Kinderen
alle pijlers
kinderen slaan
maandag 23 mei 2011 om 18:36
ik had met iemand een discussie, als je kinderen iets gedaan hebben,zoals stelen ofzo dat je ze dan een klap in het gezicht geeft. ik zei nou dat vind ik niet kunnen en dan nog niet. ik zou mijn kinderen niet slaan als ik kinderen had. en ook niet als ze zoiets doen, dan geef ik ze liever huisarrest of zo. wat zijn jullie meningen?
maandag 23 mei 2011 om 22:07
ik denk dat er hier slaan met slaan wordt verward.. Ik sla mijn kind niet (ik kan de keren dat ik een "opvoedkundige tik " heb uitgedeeld op 1 hand tellen en dan hou ik vingers over.. Ik heb 3 kinderen.. de oudste is inmiddels 13!..
Ik "red" het meestal prima met mijn stem of ogen.. dat is vaak genoeg.. ik straf ook zelde, en áls ik straf, dan straf ik met iets wat uitvoerbaar is en consequent kan worden toegepas.. ik dreig niet met loze dingen.. nooit..
En ja.. ik ben de "baas".. het is mijn huis en ik bepaal de regels en zolang ze onder mijn dak wonen hebben ze zich daar maar aan te houden.. en zo absurd zijn die regels niet.. Mijn puber is nu 13 en "valt mee" af en toe brutaal etc.. maar dat is de leeftijd en gaat over.. net als de terrible 2..
Wat een onzin om het te vergelijken met je baas.. Ja je baas heeft gezag over je , tot op zekere hoogte natuurlijk.. in je werk heeft hij het in principe voor het zeggen, daar is het je baas voor.. je legt nou eenmaal verantwoording af aan je meerdere.. Als je problemen hebt met gezag moet je eigen baas worden.. probleem opgelost..
Verder weten ze hier prima wat wel en niet mag.. en in het voorbeeld genoemde stelen zou ik niet slaan maar het kind meenemen naar de betreffende winkel en het laten opbiechten en laten betalen.. stelen en liegen loont nooit.. dat moet je je kinderen bij brengen.. niet dat slaan de oplossing is.. en ik ben en blijf van mening dat dat ene tikje in die 13 jaar dat ook niet predikt.. mijn kinderen slaan niet bij een conflict..ze lopen eerder weg ..
Ik "red" het meestal prima met mijn stem of ogen.. dat is vaak genoeg.. ik straf ook zelde, en áls ik straf, dan straf ik met iets wat uitvoerbaar is en consequent kan worden toegepas.. ik dreig niet met loze dingen.. nooit..
En ja.. ik ben de "baas".. het is mijn huis en ik bepaal de regels en zolang ze onder mijn dak wonen hebben ze zich daar maar aan te houden.. en zo absurd zijn die regels niet.. Mijn puber is nu 13 en "valt mee" af en toe brutaal etc.. maar dat is de leeftijd en gaat over.. net als de terrible 2..
Wat een onzin om het te vergelijken met je baas.. Ja je baas heeft gezag over je , tot op zekere hoogte natuurlijk.. in je werk heeft hij het in principe voor het zeggen, daar is het je baas voor.. je legt nou eenmaal verantwoording af aan je meerdere.. Als je problemen hebt met gezag moet je eigen baas worden.. probleem opgelost..
Verder weten ze hier prima wat wel en niet mag.. en in het voorbeeld genoemde stelen zou ik niet slaan maar het kind meenemen naar de betreffende winkel en het laten opbiechten en laten betalen.. stelen en liegen loont nooit.. dat moet je je kinderen bij brengen.. niet dat slaan de oplossing is.. en ik ben en blijf van mening dat dat ene tikje in die 13 jaar dat ook niet predikt.. mijn kinderen slaan niet bij een conflict..ze lopen eerder weg ..
maandag 23 mei 2011 om 22:18
quote:poldervrouw schreef op 23 mei 2011 @ 19:47:
[...]
je trekt het uit zijn verband.. als mijn kind na 100.000 keer nee zeggen toch weer dat ene ding van de tafel pakte.. pakte ik zijn handje en hield het stevig vast en gaf soms een tikje op "het handje wat het deed".. hij had snel genoeg door dat hij domweg van dingen af moest bljven.. Waar het ene kind na 1 waarschuwing prima wist wat wel en niet mocht wist dit kind het niet .. van die paar tikjes heeft hij echt niet geleerd dat slaan de oplossing is..Niet mee eens. Ik kan mijn (jonge) kinderen niet leren dat ze niet mogen slaan of tikken als ik het zelf wel doe. Ook al gebeurd het maar incidenteel. Er zijn naar mijn idee andere en betere sancties te bedenken dan slaan/tikken, een time-out bijvoorbeeld.
