Kinderen
alle pijlers
Hoe leer je dat af?
zondag 2 januari 2011 om 12:35
Mijn dochter van bijna 1,5 jaar heeft erg veel plezier bij een paar spelletjes die ik niet zo leuk vind. Ze trekt de kat bijvoorbeeld graag hardhandig aan zijn staart of ze duwt hem tegen de vloer en zit hem hardop lachend door het hele huis achterna om hem weer lastig te vallen. Kat vindt het niet leuk, maar is ook nogal goedig en haalt nooit uit, probeert alleen te ontsnappen (waar hij kennelijk ook niet zo handig in is, maar hij is dan ook al best oud).
Nu is ze natuurlijk nog te jong om zich in te kunnen leven in andere mensen en dieren. Zeggen dat het niet leuk is voor de kat heeft dus niet zoveel zin, al zeggen we het wel. Eigenlijk zijn we nu de hele tijd bezig met het bevrijden van de kat (of we zetten de kat apart in de hal, maar dat vindt hij niet leuk, dan gaat ie mauwen bij de deur). Luisteren en handelen naar opdrachten als: 'nee', 'loslaten', 'zachtjes aaien', etc doet ze niet, daar is ze kennelijk ook nog te jong voor. Maar we zeggen het wel de hele tijd.
Hebben jullie misschein tips? En vanaf hoe oud kunnen kinderen normaal met huisdieren omgaan?
Nu is ze natuurlijk nog te jong om zich in te kunnen leven in andere mensen en dieren. Zeggen dat het niet leuk is voor de kat heeft dus niet zoveel zin, al zeggen we het wel. Eigenlijk zijn we nu de hele tijd bezig met het bevrijden van de kat (of we zetten de kat apart in de hal, maar dat vindt hij niet leuk, dan gaat ie mauwen bij de deur). Luisteren en handelen naar opdrachten als: 'nee', 'loslaten', 'zachtjes aaien', etc doet ze niet, daar is ze kennelijk ook nog te jong voor. Maar we zeggen het wel de hele tijd.
Hebben jullie misschein tips? En vanaf hoe oud kunnen kinderen normaal met huisdieren omgaan?
zondag 2 januari 2011 om 16:59
quote:wen schreef op 02 januari 2011 @ 16:55:
Edit: en zo zegt mijn tweejarige alsjeblieft én dankjewel, zonder dat ik één keer 'wat zeg je dan?' heb gezegd, gewoon omdat wij het consequent ook tegen haar zeggen. Terwijl hoe het hier gaat vast niet onder jullie noemer van 'opvoeden' valt Niet om mezelf op de borst te kloppen maar gewoon om aan te geven dat ook anders kan (zonder garantie dat ze het altijd zo blijft zeggen, uiteraard)
Tuurlijk kan het ook anders, het kan altijd anders. Goed toch dat jou kind nog wel dankjewel zegt, de meeste doen het niet.
Maar ik was zo'n kind die het niet uit zichzelf zei, dus herhaalde mijn moeder dat elke dag. Zo heb ik het geleerd.
Edit: en zo zegt mijn tweejarige alsjeblieft én dankjewel, zonder dat ik één keer 'wat zeg je dan?' heb gezegd, gewoon omdat wij het consequent ook tegen haar zeggen. Terwijl hoe het hier gaat vast niet onder jullie noemer van 'opvoeden' valt Niet om mezelf op de borst te kloppen maar gewoon om aan te geven dat ook anders kan (zonder garantie dat ze het altijd zo blijft zeggen, uiteraard)
Tuurlijk kan het ook anders, het kan altijd anders. Goed toch dat jou kind nog wel dankjewel zegt, de meeste doen het niet.
Maar ik was zo'n kind die het niet uit zichzelf zei, dus herhaalde mijn moeder dat elke dag. Zo heb ik het geleerd.
zondag 2 januari 2011 om 16:59
zondag 2 januari 2011 om 17:02
quote:Tomatensoep schreef op 02 januari 2011 @ 16:58:
Is er trouwens weer een vat kinderlozen opengetrokken? Dat je zelf zo opgevoed bent en jezelf geslaagd vindt, betekent niet dat het ook geslaagd ís he..
