Kinderen
alle pijlers
Het consultatiebureau
zondag 31 juli 2011 om 15:09
Ik heb een dochter van 12 weken en 'moet' dus elke maand naar het consultatiebureau (ben nu 3x geweest). Ik vind het, buiten de inentingen, zo'n onzin. De adviezen die ik daar krijg, daar heb ik helemaal niks aan.
De manier hoe dat ze met mijn kindje en mij omgaan vind ik ook helemaal niet prettig, Ze geven je daar zo het gevoel dat je het als ouders allemaal maar niet begrepen hebt, terwijl het juist heel goed gaat. Ik wil er dus eigenlijk niet meer naar toe. Ik weet dat het niet verplicht is maar je wordt helemaal bang gemaakt dat dan je kind niet vaak genoeg gecontroleerd wordt.
Zijn er hier mensen die ook alleen voor de inentingen gaan? En als je kind moet worden ingeënt laat je je kindje dan wel opmeten en wegen of ga je echt alleen voor de prikken?
Ik ben benieuwd naar de ervaringen!
De manier hoe dat ze met mijn kindje en mij omgaan vind ik ook helemaal niet prettig, Ze geven je daar zo het gevoel dat je het als ouders allemaal maar niet begrepen hebt, terwijl het juist heel goed gaat. Ik wil er dus eigenlijk niet meer naar toe. Ik weet dat het niet verplicht is maar je wordt helemaal bang gemaakt dat dan je kind niet vaak genoeg gecontroleerd wordt.
Zijn er hier mensen die ook alleen voor de inentingen gaan? En als je kind moet worden ingeënt laat je je kindje dan wel opmeten en wegen of ga je echt alleen voor de prikken?
Ik ben benieuwd naar de ervaringen!
zondag 31 juli 2011 om 15:12
Overleg je bezwaren eens met je huisarts. Ik was ook niet zo ontzettend blij met de communicatie bij het CB hier en mijn huisarts wilde het prikken en controleren wel overnemen van het CB. Tenminste, de huisarts zou dan prikken en de assistente hield 'n groeicurve bij op basis van wat ik zou doorgeven als ik junior thuis gewogen had.
Uiteindelijk kwam hier een andere vpk en cb-arts waar ik veel fijner contact mee had en ben ik dus wel naar het CB blijven gaan. En niet alle huisartsen willen die controles overnemen. Maar je kunt 't altijd overleggen toch?
Uiteindelijk kwam hier een andere vpk en cb-arts waar ik veel fijner contact mee had en ben ik dus wel naar het CB blijven gaan. En niet alle huisartsen willen die controles overnemen. Maar je kunt 't altijd overleggen toch?
zondag 31 juli 2011 om 15:24
quote:Fame schreef op 31 juli 2011 @ 15:12:
Meten, wegen, prikken, en voor de rest niets van aantrekken. Het is maar tijdelijk. Gewoon doen waar jij je goed bij voelt.
Ik probeer me er ook niks van aan te trekken maar ze noteren echt alles wat je daar zegt en doet. Ik voel me er daardoor zo ontzettend bekeken.
Voorbeeld:
Afgelopen keer was mijn moeder mee, gewoon voor de gezelligheid, want we zouden gaan lunchen. Gaat die verpleegkundige noteren dat oma bij het bezoek aanwezig was en moeder (ik dus) oma opdracht gaf kind een schone broek aan te doen zodat ik het zelf niet hoefde te doen. Terwijl ik alleen aan mijn moeder vroeg of zij het even wilde doen zodat ik de vragen van de verpleegkundige kan beantwoorden (des te sneller zijn we weer weg)
De manier waarop zij dingen in 'het systeem' verwoorden staat mij niet zo aan. Het constante moeder zegt, moeder vindt maar wat zij vinden zetten ze er niet in, tenminste niet als ik daar ben. En werkelijk alles wat ik daar zegt wordt opgeschreven. Ik krijg ook altijd van die vragen hoe het psychisch allemaal met ons gaat en daar blijven ze zo op doorzagen dat ik bijna ga denken dat er iets met me aan de hand moet zijn.
Verder vind ik het ook echt heel vervelend dat mijn dochter gewogen en gemeten wordt om vervolgens minimaal een half uur bloot in een omslagdoek in de wachtruimte te moeten wachten voordat we weer bij de arts of verpleegkundige terecht kunnen.
Meten, wegen, prikken, en voor de rest niets van aantrekken. Het is maar tijdelijk. Gewoon doen waar jij je goed bij voelt.
