Kinderen
alle pijlers
Hoofdstuk 629
dinsdag 8 december 2009 om 21:10
quote:Morrie schreef op 08 december 2009 @ 19:12: En ben ook blij dat Pebbles ook dingen vergeet . Ik word daar echt onzeker van. Ik had dat nooit, vroeger, had echt een geweldig geheugen. De laatste tijd laat ik de ene steek na de andere vallen, en dat baart me zorgen .
Nou, zal ik dan voor ik op de rest van de (leuke!) discussie inga, eerst maar iets opbiechten waarbij alles wat jij de afgelopen weken vergeten bent volkomen verbleekt?
Vanavond tijdens het eten ging de bel. Millenium ging open doen, en riep naar mij dat vriendin A., die in de straat achter ons woont, voor de deur stond.
En op dat moment viel het kwartje, en kon ik alleen nog maar 'shitshitshit, het was toch niet dit weekend he, oooohhhhh wat stom, sorrysorrysorry' en meer van dat soort teksten uitkramen.
Want op dat moment herinnerde ik me dat ze van vrijdag-maandag een weekend weg waren en ik de kat eten zou geven
Gelukkig kon ie gewoon naar buiten en heeft ie vast wel ergens wat te eten gevonden, maar hij heeft nog nooit eerder zo blij gereageerd toen ze thuiskwamen als deze keer
Nou, zal ik dan voor ik op de rest van de (leuke!) discussie inga, eerst maar iets opbiechten waarbij alles wat jij de afgelopen weken vergeten bent volkomen verbleekt?
Vanavond tijdens het eten ging de bel. Millenium ging open doen, en riep naar mij dat vriendin A., die in de straat achter ons woont, voor de deur stond.
En op dat moment viel het kwartje, en kon ik alleen nog maar 'shitshitshit, het was toch niet dit weekend he, oooohhhhh wat stom, sorrysorrysorry' en meer van dat soort teksten uitkramen.
Want op dat moment herinnerde ik me dat ze van vrijdag-maandag een weekend weg waren en ik de kat eten zou geven
Gelukkig kon ie gewoon naar buiten en heeft ie vast wel ergens wat te eten gevonden, maar hij heeft nog nooit eerder zo blij gereageerd toen ze thuiskwamen als deze keer
dinsdag 8 december 2009 om 21:17
Ik vergeet dus ook wel eens wat
En ik merk dat de verbouwing niet echt helpt. Kalender hangt nog niet op de plek waar ie altijd hangt, nog geen prikbord voor de briefjes van school enz., en dat is nu echt even heeeel hard nodig.
Bij mij helpt het normaal wel goed om lijstjes te maken. Niks doen zonder schuldgevoel kan ik prima, in drukke periodes leuke dingen blijven doen idem, dus in die zin heb ik weinig stress. Wij zijn allebei wel vrij relaxt, ook zo'n verbouwing met alle drukte en puinhopen en mensen in huis en gedoe en onrustige kinderen rollen we prima door. Dus wat dat betreft hoeven we niet te emigreren
Maar dat vergeten van dingen, dat is inderdaad ook hier het zwakke punt. En dat levert dan wel vaak last-minute gestress op. Snelsnel nog een bakje voor een kerststukje zoeken, en geld voor een of ander gedoe bij Maxi op school bij elkaar zoeken, dat soort dingen. Of inderdaad nog even heel snel op het laatste moment een verjaardagscadeautje halen.
En ik merk wel dat hoe drukker ik het heb en hoe meer ik aan mijn hoofd heb; hoe meer ik vergeet. Dus dat ik die hele kat vergeten was zegt wel wat
En ik merk dat de verbouwing niet echt helpt. Kalender hangt nog niet op de plek waar ie altijd hangt, nog geen prikbord voor de briefjes van school enz., en dat is nu echt even heeeel hard nodig.
