Kinderen
alle pijlers
Jonge 'stiefmoeders'
dinsdag 4 september 2012 om 22:20
Je niet met de opvoeding bemoeien is dan ook wel makkelijker gezegd dan gedaan. Tenslotte wordt er met zijn allen in 1 huis geleefd en heb jij als vriendin ook je eigen normen en waarden en ideeen over opvoeden. Daarom is het zoooo belangrijk om dit met je partner heel goed te bespreken en bespreekbaar te houden (uiteraard niet waar de kids bij zijn) zodat je op eenzelfde lijn zit en er geen onduidelijkheid ontstaat voor de kinderen.
Met de wat grotere dingen bemoei ik me ook zeker niet, dat zijn zaken tussen hem en de moeder van de kids. Maar ik bemoei me wel met bijv. manieren aan tafel of rotzooi opruimen etc. Moet ook kunnen vind ik
Met de wat grotere dingen bemoei ik me ook zeker niet, dat zijn zaken tussen hem en de moeder van de kids. Maar ik bemoei me wel met bijv. manieren aan tafel of rotzooi opruimen etc. Moet ook kunnen vind ik
woensdag 5 september 2012 om 09:28
Ik ben zelf ook stiefkind geweest, dus ik weet hoe het voelt.
Wat ik bedoel met "ze probeert zich als vriendin te gedragen", is dat ze zich niet als dochter opstelt, maar meer als partner, omdat ze inderdaad het idee heeft dat ze met mij moet wedijveren. We (haar vader en ik) proberen haar te laten voelen dat ze erbij hoort en dat dit niet nodig is, door haar bewust tussen ons in te plaatsen (bv. bij tv kijken) en door afzonderlijk dingen met haar te doen. Ik geloof dus niet dat ik haar als concurrent zie, zoals werd gesuggereerd, maar andersom is dit wel het geval.
Wat ik bedoel met "ze probeert zich als vriendin te gedragen", is dat ze zich niet als dochter opstelt, maar meer als partner, omdat ze inderdaad het idee heeft dat ze met mij moet wedijveren. We (haar vader en ik) proberen haar te laten voelen dat ze erbij hoort en dat dit niet nodig is, door haar bewust tussen ons in te plaatsen (bv. bij tv kijken) en door afzonderlijk dingen met haar te doen. Ik geloof dus niet dat ik haar als concurrent zie, zoals werd gesuggereerd, maar andersom is dit wel het geval.
woensdag 5 september 2012 om 11:18
Ook ik ben 'stiefmoeder' van twee kids van 3 en 5. De kinderen van mijn vriend zijn de helft van de tijd bij ons, om de week, de hele week en ik moet zeggen dat het erg goed gaat.
Vanaf het begin ben ik betrokken bij de opvoeding, dat was niet altijd even makkelijk maar nu zien en behandelen de kinderen mij niet anders dan hun vader. Het maakt het wellicht wat makkelijker dat ze zo jong zijn en er ook een echt co-ouderschap is.
Eerlijk gezegd begrijp ik moeders niet zo goed die hun kinderen doordeweek hebben en ze in het weekend, als ze vrije tijd hebben, bij hun vader 'dumpen'. Lekker makkelijke oppas...
Hoewel alles bij ons goed loopt, herken ik de behoefte om af en toe ervaringen te delen en kom je steeds weer nieuwe dingen tegen waar je tegen aan loopt en die je graag met iemand in dezelfde situatie zou willen delen.
Vanaf het begin ben ik betrokken bij de opvoeding, dat was niet altijd even makkelijk maar nu zien en behandelen de kinderen mij niet anders dan hun vader. Het maakt het wellicht wat makkelijker dat ze zo jong zijn en er ook een echt co-ouderschap is.
Eerlijk gezegd begrijp ik moeders niet zo goed die hun kinderen doordeweek hebben en ze in het weekend, als ze vrije tijd hebben, bij hun vader 'dumpen'. Lekker makkelijke oppas...
Hoewel alles bij ons goed loopt, herken ik de behoefte om af en toe ervaringen te delen en kom je steeds weer nieuwe dingen tegen waar je tegen aan loopt en die je graag met iemand in dezelfde situatie zou willen delen.
woensdag 5 september 2012 om 11:26
quote:liesjes schreef op 05 september 2012 @ 11:18:
Ook ik ben 'stiefmoeder' van twee kids van 3 en 5. De kinderen van mijn vriend zijn de helft van de tijd bij ons, om de week, de hele week en ik moet zeggen dat het erg goed gaat.
Vanaf het begin ben ik betrokken bij de opvoeding, dat was niet altijd even makkelijk maar nu zien en behandelen de kinderen mij niet anders dan hun vader. Het maakt het wellicht wat makkelijker dat ze zo jong zijn en er ook een echt co-ouderschap is.
Dat denk ik ook, dat de leeftijd van de kinderen veel uitmaakt. Ben jarenlang stiefmoeder geweest van toen nog hele jonge kinderen en dan is het makkelijker om je rol te pakken. Alhoewel ik nooit me als moeder heb opgesteld, wel de kleine dingetjes: dankjewel zeggen enzo als ze iets kregen. Echte opvoedkundige dingen moet je niet tussen gaan zitten, dat is aan de ouders zelf.
