Kinderen
alle pijlers
Kind ervaart veel spanning
maandag 19 januari 2026 om 13:40
Kind van 5 heeft al langere tijd last van klachten die wij relateren aan spanning. In de decembermaand niet gek, maar na de vakantie nemen de klachten niet af en lijken ze juist toe te nemen.
Klachten betreffen vooral buikpijn in combinatie met slecht slapen. Voor de vakantie was kind steeds extreem vroeg wakker (normaal 06.30, toen ineens 05.00), nu de laatste 2 weken gaat het vooral om 's nachts wakker zijn buikpijn door enge dromen (iedereen wilde mij dood maken) of kleine zaken die ineens heel veel verdriet opleveren (papa heeft het stickervelletje weggegooid maar er zat nog een sticker op die ik wilde).
Daarnaast zien we veel huilerigheid, weinig energie om dingen te ondernemen (eerder wegwillen bij feestjes ivm drukte). De zindelijkheid neemt ook echt af. BSO is eigenlijk niet te doen, bij ophalen ligt kind met extreem rode konen stilletjes op de bank. Na 5 x achter elkaar "ze lijkt wel niet helemaal fit", moeten we de conclusie trekken dat ze dat gewoonweg niet trekt.
Kind is wat gevoelig, maar zeer geliefd in de klas, een allemansvriend en zeer sterk gericht op harmonie. Kan ook heel goed zelf spelen en trekt zich terug bij conflict, niet persé op een onprettige manier maar meer laconiek ("dan ga ik wel wat anders doen"). Ze is erg bezig met rechtvaardigheid (misschien ook de leeftijd) en bij iets liefs naar mama moet het gelijk ook naar papa. We denken dat daar wel een bepaalde zelf opgelegde druk ligt.
Op school zien ze niet echt iets, het is geen heel grote klas (22 kinderen, gecombineerd), behalve de klachten die wij ook zien (zindelijkheid, buikpijn, etc.). Kind vind het heel belangrijk om niet gezien te worden als "stout" en steekt vermoedelijk wel veel energie in lief gevonden te worden.
Mijn lieve stabiele kind is ineens behoorlijk instabiel.. we hebben gesprekjes gevoerd (doen nu bijvoorbeeld ook slaapklets), maar we krijgen onze vinger er niet achter.
Is dit voor iemand herkenbaar? Heeft iemand nog tips? Ik vind het enorm pijnlijk om kind zo te zien.
Klachten betreffen vooral buikpijn in combinatie met slecht slapen. Voor de vakantie was kind steeds extreem vroeg wakker (normaal 06.30, toen ineens 05.00), nu de laatste 2 weken gaat het vooral om 's nachts wakker zijn buikpijn door enge dromen (iedereen wilde mij dood maken) of kleine zaken die ineens heel veel verdriet opleveren (papa heeft het stickervelletje weggegooid maar er zat nog een sticker op die ik wilde).
Daarnaast zien we veel huilerigheid, weinig energie om dingen te ondernemen (eerder wegwillen bij feestjes ivm drukte). De zindelijkheid neemt ook echt af. BSO is eigenlijk niet te doen, bij ophalen ligt kind met extreem rode konen stilletjes op de bank. Na 5 x achter elkaar "ze lijkt wel niet helemaal fit", moeten we de conclusie trekken dat ze dat gewoonweg niet trekt.
Kind is wat gevoelig, maar zeer geliefd in de klas, een allemansvriend en zeer sterk gericht op harmonie. Kan ook heel goed zelf spelen en trekt zich terug bij conflict, niet persé op een onprettige manier maar meer laconiek ("dan ga ik wel wat anders doen"). Ze is erg bezig met rechtvaardigheid (misschien ook de leeftijd) en bij iets liefs naar mama moet het gelijk ook naar papa. We denken dat daar wel een bepaalde zelf opgelegde druk ligt.
