Kinderen & mijn angst

Jackie, ik ben erg benieuwd hoe jij er nu over denkt, na al deze reacties van allerlei kanten?

Ik denk dat de problemen in Nederland grotendeels voortkomen uit het verval van autoriteit en respect voor gezagsdragers. Van extreem streng (mijn ouders vertelden vroeger niet dat de meester of juf hen had geslagen, want thuis werd het dan nog eens dunnetjes over gedaan) naar veel te los (ouders van nu die verhaal komen halen als juf of meester het waagt hun kind strafwerk te geven).



We leven in een maatschappij waarin iedereen grotendeels zijn eigen regels volgt of denkt dat zij de uitzondering op de regel mogen vormen. De politie dwingt geen respect meer af, ouders dwingen weinig respect meer af, etc..



En dat gebrek aan respect zie je op alle fronten terug, bij ouderen, bij jongeren en of ze nu oorspronkelijk van allochtone of autochtone afkomst zijn. Punt is: ik heb er geen trek in om uitgescholden te worden. Niet door witte mensen, niet door licht getinte mensen en niet door donkere mensen. Dat schelden is fout, ongeacht wie het doet.



Feitelijk komt het erop neer dat we massaal te maken hebben met groepen mensen die gedragsproblemen vertonen. Voetbalhooligans die niet eens meer aan voetbal gelinkt zijn maar gewoon voor het rellen komen. Groepen getinte jongeren, groepen kaaskoppen die de buurt onveilig maken.



Hoe dat op te lossen? Ik heb geen idee. Maar ik denk dat daar best eens een taskforce voor opgericht mag worden om weer grip op de situatie te krijgen. Want die grip zijn we als maatschappij gewoon kwijt.

Ik vraag me ook wel eens af in wat voor wereld we leven..



Laatst fietste ik naar huis en er liep een klein meisje in de stromende regen, zonder jas, in mijn straat.

Ik zei vrolijk gedag, waarop het kind stilstond en me met grote ogen aankeek.

'JIJ mag hier niet komen, hier mogen alleen Nederlanders komen!!!'.



Ik zat met m'n mond vol tanden op de fiets.

Ten eerste omdat ik een en al Hollands glorie ben, alleen ben ik getrouwd met een Turk en komt er weleens familie (met hoofddoek!!) over de vloer.

Dat de moeder van het kind (mijn achterbuurvrouw) het kennelijk belangrijker vind om haar kind dat soort dingen mee te geven dan haar fatsoenlijk aan te kleden met regenachtig weer (ik noem maar iets) vind ik ook een gevalletje van 'behoorlijk jammer'.



Ik moet me nu al naar heel veel mensen (bekenden of niet) verantwoorden, wat ik toch met ''zo'n Turk' moet.

Zal nog leuk worden, als ik kinderen met 'die Turk' krijg en die kinderen op school door andere kinderen met argusogen aangekeken worden..

Omdat de moeders van diezelfde kinderen Turken nu eenmaal 'niet zo'n fijn volk' vinden.



Jammer, erg jammer.



Ik begrijp heel goed dat mensen balen van wat voor overlast, van wie dan ook.

Maar dat die jongentjes van Marokkaanse afkomst zijn, of Surinaams of Antilliaans, of weet ik veel wat, maakt dat het kwaad nóg erger?

eens met ikbenanoniem,

gebrek aan respect voor gezag, maar dat is niet het totale probleem ook de individualisering (ikke ikke ikke) speelt mee, geen verbindingen meer in de samenleving, materialisme en de macht van de media

quote:hadda schreef op 10 november 2010 @ 23:48:

Ik wilde net reageren op dit topic, totdat ik las dat je marokkanen geen prettig volk vind. Tsja dan houdt het snel op voor mij als marokkaanse. Want je zal wel onprettig worden van mij, wil ik niet op mijn geweten hebben hoor.



p.s. leer je dit ook aan je kinderen? Over onderscheid naar bevolkingsgroepen enzo.....



