Kinderen
alle pijlers
Hoofdstuk 629
dinsdag 8 december 2009 om 11:49
quote:Morrie schreef op 08 december 2009 @ 11:14:
Ik vraag me iets af. Ik heb echt heel vaak dat het leven, of eigenlijk de manier van leven, me aanvliegt. Al dat gehaast, gestress, afgespreek, al dat gedoe. Dan wil ik gewoon in een relaxed land gaan wonen, waar je niet 1000 afspraken hoeft te hebben voor zwemmen, judo, speelafspraakjes, kerststukjes maken op school, kerstviering, verjaardag die, kerstmarkt dat, tandarts, fysiotherapie. Hebben anderen (jullie dus ) dat nou ook dat je er serieus over nadenkt waarom je je leven hier in dit land op deze manier slijt? Of het niet anders kan?
Zeer herkenbaar! Nu moet ik bekennen dat in mijn geval naar een ander land verhuizen al geholpen heeft (het leven gaat hier nog een versnelling lager en dat vind ik soms heel erg fijn, een ander zou het kneuterig noemen, maar ik geniet er echt van en de kinderen varen er ook wel bij). Maar dan nog loopt mijn hoofd soms over van alle dingen die moeten, stress van presteren op werk, halen/brengen, oppas, zwemles, clubjes, ouderraad enzovoorts. En dan te bedenken dat de meeste dingen alleen maar meer zullen worden de komende jaren...
Wat dat betreft droom ik af en toe weleens gewoon over baan opzeggen en een jaartje thuis aanrommelen (er zijn nog zoveel dingen die ik wil en waar ik geen tijd voor heb). Ik ga het niet doen (ben gewoon te calvinistisch aangelegd vrees ik: er moet gewerkt worden). Wat dat betreft ben ik ook een beetje een uitzondering in de massa, want volgens mij kan ik ook heel gelukkig zijn zonder betaalde baan (ik vond mijn zwangerschapsverloven heerlijk in ieder geval).
Ik vraag me iets af. Ik heb echt heel vaak dat het leven, of eigenlijk de manier van leven, me aanvliegt. Al dat gehaast, gestress, afgespreek, al dat gedoe. Dan wil ik gewoon in een relaxed land gaan wonen, waar je niet 1000 afspraken hoeft te hebben voor zwemmen, judo, speelafspraakjes, kerststukjes maken op school, kerstviering, verjaardag die, kerstmarkt dat, tandarts, fysiotherapie. Hebben anderen (jullie dus ) dat nou ook dat je er serieus over nadenkt waarom je je leven hier in dit land op deze manier slijt? Of het niet anders kan?
Zeer herkenbaar! Nu moet ik bekennen dat in mijn geval naar een ander land verhuizen al geholpen heeft (het leven gaat hier nog een versnelling lager en dat vind ik soms heel erg fijn, een ander zou het kneuterig noemen, maar ik geniet er echt van en de kinderen varen er ook wel bij). Maar dan nog loopt mijn hoofd soms over van alle dingen die moeten, stress van presteren op werk, halen/brengen, oppas, zwemles, clubjes, ouderraad enzovoorts. En dan te bedenken dat de meeste dingen alleen maar meer zullen worden de komende jaren...
Wat dat betreft droom ik af en toe weleens gewoon over baan opzeggen en een jaartje thuis aanrommelen (er zijn nog zoveel dingen die ik wil en waar ik geen tijd voor heb). Ik ga het niet doen (ben gewoon te calvinistisch aangelegd vrees ik: er moet gewerkt worden). Wat dat betreft ben ik ook een beetje een uitzondering in de massa, want volgens mij kan ik ook heel gelukkig zijn zonder betaalde baan (ik vond mijn zwangerschapsverloven heerlijk in ieder geval).
dinsdag 8 december 2009 om 13:19
Anky, jij droomt van baan opzeggen, maar weet je, juist doordat ik nu geen baan meer heb (Ja, ik heb geen baan meer, dat kan nu wel open op het forum) bemerk ik dat niet werken ook de oplossing niet is! Ik ben al een week of 3 thuis, en ik heb nog steeds dubbele afspraken gepland, en ben nog steeds een fysio afspraak voor Schorrie vergeten. Ik kom erachter dat niet werken tot nu toe de oplossing nog niet is..... En daardoor ben ik er weer over gaan nadenken. Dat ik gewoon veel liever mijn leven op een andere manier lijdt. En ik denk dat ik daarvoor naar een ander land moet, al lijkt dat rigoreus.
Maar Pebbles, hoe gaat dat dan in Noorwegen? Daar heeft je broer toch ook afspraken? Daar moeten de kinderen toch ook naar sporten enzo? Of gaat het daar anders?
Ik herken ook echt die angst om iets te vergeten. Dat heb ik ook. Ik loop constant met een vol hoofd: dit moet dan, dat moet dan. Gisteren zei Schorrie: we moeten nog een cadeau voor het feestje van V. kopen. Ik was blij dat hij het zei, want ik was het glad vergeten....
Ik heb het gevoel dat ik er zelf iets aan moet doen, en blijkbaar is niet werken niet de oplossing, wat ik dus wel altijd dacht. Het is de cultuur, de maatschappij, de regeltjes, alles wat maar moet op een tijdstip. Kreeg vorige week 4 boetes van rekeningen die ik te laat betaald had. 4! Ik word daar helemaal kriegel van.
Maar Pebbles, hoe gaat dat dan in Noorwegen? Daar heeft je broer toch ook afspraken? Daar moeten de kinderen toch ook naar sporten enzo? Of gaat het daar anders?