To, het lijkt me een lastig iets. Maar inderdaad, blijf gewoon echt heel consequent en maak desnoods een speciaal plekje voor de kat waar hij heen kan gaan en waar je kind niet mag komen.
Geef vaak het goede voorbeeld door de kat te knuffelen en zachtjes te aaien en betrek je kind hierbij, aai de kat bijvoorbeeld samen en zodra het misgaat laat je het kind iets anders doen. Misschien kun je dan de kat ook 'troosten' zodat je kind ziet dat de kat er verdrietig van wordt.
Om zoiets je kind slaan is natuurlijk klinkklare onzin maar dat had je zelf gelukkig al bedacht.Jeetje zeg, wat aardiger mag ook wel. Een blik kinderlozen opengetrokken? En bedankt. Maar goed, ik vind mezelf helemaal niet geslaagd, mijn opvoeding ook niet. Vind het wel goed gelukt om het maar zo te zeggen. Vind dat ze het voor een alleenstaande moeder super gedaan heeft. Mag toch? En ik vind dat er heel veel kinderen niet meer opgevoed worden, maar daar ben ik niet alleen in merk ik
Is er trouwens weer een vat kinderlozen opengetrokken? Dat je zelf zo opgevoed bent en jezelf geslaagd vindt, betekent niet dat het ook geslaagd ís he..
To, het lijkt me een lastig iets. Maar inderdaad, blijf gewoon echt heel consequent en maak desnoods een speciaal plekje voor de kat waar hij heen kan gaan en waar je kind niet mag komen.
Geef vaak het goede voorbeeld door de kat te knuffelen en zachtjes te aaien en betrek je kind hierbij, aai de kat bijvoorbeeld samen en zodra het misgaat laat je het kind iets anders doen. Misschien kun je dan de kat ook 'troosten' zodat je kind ziet dat de kat er verdrietig van wordt.
Om zoiets je kind slaan is natuurlijk klinkklare onzin maar dat had je zelf gelukkig al bedacht.Jeetje zeg, wat aardiger mag ook wel. Een blik kinderlozen opengetrokken? En bedankt. Maar goed, ik vind mezelf helemaal niet geslaagd, mijn opvoeding ook niet. Vind het wel goed gelukt om het maar zo te zeggen. Vind dat ze het voor een alleenstaande moeder super gedaan heeft. Mag toch? En ik vind dat er heel veel kinderen niet meer opgevoed worden, maar daar ben ik niet alleen in merk ik
zondag 2 januari 2011 om 17:05
quote:wen schreef op 02 januari 2011 @ 16:59:
Nou, dat mijn ervaring met die 'voorbeeldige' Engelsen heel anders is. In mijn ogen is het onzinnig om een volk als 'beleefd' te bestempelen, het is sociale druk en uiterlijke schijn die de mensen an sich niet verandert, het blijven gewoon mensen.
als een volk zich over het algemeen in mijn omgeving netjes gedraagt dan bestempel ik ze als beleefd ja. Wat ze thuis doen zal mij een worst wezen, zolang ze maar aardig zijn tegen mij.
Ze voeden hun kinderen tenminste netjes op, of ze dat nou menen of niet
Nou, dat mijn ervaring met die 'voorbeeldige' Engelsen heel anders is. In mijn ogen is het onzinnig om een volk als 'beleefd' te bestempelen, het is sociale druk en uiterlijke schijn die de mensen an sich niet verandert, het blijven gewoon mensen.
als een volk zich over het algemeen in mijn omgeving netjes gedraagt dan bestempel ik ze als beleefd ja. Wat ze thuis doen zal mij een worst wezen, zolang ze maar aardig zijn tegen mij.
Ze voeden hun kinderen tenminste netjes op, of ze dat nou menen of niet
zondag 2 januari 2011 om 17:09
quote:Rogue_22 schreef op 02 januari 2011 @ 17:02:
[...]
Jeetje zeg, wat aardiger mag ook wel. Een blik kinderlozen opengetrokken? En bedankt. Maar goed, ik vind mezelf helemaal niet geslaagd, mijn opvoeding ook niet. Vind het wel goed gelukt om het maar zo te zeggen. Vind dat ze het voor een alleenstaande moeder super gedaan heeft. Mag toch? En ik vind dat er heel veel kinderen niet meer opgevoed worden, maar daar ben ik niet alleen in merk ikIk vind dat er hier ook bijzonder onaardig gedaan wordt tegen to. Er werd nota bene gesuggereerd, op basis van dit topic, dat ze geen goede moeder is! Dát vind ik pas onaardig.
