ik niet - misschien hangt het er vanaf hoe ik het eerste kind zou ervaren. Maar ik weet nog niet of ik uberhaupt kinderen wil, dus over een tweede heb ik nog nooit nagedacht
[...]
Maar zou het dan niet verleidelijk zijn, om als het 1e kind een jongetje is, voor de 2e toch naar de kliniek te stappen?weet ik niet - misschien hangt het er vanaf hoe ik het eerste kind zou ervaren. Maar ik weet nog niet of ik uberhaupt kinderen wil, dus over een tweede heb ik nog nooit nagedacht
zondag 28 november 2010 om 06:18
quote:iris1969 schreef op 27 november 2010 @ 20:50:
Ik heb er geen bezwaren tegen, dus ik zou het zeker doen als ik een kind zou willen. Nu wil ik geen kind, dus gaat het bij mij niet op, maar als ik een kind zou willen dan zou dat 100% zeker een meisje moeten zijn, want die vind ik algemeen genomen gewoon leuker dan jongetjes.
Ik denk dat we hier in de toekomst zeker meer van gaan horen en ik denk zelfs dat we er ooit ook gewend aan gaan raken.
100% mee eens!
Toen ik nog op de lagere school zat kwam er 'n nieuwsbericht voorbij van de reageerbuisbaby. Laat ik toen gedacht hebben dat vrouwen niet meer zelf heel die rompslomp van zwanger zijn en bevalling moesten doorstaan? Ik dacht dat ze toen al 'n mogelijkheid hadden om zo'n kind extern uit te kunnen broeden. Maar dat bleek nog toekomstmuziek.
Waarom zo'n taboe op wat er allemaal nog meer mogelijk is?
Er is al zoveel maakbaar gemaakt. De natuur gewoon z'n gang laten gaan hoeft gelukkig niet meer (dan zat ik -mits ik vruchtbaar ben- met 'n ongewenst kind opgescheept bijv.) We hebben manieren om niet zwanger te hoeven worden, we hebben manieren om onvruchtbaren toch aan 'n kind te kunnen helpen. Waarom dan niet wat meer opties ontwikkelen?
Smaken verschillen gelukkig, dus zullen er altijd verschillende type kinderen gemaakt worden. Meisjes, jongetjes, blondjes, bruinen, roodharigen. En dan natuurlijk het uit kunnen sluiten van erfelijke kwalen of die flaporen van de vader en die grote neus van de moeder. Lijkt me 'n prima ontwikkeling.
Ik heb er geen bezwaren tegen, dus ik zou het zeker doen als ik een kind zou willen. Nu wil ik geen kind, dus gaat het bij mij niet op, maar als ik een kind zou willen dan zou dat 100% zeker een meisje moeten zijn, want die vind ik algemeen genomen gewoon leuker dan jongetjes.
Ik denk dat we hier in de toekomst zeker meer van gaan horen en ik denk zelfs dat we er ooit ook gewend aan gaan raken.
100% mee eens!
Toen ik nog op de lagere school zat kwam er 'n nieuwsbericht voorbij van de reageerbuisbaby. Laat ik toen gedacht hebben dat vrouwen niet meer zelf heel die rompslomp van zwanger zijn en bevalling moesten doorstaan? Ik dacht dat ze toen al 'n mogelijkheid hadden om zo'n kind extern uit te kunnen broeden. Maar dat bleek nog toekomstmuziek.
Waarom zo'n taboe op wat er allemaal nog meer mogelijk is?
Er is al zoveel maakbaar gemaakt. De natuur gewoon z'n gang laten gaan hoeft gelukkig niet meer (dan zat ik -mits ik vruchtbaar ben- met 'n ongewenst kind opgescheept bijv.) We hebben manieren om niet zwanger te hoeven worden, we hebben manieren om onvruchtbaren toch aan 'n kind te kunnen helpen. Waarom dan niet wat meer opties ontwikkelen?
