Kinderen
alle pijlers
Juf per direct weg - snik
dinsdag 11 januari 2011 om 10:35
Wat een verdriet! De super lieve juf van MiniPink gaat per direct weg. Ze komt geen afscheid meer nemen! Niets! Om persoonlijke redenen.
MiniPink is verdrietig, ze was zo dol op juffie. We nemen maar aan dat ze hele goede persoonlijke reden heeft het zo onverwacht en zo snel te doen.
Ik moest het even delen....
MiniPink is verdrietig, ze was zo dol op juffie. We nemen maar aan dat ze hele goede persoonlijke reden heeft het zo onverwacht en zo snel te doen.
Ik moest het even delen....
Volg je hart. Dat klopt.
dinsdag 11 januari 2011 om 12:00
quote:Pink2510 schreef op 11 januari 2011 @ 11:52:
We zijn van plan met de kinderen in de klas een ontbijtserviesje voor haar te beschilderen waarop ze allemaal hun naam kunnen doen of een kleine tekening... We gaan haar niet "zomaar" laten gaan.
Ik denk overigens dat je als juf wel deels publiek bezit bent. Je hebt het vertrouwen van de ouders dat je op hun kostbaarste bezit mag passen. En dat het niet altijd fijn is als leerkracht, begrijp ik. Het is echter een consequentie van je beroep. Je hebt met mensen te maken die in je geinteresseerd zijn, die je willen kennen, die willen weten wat je bezig houdt. Juist omdat je zo dichtbij hun Mini staat!
We gaan juf niet vergeten. Al blijft het jammer dat ze geen afscheid kan of wil nemen... En dat gaat niet over een recht. Wel over het makkelijker maken van een verwerkingsproces.
Dit begrijp ik ook. En ik realiseer me ook dat dat zo is. Maar soms zijn er dingen die je privé wilt houden. Ik ben bijvoorbeeld zwanger geraakt via de MMM. Daarvoor ben ik nog wel eens afwezig geweest. Als ouders mij gevraagd zouden hebben waarom ik zo vaak afwezig was dan had ik hierop geen antwoord gegeven want dat is mijn privéleven. Hoewel ik 100% zeker weet dat ik alleen maar meelevende en goedbedoelde reacties zou krijgen. Maar daar zit ik helemaal niet op te wachten.
Misschien is er iets waardoor zij zelf een afscheid niet aan zou kunnen. Ik vind het wel heel lief dat jullie nog wat dingetjes voor haar regelen en gaan maken, dat stelt ze ook vast wel op prijs!
We zijn van plan met de kinderen in de klas een ontbijtserviesje voor haar te beschilderen waarop ze allemaal hun naam kunnen doen of een kleine tekening... We gaan haar niet "zomaar" laten gaan.
Ik denk overigens dat je als juf wel deels publiek bezit bent. Je hebt het vertrouwen van de ouders dat je op hun kostbaarste bezit mag passen. En dat het niet altijd fijn is als leerkracht, begrijp ik. Het is echter een consequentie van je beroep. Je hebt met mensen te maken die in je geinteresseerd zijn, die je willen kennen, die willen weten wat je bezig houdt. Juist omdat je zo dichtbij hun Mini staat!
We gaan juf niet vergeten. Al blijft het jammer dat ze geen afscheid kan of wil nemen... En dat gaat niet over een recht. Wel over het makkelijker maken van een verwerkingsproces.
Dit begrijp ik ook. En ik realiseer me ook dat dat zo is. Maar soms zijn er dingen die je privé wilt houden. Ik ben bijvoorbeeld zwanger geraakt via de MMM. Daarvoor ben ik nog wel eens afwezig geweest. Als ouders mij gevraagd zouden hebben waarom ik zo vaak afwezig was dan had ik hierop geen antwoord gegeven want dat is mijn privéleven. Hoewel ik 100% zeker weet dat ik alleen maar meelevende en goedbedoelde reacties zou krijgen. Maar daar zit ik helemaal niet op te wachten.
Misschien is er iets waardoor zij zelf een afscheid niet aan zou kunnen. Ik vind het wel heel lief dat jullie nog wat dingetjes voor haar regelen en gaan maken, dat stelt ze ook vast wel op prijs!
dinsdag 11 januari 2011 om 12:03
Wat jij nu omschrijft is weer echt zo'n ding dat echt prive is. Je had wellicht kunnen zeggen om gezondheidsredenen. Ouders gerustgesteld en jij van hun vragen af. Maar er is inderdaad een hele dunne scheidingslijn. Ik denk alleen dat het zeker in dit geval heel goed bedoeld is dat ze meer willen weten.
