LLS KMT GD

Ik nu ook, leuk!

Ziet er goed uit, Morrie! Ik had er laatst ook twee waar ik helemaal blij van werd. Toch fijn als mensen zulke goede dingen over je schrijven en dat met de rest willen delen



Jullie hebben gelijk. De situatie waarin we zitten als gezin remt mij in mijn denkproces. Ik weet niet waar ik moet beginnen omdat ik meteen al beren op de weg zie als in opvang, q-time met gezin etc.



Lien, ik denk niet dat jullie een gek beeld hebben van mij en GW (en als dat wel zo zou zijn dan weet ik wel beter), maar ik merk wel dat er vaak door een aantal hier meteen wordt gezegd dat ik niet teveel aan GW moet denken of dingen bij hem moet laten liggen als hij ergens mee zit. En zo zitten wij niet in elkaar. Zo gaan wij met elkaar om en voelen wij ons fijn bij. Dus als ik nu blanco beslissingen ga nemen dan ontneem ik misschien dingen die hij zou willen en daar word ik ook niet gelukkig van. Dus pakken wij de problemen/uitdagingen die nu op ons pad liggen hutje mutje samen aan



Dusssss... moet ik nu even terug naar wat ík echt wil en vervolgens kijken hoe ik (en wij) dat dan verder aan gaan pakken.

Als ik nu zou moeten zeggen wat ik echt wil dan zeg ik voor mezelf beginnen.

Ik bedoel vooral dat je je verdedigt, terwijl je je er prima bij voelt toch? Dan gewoon niet verdedigen . En het lijkt me doodeng als je blanco beslissingen zou nemen, geen goed idee, want je moet wel degelijk rekening houden met elkaar. Maar wel wat echt goed voelt en als jij zegt 40 uur, twee jaar, dan eeeh.... denk ik dat je iemand vergeet, nl. degene die dat gaat uitvoeren en daardoor bijna nooit thuis is .

Nou, ga dat dan onderzoeken, je hebt je al ingeschreven toch? Je kan toch nog steeds banen sites in de gaten houden en als er echt iets leuks voorbij komt dan weet je vanzelf wel of je daar zin in hebt of niet. En verder vooral proberen nu je eigen business op te zetten, dat kan toch gewoon? Wat zou de belemmering zijn? Niet zoveel toch? Die creche per 01-06? Het is toch helemaal niet gek om te zeggen dat je vanaf juni beschikbaar bent, je bent toch net bevallen?

quote:lien schreef op 20 april 2010 @ 13:56:

Ik wist niet dat salaris GW niet naar z'n zin was, dat is balen zeg. Vind hij het daardoor wellicht ook minder leuk dat hij dit voorstelt? Of is het omdat hij echt kiest voor zelfstandig bestaan en combi met kinderen. Ik vind dat wel een heel verschil. Pas je je aan, als in "overleefstand", of wil je ook echt als zelfstandige aan de slag. Dit geldt eigenlijk voor hem en voor jou .Ja, salaris is echt om te huilen. Maar dat is niet de reden dat hij niet stond te springen om te beginnen gisteren. Al zal het wel hebben meegespeeld. Afgelopen vrijdag hadden we allebei afsprakn buiten de deur en heeft hij ook nog wat rondgebeld. Mensen (oud contacten) reageren heel enthousiast dat hij voor zichzelf is begonnen en er komen veel afspraken uit. Hij zei vrijdag dat dat is wat hij echt wil. Voor zichzelf... hij krijgt energie van het netwerken en het zelfstandige denken binnen de wensen van de opdrachtgever. Dus ja... hij kiest echt voor het ondernemen en niet omdat het makkelijker is icm gezin, maar dat ziet hij wel als voordeel schat ik zo in.

quote:lien schreef op 20 april 2010 @ 14:28:

Maar wel wat echt goed voelt en als jij zegt 40 uur, twee jaar, dan eeeh.... denk ik dat je iemand vergeet, nl. degene die dat gaat uitvoeren en daardoor bijna nooit thuis is .Ik denk dat ik het wel kan. GW is bij ons thuis echt wel meer het moederlijke type dan ik (dat staat er wel raar). Maar als ik er aan denk dat ik 40 uur aan het werk ben voor een baas binnen vastgestelde (overeengekomen) tijden dan krijg ik het benauwd.

Lastige van voor mezelf beginnen is dat ik nauwelijks een bruikbaar netwerk heb.



Of zit ik nu alweer in de belemmeringen?

quote:Morrie schreef op 20 april 2010 @ 14:39:

[...]

Ja maar Wind, ik voel me hier door aangesproken, en uit alles wat je schrijft blijkt dat je me helemaal niet begrijpt. (En daaruit concludeer ik net als Lien dat jij een bepaalt idee hebt bij hoe wij jouw relatie zien, maar dat beeld klopt niet ).