Smaken verschillen gelukkig, dus zullen er altijd verschillende type kinderen gemaakt worden. Meisjes, jongetjes, blondjes, bruinen, roodharigen. En dan natuurlijk het uit kunnen sluiten van erfelijke kwalen of die flaporen van de vader en die grote neus van de moeder. Lijkt me 'n prima ontwikkeling.
zondag 28 november 2010 om 06:24
quote:Sunemom schreef op 27 november 2010 @ 21:16:
Ik zou er nooit gebruik van maken. Net zo goed als dat ik nooit gebruik heb willen maken van het medische circuit om zwanger te worden. Het leven is niet maakbaar en hoeft niet maakbaar te zijn. Als je een kind wil, dan wil je een kind. Dan wil je niet een jongen of een meisje, dan wil je geen blauwe of bruine ogen, dan wil je niet een bepaald iq. Dan hoop je (voor je kind) dat het gezond mag zijn, maar je weet zodra je aan kinderen begint dat je de grootste gok van je leven waagt en dat niets daaraan zeker is. Als je dat niet wilt/kunt moet je er m.i. niet aan beginnen.Ik ken de gevoelens van 'n kinderwens hebben niet, maar dit vind ik dus heel wonderlijk. Als ik 'n hond of paard wil, dan wil ik bewust 'n bepaald ras, kleur en geslacht, er moeten goede kwaliteiten aanwezig zijn om te kunnen presteren en er moet ook nog 'n klik zijn. Hoe komt 't dat veel mensen met 'n kinderwens geen voorkeuren hebben? En dat mensen die wel voorkeuren hebben het als taboe ervaren er over te kunnen praten?
Ik zou er nooit gebruik van maken. Net zo goed als dat ik nooit gebruik heb willen maken van het medische circuit om zwanger te worden. Het leven is niet maakbaar en hoeft niet maakbaar te zijn. Als je een kind wil, dan wil je een kind. Dan wil je niet een jongen of een meisje, dan wil je geen blauwe of bruine ogen, dan wil je niet een bepaald iq. Dan hoop je (voor je kind) dat het gezond mag zijn, maar je weet zodra je aan kinderen begint dat je de grootste gok van je leven waagt en dat niets daaraan zeker is. Als je dat niet wilt/kunt moet je er m.i. niet aan beginnen.Ik ken de gevoelens van 'n kinderwens hebben niet, maar dit vind ik dus heel wonderlijk. Als ik 'n hond of paard wil, dan wil ik bewust 'n bepaald ras, kleur en geslacht, er moeten goede kwaliteiten aanwezig zijn om te kunnen presteren en er moet ook nog 'n klik zijn. Hoe komt 't dat veel mensen met 'n kinderwens geen voorkeuren hebben? En dat mensen die wel voorkeuren hebben het als taboe ervaren er over te kunnen praten?
zondag 28 november 2010 om 08:39
quote:Surface2 schreef op 27 november 2010 @ 20:24:
[...]
Weet je, ik denk dat dat heel gemakkelijk gezegd is. Wat als een moeder - om wat voor reden dan ook - na haar bevalling niet goed in haar vel zit. Kan me zo voorstellen dat zoiets dan blijft spelen. En trouwens, volgens mij geeft het ook niet aan dat ze niet gelukkig is met het kind dat ze heeft, maar het geeft aan dat ze graag ook een kind van het andere geslacht wil.En een half jaar na je bevalling ben je echt, echt, echt jezelf nog niet. Die verhalen van 9 maanden tot een jaar ontzwangeren klopten bij mij echt wel.
[...]
Weet je, ik denk dat dat heel gemakkelijk gezegd is. Wat als een moeder - om wat voor reden dan ook - na haar bevalling niet goed in haar vel zit. Kan me zo voorstellen dat zoiets dan blijft spelen. En trouwens, volgens mij geeft het ook niet aan dat ze niet gelukkig is met het kind dat ze heeft, maar het geeft aan dat ze graag ook een kind van het andere geslacht wil.En een half jaar na je bevalling ben je echt, echt, echt jezelf nog niet. Die verhalen van 9 maanden tot een jaar ontzwangeren klopten bij mij echt wel.
