Kinderen
alle pijlers
Laten huilen?
maandag 1 augustus 2011 om 13:11
Hallo allemaal,
is er iemand die wil vertellen hoe het ging, het laten huilen om een dreumes zelf in slaap te leren vallen? Ons meisje is 1 jaar en wordt nog steeds 2 -3 keer per nacht wakker. Soms 1x en heel soms slaapt ze door. Alle lichamelijke ongemakken zijn inmiddels uit te sluiten volgens de kinderartsen. Het lijkt erop dat het een gewoonte is geworden om wakker te worden en wij moeten nu leren haar te laten liggen en te laten huilen. Kijken mag wel, eruit halen niet. Iemand tips en tricks om dit door te komen en door te zetten? We twijfelen zelf nog erg of dit wel zin gaat hebben namelijk... Of moeten we nog even wachten totdat ze wat groter is en het vanzelf wat beter gaat?
is er iemand die wil vertellen hoe het ging, het laten huilen om een dreumes zelf in slaap te leren vallen? Ons meisje is 1 jaar en wordt nog steeds 2 -3 keer per nacht wakker. Soms 1x en heel soms slaapt ze door. Alle lichamelijke ongemakken zijn inmiddels uit te sluiten volgens de kinderartsen. Het lijkt erop dat het een gewoonte is geworden om wakker te worden en wij moeten nu leren haar te laten liggen en te laten huilen. Kijken mag wel, eruit halen niet. Iemand tips en tricks om dit door te komen en door te zetten? We twijfelen zelf nog erg of dit wel zin gaat hebben namelijk... Of moeten we nog even wachten totdat ze wat groter is en het vanzelf wat beter gaat?
maandag 1 augustus 2011 om 13:50
Heel herkenbaar alleen is het bij onze zoon omdat hij last heeft van zn oren. (hopelijk over 2 weken niet meer, dan krijgt hij buisjes en gaat zn neusamandel er uit). Zelfs bij geen ontsteking heeft hij wat pijn aan zn oortjes. Wij hebben een stoel op zn kamer gezet en troosten hem dan in het donker. Op schoot valt hij dan in slaap en leggen we hem terug.
Flesje proberen we te vermijden, omdat hij a) flink aan de maat is en dat flesje echt niet nodig heeft en b) omdat het heel slecht is voor zn tanden. Bovendien wil hij vaak bij pijn niet eens drinken.
Laten huilen doen we niet, vooral omdat hij dus vaak pijn heeft, maar ook omdat ons huis heel gehorig is, en zoon niveau misthoorn opzet als hij verdrietig is.
Flesje proberen we te vermijden, omdat hij a) flink aan de maat is en dat flesje echt niet nodig heeft en b) omdat het heel slecht is voor zn tanden. Bovendien wil hij vaak bij pijn niet eens drinken.
Laten huilen doen we niet, vooral omdat hij dus vaak pijn heeft, maar ook omdat ons huis heel gehorig is, en zoon niveau misthoorn opzet als hij verdrietig is.
maandag 1 augustus 2011 om 13:50
Eens met Scuba.
Soms moet je iets doen dat voor iedereen het beste werkt.
Slaap vind ik erg belangrijk en dan kies ik de weg van de minste weerstand.
En dat kan inderdaad een flesje melk zijn.
Kinderen van 1 kunnen trouwens echt honger hebben 'snachts, vooral tijdens een groeispurt.
Je kan hoogstens gaan mengen met water en steeds minder melk.
Ik ga ook niet meer na elke kik.
Meestal wordt er even gemopperd en dan wacht ik gewoon af.
Bij echt huilen ga ik altijd. Even rechtleggen, slok water en knuffelen.
Bij echt huilen is hier ook altijd echt wat; niet lekker, tanden noem maar op.
Soms moet je iets doen dat voor iedereen het beste werkt.
Slaap vind ik erg belangrijk en dan kies ik de weg van de minste weerstand.
En dat kan inderdaad een flesje melk zijn.
Kinderen van 1 kunnen trouwens echt honger hebben 'snachts, vooral tijdens een groeispurt.
Je kan hoogstens gaan mengen met water en steeds minder melk.
Ik ga ook niet meer na elke kik.
Meestal wordt er even gemopperd en dan wacht ik gewoon af.
Bij echt huilen ga ik altijd. Even rechtleggen, slok water en knuffelen.
Bij echt huilen is hier ook altijd echt wat; niet lekker, tanden noem maar op.
maandag 1 augustus 2011 om 13:52
Okay, Scuba voelt zich een beetje alleen hier in dit draadje.