Prima dat je blij bent met hoe je moeder het gedaan heeft, dat lijkt me heel fijn. En ik kan me goed voorstellen dat je dat met ons wil delen, hoe ze dat deed.
Maar de manier waarop dat wordt verkondigd door sommige mensen hier, mensen die dus vrijwel alleen dat als leidraad hebben, daar kan ik niet tegen. En al helemaal niet als er dus beweerd wordt dat to haar kind maar een tik moet geven 'want bij jou werkte dat ook best'. Waarschijnlijk was dat jaren terug en inmiddels zijn er zoveel andere inzichten bijgekomen op opvoedkundig gebied, onder andere dat een tik echt niet werkt
Dan kun je wel blijven zeggen 'maar bij mij werkte het ook', maar daar heeft to niet zo veel aan. Ze geeft duidelijk aan dat ze een andere oplossing wil en eerlijk gezegd heb ik behalve een time-out en duidelijk en consequent zijn weinig andere dingen voorbij zien komen.
[...]
Jeetje zeg, wat aardiger mag ook wel. Een blik kinderlozen opengetrokken? En bedankt. Maar goed, ik vind mezelf helemaal niet geslaagd, mijn opvoeding ook niet. Vind het wel goed gelukt om het maar zo te zeggen. Vind dat ze het voor een alleenstaande moeder super gedaan heeft. Mag toch? En ik vind dat er heel veel kinderen niet meer opgevoed worden, maar daar ben ik niet alleen in merk ikIk vind dat er hier ook bijzonder onaardig gedaan wordt tegen to. Er werd nota bene gesuggereerd, op basis van dit topic, dat ze geen goede moeder is! Dát vind ik pas onaardig.
Prima dat je blij bent met hoe je moeder het gedaan heeft, dat lijkt me heel fijn. En ik kan me goed voorstellen dat je dat met ons wil delen, hoe ze dat deed.
Maar de manier waarop dat wordt verkondigd door sommige mensen hier, mensen die dus vrijwel alleen dat als leidraad hebben, daar kan ik niet tegen. En al helemaal niet als er dus beweerd wordt dat to haar kind maar een tik moet geven 'want bij jou werkte dat ook best'. Waarschijnlijk was dat jaren terug en inmiddels zijn er zoveel andere inzichten bijgekomen op opvoedkundig gebied, onder andere dat een tik echt niet werkt
Dan kun je wel blijven zeggen 'maar bij mij werkte het ook', maar daar heeft to niet zo veel aan. Ze geeft duidelijk aan dat ze een andere oplossing wil en eerlijk gezegd heb ik behalve een time-out en duidelijk en consequent zijn weinig andere dingen voorbij zien komen.
zondag 2 januari 2011 om 17:11
quote:wen schreef op 02 januari 2011 @ 17:07:
Roque, dan komen onze meningen over een goede opvoeding niet overeen, ik heb tien keer liever een brutaal eigenwijs kind met een goed hart dan een volgzaam beleefd kind dat ondertussen achterbaks en gemeen is.Oh, absoluut. Ik wil de kinderen die in de klas bij de meester lief en aardig doen maar op het schoolplein kinderen stiekem knijpen en pesten echt de kost niet geven. En vaak krijg je dan alleen maar te horen 'oh nee hoor, dat heb ik echt niet gedaan!'*oogknipperoogknipper*
Geef mij maar die stoere jongens die in hun spel iemand heel hard schoppen maar het je dan zelf komen vertellen..
Roque, dan komen onze meningen over een goede opvoeding niet overeen, ik heb tien keer liever een brutaal eigenwijs kind met een goed hart dan een volgzaam beleefd kind dat ondertussen achterbaks en gemeen is.Oh, absoluut. Ik wil de kinderen die in de klas bij de meester lief en aardig doen maar op het schoolplein kinderen stiekem knijpen en pesten echt de kost niet geven. En vaak krijg je dan alleen maar te horen 'oh nee hoor, dat heb ik echt niet gedaan!'*oogknipperoogknipper*
Geef mij maar die stoere jongens die in hun spel iemand heel hard schoppen maar het je dan zelf komen vertellen..
zondag 2 januari 2011 om 17:12
Een ding waar we het denk ik allemaal over eens kunnen zijn. Opvoeden heb je niet op school geleerd, dat was geen vak.