zondag 28 november 2010 om 09:50
Ik heb laatst ook over een dergelijke nieuwe kliniek gehoord. De arts was aan het woord en vertelde dat de vrouw een bepaald dieet moet volgen en nog wat andere adviezen krijgt en dat de kans dan 85 % is dat ze een dochter krijgt. Bewijs hiervoor is geleverd! Het heeft dus niets met geklooi met zaad of id te maken. Weet dus niet of het de zelfde kliniek is als waar To het over heeft. Maar dat lijkt me wel. Ik heb er persoonlijk niets op tegen. Maar zou het niet doen want ik heb al twee meiden.
zondag 28 november 2010 om 09:52
quote:DTJ schreef op 27 november 2010 @ 22:12:Ik heb een beetje moeite met de gedachte dat alles maakbaar moet zijn. Je wilt graag een meisje, nou dan zorg je dat je een meisje krijgt als dat straks mogelijk is. En dan blijkt het een jongens-meisje te zijn! Die een bloedhekel heeft aan alle dingen waar jij je zo op verheugd had bij 'een meisje'.
Maar waarom zouden mensen die een meisje willen dus ook een 'barbie-meisje dat dol is op roze willen'? Ik lees dat in deze reactie maar ook in verschillende andere reacties in dit en in het 'ik wil een dochter' topic.
Ik zou als ik kinderen wilde ook liever een meid willen, maar een tutmeisje hoeft het echt niet te zijn.
Maar waarom zouden mensen die een meisje willen dus ook een 'barbie-meisje dat dol is op roze willen'? Ik lees dat in deze reactie maar ook in verschillende andere reacties in dit en in het 'ik wil een dochter' topic.
Ik zou als ik kinderen wilde ook liever een meid willen, maar een tutmeisje hoeft het echt niet te zijn.
Morrigan Crow, net zo leuk als Harry Potter.
zondag 28 november 2010 om 10:39
quote:elninjoo schreef op 28 november 2010 @ 06:24:
[...]
Ik ken de gevoelens van 'n kinderwens hebben niet, maar dit vind ik dus heel wonderlijk. Als ik 'n hond of paard wil, dan wil ik bewust 'n bepaald ras, kleur en geslacht, er moeten goede kwaliteiten aanwezig zijn om te kunnen presteren en er moet ook nog 'n klik zijn. Hoe komt 't dat veel mensen met 'n kinderwens geen voorkeuren hebben? En dat mensen die wel voorkeuren hebben het als taboe ervaren er over te kunnen praten?
Het verschil zit hem denk ik in de intentie. Jij hebt het over een (huis) dier. Een dier dat je in huis neemt voor gezelschap of om prestaties te kunnen leveren. Hoeveel je ook van een dier kunt houden het blijft altijd precies dat, jou dier. Met een kind heb je een heel ander uitgangspunt. Natuurlijk beslis je als ouder voor een kind te kiezen en zal het altijd jou kind blijven, maar tegelijk kies je er ook voor om een uniek individu op de wereld te zetten die met al zijn/haar voors en tegens zijn/haar eigen leven zal moeten gaan leiden, niet voor jou gezelschap als ouder, niet omdat dat kind een bepaalde tegenprestatie gaat of kan gaan leveren, maar omdat het zijn eigen mens is. Een kind heb je niet een kind mag je opvoeden en een band mee opbouwen, maar je bezit een kind niet en dat is een wezenlijk verschil met een dier.
Als je een kind krijgt krijg je een nieuw mens. En als je uitgaat van het idee dat alle mensen gelijk zijn, dan is het m.i. op zijn zachts gezegd raar dat je wel gaat bepalen wat het geslacht is, of de kleur ogen, of dat het kind slim of dom is. Mensen kunnen hun leven een stuk beter beïnvloedden dan een hond of een paard. Een paard dat kreupel is zal nooit een de grootste races winnen, een vuilnisbakkie wordt nooit een rashond. Bij mensen ligt dat anders. Ik ken mensen met een handicap die het ontzettend ver geschopt hebben, kinderen die met tegenslag opgroeien blijken vaak ontzettend sterke volwassenen te zijn, mensen kunnen met doorzettingsvermogen en een positieve levensinstelling hun leven sturen, iedereen verdient die kans, niet alleen maar dat zo gewenste meisje of die gewilde jongen met blauw haar en blauwe ogen, maar gewoon je kind. Als je perse allerlei eigenschappen uit wil zoeken vind ik dat onbegrijpelijk. Je zal die vurig gewenste dochter krijgen en die verteld op haar 12de dat ze in het verkeerde lichaam zit en een jongen wil worden, dan is ze ineens niet goed genoeg meer?