[...]
je trekt het uit zijn verband.. als mijn kind na 100.000 keer nee zeggen toch weer dat ene ding van de tafel pakte.. pakte ik zijn handje en hield het stevig vast en gaf soms een tikje op "het handje wat het deed".. hij had snel genoeg door dat hij domweg van dingen af moest bljven.. Waar het ene kind na 1 waarschuwing prima wist wat wel en niet mocht wist dit kind het niet .. van die paar tikjes heeft hij echt niet geleerd dat slaan de oplossing is..Niet mee eens. Ik kan mijn (jonge) kinderen niet leren dat ze niet mogen slaan of tikken als ik het zelf wel doe. Ook al gebeurd het maar incidenteel. Er zijn naar mijn idee andere en betere sancties te bedenken dan slaan/tikken, een time-out bijvoorbeeld.
maandag 23 mei 2011 om 22:25
quote:mrsstanleywalker schreef op 23 mei 2011 @ 20:23:
Nope, ben nooit aan mijn arm naar boven gesleurd, of mijn kamer ingeduwd of whatever. Ik ben vast weleens recalcitrant geweest, maar ik kon kiezen uit twee opties en dat was het dan. En laten zien wie de baas is, alsjeblieft zeg.
Nou, dan zal ik in jouw ogen wel een verschrikkelijk ontaarde moeder zijn. Toch geloof ik niet dat de volgende situatie heel bijzonder is.
Mijn kleuter mag na school bij goed weer altijd nog een kwartiertje met zijn vriendjes op het plein spelen. Ik waarschuw hem dan vijf minuten voor vertrek (net als de anderen, we vertrekken samen) en vervolgens komen de kinderen over het algemeen allemaal gewoon mee. Maar een enkele keer luistert er eentje niet. Als het mijn zoon is, dan werkt een beloning meestal prima: 'Kom je, we gaan thuis tosti's maken!' (was ik toch al het plan, maar dat weet hij niet ) maar als ook dat niet lukt en hij juist brutaal de andere kant op loopt, dan zet ik er een sanctie op. Nù meekomen of morgen na school niet spelen. Duidelijker kan niet. En toch is het laatst gebeurt dat hij ook dan nog niet luisterde en op een klimwandje klauterde. Waarop ik hem oppakte, in de auto zette en hij voor straf de dag erop na school niet mocht blijven spelen.
Ik vind dit net zo fysiek als een opvoedkundige tik, misschien wel pijnlijker (ik kreeg in elk geval een paar trappen) maar kom op, ik blijf niet waarschuwen. Dan verlies je je geloofwaardigheid. Bovendien krijg je dan misschien wel elke dag hetzelfde gezeur omdat hij dus lekker langer kan spelen als hij niet luistert.
Welke twee opties zou jij hem geven?
Nope, ben nooit aan mijn arm naar boven gesleurd, of mijn kamer ingeduwd of whatever. Ik ben vast weleens recalcitrant geweest, maar ik kon kiezen uit twee opties en dat was het dan. En laten zien wie de baas is, alsjeblieft zeg.
Nou, dan zal ik in jouw ogen wel een verschrikkelijk ontaarde moeder zijn. Toch geloof ik niet dat de volgende situatie heel bijzonder is.
Mijn kleuter mag na school bij goed weer altijd nog een kwartiertje met zijn vriendjes op het plein spelen. Ik waarschuw hem dan vijf minuten voor vertrek (net als de anderen, we vertrekken samen) en vervolgens komen de kinderen over het algemeen allemaal gewoon mee. Maar een enkele keer luistert er eentje niet. Als het mijn zoon is, dan werkt een beloning meestal prima: 'Kom je, we gaan thuis tosti's maken!' (was ik toch al het plan, maar dat weet hij niet ) maar als ook dat niet lukt en hij juist brutaal de andere kant op loopt, dan zet ik er een sanctie op. Nù meekomen of morgen na school niet spelen. Duidelijker kan niet. En toch is het laatst gebeurt dat hij ook dan nog niet luisterde en op een klimwandje klauterde. Waarop ik hem oppakte, in de auto zette en hij voor straf de dag erop na school niet mocht blijven spelen.
Ik vind dit net zo fysiek als een opvoedkundige tik, misschien wel pijnlijker (ik kreeg in elk geval een paar trappen) maar kom op, ik blijf niet waarschuwen. Dan verlies je je geloofwaardigheid. Bovendien krijg je dan misschien wel elke dag hetzelfde gezeur omdat hij dus lekker langer kan spelen als hij niet luistert.