Wat lijkt me dit toch naar, dat dit gezegd wordt over je



@TO, zal wel heel mosterd zijn maar een domme en rascitische uitspraak van je. bah...

quote:hadda schreef op 10 november 2010 @ 23:48:

Ik wilde net reageren op dit topic, totdat ik las dat je marokkanen geen prettig volk vind. Tsja dan houdt het snel op voor mij als marokkaanse. Want je zal wel onprettig worden van mij, wil ik niet op mijn geweten hebben hoor.



p.s. leer je dit ook aan je kinderen? Over onderscheid naar bevolkingsgroepen enzo.....



Wat lijkt me dit toch naar, dat dit gezegd wordt over je



@TO, zal wel heel mosterd zijn maar een domme en rascitische uitspraak van je. bah...

quote:meds schreef op 11 november 2010 @ 14:29:

eens met ikbenanoniem,

gebrek aan respect voor gezag, maar dat is niet het totale probleem ook de individualisering (ikke ikke ikke) speelt mee, geen verbindingen meer in de samenleving, materialisme en de macht van de media

Ja, dat speelt ook een rol Meds.



En het zit hem in kleine dingen. Opgevoed worden met respect naar elkaar en je omgeving. Leren (als kind al) dat je niet alleen op de wereld bent maar rekening dient te houden met je omgeving. Leren dat we allemaal dicht op elkaar wonen en we moeten proberen er samen iets leefbaars van te maken. Leren wat mijn en dijn is. Leren hoe je elkaar op een fatsoenlijke manier aanspreekt. Leren dat je luistert naar de aanwijzingen die je krijgt van een gezagsdrager.



Tegenwoordig hebben veel mensen de houding van: ik leef hier en ik wil dit op mijn manier doen. Wat resulteert in het opdringen van jouw ding aan iemand anders. En dat varieert van 's avonds om 23.00 uur doodleuk piano te gaan zitten spelen tot keihard muziek draaien en van a-sociaal gedrag in de supermarkt tot scheldpartijen en hooligans.

@ Kuzu

Je noemt het voorbeeld van een Nederlands meisje dat jou veroordeeld vanwege je huwelijk. Is dat nooit andersom, dat Turken het niet goed keuren?



Ik heb het idee dat de vrijheid van meningsuiting en de tolerantie waar we zo trots op waren, een excuus zijn geworden om elkaar onbeschoft te mogen behandelen.

Naar aanleiding van een knal van een Marokkaan maakt TO zich zorgen over de toekomst van haar kinderen. Oorlogen, hongersnood, onderdrukking, crisis, moord op Millie door een rasechte Nederlander enz is allemaal niet zo erg als die ene knal van die Marokkaan.

En laat ik het maar meteen zeggen: ik ontken niet dat er problemen zijn. Mijn Marokkaanse man (hij is een goeie) ergert zich ook vaak rot aan zijn landgenoten. Maar overdrijven is ook een kunst.

Die angst is deel van je karakter, maar ik denk ook ingegeven door je opvoeding. WAs je moeder ook zo bezorgd om jou destijds?



Mijn moeder zag overal gevaren. Ik heb geen kinderen maar ik denk dat ik net zo zou zijn als zij. Op een of andere manier neem je dat mee.



Overigens begrijp ik jouw angsten zeer goed. Ik vind dit geen wereld om kinderen op te zetten, en ik vind mezelf hier ook niet thuishoren. Dit is geen wereld voor mij. Zoveel narigheid opzettelijk veroorzaakt... daar kan ik gewoon niet bij.

quote:iones schreef op 11 november 2010 @ 16:20:

Die angst is deel van je karakter, maar ik denk ook ingegeven door je opvoeding. WAs je moeder ook zo bezorgd om jou destijds?



Mijn moeder zag overal gevaren. Ik heb geen kinderen maar ik denk dat ik net zo zou zijn als zij. Op een of andere manier neem je dat mee.



