Kinderen
alle pijlers
Mei 2008
zondag 26 augustus 2007 om 09:59
naamleeftijdbevallenvan deroepnaamgewicht (g) /cmAngela2824-04-20082eSophie3270g /48cmPlevier3430-04-20082eMiko3290g /49cmValdispert3403-05-20082ePablo3470g /51cmBowie03-05-20083eTim3380g /50cmPriek2704-05-20081eJens4400g /52cmSabrina2504-05-20082eNathalie4060g /52cmDurske3709-05-20082eAnnabel4340g /53cmBillybob2812-05-20081eZane3740gLeeuwedraak3113-05-20081eTara3955g /53cmRegina3214-05-20082eElise4500g /52cmMilagro3421-05-20081eIda3570gMelissa3024-05-20081eThierry3610g /50cmMoon2902-06-20082eThomas3600g /48cmCharmant2404-06-20082eYoshua5250g
dinsdag 27 januari 2009 om 20:50
Up! Up! Up! Up! Up! Up! Up! (7up, hihihi... sorry.)
Allemaal druk met de keinders? Geen tijd om te meelen?
Geen verwijt hoor, hier ook. Wou alleen even met jullie delen dat wij besloten hebben dat we voor een tweede kindje 'aan de slag gaan'. Dus. Hoop wel dat IEMAND van ons topic dit berichtje een dezer dagen ziet, anders is het ook zo sneu...
Halloohoo...?
Allemaal druk met de keinders? Geen tijd om te meelen?
Geen verwijt hoor, hier ook. Wou alleen even met jullie delen dat wij besloten hebben dat we voor een tweede kindje 'aan de slag gaan'. Dus. Hoop wel dat IEMAND van ons topic dit berichtje een dezer dagen ziet, anders is het ook zo sneu...
Halloohoo...?
woensdag 28 januari 2009 om 01:16
Haha, dat zou inderdaad sneu zijn Leeuwedraak!
Fijn om te lezen dat jullie voor een tweede kindje bezig gaan! Join the club, zou ik zeggen
We hebben inderdaad alweer een week niet geschreven... In mijn geval komt dat door drukte en hectiek! Ida vraagt op dit moment (nou ja, eigenlijk al vanaf de kerstdagen) behoorlijk veel aandacht. Ze wordt nu soms zelfs 's nachts wakker! Ik weet dat ik niet veel te klagen heb met een baby die de eerste zeven maanden zo makkelijk was als het maar kon, maar het is wel even omschakelen allemaal
Verder is ze nog steeds überschattig, ontzettend druk met van alles en nog wat. Ze wil nog steeds echt de hele tijd staan en is gelukkig ook weer veel aan het lachen (aan het begin van het jaar werd dat wat minder, en dat is stukken minder gezellig).
Nu is ze wat ziekjes, diarree en lichte verhoging. Het enige voordeel daarvan is dat ze nu lekker bij mij op schoot wil zitten! Gewoonlijk is het absoluut geen knuffelbaby (veel te actief) dus daar geniet ik nu wel even van!
Fijn om te lezen dat jullie voor een tweede kindje bezig gaan! Join the club, zou ik zeggen
We hebben inderdaad alweer een week niet geschreven... In mijn geval komt dat door drukte en hectiek! Ida vraagt op dit moment (nou ja, eigenlijk al vanaf de kerstdagen) behoorlijk veel aandacht. Ze wordt nu soms zelfs 's nachts wakker! Ik weet dat ik niet veel te klagen heb met een baby die de eerste zeven maanden zo makkelijk was als het maar kon, maar het is wel even omschakelen allemaal
Verder is ze nog steeds überschattig, ontzettend druk met van alles en nog wat. Ze wil nog steeds echt de hele tijd staan en is gelukkig ook weer veel aan het lachen (aan het begin van het jaar werd dat wat minder, en dat is stukken minder gezellig).
Nu is ze wat ziekjes, diarree en lichte verhoging. Het enige voordeel daarvan is dat ze nu lekker bij mij op schoot wil zitten! Gewoonlijk is het absoluut geen knuffelbaby (veel te actief) dus daar geniet ik nu wel even van!
woensdag 28 januari 2009 om 09:20
Oe, spannend Milagro en Leeuwedraak! Ik hoop voor jullie dat het maar snel raak mag zijn! Bij ons komt de gedachte aan een 2e ook steeds meer op, vooral omdat Jens zó ontzettend leuk gelukt is! Ik denk wel dat we in 2009 voor een 2e gaan, maar wanneer dat zal zijn?
We hebben eerst een huizenprobleem op te lossen, maw we moeten een nieuw huis!
Leeuwedraak, ons topic kakt inderdaad een beetje in... Jullie (je man dan) hadden nog wat twijfels toch, zijn die allemaal opgelost?
Milagro, hier ook zo'n aandachtsorgel hoor. Maar Jens is dat altijd wel een beetje geweest.
Valt het jullie ook op dat er altijd wel wat is met die kleintjes? Dan is hij weer snotverkouden, dan weer diarree, dan weer een uitbraak van eczeem, dan weer uitslag, dan weer tandjes, gisteren had ie plotseling bloedneuzen.
We hebben eerst een huizenprobleem op te lossen, maw we moeten een nieuw huis!
Leeuwedraak, ons topic kakt inderdaad een beetje in... Jullie (je man dan) hadden nog wat twijfels toch, zijn die allemaal opgelost?
Milagro, hier ook zo'n aandachtsorgel hoor. Maar Jens is dat altijd wel een beetje geweest.