[...]
Ik ken de gevoelens van 'n kinderwens hebben niet, maar dit vind ik dus heel wonderlijk. Als ik 'n hond of paard wil, dan wil ik bewust 'n bepaald ras, kleur en geslacht, er moeten goede kwaliteiten aanwezig zijn om te kunnen presteren en er moet ook nog 'n klik zijn. Hoe komt 't dat veel mensen met 'n kinderwens geen voorkeuren hebben? En dat mensen die wel voorkeuren hebben het als taboe ervaren er over te kunnen praten?
Het verschil zit hem denk ik in de intentie. Jij hebt het over een (huis) dier. Een dier dat je in huis neemt voor gezelschap of om prestaties te kunnen leveren. Hoeveel je ook van een dier kunt houden het blijft altijd precies dat, jou dier. Met een kind heb je een heel ander uitgangspunt. Natuurlijk beslis je als ouder voor een kind te kiezen en zal het altijd jou kind blijven, maar tegelijk kies je er ook voor om een uniek individu op de wereld te zetten die met al zijn/haar voors en tegens zijn/haar eigen leven zal moeten gaan leiden, niet voor jou gezelschap als ouder, niet omdat dat kind een bepaalde tegenprestatie gaat of kan gaan leveren, maar omdat het zijn eigen mens is. Een kind heb je niet een kind mag je opvoeden en een band mee opbouwen, maar je bezit een kind niet en dat is een wezenlijk verschil met een dier.
Als je een kind krijgt krijg je een nieuw mens. En als je uitgaat van het idee dat alle mensen gelijk zijn, dan is het m.i. op zijn zachts gezegd raar dat je wel gaat bepalen wat het geslacht is, of de kleur ogen, of dat het kind slim of dom is. Mensen kunnen hun leven een stuk beter beïnvloedden dan een hond of een paard. Een paard dat kreupel is zal nooit een de grootste races winnen, een vuilnisbakkie wordt nooit een rashond. Bij mensen ligt dat anders. Ik ken mensen met een handicap die het ontzettend ver geschopt hebben, kinderen die met tegenslag opgroeien blijken vaak ontzettend sterke volwassenen te zijn, mensen kunnen met doorzettingsvermogen en een positieve levensinstelling hun leven sturen, iedereen verdient die kans, niet alleen maar dat zo gewenste meisje of die gewilde jongen met blauw haar en blauwe ogen, maar gewoon je kind. Als je perse allerlei eigenschappen uit wil zoeken vind ik dat onbegrijpelijk. Je zal die vurig gewenste dochter krijgen en die verteld op haar 12de dat ze in het verkeerde lichaam zit en een jongen wil worden, dan is ze ineens niet goed genoeg meer?
zondag 28 november 2010 om 12:19
quote:avondzonnetje schreef op 27 november 2010 @ 21:16:
[...]
Ik vind een IVF behandeling in verband met verminderde vruchtbaarheid iets anders dan wel in staat zijn om een kind te krijgen, maar daar nog aan willen rommelen.
En er zitten consequenties aan IVF, dus ook als je IVF gaat doen ivm geslachtsvoorkeur. Ik vind het een brug te ver. Ook bij medische argumenten. En ik ga me nog even bezinnen waarom het een brug te ver is. Het is zo'n gevoelsmatig iets bij mij.Voor jou is het gevoelsmatig anders, maar IVF is en blijft rommelen met de natuur. Om welke reden je het ook doet.
[...]
Ik vind een IVF behandeling in verband met verminderde vruchtbaarheid iets anders dan wel in staat zijn om een kind te krijgen, maar daar nog aan willen rommelen.