Kijk, het gaat hier om behoeftes. De behoeftes van het kind, en de behoeftes van de ouder. Het is de verantwoordelijkheid van de ouder om een manier te vinden zodat aan allebei hun behoeftes zoveel mogelijk voorzien wordt.
Ik ben het eens met Rik - een baby huilt niet zomaar. En als het huilt omdat het bij mama wil zijn, dan is dat meer dan alleen "dat is gezelliger". Dat is een basisbehoefte van baby's en ik vind het belangrijk dat daarin voorzien wordt. Ik wil graag slapen, mijn dochter trouwens ook. Dus dan zoek ik een oplossing zodat we allebei goed kunnen slapen. Soms is dat samen in een ander bed (het ouderlijk bed vind ik wat smal), soms is dat even liggen naast haar bed tot ze weer in slaap is gevallen, etc.
De kunst is het vinden van die oplossing voor allebei, of het compromis. Voor mij is het opleggen van de eigen behoeftes aan de baby onacceptabel. Ik zal mijn baby dus ook nooit zomaar laten huilen en een dergelijke slaaptraining geven. Gewoon door het voorzien in behoeftes is het "probleem" vanzelf weggegaan. Mijn dochter is helemaal uit zichzelf door gaan slapen, omdat ze het vertrouwen heeft dat ze altijd gehoord zal worden.
Kijk, het gaat hier om behoeftes. De behoeftes van het kind, en de behoeftes van de ouder. Het is de verantwoordelijkheid van de ouder om een manier te vinden zodat aan allebei hun behoeftes zoveel mogelijk voorzien wordt.
Ik ben het eens met Rik - een baby huilt niet zomaar. En als het huilt omdat het bij mama wil zijn, dan is dat meer dan alleen "dat is gezelliger". Dat is een basisbehoefte van baby's en ik vind het belangrijk dat daarin voorzien wordt. Ik wil graag slapen, mijn dochter trouwens ook. Dus dan zoek ik een oplossing zodat we allebei goed kunnen slapen. Soms is dat samen in een ander bed (het ouderlijk bed vind ik wat smal), soms is dat even liggen naast haar bed tot ze weer in slaap is gevallen, etc.
De kunst is het vinden van die oplossing voor allebei, of het compromis. Voor mij is het opleggen van de eigen behoeftes aan de baby onacceptabel. Ik zal mijn baby dus ook nooit zomaar laten huilen en een dergelijke slaaptraining geven. Gewoon door het voorzien in behoeftes is het "probleem" vanzelf weggegaan. Mijn dochter is helemaal uit zichzelf door gaan slapen, omdat ze het vertrouwen heeft dat ze altijd gehoord zal worden.
maandag 1 augustus 2011 om 13:53
quote:Scuba schreef op 01 augustus 2011 @ 13:34:
[...]
Nee een baby huilt niet zomaar nee. Maar als de reden is: ik wil liever bij mama liggen want dat vind ik fijner en dus moet je me komen halen en oppakken en als je dat niet doet en ik niet mijn zin krijg, wordt ik boos en ga nog harder huilen dan vind ik dat niet echt een constructief huiltje.
Ik vind dat je dat niet kan maken bij een baby van 1 jaar oud. Misschien als ze ouder is maar wat is er mis mee als ze behoefte voelt om bij mama te zijn? Wordt ze daar later een slechter kind door?
Opvoeden is zo persoonlijk en je zou eigenlijk het beste kunnen zeggen: doe wat jij denkt dat het beste is. Jouw theorie is nergens op gebaseerd en mijne ook niet:)
[...]
Nee een baby huilt niet zomaar nee. Maar als de reden is: ik wil liever bij mama liggen want dat vind ik fijner en dus moet je me komen halen en oppakken en als je dat niet doet en ik niet mijn zin krijg, wordt ik boos en ga nog harder huilen dan vind ik dat niet echt een constructief huiltje.
Ik vind dat je dat niet kan maken bij een baby van 1 jaar oud. Misschien als ze ouder is maar wat is er mis mee als ze behoefte voelt om bij mama te zijn? Wordt ze daar later een slechter kind door?
Opvoeden is zo persoonlijk en je zou eigenlijk het beste kunnen zeggen: doe wat jij denkt dat het beste is. Jouw theorie is nergens op gebaseerd en mijne ook niet:)
maandag 1 augustus 2011 om 13:54
Jorina riep me zag ik
Na anderhalf jaar op elke kik van onze tweeling gereageerd te hebben, hebben wij een maand geleden de controlled crying/comforting techniek toegepast. Ik was sceptisch maar na een paar dagen sliepen ze allebei door, en dat terwijl ze elk zeker zo´n drie keer per nacht wakker werden!
