Kinderen
alle pijlers
Kind en knuffeltje
vrijdag 13 mei 2011 om 11:37
Mijn dochter van ruim 5 jaar (wordt eind van het jaar 6) is enorm verknocht aan haar knuffeltje.
Het is een tutpopje/spookje en hij moet werkelijk overal mee naartoe.
Al vanaf 4 maanden had ze een duidelijke voorkeur voor dat popje, al maakte het toen niets uit of het een reserve-exemplaar betrof of niet. Zelfs de kleur niet. Ze maakte steeds dezelfde klank naar het popje en naar die klank hebben we hem genoemd.
Ik heb ze in alle kleuren gehaald. Maar rond een jaar of 2 begon de voorkeur voor kleur en een specifiek exemplaar. Die is nu al enorm afgeknuffeld, helemaal ruw (het velours is er niet meer) en de vulling wordt steeds magerder.
Het mutsje heb ik ook al eens genaaid.
Het popje moet echt overal mee naar toe en dus ook naar school. Terwijl ze er op school niets mee doet. Hij ligt te liggen in de mee-naar-huis-bak.
Nu was ze hem gisteren dus vergeten. En dat was huilen... Gelukkig ging ze slapen met een reserve-exemplaar die heel lief had gezegd dat hij bij haar zou blijven en haar zou troosten. Maar vannacht om 3 uur was het weer huilen...
Hij is ook al 2 keer kwijt geweest. Een keer bij Oma, die al een heel verhaal had opgedist dat het popje in de hemel was
Gelukkig zat ie toch helemaal onderin oma's boodschappentas. En een keer in de parkeergarage toen ze hem onder haar jas had gestopt en hij eruit was gegleden. Man, ik voelde de paniek zelf nog het hardst. Gelukkig had de lieve vinder hem op een paal gelegd...
Heeft jullie kind ook een knuffel? En zijn ze ook volkomen met elkaar vergroeid?
Tot welke leeftijd hebben ze eigenlijk hun knuffie nodig?
Het is een tutpopje/spookje en hij moet werkelijk overal mee naartoe.
Al vanaf 4 maanden had ze een duidelijke voorkeur voor dat popje, al maakte het toen niets uit of het een reserve-exemplaar betrof of niet. Zelfs de kleur niet. Ze maakte steeds dezelfde klank naar het popje en naar die klank hebben we hem genoemd.
Ik heb ze in alle kleuren gehaald. Maar rond een jaar of 2 begon de voorkeur voor kleur en een specifiek exemplaar. Die is nu al enorm afgeknuffeld, helemaal ruw (het velours is er niet meer) en de vulling wordt steeds magerder.
Het mutsje heb ik ook al eens genaaid.
Het popje moet echt overal mee naar toe en dus ook naar school. Terwijl ze er op school niets mee doet. Hij ligt te liggen in de mee-naar-huis-bak.
Nu was ze hem gisteren dus vergeten. En dat was huilen... Gelukkig ging ze slapen met een reserve-exemplaar die heel lief had gezegd dat hij bij haar zou blijven en haar zou troosten. Maar vannacht om 3 uur was het weer huilen...
Hij is ook al 2 keer kwijt geweest. Een keer bij Oma, die al een heel verhaal had opgedist dat het popje in de hemel was
Gelukkig zat ie toch helemaal onderin oma's boodschappentas. En een keer in de parkeergarage toen ze hem onder haar jas had gestopt en hij eruit was gegleden. Man, ik voelde de paniek zelf nog het hardst. Gelukkig had de lieve vinder hem op een paal gelegd...
Heeft jullie kind ook een knuffel? En zijn ze ook volkomen met elkaar vergroeid?
Tot welke leeftijd hebben ze eigenlijk hun knuffie nodig?
vrijdag 13 mei 2011 om 13:05
quote:toffifee schreef op 13 mei 2011 @ 12:52:
[...]
Mwah, dat lijkt mij dus wel handig als de vijfjarige in kwestie niet wil luisteren. Vastbinden in de buggy! :-)Buggy ging de deur uit, zodra ze wat verder konden lopen (met 1,5 jaar). Wat als enige nadeel heeft, dat als het langer lopen was dan gepland er wel eens eentje op de nek mee verder ging.
[...]