En er zitten consequenties aan IVF, dus ook als je IVF gaat doen ivm geslachtsvoorkeur. Ik vind het een brug te ver. Ook bij medische argumenten. En ik ga me nog even bezinnen waarom het een brug te ver is. Het is zo'n gevoelsmatig iets bij mij.Voor jou is het gevoelsmatig anders, maar IVF is en blijft rommelen met de natuur. Om welke reden je het ook doet.
zondag 28 november 2010 om 12:29
quote:CharlotteAnnaSophie schreef op 28 november 2010 @ 09:50:
Ik heb laatst ook over een dergelijke nieuwe kliniek gehoord. De arts was aan het woord en vertelde dat de vrouw een bepaald dieet moet volgen en nog wat andere adviezen krijgt en dat de kans dan 85 % is dat ze een dochter krijgt. Bewijs hiervoor is geleverd! Het heeft dus niets met geklooi met zaad of id te maken. Weet dus niet of het de zelfde kliniek is als waar To het over heeft. Maar dat lijkt me wel. Ik heb er persoonlijk niets op tegen. Maar zou het niet doen want ik heb al twee meiden. Nou, ik had eigenlijk een ideale superkliniek in gedachten, die dus nog helemaal niet bestaat. 100% betrouwbaar, niet idioot duur en geen moeilijke toestanden. 1 pilletje slikken zou ideaal zijn: je neemt een roze voor meisje en een blauwe voor een jongen. Zo'n pil zou je natuurlijk ook via internet kunnen bestellen dan, bedenk ik me nu. (En dan zou je partner die graag een kind van het andere geslacht wil dan jij, zo'n pil stiekem door de pastasaus kunnen roeren...)
Ik heb laatst ook over een dergelijke nieuwe kliniek gehoord. De arts was aan het woord en vertelde dat de vrouw een bepaald dieet moet volgen en nog wat andere adviezen krijgt en dat de kans dan 85 % is dat ze een dochter krijgt. Bewijs hiervoor is geleverd! Het heeft dus niets met geklooi met zaad of id te maken. Weet dus niet of het de zelfde kliniek is als waar To het over heeft. Maar dat lijkt me wel. Ik heb er persoonlijk niets op tegen. Maar zou het niet doen want ik heb al twee meiden. Nou, ik had eigenlijk een ideale superkliniek in gedachten, die dus nog helemaal niet bestaat. 100% betrouwbaar, niet idioot duur en geen moeilijke toestanden. 1 pilletje slikken zou ideaal zijn: je neemt een roze voor meisje en een blauwe voor een jongen. Zo'n pil zou je natuurlijk ook via internet kunnen bestellen dan, bedenk ik me nu. (En dan zou je partner die graag een kind van het andere geslacht wil dan jij, zo'n pil stiekem door de pastasaus kunnen roeren...)
Morrigan Crow, net zo leuk als Harry Potter.
zondag 28 november 2010 om 13:48
Ik heb 2 zoons, en als ik een derde zou krijgen, zou ik denk ik een lichte voorkeur hebben voor een dochter. Als ik 2 dochters had gehad, had ik dat overigens andersom gehad.
Nu las ik pas in de krant iets over een zoutloos dieet en het aanpassen van moment van conceptie wat de kans op een meisje vergroot. Dat dilemma stelde ik mezelf, zou ik dat doen?
Want ik vind ook: het is juist zo mooi als de natuur bepaalt wie en wat je krijgt!
Ik ben er nog niet uit!
Nu las ik pas in de krant iets over een zoutloos dieet en het aanpassen van moment van conceptie wat de kans op een meisje vergroot. Dat dilemma stelde ik mezelf, zou ik dat doen?
Want ik vind ook: het is juist zo mooi als de natuur bepaalt wie en wat je krijgt!
Ik ben er nog niet uit!
zondag 28 november 2010 om 14:28
Ik weet niet of er al iemand is geweest binnen dit topic die jullie heeft geïnformeerd, maar genderklinieken bestaan al jaren. In Nederland is het verboden (mits er een medische indicatie bestaat), maar als Nederlander zou je naar België kunnen. Zo invasief zijn die technieken niet, kostbaar echter wel.