Over hoe en wat is veel info te vinden op internet of het boek Slaap Kindje Slaap van Eduard Estivill maar voor mij was dat een leidraad want wij hebben het onze manier gedaan. De huiltijden hebben wij bv flink ingekort.
Overigens heb je laten huilen en laten huilen. Nog steeds laten wij onze kinderen nooit langer dan 5 minuten huilen en bij hysterisch krijsen ga ik er vrijwel meteen naar toe.
´s Nachts hoor ik geregeld een kreet/huiltje maar langer dan een minuut duurt het meestal niet. Achteraf denk ik dat ik/wij misschien een beetje doorgeslagen waren in het ´ik laat mijn kinderen niet huilen´
Jouw kindje is 1 jaar. Het is aan jou te beoordelen of zij eraan toe is, ik zelf vond het toen nog te vroeg. Nog steeds vraag ik me af of het de methode was of dat ze gewoon aan doorslapen toe waren. Vriend lacht me uit…
Na anderhalf jaar op elke kik van onze tweeling gereageerd te hebben, hebben wij een maand geleden de controlled crying/comforting techniek toegepast. Ik was sceptisch maar na een paar dagen sliepen ze allebei door, en dat terwijl ze elk zeker zo´n drie keer per nacht wakker werden!
Over hoe en wat is veel info te vinden op internet of het boek Slaap Kindje Slaap van Eduard Estivill maar voor mij was dat een leidraad want wij hebben het onze manier gedaan. De huiltijden hebben wij bv flink ingekort.
Overigens heb je laten huilen en laten huilen. Nog steeds laten wij onze kinderen nooit langer dan 5 minuten huilen en bij hysterisch krijsen ga ik er vrijwel meteen naar toe.
´s Nachts hoor ik geregeld een kreet/huiltje maar langer dan een minuut duurt het meestal niet. Achteraf denk ik dat ik/wij misschien een beetje doorgeslagen waren in het ´ik laat mijn kinderen niet huilen´
Jouw kindje is 1 jaar. Het is aan jou te beoordelen of zij eraan toe is, ik zelf vond het toen nog te vroeg. Nog steeds vraag ik me af of het de methode was of dat ze gewoon aan doorslapen toe waren. Vriend lacht me uit…
maandag 1 augustus 2011 om 14:01
Het boekje Slaap Kindje Slaap van Eduard Estivill heeft bij ons voor de oudste geholpen. Die riep ook standaard een paar keer per nacht. Ook legden we een extra speen in bed op een vaste plek (nu nog). Hierdoor kon hij m blindelings vinden.
(Nu hij ouder is en uit bed kan komen, werkt dit niet meer.... :-/... maar we kunnen nu wel afspraken met hem maken..
..)
Onze jongste (nu bijna 2) was ook wel eens 's nachts wakker en sliep heel slecht in. Ze bleek zuigbehoefte te hebben, maar dan niet voor een speen of haar duim... Ze heeft het liefst een flessespeen in haar mond. Dus brengen we haar naar bed met een klein (baby)flesje gevuld met water. Het water hoeft ze meestal niet, maar het sabbelen zorgt voor rust. Als ik naar bed ga, zet ik het flesje (als ze het niet in haar mond heeft) op een vaste plek in haar ledikantje. 's Morgens ligt ze er steevast aan te sabbelen.
(Nu hij ouder is en uit bed kan komen, werkt dit niet meer.... :-/... maar we kunnen nu wel afspraken met hem maken..
..)Onze jongste (nu bijna 2) was ook wel eens 's nachts wakker en sliep heel slecht in. Ze bleek zuigbehoefte te hebben, maar dan niet voor een speen of haar duim... Ze heeft het liefst een flessespeen in haar mond. Dus brengen we haar naar bed met een klein (baby)flesje gevuld met water. Het water hoeft ze meestal niet, maar het sabbelen zorgt voor rust. Als ik naar bed ga, zet ik het flesje (als ze het niet in haar mond heeft) op een vaste plek in haar ledikantje. 's Morgens ligt ze er steevast aan te sabbelen.
maandag 1 augustus 2011 om 14:07
quote:bibaatje schreef op 01 augustus 2011 @ 13:39:
[...]