Overigens begrijp ik jouw angsten zeer goed. Ik vind dit geen wereld om kinderen op te zetten, en ik vind mezelf hier ook niet thuishoren. Dit is geen wereld voor mij. Zoveel narigheid opzettelijk veroorzaakt... daar kan ik gewoon niet bij.Ik vind dit wel een wereld om kinderen op te zetten. Juist wel! Door ze fatsoenlijk op te voeden hoop ik bij te dragen aan een betere wereld.

quote:yette schreef op 11 november 2010 @ 16:27:

[...]





Ik vind dit wel een wereld om kinderen op te zetten. Juist wel! Door ze fatsoenlijk op te voeden hoop ik bij te dragen aan een betere wereld.

Iedereen denkt z'n kinderen fatsoenlijk op te voeden, en toch lopen er zoveel draken rond.



Ik lever mijn bijdrage op de wereld juist door niet aan kinderen te beginnen. Hoe minder mensen, hoe beter de wereld. Dat meen ik echt. Maar daarmee maak ik mensen die wel kinderen willen geen verwijten hoor. Dat is gewoon ieder voor zich. En bovendien heb ik voornamelijk geen kinderen om dat ik er gewoon geen behoefte aan heb.



Maar mijn reactie was dus even puur vanuit mezelf. Ik word soms geconfronteerd met berichten waar ik totaal niet mee uit de voeten kan, en die me werkelijk doen beseffen dat ik hier niet thuis hoor.

@ Iones,



Natuurlijk is de eerste reden om kinderen te willen gewoon ... ehm ... dat je ze wilt



Maar het argument dat er zoveel ellende is, kan je dus ook juist andersom gebruiken.



Het risico dat je een draak op de wereld zet, is volgens mij stukken kleiner bij mensen die over dit soort dingen nadenken.

quote:yette schreef op 11 november 2010 @ 16:17:

@ Kuzu

Je noemt het voorbeeld van een Nederlands meisje dat jou veroordeeld vanwege je huwelijk. Is dat nooit andersom, dat Turken het niet goed keuren?





In mijn omgeving niet.

Vanaf de eerste dag ben ik ontzettend warm onthaald bij mijn schoonfamilie en eigenlijk iedereen (kennissen van de familie) waarbij ik over de vloer kom (voor feestdagen bijv) is ontzettend lief tegen mij.

Op de eerste verjaardag waar ik bij was werd me ook door verschillende mensen gevraagd hoe ik het allemaal ervaar, omdat het natuurlijk voor mij ook 'anders' is.

Ik ben totaal opgenomen in de familie. Word door niemand anders behandeld.



Ik weet nog goed dat we een tijdje geleden op visite gingen bij mensen die naar Mekka toegingen.

De hele kamer zat vol met mensen die ik niet kende, voornamelijk oudere mensen, maar ik werd door iedereen net zo warm (oprecht) begroet als mijn schoonzussen.

Ik hoor er gewoon bij, als mezelf, als vrouw van, als schoondochter van..

Ik merk soms zelfs dat mensen het wel leuk vinden, dat ik me als Nederlandse meng in 'hun' kringen.



Daarom vind ik het ook erg dat ik van 'mijn' kant veel negatieve reacties krijg.

Niet van mijn ouders, absoluut niet zelfs.

Maar ook familie, vrienden, kennissen die niet verder kijken dan 'ze is met een Turk'.



Is het dan écht zo erg?

quote:yette schreef op 11 november 2010 @ 16:48:

@ Iones,



Natuurlijk is de eerste reden om kinderen te willen gewoon ... ehm ... dat je ze wilt



Maar het argument dat er zoveel ellende is, kan je dus ook juist andersom gebruiken.



Het risico dat je een draak op de wereld zet, is volgens mij stukken kleiner bij mensen die over dit soort dingen nadenken.

Ha kijk, en daar ga je al! Kinderen krijgen is zo vanzelfsprekend, dat mensen daar zelden over nadenken. Mensen die geen kinderen krijgen, denken er nog veel meer over na, weet je dat? Omdat het niet krijgen van kinderen nameljk niet gangbaar is. Het welk krijgen van kinderen is wel gangbaar, en daar wordt bij gevolg toch minder over nagedacht.