Ik herken ook echt die angst om iets te vergeten. Dat heb ik ook. Ik loop constant met een vol hoofd: dit moet dan, dat moet dan. Gisteren zei Schorrie: we moeten nog een cadeau voor het feestje van V. kopen. Ik was blij dat hij het zei, want ik was het glad vergeten....
Ik heb het gevoel dat ik er zelf iets aan moet doen, en blijkbaar is niet werken niet de oplossing, wat ik dus wel altijd dacht. Het is de cultuur, de maatschappij, de regeltjes, alles wat maar moet op een tijdstip. Kreeg vorige week 4 boetes van rekeningen die ik te laat betaald had. 4! Ik word daar helemaal kriegel van.
dinsdag 8 december 2009 om 13:37
quote:Morrie schreef op 08 december 2009 @ 13:19:
Maar Pebbles, hoe gaat dat dan in Noorwegen? Daar heeft je broer toch ook afspraken? Daar moeten de kinderen toch ook naar sporten enzo? Of gaat het daar anders?
Vooral de werkdruk is veel lager. Hier had mijn broertje heel veel werkstress, daar is een werkdag gewoon afgelopen om 17 uur en wat niet af is dat kan morgen wel. in begi9n stuurden ze mijn broertje echt naar huis, hij wilde zijn klussen afmaken, dat was ongewoon. En of de school en afspraakjes anders zijn weet ik niet. Maar ze zijn erg te spreken over de omgang met de natuur. Kinderen zijn veel buiten en leren veel over de natuur enzo. Ik zag pas nog beelden van Noorwegen, alleen die natuur al, dat geeft volgens mij al rust!
Ik herken ook echt die angst om iets te vergeten. Dat heb ik ook. Ik loop constant met een vol hoofd: dit moet dan, dat moet dan. Gisteren zei Schorrie: we moeten nog een cadeau voor het feestje van V. kopen. Ik was blij dat hij het zei, want ik was het glad vergeten....
Check! Zaterdag heeft KP partijtje en de week erop nog een partijtje. Ook moet ik nog een cadeautje kopen voor neefje, die zijn verjaardag niet vieren kon vanweg grootse verbouwing. En dat dan weer vooral uit angst voor schoonzus, dat maakt het nog erger.
Ik heb het gevoel dat ik er zelf iets aan moet doen, en blijkbaar is niet werken niet de oplossing, wat ik dus wel altijd dacht. Het is de cultuur, de maatschappij, de regeltjes, alles wat maar moet op een tijdstip. Kreeg vorige week 4 boetes van rekeningen die ik te laat betaald had. 4! Ik word daar helemaal kriegel van.
Check! Rekeningen betalen,. En ik moet nog retouren aanmelden Wehkamp en nog een postorder. Zucht. Lijstje maken lijkt me op korte termijn de oplossing. En dan wegstrepen. En dan heb ik voor de zaak ook nog een lijstje.[Of emigreren de oplossing is weet ik niet. Lijkt me ook erg rigoreus. Ik ga kijken of ik nu de stortbak kan maken die al weken lekt (sinds ik membraam vlotter-flotteur heb vervangen)
Maar Pebbles, hoe gaat dat dan in Noorwegen? Daar heeft je broer toch ook afspraken? Daar moeten de kinderen toch ook naar sporten enzo? Of gaat het daar anders?
Vooral de werkdruk is veel lager. Hier had mijn broertje heel veel werkstress, daar is een werkdag gewoon afgelopen om 17 uur en wat niet af is dat kan morgen wel. in begi9n stuurden ze mijn broertje echt naar huis, hij wilde zijn klussen afmaken, dat was ongewoon. En of de school en afspraakjes anders zijn weet ik niet. Maar ze zijn erg te spreken over de omgang met de natuur. Kinderen zijn veel buiten en leren veel over de natuur enzo. Ik zag pas nog beelden van Noorwegen, alleen die natuur al, dat geeft volgens mij al rust!
Ik herken ook echt die angst om iets te vergeten. Dat heb ik ook. Ik loop constant met een vol hoofd: dit moet dan, dat moet dan. Gisteren zei Schorrie: we moeten nog een cadeau voor het feestje van V. kopen. Ik was blij dat hij het zei, want ik was het glad vergeten....
Check! Zaterdag heeft KP partijtje en de week erop nog een partijtje. Ook moet ik nog een cadeautje kopen voor neefje, die zijn verjaardag niet vieren kon vanweg grootse verbouwing. En dat dan weer vooral uit angst voor schoonzus, dat maakt het nog erger.
Ik heb het gevoel dat ik er zelf iets aan moet doen, en blijkbaar is niet werken niet de oplossing, wat ik dus wel altijd dacht. Het is de cultuur, de maatschappij, de regeltjes, alles wat maar moet op een tijdstip. Kreeg vorige week 4 boetes van rekeningen die ik te laat betaald had. 4! Ik word daar helemaal kriegel van.