Op school zien ze niet echt iets, het is geen heel grote klas (22 kinderen, gecombineerd), behalve de klachten die wij ook zien (zindelijkheid, buikpijn, etc.). Kind vind het heel belangrijk om niet gezien te worden als "stout" en steekt vermoedelijk wel veel energie in lief gevonden te worden.
Mijn lieve stabiele kind is ineens behoorlijk instabiel.. we hebben gesprekjes gevoerd (doen nu bijvoorbeeld ook slaapklets), maar we krijgen onze vinger er niet achter.
Is dit voor iemand herkenbaar? Heeft iemand nog tips? Ik vind het enorm pijnlijk om kind zo te zien.
maandag 19 januari 2026 om 17:44
Ik herken het bij m’n jongste. Zij is ook die leeftijd en heel erg emotioneel de laatste maanden. Buikpijn, erg moe maar ook ineens heel boos worden om echt kleine dingen. Ik denk nu dat het de leeftijd is, dit hadden we met m’n oudste ook. Al heeft m’n oudste waarschijnlijk wel adhd (ik ook, en het zit in de familie).
Ik zou sowieso even kijken of er eventueel vitaminetekorten zijn. M’n jongste had vorig jaar in de winter een ijzertekort waar ze heel moe van was. Doordat ze steeds zo moe was zijn we naar de kinderarts geweest en zij zei dat ze bleek was onder haar oogleden. Na 2 maanden floradix was dat over.
Ik zou sowieso even kijken of er eventueel vitaminetekorten zijn. M’n jongste had vorig jaar in de winter een ijzertekort waar ze heel moe van was. Doordat ze steeds zo moe was zijn we naar de kinderarts geweest en zij zei dat ze bleek was onder haar oogleden. Na 2 maanden floradix was dat over.
maandag 19 januari 2026 om 18:05
Fijn dat deze mogelijkheid er is!Beabob schreef: ↑19-01-2026 14:50Ik denk inderdaad dat dit de aanpak wordt. Toevallig is man wegens omstandigheden momenteel in de middagen beschikbaar om de kinderen uit school te halen. We wilden het ritme voor de kinderen aanhouden (over een tijd zullen ze wel weer gewoon naar de BSO moeten), maar het biedt ook de mogelijkheid om kind tegemoet te komen in deze behoefte. Op mijn vrije dag kan ik natuurlijk altijd kind een dagje thuishouden.
Kijk eens wat er gebeurt als ze na een schooldag thuis kan ontprikkelen. En hoe de dagen dat er geen school is verlopen. Evt in een logboek waarin je de lichamelijke klachten, gebroken nachten en vermoeidheid bijhoudt.
En trek samen op met school. Door hen een duidelijke weergave van kind buiten school te geven en jullie zorg over het welzijn van kind te delen. Als zij het niet zien en er niet vanaf weten, kunnen ze ook geen rol spelen in verbetering. Je kan gericht vragen of jullie kind geobserveerd kan worden. Wordt kind overvraagd of is er wellicht meer uitdaging nodig?
maandag 19 januari 2026 om 18:40
maandag 19 januari 2026 om 18:52
Ik herken dit soort periodes van alledrie mijn kinderen waar uiteindelijk verschillende redenen aan ten grondslag lagen, van medische redenen bij de 1, tot gedoe in de klas bij de ander en ADD bij nummer 3.
Ik zou beginnen bij de huisarts met eens bloed laten prikken en testen op blaasonsteking. Vervolgens nog eens in gesprek met de juf, zorgen voor wat extra rust en wat kleine aanpassingen om je dochter te helpen bij de dingen waar ze tegen aanloopt. En als de 'problemen' blijven nog eens terug naar de huisarts/de juf/het cjg voor verdere stappen.