Maar goed, mijn argument om geen kinderen te krijgen is niet doorslaggevend. Ik wil alleen maar aangeven dat ik de ts begrijp en waarom. Als ik kinderen had gehad, had ik er waarschijnlijk veel van gehouden en was ik waarschijnlijk ook zo bezorgd geweest. De akelige dingen die mensen vaak uitvreten met elkaar, met dieren, met kinderen, hebben te veel impact op mij.

Daar ben ik het niet mee eens Iones, hierover nadenken heeft niks te maken met wat je uiteindelijk besluit. Bovendien heeft iedereen die kinderen heeft, ze eerst tijdenlang (nog) niet gewild, om wat voor redenen ook.

Het ouderschap dwingt mij trouwens om te blijven nadenken over dit soort dingen.



Wat fijn dat je zo bent opgenomen Kuzu!

Ik vroeg dit omdat mijn zusje en haar man soms commentaar van andere Arabieren (wildvreemden, meestal opgeschoten jongeren) krijgen.



En nu snel weg, even een kind van school halen

quote:yette schreef op 11 november 2010 @ 17:04:

Daar ben ik het niet mee eens Iones, hierover nadenken heeft niks te maken met wat je uiteindelijk besluit. Met welk besluit?quote:yette schreef op 11 november 2010 @ 17:04:

Bovendien heeft iedereen die kinderen heeft, ze eerst tijdenlang (nog) niet gewild, om wat voor redenen ook.

Dit is in veel gevallen zo maar ik ken genoeg mensen die altijd gezegd hebben graag kinderen te willen. Die gaan er ook echt voor.



quote:yette schreef op 11 november 2010 @ 17:04:

Het ouderschap dwingt mij trouwens om te blijven nadenken over dit soort dingen. Dat is mooi van je. MAar denk je dat andere ouders ook zich gedwongen voelen om te blijven nadenken over dit soort dingen? Ik denk eerder dat het een eigenschap van je karakter is om dat wel of niet te doen.

Het besluit of je al dan niet kinderen wilt.



Ik weet dat dit vaker het gespreksonderwerp is als je op een bepaalde leeftijd nog geen kinderen hebt. Zelf vind ik het nogal een uitgekauwd onderwerp. Ik had vele argumenten om geen kinderen te willen, tot ik ze ineens wel wilde. Hormonen. Daar kon geen argument tegenop.



Mijn laatste stukje was wegens haast wat verwarrend. Ik bedoelde dat ik, nu ik kinderen heb, niet alleen denk over hoe ik zelf sta in een wereld waar van alles aan de gang is, maar ook over hoe ik mijn kinderen in die wereld opvoed. De ideeën en ervaringen die ik ze meegeef, zullen mij -als het goed is- overleven, dus dat neem ik behoorlijk serieus.

Natuurlijk kan ik niet voor andere ouders spreken, maar ik denk niet dat ik de enige ben die daar zo over denkt.

Wat belachelijk, Yette.

Ik vind het sowieso vreemd dat mensen het nodig vinden om zich te bemoeien met andermans relatie.

Zeker in het openbaar..

quote:iris1969 schreef op 11 november 2010 @ 10:12:

Ik kan me ook heel goed vinden in de post van Iwannalive, want ik doe heel erg mijn best om niet racistisch te zijn, maar zij doen heel erg hun best om me dat heel lastig te maken .



Met andere woorden: steeds weer verpesten een klein aantal Moslimjongens het voor de rest en dat vind ik ontzettend jammer.Ik zal nooit mijn best hoeven doen om niet racistisch te zijn. Maar ik baal inmiddels wel enorm van deze gasten.

quote:Iwannalive schreef op 11 november 2010 @ 20:49:

[...]





