Kinderen
alle pijlers
Jonge 'stiefmoeders'
dinsdag 4 september 2012 om 15:29
Ik ben 35 en heb ruim een jaar een relatie met een 36-jarige man met 2 kinderen van 9 en 11. Ik wil graag een kind met mijn vriend, hij hoeft niet meer zo nodig maar begrijpt mijn wens. Omdat we nu veel vrijheid hebben (zijn kinderen zijn de helft van de tijd bij hun moeder) en daar samen nog even van willen genieten, hebben we besloten in januari 2013 te gaan denken over een kind van ons samen. Ik vind het leuk wanneer zijn kinderen er zijn, maar niet altijd makkelijk. Zijn dochter van 9 is soms jaloers op mijn contact met haar vader en gedraagt zich dan vervelend en afgunstig. Wanneer ik met haar alleen ben gaat het prima. Ik heb ook gemerkt dat het helpt haar bij ons te betrekken, maar omdat ik daar zelf niet altijd zin in heb, is dat soms lastig. Hebben jullie ook dergelijke ervaringen en evt. tips?
dinsdag 4 september 2012 om 15:33
Elske herkenbaar. Mijn man wil ook niet per se nog kinderen. Hij vindt het wel goed zo en vindt de vrijheid wel fijn. Ik wil wel heel graag kinderen, maar hier lukt het maar niet. Dat is soms wel moeilijk dat zijn kinderwens vervuld is en die van mij niet. Gelukkig kunnen we er wel goed over praten.
Als zijn kind haar is (10jr) geef ik haar altijd heel veel ruimte met haar vader. Ik trek me dan terug. Ik zorg wel en ben aanwezig, maar laat ze ook lekker met z'n tweeën. Dus als zij samen televisie kijken, ga ik lekker een boekje boven lezen en kan zij lekker tegen hem aankruipen. Als hij in de tuin bezig is en zij komt helpen, dan kom ik alleen af en toe iets te drinken en te eten brengen. Ik gun haar die tijd en die momenten. Ik heb mijn man elke dag, terwijl zij hem zo vaak moet missen. Als ik alleen met haar ben dan ga ik met haar paardrijden of wandelen, of ze kan met vriendinnetjes afspreken terwijl ik thuis ben. Ik ben er voor haar, maar dan op de achtergrond.
Als zijn kind haar is (10jr) geef ik haar altijd heel veel ruimte met haar vader. Ik trek me dan terug. Ik zorg wel en ben aanwezig, maar laat ze ook lekker met z'n tweeën. Dus als zij samen televisie kijken, ga ik lekker een boekje boven lezen en kan zij lekker tegen hem aankruipen. Als hij in de tuin bezig is en zij komt helpen, dan kom ik alleen af en toe iets te drinken en te eten brengen. Ik gun haar die tijd en die momenten. Ik heb mijn man elke dag, terwijl zij hem zo vaak moet missen. Als ik alleen met haar ben dan ga ik met haar paardrijden of wandelen, of ze kan met vriendinnetjes afspreken terwijl ik thuis ben. Ik ben er voor haar, maar dan op de achtergrond.
dinsdag 4 september 2012 om 15:44
quote:redband schreef op 04 september 2012 @ 15:28:
Een hele verandering, maar je kiest er zelf voor
Je kiest er zelf voor, maar van te voren weet je gewoon echt niet hoe het zal zijn.
sun-shine,
Het stiefmoedersforum wil ik je eigenlijk niet aanraden. Vond de 'stiefmoeders' zo negatief over hun leven en de kinderen.
Ik ben 28, nu 4 jaar een relatie met mijn partner die 2 kinderen heeft. Waarvan 1 er nog jong is en de ander al een puber.
Wat wil je eigenlijk weten?
Een hele verandering, maar je kiest er zelf voor
Je kiest er zelf voor, maar van te voren weet je gewoon echt niet hoe het zal zijn.
sun-shine,
Het stiefmoedersforum wil ik je eigenlijk niet aanraden. Vond de 'stiefmoeders' zo negatief over hun leven en de kinderen.
Ik ben 28, nu 4 jaar een relatie met mijn partner die 2 kinderen heeft. Waarvan 1 er nog jong is en de ander al een puber.