Ik zou beginnen bij de huisarts met eens bloed laten prikken en testen op blaasonsteking. Vervolgens nog eens in gesprek met de juf, zorgen voor wat extra rust en wat kleine aanpassingen om je dochter te helpen bij de dingen waar ze tegen aanloopt. En als de 'problemen' blijven nog eens terug naar de huisarts/de juf/het cjg voor verdere stappen.
anne1235 wijzigde dit bericht op 19-01-2026 18:53
Reden: Spelfout
Reden: Spelfout
0.18% gewijzigd
maandag 19 januari 2026 om 20:40
Ik herken dit ook wel bij mijn autistische en hb zoon: zeer gevoelig voor stemmingen, groot gevoel voor rechtvaardigheid, kan disproportioneel reageren op hele kleine dingen, angsten en is na een schooldag ook echt helemaal op.
Maar ter nuancering mijn dochter heeft ook een periode gehad waarin ze heel moe was, overal enorm tegenop zag, veel dingen moeilijk vond, 's nachts veel wakker lag met veel zorgen/angsten. Het was bij haar een combinatie van herstellende van een vervelend virus en dat duurde langer dan we dachten en aantal vervelende incidenten op school (die niet eens direct met haar te maken hadden maar met een klasgenoten) plus een paar pesterij incidenten in de buurt. Toen ze lichamelijk weer wat sterker werd ging het ook mentaal weer beter. En de klas veranderde van samenstellingen waardoor de sfeer daar beter werd en het pesten in de buurt stopte omdat de twee 'daders' onderling ook ruzie kregen (het was overigens echt geen enorm pestgebeuren maar het maakte indruk op mij dochter.)
Ik heb geprobeerd in die tijd thuis meer rust en ruimte in te brengen en ook erover te praten & in het weekend niet buiten spelen in de buurt maar bijvoorbeeld in het bos spelen. Sowieso is in de natuur zijn altijd heel fijn en geeft ook een bepaald soort rust.
Maar ter nuancering mijn dochter heeft ook een periode gehad waarin ze heel moe was, overal enorm tegenop zag, veel dingen moeilijk vond, 's nachts veel wakker lag met veel zorgen/angsten. Het was bij haar een combinatie van herstellende van een vervelend virus en dat duurde langer dan we dachten en aantal vervelende incidenten op school (die niet eens direct met haar te maken hadden maar met een klasgenoten) plus een paar pesterij incidenten in de buurt. Toen ze lichamelijk weer wat sterker werd ging het ook mentaal weer beter. En de klas veranderde van samenstellingen waardoor de sfeer daar beter werd en het pesten in de buurt stopte omdat de twee 'daders' onderling ook ruzie kregen (het was overigens echt geen enorm pestgebeuren maar het maakte indruk op mij dochter.)
Ik heb geprobeerd in die tijd thuis meer rust en ruimte in te brengen en ook erover te praten & in het weekend niet buiten spelen in de buurt maar bijvoorbeeld in het bos spelen. Sowieso is in de natuur zijn altijd heel fijn en geeft ook een bepaald soort rust.
maandag 19 januari 2026 om 20:51
Zeker eerst naar de huisarts om fysieke oorzaken te laten uitsluiten! Verder hoef je nu nog niet te denken.
Fijn dat ze voorlopig wat meer thuis kan zijn, hopelijk knapt ze in die tijd op. En mocht dat niet gebeuren of ze zodra de BSO start weer de bocht uitvliegen, kan je dan altijd nog eens verder kijken.
En wist je dat je een kind van 5 ook nog wat uurtjes thuis kan houden van school? Er is een speciale vrijstelling voor, misschien kan dat wat lucht geven. Onze dochter is ook snel overprikkeld/vermoeid dus die gaat met 5 jaar oud nog steeds niet elke woensdag naar school.
https://www.rijksoverheid.nl/onderwerpe ... aar-school
Fijn dat ze voorlopig wat meer thuis kan zijn, hopelijk knapt ze in die tijd op. En mocht dat niet gebeuren of ze zodra de BSO start weer de bocht uitvliegen, kan je dan altijd nog eens verder kijken.
En wist je dat je een kind van 5 ook nog wat uurtjes thuis kan houden van school? Er is een speciale vrijstelling voor, misschien kan dat wat lucht geven. Onze dochter is ook snel overprikkeld/vermoeid dus die gaat met 5 jaar oud nog steeds niet elke woensdag naar school.
https://www.rijksoverheid.nl/onderwerpe ... aar-school
dinsdag 20 januari 2026 om 05:34
Ik sluit me aan bij aanraking. Zoals massage. Houdt ze van dansen en zingen?