Bij mij helpt het normaal wel goed om lijstjes te maken. Niks doen zonder schuldgevoel kan ik prima, in drukke periodes leuke dingen blijven doen idem, dus in die zin heb ik weinig stress. Wij zijn allebei wel vrij relaxt, ook zo'n verbouwing met alle drukte en puinhopen en mensen in huis en gedoe en onrustige kinderen rollen we prima door. Dus wat dat betreft hoeven we niet te emigreren
Maar dat vergeten van dingen, dat is inderdaad ook hier het zwakke punt. En dat levert dan wel vaak last-minute gestress op. Snelsnel nog een bakje voor een kerststukje zoeken, en geld voor een of ander gedoe bij Maxi op school bij elkaar zoeken, dat soort dingen. Of inderdaad nog even heel snel op het laatste moment een verjaardagscadeautje halen.
En ik merk wel dat hoe drukker ik het heb en hoe meer ik aan mijn hoofd heb; hoe meer ik vergeet. Dus dat ik die hele kat vergeten was zegt wel wat
dinsdag 8 december 2009 om 21:19
En Morrie, wat betreft het wel/niet werken en dingen vergeten/het druk hebben: aan de andere kant is het ook wel positief, dat wel of niet werken blijkbaar weinig uitmaakt.
Kun je gewoon iets leuks qua werk gaan doen zonder bang te hoeven zijn dat je je kinderen tekort doet
Over die hele thuis-werkspagaat hoef je je dan niet druk meer te maken; als thuisblijfmoeder zou je net zo goed de kerststukjes vergeten als wanneer je werkt
Kun je gewoon iets leuks qua werk gaan doen zonder bang te hoeven zijn dat je je kinderen tekort doet
Over die hele thuis-werkspagaat hoef je je dan niet druk meer te maken; als thuisblijfmoeder zou je net zo goed de kerststukjes vergeten als wanneer je werkt
dinsdag 8 december 2009 om 21:21
Ik vind het wel grappig om te lezen dat meer mensen dit soort gevoelens hebben. Ik heb het er ook wel regelmatig met A-man over, maar die herkent het niet zo, is gewoon relaxter op dit gebied (of is gewoon man, dat kan natuurlijk ook ).
Soms lijkt alles bij anderen zo perfect en soepel te verlopen (dan lees ik van mensen die drukke banen combineren met meerdere jonge kinderen en dat allemaal een makkie vinden en dan ga ik altijd aan mezelf twijfelen omdat ik best weleens periodes heb dat ik mijn werk retezwaar en belastend vind. Stiekem lijkt het me ook heerlijk om eens een paar maanden gewoon thuis te zijn (en dan ook een paar dagen zonder kinderen, dus met de kinderen op de opvang/school) en dan lekker in de tuin te klussen of de zolder te verbouwen of lange wandelingen/fietstochten te maken.
Ik zou trouwens wel in elk vakantieland willen wonen (niet voor altijd, maar in ieder geval voor een korte periode). Maar dat heeft bij mij louter te maken met het feit dat ik er op vakantie ben en ik ontzettend van vakantie vieren houd.
Overigens woon ik dus in Duitsland en alhoewel ik maar 7 km van mijn oude huis in NL woon merk ik toch echt wel de verschillen tussen Duitsers en Nederlanders. Dat is niet per definitie negatief, maar er zijn zeer zeker grote verschillen. Ik kan me dus voorstellen dat de cultuurshock in een verder land nog veel groter is.
Soms lijkt alles bij anderen zo perfect en soepel te verlopen (dan lees ik van mensen die drukke banen combineren met meerdere jonge kinderen en dat allemaal een makkie vinden en dan ga ik altijd aan mezelf twijfelen omdat ik best weleens periodes heb dat ik mijn werk retezwaar en belastend vind. Stiekem lijkt het me ook heerlijk om eens een paar maanden gewoon thuis te zijn (en dan ook een paar dagen zonder kinderen, dus met de kinderen op de opvang/school) en dan lekker in de tuin te klussen of de zolder te verbouwen of lange wandelingen/fietstochten te maken.
Ik zou trouwens wel in elk vakantieland willen wonen (niet voor altijd, maar in ieder geval voor een korte periode). Maar dat heeft bij mij louter te maken met het feit dat ik er op vakantie ben en ik ontzettend van vakantie vieren houd.