Check! Rekeningen betalen,. En ik moet nog retouren aanmelden Wehkamp en nog een postorder. Zucht. Lijstje maken lijkt me op korte termijn de oplossing. En dan wegstrepen. En dan heb ik voor de zaak ook nog een lijstje.[Of emigreren de oplossing is weet ik niet. Lijkt me ook erg rigoreus. Ik ga kijken of ik nu de stortbak kan maken die al weken lekt (sinds ik membraam vlotter-flotteur heb vervangen)
dinsdag 8 december 2009 om 13:44
Hier lopen ze een jaar of 20 achter op NL. Alles gaat een tempootje rustiger, men heeft minder haast. We wonen ook in een echt dorp, waar iedereen elkaar kent. Het is gewoon allemaal wat gemoedelijker. Een vriendin van mij die uit Finland komt en al een jaar of 10 hier woont zegt ook altijd: "in NL moet ik zoveel". Ik merk ook als ik vergelijk met buitenlandse collega's dat we in Nl ontzettend effectief zijn op het werk. Heel goed, maar soms is het daardoor misschien net iets té.
Ik werk overigens nog gewoon in NL waardoor mijn leven nog steeds ontzettend vol is. En bij mij zit het gewoon in mijn eigen hoofd trouwens. Dat is ook de reden dat ik gewoon blijf werken, al droom ik soms wel over ander werk (ik vind het soms jammer dat ik echt "denkwerk" doe en zou graag (liever) iets met mijn handen doen. Met de oorzaak ligt echt bij mezelf en niet bij de omstandigheden om het maar zo te zeggen.
Ik wist trouwens niet dat je zonder werk zat (totaal gemist). Wat ga je nu doen? Ga je op zoek naar ander werk? Of zoek je in je eigen vakgebied.
Dat je na 3 weken nog steeds dingen vergeet en druk in je hoofd bent vind ik niet vreemd. Je moet altijd acclimatiseren en weer even aan een nieuwe situatie wennen. En veel tijd hebben betekent niet dat je meteen effectief bent. En zonder werk zitten was, neem ik aan, niet je eigen keuze. Dat scheelt natuurlijk ook.
Ik werk overigens nog gewoon in NL waardoor mijn leven nog steeds ontzettend vol is. En bij mij zit het gewoon in mijn eigen hoofd trouwens. Dat is ook de reden dat ik gewoon blijf werken, al droom ik soms wel over ander werk (ik vind het soms jammer dat ik echt "denkwerk" doe en zou graag (liever) iets met mijn handen doen. Met de oorzaak ligt echt bij mezelf en niet bij de omstandigheden om het maar zo te zeggen.
Ik wist trouwens niet dat je zonder werk zat (totaal gemist). Wat ga je nu doen? Ga je op zoek naar ander werk? Of zoek je in je eigen vakgebied.
Dat je na 3 weken nog steeds dingen vergeet en druk in je hoofd bent vind ik niet vreemd. Je moet altijd acclimatiseren en weer even aan een nieuwe situatie wennen. En veel tijd hebben betekent niet dat je meteen effectief bent. En zonder werk zitten was, neem ik aan, niet je eigen keuze. Dat scheelt natuurlijk ook.
dinsdag 8 december 2009 om 14:12
Morrie, toen ik thuiszat was ik de eerste weken met vanalles bezig, zat nog helemaal in een werktempo. Na een week of 4 merkte ik dat ik soms gewoon een uurtje op de bank zat. En daar voelde ik me dan ook nog schuldig over
Ik heb een baan waar ik voor andere mensen moet denken, thuis denk ik ook voor iedereen en ik haal me op een of andere manier ook altijd vanalles op de hals. Bied snel mijn hulp aan waardoor ik soms op een vrije middag met 5 kinderen zit, help veel op school, met kerst hadden we niks maar in mijn 'spontaniteit' heb ik vaders en broer al uitgenodigd. Dom.
Maar ik WIL ook overal aan denken, soms lukt het me ook om alles goed en op tijd voorelkaar te boksen en overal aan te denken en dan ben ik nog trots op mezelf ook; kijk mij eens, ik kan het allemaal. Draai m'n hand er niet voor om. I'm a MultiTasking Miracle!
Wat niet waar is natuurlijk want aan de andere kant loop ik op man te snauwen die te weinig doet en als de kinderen niet opschieten word ik kriegel omdat ik nog zoveel moet.
Denk je echt aan emigreren Morrie?
Ik heb een baan waar ik voor andere mensen moet denken, thuis denk ik ook voor iedereen en ik haal me op een of andere manier ook altijd vanalles op de hals. Bied snel mijn hulp aan waardoor ik soms op een vrije middag met 5 kinderen zit, help veel op school, met kerst hadden we niks maar in mijn 'spontaniteit' heb ik vaders en broer al uitgenodigd. Dom.
Maar ik WIL ook overal aan denken, soms lukt het me ook om alles goed en op tijd voorelkaar te boksen en overal aan te denken en dan ben ik nog trots op mezelf ook; kijk mij eens, ik kan het allemaal. Draai m'n hand er niet voor om. I'm a MultiTasking Miracle!
Wat niet waar is natuurlijk want aan de andere kant loop ik op man te snauwen die te weinig doet en als de kinderen niet opschieten word ik kriegel omdat ik nog zoveel moet.
Denk je echt aan emigreren Morrie?
dinsdag 8 december 2009 om 14:34
Nou ja, denk je echt aan emigreren. Het is wel erg rigoreus.... Ik weet het niet. Het zou zo zonde zijn als je ergens anders een veel fijner leven kunt hebben, en die kans dan niet grijpt. Maar ik zou mijn familie en vrienden heel erg missen, en de kinderen moeten dan ook ergens anders wennen. En ergens anders moet je ook rekeningen betalen en naar partijtjes enzo....
Ik heb er ook het lef niet voor trouwens, ben een enorme schijterd en maak nooit keuzes dus deze keuze ook niet.