Wat wil je eigenlijk weten?
dinsdag 4 september 2012 om 15:48
quote:Chaja_ schreef op 04 september 2012 @ 15:33:
Elske herkenbaar. Mijn man wil ook niet per se nog kinderen. Hij vindt het wel goed zo en vindt de vrijheid wel fijn. Ik wil wel heel graag kinderen, maar hier lukt het maar niet. Dat is soms wel moeilijk dat zijn kinderwens vervuld is en die van mij niet. Gelukkig kunnen we er wel goed over praten.
Als zijn kind haar is (10jr) geef ik haar altijd heel veel ruimte met haar vader. Ik trek me dan terug. Ik zorg wel en ben aanwezig, maar laat ze ook lekker met z'n tweeën. Dus als zij samen televisie kijken, ga ik lekker een boekje boven lezen en kan zij lekker tegen hem aankruipen. Als hij in de tuin bezig is en zij komt helpen, dan kom ik alleen af en toe iets te drinken en te eten brengen. Ik gun haar die tijd en die momenten. Ik heb mijn man elke dag, terwijl zij hem zo vaak moet missen. Als ik alleen met haar ben dan ga ik met haar paardrijden of wandelen, of ze kan met vriendinnetjes afspreken terwijl ik thuis ben. Ik ben er voor haar, maar dan op de achtergrond.
Voor mijn partner is het qua kinderen ook wel goed zo. We genieten ook wel van ons vrijheid. Maar ik zou denk ik nog wel een kindje willen hebben en hij staat er ook wel open voor.
Zoals jij het doet doe ik het eigenlijk ook. Spreek ook regelmatig wat af in het weekend dat zij er zijn, dan hebben ze hun vader helemaal voor zichzelf. Ze vinden het zelfs niet eens altijd leuk als ik weer weg ben Maar ik vind het belangrijk dat ze alleen met hun vader zijn.
Elske herkenbaar. Mijn man wil ook niet per se nog kinderen. Hij vindt het wel goed zo en vindt de vrijheid wel fijn. Ik wil wel heel graag kinderen, maar hier lukt het maar niet. Dat is soms wel moeilijk dat zijn kinderwens vervuld is en die van mij niet. Gelukkig kunnen we er wel goed over praten.
Als zijn kind haar is (10jr) geef ik haar altijd heel veel ruimte met haar vader. Ik trek me dan terug. Ik zorg wel en ben aanwezig, maar laat ze ook lekker met z'n tweeën. Dus als zij samen televisie kijken, ga ik lekker een boekje boven lezen en kan zij lekker tegen hem aankruipen. Als hij in de tuin bezig is en zij komt helpen, dan kom ik alleen af en toe iets te drinken en te eten brengen. Ik gun haar die tijd en die momenten. Ik heb mijn man elke dag, terwijl zij hem zo vaak moet missen. Als ik alleen met haar ben dan ga ik met haar paardrijden of wandelen, of ze kan met vriendinnetjes afspreken terwijl ik thuis ben. Ik ben er voor haar, maar dan op de achtergrond.
Voor mijn partner is het qua kinderen ook wel goed zo. We genieten ook wel van ons vrijheid. Maar ik zou denk ik nog wel een kindje willen hebben en hij staat er ook wel open voor.
Zoals jij het doet doe ik het eigenlijk ook. Spreek ook regelmatig wat af in het weekend dat zij er zijn, dan hebben ze hun vader helemaal voor zichzelf. Ze vinden het zelfs niet eens altijd leuk als ik weer weg ben Maar ik vind het belangrijk dat ze alleen met hun vader zijn.
dinsdag 4 september 2012 om 15:49
@Chaja: ja, dat doe ik ook wel hoor, ze bewust zo nu en dan samen laten zijn. Maar ik ben niet bereid om de helft van de week afstand te houden van mijn vriend. Ik rijd overigens ook paard met haar, leuk! een andere vraag: ik typ dit op mijn iPhone, kan ik ook een lijstje maken van mijn favoriete topics in de app?
dinsdag 4 september 2012 om 16:48
Ik vind ook dat Chaja het prima doet, maar ik vind het zelf niet gezellig om boven te gaan zitten terwijl mijn vriend met zijn twee kinderen tv kijkt (bijvoorbeeld). Ik hoop dat we een vorm van een gezin kunnen vormen en daar hoort iedereen bij. Ik vind het best om haar bewust tussen ons in te zetten op de bank (daar klaart ze direct van op), maar ze moet mijns inziens ook leren dat mijn relatie met haar vader hun band nooit zal doorbreken en -belangrijk- dat een vader-dochterband iets anders is dan een partnerrelatie. Ze probeert zich namelijk regelmatig als vriendin te gedragen ipv als dochter en daarmee maakt ze mij tot haar concurrent. Moeilijk om mee om te gaan vind ik dat. Overigens, het is met name heel gezellig hoor, niet alleen maar kommer en kwel.