Ik zou er zelf niet aan beginnen, mijn man en ik maken volgens mij ontzettend leuke kinderen, mijn dochtertje is daar het bewijs van
Ik zou er zelf niet aan beginnen, mijn man en ik maken volgens mij ontzettend leuke kinderen, mijn dochtertje is daar het bewijs van
zondag 28 november 2010 om 15:47
quote:milaatje schreef op 28 november 2010 @ 14:28:
Ik weet niet of er al iemand is geweest binnen dit topic die jullie heeft geïnformeerd, maar genderklinieken bestaan al jaren. In Nederland is het verboden (mits er een medische indicatie bestaat), maar als Nederlander zou je naar België kunnen. Zo invasief zijn die technieken niet, kostbaar echter wel.rond de 1100 euro per keer, geen garantie op juiste geslacht.
Ik weet niet of er al iemand is geweest binnen dit topic die jullie heeft geïnformeerd, maar genderklinieken bestaan al jaren. In Nederland is het verboden (mits er een medische indicatie bestaat), maar als Nederlander zou je naar België kunnen. Zo invasief zijn die technieken niet, kostbaar echter wel.rond de 1100 euro per keer, geen garantie op juiste geslacht.
zondag 28 november 2010 om 18:11
quote:Suze02 schreef op 28 november 2010 @ 08:39:
[...]
En een half jaar na je bevalling ben je echt, echt, echt jezelf nog niet. Die verhalen van 9 maanden tot een jaar ontzwangeren klopten bij mij echt wel.Wat een vreemde ontkenning van diepgewortelde gevoelens is dit. Sommige dingen voel je gewoon zo.
[...]
En een half jaar na je bevalling ben je echt, echt, echt jezelf nog niet. Die verhalen van 9 maanden tot een jaar ontzwangeren klopten bij mij echt wel.Wat een vreemde ontkenning van diepgewortelde gevoelens is dit. Sommige dingen voel je gewoon zo.
zondag 28 november 2010 om 18:18
Een oud buurmeisje van mij is naar zo'n kliniek toegegaan. Ze moest en zou een meisje. Ik was nogal onder shock toen ik het hoorde en vreesde dat het per ongeluk toch een jongetje zou worden. Hoe zou ze daarop reageren? En de muts had haar kliniekbezoek en dieet etc. ook nog wereldkundig gemaakt. Werkelijk iedereen in haar omgeving wist dat zij hier mee bezig was. Als het kind dus toch een jongetje was geworden had hij er op een goede dag dus echt wel achter gekomen dat hij, qua geslacht, ongewenst was.
Goddank werd het een meisje. Maar ik had er wel een vieze smaak van.
Goddank werd het een meisje. Maar ik had er wel een vieze smaak van.
zondag 28 november 2010 om 18:29
quote:Sunemom schreef op 28 november 2010 @ 10:39:
[...]
Het verschil zit hem denk ik in de intentie. Jij hebt het over een (huis) dier. Een dier dat je in huis neemt voor gezelschap of om prestaties te kunnen leveren. Hoeveel je ook van een dier kunt houden het blijft altijd precies dat, jou dier. Met een kind heb je een heel ander uitgangspunt. Natuurlijk beslis je als ouder voor een kind te kiezen en zal het altijd jou kind blijven, maar tegelijk kies je er ook voor om een uniek individu op de wereld te zetten die met al zijn/haar voors en tegens zijn/haar eigen leven zal moeten gaan leiden, niet voor jou gezelschap als ouder, niet omdat dat kind een bepaalde tegenprestatie gaat of kan gaan leveren, maar omdat het zijn eigen mens is. Een kind heb je niet een kind mag je opvoeden en een band mee opbouwen, maar je bezit een kind niet en dat is een wezenlijk verschil met een dier.