Eerlijk gezegd begrijp ik moeders niet zo goed die hun kinderen doordeweek hebben en ze in het weekend, als ze vrije tijd hebben, bij hun vader 'dumpen'. Lekker makkelijke oppas...
Grote kans dat die mannen niet anders willen dan hun kind om de week een weekend 'zien'. Dus om dat nu meteen bij de moeders neer te leggen...
Hoewel alles bij ons goed loopt, herken ik de behoefte om af en toe ervaringen te delen en kom je steeds weer nieuwe dingen tegen waar je tegen aan loopt en die je graag met iemand in dezelfde situatie zou willen delen.
Ook ik ben 'stiefmoeder' van twee kids van 3 en 5. De kinderen van mijn vriend zijn de helft van de tijd bij ons, om de week, de hele week en ik moet zeggen dat het erg goed gaat.
Vanaf het begin ben ik betrokken bij de opvoeding, dat was niet altijd even makkelijk maar nu zien en behandelen de kinderen mij niet anders dan hun vader. Het maakt het wellicht wat makkelijker dat ze zo jong zijn en er ook een echt co-ouderschap is.
Dat denk ik ook, dat de leeftijd van de kinderen veel uitmaakt. Ben jarenlang stiefmoeder geweest van toen nog hele jonge kinderen en dan is het makkelijker om je rol te pakken. Alhoewel ik nooit me als moeder heb opgesteld, wel de kleine dingetjes: dankjewel zeggen enzo als ze iets kregen. Echte opvoedkundige dingen moet je niet tussen gaan zitten, dat is aan de ouders zelf.
Eerlijk gezegd begrijp ik moeders niet zo goed die hun kinderen doordeweek hebben en ze in het weekend, als ze vrije tijd hebben, bij hun vader 'dumpen'. Lekker makkelijke oppas...
Grote kans dat die mannen niet anders willen dan hun kind om de week een weekend 'zien'. Dus om dat nu meteen bij de moeders neer te leggen...
Hoewel alles bij ons goed loopt, herken ik de behoefte om af en toe ervaringen te delen en kom je steeds weer nieuwe dingen tegen waar je tegen aan loopt en die je graag met iemand in dezelfde situatie zou willen delen.
woensdag 5 september 2012 om 13:16
Dit is kort door de bocht. Mijn stiefkind woont doordeweek bij zijn moeder en komt om het weekend bij ons. Niet omdat moeder hem dan wil 'dumpen'. Gezien de afstand en werk van pa en ma kan dit niet anders, en hebben ze daar heel goed over gesproken en weloverwogen afspraken over gemaakt.
Mijn vriend wil zijn zoon echt wel vaker hier hebben, maar dat gaat simpelweg niet ivm school van kind, afstand.
Mijn vriend wil zijn zoon echt wel vaker hier hebben, maar dat gaat simpelweg niet ivm school van kind, afstand.
woensdag 5 september 2012 om 13:49
Ja juist! Het valt mij op dat veel mensen een mening hebben over deze situaties. Dat ze dingen bekijken vanuit 'hoe het zou moeten' maar de praktijk ziet er vaak anders uit. Als moeders hun kind in het weekend naar vader laten gaan dan snappen ze dat niet en wordt het kind zogenaamd gedumpt bij een makkelijke oppas (vader). Dat is zo kortzichtig gedacht, en men kan niet oordelen over deze situaties! Natuurlijk zijn er gebroken gezinnen met gedoe en die niet het beste doen voor het kind, maar er zijn ook genoeg gescheiden ouders en stiefouders die wel het beste doen voor het kind!
woensdag 5 september 2012 om 14:57
Hier nog een 'jonge stiefmoeder',
mijn vriend, met wie ik sinds 3 jaar een relatie heb, heeft een zoontje van 3. (inderdaad, toen hij geboren werd begon onze relatie).
Zijn zoontje is om het weekend hier en in vakanties.
Hij begint nu, gezien zijn leeftijd, door te krijgen wat er anders is dan bij anderen. Zijn pappa en mamma wonen niet samen en hebben dat ook nooit gedaan. Lastig om dat uit te leggen aan een 3-jarige.
Ik snap wat sun-shine bedoelt met een grote verandering, ik ben 20, mijn vrienden denken nog niet eens aan kinderen.
En er werd hier gezegd, ja je kiest er zelf voor, maar daar ben ik het niet helemaal mee eens. Je wordt verliefd een mens, niet omdat die persoon wel of geen kinderen heeft. En als je eenmaal verliefd bent en je hoort dat, dan denk je ook, dat loopt wel los, op een roze wolk ben je daar niet mee bezig.
mijn vriend, met wie ik sinds 3 jaar een relatie heb, heeft een zoontje van 3. (inderdaad, toen hij geboren werd begon onze relatie).
Zijn zoontje is om het weekend hier en in vakanties.
Hij begint nu, gezien zijn leeftijd, door te krijgen wat er anders is dan bij anderen. Zijn pappa en mamma wonen niet samen en hebben dat ook nooit gedaan. Lastig om dat uit te leggen aan een 3-jarige.
