Kinderen
alle pijlers
Geslachtskliniek: ja - nee?
zaterdag 27 november 2010 om 19:16
Stel je wilt kinderen en stel er is ook een geslachtskliniek.
Ze hebben er een betrouwbare methode, het is niet schrikbarend duur en jij (of je wederhelft) hoeft ook geen ingewikkelde dingen te doen of onplezierige behandelingen te ondergaan. En de kliniek is ook niet verboden oid.
Zou je er gebruik van maken?
Zo ja, waarom wel en zo nee, waarom niet?
Ben gewoon nieuwsgierig naar aanleiding van het topic 'Ik wil een dochter'. Dus er zit geen onderzoek achter of zo.
Ze hebben er een betrouwbare methode, het is niet schrikbarend duur en jij (of je wederhelft) hoeft ook geen ingewikkelde dingen te doen of onplezierige behandelingen te ondergaan. En de kliniek is ook niet verboden oid.
Zou je er gebruik van maken?
Zo ja, waarom wel en zo nee, waarom niet?
Ben gewoon nieuwsgierig naar aanleiding van het topic 'Ik wil een dochter'. Dus er zit geen onderzoek achter of zo.
Morrigan Crow, net zo leuk als Harry Potter.
maandag 29 november 2010 om 10:35
quote:tonkje schreef op 28 november 2010 @ 09:52:
[...]
Maar waarom zouden mensen die een meisje willen dus ook een 'barbie-meisje dat dol is op roze willen'? Ik lees dat in deze reactie maar ook in verschillende andere reacties in dit en in het 'ik wil een dochter' topic.
Ik zou als ik kinderen wilde ook liever een meid willen, maar een tutmeisje hoeft het echt niet te zijn.Het hoeft idd niet perse een 'tut'-meisje te zijn. Maar wat ik ermee bedoel te zeggen is dat je je als ouder een voorstelling maakt van je toekomstige dochter. Je wilt niet voor niets graag een dochter. Je hebt bepaalde ideëen bij hoe zij zal zijn. En wat ik dus wil zeggen, is dat dat in praktijk heel erg af kan wijken. Dan blijkt je zo gewenste dochter toch ook wel erg tegen te vallen. En wat wordt dan de wens weer?
[...]
Maar waarom zouden mensen die een meisje willen dus ook een 'barbie-meisje dat dol is op roze willen'? Ik lees dat in deze reactie maar ook in verschillende andere reacties in dit en in het 'ik wil een dochter' topic.
Ik zou als ik kinderen wilde ook liever een meid willen, maar een tutmeisje hoeft het echt niet te zijn.Het hoeft idd niet perse een 'tut'-meisje te zijn. Maar wat ik ermee bedoel te zeggen is dat je je als ouder een voorstelling maakt van je toekomstige dochter. Je wilt niet voor niets graag een dochter. Je hebt bepaalde ideëen bij hoe zij zal zijn. En wat ik dus wil zeggen, is dat dat in praktijk heel erg af kan wijken. Dan blijkt je zo gewenste dochter toch ook wel erg tegen te vallen. En wat wordt dan de wens weer?
maandag 29 november 2010 om 10:41
quote:elninjoo schreef op 28 november 2010 @ 18:29:
[...]
Hoezo ga jij uit van 't feit dat mensen gelijk zijn? Mensen zijn juist totaal niet gelijk. Zelf zou ik er voor willen kunnen kiezen dat alleen de meest krachtige cellen/genen gebruikt zouden worden voor het creeeren van 'n nazaat. Ik zou diep teleurgesteld zijn met 'n gehandicapt kind of 'n kind met 'n stoornis. Daar kies je de mensen in je vriendenkring/relatiesfeer tenslotte ook op uit: mensen die toch dicht bij jezelf liggen qua persoonlijkheid/mogelijkheden.
Ik ben niet zo snel teleurgesteld in mensen geloof ik. Ik heb zelf een handicap (slechthorend) en ik zou niet teleurgesteld geweest zijn als 1 van de kinderen iets gehad zou hebben. Natuurlijk hoop je van niet en natuurlijk gun je je kind een zo makkelijk mogelijk leven, maar teleurstelling in hen, omdat ze iets mankeren nee. Mijn zoontje is heel erg allergisch en ja dat is soms lastig en dat vind ik oprecht jammer voor hem, maar dat maakt hem geen minder leuk, geweldig, mannetje. Zo heb ik ook een licht autistische vriend, maakt hem niet minder leuk ook al heeft hij een stoornis. Ieder mens heeft wel iets, de perfecte mens bestaat niet en daarin zijn we dus allemaal gelijk.