Overigens woon ik dus in Duitsland en alhoewel ik maar 7 km van mijn oude huis in NL woon merk ik toch echt wel de verschillen tussen Duitsers en Nederlanders. Dat is niet per definitie negatief, maar er zijn zeer zeker grote verschillen. Ik kan me dus voorstellen dat de cultuurshock in een verder land nog veel groter is.
dinsdag 8 december 2009 om 21:34
Maar ik denk dat inderdaad hoe je het ervaart een heel groot verschil maakt. Als ik iets vergeet dan regel ik het alsnog (of ik bied zeer omstandig mijn excuses aan, zoals bij de kat ). En dan is het wel vaak even snel haasten of druk om het te regelen, maar ik raak er niet gestresst van in die zin dat ik er mee zit ofzo (genoemd voorbeeld daargelaten, dat is echt het lulligste wat me in tijden is overkomen).
En ik zit niet op de bank te bedenken wat ik eigenlijk allemaal zou moeten doen.
Dus ik denk dat het verschil 'm inderdaad vooral zit in of je het een beetje los kunt laten. En kunt accepteren dat niet alles perfect hoeft, maar goed genoeg ook echt goed genoeg is.
Dat je wel eens echt een paar dagen voor jezelf zou willen, ook zonder kinderen, herken ik dan weer wel. Lijkt me heerlijk! Maar dat is denk ik ook omdat het eigenlijk nooit voorkomt
En ik zit niet op de bank te bedenken wat ik eigenlijk allemaal zou moeten doen.
Dus ik denk dat het verschil 'm inderdaad vooral zit in of je het een beetje los kunt laten. En kunt accepteren dat niet alles perfect hoeft, maar goed genoeg ook echt goed genoeg is.
Dat je wel eens echt een paar dagen voor jezelf zou willen, ook zonder kinderen, herken ik dan weer wel. Lijkt me heerlijk! Maar dat is denk ik ook omdat het eigenlijk nooit voorkomt
dinsdag 8 december 2009 om 21:45
Haha, je slaat de spijker op de kop Mille. Ik kan soms echt balen als ik wat vergeten ben of als iets niet loopt zoals ik het gepland had. 9 van 10 keer gaat het overigens wel goed, maar juist die keren dat het misgaat vallen natuurlijk op.
Dat van die kat was wel lullig inderdaad... Vond de buurvrouw het erg?
Perfectionisme zit er bij mij wel een beetje ingebakken (aard van het beestje denk ik). Vroeger, toen ik nog heel fanatiek aan wedstrijdsport deed kon ik dat daar in kwijt. Nu met minder tijd voor sporten heeft het zich een beetje verplaatst.
Dat van die kat was wel lullig inderdaad... Vond de buurvrouw het erg?
Perfectionisme zit er bij mij wel een beetje ingebakken (aard van het beestje denk ik). Vroeger, toen ik nog heel fanatiek aan wedstrijdsport deed kon ik dat daar in kwijt. Nu met minder tijd voor sporten heeft het zich een beetje verplaatst.
dinsdag 8 december 2009 om 21:49
Nou, ik vond het erger dan zij gelukkig. Ze kwam ook meer vragen of er iets aan de hand was, dan dat ze boos verhaal kwam halen. We kennen elkaar al zo'n 20 jaar en ik heb vaker voor de kat gezorgd gelukkig
Ja, dat balen als ik iets vergeten ben doe ik dus vrijwel nooit. Dat is dan nou eenmaal zo. Hoort er ook een beetje bij, dingen die misgaan of die je vergeet
Ja, dat balen als ik iets vergeten ben doe ik dus vrijwel nooit. Dat is dan nou eenmaal zo. Hoort er ook een beetje bij, dingen die misgaan of die je vergeet
dinsdag 8 december 2009 om 21:57
Arm katje
Ik heb van de week aan mijn (stuk oudere) collega's een gemiddelde woensdag/vrijdag beschreven, mijn zogenaamde 'vrije' dagen. Ze vielen echt van hun stoel van wat ik allemaal doe op een dag. Maar ik ben niet zo'n accepterend tiepje; ik hou niet van zooi, ik hou niet van viezigheid, dat gaat in mijn hoofd zitten en beïnvloedt mijn humeur ernstig
Ik zou trouwens ook niet willen stoppen met werken, vind het - ondanks de spagaat - veel te leuk. Uit alleen thuis zitten haal ik geen voldoening.