dinsdag 4 september 2012 om 16:49
Hier ook een stiefmoeder, wij noemen het altijd bonusmama. Ik ben 29 en mijn vriend heeft een zoontje van 8 die om het weekend hier is en een aantal vakanties door het jaar heen.
3 stiefkinderen lijkt me een hele opgave, ik vind 1 soms al lastig
Nee het gaat hier heel goed, ik heb vanaf het begin (2 jaar geleden) wel gelijk een moederrol op me genomen, dat ging heel natuurlijk en die rol heeft ook altijd bij me gepast. Ik heb heel soms ook wel 'last' van de situatie, vriend en ik kunnen niet samen op vakantie ivm onvoldoende vakantiedagen (die dagen zijn nodig voor als zijn zoontje hier is) en dat vind ik weleens jammer. Maar ach ik krijg er veel voor terug, en ik heb er zelf voor gekozen.
Wat bij ons goed werkte was om gelijk een soort van gezin te zijn, dus ook luisteren naar mij en mijn regels. Die kleine maakte echt misbruik van de goedheid van zn vader en hij kon erg vervelend zijn. Door mijn komst is er voor kind een stabiele gezinssituatie ontstaan waardoor hij weet waar hij aan toe is en waar zijn grenzen liggen!
Veel mensen zeggen dat je die moederrol niet moet nemen en het opvoeden alleen bij vader moet laten..dat vind ik niet, maar bij ons had kind ook echt behoefte aan meer regels, consequent zijn enz.
Mijn vriend heeft het altijd prima gevonden, hoewel ik ook weleens vond dat er teveel aan mij overgelaten werd.
Veel praten samen, op 1 lijn zitten over het omgaan met kind en altijd respect hebben voor de moeder van het kind. Ook over haar praten, zodat kind weet dat we allemaal goed met elkaar omgaan en hij een veilig gevoel heeft. Dit heeft bij ons geleid tot succes!
Heb respect voor je, 3 kindjes van een ander. Wil je zelf nog kinderen en wil je vriend dat ook?
3 stiefkinderen lijkt me een hele opgave, ik vind 1 soms al lastig
Nee het gaat hier heel goed, ik heb vanaf het begin (2 jaar geleden) wel gelijk een moederrol op me genomen, dat ging heel natuurlijk en die rol heeft ook altijd bij me gepast. Ik heb heel soms ook wel 'last' van de situatie, vriend en ik kunnen niet samen op vakantie ivm onvoldoende vakantiedagen (die dagen zijn nodig voor als zijn zoontje hier is) en dat vind ik weleens jammer. Maar ach ik krijg er veel voor terug, en ik heb er zelf voor gekozen.
Wat bij ons goed werkte was om gelijk een soort van gezin te zijn, dus ook luisteren naar mij en mijn regels. Die kleine maakte echt misbruik van de goedheid van zn vader en hij kon erg vervelend zijn. Door mijn komst is er voor kind een stabiele gezinssituatie ontstaan waardoor hij weet waar hij aan toe is en waar zijn grenzen liggen!
Veel mensen zeggen dat je die moederrol niet moet nemen en het opvoeden alleen bij vader moet laten..dat vind ik niet, maar bij ons had kind ook echt behoefte aan meer regels, consequent zijn enz.
Mijn vriend heeft het altijd prima gevonden, hoewel ik ook weleens vond dat er teveel aan mij overgelaten werd.
Veel praten samen, op 1 lijn zitten over het omgaan met kind en altijd respect hebben voor de moeder van het kind. Ook over haar praten, zodat kind weet dat we allemaal goed met elkaar omgaan en hij een veilig gevoel heeft. Dit heeft bij ons geleid tot succes!