Jij hebt het over beslissingen nemen zonder aan GW te denken. Daar heb ik het helemaal niet over gehad! Het gaat erom dat jij om te weten wat je wilt (en dat weet je zie ik nu ) GW's situatie even aan de zijlijn moet zetten. En van daaruit verder moet werken en GW er weer bij moet betrekken. Van daaruit kijken hoe het haalbaar is. Evn van daaruit beslissingen nemen.



Je doet nu net of ik vind dat je alles heel egoistisch aan zou moeten pakken, maar dat is niet wat ik bedoel.Ja, zo komt het wel vaak over in mijn ogen. Is ook ontstaan toen GW in de ww zat en het niet echt wilde lukken met het vinden van een baan. Ik heb toen ook gelezen dat ik zijn dingen meer zijn dingen moest laten en ik mijn dingen de mijne. En nu was het eerste wat geschreven werd dat ik GW en zijn situatie/toekomst even los moest laten en eerst moest bedenken wat ík echt wil zodat ik niet weerhouden word in mijn denkproces door de belemmeringen die de situatie van GW met zich mee brengt. En ik snap nu precies wat je bedoelt hoor... om erachter te komen wat ik echt wil moet ik even los van werkelijkheid om weer te kunnen landen als ik weet wat ik wil en dan pas de problemen op te lossen.

quote:Morrie schreef op 20 april 2010 @ 14:42:

Eigenlijk wil ik in het kort gewoon zeggen: je bent steeds een stap te ver vooruit, jij hebt het al over beslissingen nemen terwijl je nog moet bedenken wat er te beslissen valt .



Dat is mijn aard en denk ik ook onderdeel van het probleem. Als ik nu besluit voor mezelf te beginnen dan moet ik meteen aan de slag. Actie, actie, actie.... en actie gaat nu lastig omdat FR gedaan moet worden, ik nog thuis zit met ZCHT en vooral van hem moet genieten etc.



Dus eigenlijk moet ik mezelf nu voorhouden dat ik nu mag beslissen wát ik ga doen, maar het daadwerkelijk uitvoeren pas in juni als ZCHT naar de crèche is.



Misschien geeft dat al lucht.

Echt fijn dit.... even klankborden, spiegeltje voorhouden.

Zonder al te klef te worden, maar ik ben echt blij met jullie en waardeer het echt wat we aan elkaar hebben op verschillende manieren.

quote:Wind schreef op 20 april 2010 @ 14:33:

[...]





Ik denk dat ik het wel kan. GW is bij ons thuis echt wel meer het moederlijke type dan ik (dat staat er wel raar). Maar als ik er aan denk dat ik 40 uur aan het werk ben voor een baas binnen vastgestelde (overeengekomen) tijden dan krijg ik het benauwd.En dus:..... heeft toch niets met GW te maken? Je krijgt het benauwd: JIJ krijgt het benauwd. Ergo: niet doen.

En FR is in mijn beleving onderdeel van jullie zelfstandig bestaan, dus niet eerst FR en dan, maar gewoon hoe kan FR combineren met. Ik doe nu ook interim klus samen met abonnement opdracht. En vandaag niets en vanavond pas weer omdat Kiloknaller (en inmiddels ook dochter) thuis is.

En ik had een beetje het idee dat GW ondernemen niet zo heel leuk vond en daarom zo blij was met deze baan, maar als ik het nu zo lees dan begrijp ik eigenlijk niet waarom hij baan heeft aangenomen. Hijzelf kennelijk ook niet helemaal . Ik zou de proeftijd als hij die heeft dan maar goed gebruiken om te verzinnen wat handig is. Volgens mij was hij op goede weg en is het zonde als hij dat echt leuker vindt om nu te kiezen voor vaste (en kennelijk niet zo goed betaalde) baan.

Ik reageer later (denk vanavond).

Nu eerst KW uit school halen en BRS van de crèche.

Wat een interessante discussie. Ik sluit me aan bij Lien en Morrie over de aanpak dus dat kan ik even overslaan

Desondanks wordt het nog een hele lap, ben ik bang...

Want wil ik even advocaat van de duivel spelen gewoon om deze situatie van meerdere kanten te belichten. Misschien heb je er wat aan, misschien ook niet.



Je eigen borstvoedingsadvies geldt volgens mij ook in deze situatie. Je kunt moeilijk beslissingen nemen als jezelf niet voldoende tijd geeft om het te ervaren en helemaal als er ook nog emoties bij komen kijken.

Dit geldt voor GW: aan de slag gaan na een jaar thuis gezeten te hebben is een hele opgave. Veel mensen vinden het al lastig om na een lange vakantie op te starten laat staan met een grote tussenpauze. Op meerdere vlakken zal hij enorm moeten wennen aan deze nieuwe situatie, hij zal jullie missen, in een andere functie aan de slag gaan en in dienstverband itt het eigen ondernemerschap.