Dat mensen die 'n kind willen genoegen nemen met hetgeen de natuur ze toebedeelt zal misschien 'n biologisch geregelde emotie zijn, maar als niet door die biologie aangetaste vind ik het moeilijk voor te stellen dat áls je de keus hebt tussen 'n embryo wat 'n gezond intelligent kind oplevert en 'n gehandicapte, je dan niet automatisch voor die gezonde zou kiezen.
Ik weet niet of ik die keuze zou willen maken. Een gezond intelligent kind is geen garantie op een gelukkig leven, net als dat een gehandicapt kind niet automatisch een ongelukkig leven oplevert. Ik heb nooit aan vlokkentesten e.d gedaan, gewoon omdat een kind welkom was, hoe en wie het ook zou zijn. En dat zal best raar zijn in jou ogen, maar net als dat ik mijn vrienden niet uitkies op hun 'perfectheid' zo hoef ik mijn kidneren ook niet te selecteren.
Iedereen lijkt er maar vanuit te gaan dat het leven maakbaar is en natuurlijk is het dat tegenwoordig deels, maar daar zit ehct een grens aan. Het leven gebeurd, daar kun je onder lijden of van genieten en volgens mij haal je het meeste uit je leven als je gewoon geniet van hetgeen je gegeven wordt.
[...]
Hoezo ga jij uit van 't feit dat mensen gelijk zijn? Mensen zijn juist totaal niet gelijk. Zelf zou ik er voor willen kunnen kiezen dat alleen de meest krachtige cellen/genen gebruikt zouden worden voor het creeeren van 'n nazaat. Ik zou diep teleurgesteld zijn met 'n gehandicapt kind of 'n kind met 'n stoornis. Daar kies je de mensen in je vriendenkring/relatiesfeer tenslotte ook op uit: mensen die toch dicht bij jezelf liggen qua persoonlijkheid/mogelijkheden.
Ik ben niet zo snel teleurgesteld in mensen geloof ik. Ik heb zelf een handicap (slechthorend) en ik zou niet teleurgesteld geweest zijn als 1 van de kinderen iets gehad zou hebben. Natuurlijk hoop je van niet en natuurlijk gun je je kind een zo makkelijk mogelijk leven, maar teleurstelling in hen, omdat ze iets mankeren nee. Mijn zoontje is heel erg allergisch en ja dat is soms lastig en dat vind ik oprecht jammer voor hem, maar dat maakt hem geen minder leuk, geweldig, mannetje. Zo heb ik ook een licht autistische vriend, maakt hem niet minder leuk ook al heeft hij een stoornis. Ieder mens heeft wel iets, de perfecte mens bestaat niet en daarin zijn we dus allemaal gelijk.
Dat mensen die 'n kind willen genoegen nemen met hetgeen de natuur ze toebedeelt zal misschien 'n biologisch geregelde emotie zijn, maar als niet door die biologie aangetaste vind ik het moeilijk voor te stellen dat áls je de keus hebt tussen 'n embryo wat 'n gezond intelligent kind oplevert en 'n gehandicapte, je dan niet automatisch voor die gezonde zou kiezen.
Ik weet niet of ik die keuze zou willen maken. Een gezond intelligent kind is geen garantie op een gelukkig leven, net als dat een gehandicapt kind niet automatisch een ongelukkig leven oplevert. Ik heb nooit aan vlokkentesten e.d gedaan, gewoon omdat een kind welkom was, hoe en wie het ook zou zijn. En dat zal best raar zijn in jou ogen, maar net als dat ik mijn vrienden niet uitkies op hun 'perfectheid' zo hoef ik mijn kidneren ook niet te selecteren.