Als je een kind krijgt krijg je een nieuw mens. En als je uitgaat van het idee dat alle mensen gelijk zijn, dan is het m.i. op zijn zachts gezegd raar dat je wel gaat bepalen wat het geslacht is, of de kleur ogen, of dat het kind slim of dom is. Mensen kunnen hun leven een stuk beter beïnvloedden dan een hond of een paard. Een paard dat kreupel is zal nooit een de grootste races winnen, een vuilnisbakkie wordt nooit een rashond. Bij mensen ligt dat anders. Ik ken mensen met een handicap die het ontzettend ver geschopt hebben, kinderen die met tegenslag opgroeien blijken vaak ontzettend sterke volwassenen te zijn, mensen kunnen met doorzettingsvermogen en een positieve levensinstelling hun leven sturen, iedereen verdient die kans, niet alleen maar dat zo gewenste meisje of die gewilde jongen met blauw haar en blauwe ogen, maar gewoon je kind. Als je perse allerlei eigenschappen uit wil zoeken vind ik dat onbegrijpelijk. Je zal die vurig gewenste dochter krijgen en die verteld op haar 12de dat ze in het verkeerde lichaam zit en een jongen wil worden, dan is ze ineens niet goed genoeg meer?
Hoezo ga jij uit van 't feit dat mensen gelijk zijn? Mensen zijn juist totaal niet gelijk. Zelf zou ik er voor willen kunnen kiezen dat alleen de meest krachtige cellen/genen gebruikt zouden worden voor het creeeren van 'n nazaat. Ik zou diep teleurgesteld zijn met 'n gehandicapt kind of 'n kind met 'n stoornis. Daar kies je de mensen in je vriendenkring/relatiesfeer tenslotte ook op uit: mensen die toch dicht bij jezelf liggen qua persoonlijkheid/mogelijkheden.
Dat mensen die 'n kind willen genoegen nemen met hetgeen de natuur ze toebedeelt zal misschien 'n biologisch geregelde emotie zijn, maar als niet door die biologie aangetaste vind ik het moeilijk voor te stellen dat áls je de keus hebt tussen 'n embryo wat 'n gezond intelligent kind oplevert en 'n gehandicapte, je dan niet automatisch voor die gezonde zou kiezen.
[...]
Het verschil zit hem denk ik in de intentie. Jij hebt het over een (huis) dier. Een dier dat je in huis neemt voor gezelschap of om prestaties te kunnen leveren. Hoeveel je ook van een dier kunt houden het blijft altijd precies dat, jou dier. Met een kind heb je een heel ander uitgangspunt. Natuurlijk beslis je als ouder voor een kind te kiezen en zal het altijd jou kind blijven, maar tegelijk kies je er ook voor om een uniek individu op de wereld te zetten die met al zijn/haar voors en tegens zijn/haar eigen leven zal moeten gaan leiden, niet voor jou gezelschap als ouder, niet omdat dat kind een bepaalde tegenprestatie gaat of kan gaan leveren, maar omdat het zijn eigen mens is. Een kind heb je niet een kind mag je opvoeden en een band mee opbouwen, maar je bezit een kind niet en dat is een wezenlijk verschil met een dier.
Als je een kind krijgt krijg je een nieuw mens. En als je uitgaat van het idee dat alle mensen gelijk zijn, dan is het m.i. op zijn zachts gezegd raar dat je wel gaat bepalen wat het geslacht is, of de kleur ogen, of dat het kind slim of dom is. Mensen kunnen hun leven een stuk beter beïnvloedden dan een hond of een paard. Een paard dat kreupel is zal nooit een de grootste races winnen, een vuilnisbakkie wordt nooit een rashond. Bij mensen ligt dat anders. Ik ken mensen met een handicap die het ontzettend ver geschopt hebben, kinderen die met tegenslag opgroeien blijken vaak ontzettend sterke volwassenen te zijn, mensen kunnen met doorzettingsvermogen en een positieve levensinstelling hun leven sturen, iedereen verdient die kans, niet alleen maar dat zo gewenste meisje of die gewilde jongen met blauw haar en blauwe ogen, maar gewoon je kind. Als je perse allerlei eigenschappen uit wil zoeken vind ik dat onbegrijpelijk. Je zal die vurig gewenste dochter krijgen en die verteld op haar 12de dat ze in het verkeerde lichaam zit en een jongen wil worden, dan is ze ineens niet goed genoeg meer?