Als ik naar mezelf kijk, heb ik dingen van huis uit meegekregen die ik ook op mijn zoon toepas. En sommigen dingen doe ik toch weer anders dan mijn ouders.
Eén ding wat ik zeker heb meegekregen: huisdieren doe je geen pijn, punt. Als het betekent dat je je kind wat fermer aan moet pakken om te laten merken dat dat niet kan, dan is dat zo.
Dat doe je bij je huisdier toch ook, als die ongewenst gedrag vertoont?
Als mijn zoon lief is voor de kat, en onze kat haalt alsnog naar hem uit, dan is kat toch echt wel degene die of een tik krijgt, of even van de bank gezet wordt.
Daden zeggen meer dan woorden. Net als in relaties toch?
Als ik naar mezelf kijk, heb ik dingen van huis uit meegekregen die ik ook op mijn zoon toepas. En sommigen dingen doe ik toch weer anders dan mijn ouders.
Eén ding wat ik zeker heb meegekregen: huisdieren doe je geen pijn, punt. Als het betekent dat je je kind wat fermer aan moet pakken om te laten merken dat dat niet kan, dan is dat zo.
Dat doe je bij je huisdier toch ook, als die ongewenst gedrag vertoont?
Als mijn zoon lief is voor de kat, en onze kat haalt alsnog naar hem uit, dan is kat toch echt wel degene die of een tik krijgt, of even van de bank gezet wordt.
Daden zeggen meer dan woorden. Net als in relaties toch?
zondag 2 januari 2011 om 17:15
To, ik ben gestopt met lezen omdat de discussie wel of geen corrigerende tik mij mijn neusgaten uitkomt. Dus misschien staat mijn advies er al tussen... omdat het voor haar een spelletje is en ze dus nog niet door heeft dat het geen leuk spelletje is, is het misschien een idee om haar een spelletje te leren wat het beestje wel leuk vind. bv spelen met een balletje, touwtje, snoepjes geven. Als je dan duidelijk laat merken dat wel goed is (klappen enz.) en het andere niet dan heeft ze het denk snel genoeg door.
Succes!!
Succes!!
zondag 2 januari 2011 om 17:18
Wen, je hebt het wel zwart/wit gesteld in jouw post van 17.07. Mijn streven zou zijn een kind op te voeden naar een beleefd, onafhankelijk individu met waarden en normen, als ook oog en hart voor de wereld om zich heen. Zoiets lees ik in jouw posts nergens terug. Voor jou is het blijkbaar het een of het ander.
zondag 2 januari 2011 om 17:18
zondag 2 januari 2011 om 17:22
quote:Aubrey schreef op 02 januari 2011 @ 17:18:
Wen, je hebt het wel zwart/wit gesteld in jouw post van 17.07. Mijn streven zou zijn een kind op te voeden naar een beleefd, onafhankelijk individu met waarden en normen, als ook oog en hart voor de wereld om zich heen. Zoiets lees ik in jouw posts nergens terug. Voor jou is het blijkbaar het een of het ander.Nee hoor, want dat is precies wat mijn streven ook is. Alleen vind ik beleefdheid an sich geen doel maar een uiting van dat oog en hart voor anderen, beleefdheid als doel vind ik schone schijn.