Ik probeer me er ook niks van aan te trekken maar ze noteren echt alles wat je daar zegt en doet. Ik voel me er daardoor zo ontzettend bekeken.
Voorbeeld:
Afgelopen keer was mijn moeder mee, gewoon voor de gezelligheid, want we zouden gaan lunchen. Gaat die verpleegkundige noteren dat oma bij het bezoek aanwezig was en moeder (ik dus) oma opdracht gaf kind een schone broek aan te doen zodat ik het zelf niet hoefde te doen. Terwijl ik alleen aan mijn moeder vroeg of zij het even wilde doen zodat ik de vragen van de verpleegkundige kan beantwoorden (des te sneller zijn we weer weg)
De manier waarop zij dingen in 'het systeem' verwoorden staat mij niet zo aan. Het constante moeder zegt, moeder vindt maar wat zij vinden zetten ze er niet in, tenminste niet als ik daar ben. En werkelijk alles wat ik daar zegt wordt opgeschreven. Ik krijg ook altijd van die vragen hoe het psychisch allemaal met ons gaat en daar blijven ze zo op doorzagen dat ik bijna ga denken dat er iets met me aan de hand moet zijn.
Verder vind ik het ook echt heel vervelend dat mijn dochter gewogen en gemeten wordt om vervolgens minimaal een half uur bloot in een omslagdoek in de wachtruimte te moeten wachten voordat we weer bij de arts of verpleegkundige terecht kunnen.
zondag 31 juli 2011 om 15:36
quote:spectral schreef op 31 juli 2011 @ 15:27:
Wat een zeur ben je.... dan ga je toch lekker niet meer als je het zoveel gedoe vindt.
Het gaat er niet om dat ik het zoveel 'gedoe' vind maar ik heb niks aan de adviezen en ik vind dat ze wel erg veel over je willen noteren.
Je kunt het gezeur vinden maar hoef toch niet alles over mijn priveleven, hoe wij als ouders met elkaar omgaan, wat vader doet aan de verzorging enz. daar op te laten schrijven? Dat ik waar ik moeite mee heb.
Wat een zeur ben je.... dan ga je toch lekker niet meer als je het zoveel gedoe vindt.
Het gaat er niet om dat ik het zoveel 'gedoe' vind maar ik heb niks aan de adviezen en ik vind dat ze wel erg veel over je willen noteren.
Je kunt het gezeur vinden maar hoef toch niet alles over mijn priveleven, hoe wij als ouders met elkaar omgaan, wat vader doet aan de verzorging enz. daar op te laten schrijven? Dat ik waar ik moeite mee heb.
zondag 31 juli 2011 om 15:37
Laat ze maar lekker schrijven idd.
Hier was het zo dat de vaste CB-dag toevallig 'n dag was dat man altijd thuis was en ik na m'n verlof altijd aan 't werk was. 'n Bak commentaar op gekregen joh! Er zou met mij ook vanalles aan de hand zijn want ik ontweek de zorg... En liet man overal voor opdraaien...
De eerste keer dat man naar CB ging met z'n zoon vertrok hij trots als een pauw van huis en kwam vol verwarring terug want wij deden van alles niet goed. Tot zover de emancipatie door het CB...
Het ene oor in en het andere weer uit, lijkt me de beste strategie.
Hier was het zo dat de vaste CB-dag toevallig 'n dag was dat man altijd thuis was en ik na m'n verlof altijd aan 't werk was. 'n Bak commentaar op gekregen joh! Er zou met mij ook vanalles aan de hand zijn want ik ontweek de zorg... En liet man overal voor opdraaien...
De eerste keer dat man naar CB ging met z'n zoon vertrok hij trots als een pauw van huis en kwam vol verwarring terug want wij deden van alles niet goed. Tot zover de emancipatie door het CB...
Het ene oor in en het andere weer uit, lijkt me de beste strategie.
zondag 31 juli 2011 om 15:45
Christina, de manier van rapporteren vind ik niet eens zo heel vreemd. Doe ik zelf ook op die manier ( nee, werk niet op een cb) en wat zij er van vinden doet er volgens mij niet zoveel toe. Ik denk dat je als hulpverlener je eigen normen en waarden moet kunnen laten varen. Ze doen, als ik jouw verhaal zo lees, niet meer dan een objectieve observatie en dat schrijven ze op. Wat zou je er van gevonden hebben als ze in je dossier hadden gezet: " Christina geeft de oma van X de opdracht om de luier te verschonen want ze is zelf te lui om het te doen."?