Iedereen lijkt er maar vanuit te gaan dat het leven maakbaar is en natuurlijk is het dat tegenwoordig deels, maar daar zit ehct een grens aan. Het leven gebeurd, daar kun je onder lijden of van genieten en volgens mij haal je het meeste uit je leven als je gewoon geniet van hetgeen je gegeven wordt.
maandag 29 november 2010 om 10:46
quote:Sunemom schreef op 29 november 2010 @ 10:41:
[...]
maar net als dat ik mijn vrienden niet uitkies op hun 'perfectheid' zo hoef ik mijn kidneren ook niet te selecteren.Ik ben zelf beslist niet perfect en mijn vrienden ook niet. Maar ik kies ze wel uit dat ze bij mij passen qua persoonlijkheid/gedrag. Een heel erg dom persoon kan ik niet tegen en iemand met 'n druktemaker stoornis ook niet. Het feit dat je dat bij 'n kind nog niet kunt uitkiezen, zou voor mij de drempel om 'n kind te nemen (als ik die aandrang had gehad) ook al erg hoog maken.
[...]
maar net als dat ik mijn vrienden niet uitkies op hun 'perfectheid' zo hoef ik mijn kidneren ook niet te selecteren.Ik ben zelf beslist niet perfect en mijn vrienden ook niet. Maar ik kies ze wel uit dat ze bij mij passen qua persoonlijkheid/gedrag. Een heel erg dom persoon kan ik niet tegen en iemand met 'n druktemaker stoornis ook niet. Het feit dat je dat bij 'n kind nog niet kunt uitkiezen, zou voor mij de drempel om 'n kind te nemen (als ik die aandrang had gehad) ook al erg hoog maken.
maandag 29 november 2010 om 10:54
quote:elninjoo schreef op 29 november 2010 @ 10:46:
[...]
Ik ben zelf beslist niet perfect en mijn vrienden ook niet. Maar ik kies ze wel uit dat ze bij mij passen qua persoonlijkheid/gedrag. Een heel erg dom persoon kan ik niet tegen en iemand met 'n druktemaker stoornis ook niet. Het feit dat je dat bij 'n kind nog niet kunt uitkiezen, zou voor mij de drempel om 'n kind te nemen (als ik die aandrang had gehad) ook al erg hoog maken.Maar dan is kinderen nemen toch juist minder een gok. Het overgrote deel van de kinderen lijkt namelijk toch behoorlijk op zijn/haar ouders/familie. De meeste intelligente kinderen hebben ook intelligente ouders, de meeste kinderen met ad(h)d blijken ook ouders/grootouders te hebben die zichzelf goed in de kenmerken herkennen. Ik heb die angst ook eigenlijk nooit gehad. Ik heb nu twee kinderen en voor beiden geldt dat ze op ons lijken, dochter wat meer op mij, zoon wat meer op man, maar bij beiden is de appel niet ver van de boom gevallen en dat zie ik eigenlijk bij het overgrote deel van de kinderen. Ook vriendjes en vriendinnetjes van de kinderen lijken eigenlijk allemaal op hun ouders. Vaak vind je daardoor de kinderen van ouders die je leuk vind ook leuk, ze lijken er vaak zo op.
[...]
Ik ben zelf beslist niet perfect en mijn vrienden ook niet. Maar ik kies ze wel uit dat ze bij mij passen qua persoonlijkheid/gedrag. Een heel erg dom persoon kan ik niet tegen en iemand met 'n druktemaker stoornis ook niet. Het feit dat je dat bij 'n kind nog niet kunt uitkiezen, zou voor mij de drempel om 'n kind te nemen (als ik die aandrang had gehad) ook al erg hoog maken.Maar dan is kinderen nemen toch juist minder een gok. Het overgrote deel van de kinderen lijkt namelijk toch behoorlijk op zijn/haar ouders/familie. De meeste intelligente kinderen hebben ook intelligente ouders, de meeste kinderen met ad(h)d blijken ook ouders/grootouders te hebben die zichzelf goed in de kenmerken herkennen. Ik heb die angst ook eigenlijk nooit gehad. Ik heb nu twee kinderen en voor beiden geldt dat ze op ons lijken, dochter wat meer op mij, zoon wat meer op man, maar bij beiden is de appel niet ver van de boom gevallen en dat zie ik eigenlijk bij het overgrote deel van de kinderen. Ook vriendjes en vriendinnetjes van de kinderen lijken eigenlijk allemaal op hun ouders. Vaak vind je daardoor de kinderen van ouders die je leuk vind ook leuk, ze lijken er vaak zo op.
maandag 29 november 2010 om 22:01
quote:Maleficent schreef op 29 november 2010 @ 09:11:
Trouwens, een heleboel dingen die te maken hebben met voeding en ook met wanneer je sext, zijn gewoon bakerpraatjes.
Het zal heus wel eens lukken, want hey, je hebt 50% kans.