Dan zou ik ook liedjes met haar zingen thuis. Liedjes die ze leuk vindt en waar ze de tekst van kan meezingen.
Hetzelfde met dansen. Goed om d’r lijf te bewegen op een vrolijke manier. Samen met 1 van d’r ouders. Dan gebeurt het in harmonie en kan zij meer opladen.
Het is goed om d’r lijfje te gebruiken om spanning op te lossen.
dinsdag 20 januari 2026 om 09:05
TO vraagt letterlijk of iemand dit herkent en verschillende forummers herkennen soortgelijk gedrag van hun neurodivergente kinderen. Dat is niet diagnostiseren, dat is simpelweg een ervaring delen, op verzoek van TO. Natuurlijk kan het allerlei andere oorzaken hebben, en hopelijk voelt het kindje van TO zich over een tijdje weer kiplekker.
dinsdag 20 januari 2026 om 09:59
Heftige diagnoses nog wel
iedereen en z’n buurvrouw is tegenwoordig neurodivergent. Voor je het weet zijn wij de ‘normies’.
dinsdag 20 januari 2026 om 10:41
Sinds gisterenmiddag was ik niet meer in de gelegenheid om bij te lezen, even een algemene reactie. Vannacht was ze 8 keer wakker 
, buikpijn, enge dromen over konijntjes die heel vervelend deden en niet naar haar wilden luisteren. Vind het zo sneu.. Ze blijft vandaag sowieso thuis en morgen ook.
- Iets vervelends of angstigs meegemaakt (op school) of gepest worden, zo ver wij zien niet, maar mogelijk wel zonder dat wij het weten (of heel anders beleven). Dit zou (voor ons) veel verklaren, maar we krijgen het er niet goed uit.
- We gaan op korte termijn een gesprek met de juffen en IB'er plannen. We zouden eigenlijk graag zien dat ze geobserveerd wordt, maar gaan kijken waar zij mee komen.
- Tijdens de vakantie ging redelijk, slapen ging eigenlijk prima. We merkten wel dat ze vermoeid bleef. Onze vakantie zit door een aantal verjaardagen etc. ook altijd wel vrij vol en door gelegenheden lag ze ook vaak later op bed.
- Wij merken geen verstopping van darmen, ze gaat lekker naar de WC.
- Ze is niet recent gevaccineerd
- Groeispurt: die merk ik zéker. Zowel mentaal als fysiek ook. Ze heeft al eerder een fascinatie gehad met doodgaan. Dat is al langer niet meer aan bod gekomen. Ik herken zeker ook wel een "sprongetje".
- Huisarts blijft terugkomen, die gaat echt op de lijst
- Logboek bijhouden lijkt me een goed idee, bedankt voor die tip!
- Thuis ontprikkelen gaat goed. Kind is ook het type die dat heel goed aan kan geven, wil dan (vroeg) naar bed. Of met een koptelefoon met luisterverhaaltjes lekker kleuren oid. Ze houdt erg van rust en vraagt daar ook vaak naar. Thuis is er ook veel rust. Ze houdt veel van dansen en zingen en gek doen met papa (veel lachen).
Gevoelsmatig hink ik op een aantal theorieën: iets vervelends gebeurd op school, een onderliggend virusje en een ontwikkelingssprong. Mogelijk een combinatie van alledrie.
Bedankt voor het meedenken. We gaan haar de komende weken meer rust bieden, een gesprek op school voeren en langs de huisarts.
, buikpijn, enge dromen over konijntjes die heel vervelend deden en niet naar haar wilden luisteren. Vind het zo sneu.. Ze blijft vandaag sowieso thuis en morgen ook.- Iets vervelends of angstigs meegemaakt (op school) of gepest worden, zo ver wij zien niet, maar mogelijk wel zonder dat wij het weten (of heel anders beleven). Dit zou (voor ons) veel verklaren, maar we krijgen het er niet goed uit.