Welke twee opties zou jij hem geven?
maandag 23 mei 2011 om 22:41
Yette, zo doe ik het ook met onze kleuterdochter. Werkt overigens bij peuterzoon ook al goed. Waarschuwen en vertellen wat de consequentie/sanctie wordt als kind weigert te luisteren. Zeggen wat je gaat doen en doen wat je zegt.
Wij zijn hier ook best consequent en dat werkt goed.
Ik weet dat er ouders zijn die de "pedagogische" tik met de beste bedoelingen toepassen binnen hun opvoeding. En een kind zal er vast geen trauma aan overhouden. Ik wil dat ook niet veroordelen. Maar het is niet onze manier. Ik heb daar geen goed gevoel bij. En tot nu toe redden we het op onze manier prima.
Wij zijn hier ook best consequent en dat werkt goed.
Ik weet dat er ouders zijn die de "pedagogische" tik met de beste bedoelingen toepassen binnen hun opvoeding. En een kind zal er vast geen trauma aan overhouden. Ik wil dat ook niet veroordelen. Maar het is niet onze manier. Ik heb daar geen goed gevoel bij. En tot nu toe redden we het op onze manier prima.
maandag 23 mei 2011 om 22:45
Waar ik overigens wel moeite mee heb, en dat zie ik ook in mijn omgeving, zijn ouders die een tik uitdelen uit onmacht. Dat ze zelf niet meer weten hoe ze moeten handelen/op te lossen en daarom maar een tik over de vingers geven. Voor die ouders hoop ik dat ze in gaan zien dat er ook andere manieren zijn om je doel te bereiken.
maandag 23 mei 2011 om 23:05
Ik zie zelf geen causaal verband tussen een opvoedkundige tik en kinderen die zelf slaan. Volgens mij is er ook voor kinderen een duidelijk verschil tussen gemeen geweld of geweld uit onmacht en een opvoedkundige tik voor de schrik.
Ik ben het er wel mee eens dat je van ouders die echt slaan, moeilijk kan leren hoe je je moet beheersen, maar het kan wel.
Een vriendin van me had het vroeger thuis afschuwelijk hard te verduren, maar ze zou zelf nooit een vlieg kwaad doen. En andersom, mijn eigen oudste is nogal opvliegerig en vecht wel eens terwijl hij thuis nooit een tik krijgt.
Ik ben het er wel mee eens dat je van ouders die echt slaan, moeilijk kan leren hoe je je moet beheersen, maar het kan wel.
Een vriendin van me had het vroeger thuis afschuwelijk hard te verduren, maar ze zou zelf nooit een vlieg kwaad doen. En andersom, mijn eigen oudste is nogal opvliegerig en vecht wel eens terwijl hij thuis nooit een tik krijgt.
maandag 23 mei 2011 om 23:42
@ yette, ik moest even denken hoor hoe mijn moeder en de buurvrouwen dat vroeger ook al weer deden. Zij haalden alle kinderen uit de buurt om en om een week van school omdat we heel achteraf woonden. Wie niet op tijd in de auto zat, had pech. Ze reden dan langs huis van het betreffende kind en er werd gemeld dat het kind lopend naar huis kwam. Dat doe je dus maar een keer. Ik geloof ook niet dat we op het schoolplein mochten blijven hangen.
You know how I know? Because I reeaally think so!
dinsdag 24 mei 2011 om 15:53
quote:mrsstanleywalker schreef op 23 mei 2011 @ 19:53:
Slaan is in mijn ogen een zwaktebod.
Gelukkig zijn we allemaal mensen. En die hebben weleens een zwak moment ja.
Ik kan nu eenmaal niet beloven om ten alle tijden geduldig en rustig te blijven als mijn toekomstige kind echt enorm irritant en vervelend bezig is. En voor degene die al wat oudere kinderen hebben, die weten ook wel dat een kind echt heel vervelend en lastig kan zijn.
Wie daar altijd heel rustig en geduldig onder kan zijn, die moet haast wel de vrouwelijke variant van God zijn.
Slaan is in mijn ogen een zwaktebod.
Gelukkig zijn we allemaal mensen. En die hebben weleens een zwak moment ja.
Ik kan nu eenmaal niet beloven om ten alle tijden geduldig en rustig te blijven als mijn toekomstige kind echt enorm irritant en vervelend bezig is. En voor degene die al wat oudere kinderen hebben, die weten ook wel dat een kind echt heel vervelend en lastig kan zijn.