Ja, zit dus zonder werk en dat was niet mijn eigen keus, maar wel iets waar ik al vaker zelf ook aan gedacht had. Ik ga wel weer op zoek naar iets anders, maar merk dat ik wel belemmerd word door de vraag: wat wil ik nou met mijn leven.....
Thuis zitten is niet de oplossing voor mijn volle hoofd, tot nu toe, maar het is wel heel fijn dat ik tussen de middag met Schorrie kan eten, dat ik zie dat hem dat goed doet, dat ik het eten kan koken voor Harrie, dat de rest van het gezin in ieder geval minder stress heeft. Die stress valt af. En als ik weer ga werken komt die stress er weer bij.....
Knorrie gaat trouwens nog wel gewoon naar het kdv dus dat scheelt. Echt thuiszitten zou betekenen Knorrie ook thuis en dat zou ik niet trekken 7 dagen per week, met de leeftijd die hij nu heeft.
Pammie, misschien moet ik inderdaad ook nog even afwachten. Heb inderdaad het gevoel dat ik val alles moet (er ligt ook zoveel wat nog moet). Elke dag ben ik aan het opruimen enzo, en het is nog steeds een zooi dus het helpt geen ruk. Maar ik mag misschien van mezelf wel niet gewoon even op de bank zitten met een kopje thee.....
Ik mag wel forummen .
Maar goed, aan emigreren denken jullie dus niet?
En Pebbles, zou je niet in Noorwegen bij je broertje willen wonen?
Ik denk er wel vaak aan dat ik bij mijn schoonouders in de buurt zou willen wonen, dat is dan wel niet emigreren maar zelfs daar heb ik al het gevoel dat de stress minder is omdat het niet druk is buiten. Maar ook daar gelden dezelfde regels van rekeningen die betaald moeten worden, en ook daar geven kinderen vast partijtjes als ze jarig zijn.....
Ik heb er ook het lef niet voor trouwens, ben een enorme schijterd en maak nooit keuzes dus deze keuze ook niet.
Ja, zit dus zonder werk en dat was niet mijn eigen keus, maar wel iets waar ik al vaker zelf ook aan gedacht had. Ik ga wel weer op zoek naar iets anders, maar merk dat ik wel belemmerd word door de vraag: wat wil ik nou met mijn leven.....
Thuis zitten is niet de oplossing voor mijn volle hoofd, tot nu toe, maar het is wel heel fijn dat ik tussen de middag met Schorrie kan eten, dat ik zie dat hem dat goed doet, dat ik het eten kan koken voor Harrie, dat de rest van het gezin in ieder geval minder stress heeft. Die stress valt af. En als ik weer ga werken komt die stress er weer bij.....
Knorrie gaat trouwens nog wel gewoon naar het kdv dus dat scheelt. Echt thuiszitten zou betekenen Knorrie ook thuis en dat zou ik niet trekken 7 dagen per week, met de leeftijd die hij nu heeft.
Pammie, misschien moet ik inderdaad ook nog even afwachten. Heb inderdaad het gevoel dat ik val alles moet (er ligt ook zoveel wat nog moet). Elke dag ben ik aan het opruimen enzo, en het is nog steeds een zooi dus het helpt geen ruk. Maar ik mag misschien van mezelf wel niet gewoon even op de bank zitten met een kopje thee.....
Ik mag wel forummen .
Maar goed, aan emigreren denken jullie dus niet?
En Pebbles, zou je niet in Noorwegen bij je broertje willen wonen?
Ik denk er wel vaak aan dat ik bij mijn schoonouders in de buurt zou willen wonen, dat is dan wel niet emigreren maar zelfs daar heb ik al het gevoel dat de stress minder is omdat het niet druk is buiten. Maar ook daar gelden dezelfde regels van rekeningen die betaald moeten worden, en ook daar geven kinderen vast partijtjes als ze jarig zijn.....
dinsdag 8 december 2009 om 14:37
Hier op het kinderdagverblijf gaan ze trouwens met de kleintjes niet naar buiten met dit weer. Ja, hooguit om boodschappen te doen, dat wel, maar niet gewoon op het schoolplein spelen. Terwijl dat prima kan volgens mij. Misschien komt dat ook wel doordat Knorrie nog op de babygroep zit.
Op school spelen ze wel elke dag buiten, ook als het regent. Niet als het stortregent maar dat komt niet vaak voor.
Buiten spelen thuis kan wel, maar ja, daar is geen tijd voor want zwemles, judo, opa past een dagje op (daar speelt hij wel altijd buiten trouwens, dus ik overdrijf wel een beetje ), spelen bij vriendje x, partijtje van vriendje y.....
Op school spelen ze wel elke dag buiten, ook als het regent. Niet als het stortregent maar dat komt niet vaak voor.
Buiten spelen thuis kan wel, maar ja, daar is geen tijd voor want zwemles, judo, opa past een dagje op (daar speelt hij wel altijd buiten trouwens, dus ik overdrijf wel een beetje ), spelen bij vriendje x, partijtje van vriendje y.....
dinsdag 8 december 2009 om 14:50
HIer nog geen partijtjes . En dat vind ik niet erg. Ik merk wel dat ik het wonen in een dorp nu erg fijn vind (en dat terwijl ik jaren in de stad gewoond heb). Grote tuin, kinderen kunnen alleen op straat fietsen, frisse lucht, mooie natuur enzovoorts. Mijn zusje woont in Rotterdam en als ik bij haar ben moet ik altijd weer even wennen, ook aan asociaal verkeer enzo.