Ze is een top juf. En we waren zo blij met haar dat we helemaal niet willen dat ze weggaat. Om welke reden dan ook!
Sorry, egoistisch, echt heel goed bedoeld naar haar toe!
Ze is een top juf. En we waren zo blij met haar dat we helemaal niet willen dat ze weggaat. Om welke reden dan ook!
Sorry, egoistisch, echt heel goed bedoeld naar haar toe!
Volg je hart. Dat klopt.
dinsdag 11 januari 2011 om 12:03
Ik weet niet of het etisch verantwoord is en ik weet niet hoe oud je kind is. Ik vind dit een hele harde les voor een kind, om te leren dat niks blijvends is. Als mijn kind nog jong was, zou ik een nep brief schrijven. Alsof die van de juf was, gericht aan mijn kind met uitleg en succes wensen enzo. Wel in overleg met school, andere ouders. Dan maar nep, als het verdriet daardoor minder wordt.
dinsdag 11 januari 2011 om 12:03
Als er iets strafbaars/ergs gebeurd is dat met leerlingen te maken heeft dan hoor je dat van de school. Maar even kort door de bocht: als ze iets strafbaars gedaan heeft wat niets met leerlingen te maken heeft (ingebroken of gepakt voor heling van gestolen goederen of weet ik wat ) en ze moet hiervoor de bak in dan gaat je dat niets aan.
dinsdag 11 januari 2011 om 12:06
Onze MiniPink is 8 jaar. Het is vooral zo zuur omdat ze na een rot jaren op school (kwamen we achteraf achter) nu het zo naar haar zin had bij deze juf, dat ze dansend naar school ging en de vakanties haar te lang duurde... Zo fijn!
We vertrouwen er gewoon op dat er weer zo'n toppertje komt, die niet weggaat.
Ik ga jouw suggestie trouwens wel aan school voorleggen of ze haar misschien willen vragen een afscheidsbrief te schrijven. Of dat wellicht mogelijk is als ze geen afscheid kan nemen.
We vertrouwen er gewoon op dat er weer zo'n toppertje komt, die niet weggaat.
Ik ga jouw suggestie trouwens wel aan school voorleggen of ze haar misschien willen vragen een afscheidsbrief te schrijven. Of dat wellicht mogelijk is als ze geen afscheid kan nemen.
Volg je hart. Dat klopt.
dinsdag 11 januari 2011 om 12:09
Ik was zo'n juf, die van de ene op de andere dag wegbleef....
't Is nu tien jaar geleden dat ik instortte, na jarenlang rondgelopen te hebben met een ernstig ondergewicht. Vier jaar lang voor de klas gestaan, terwijl ik leed aan heftige anorexia.
Neem van mij aan dat het verschrikkelijk is voor een juf, om 'haar' kinderen in de steek te laten. Hoe ellendig ik me in die jaren ook gevoeld heb, de kinderen hebben er nooit iets van gemerkt.
Voor hen deed ik alles.
Voor mezelf helaas veel te weinig.
Die bewuste ochtend was ik (natuurlijk weer) als eerste op school. Terwijl m'n collega's langzaam binnendruppelden, ging bij mij langzaam het licht uit. Ik kón gewoon niet meer.
M'n collega's hebben me naar huis gestuurd.
Ik was in de veronderstelling dat ik na twee dagen gewoon weer voor de klas zou staan.
Niet wetende dat ik jaren uit de roulatie zou zijn.
Ik denk dus Pink, dat de juf van jouw dochter een hele goede reden heeft. En als ze zich nu net zo rot voelt als ik destijds, heb ik erg met haar te doen.
Neemt niet weg dat het voor je dochter heel erg is. Zoiets slaat bij een kind in als een bom.
't Is nu tien jaar geleden dat ik instortte, na jarenlang rondgelopen te hebben met een ernstig ondergewicht. Vier jaar lang voor de klas gestaan, terwijl ik leed aan heftige anorexia.
Neem van mij aan dat het verschrikkelijk is voor een juf, om 'haar' kinderen in de steek te laten. Hoe ellendig ik me in die jaren ook gevoeld heb, de kinderen hebben er nooit iets van gemerkt.
Voor hen deed ik alles.
Voor mezelf helaas veel te weinig.
Die bewuste ochtend was ik (natuurlijk weer) als eerste op school. Terwijl m'n collega's langzaam binnendruppelden, ging bij mij langzaam het licht uit. Ik kón gewoon niet meer.