Ik bedoel, zou je daar echt blij van worden?
Maar goed, als jij niet naar het cb wil dan hoef je natuurlijk niet te gaan. Ik zou het wel neerleggen bij de organisatie die het CB verzorgt. Misschien kun je wel ergens anders naar een CB waar je beter op je plek voelt. Lijkt me erg vervelend als je je zo voelt.
Ik bedoel, zou je daar echt blij van worden?
Maar goed, als jij niet naar het cb wil dan hoef je natuurlijk niet te gaan. Ik zou het wel neerleggen bij de organisatie die het CB verzorgt. Misschien kun je wel ergens anders naar een CB waar je beter op je plek voelt. Lijkt me erg vervelend als je je zo voelt.
zondag 31 juli 2011 om 15:45
quote:Veronicas schreef op 31 juli 2011 @ 15:37:
Laat ze maar lekker schrijven idd.
Hier was het zo dat de vaste CB-dag toevallig 'n dag was dat man altijd thuis was en ik na m'n verlof altijd aan 't werk was. 'n Bak commentaar op gekregen joh! Er zou met mij ook vanalles aan de hand zijn want ik ontweek de zorg... En liet man overal voor opdraaien...
De eerste keer dat man naar CB ging met z'n zoon vertrok hij trots als een pauw van huis en kwam vol verwarring terug want wij deden van alles niet goed. Tot zover de emancipatie door het CB...
Het ene oor in en het andere weer uit, lijkt me de beste strategie.
Dit soort dingen bedoel ik dus... Ik kreeg commentaar dat vriend nog niet was meegegaan maar die werkt fulltime dus dat is een beetje lastig en zo bijzonder is het ook niet.
Misschien is het ook wel het beste om je er niks van aan te trekken maar steeds dat commentaar van die ouwe taarten daar, bah!
Laat ze maar lekker schrijven idd.
Hier was het zo dat de vaste CB-dag toevallig 'n dag was dat man altijd thuis was en ik na m'n verlof altijd aan 't werk was. 'n Bak commentaar op gekregen joh! Er zou met mij ook vanalles aan de hand zijn want ik ontweek de zorg... En liet man overal voor opdraaien...
De eerste keer dat man naar CB ging met z'n zoon vertrok hij trots als een pauw van huis en kwam vol verwarring terug want wij deden van alles niet goed. Tot zover de emancipatie door het CB...
Het ene oor in en het andere weer uit, lijkt me de beste strategie.
Dit soort dingen bedoel ik dus... Ik kreeg commentaar dat vriend nog niet was meegegaan maar die werkt fulltime dus dat is een beetje lastig en zo bijzonder is het ook niet.
Misschien is het ook wel het beste om je er niks van aan te trekken maar steeds dat commentaar van die ouwe taarten daar, bah!
zondag 31 juli 2011 om 15:45
Je hebt recht op inzage in het dossier van je kind, en als er fouten in het dossier staan kun je die laten wijzigen (Wbp).
Het CB is niet verplicht, er mogen ook geen consequenties verbonden worden aan niet komen. Wat de controles betreft, mijn ervaring is dat ik vaak zelf al heb gezien als er iets is, en dan al naar de huisarts, lactatiekundige of fysio ben geweest voordat ik weer naar het cb moest. Dat zou voor mij dus geen reden zijn om nog te gaan.
Over dat wachten: zou je daar het cb een keer over aan kunnen spreken? Dat lijkt me een kwestie van slechte planning. Wij hoeven iig nooit lang te wachten
Zelf vind ik het wel fijn om te meten & wegen, gewoon om een beeld te hebben van zijn groei. En prikken vind ik belangrijk. Het praatje vind ik niet heel erg nodig, maar ik heb er ook geen bezwaar tegen. Als er iets is ben ik dus meestal toch al bij fysio of huisarts geweest, dus het praatje is vaak wat oppervlakkig. Het enige waar ik me echt aan stoor zijn de borstvoedingsadviezen. Als ik die had opgevolgd was het twee weken na ons eerste bezoek waarschijnlijk al gedaan geweest met de bv. Wat dat betreft is het bij mij ene oor in - andere oor weer uit.
Het CB is niet verplicht, er mogen ook geen consequenties verbonden worden aan niet komen. Wat de controles betreft, mijn ervaring is dat ik vaak zelf al heb gezien als er iets is, en dan al naar de huisarts, lactatiekundige of fysio ben geweest voordat ik weer naar het cb moest. Dat zou voor mij dus geen reden zijn om nog te gaan.