Maar natuurlijk heeft het niet alleen voordelen. Zo wonen we ver van familie af en mis ik soms weleens gewoon even iemand die snel op kan passen. Natuurlijk kunnen de buren dat en onze vaste oppas die de kinderen uit school haalt, maar aan familie vraag je dat toch makkelijker volgens mij. En het leven is natuurlijk niet echt flitsend hier (hoewel ik wel binnen 15 min in mijn oude stad zit, dus overdrijven moet ik dit ook niet).
Ik heb wel het idee dat de kinderen hier gewoon wat ouderwetser worden opgevoed. Ik voel me net mijn oma als ik dit zeg, maar het valt me gewoon op dat Nederlandse kinderen van de leeftijd van mijn kinderen gewoon bijdehanter en voor grover qua taalgebruik zijn (ik sta gewoon af en toe verbaasd als ik hoor wat sommige kinderen al aan scheldwoorden kennen, nou niet dat ik de illusie heb dat dat hier in huis niet gaat gebeuren, maar tot nu toe in ieder geval niet).
Morrie, in jouw geval zou ik het als een kans zien naar iets nieuws. Ik neem aan dat je nog wel even WW hebt, dus je hebt geen haast. Ik snap volkomen dat je niet weet wat je wil de jaren qua werk (ik heb dat ook, weet voornamelijk wat ik níet wil en dat is soms lastig kiezen).
Pammie, ik herken je ook wel. Soms kan ik echt gruwelijk effectief in huis zijn, eten koken, alles regelen enzovoorts. En dan ben ik achteraf ook echt blij met mezelf. Dat ik dat zo goed kan enzo. Maar tegelijkertijd kan ik echt chagrijnig worden als ik dan een steek laat vallen (en dan gaat het soms om echt kleine dingetjes).
Enfin, ik ga maar eens een bijna 2-jarige voorlezen, opruimen, eten koken, rekeningen betalen en dan de oudste 2 ophalen en naar de zwemles. Het leven gaat wel door natuurlijk .
Maar natuurlijk heeft het niet alleen voordelen. Zo wonen we ver van familie af en mis ik soms weleens gewoon even iemand die snel op kan passen. Natuurlijk kunnen de buren dat en onze vaste oppas die de kinderen uit school haalt, maar aan familie vraag je dat toch makkelijker volgens mij. En het leven is natuurlijk niet echt flitsend hier (hoewel ik wel binnen 15 min in mijn oude stad zit, dus overdrijven moet ik dit ook niet).
Ik heb wel het idee dat de kinderen hier gewoon wat ouderwetser worden opgevoed. Ik voel me net mijn oma als ik dit zeg, maar het valt me gewoon op dat Nederlandse kinderen van de leeftijd van mijn kinderen gewoon bijdehanter en voor grover qua taalgebruik zijn (ik sta gewoon af en toe verbaasd als ik hoor wat sommige kinderen al aan scheldwoorden kennen, nou niet dat ik de illusie heb dat dat hier in huis niet gaat gebeuren, maar tot nu toe in ieder geval niet).
Morrie, in jouw geval zou ik het als een kans zien naar iets nieuws. Ik neem aan dat je nog wel even WW hebt, dus je hebt geen haast. Ik snap volkomen dat je niet weet wat je wil de jaren qua werk (ik heb dat ook, weet voornamelijk wat ik níet wil en dat is soms lastig kiezen).
Pammie, ik herken je ook wel. Soms kan ik echt gruwelijk effectief in huis zijn, eten koken, alles regelen enzovoorts. En dan ben ik achteraf ook echt blij met mezelf. Dat ik dat zo goed kan enzo. Maar tegelijkertijd kan ik echt chagrijnig worden als ik dan een steek laat vallen (en dan gaat het soms om echt kleine dingetjes).
Enfin, ik ga maar eens een bijna 2-jarige voorlezen, opruimen, eten koken, rekeningen betalen en dan de oudste 2 ophalen en naar de zwemles. Het leven gaat wel door natuurlijk .
dinsdag 8 december 2009 om 14:55
Maar ik merk dus wel dat ik echt gruwelijk geniet van een dag als deze. Lekker keutelen in huis met de jongste (die ik nu eindelijk niet meer elke minuut in de gaten moet houden). Geen stress qua kinderen ophalen uit werk (laat, snel bij kletsgrage oppas weg anders wordt het weer te laat voordat we eten). Wat dat betreft zie ik dus niet naar morgen uit, als ik weer moet werken en we om 7.15 met 3 kinderen de deur uit moeten (en om 18.15 uur pas weer thuis zijn).
dinsdag 8 december 2009 om 15:04
quote:Morrie schreef op 08 december 2009 @ 14:34:
Nou ja, denk je echt aan emigreren. Het is wel erg rigoreus.... Ik weet het niet. Het zou zo zonde zijn als je ergens anders een veel fijner leven kunt hebben, en die kans dan niet grijpt. Weet je Morrie, ik heb een vriendin, die met haar man en kind naar Azie is geëmigreerd voor zijn werk. Echt het luxe expatleventje, hij verdient bakken met geld, zij werkt niet, heeft vijf dagen in de week een hulp in de huishouding die ook op de kinderen kan passen, kinderen gaan bovendien al vanaf twee naar een nederlandse school. Echt, idealer kan het niet. En ook zij heeft het vreselijk druk (ik snap écht niet waarmee, maar toch is het zo zegt ze zelf). En ze klaagt over dat ze nooit een weekendje met haar man alleen weg kan omdat ze geen familie in de buurt hebben waar de kinderen naartoe kunnen. En ze heeft heel vaak familie of vrienden op bezoek die hun huis als een soort hotel zien. Dus volgens mij zit het in je hoofd, en niet in de plek waar je woont.