M'n collega's hebben me naar huis gestuurd.
Ik was in de veronderstelling dat ik na twee dagen gewoon weer voor de klas zou staan.
Niet wetende dat ik jaren uit de roulatie zou zijn.
Ik denk dus Pink, dat de juf van jouw dochter een hele goede reden heeft. En als ze zich nu net zo rot voelt als ik destijds, heb ik erg met haar te doen.
Neemt niet weg dat het voor je dochter heel erg is. Zoiets slaat bij een kind in als een bom.
dinsdag 11 januari 2011 om 12:22
quote:kaetje schreef op 11 januari 2011 @ 11:48:
Moeilijk voor de ouders en kinderen, dat begrijp ik.
Maar dat hier gesproken wordt over "recht op afscheid nemen" door sommigen of over "uitleg verschuldigd" dat vind ik nogal wat. Ik snap dat het voor kleutertjes moeilijk te begrijpen is. Maar zou je iemand die voor een bedrijf werkt ook verplichten om zijn/haar klanten te vertellen waarom hij/zij vertrekt? Als onderwijzer lijk je soms wel publiek bezit te zijn. ?Kaetje: Ik denk echt dat het goed is voor kinderen dat ze de kans krijgen om afscheid te nemen. Als mensen waar ze om geven kennelijk van de ene dag op de andere uit hun leven kunnen verdwijnen dan kan dat ze best onzeker maken. Ik bedoel natuurlijk niet dat er perse een afscheidsfeest moet zijn of dat de juf de kinderen/ouders een verklaring schuldig is, maar de gelegenheid om nog een mooie tekening te sturen is ook prima.
Moeilijk voor de ouders en kinderen, dat begrijp ik.
Maar dat hier gesproken wordt over "recht op afscheid nemen" door sommigen of over "uitleg verschuldigd" dat vind ik nogal wat. Ik snap dat het voor kleutertjes moeilijk te begrijpen is. Maar zou je iemand die voor een bedrijf werkt ook verplichten om zijn/haar klanten te vertellen waarom hij/zij vertrekt? Als onderwijzer lijk je soms wel publiek bezit te zijn. ?Kaetje: Ik denk echt dat het goed is voor kinderen dat ze de kans krijgen om afscheid te nemen. Als mensen waar ze om geven kennelijk van de ene dag op de andere uit hun leven kunnen verdwijnen dan kan dat ze best onzeker maken. Ik bedoel natuurlijk niet dat er perse een afscheidsfeest moet zijn of dat de juf de kinderen/ouders een verklaring schuldig is, maar de gelegenheid om nog een mooie tekening te sturen is ook prima.
dinsdag 11 januari 2011 om 12:28
Lotte, ik lees zo nu en dan je topic en wil allereerst even zeggen dat ik je een mooie, dappere vrouw vind. Heel open, eerlijk en constructief bezig.
Ik snap dat jouw vertrek nogal abrupt was en dat er op dat moment geen gelegenheid voor afscheid was, maar had je het (zowel voor jezelf als voor de kinderen en ouders) niet prettig gevonden om een brief te schrijven met een korte uitleg? Zoiets als 'ziek/gezondheidsproblemen' en 'nu de tijd nemen om beter te worden', zonder verder in detail te treden.
Ik snap dat jouw vertrek nogal abrupt was en dat er op dat moment geen gelegenheid voor afscheid was, maar had je het (zowel voor jezelf als voor de kinderen en ouders) niet prettig gevonden om een brief te schrijven met een korte uitleg? Zoiets als 'ziek/gezondheidsproblemen' en 'nu de tijd nemen om beter te worden', zonder verder in detail te treden.
dinsdag 11 januari 2011 om 12:34
Elynn, dank je wel voor je lieve woorden!
De directeur heeft destijds een brief laten uitgaan naar de ouders, waarin stond wat er met mij aan de hand was.
Jaren later, toen het beter met me ging (maar ik nog láng niet genezen was) ben ik naar school terug gegaan. Met lood in m'n schoenen, ik vond het zó eng.
Hoe ik toen onthaald werd door de kinderen die destijds bij mij in de klas zaten, is met geen pen te beschrijven.
De 'liefde' van kinderen voor een (goede) juf, is onvoorwaardelijk. Ik voelde me net Sinterklaas, ze waren door het dolle heen.
Heel bijzonder was dat, om mee te maken.