Heb respect voor je, 3 kindjes van een ander. Wil je zelf nog kinderen en wil je vriend dat ook?
dinsdag 4 september 2012 om 16:57
Veel praten en het samen eens zijn over ieders rol is denk ik inderdaad heel belangrijk. Wij wonen samen en de kinderen komen dus de helft van de week in het huis waar ze vroeger met hun beide ouders woonden en nu met hun vader en met mij. Ik vond het in het begin erg lastig de regels te bepalen, maar uiteindelijk blijven het kinderen en die hebben regels nodig. Vinden ze in mijn ervaring ook prettiger.
dinsdag 4 september 2012 om 17:04
Ja juist elske, kinderen hebben regels nodig en weten waar ze aan toe zijn. Of vader, moeder of de stiefmoeder die regels uitspreekt maakt niet zoveel uit. Mijn stiefkind heeft maar 1 vader en 1 moeder en dat zal ik ook nooit willen overnemen ofzo, maar in mijn huis gelden ook mijn regels en moet hij weten wat wel en niet kan. En ik geef hem echt weleens op zn donder, en het grappige is dat hij vaker beter naar mij luistert dan naar zn vader. Omdat hij vanaf dag 1 weet waar hij aan toe is bij mij
dinsdag 4 september 2012 om 17:13
dinsdag 4 september 2012 om 17:17
Ik heb ook wel eens op het forum van stiefmoeders.nl gekeken, maar vind de toon erg negatief en dat ontmoedigt behoorlijk! Ik kijk liever op de sites van Stichting stiefmoeders, Stichting stiefgezinnen, of Vrolijke stiefmoeder.
Op een forum worden alle frustraties en problemen met elkaar besproken, dus het is wel logisch dat het allemaal wat negatief klinkt, maar ik probeer er toch wat positiever naar te kijken!
Ik heb zelf een aantal leuke stiefmoeders leren kennen via twitter, veel mensen zetten in hun bio hoe hun gezin is samengesteld. In mijn omgeving is niemand anders stiefmoeder, en dat vind ik af en toe wel jammer, want het is inderdaad erg fijn om ervaringen te delen en advies te kunnen vragen.
Op een forum worden alle frustraties en problemen met elkaar besproken, dus het is wel logisch dat het allemaal wat negatief klinkt, maar ik probeer er toch wat positiever naar te kijken!
Ik heb zelf een aantal leuke stiefmoeders leren kennen via twitter, veel mensen zetten in hun bio hoe hun gezin is samengesteld. In mijn omgeving is niemand anders stiefmoeder, en dat vind ik af en toe wel jammer, want het is inderdaad erg fijn om ervaringen te delen en advies te kunnen vragen.
dinsdag 4 september 2012 om 19:56
quote:elske77 schreef op 04 september 2012 @ 16:48:
Ze probeert zich namelijk regelmatig als vriendin te gedragen ipv als dochter en daarmee maakt ze mij tot haar concurrent. Moeilijk om mee om te gaan vind ik dat. Eerlijk gezegd klinkt dit niet als de dochter de ruimte te geven, maar meer dat jij haar als concurrente ziet. Ben zelf geen stiefmoeder, maar heb wel ervaring als stiefdochter.
Ze probeert zich namelijk regelmatig als vriendin te gedragen ipv als dochter en daarmee maakt ze mij tot haar concurrent. Moeilijk om mee om te gaan vind ik dat. Eerlijk gezegd klinkt dit niet als de dochter de ruimte te geven, maar meer dat jij haar als concurrente ziet. Ben zelf geen stiefmoeder, maar heb wel ervaring als stiefdochter.
dinsdag 4 september 2012 om 20:29
quote:elske77 schreef op 04 september 2012 @ 16:48:
maar ze moet mijns inziens ook leren dat mijn relatie met haar vader hun band nooit zal doorbreken en -belangrijk- dat een vader-dochterband iets anders is dan een partnerrelatie. Ze probeert zich namelijk regelmatig als vriendin te gedragen ipv als dochter en daarmee maakt ze mij tot haar concurrent. l.
Wat bedoel je hier precies mee, ze is 9 toch? Je klinkt zelf een beetje jaloers dan...
Ik denk dan, ze wil waarschijnlijk lekker knuffelen met haar vader (die ze de helft van de week moet missen!).
Zelf heb ik ook ervaring als stiefkind, en hoe lief de vriendin van je vader ook is, ze neemt aandacht weg van jou, het kind. Je moet je vader delen met iemand anders. Dat is wennen, jullie zijn nog maar een jaar samen toch? Waren ze hiervoor veel alleen met hun vader? Dan is het helemaal wennen. Gun haar haar vader, niet altijd exclusief, maar jij hebt hem helemaal voor jezelf de rest van de week, zij dus niet.