Nou ja, denk je echt aan emigreren. Het is wel erg rigoreus.... Ik weet het niet. Het zou zo zonde zijn als je ergens anders een veel fijner leven kunt hebben, en die kans dan niet grijpt. Weet je Morrie, ik heb een vriendin, die met haar man en kind naar Azie is geëmigreerd voor zijn werk. Echt het luxe expatleventje, hij verdient bakken met geld, zij werkt niet, heeft vijf dagen in de week een hulp in de huishouding die ook op de kinderen kan passen, kinderen gaan bovendien al vanaf twee naar een nederlandse school. Echt, idealer kan het niet. En ook zij heeft het vreselijk druk (ik snap écht niet waarmee, maar toch is het zo zegt ze zelf). En ze klaagt over dat ze nooit een weekendje met haar man alleen weg kan omdat ze geen familie in de buurt hebben waar de kinderen naartoe kunnen. En ze heeft heel vaak familie of vrienden op bezoek die hun huis als een soort hotel zien. Dus volgens mij zit het in je hoofd, en niet in de plek waar je woont.
dinsdag 8 december 2009 om 15:06
Tot nu toe zie ik het ook als een kans. Ik was ook niet volledig uit het veld geslagen oid toen ik ontslagen werd. Maar ik merk sinds gisteren dat ik toch ook wel een beetje somber word door de constatering dat ik nog steeds steken laat vallen, ook nu ik niet werk. Ik dacht dat niet werken in ieder geval tijdelijk een oplossing zou zijn, maar dat blijkt (nog) niet het geval.
Ik ga Schorrie uit school halen, iets met hem drinken, naar de judo, Knorrie uit kdv halen, eten koken, eten, kinderen in bed doen en na dit alles kom ik vast nog wel even hier .
Ik ga Schorrie uit school halen, iets met hem drinken, naar de judo, Knorrie uit kdv halen, eten koken, eten, kinderen in bed doen en na dit alles kom ik vast nog wel even hier .
dinsdag 8 december 2009 om 15:07
Dat denk ik ook LLL, je neemt jezelf toch mee, waar je ook woont.....
Maar je hebt wel heel veel regeltjes hier in Nederland, en een druk leven. Ik denk wel dat dat anders kan.
Daarnaast is de lucht hier vies en dat valt me ook elke keer weer op als wij bij schoonouders geweest zijn. En dat is nog maar gewoon een andere plek in Nederland.
Ik moet nu echt naar school .
Maar je hebt wel heel veel regeltjes hier in Nederland, en een druk leven. Ik denk wel dat dat anders kan.
Daarnaast is de lucht hier vies en dat valt me ook elke keer weer op als wij bij schoonouders geweest zijn. En dat is nog maar gewoon een andere plek in Nederland.
Ik moet nu echt naar school .
dinsdag 8 december 2009 om 15:07
En dat buitenspelen in weer en wind is dus wat Dim op zijn BSo doet. Concept komt uit Noorwegen en is geloof ik zelfs een soort van verplicht op duitse 'Grunschule'? Volgens mij doet het kinderen echt heel veel goed om zo lekker buiten te banjeren de hele dag. Dim komt in ieder geval iedere week pikzwart thuis, en als we al dat zwart er dan afgewassen hebben heeft hij twee blozende roze wangetjes en valt uitgeput in slaap. Kan er echt jaloers op worden zo vies als hij wordt op woensdag .
dinsdag 8 december 2009 om 15:17
quote:Pebbles schreef op 08 december 2009 @ 11:23:
[...]
Ja, hij slaapt beter nu hij meer slaapt. En slaapt dus al iets sneller in en drinkt ook langer en beter omdat hij uitgerust is en niet zo snel in slaap valt aan de borst.
Gisteravond was hij wel 's avonds heel erg wakker, maar heeft vervolgens ook 1,5 uur bij een buurvrouw (ik had er 4 op bezoek) op de borst geslapen. Zij vond het erg schattig (is er aan toe oma te worden denk ik) en ik heb het maar zo gelaten. En hij heeft gisteren meer in wagen dan in wieg geslapen omdat dat nu eenmaal praktischer is met halen en brengen en hond enzo, maar ligt nu in wiegje. Ook vanmorgen heeft hij na voeding van 6 uur tot 9 uur in wiegje doorgeslapen en dat is in hectiek van kinderen naar school helpen, overblijf boterhammen smeren, ontbijten en zelf in de kleren komen wel heel relaxed.
Hij heeft een speentje, maar als hij zichzelf in slaap jammert doet hij dat zonder speentje. Soms ('s nachts na voeding) gaat hij gretig op speentje sucken, vaker wil hij hem niet.
Fijn dat het wat beter gaat. Vind je het het vervelend als hij in de kar slaapt? Ik zag dat ook altijd wel als slapen in eigen bedje, het ging mij er altijd vooral om dat ze zelf gingen slapen, en of dat nou in bed/box of kinderwagen was maakte me niet zoveel uit. Hoewel Poppetje op dagen dat de jongens thuis waren wel altijd in haar bed lag, want dan was het gewoon te onrustig beneden. Maar als ik wist dat ik nog wegmoest legde ik haar rustig in kinderwagen de gang (of zelfs in de tuin!).