Over dat wachten: zou je daar het cb een keer over aan kunnen spreken? Dat lijkt me een kwestie van slechte planning. Wij hoeven iig nooit lang te wachten
Zelf vind ik het wel fijn om te meten & wegen, gewoon om een beeld te hebben van zijn groei. En prikken vind ik belangrijk. Het praatje vind ik niet heel erg nodig, maar ik heb er ook geen bezwaar tegen. Als er iets is ben ik dus meestal toch al bij fysio of huisarts geweest, dus het praatje is vaak wat oppervlakkig. Het enige waar ik me echt aan stoor zijn de borstvoedingsadviezen. Als ik die had opgevolgd was het twee weken na ons eerste bezoek waarschijnlijk al gedaan geweest met de bv. Wat dat betreft is het bij mij ene oor in - andere oor weer uit.
zondag 31 juli 2011 om 15:46
zondag 31 juli 2011 om 15:49
quote:christina schreef op 31 juli 2011 @ 15:36:
[...]
Het gaat er niet om dat ik het zoveel 'gedoe' vind maar ik heb niks aan de adviezen en ik vind dat ze wel erg veel over je willen noteren.
Je kunt het gezeur vinden maar hoef toch niet alles over mijn priveleven, hoe wij als ouders met elkaar omgaan, wat vader doet aan de verzorging enz. daar op te laten schrijven? Dat ik waar ik moeite mee heb.
Dat doen ze in het kader van vroegsignalering. Stel dat er een situatie zou kunnen bestaan waarin het kind de dupe wordt/ het welzijn van het kind in het gedrang komt, dan kunnen ze vroegtijdig aan de bel trekken. Ik zeg niet dat dat bij jullie gebeurt, dat doen ze volgens mij bij iedereen. Hier ook.
Ik probeer je niet over te halen toch te gaan dat is aan jou/ jullie. Ik leg alleen uit waarom ze dat doen
[...]
Het gaat er niet om dat ik het zoveel 'gedoe' vind maar ik heb niks aan de adviezen en ik vind dat ze wel erg veel over je willen noteren.
Je kunt het gezeur vinden maar hoef toch niet alles over mijn priveleven, hoe wij als ouders met elkaar omgaan, wat vader doet aan de verzorging enz. daar op te laten schrijven? Dat ik waar ik moeite mee heb.
Dat doen ze in het kader van vroegsignalering. Stel dat er een situatie zou kunnen bestaan waarin het kind de dupe wordt/ het welzijn van het kind in het gedrang komt, dan kunnen ze vroegtijdig aan de bel trekken. Ik zeg niet dat dat bij jullie gebeurt, dat doen ze volgens mij bij iedereen. Hier ook.
Ik probeer je niet over te halen toch te gaan dat is aan jou/ jullie. Ik leg alleen uit waarom ze dat doen
zondag 31 juli 2011 om 15:51
als ze 4 zijn krijg je te maken met de GGD.
das nog beroerder.
mijn zoontje was met dat 4 jarigen onderzoek nog niet helemaal zindelijk, kreeg ik toen hij bijna 5 was weer een oproep.
ik bellen, hij was allang zindelijk, maar ze wilden hem toch graag even zien. kwam natuurlijk ook omdat mijn man niet meer leeft, krijg je helemaal veel aandacht.
t was best heftig, mijn zoontje werd nogal ondervraagd, best persoonlijke dingen.
hij schijnt de goeie antwoorden gegeven te hebben, want ze waren erg tevreden over hem.
das nog beroerder.
mijn zoontje was met dat 4 jarigen onderzoek nog niet helemaal zindelijk, kreeg ik toen hij bijna 5 was weer een oproep.
ik bellen, hij was allang zindelijk, maar ze wilden hem toch graag even zien. kwam natuurlijk ook omdat mijn man niet meer leeft, krijg je helemaal veel aandacht.
t was best heftig, mijn zoontje werd nogal ondervraagd, best persoonlijke dingen.
hij schijnt de goeie antwoorden gegeven te hebben, want ze waren erg tevreden over hem.
wij slapen nooit.
zondag 31 juli 2011 om 15:51
quote:Visje28 schreef op 31 juli 2011 @ 15:45:
Christina, de manier van rapporteren vind ik niet eens zo heel vreemd. Doe ik zelf ook op die manier ( nee, werk niet op een cb) en wat zij er van vinden doet er volgens mij niet zoveel toe. Ik denk dat je als hulpverlener je eigen normen en waarden moet kunnen laten varen. Ze doen, als ik jouw verhaal zo lees, niet meer dan een objectieve observatie en dat schrijven ze op. Wat zou je er van gevonden hebben als ze in je dossier hadden gezet: " Christina geeft de oma van X de opdracht om de luier te verschonen want ze is zelf te lui om het te doen."?