Wie daar altijd heel rustig en geduldig onder kan zijn, die moet haast wel de vrouwelijke variant van God zijn.
zaterdag 3 september 2011 om 15:04
zaterdag 3 september 2011 om 15:44
quote:dagretour schreef op 03 september 2011 @ 15:38:
Mijn eigen zoon heb ik een keer een trap onder zijn hol verkocht toe hij echt enorm liep te etteren. En ook heb ik wel eens een bord met eten naar zijn hoofd gegooid. Gelukkig kan ik niet goed mikken maar het blijft wel heel erg. Was er ook dagen van streek van. Ik ben heel erg impulsief en ook een driftkop. Daar is mijn zoon op dat soort momenten de dupe van. Ben om die redenen geen goede moeder want het is een daad van totale zwakte en machtsvertoon. Voelde me er na afloop ontzettend slecht onder omdat ik wist dat het echt fout was maar daar heeft mijn zoon op dat moment geen ruk aan. Het waren niet gecontroleerde impulsieve agressieve daden gericht naar mijn kind en dus nooit en te nimmer goed te praten.
Zoon is inmiddels volwassen en ik heb het er wel eens met hem over gehad. Hij moet er nu een beetje hoofdschuddend om lachen maar als kind dacht hij er (denk ik) wel heel anders over.Ben blij om dit te lezen. Herken dit namelijk zelf ook en heb daar ook schuldgevoel over. Geen zware mishandelingen natuurlijk maar ook door mijn impulsieve, driftige karakter is het wel eens meer geweest dan een klap op zijn kont. Was hem een keer zo zat, echt letterlijk in de gang geduwd. Ik heb er zelf ook heel lang last van gehad. Zoon is inmiddels 20 jaar maar hij kan zich nog goed herinneren met negatieve gevoelens helaas.
Mijn eigen zoon heb ik een keer een trap onder zijn hol verkocht toe hij echt enorm liep te etteren. En ook heb ik wel eens een bord met eten naar zijn hoofd gegooid. Gelukkig kan ik niet goed mikken maar het blijft wel heel erg. Was er ook dagen van streek van. Ik ben heel erg impulsief en ook een driftkop. Daar is mijn zoon op dat soort momenten de dupe van. Ben om die redenen geen goede moeder want het is een daad van totale zwakte en machtsvertoon. Voelde me er na afloop ontzettend slecht onder omdat ik wist dat het echt fout was maar daar heeft mijn zoon op dat moment geen ruk aan. Het waren niet gecontroleerde impulsieve agressieve daden gericht naar mijn kind en dus nooit en te nimmer goed te praten.
Zoon is inmiddels volwassen en ik heb het er wel eens met hem over gehad. Hij moet er nu een beetje hoofdschuddend om lachen maar als kind dacht hij er (denk ik) wel heel anders over.Ben blij om dit te lezen. Herken dit namelijk zelf ook en heb daar ook schuldgevoel over. Geen zware mishandelingen natuurlijk maar ook door mijn impulsieve, driftige karakter is het wel eens meer geweest dan een klap op zijn kont. Was hem een keer zo zat, echt letterlijk in de gang geduwd. Ik heb er zelf ook heel lang last van gehad. Zoon is inmiddels 20 jaar maar hij kan zich nog goed herinneren met negatieve gevoelens helaas.
zaterdag 3 september 2011 om 15:47
Heb best wel wat tikken en schoppen gehad.
En ik weet de aanleiding niet meer , wel dat ik ze kreeg.
Ik sla mijn kinderen nooit.
Ik vind het een zwaktebod en vernederend.
Deze vakantie 3 keer gezien dat kinderen tikken kregen van hun ouders.
1 keer kon ik me niet inhouden en riep HEE.
Maar het maakte geen indruk op de moeder.
Zoon zei nogwel , gelukkig heb ik niet zo'n moeder.
En ik weet de aanleiding niet meer , wel dat ik ze kreeg.
Ik sla mijn kinderen nooit.
Ik vind het een zwaktebod en vernederend.
Deze vakantie 3 keer gezien dat kinderen tikken kregen van hun ouders.
1 keer kon ik me niet inhouden en riep HEE.
Maar het maakte geen indruk op de moeder.
Zoon zei nogwel , gelukkig heb ik niet zo'n moeder.
zaterdag 3 september 2011 om 15:52
Ik deel regelmatig een opvoedkundige tik aan mijn man en vriendinnen uit. Het is namelijk een aspect van effectieve comunicatie met andere mensen. Er zou meer geslagen moeten worden mensen leren veel van slaan. Ze leren dat ze niet geslagen willen worden en doen het of terug of zorgen dat ze niet meer in je buurt komen.
Oftwel:
Kinderen zijn mensen. Mensen sla ik ik niet. Dieren overigens ook niet op een teveel om mijn hoofd zoemende mug wesp of vlieg na.
Oftwel:
Kinderen zijn mensen. Mensen sla ik ik niet. Dieren overigens ook niet op een teveel om mijn hoofd zoemende mug wesp of vlieg na.
“I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel.” Maya Angelou.