- We gaan op korte termijn een gesprek met de juffen en IB'er plannen. We zouden eigenlijk graag zien dat ze geobserveerd wordt, maar gaan kijken waar zij mee komen.
- Tijdens de vakantie ging redelijk, slapen ging eigenlijk prima. We merkten wel dat ze vermoeid bleef. Onze vakantie zit door een aantal verjaardagen etc. ook altijd wel vrij vol en door gelegenheden lag ze ook vaak later op bed.
- Wij merken geen verstopping van darmen, ze gaat lekker naar de WC.
- Ze is niet recent gevaccineerd
- Groeispurt: die merk ik zéker. Zowel mentaal als fysiek ook. Ze heeft al eerder een fascinatie gehad met doodgaan. Dat is al langer niet meer aan bod gekomen. Ik herken zeker ook wel een "sprongetje".
- Huisarts blijft terugkomen, die gaat echt op de lijst
- Logboek bijhouden lijkt me een goed idee, bedankt voor die tip!
- Thuis ontprikkelen gaat goed. Kind is ook het type die dat heel goed aan kan geven, wil dan (vroeg) naar bed. Of met een koptelefoon met luisterverhaaltjes lekker kleuren oid. Ze houdt erg van rust en vraagt daar ook vaak naar. Thuis is er ook veel rust. Ze houdt veel van dansen en zingen en gek doen met papa (veel lachen).
Gevoelsmatig hink ik op een aantal theorieën: iets vervelends gebeurd op school, een onderliggend virusje en een ontwikkelingssprong. Mogelijk een combinatie van alledrie.
Bedankt voor het meedenken. We gaan haar de komende weken meer rust bieden, een gesprek op school voeren en langs de huisarts.
dinsdag 20 januari 2026 om 10:50
Ik vind de diagnoses rondom autisme/neurodivergent overigens wel heftig hoor. Voor mijn 5 jarige kind die sinds 2 maanden (incl. december) bepaald gedrag vertoond en daarvoor prima uitgebalanceerd was. Het is niet voor niets dat ze deze diagnoses pas op veel latere leeftijd pas willen stellen.
Nogmaals, ik vroeg inderdaad om herkenbaarheid en mensen met kinderen met diagnoses kunnen zich hierin natuurlijk herkennen. Ik vind het echter wél heftige diagnoses voor een kleuter.
Nogmaals, ik vroeg inderdaad om herkenbaarheid en mensen met kinderen met diagnoses kunnen zich hierin natuurlijk herkennen. Ik vind het echter wél heftige diagnoses voor een kleuter.
dinsdag 20 januari 2026 om 10:57
Beabob schreef: ↑20-01-2026 10:50Ik vind de diagnoses rondom autisme/neurodivergent overigens wel heftig hoor. Voor mijn 5 jarige kind die sinds 2 maanden (incl. december) bepaald gedrag vertoond en daarvoor prima uitgebalanceerd was. Het is niet voor niets dat ze deze diagnoses pas op veel latere leeftijd pas willen stellen.
Nogmaals, ik vroeg inderdaad om herkenbaarheid en mensen met kinderen met diagnoses kunnen zich hierin natuurlijk herkennen. Ik vind het echter wél heftige diagnoses voor een kleuter.
Je hoeft er ook helemaal niets mee en niemand probeert je dochter een labeltje op te plakken natuurlijk. Ik zou daar als ik jou was nu ook nog helemaal niks mee doen, maar het kan nooit kwaad het gewoon in je achterhoofd te houden, mochten andere wegen niet werken. Maar daar heb je nog jaren de tijd voor. Ik hoop dat je dochter gewoon vanzelf weer wat lekkerder in haar vel komt te zitten!