Wen, je hebt het wel zwart/wit gesteld in jouw post van 17.07. Mijn streven zou zijn een kind op te voeden naar een beleefd, onafhankelijk individu met waarden en normen, als ook oog en hart voor de wereld om zich heen. Zoiets lees ik in jouw posts nergens terug. Voor jou is het blijkbaar het een of het ander.Nee hoor, want dat is precies wat mijn streven ook is. Alleen vind ik beleefdheid an sich geen doel maar een uiting van dat oog en hart voor anderen, beleefdheid als doel vind ik schone schijn.
zondag 2 januari 2011 om 17:27
Ik vind beleefdheid een goed begin in contact met anderen. Het kost niets en wil graag gedaan zijn. Ik voel me er niet fijn bij als ik de kassajuffrouw niet vriendelijk begroet en 'dank je wel' zeg na het afrekenen. Dat heeft niets met schone schijn te maken. Ik begrijp niet goed waar je dat vandaan haalt.
zondag 2 januari 2011 om 17:33
Niet uit jouw post maar van het idee dat een beleefd kind een goed opgevoed kind is. Beleefdheid is een sociaal smeermiddel, inderdaad een goed begin in het contact, maar het is uiteindelijk een vernisje. Een heel beleefd iemand kan onder dat vernisje helemaal geen normen en waarden hebben zitten, net zo goed als dat een hork op het eerste oog een goed mens kan zijn. Dat bedoel ik. Daarom vind ik het wel belangrijk om m'n kind te leren dat beleefdheid prettig is, maar nog veel belangrijker om te leren dat een goed mens zijn belangrijk is.
En ondertussen dwalen we wel ver af van de kat en kind van TO
En ondertussen dwalen we wel ver af van de kat en kind van TO
zondag 2 januari 2011 om 17:41
Mijn zoontje is 26 maanden en heeft zojuist het woord 'pijn' en de bijbehorende betekenis geleerd. Pas nu leert hij zo langzamerhand dat pijn ook echt iets onaangenaams is, zowel bij dieren als bij mensen.
Bij een kind van 1,5 helpt naar mijns inziens alleen maar consequent zijn. Ik voel me soms ook meer politieagent dan moeder. Voor mijn gevoel zeg ik soms de hele dag alleen maar nee, dat mag niet etc. Maar goed, so be i. Wat ook helpt is dat ik altijd op ooghoogte met mijn zoontje ga zitten en duidelijk uit leg waarom iets niet mag. De eerste keer helpt het niet, de 2e keer probeert hij het nog even achter m'n rug en de 3e keer doet hij het niet meer. Verder vond ik 1,5 ook echt een moeilijke leeftijd omdat mijn kind gewoon nog niet veel begrippen kende en dat bij het bijbehorende gevoel kon rijmen. Nu is dat al veel beter (al heb je nu weer de beruchte peuter-gooit-zich-op-de-grond-buien )
Bij een kind van 1,5 helpt naar mijns inziens alleen maar consequent zijn. Ik voel me soms ook meer politieagent dan moeder. Voor mijn gevoel zeg ik soms de hele dag alleen maar nee, dat mag niet etc. Maar goed, so be i. Wat ook helpt is dat ik altijd op ooghoogte met mijn zoontje ga zitten en duidelijk uit leg waarom iets niet mag. De eerste keer helpt het niet, de 2e keer probeert hij het nog even achter m'n rug en de 3e keer doet hij het niet meer. Verder vond ik 1,5 ook echt een moeilijke leeftijd omdat mijn kind gewoon nog niet veel begrippen kende en dat bij het bijbehorende gevoel kon rijmen. Nu is dat al veel beter (al heb je nu weer de beruchte peuter-gooit-zich-op-de-grond-buien )
zondag 2 januari 2011 om 17:44
Ik heb niet alles gelezen dus misschien enorm mosterd, maar een kind van 1,5 kun je al wel leren wat aaien is.
Aanleren dat ze de kat gaat aaien en boos worden als ze het beestje zit te treiteren.
Mijn dochter is nu 9 maanden en zit ook de kat overal achterna, en ik ben nu al begonnen met consequent zijn wat dat betreft.
Ik pa haar handje, zeg "aai aai" en ga met haar handje dan zacht de kat aaien.
Scheelt wel dat onze kat het achterna zitten een leuk spel vindt en het zelfs uitlokt;-)
Aanleren dat ze de kat gaat aaien en boos worden als ze het beestje zit te treiteren.
Mijn dochter is nu 9 maanden en zit ook de kat overal achterna, en ik ben nu al begonnen met consequent zijn wat dat betreft.
Ik pa haar handje, zeg "aai aai" en ga met haar handje dan zacht de kat aaien.
Scheelt wel dat onze kat het achterna zitten een leuk spel vindt en het zelfs uitlokt;-)