Ik heb van de week aan mijn (stuk oudere) collega's een gemiddelde woensdag/vrijdag beschreven, mijn zogenaamde 'vrije' dagen. Ze vielen echt van hun stoel van wat ik allemaal doe op een dag. Maar ik ben niet zo'n accepterend tiepje; ik hou niet van zooi, ik hou niet van viezigheid, dat gaat in mijn hoofd zitten en beïnvloedt mijn humeur ernstig
Ik zou trouwens ook niet willen stoppen met werken, vind het - ondanks de spagaat - veel te leuk. Uit alleen thuis zitten haal ik geen voldoening.
dinsdag 8 december 2009 om 22:08
Heel toevallig kreeg ik net een mail van Gezinnig met een tip voor een boek dat dan misschien wat voor je is, Morrie?
Ik herken het trouwens wel hoor, het snelle leven en dat het soms opeens vervelend is.
Maar het is ook zo dat sneller leven ook het leven ook meer druk maakt. Lastig te omschrijven hoe ik het echt bedoel. Hoe harder je werkt, hoe meer werk er op je af komt. Dus af en toe gas terugnemen is belangrijk en zorgen dat zaken in evenwicht zijn ook.
Ik denk niet dat verhuizen naar een ander land de oplossing is maar dat vond jezelf ook. Tijd nemen voor jezelf en de lat minder hoog leggen wel. Als mijn emmer te vol zit, dan kan ik ook slecht tegen dingen moeten. Dat is mijn signaal dat ik het te druk heb gehad en neem ik bewust gas terug. Dan maak ik mezelf makkelijker en zeg ik sneller nee tegen dingen of maak mijn agenda leeg. Na een tijdje kan ik wel weer meer hebben en doe ik wel weer meer, ook prima.
Ik herken het trouwens wel hoor, het snelle leven en dat het soms opeens vervelend is.
Maar het is ook zo dat sneller leven ook het leven ook meer druk maakt. Lastig te omschrijven hoe ik het echt bedoel. Hoe harder je werkt, hoe meer werk er op je af komt. Dus af en toe gas terugnemen is belangrijk en zorgen dat zaken in evenwicht zijn ook.
Ik denk niet dat verhuizen naar een ander land de oplossing is maar dat vond jezelf ook. Tijd nemen voor jezelf en de lat minder hoog leggen wel. Als mijn emmer te vol zit, dan kan ik ook slecht tegen dingen moeten. Dat is mijn signaal dat ik het te druk heb gehad en neem ik bewust gas terug. Dan maak ik mezelf makkelijker en zeg ik sneller nee tegen dingen of maak mijn agenda leeg. Na een tijdje kan ik wel weer meer hebben en doe ik wel weer meer, ook prima.
dinsdag 8 december 2009 om 22:11
In het boek worden vijf basisprincipes beschreven waardoor je beter kunt omgaan met de 'mogelijkhedenmaatschappij'.
- Leer het onderscheid tussen wat echt belangrijk is en wat niet
- Leer kiezen en ga voor goed genoeg
- Accepteer en laat los
- Begrens en beperk (jezelf en anderen)
- Oefen aandacht en verbondenheid
Het klinkt echt als een goed boek. het zijn allemaal dingen die wij hier al noemden. Misschien ga ik het wel bestellen voor mezelf en zakenpartner.
- Leer het onderscheid tussen wat echt belangrijk is en wat niet
- Leer kiezen en ga voor goed genoeg
- Accepteer en laat los
- Begrens en beperk (jezelf en anderen)
- Oefen aandacht en verbondenheid
Het klinkt echt als een goed boek. het zijn allemaal dingen die wij hier al noemden. Misschien ga ik het wel bestellen voor mezelf en zakenpartner.
dinsdag 8 december 2009 om 22:12
Mille, die kat!! Zo bont heb ik het nooit gemaakt . Die houden we dr in zeg!
Ik maak me er dus wel druk om als ik iets vergeet. En dan vooral als het bijvoorbeeld gaat om de fysio van Schorrie, die ben ik laatst voor de tweede keer vergeten. Dan voel ik me echt enorm bezwaard richting therapeut. Ik maak me er daarnaast ook vooral druk om dat als ik zo'n afspraak vergeet, ik vast nog wel meer dingen vergeten ben of ga vergeten...... Dat moet ik dus gaan loslaten .