De directeur heeft destijds een brief laten uitgaan naar de ouders, waarin stond wat er met mij aan de hand was.
Jaren later, toen het beter met me ging (maar ik nog láng niet genezen was) ben ik naar school terug gegaan. Met lood in m'n schoenen, ik vond het zó eng.
Hoe ik toen onthaald werd door de kinderen die destijds bij mij in de klas zaten, is met geen pen te beschrijven.
De 'liefde' van kinderen voor een (goede) juf, is onvoorwaardelijk. Ik voelde me net Sinterklaas, ze waren door het dolle heen.
Heel bijzonder was dat, om mee te maken.
dinsdag 11 januari 2011 om 12:38
quote:Pink2510 schreef op 11 januari 2011 @ 11:42:
Jas, ik geloof ook niet dat het al jouw taak was als 12 jarigen zo'n hint op te pakken! Wat een heftige situatie is dat, zeg! Nog vele malen erger denk ik dan wat hier aan de hand is. Anders hadden ze het toch wel gemeld?
In de klas hebben 2 juffen het de kinderen rustig uitgelegd, alles overlegd, vertelt dat de kinderen hier niets aan kunnen doen, dat het echt een besluit van juf is niet meer te komen, en dat de school hun best gaat doen een minstens zo fijne nieuwe leerkracht te vinden voor ze. Ze hebben gisteren al een afscheidsboekje voor haar gemaakt. We zullen als klas ook iets voor haar kopen wat de schoolleiding dan wellicht kan sturen of geven aan haar.
Het onbekende zorgt dat je de ergste dingen in je hoofd haalt... Wellicht komen ze toch nog met de echte reden nu ze deze onrust realiseren. Hun overweging was: als je veel verteld, is er onrust. Maar nu blijkt dat als je weinig verteld, er ook onrust is!
Ik denk niet dat er zoiets bij jullie juf aan de hand is, ik wilde je ook niet ongerust maken.
Kan me indenken dat er als school te weinig aangeeft allerlei verhalen de ronde gaan doen.
Jas, ik geloof ook niet dat het al jouw taak was als 12 jarigen zo'n hint op te pakken! Wat een heftige situatie is dat, zeg! Nog vele malen erger denk ik dan wat hier aan de hand is. Anders hadden ze het toch wel gemeld?
In de klas hebben 2 juffen het de kinderen rustig uitgelegd, alles overlegd, vertelt dat de kinderen hier niets aan kunnen doen, dat het echt een besluit van juf is niet meer te komen, en dat de school hun best gaat doen een minstens zo fijne nieuwe leerkracht te vinden voor ze. Ze hebben gisteren al een afscheidsboekje voor haar gemaakt. We zullen als klas ook iets voor haar kopen wat de schoolleiding dan wellicht kan sturen of geven aan haar.
Het onbekende zorgt dat je de ergste dingen in je hoofd haalt... Wellicht komen ze toch nog met de echte reden nu ze deze onrust realiseren. Hun overweging was: als je veel verteld, is er onrust. Maar nu blijkt dat als je weinig verteld, er ook onrust is!
Ik denk niet dat er zoiets bij jullie juf aan de hand is, ik wilde je ook niet ongerust maken.
Kan me indenken dat er als school te weinig aangeeft allerlei verhalen de ronde gaan doen.
Volg de oorspronkelijke stem van je hart.
dinsdag 11 januari 2011 om 12:55
Lotte, in jouw geval neem ik aan dat je eerst ziek was. Namelijk de dag dat je naar huis was gestuurd. Daarna was je nog een week ziek en pas daarna bleek dat je niet terug zou komen. Dat je in zo'n geval geen afscheid kan komen nemen vind ik jammer maar wel logisch. Je bent op, en moet aan jezelf gaan werken.
In het geval van de juf van minipink, die zoals ik het verhaal begrijp vrijdag nog tegen de kinderen zegt: tot maandag. En dan maandag nooit meer terug komt, niet eerst ziek, niet iets anders aan de hand. Lijkt me voor de kinderen moeilijk verteerbaar.
Ik werk ook met kinderen, in de kinderopvang, en ik ben me er heel erg van bewust dat ik dan wel geen publiekelijk bezit ben, maar wel met mensen werk. Als ik een dag ziek ben maakt het de kinderen wel uit wie er voor de groep komt staan. In tegenstelling tot bijvoorbeeld mensen die met een computer werken. Het maakt de pc niet uit, wie hem bedient.