Ik zal nooit mijn best hoeven doen om niet racistisch te zijn. Maar ik baal inmiddels wel enorm van deze gasten.Je begrijpt me verkeerd, want ik maakte een grapje. Wat ik bedoelde te zeggen is dat zij zo ontzettend vervelend kunnen zijn dat je dan de neiging kunt krijgen iedereen op 1 hoop te gooien als je niet oppast. Gelukkig zie ik ook wel in dat ze maar een heel klein groepje vervelende pubers zijn.

Gelukkig Iris. Toch maak je een denkfout door te stellen dat een klein groepje het voor de rest verpest. Degenen die het voor de rest verpesten, zijn de mensen die de rest erbij halen.

quote:tilalia2 schreef op 11 november 2010 @ 07:50:

En al die Marokkanen - jongens en meisjes - die gewoon elke dag naar school gaan, en naar hun werk, die serveren we voor het gemak net zo hard af.



Over hen heb ik het in ieder geval niet, dus ik begrijp niet waarom jij ze erbij haalt. Als je met je auto naar de garage gaat heb je het toch ook niet over wat allemaal wel prima werkt en waar je blij mee bent. Ik heb ontzettend veel vertrouwen in de jeugd. Dus natuurlijk doen onwijs veel Marokkaanse jongeren het hartstikke goed Waar ik het nu over heb is over de groep die van het pad af is geraakt of verder dreigt te raken en onhandelbaar wordt voor zijn omgeving, dus pas op dat je het zelf niet doortrekt naar een hele bevolkingsgroep.



Wat Meds zegt, verder: pubers.



De dag dat je je hart vasthoudt voor een 13 jarige die vol zit met haat en agressie tegen zijn medeburgers, heb je het niet meer over pubers en het uithalen van kattekwaad.



Ik schreef mijn tekst gisteren als reactie op het vooral niet mogen benoemen wat er op dit moment speelt met een groep jongeren in Nederland. Eigenlijk vind ik het wel jammer dat ik in het topic van TO dit zo heb gepost, want ik sta er niet zo in en vind sommige uitlatingen niet okay. --Neemt niet weg dat ik vind dat ze ook moet kunnen zeggen wat zij vindt en hoe zij dingen ervaart. Dus jammer dat de OP inmiddels (onder druk?) is aangepast.--



Maar ik vind ook dat we er niet omheen hoeven te draaien. En ik noemde gisteren expliciet mijn ervaring met de ontspoorde jeugd tussen de Marokkanen. En zo heb je ook de ontspoorde jeugd tussen de Nederlanders, Antillianen, Surinamers, enzovoort. Maar je moet ze wel met naam benoemen ben ik inmiddels van mening. Je kan niet met oplossingen komen als je hier te krampachtig mee omgaat en niet eens uit durft te spreken wat er precies aan de hand is. Je kan daardoor geen maatwerk leveren qua aanpak.



Tuurlijk kom ik ook weleens ontspoorde Nederlandse jeugd tegen (weleens omdat ik ze op dit moment niet tegenkom, kan liggen aan de buurt waar ik woon of de ontwikkelingen in de maatschappij, weet ik veel wat), maar die hebben ander abnormaal gedrag dan de Marokkaanse ontspoorde jeugd, en ook weer ander abnormaal gedrag dan de Surinaamse ontspoorde jeugd etc. omdat ze een andere achtergrond hebben, een andere cultuur. Ik geloof echt niet dat die jongens waar ik het in mijn vorige posting over had gelukkig zijn. Ze lopen zo jong al zwaar gefrustreerd rond, het zijn net tijdbommen. En dat heeft natuurlijk een reden. Maar ieder abnormaal gedrag verdient een aanpak die de oorsprong van het abnormale gedrag begrijpt en niet wegwuift als zijnde onbelangrijk.



Hoe langer ik erover nagedacht heb en nog denk, hoe meer ik geloof dat de aanpak die we nu hebben "het niet hardop uitspreken", tot niks leidt. Het zijn wel onze jongeren en het is onze gezamenlijke toekomst waar we als samenleving en overheid verantwoordelijk voor zijn. Dingen aanpakken kan pas als je niet krampachtig omgaat met het feit dat ze van een bepaalde afkomst zijn. Benoemen dat ze een bepaalde afkomst hebben moet niet betekenen dat je ze op afkomst veroordeelt. Je identificeert alleen een groep zodat je ze gericht kan aanpakken, bijsturen, en daarmee niet alleen hun omgeving maar ook henzelf helpt omdat je hun problematiek en bagage begrijpt.