Ik ben trouwens sinds een paar dagen helemaal van de wens voor een vierde af. Ik ben klaar met het gejammer, Poppetje krijgt tandjes en maakt me voortdurend wakker 's nachts, ik heb geloof ik mijn limiet aan babygehuil bereikt. Niet dat die vierde er ooit gekomen zou zijn, maar nu hoef ik 'm ook niet meer .
[...]
Ja, hij slaapt beter nu hij meer slaapt. En slaapt dus al iets sneller in en drinkt ook langer en beter omdat hij uitgerust is en niet zo snel in slaap valt aan de borst.
Gisteravond was hij wel 's avonds heel erg wakker, maar heeft vervolgens ook 1,5 uur bij een buurvrouw (ik had er 4 op bezoek) op de borst geslapen. Zij vond het erg schattig (is er aan toe oma te worden denk ik) en ik heb het maar zo gelaten. En hij heeft gisteren meer in wagen dan in wieg geslapen omdat dat nu eenmaal praktischer is met halen en brengen en hond enzo, maar ligt nu in wiegje. Ook vanmorgen heeft hij na voeding van 6 uur tot 9 uur in wiegje doorgeslapen en dat is in hectiek van kinderen naar school helpen, overblijf boterhammen smeren, ontbijten en zelf in de kleren komen wel heel relaxed.
Hij heeft een speentje, maar als hij zichzelf in slaap jammert doet hij dat zonder speentje. Soms ('s nachts na voeding) gaat hij gretig op speentje sucken, vaker wil hij hem niet.
Fijn dat het wat beter gaat. Vind je het het vervelend als hij in de kar slaapt? Ik zag dat ook altijd wel als slapen in eigen bedje, het ging mij er altijd vooral om dat ze zelf gingen slapen, en of dat nou in bed/box of kinderwagen was maakte me niet zoveel uit. Hoewel Poppetje op dagen dat de jongens thuis waren wel altijd in haar bed lag, want dan was het gewoon te onrustig beneden. Maar als ik wist dat ik nog wegmoest legde ik haar rustig in kinderwagen de gang (of zelfs in de tuin!).
Ik ben trouwens sinds een paar dagen helemaal van de wens voor een vierde af. Ik ben klaar met het gejammer, Poppetje krijgt tandjes en maakt me voortdurend wakker 's nachts, ik heb geloof ik mijn limiet aan babygehuil bereikt. Niet dat die vierde er ooit gekomen zou zijn, maar nu hoef ik 'm ook niet meer .
dinsdag 8 december 2009 om 15:34
Ik bedacht me nog dat ik moest zeggen dat zo'n leven zoals jouw expatvriendin heeft LLL, niet is waar ik naar op zoek ben als ik het heb over verhuizen. Mij gaat het juist meer om meer buiten leven, meer rust hebben, minder haastige mensen om me heen die ook van alles van me willen, of van mijn kinderen. Dus meer in een Scandinavisch land. Of op de Nederlandse Antillen, met altijd zon 
! Harrie had het over Brazilie...... mij te ver weg.
Jammer, geen vierde bij jou LLL. Wie is er dan na Wind nog een kanshebber voor een kind? Niemand zeker? Of Wind zelf, die wilde misschien nog wel een 4e.
! Harrie had het over Brazilie...... mij te ver weg.Jammer, geen vierde bij jou LLL. Wie is er dan na Wind nog een kanshebber voor een kind? Niemand zeker? Of Wind zelf, die wilde misschien nog wel een 4e.
dinsdag 8 december 2009 om 15:38
Morrie, ik ken ook een aantal mensen die in het buitenland wonen en daar is het ook geen rozegeur en maneschijn. Net zoveel stress en rondracen, of stress omdat je er maar niet aan kunt wennen dat de mentaliteit zo vreselijk anders is dan in NL. Verschil is alleen dat je 'ergens anders' waarschijnlijk wat ruimer woont en mooier weer hebt.
Ik heb nooit de behoefte gehad om te emigreren dus nee. Het lijkt me ook niet de oplossing omdat je, wat je net al zegt, ergens anders precies dezelfde dingen moet doen als hier.
Laat het nu heel even, wat je met de rest van je leven wil of wat je wil veranderen. Maak per dag een lijstje wat je wilt doen en opruimen in huis. Hou je daar aan. Je zult zien dat als je het gestructureerd aanpakt en kleine doelen stelt (en haalt), je weer ruimte krijgt in je hoofd. Je hebt nu even de tijd, neem die dan ook. Je hoeft niet acuut een beslissing te nemen. Het klinkt makkelijker dan het is, dat weet ik als geen ander.
Ik heb nooit de behoefte gehad om te emigreren dus nee. Het lijkt me ook niet de oplossing omdat je, wat je net al zegt, ergens anders precies dezelfde dingen moet doen als hier.
Laat het nu heel even, wat je met de rest van je leven wil of wat je wil veranderen. Maak per dag een lijstje wat je wilt doen en opruimen in huis. Hou je daar aan. Je zult zien dat als je het gestructureerd aanpakt en kleine doelen stelt (en haalt), je weer ruimte krijgt in je hoofd. Je hebt nu even de tijd, neem die dan ook. Je hoeft niet acuut een beslissing te nemen. Het klinkt makkelijker dan het is, dat weet ik als geen ander.
dinsdag 8 december 2009 om 17:00
Snap ik hoor, dat je niet het expatleventje bedoelde. Maar het was meer bedoeld als voorbeeld dat ook als je echt echt niks te doen hebt je het toch nog druk kunt hebben. Omdat je inderdaad zoals jij zo mooi zegt jezelf meeeneemt.