Kinderen gaan om je geven en van je houden als je maar lang genoeg met ze werkt, en goed bent. Zoals Lotte ook beschrijft bij haar terugkomst naar school voor een keertje.
Ik denk dat de juf op 'n minst afscheid kan komen nemen, dan wel een kleine hint kan geven waarom ze niet terugkomt, zo op stel en sprong.
En dan volstaat, familieproblemen, gezondheidsproblemen, of wat dan ook. Daar kunnen kinderen meer mee, dan ik ben weg, doei!!!
In het geval van de juf van minipink, die zoals ik het verhaal begrijp vrijdag nog tegen de kinderen zegt: tot maandag. En dan maandag nooit meer terug komt, niet eerst ziek, niet iets anders aan de hand. Lijkt me voor de kinderen moeilijk verteerbaar.
Ik werk ook met kinderen, in de kinderopvang, en ik ben me er heel erg van bewust dat ik dan wel geen publiekelijk bezit ben, maar wel met mensen werk. Als ik een dag ziek ben maakt het de kinderen wel uit wie er voor de groep komt staan. In tegenstelling tot bijvoorbeeld mensen die met een computer werken. Het maakt de pc niet uit, wie hem bedient.
Kinderen gaan om je geven en van je houden als je maar lang genoeg met ze werkt, en goed bent. Zoals Lotte ook beschrijft bij haar terugkomst naar school voor een keertje.
Ik denk dat de juf op 'n minst afscheid kan komen nemen, dan wel een kleine hint kan geven waarom ze niet terugkomt, zo op stel en sprong.
En dan volstaat, familieproblemen, gezondheidsproblemen, of wat dan ook. Daar kunnen kinderen meer mee, dan ik ben weg, doei!!!
dinsdag 11 januari 2011 om 13:17
Een juf kan ook van de ene op de andere dag ziek worden Feder. Dat is Lotte toch ook gebeurt? Alleen was ze op het moment dat de bom barstte op school. Ik schat zo dat ze naar huis is gestuurd voordat ze de klas in is gegaan.
Nogmaals, ik wil niet zeggen dat het voor de kinderen en ouders niet erg is dat de juf weg gaat zonder afscheid te nemen. Maar ik denk dus ook dat ze dat niet "zomaar" doet. Ik wil niet gaan speculeren over wat er aan de hand zou kunnen zijn maar er zijn situaties denkbaar waarin het voor de juf te moeilijk is om afscheid te nemen. Je hebt er ook niks aan als je met je kindjes naar school komt om op een feestelijke wijze afscheid te nemen en de juf stort in voor de ogen van de kinderen.
Ik denk dat een juf zoals Pink beschrijft echt niet zomaar weg blijft. Vorig jaar was ik zo misselijk door mijn zwangerschap dat ik bijna niets meer binnen kon houden. Ik ben in vijf weken iets van negen kilo kwijt geraakt. Met medicatie tegen de misselijkheid reed ik elke dag een uur heen en een uur terug om toch mijn examenleerlingen les te kunnen blijven geven tot ik van de gyn niet meer mocht. Ik had die kinderen al vier jaar in de klas gehad en wilde gewoon niet opgeven. In de meivakantie heb ik 2 weken in bed gelegen en daarna kon ik er weer tegenaan en de examens afnemen en beoordelen. Alles lag stil, mijn sociale leven, mijn relatie, het huishouden, alles alles alles om maar les te blijven geven.
Jannes, ik denk dat de school de tekeningen en kadootjes ook zeker door gaat geven aan de juf.
Lotte, wat aangrijpend wat je hebt meegemaakt (en zo te lezen nog meemaakt). En wat moet het een enorme oppepper geweest zijn om te zien dat de kindertjes je niet vergeten waren!
Nogmaals, ik wil niet zeggen dat het voor de kinderen en ouders niet erg is dat de juf weg gaat zonder afscheid te nemen. Maar ik denk dus ook dat ze dat niet "zomaar" doet. Ik wil niet gaan speculeren over wat er aan de hand zou kunnen zijn maar er zijn situaties denkbaar waarin het voor de juf te moeilijk is om afscheid te nemen. Je hebt er ook niks aan als je met je kindjes naar school komt om op een feestelijke wijze afscheid te nemen en de juf stort in voor de ogen van de kinderen.