Mwah, dat lijkt mij dus wel handig als de vijfjarige in kwestie niet wil luisteren. Vastbinden in de buggy! :-)Buggy ging de deur uit, zodra ze wat verder konden lopen (met 1,5 jaar). Wat als enige nadeel heeft, dat als het langer lopen was dan gepland er wel eens eentje op de nek mee verder ging.
vrijdag 13 mei 2011 om 13:08
Als ze naar groep 3 gaat, gaat ie ook niet meer mee hoor.
Ze zal er vanzelf mee ophouden denk ik. Net als met de speen, en zindelijk worden. Ze kiest zelf een moment en dan is het ook klaar.
Ze zei dat ze vanaf haar derde verjaardag geen luiers meer wilde. En echt op de dag af he... ze wilde 2 weken ervoor niet oefenen op de WC: neeeheeee ik ben nog twee!
En vanaf haar verjaardag dag en nacht zindelijk.
Zo ook met de speen. Vanaf 4de verjaardag (laat maar ook verknocht) ging de speen weg. Ook op de dag af...
En met leren los fietsen, en lopen... dat deed ze ook echt opeens op een dag en dan meteen perfect. Zo steekt ze in elkaar. Ze doet alles precies op het moment dat ze zelf heeft bedacht eraan toe te zijn, en dan is ze consistent.
Dus op een dag als ze eraan toe is blijft ie thuis
Ze zal er vanzelf mee ophouden denk ik. Net als met de speen, en zindelijk worden. Ze kiest zelf een moment en dan is het ook klaar.
Ze zei dat ze vanaf haar derde verjaardag geen luiers meer wilde. En echt op de dag af he... ze wilde 2 weken ervoor niet oefenen op de WC: neeeheeee ik ben nog twee!
En vanaf haar verjaardag dag en nacht zindelijk.
Zo ook met de speen. Vanaf 4de verjaardag (laat maar ook verknocht) ging de speen weg. Ook op de dag af...
En met leren los fietsen, en lopen... dat deed ze ook echt opeens op een dag en dan meteen perfect. Zo steekt ze in elkaar. Ze doet alles precies op het moment dat ze zelf heeft bedacht eraan toe te zijn, en dan is ze consistent.
Dus op een dag als ze eraan toe is blijft ie thuis
vrijdag 13 mei 2011 om 13:08
Hier hebben ze allemaal een voorkeur voor ene bepaalde knuffel. Bij de oudsten ligt dé knuffel in de bewaardoos, samen met de eerste schoentjes, het eerste pakje etc. Bij de kleintjes ligt dé knuffel in bed. En ook alleen maar in bed. Alleen als we weg gaan (op vakantie) of ze uit logeren gaan, dan mag de knuffel mee. Verder niet. Bij een van de kinderen heb ik geen reserve-exemplaar. Ik moet er niet aan denken dat die nog eens zoek raakt. Alles heb ik al afgezocht, maar helaas.
vrijdag 13 mei 2011 om 13:10
Zoon van 2,5 jaar heeft ook vanaf het begin een lievelingsknuffel. Toen hij wat versleten werd gingen we op zoek naar een tweede. Helaas niet helemaal dezelfde gevonden, maar wel een die er op leek. Gelukkig werd deze zonder problemen geaccepteerd. Wel was de eerste 'knuffel' en de tweede 'andere knuffel'. Was heel makkelijk met in de was doen ed.
Helaas zijn we twee maanden geleden 'andere knuffel' op vakantie kwijtgeraakt. Nu hebben we dus nog alleen de oudste(die ik echt snel eens vast moet naaien).
Vorige week was die oude knuffel ook kwijt en kon het ventje dus niet slapen 's middags. Sinds die dag mag de knuffel (die we later gelukkig wel weer gevonden hebben) alleen nog boven blijven. Zoon lijkt dat (vooralsnog) te accepteren.
Helaas zijn we twee maanden geleden 'andere knuffel' op vakantie kwijtgeraakt. Nu hebben we dus nog alleen de oudste(die ik echt snel eens vast moet naaien).
Vorige week was die oude knuffel ook kwijt en kon het ventje dus niet slapen 's middags. Sinds die dag mag de knuffel (die we later gelukkig wel weer gevonden hebben) alleen nog boven blijven. Zoon lijkt dat (vooralsnog) te accepteren.
vrijdag 13 mei 2011 om 13:26
vrijdag 13 mei 2011 om 13:34
Mars, mijn dochter van drie heeft ook vanaf een maand of 4 zo'n tutknuffel waar ze aardig mee vergroeid is. Genaamd Titi, omdat ze al heel snel als baby begon te wijzen en 'die! die!' begon te zeggen als ze haar knuf wilde.