Maar dan ben je toch aan het troosten met eten? Ik vind dat geen goede zaak. Ik kan niet voor andere babies spreken, maar mijn dochter had dat gewoon niet nodig. Ze at genoeg overdag dus 's nachts eten was gewoon niet nodig. En als je dat blijft doen, wordt het nog veel moeilijker als ze wat ouder zijn. En ik heb nog nooit een fles gegeven omdat mijn dochter anders boos werd hoor.Ik heb zo'n vermoeden, dat jij geen 1,5 jaar gebroken nachten achter de rug hebt. Onze dochter was een huilbaby, dus de eerste 4 maanden waren vreselijk. Daarna was het ergste huilen over, maar ze is nooit goed gaan slapen helaas. Ik werk drie dagen per week en ben een paar keer met maar 3 uurtjes slaap naar mijn werk gegaan. En ik trek het gewoon niet meer... Dit is de weg van de minste weerstand, de gemakkelijke weg dus. Ik snap dat dat niet altijd de beste weg is, maar ik heb op dit moment niet de energie om het anders op te lossen.
[...]
Maar dan ben je toch aan het troosten met eten? Ik vind dat geen goede zaak. Ik kan niet voor andere babies spreken, maar mijn dochter had dat gewoon niet nodig. Ze at genoeg overdag dus 's nachts eten was gewoon niet nodig. En als je dat blijft doen, wordt het nog veel moeilijker als ze wat ouder zijn. En ik heb nog nooit een fles gegeven omdat mijn dochter anders boos werd hoor.Ik heb zo'n vermoeden, dat jij geen 1,5 jaar gebroken nachten achter de rug hebt. Onze dochter was een huilbaby, dus de eerste 4 maanden waren vreselijk. Daarna was het ergste huilen over, maar ze is nooit goed gaan slapen helaas. Ik werk drie dagen per week en ben een paar keer met maar 3 uurtjes slaap naar mijn werk gegaan. En ik trek het gewoon niet meer... Dit is de weg van de minste weerstand, de gemakkelijke weg dus. Ik snap dat dat niet altijd de beste weg is, maar ik heb op dit moment niet de energie om het anders op te lossen.
maandag 1 augustus 2011 om 14:08
quote:Rik78 schreef op 01 augustus 2011 @ 13:53:
[...]
Ik vind dat je dat niet kan maken bij een baby van 1 jaar oud. Misschien als ze ouder is maar wat is er mis mee als ze behoefte voelt om bij mama te zijn? Wordt ze daar later een slechter kind door?
Opvoeden is zo persoonlijk en je zou eigenlijk het beste kunnen zeggen: doe wat jij denkt dat het beste is. Jouw theorie is nergens op gebaseerd en mijne ook niet:)
Haha nee hoor daar worden ze later geen slechter kind van. Ik vind het ook een heel normale behoefte. Maar zodra dit een gewoonte wordt midden in de nacht vind ik dat nog steeds een goede behoefte maar niet op dat tijdstip. En ja, dat kun je dus ook op een goede en lieve manier leren met de controlled sleeping methode.
Ieder zijn eigen ding en zijn kind. Indien je het kind liever in je eigen bed neemt (wat een luxe dat iemand daar een ander bed dan het ouderlijke bed voor heeft, dat hebben we hier helaas niet) dan is dat ook niet erg. Waar jij je beter mee voelt. Ik blijf alleen overtuigd dat het ook geen slechter kind wordt indien je deze methode gebruikt. Je wordt er echter als ouders wel betere ouders door simpel weg omdat slapen een basisbehoefte is.
[...]
Ik vind dat je dat niet kan maken bij een baby van 1 jaar oud. Misschien als ze ouder is maar wat is er mis mee als ze behoefte voelt om bij mama te zijn? Wordt ze daar later een slechter kind door?
Opvoeden is zo persoonlijk en je zou eigenlijk het beste kunnen zeggen: doe wat jij denkt dat het beste is. Jouw theorie is nergens op gebaseerd en mijne ook niet:)
Haha nee hoor daar worden ze later geen slechter kind van. Ik vind het ook een heel normale behoefte. Maar zodra dit een gewoonte wordt midden in de nacht vind ik dat nog steeds een goede behoefte maar niet op dat tijdstip. En ja, dat kun je dus ook op een goede en lieve manier leren met de controlled sleeping methode.
Ieder zijn eigen ding en zijn kind. Indien je het kind liever in je eigen bed neemt (wat een luxe dat iemand daar een ander bed dan het ouderlijke bed voor heeft, dat hebben we hier helaas niet) dan is dat ook niet erg. Waar jij je beter mee voelt. Ik blijf alleen overtuigd dat het ook geen slechter kind wordt indien je deze methode gebruikt. Je wordt er echter als ouders wel betere ouders door simpel weg omdat slapen een basisbehoefte is.