Ik denk dat een juf zoals Pink beschrijft echt niet zomaar weg blijft. Vorig jaar was ik zo misselijk door mijn zwangerschap dat ik bijna niets meer binnen kon houden. Ik ben in vijf weken iets van negen kilo kwijt geraakt. Met medicatie tegen de misselijkheid reed ik elke dag een uur heen en een uur terug om toch mijn examenleerlingen les te kunnen blijven geven tot ik van de gyn niet meer mocht. Ik had die kinderen al vier jaar in de klas gehad en wilde gewoon niet opgeven. In de meivakantie heb ik 2 weken in bed gelegen en daarna kon ik er weer tegenaan en de examens afnemen en beoordelen. Alles lag stil, mijn sociale leven, mijn relatie, het huishouden, alles alles alles om maar les te blijven geven.
Jannes, ik denk dat de school de tekeningen en kadootjes ook zeker door gaat geven aan de juf.
Lotte, wat aangrijpend wat je hebt meegemaakt (en zo te lezen nog meemaakt). En wat moet het een enorme oppepper geweest zijn om te zien dat de kindertjes je niet vergeten waren!
dinsdag 11 januari 2011 om 13:17
Jeetje, Lotte, wat een heftig verhaal! In dit geval was de juf vrijdag ziek naar huis gegaan (ze was verkouden konden de kinderen nog vertellen), zaterdag zien we haar in de stad en maandag krijgen ze bericht dat ze never nooit meer op school komt.
Heel jammer. Nu maar hopen dat we haar ooit weer tegenkomen in de stad om dank je wel te zeggen voor haar goede zorgen en haar het allerbeste te wensen in haar leven. Want ondanks deze nare situatie, gunnen we haar dat allemaal!
Heel jammer. Nu maar hopen dat we haar ooit weer tegenkomen in de stad om dank je wel te zeggen voor haar goede zorgen en haar het allerbeste te wensen in haar leven. Want ondanks deze nare situatie, gunnen we haar dat allemaal!
Volg je hart. Dat klopt.
dinsdag 11 januari 2011 om 14:46
Keatje, als iemand die van de ene op de andere dag ziek wordt neem ik niet aan dat diezelfde dag door een van beiden het contract opgezegd wordt. Lijkt mij dat daar minimaal een week tussen zit. Mocht een juf van de een op de andere dag ziek worden en een week ziek zijn en dan niet meer terug komen. Dan snappen de kinderen al meer. Zoals bij Lotte, al werd die op school ziek..
dinsdag 11 januari 2011 om 14:46
dinsdag 11 januari 2011 om 14:52
dinsdag 11 januari 2011 om 14:57
[quote]Jeanette76b schreef op 11 januari 2011 @ 14:51:
Of misschien moeten we even met z'n allen niet zo zwaar overdrijven. Kinderen hebben een veel groter aanpassingsvermogen dan volwassenen, dat blijkt hier maar weer.
Zo'n ramp is t nou ook weer niet!!!![/quote]
Dat weet ik nog zo net niet. Zeker kinderen met een aan autisme verwante stoornis, ADHD, ADD hebben baat bij voorspelbaarheid. Kinderen hebben een zeer hechte band met een juf, vergeet niet dat een kind daar heel wat uren in de week doorbrengt!
In de discussie over kinderdagverblijven ed komt steeds weer naar voren dat er een aantal vaste verzorgers moeten zijn en vooral niet veel wijzigingen. Waarom zou dat in de basisschool zoveel anders zijn? (part time juffen, nu op stel een sprong een nieuwe juf vinden, na de vakantie weer een nieuwe juf)
Of misschien moeten we even met z'n allen niet zo zwaar overdrijven. Kinderen hebben een veel groter aanpassingsvermogen dan volwassenen, dat blijkt hier maar weer.
Zo'n ramp is t nou ook weer niet!!!![/quote]
Dat weet ik nog zo net niet. Zeker kinderen met een aan autisme verwante stoornis, ADHD, ADD hebben baat bij voorspelbaarheid. Kinderen hebben een zeer hechte band met een juf, vergeet niet dat een kind daar heel wat uren in de week doorbrengt!
In de discussie over kinderdagverblijven ed komt steeds weer naar voren dat er een aantal vaste verzorgers moeten zijn en vooral niet veel wijzigingen. Waarom zou dat in de basisschool zoveel anders zijn? (part time juffen, nu op stel een sprong een nieuwe juf vinden, na de vakantie weer een nieuwe juf)
dinsdag 11 januari 2011 om 15:47
quote:njb schreef op 11 januari 2011 @ 14:57:
[quote]Jeanette76b schreef op 11 januari 2011 @ 14:51:
Of misschien moeten we even met z'n allen niet zo zwaar overdrijven. Kinderen hebben een veel groter aanpassingsvermogen dan volwassenen, dat blijkt hier maar weer.