Overigens zouden Sjaak en ik heel graag naar Amerika emigreren. Misschien komt het er ooit nog wel eens van. Ik wil het liefste naar Chicago, Sjaak naar het dorp van mijn moeder en daar dan een restaurantje beginnen. Omgeving waar mijn moeder woont lijkt wel wat op scandinavië qua natuur en 'leegheid'. Maar toch denk ik dat de rust die we daar altijd ervaren meer komt door het op vakantie zijn dan door de plek zelf. Want op vakantie hoef je niks en als je er woont heb je inderdaad ook gewoon rekeningen en kinderfeestjes. Maar goed, ook daar veel minder regeltjes dan in NL.
Overigens zouden Sjaak en ik heel graag naar Amerika emigreren. Misschien komt het er ooit nog wel eens van. Ik wil het liefste naar Chicago, Sjaak naar het dorp van mijn moeder en daar dan een restaurantje beginnen. Omgeving waar mijn moeder woont lijkt wel wat op scandinavië qua natuur en 'leegheid'. Maar toch denk ik dat de rust die we daar altijd ervaren meer komt door het op vakantie zijn dan door de plek zelf. Want op vakantie hoef je niks en als je er woont heb je inderdaad ook gewoon rekeningen en kinderfeestjes. Maar goed, ook daar veel minder regeltjes dan in NL.
dinsdag 8 december 2009 om 19:12
Ik ben ook niet naief in deze hoor. Weet ook wel dat overal wat is. Maar ik vind het wel leuk om er over te fantaseren en over na te denken wat de mogelijkheden zouden zijn.
En ik denk wel dat bijvoorbeeld de broer van Pebbles het goed voor elkaar heeft. Tuurlijk zijn er daar ook minpunten, maar per saldo zou ik me voor kunnen stellen dat hij het daar leuker heeft dan hier.
En ik ben ook heel gelukkig met mijn kindjes enzo. Het is niet allemaal kommer en kwel .
Vind het wel heel leuk te lezen wat jullie kijk is hierop, en dat we dus eigenlijk wel allemaal vinden dat het te gejaagd is. En ben ook blij dat Pebbles ook dingen vergeet . Ik word daar echt onzeker van. Ik had dat nooit, vroeger, had echt een geweldig geheugen. De laatste tijd laat ik de ene steek na de andere vallen, en dat baart me zorgen .
En ik denk wel dat bijvoorbeeld de broer van Pebbles het goed voor elkaar heeft. Tuurlijk zijn er daar ook minpunten, maar per saldo zou ik me voor kunnen stellen dat hij het daar leuker heeft dan hier.
En ik ben ook heel gelukkig met mijn kindjes enzo. Het is niet allemaal kommer en kwel .
Vind het wel heel leuk te lezen wat jullie kijk is hierop, en dat we dus eigenlijk wel allemaal vinden dat het te gejaagd is. En ben ook blij dat Pebbles ook dingen vergeet . Ik word daar echt onzeker van. Ik had dat nooit, vroeger, had echt een geweldig geheugen. De laatste tijd laat ik de ene steek na de andere vallen, en dat baart me zorgen .
dinsdag 8 december 2009 om 20:35
Hier vandaag gelukkig een brief van school dat er volgende week kerstuitvoering is 's avonds, want anders.... was ik het vast vergeten .
Nog 6 officiele werkdagen die echt tjokvol zitten. Was vandaag zo moe dat ik om 16.00 lekker naar huis ben gegaan om vervolgens 1.5 uur over de terugreis te doen vanwege files. Dus alsnog laat thuis, maar goed, wel BNJMN van de creche kunnen halen. Dat was mijn voornaamste doel (naast bijtijds thuis zijn).
Ik verheug me op mijn vrije-bezinningsperiode hoewel ik wel erg graag ook snel geld ga verdienen, want ik was toch echt kostwinner, dus we hebben nog wel een kleine uitdaging. Nath, fijn dat je aan me denkt. Ik ben van de confrontatie-methode met zachte hand: althans, hard op de zaak, zacht op de persoon. Dus ik kan vast wat bereiken daar.
En nu maak uik kruikje en ga naar bed. Ben blij met alle bekentenissen hier naar aanleidig van Morries' vraag. We zijn allemaal niet gek, maar merk dus weer eens te meer dat ik me ook niet gek moet laten maken. We hebben zelf nog wel enigszins invloed op "go with the flow" over overspoeld worden door een tsunami.
Nog 6 officiele werkdagen die echt tjokvol zitten. Was vandaag zo moe dat ik om 16.00 lekker naar huis ben gegaan om vervolgens 1.5 uur over de terugreis te doen vanwege files. Dus alsnog laat thuis, maar goed, wel BNJMN van de creche kunnen halen. Dat was mijn voornaamste doel (naast bijtijds thuis zijn).
Ik verheug me op mijn vrije-bezinningsperiode hoewel ik wel erg graag ook snel geld ga verdienen, want ik was toch echt kostwinner, dus we hebben nog wel een kleine uitdaging. Nath, fijn dat je aan me denkt. Ik ben van de confrontatie-methode met zachte hand: althans, hard op de zaak, zacht op de persoon. Dus ik kan vast wat bereiken daar.
En nu maak uik kruikje en ga naar bed. Ben blij met alle bekentenissen hier naar aanleidig van Morries' vraag. We zijn allemaal niet gek, maar merk dus weer eens te meer dat ik me ook niet gek moet laten maken. We hebben zelf nog wel enigszins invloed op "go with the flow" over overspoeld worden door een tsunami.