Ik bedoel, zou je daar echt blij van worden?
Maar goed, als jij niet naar het cb wil dan hoef je natuurlijk niet te gaan. Ik zou het wel neerleggen bij de organisatie die het CB verzorgt. Misschien kun je wel ergens anders naar een CB waar je beter op je plek voelt. Lijkt me erg vervelend als je je zo voelt.
Ik ben het met je eens dat ze objectief moeten observeren en dat ook zo moeten noteren maar de manier van schrijven is steeds zo negatief. Ik vind 'Moeder gaf oma de opdracht' toch echt anders klinken als 'moeder vroeg oma... zodat zij...'
Dit was maar één voorbeeld maar dat is steeds zo. Misschien ligt het inderdaad wel aan mij, zou kunnen.
Christina, de manier van rapporteren vind ik niet eens zo heel vreemd. Doe ik zelf ook op die manier ( nee, werk niet op een cb) en wat zij er van vinden doet er volgens mij niet zoveel toe. Ik denk dat je als hulpverlener je eigen normen en waarden moet kunnen laten varen. Ze doen, als ik jouw verhaal zo lees, niet meer dan een objectieve observatie en dat schrijven ze op. Wat zou je er van gevonden hebben als ze in je dossier hadden gezet: " Christina geeft de oma van X de opdracht om de luier te verschonen want ze is zelf te lui om het te doen."?
Ik bedoel, zou je daar echt blij van worden?
Maar goed, als jij niet naar het cb wil dan hoef je natuurlijk niet te gaan. Ik zou het wel neerleggen bij de organisatie die het CB verzorgt. Misschien kun je wel ergens anders naar een CB waar je beter op je plek voelt. Lijkt me erg vervelend als je je zo voelt.
Ik ben het met je eens dat ze objectief moeten observeren en dat ook zo moeten noteren maar de manier van schrijven is steeds zo negatief. Ik vind 'Moeder gaf oma de opdracht' toch echt anders klinken als 'moeder vroeg oma... zodat zij...'
Dit was maar één voorbeeld maar dat is steeds zo. Misschien ligt het inderdaad wel aan mij, zou kunnen.
zondag 31 juli 2011 om 15:54
Ik hoor ook vaak negatieve verhalen maar heb zelf die ervaring gelukkig totaal niet. Vind het altijd nuttige bezoeken, krijg nooit rare adviezen o.i.d., hoef nooit lang te wachten en ben altijd met een paar minuten weer klaar. Heb ook wel een 'makkelijk' kind (geen gedoe met gezondheid) maar ze gaan ook niet naar iets 'zoeken' zoals ik weleens hoor.
Ik vind het toch wel heel prettig en bijzonder dat alle kinderen gratis (in die zin dat je er niet direct kosten aan hebt die je kunnen belemmeren om te gaan, ik snap ook wel dat iedereen hieraan meebetaalt) vanaf de geboorte zo goed in de gaten worden gehouden.
Overigens kan ik me over de manier van rapporteren niet zo druk maken. Ze doen maar wat ze willen, iedereen doet dat op z'n eigen manier, ze zullen m'n dochter echt niet gelijk hier weghalen.
Ik vind het toch wel heel prettig en bijzonder dat alle kinderen gratis (in die zin dat je er niet direct kosten aan hebt die je kunnen belemmeren om te gaan, ik snap ook wel dat iedereen hieraan meebetaalt) vanaf de geboorte zo goed in de gaten worden gehouden.
Overigens kan ik me over de manier van rapporteren niet zo druk maken. Ze doen maar wat ze willen, iedereen doet dat op z'n eigen manier, ze zullen m'n dochter echt niet gelijk hier weghalen.
zondag 31 juli 2011 om 15:55
Het zullen ook je beschermdrang ( van je kind) en je hormonen zijn. Heel herkenbaar overigens ( moeder van 2). En mij moeten ze ook niet aan mijn kids komen.
Ik heb bij inentingen nog steeds de neiging om degene die mijn kind pijn doet, te hoeken.
En als je pas bevallen bent, is het allemaal nog een graadje erger.