Hoezo ga jij uit van 't feit dat mensen gelijk zijn? Mensen zijn juist totaal niet gelijk. Zelf zou ik er voor willen kunnen kiezen dat alleen de meest krachtige cellen/genen gebruikt zouden worden voor het creeeren van 'n nazaat. Ik zou diep teleurgesteld zijn met 'n gehandicapt kind of 'n kind met 'n stoornis. Daar kies je de mensen in je vriendenkring/relatiesfeer tenslotte ook op uit: mensen die toch dicht bij jezelf liggen qua persoonlijkheid/mogelijkheden.
Dat mensen die 'n kind willen genoegen nemen met hetgeen de natuur ze toebedeelt zal misschien 'n biologisch geregelde emotie zijn, maar als niet door die biologie aangetaste vind ik het moeilijk voor te stellen dat áls je de keus hebt tussen 'n embryo wat 'n gezond intelligent kind oplevert en 'n gehandicapte, je dan niet automatisch voor die gezonde zou kiezen.
zondag 28 november 2010 om 18:42
maandag 29 november 2010 om 09:11
Trouwens, een heleboel dingen die te maken hebben met voeding en ook met wanneer je sext, zijn gewoon bakerpraatjes.
Het zal heus wel eens lukken, want hey, je hebt 50% kans.
Gender Consult
In Waalre bevindt zich een commercieel bureautje (eenmanszaak met 1 werknemer), genaamd Gender Consult, dat ouders helpt bij 'natuurlijke geslachtskeuze'. De ouders krijgen daar – tegen betaling van een paar honderd euro – adviezen, gecombineerd met bloedonderzoek (om te controleren of de dieet-adviezen wel goed opgevolgd worden), wat een grotere kans op een jongen of een meisje tot gevolg moet hebben.
De methode van Gender Consult is waar het hier om gaat. Die methode komt er in essentie op neer dat je voor het krijgen van een meisje een zoutarm en calciumrijk dieet moet aanhouden, en dat je een paar dagen vóór de ovulatie (eisprong) seks hebt. Wat je moet doen wanneer je juist een jongetje wilt krijgen, is niet helemaal duidelijk want dat wordt niet beschreven in het onderzoek waar we het straks over gaan hebben.
Als ik dit lees zou ik dus een meisje moeten hebben gehad de eerste keer want ik eet weinig zout, drink best veel melk en we hadden sex ruim voor de eisprong, dat weet ik zo zeker want in de maand dat ik zwanger raakte was ik ziek geweest. En toch was het een jongen O ja, en ik ontbijt ook nooit.
Geldklopperij dus, die adviezen van de Gender Kliniek.
Het zal heus wel eens lukken, want hey, je hebt 50% kans.
Gender Consult
In Waalre bevindt zich een commercieel bureautje (eenmanszaak met 1 werknemer), genaamd Gender Consult, dat ouders helpt bij 'natuurlijke geslachtskeuze'. De ouders krijgen daar – tegen betaling van een paar honderd euro – adviezen, gecombineerd met bloedonderzoek (om te controleren of de dieet-adviezen wel goed opgevolgd worden), wat een grotere kans op een jongen of een meisje tot gevolg moet hebben.
De methode van Gender Consult is waar het hier om gaat. Die methode komt er in essentie op neer dat je voor het krijgen van een meisje een zoutarm en calciumrijk dieet moet aanhouden, en dat je een paar dagen vóór de ovulatie (eisprong) seks hebt. Wat je moet doen wanneer je juist een jongetje wilt krijgen, is niet helemaal duidelijk want dat wordt niet beschreven in het onderzoek waar we het straks over gaan hebben.
Als ik dit lees zou ik dus een meisje moeten hebben gehad de eerste keer want ik eet weinig zout, drink best veel melk en we hadden sex ruim voor de eisprong, dat weet ik zo zeker want in de maand dat ik zwanger raakte was ik ziek geweest. En toch was het een jongen O ja, en ik ontbijt ook nooit.
Geldklopperij dus, die adviezen van de Gender Kliniek.
Stressed is just desserts spelled backwards