Thuiszitten helpt niet, maar ik haal dus wel voldoening uit thuis zijn. Elke dag zeg ik tegen Harrie dat ik zo aan Schorrie kan merken dat hij het fijn vindt om niet meer elke dag over te blijven, en dat ik het zelf ook zo leuk vind om tussen de middag met hem een broodje te eten. Ik geniet daar echt enorm van! Zou het ook jammer vinden als dat niet meer kan als ik straks weer werk. En zou dat ook vervelend voor hem vinden.
Maar als ik denk aan thuiszitten, denk ik dan wel weer aan toch werken, maar dan meer van huis uit. Echt niet werken, geen werk doen, geen geld verdienen, dat zit niet in mijn systeem.
Anky, jij hebt dus geen spijt dat je in Duitsland bent gaan wonen begrijp ik uit je verhalen?
Ik maak me er dus wel druk om als ik iets vergeet. En dan vooral als het bijvoorbeeld gaat om de fysio van Schorrie, die ben ik laatst voor de tweede keer vergeten. Dan voel ik me echt enorm bezwaard richting therapeut. Ik maak me er daarnaast ook vooral druk om dat als ik zo'n afspraak vergeet, ik vast nog wel meer dingen vergeten ben of ga vergeten...... Dat moet ik dus gaan loslaten .
Thuiszitten helpt niet, maar ik haal dus wel voldoening uit thuis zijn. Elke dag zeg ik tegen Harrie dat ik zo aan Schorrie kan merken dat hij het fijn vindt om niet meer elke dag over te blijven, en dat ik het zelf ook zo leuk vind om tussen de middag met hem een broodje te eten. Ik geniet daar echt enorm van! Zou het ook jammer vinden als dat niet meer kan als ik straks weer werk. En zou dat ook vervelend voor hem vinden.
Maar als ik denk aan thuiszitten, denk ik dan wel weer aan toch werken, maar dan meer van huis uit. Echt niet werken, geen werk doen, geen geld verdienen, dat zit niet in mijn systeem.
Anky, jij hebt dus geen spijt dat je in Duitsland bent gaan wonen begrijp ik uit je verhalen?
dinsdag 8 december 2009 om 22:17
'Leer kiezen' spreekt me enorm aan uit wat jij over het boek beschrijft Nathje. Want dat is wel mijn makken denk ik. Ik kan niet kiezen. Nooit gekund, heb het altijd aan mijn sterrenbeeld (Weegschaal) geweten.
Ik maak geen keuzes. Ik laat alles op me af komen, en neem de dingen zoals ze komen. Maar echt zelf iets kiezen, dat doe ik niet vaak, zeker niet als het grote beslissingen zijn. Zie ook dat ontslag, ik had natuurlijk zelf al veel eerder moeten kiezen voor een ander bedrijf. Maar dat heb ik niet gedaan, ik heb er voor gezorgd dat een ander (het bedrijf) voor mij de beslissing neemt.
Ik maak geen keuzes. Ik laat alles op me af komen, en neem de dingen zoals ze komen. Maar echt zelf iets kiezen, dat doe ik niet vaak, zeker niet als het grote beslissingen zijn. Zie ook dat ontslag, ik had natuurlijk zelf al veel eerder moeten kiezen voor een ander bedrijf. Maar dat heb ik niet gedaan, ik heb er voor gezorgd dat een ander (het bedrijf) voor mij de beslissing neemt.
dinsdag 8 december 2009 om 22:22
dinsdag 8 december 2009 om 22:29
Ik heb zeker geen spijt Morrie. In het begin (de eerste jaren) wel soms twijfels, maar die had ik bij een verhuizing binnen NL vanuit stad naar dorp ook gehad. Maar toen er een tijdje geleden sprake van was dat werk A-man naar midden NL zou verhuizen merkte ik dat ik het echt heel vervelend zou vinden als ik hier weg zou moeten. Ik geniet hier nog steeds elke dag van de ruimte,ons heerlijke huis, de tuin en de natuur hier. Oh, en wat ook zo gaaf hier is: het is hier 's nachts nog écht donker. Zo ontzettend veel sterren hier te zien, ik kan daar echt van genieten.