Ik heb bij inentingen nog steeds de neiging om degene die mijn kind pijn doet, te hoeken.
En als je pas bevallen bent, is het allemaal nog een graadje erger.
zondag 31 juli 2011 om 15:58
[quote]christina schreef op 31 juli 2011 @ 15:24:
[...]
Ik probeer me er ook niks van aan te trekken maar ze noteren echt alles wat je daar zegt en doet. Ik voel me er daardoor zo ontzettend bekeken.
Voorbeeld:
Afgelopen keer was mijn moeder mee, gewoon voor de gezelligheid, want we zouden gaan lunchen. Gaat die verpleegkundige noteren dat oma bij het bezoek aanwezig was en moeder (ik dus) oma opdracht gaf kind een schone broek aan te doen zodat ik het zelf niet hoefde te doen. Terwijl ik alleen aan mijn moeder vroeg of zij het even wilde doen zodat ik de vragen van de verpleegkundige kan beantwoorden (des te sneller zijn we weer weg)
Het consultatiebureau probeert ook postnatale depressies bij moeders op tijd te herkennen. En het niet alleen komen op het cb en het uit handen geven van zorgtaken zou bij een pnd kunnen horen.
Nu is dat bij jou niet het geval, maar daarom zullen ze het noteren, om je eventueel te helpen als dat nodig zou zijn.
Het cb geeft advies, advies kun je naast je neerleggen als je er niets mee wil doen. Maar het is wel advies van mensen die veel met baby's en peuters werken en er wel iets vanaf weten.
[...]
Ik probeer me er ook niks van aan te trekken maar ze noteren echt alles wat je daar zegt en doet. Ik voel me er daardoor zo ontzettend bekeken.
Voorbeeld:
Afgelopen keer was mijn moeder mee, gewoon voor de gezelligheid, want we zouden gaan lunchen. Gaat die verpleegkundige noteren dat oma bij het bezoek aanwezig was en moeder (ik dus) oma opdracht gaf kind een schone broek aan te doen zodat ik het zelf niet hoefde te doen. Terwijl ik alleen aan mijn moeder vroeg of zij het even wilde doen zodat ik de vragen van de verpleegkundige kan beantwoorden (des te sneller zijn we weer weg)
Het consultatiebureau probeert ook postnatale depressies bij moeders op tijd te herkennen. En het niet alleen komen op het cb en het uit handen geven van zorgtaken zou bij een pnd kunnen horen.
Nu is dat bij jou niet het geval, maar daarom zullen ze het noteren, om je eventueel te helpen als dat nodig zou zijn.
Het cb geeft advies, advies kun je naast je neerleggen als je er niets mee wil doen. Maar het is wel advies van mensen die veel met baby's en peuters werken en er wel iets vanaf weten.
zondag 31 juli 2011 om 16:03
zondag 31 juli 2011 om 16:42
quote:Visje28 schreef op 31 juli 2011 @ 15:55:
Het zullen ook je beschermdrang ( van je kind) en je hormonen zijn. Heel herkenbaar overigens ( moeder van 2). En mij moeten ze ook niet aan mijn kids komen.
Ik heb bij inentingen nog steeds de neiging om degene die mijn kind pijn doet, te hoeken.
En als je pas bevallen bent, is het allemaal nog een graadje erger.
Neuh, dat is het probleem niet hoor. Als ze prikken krijgt vind ik het wel zielig maar dat is gewoon iets dat moet, daar kan ik goed mee omgaan.
Het gaat er mij echt om de manier waarop zij met mij en mijn kind omgaan. Met mijn dochter gaat alles gewoon goed maar ik krijg daar het gevoel dat dat niet kan. Dat er altijd wel iets moet zijn waar je vragen/onzeker over bent.
Het zullen ook je beschermdrang ( van je kind) en je hormonen zijn. Heel herkenbaar overigens ( moeder van 2). En mij moeten ze ook niet aan mijn kids komen.
Ik heb bij inentingen nog steeds de neiging om degene die mijn kind pijn doet, te hoeken.
En als je pas bevallen bent, is het allemaal nog een graadje erger.
Neuh, dat is het probleem niet hoor. Als ze prikken krijgt vind ik het wel zielig maar dat is gewoon iets dat moet, daar kan ik goed mee omgaan.
Het gaat er mij echt om de manier waarop zij met mij en mijn kind omgaan. Met mijn dochter gaat alles gewoon goed maar ik krijg daar het gevoel dat dat niet kan. Dat er altijd wel iets moet zijn waar je vragen/onzeker over bent.