Ik heb zelf een dochter en een stiefdochter die pas in hun tienerjaren met een neurodivergentie zijn gediagnosticeerd, en ik kan je gerust stellen: ondanks dat functioneren ze beiden gewoon prima. Het is geen doodvonnis en het betekent ook geen ongelukkig leven.
dinsdag 20 januari 2026 om 12:24
Mijn kinderen waren in deze tijden ook altijd erg van slag. De kerstvakantie is sowieso al drukkig, en in januari begon het grote bijkomen van november/december. En dat kost even. Breng vooral rust. Geen volle weekenden met sociale dingen. Gewoon thuis rommelen, wandelen in het bos, samen boodschappen doen en meer niet. Zou zomaar voldoende kunnen zijn.
dinsdag 20 januari 2026 om 13:38
Dit. Je hoeft er nu helemaal niets mee, en ik hoop dat je gevoel goed zit en dochter vanzelf opknapt. Ik begrijp echter niet goed waarom je zo in de weerstand schiet van de suggesties, zo heftig is neurodiversiteit niet.Charlotta schreef: ↑20-01-2026 10:57Je hoeft er ook helemaal niets mee en niemand probeert je dochter een labeltje op te plakken natuurlijk. Ik zou daar als ik jou was nu ook nog helemaal niks mee doen, maar het kan nooit kwaad het gewoon in je achterhoofd te houden, mochten andere wegen niet werken. Maar daar heb je nog jaren de tijd voor. Ik hoop dat je dochter gewoon vanzelf weer wat lekkerder in haar vel komt te zitten!
Ik heb zelf een dochter en een stiefdochter die pas in hun tienerjaren met een neurodivergentie zijn gediagnosticeerd, en ik kan je gerust stellen: ondanks dat functioneren ze beiden gewoon prima. Het is geen doodvonnis en het betekent ook geen ongelukkig leven.
Ik herken alles wat je schrijft ook heel erg van mijn kinderen, waarbij school jarenlang niets opvallends zag, maar ze uiteindelijk toch ook daar vastliepen en een diagnose hebben gekregen. Ik was er blij mee, eindelijk een verklaring, en soort erkenning dat ik geen spoken zag. En passende therapie, waarmee zij echt geholpen zijn en een prima leven kunnen leiden.
dinsdag 20 januari 2026 om 14:31
Ik vind dit wel heftige diagnoses, het lijkt me dat die mening er ook mag zijn. Ik zit helemaal niet in de weerstand, in de zin dat ik niet zou willen erkennen dat er sprake zou kunnen zijn van neurodivergentie, ik houd er gewoonweg niet van om kinderen op jonge leeftijd al (voorzichtig) te labelen. Ik ervaar het helemaal niet als doodvonnis of een ongelukkig leven, hoe kom je erbij.
We houden het voorlopig even op andere interventies. Vandaag was dochter thuis en straalde toen ik haar video belde. Dat deed mijn moederhart goed
We houden het voorlopig even op andere interventies. Vandaag was dochter thuis en straalde toen ik haar video belde. Dat deed mijn moederhart goed
dinsdag 20 januari 2026 om 15:13
Helemaal goed. Ik wilde op die leeftijd ook niets weten van labels. Pas toen de kinderen op de middelbare school vastliepen zijn we die route op gegaan, en dat is vroeg genoeg. Die kleintjes moeten gewoon lekker hun eigen pad volgen, en je hebt dikke kans dat het allemaal vanzelf weer overwaait. Succes!Beabob schreef: ↑20-01-2026 14:31Ik vind dit wel heftige diagnoses, het lijkt me dat die mening er ook mag zijn. Ik zit helemaal niet in de weerstand, in de zin dat ik niet zou willen erkennen dat er sprake zou kunnen zijn van neurodivergentie, ik houd er gewoonweg niet van om kinderen op jonge leeftijd al (voorzichtig) te labelen. Ik ervaar het helemaal niet als doodvonnis of een ongelukkig leven, hoe kom je erbij.
We houden het voorlopig even op andere interventies. Vandaag was dochter thuis en straalde toen ik haar video belde. Dat deed mijn moederhart goed
dinsdag 20 januari 2026 om 15:30
Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn
Al een account? Log dan hier in