Wil ik nog even benadrukken... ik vind mensen als Wilders absoluut niks. Ik stem er niet op, zal er nooit op stemmen en schaam me kapot dat hij in de Nederlandse politiek zit. Als politicus moet je mensen tot elkaar brengen, niet uit elkaar drijven of elkaars verschillen enkel benadrukken en zeggen dat bepaalde mensen of een samenleving mislukt is/zijn.



Dat betekent niet dat je struisvogelpolitiek moet bedrijven, alsof je van een bepaalde bevolkingsgroep geen overlast hebt terwijl je dat wel hebt. Maar je gaat de boel niet lopen opjutten. Of tegen elkaar uitspelen. Je kan als je dingen gericht onderzoekt en aanpakt ook juist uitleggen waarom op dit moment we meer sores hebben met een bepaalde groep jongeren in verhouding tot andere jongeren. En bijvoorbeeld mensen die geen idee hebben een blik geven in hun wereld en achtergrond, bijvoorbeeld documentaires laten zien wat het inhoudt om in twee werelden op te groeien. Laten zien waar de ouders vandaan komen. Hoe ze hier hun leven hebben opgebouwd. Wat ze hun kinderen meegeven. Tegen welke vooroordelen de mensen aanlopen. De culturele verschillen, de overeenkomsten, de uitdagingen… wat het inhoudt om het Moslim geloof aan te hangen, en wat doet het met iemand als je geloof door buitenstaanders zo veroordeeld wordt, en krijgt men de vrijheid om zijn/haar geloof te kiezen of gaat het onder druk van zijn omgeving, enzovoort. Onbekend maakt onbemind.



En nee dit heeft niks met vertroetelen te maken. Ik geloof meer in de aanpak "hard waar het moet en zacht waar het kan". Hoe erg ik me op momenten zoals omschreven in mijn vorige posting ook irriteer aan die gasten, ik geloof gewoon niet dat een kind van 13, 14, 15 enz. kiest om zo in de maatschappij te staan. Hoe komt een 13 jarige aan zoveel haat in zijn lijf. Om dat te onderzoeken en daarmee aan de slag te gaan kan je niet om zijn of haar afkomst en achtergrond heen anders zie je hem juist niet als individu.



En daarnaast heb je helaas mensen die de schuld altijd bij een ander leggen en een zondebok zoeken, want dan ontsnappen ze even aan hun eigen misère en verantwoordelijkheid in het leven. En ook dat soort mensen heb je in alle culturen en lagen van de bevolking. Die liever wijzen naar anderen, willen dat iedereen hetzelfde is als zij, haat zaaien, geen ruimte laten voor anders-levenden. Met dat soort mensen identificeer ik me niet en kan ik weinig. Zij denken niet in mogelijkheden en menselijk potentieel.





.

Wederom eens.

Wat ik gister over dit topic meekreeg is dat TO zich meer bewust werd van de gevaren voor een kindje. Pedo's, moordenaars, kidnappers etc. Voor je 1e bevalling weet je de gevaren wel, maar eenmaal met 'je kindje in je armen, gaan je gedachten op de loop.

Ik verlies haar nooit uit het oog, in het verkeer let ik 10dubbel op, als ze maar niet meegenomen word op weg naar school, als ze de verkeerde jongen maar niet tegenkomt, zulk soort dingen. Dat begreep ik uit haar OP (en daar kan ik me heel wat bij voorstellen, die angsten hou je toch bij je kind, ik tenminste wel) Is niet dat ik haar angstig opvoed, maar haar bewust maak voor de gevaren die er kunnen zijn. En ik wil natuurlijk niet dat haar iets overkomt.