Nadeel is soms de Nachbarschaft hier, soms zit ik niet op alle activiteiten te wachten (men heeft het hier minder druk en dus veel tijd voor sociale activiteiten). Maar nu na een aantal jaar weten ze ook wel dat we niet met alles meedoen.
Nadeel is soms de Nachbarschaft hier, soms zit ik niet op alle activiteiten te wachten (men heeft het hier minder druk en dus veel tijd voor sociale activiteiten). Maar nu na een aantal jaar weten ze ook wel dat we niet met alles meedoen.
dinsdag 8 december 2009 om 22:30
quote:Morrie schreef op 08 december 2009 @ 22:22:
O ja, ik heb een auto gekocht vanavond. Dat dan weer wel . Een mooie zilvergrijze Lancia Lybra. Lybra betekent Vrijheid zei Harrie, dus koop die auto nou maar.
Ben dus in ieder geval nog steeds mobiel als ik straks mijn auto moet inleveren.
Haha, en dan net verkondigen dat je geen keuzes kan maken .
En nu ga ik echt slapen (morgen weer heel vroeg de deur uit).
O ja, ik heb een auto gekocht vanavond. Dat dan weer wel . Een mooie zilvergrijze Lancia Lybra. Lybra betekent Vrijheid zei Harrie, dus koop die auto nou maar.
Ben dus in ieder geval nog steeds mobiel als ik straks mijn auto moet inleveren.
Haha, en dan net verkondigen dat je geen keuzes kan maken .
En nu ga ik echt slapen (morgen weer heel vroeg de deur uit).
dinsdag 8 december 2009 om 22:31
quote:Morrie schreef op 08 december 2009 @ 22:17:
'Leer kiezen' spreekt me enorm aan uit wat jij over het boek beschrijft Nathje. Want dat is wel mijn makken denk ik. Ik kan niet kiezen. Nooit gekund, heb het altijd aan mijn sterrenbeeld (Weegschaal) geweten.
Ik maak geen keuzes. Ik laat alles op me af komen, en neem de dingen zoals ze komen. Maar echt zelf iets kiezen, dat doe ik niet vaak, zeker niet als het grote beslissingen zijn. Zie ook dat ontslag, ik had natuurlijk zelf al veel eerder moeten kiezen voor een ander bedrijf. Maar dat heb ik niet gedaan, ik heb er voor gezorgd dat een ander (het bedrijf) voor mij de beslissing neemt.Ik ben ook een Weegschaal maar toch best wel een aantal 'grote' beslissingen zelluf genomen (zoals bijvoorbeeld een ontslag). Ontslag nemen omdat ik doodongelukkig werd van mijn baan is trouwens wel één van de stoerste dingen die ik heb gedaan. Vond het zo'n kick om gewoon eens voor mezelf te kiezen in plaats van de zekerheid.
'Leer kiezen' spreekt me enorm aan uit wat jij over het boek beschrijft Nathje. Want dat is wel mijn makken denk ik. Ik kan niet kiezen. Nooit gekund, heb het altijd aan mijn sterrenbeeld (Weegschaal) geweten.
Ik maak geen keuzes. Ik laat alles op me af komen, en neem de dingen zoals ze komen. Maar echt zelf iets kiezen, dat doe ik niet vaak, zeker niet als het grote beslissingen zijn. Zie ook dat ontslag, ik had natuurlijk zelf al veel eerder moeten kiezen voor een ander bedrijf. Maar dat heb ik niet gedaan, ik heb er voor gezorgd dat een ander (het bedrijf) voor mij de beslissing neemt.Ik ben ook een Weegschaal maar toch best wel een aantal 'grote' beslissingen zelluf genomen (zoals bijvoorbeeld een ontslag). Ontslag nemen omdat ik doodongelukkig werd van mijn baan is trouwens wel één van de stoerste dingen die ik heb gedaan. Vond het zo'n kick om gewoon eens voor mezelf te kiezen in plaats van de zekerheid.