Zo'n ramp is t nou ook weer niet!!!![/quote]
Dat weet ik nog zo net niet. Zeker kinderen met een aan autisme verwante stoornis, ADHD, ADD hebben baat bij voorspelbaarheid. Kinderen hebben een zeer hechte band met een juf, vergeet niet dat een kind daar heel wat uren in de week doorbrengt!
In de discussie over kinderdagverblijven ed komt steeds weer naar voren dat er een aantal vaste verzorgers moeten zijn en vooral niet veel wijzigingen. Waarom zou dat in de basisschool zoveel anders zijn? (part time juffen, nu op stel een sprong een nieuwe juf vinden, na de vakantie weer een nieuwe juf)Het ene kind zal er wat makkelijker overheen stappen dan het andere kind, dat is zo, maar vergeet niet dat de reactie van volwassenen misschien nog wel een grotere stempel drukken op het mee omgaan hiervan, dan dat er nou werkelijk iets aan de hand is.
[quote]Jeanette76b schreef op 11 januari 2011 @ 14:51:
Of misschien moeten we even met z'n allen niet zo zwaar overdrijven. Kinderen hebben een veel groter aanpassingsvermogen dan volwassenen, dat blijkt hier maar weer.
Zo'n ramp is t nou ook weer niet!!!![/quote]
Dat weet ik nog zo net niet. Zeker kinderen met een aan autisme verwante stoornis, ADHD, ADD hebben baat bij voorspelbaarheid. Kinderen hebben een zeer hechte band met een juf, vergeet niet dat een kind daar heel wat uren in de week doorbrengt!
In de discussie over kinderdagverblijven ed komt steeds weer naar voren dat er een aantal vaste verzorgers moeten zijn en vooral niet veel wijzigingen. Waarom zou dat in de basisschool zoveel anders zijn? (part time juffen, nu op stel een sprong een nieuwe juf vinden, na de vakantie weer een nieuwe juf)Het ene kind zal er wat makkelijker overheen stappen dan het andere kind, dat is zo, maar vergeet niet dat de reactie van volwassenen misschien nog wel een grotere stempel drukken op het mee omgaan hiervan, dan dat er nou werkelijk iets aan de hand is.
dinsdag 11 januari 2011 om 18:46
quote:kaetje schreef op 11 januari 2011 @ 13:17:
Een juf kan ook van de ene op de andere dag ziek worden Feder. Dat is Lotte toch ook gebeurt? Alleen was ze op het moment dat de bom barstte op school. Ik schat zo dat ze naar huis is gestuurd voordat ze de klas in is gegaan.
Klopt.
Ik was natuurlijk al heel lang ziek, maar had zelf niet gedacht dat de genadeklap zó heftig zou zijn.
Pink, als ik jouw verhaal zo hoor, komt bij mij ook als eerste het idee van een depressie op, bij de juf van je dochter. Als je psychische problemen hebt, kun je dat heel lang verbergen voor de buitenwereld.
Moet je nagaan, ik had op het laatst 16 kilo ondergewicht, en was daardoor ook zo depri als de pest.
Alleen niet op school......
Daar dwong ik mezelf mijn eigen sores opzij te zetten, en er te zijn voor 'mijn' kinderen.
Niemand had dus ook maar énig idee wat er met me aan de hand was. Ja, ze vonden me dun, dat wel.
Het kan zijn dat de juf van je dochter zelf écht dacht, dat ze er maandag wel weer zou zijn. En is er op zondag iets gebeurd waardoor ze is ingestort. Dat kan, als je depressief bent. Misschien heb ik het helemaal mis hoor, maar het zou een verklaring kunnen zijn.
@iedereen die heeft gereageerd op mijn verhaal in dit topic: bedankt
Ik doe nu heel ander werk, omdat het onderwijs gewoon nog te zwaar voor me is. Maar in m'n hart blijf ik juf. Altijd.
Een juf kan ook van de ene op de andere dag ziek worden Feder. Dat is Lotte toch ook gebeurt? Alleen was ze op het moment dat de bom barstte op school. Ik schat zo dat ze naar huis is gestuurd voordat ze de klas in is gegaan.
Klopt.
Ik was natuurlijk al heel lang ziek, maar had zelf niet gedacht dat de genadeklap zó heftig zou zijn.