En voor jou precies zo, je bent kortgeleden bevallen, je staat er nu sinds kort op sommige momenten meer alleen voor en je hebt geen baan meer zonder dat het je eigen keuze is. Best een hoop op je bord dus. Ook hieraan zal je moeten wennen. Pas als alle emoties hierover in evenwicht zijn kun je vooruit kijken, naar mijn idee. Dus geef jezelf tijd en de ruimte om van gedachten te veranderen. Naarmate de tijd vordert veranderen wellicht ook je inzichten en de ideeën. En als je dat prettig vindt, kun je hier een termijn aanhangen en dat heb je inmiddels gedaan. En voel je vrij om je deadline bij te stellen als je meer tijd nodig blijkt te hebben.



Pas op dat je zelfstandig werken niet romantiseert. Hier op het topic werd het woord loonslaven gekscherend gebruikt maar op sommige vlakken in loondienst ook zo gek nog niet.

Als eigen ondernemer kan ik gelukkig vertellen dat het heel leuk is. Maar opstarten is pittig, zeker met een jong gezin. Je noemt een aantal punten die je benauwen aan een dienstverband. Maar die kanten heeft het eigen ondernemersschap ook. Je kent het al van FR, maar tel er bij op dat jij en GW een succesvolle onderneming draaien (want daar ga ik even vanuit ) dat q-time ook lastiger wordt. Je hebt inderdaad de vrijheid van zelf indelen maar uit eigen ervaring is het altijd kunnen werken ook een risico omdat de scheidslijn werk en privé vervaagt.



En jullie houden toch ook wel van zekerheid en dat is bij ondernemen ook geen gegeven, hoe staan je daar in?

Ik probeer je zeker niet van zelfstandig ondernemen af te praten maar het is handig om alle plussen en minnen tegen over elkaar te zetten en dit zijn een paar minnen die je mee kunt nemen en naast de vele plussen van zelfstandig ondernemen kunt zetten.



Wat ik me verder bedacht is dat beslissingen altijd teruggedraaid kunnen worden. Wat jullie ook kiezen het is geen definitieve keuze. Dat maakt beslissing maken vaak wel makkelijker. Je kunt toch gewoon proberen voor jezelf te beginnen? Je hebt altijd je expertise nog en een baan aannemen kan altijd nog. Andersom geldt dat ook. Nu een baan aannemen betekent niet dat je niet voor jezelf kunt beginnen bv over twee jaar. Je bent weer ervaring rijker en daardoor weer beter voorbereidt dus het is nooit verloren tijd.

Dat laatste is ook een tip voor GW. Met deze baan krijgt hij een hele andere ervaring wat hem weer completer maakt. En dat is niet in geld uit te drukken. Dus hij verdient misschien niet al te best maar hij doet wel aan zelfontplooiing en dat is zeker ook wat waard. Misschien mag hij ook nog wel opleidingen volgen of iets dergelijks, wie weet?



Het belangrijkste is dat je beslissingen aansluiten bij jouw wensen en behoeften dus daar is het startpunt.



Zomaar wat gedachten in aanvulling op de gedachten van Lien en Morrie, kijk maar of je er wat aan hebt.



Nu even eten

Helder Nath en goede dingen om te overdenken. Als ik terugkijk naar vorig jaar zat ik in hetzelfde schuitje. Bij verlof BNJMN wist ik al dat baan ophield. Ik was kostwinner en wilde op zich wel voor mezelf beginnen, maar zag toch wel erg veel belemmeringen (vooral financieel, want wel hypotheek e.d.). Om die reden toen gekozen voor nog 1 keer een vaste baan, niet wetend dat dat zo snel alweer voorbij zou zijn . Voelde toen goed, we konden weer in een gezinsritme komen en inmiddels een aantal webwinkels (Linoleum) en eigen bedrijf rijker. Heb nu ook niet heel veel stress meer nu ik eerste opdracht heb en denk dat ik daarmee wel klein buffertje kan opbouwen. Blijft wel sappelen nog een tijdje, want spaargeld is onder een voor mij relaxed bedrag gekomen. En tevens weet je niet wanneer de volgende opdracht echt komt. Maar zoals ik er nu naar kijk heeft het ons veel rust gebracht, maar ben ik wel erg blij dat ik opstart na derde kind in loondienst heb gedaan. Zekerheden van inkomen waren toen voor mij/ons essentieel.



En dan nog een praktische vraag: wat bedoel je met dat je geen netwerk hebt? Je staat bij allerlei clubs ingeschreven, je wordt zelfs gewoon gebeld, dat is toch netwerk?

Overigens had ik paar weken voordat opdracht in zicht was absoluut wel heel veel stress. Kreeg het spaans benauwd van het feit dat we per maand echt veel minder geld hadden en dat ik dat niet kon aanvullen. En dat we ook echt nauwelijks ergens op konden bezuinigen, want grootste deel waren vaste lasten (huis, opvang etc). Heb toen nog niet echt gekeken naar vaste banen, omdat ik wel echt wist dat dit goede keus was, maar het had niet heel veel langer moeten duren. Uiteindelijk is geld wel een belangrijke factor.