Gender Consult
In Waalre bevindt zich een commercieel bureautje (eenmanszaak met 1 werknemer), genaamd Gender Consult, dat ouders helpt bij 'natuurlijke geslachtskeuze'. De ouders krijgen daar – tegen betaling van een paar honderd euro – adviezen, gecombineerd met bloedonderzoek (om te controleren of de dieet-adviezen wel goed opgevolgd worden), wat een grotere kans op een jongen of een meisje tot gevolg moet hebben.
De methode van Gender Consult is waar het hier om gaat. Die methode komt er in essentie op neer dat je voor het krijgen van een meisje een zoutarm en calciumrijk dieet moet aanhouden, en dat je een paar dagen vóór de ovulatie (eisprong) seks hebt. Wat je moet doen wanneer je juist een jongetje wilt krijgen, is niet helemaal duidelijk want dat wordt niet beschreven in het onderzoek waar we het straks over gaan hebben.
Als ik dit lees zou ik dus een meisje moeten hebben gehad de eerste keer want ik eet weinig zout, drink best veel melk en we hadden sex ruim voor de eisprong, dat weet ik zo zeker want in de maand dat ik zwanger raakte was ik ziek geweest. En toch was het een jongen O ja, en ik ontbijt ook nooit.
Geldklopperij dus, die adviezen van de Gender Kliniek.Nou, die theorie is bij ons dan ook mooi niet opgegaan! Ik drink weinig melk (lust ik niet, dus qua zuivel krink ik ca 2 liter yoki per week maar en verder een beetje vla of yoghurt en daarnaast ben ik ook nog wel redelijk van de 'zout' (niet extreem, maar ik mijd het ook vooral niet). En we hebben juist erg kort voor zo niet op de dag van de eisprong gevreëen (ik deed van die ovulatietesten omdat ik erg graag zwanger wilde worden ). En bij manlief in de familie komen ook nog eens veeeeeeeel meer jongetjes voor (iedereen was verbaasd toen we vertelden dat het een meisje werd).
Maar goed, de verloskundige kan het nog verkeerd hebben, want ze is er nog niet .
Trouwens, een heleboel dingen die te maken hebben met voeding en ook met wanneer je sext, zijn gewoon bakerpraatjes.
Het zal heus wel eens lukken, want hey, je hebt 50% kans.
Gender Consult
In Waalre bevindt zich een commercieel bureautje (eenmanszaak met 1 werknemer), genaamd Gender Consult, dat ouders helpt bij 'natuurlijke geslachtskeuze'. De ouders krijgen daar – tegen betaling van een paar honderd euro – adviezen, gecombineerd met bloedonderzoek (om te controleren of de dieet-adviezen wel goed opgevolgd worden), wat een grotere kans op een jongen of een meisje tot gevolg moet hebben.
De methode van Gender Consult is waar het hier om gaat. Die methode komt er in essentie op neer dat je voor het krijgen van een meisje een zoutarm en calciumrijk dieet moet aanhouden, en dat je een paar dagen vóór de ovulatie (eisprong) seks hebt. Wat je moet doen wanneer je juist een jongetje wilt krijgen, is niet helemaal duidelijk want dat wordt niet beschreven in het onderzoek waar we het straks over gaan hebben.
Als ik dit lees zou ik dus een meisje moeten hebben gehad de eerste keer want ik eet weinig zout, drink best veel melk en we hadden sex ruim voor de eisprong, dat weet ik zo zeker want in de maand dat ik zwanger raakte was ik ziek geweest. En toch was het een jongen O ja, en ik ontbijt ook nooit.
Geldklopperij dus, die adviezen van de Gender Kliniek.Nou, die theorie is bij ons dan ook mooi niet opgegaan! Ik drink weinig melk (lust ik niet, dus qua zuivel krink ik ca 2 liter yoki per week maar en verder een beetje vla of yoghurt en daarnaast ben ik ook nog wel redelijk van de 'zout' (niet extreem, maar ik mijd het ook vooral niet). En we hebben juist erg kort voor zo niet op de dag van de eisprong gevreëen (ik deed van die ovulatietesten omdat ik erg graag zwanger wilde worden ). En bij manlief in de familie komen ook nog eens veeeeeeeel meer jongetjes voor (iedereen was verbaasd toen we vertelden dat het een meisje werd).
Maar goed, de verloskundige kan het nog verkeerd hebben, want ze is er nog niet .