Ik snap wat sun-shine bedoelt met een grote verandering, ik ben 20, mijn vrienden denken nog niet eens aan kinderen.
En er werd hier gezegd, ja je kiest er zelf voor, maar daar ben ik het niet helemaal mee eens. Je wordt verliefd een mens, niet omdat die persoon wel of geen kinderen heeft. En als je eenmaal verliefd bent en je hoort dat, dan denk je ook, dat loopt wel los, op een roze wolk ben je daar niet mee bezig.
woensdag 5 september 2012 om 15:02
En toch ben ik het er wel mee eens dat je ergens voor kiest. Ik heb heel bewust de keuze genomen om verder te gaan met mijn vriend. De situatie was alles behalve makkelijk (ook met kinderen, ex, scheiding, financieel, noem maar op!). Wilde ik het allemaal wel? Het is tenslotte zoveel makkelijker om ermee te stoppen, doorgaan met je eigen (jonge) leventje etc. Ik heb samen met hem gekozen om het avontuur aan te gaan. We hebben heel veel hobbels op de weg gehad (en nog steeds), en toch ben ik nog iedere dag blij dat we samen zijn
woensdag 5 september 2012 om 16:03
Ik ben sinds 3 jaar ''stiefmoeder'' van een mooi meisje van nu 4,5 jaar. Wil wel ervaringen uitwisselen maar niet via hier ! Lijkt me heerlijk om
Eens te kletsen met mensen die ook een kindje mee helpen opvoeden wat niet van hun is. Heb zelf al vaker eraan gedacht om een topic hierover te openen. Zelf ben ik trouwens 26 jaar.
Mensen die ervaringen willen uitwisselen mogen me mailen taartjes.sanne@gmail.com
Eens te kletsen met mensen die ook een kindje mee helpen opvoeden wat niet van hun is. Heb zelf al vaker eraan gedacht om een topic hierover te openen. Zelf ben ik trouwens 26 jaar.
Mensen die ervaringen willen uitwisselen mogen me mailen taartjes.sanne@gmail.com
woensdag 5 september 2012 om 16:05
donderdag 6 september 2012 om 17:35
Natuurlijk kies je wel zelf voor! Is niet het lot hoor.. Trouwens vind ook vaag dat mensen zo snel nieuwe partners bij hun kinderen laten. Zeker als dat zelf nog meisjes zijn van begin 20. Vaders die om het weekend hun Kids zien zijn geen goedkope oppas en ik vind juist weer zielig dat kinderen halve week of om de week ergens anders wonen. Zo zie je maar, zoveel mensen zo veel meningen...
vrijdag 7 september 2012 om 12:13
quote:zwarterozen schreef op 06 september 2012 @ 17:35:
Natuurlijk kies je wel zelf voor! Is niet het lot hoor.. Trouwens vind ook vaag dat mensen zo snel nieuwe partners bij hun kinderen laten. Zeker als dat zelf nog meisjes zijn van begin 20. Vaders die om het weekend hun Kids zien zijn geen goedkope oppas en ik vind juist weer zielig dat kinderen halve week of om de week ergens anders wonen. Zo zie je maar, zoveel mensen zo veel meningen...
Ik denk ook niet dat je nieuwe partners snel bij je kinderen moet introduceren, ik heb zijn zoontje zelf pas na een jaar echt vaker gezien. Maar als je samenwoont en bijvoorbeeld zoals bij ons studeert en werkt, ook op zaterdagen en zondagen blijft er weinig tijd over samen te zijn, dus als je dan ook het weekend dat het kind er is bijna geen tijd kan doorbrengen met je partner legt dat wel veel druk op je relatie. Dan kan je beter gezellig met z'n 3'en dingen ondernemen.
Enne, mijn vriend is zelf 22, zijn ex 21, dus ben ik met 20 misschien wel jong, maar dat zijn al zijn opvoeders.
Natuurlijk kies je wel zelf voor! Is niet het lot hoor.. Trouwens vind ook vaag dat mensen zo snel nieuwe partners bij hun kinderen laten. Zeker als dat zelf nog meisjes zijn van begin 20. Vaders die om het weekend hun Kids zien zijn geen goedkope oppas en ik vind juist weer zielig dat kinderen halve week of om de week ergens anders wonen. Zo zie je maar, zoveel mensen zo veel meningen...
Ik denk ook niet dat je nieuwe partners snel bij je kinderen moet introduceren, ik heb zijn zoontje zelf pas na een jaar echt vaker gezien. Maar als je samenwoont en bijvoorbeeld zoals bij ons studeert en werkt, ook op zaterdagen en zondagen blijft er weinig tijd over samen te zijn, dus als je dan ook het weekend dat het kind er is bijna geen tijd kan doorbrengen met je partner legt dat wel veel druk op je relatie. Dan kan je beter gezellig met z'n 3'en dingen ondernemen.
Enne, mijn vriend is zelf 22, zijn ex 21, dus ben ik met 20 misschien wel jong, maar dat zijn al zijn opvoeders.
vrijdag 7 september 2012 om 16:25