Ik bedoel dit niet lullig maar het kan een kind veel verdriet doen, dat papa iemand anders ook belangrijk/belangrijker lijkt te vinden. En dat is vooral de verantwoordelijkheid van de vader hoor! Maar gun ze ook die ruimte.
maar ze moet mijns inziens ook leren dat mijn relatie met haar vader hun band nooit zal doorbreken en -belangrijk- dat een vader-dochterband iets anders is dan een partnerrelatie. Ze probeert zich namelijk regelmatig als vriendin te gedragen ipv als dochter en daarmee maakt ze mij tot haar concurrent. l.
Wat bedoel je hier precies mee, ze is 9 toch? Je klinkt zelf een beetje jaloers dan...
Ik denk dan, ze wil waarschijnlijk lekker knuffelen met haar vader (die ze de helft van de week moet missen!).
Zelf heb ik ook ervaring als stiefkind, en hoe lief de vriendin van je vader ook is, ze neemt aandacht weg van jou, het kind. Je moet je vader delen met iemand anders. Dat is wennen, jullie zijn nog maar een jaar samen toch? Waren ze hiervoor veel alleen met hun vader? Dan is het helemaal wennen. Gun haar haar vader, niet altijd exclusief, maar jij hebt hem helemaal voor jezelf de rest van de week, zij dus niet.
Ik bedoel dit niet lullig maar het kan een kind veel verdriet doen, dat papa iemand anders ook belangrijk/belangrijker lijkt te vinden. En dat is vooral de verantwoordelijkheid van de vader hoor! Maar gun ze ook die ruimte.
dinsdag 4 september 2012 om 20:36
Oh ja, ik denk dat het belangrijk is dat de vader dit bespreekbaar maakt, eventueel met jou erbij, dat hij heel veel van hun houdt en dat jouw aanwezigheid daar geen invloed op heeft.
Dat afgunstige en vervelende gedrag heeft als oorsprong, denk ik, dat ze zich onzeker voelt over hoe veel ze voor haar vader betekend. Dat moet hij dus wel laten merken!
Mijn eigen ervaring en die van andere stiefkinderen die ik ken, is toch wel dat vaders vaak denken dat het duidelijk is voor hun kinderen dat ze geliefd en gewaardeerd worden, dat is het niet, soms moet dat gewoon duidelijk gezegd worden.
Maar misschien dat ik mijn eigen gevoelens hier teveel op projecteer...
Dat afgunstige en vervelende gedrag heeft als oorsprong, denk ik, dat ze zich onzeker voelt over hoe veel ze voor haar vader betekend. Dat moet hij dus wel laten merken!
Mijn eigen ervaring en die van andere stiefkinderen die ik ken, is toch wel dat vaders vaak denken dat het duidelijk is voor hun kinderen dat ze geliefd en gewaardeerd worden, dat is het niet, soms moet dat gewoon duidelijk gezegd worden.
Maar misschien dat ik mijn eigen gevoelens hier teveel op projecteer...
dinsdag 4 september 2012 om 21:48
Om heel eerlijk te zijn begrijp ik niet zo goed wat je als 25-jarige moet met een vriend die al 3 kinderen heeft. Het lijkt mij (zeker op die leeftijd en zonder eigen ervaring met kinderen) een behoorlijke opgave en inperking van je vrijheid. Daar zou ik toch niet voor kiezen. Jonge kinderen hebben veel aandacht en zorg nodig. En de moeder van deze kinderen zal nog lange tijd een grote rool in het leven van je ex blijven spelen.
Daarbij zou ik goed met je parter bespreken of hij nog wel kinderen met jou wil. En of dat financieel ook mogelijk is (ik neem aan dat je vriend alimentatie moet betalen aan zijn ex).
Wat betreft de opvoeding dat is de verantwoordelijkheid van je vriend en van de moeder. Daar zou ik mij niet teveel mee bemoeien.
Daarbij zou ik goed met je parter bespreken of hij nog wel kinderen met jou wil. En of dat financieel ook mogelijk is (ik neem aan dat je vriend alimentatie moet betalen aan zijn ex).
Wat betreft de opvoeding dat is de verantwoordelijkheid van je vriend en van de moeder. Daar zou ik mij niet teveel mee bemoeien.