Pink, als ik jouw verhaal zo hoor, komt bij mij ook als eerste het idee van een depressie op, bij de juf van je dochter. Als je psychische problemen hebt, kun je dat heel lang verbergen voor de buitenwereld.
Moet je nagaan, ik had op het laatst 16 kilo ondergewicht, en was daardoor ook zo depri als de pest.
Alleen niet op school......
Daar dwong ik mezelf mijn eigen sores opzij te zetten, en er te zijn voor 'mijn' kinderen.
Niemand had dus ook maar énig idee wat er met me aan de hand was. Ja, ze vonden me dun, dat wel.
Het kan zijn dat de juf van je dochter zelf écht dacht, dat ze er maandag wel weer zou zijn. En is er op zondag iets gebeurd waardoor ze is ingestort. Dat kan, als je depressief bent. Misschien heb ik het helemaal mis hoor, maar het zou een verklaring kunnen zijn.
@iedereen die heeft gereageerd op mijn verhaal in dit topic: bedankt
Ik doe nu heel ander werk, omdat het onderwijs gewoon nog te zwaar voor me is. Maar in m'n hart blijf ik juf. Altijd.
dinsdag 11 januari 2011 om 19:03
quote:Pink2510 schreef op 11 januari 2011 @ 11:52:
We zijn van plan met de kinderen in de klas een ontbijtserviesje voor haar te beschilderen waarop ze allemaal hun naam kunnen doen of een kleine tekening... We gaan haar niet "zomaar" laten gaan.
Ik denk overigens dat je als juf wel deels publiek bezit bent. Je hebt het vertrouwen van de ouders dat je op hun kostbaarste bezit mag passen. En dat het niet altijd fijn is als leerkracht, begrijp ik. Het is echter een consequentie van je beroep. Je hebt met mensen te maken die in je geinteresseerd zijn, die je willen kennen, die willen weten wat je bezig houdt. Juist omdat je zo dichtbij hun Mini staat!
We gaan juf niet vergeten. Al blijft het jammer dat ze geen afscheid kan of wil nemen... En dat gaat niet over een recht. Wel over het makkelijker maken van een verwerkingsproces.Dit vind ik een beetje vreemd verwoord. Ouders mogen blij zijn dat ze gekozen hebben voor een school waar goed onderwijs gegeven wordt door goede leerkrachten. Juffen zijn ook geen oppasservice...
We zijn van plan met de kinderen in de klas een ontbijtserviesje voor haar te beschilderen waarop ze allemaal hun naam kunnen doen of een kleine tekening... We gaan haar niet "zomaar" laten gaan.
Ik denk overigens dat je als juf wel deels publiek bezit bent. Je hebt het vertrouwen van de ouders dat je op hun kostbaarste bezit mag passen. En dat het niet altijd fijn is als leerkracht, begrijp ik. Het is echter een consequentie van je beroep. Je hebt met mensen te maken die in je geinteresseerd zijn, die je willen kennen, die willen weten wat je bezig houdt. Juist omdat je zo dichtbij hun Mini staat!
We gaan juf niet vergeten. Al blijft het jammer dat ze geen afscheid kan of wil nemen... En dat gaat niet over een recht. Wel over het makkelijker maken van een verwerkingsproces.Dit vind ik een beetje vreemd verwoord. Ouders mogen blij zijn dat ze gekozen hebben voor een school waar goed onderwijs gegeven wordt door goede leerkrachten. Juffen zijn ook geen oppasservice...
donderdag 13 januari 2011 om 09:49
Het is makkelijk op woorden iemand te vangen. Misschien moet je het woordje passen vervangen door zijn. Vind je het dan minder slecht gekozen? Ze is niet onze oppas. Ons kind is verplicht naar school te gaan. En zij is ervoor ons kind als het verplicht op school moet zitten.
School heeft heel veel vragen gekregen en zijn van plan volgende week meer informatie te gaan geven. Ondertussen is het onderling heel goed opgelost, ze krijgen 2 vaste juffen totdat er een nieuwe leerkracht is gevonden voor de groep. De kinderen worden gesteund en er wordt veel tijd vrij gemaakt voor de (over)bezorgde ouders.
School heeft heel veel vragen gekregen en zijn van plan volgende week meer informatie te gaan geven. Ondertussen is het onderling heel goed opgelost, ze krijgen 2 vaste juffen totdat er een nieuwe leerkracht is gevonden voor de groep. De kinderen worden gesteund en er wordt veel tijd vrij gemaakt voor de (over)bezorgde ouders.
Volg je hart. Dat klopt.