Wij hebben drie dezelfde en die zijn ook inwisselbaar gelukkig. Dan kan er nog eens één gewassen worden. Voor haar 18e zal de knuf er wel uit zijn toch?
Wij hebben drie dezelfde en die zijn ook inwisselbaar gelukkig. Dan kan er nog eens één gewassen worden. Voor haar 18e zal de knuf er wel uit zijn toch?
zondag 15 mei 2011 om 23:52
Toffifee, ik kan mijn eigen post niet quoten ivm mobiel, maar je hebt mij vergeet begrepen. Of eigenlijk was mijn post niet duidelijk;)
Ik bedoelde met schattig, dat ik het schattig vind hoe ze met haar knuffel omgaat als deze mee is. Naar buiten laten kijken in de trein, koeien aanwijzen etc. Dat soort dingen. Die smoezeligheid van haar knuffel ( die alleen een beetje afgeknuffeld is en niet vies, gaat vaak in de wasmachine) vind ik niet schattig zeg maar:)
Ik bedoelde met schattig, dat ik het schattig vind hoe ze met haar knuffel omgaat als deze mee is. Naar buiten laten kijken in de trein, koeien aanwijzen etc. Dat soort dingen. Die smoezeligheid van haar knuffel ( die alleen een beetje afgeknuffeld is en niet vies, gaat vaak in de wasmachine) vind ik niet schattig zeg maar:)
maandag 16 mei 2011 om 08:29
Mijn dochter van 2 leek een voorkeur te krijgen voor een wit konijn, dus daar heb ik toen meteen 2 extra exemplaren van gekocht. Toch is die het niet geworden, dus die arme beesten liggen in de kast. Waar ze wel helemaal weg van is, is een knuffeldoekje. Soort spuugdoekjes van Ikea, gaf ik in haar handen toen ze nog borstvoeding kreeg, kon ze lekker mee friemelen. Dat doet ze nog steeds, die doekjes zijn heilig. Hartstikke makkelijk, want ze accepteert ze allemaal, vies of schoon. Ik stop ze overal in, ook handig voor snotneuzen 
, en ik heb nog een reserveverpakking (10 voor 2 euro ofzo) liggen. We zijn nu dolblij dat ze zo'n doekje wil en geen knuffel.
, en ik heb nog een reserveverpakking (10 voor 2 euro ofzo) liggen. We zijn nu dolblij dat ze zo'n doekje wil en geen knuffel.
maandag 16 mei 2011 om 08:43
Bij dochter op school mogen ze alleen op speelgoeddag iets (bijv. knuffel) meenemen. De andere dagen moeten ze het zonder doen. En als dochter na de vakantie naar groep 3 gaat, is het helemaal over. Lijkt me op zich ook wel een gezonde ontwikkeling -hoe schattig ook-
Dochter speelt nu vooral thuis met Beer. En als ze gaat logeren ook. Maar als Beer in bed ligt, wordt hij er meestal niet meer uitgehaald tegenwoordig.
Dochter speelt nu vooral thuis met Beer. En als ze gaat logeren ook. Maar als Beer in bed ligt, wordt hij er meestal niet meer uitgehaald tegenwoordig.
maandag 16 mei 2011 om 13:41
Mijn dochter van bijna drie is al vanaf haar 4e maand ontzettend verknocht aan haar knuffeldoekjes. Het zijn de gewone spuugdoekjes van de prenatal: dun, klein en in alle denkbare kleuren. Elke avond gaat er een (of meerdere) in de was, voor 's nachts een schone, zo nodig voor de volgende dag weer een schone. In haar commode ligt standaard een stapel gewassen doekjes, en ook in tas, auto, jaszak, op kdv, bij oma en weet ik veel waar liggen reserve-exemplaren. Dingen die ze niet goed durft, gaan wel goed als ze haar doekje maar heeft. Ze zijn ook klein genoeg om gewoon in haar jaszak of broekzak te stoppen als ze straks naar school gaat en ze wil er nog steeds graag eentje bij zich hebben.
Ik laat het helemaal aan haar over hoe lang ze ze heeft en waar ze ze mee naartoe neemt. (Maar wij hebben dan ook geen gedoe met kwijtraken of vies worden...). Ideaal wat mij betreft!
Ik laat het helemaal aan haar over hoe lang ze ze heeft en waar ze ze mee naartoe neemt. (Maar wij hebben dan ook geen gedoe met kwijtraken of vies worden...). Ideaal wat mij betreft!