Valt het jullie ook op dat er altijd wel wat is met die kleintjes? Dan is hij weer snotverkouden, dan weer diarree, dan weer een uitbraak van eczeem, dan weer uitslag, dan weer tandjes, gisteren had ie plotseling bloedneuzen.
woensdag 28 januari 2009 om 10:16
Hahaha, Milagro, zullen wij dan maar vast de basis leggen voor een nieuwe knutselclub? Ik hoop dat het allemaal mag lukken! ***duimduimduim***
Vervelend dat Ida ziekjes is. Maar zoals je al zegt: ieder nadeel heeft zijn voordeel, dus lekker knuffelen!!
Priek, mijn wederhelft is eigenlijk altijd degene van ons 2en die beren op de weg ziet. Vaak heel handig (als je een plan hebt kan hij je precies aanwijzen waar het fout zou kunnen gaan), soms om moedeloos van te worden. Voorbeeldje: ik had zelf (jaja!) heel verantwoord een hapje gemaakt van gestoomde verse erwtjes en gestoomde verse worteltjes met een gestoomd tartaartje. Helemaal 'Ouders van Nu'-goedgekeurd, zeg maar. Het eerste hapje leverde een vies gezicht op, bij het tweede hapje ging Tara zelfs huilen. Nou ja... stank voor dank. Maar goed, ik ben de beroerdste niet: ik trek een pakje Frutapura open en giet er wat overheen. Tadááá: opperdepop! Mijn vriend is dan gelijk zo van: "Maar straks lust ze alles alleen nog maar met appelmoes!". Hij heeft op zich wel een punt, maar van één keertje zo'n actie krijg je echt niet meteen een appelmoeskind denk ik dan, want verder eet ze alles. Dat soort dingen.
Tsja, en dat het druk zal worden als er een tweede bij mag komen, dat geloof ik onmiddelijk. Maar waar ik in andere topics lees dat mensen zo opzien tegen de slapeloze nachten... dat herken ik helemaal niet. Tara sliep vanaf de kraamweek al door, en de nachtvoeding vond ik zelf altijd een fijne voeding om te doen. Lekker met z'n tweetjes, gezellig. Het enige nadeel van de nachtvoeding is dat 'ie 's nachts is. Maar anderzijds heb ik me ook wel weer verbaasd over mijn eigen lichaam, en hoe flexibel dat is. Dat je eigenlijk overdag nog best veel kunt, ook als je 's nachts van 2 tot 4 bezig bent geweest met een aanval van krampjes.
Ik moet lachen om jouw verwoording van Jens, dat hij zo ontzettend leuk gelukt is. Tara is ook zo'n giga-lieverd, dat je het bijna bij één kind zou laten omdat je denkt dat een 2e nooit zó lief, leuk, gezellig, schattig enz enz kan zijn. Ze slaapt de hele nacht door, eet supergoed, vindt alles leuk, lacht naar iedereen, is gezond, kortom: ze gaat als een speer. Ik vraag me dan af: vergelijk je een tweede steeds met de eerste? Zijn die verwachtingen wel reeel? Of lukt het je om ten opzichte van een tweede kindje net zo blanco te staan als destijds ten opzichte van je eerste, toen je er nog de ballen verstand van had? Misschien kunnen moeders van twee of drie kinderen hier eens op reageren? (als die er nog zijn, want die zullen wel he-le-máál verstoken zijn van tijd om te forummen)
Om nog even terug te komen op de vraag of de twijfels weg zijn: ja, die zijn weg. Maar bepaalde vragen hou ik wel hoor! Eigenlijk zijn dat voornamelijk dezelfde vragen als toen we bezig waren voor de eerste:
- hoe zullen ze op het werk reageren?
- welke keuzes moet je maken qua opvang?
- blijft er nog tijd over voor mezelf, voor elkaar, voor Tara?
- ook niet onbelangrijk: zal het wel lukken?
Dat soort dingen. Maar dan kijk ik naar de ontzettende verrijking die Tara is en aan hoeveel èchte lol we met haar hebben, en dan verdwijnen die vragen weer naar de achtergrond. Voordeel is wel dat we in huis niets hoeven te veranderen. (Ja, toch wel: alle zooi opruimen die van de babykamer naar de andere leegstaande kamer is verhuisd toen Tara kwam, en die dan toch daadwerkelijk een keer opgeruimd moet worden als we die kamer voor Tara gaan inrichten. Maar da's het voordeel van 9 maanden levertijd.)
Milagro, naast je gezondheid, wat waren voor jullie nog meer redenen om nu (al?) voor een tweede kindje te gaan?
Vervelend dat Ida ziekjes is. Maar zoals je al zegt: ieder nadeel heeft zijn voordeel, dus lekker knuffelen!!
Priek, mijn wederhelft is eigenlijk altijd degene van ons 2en die beren op de weg ziet. Vaak heel handig (als je een plan hebt kan hij je precies aanwijzen waar het fout zou kunnen gaan), soms om moedeloos van te worden. Voorbeeldje: ik had zelf (jaja!) heel verantwoord een hapje gemaakt van gestoomde verse erwtjes en gestoomde verse worteltjes met een gestoomd tartaartje. Helemaal 'Ouders van Nu'-goedgekeurd, zeg maar. Het eerste hapje leverde een vies gezicht op, bij het tweede hapje ging Tara zelfs huilen. Nou ja... stank voor dank. Maar goed, ik ben de beroerdste niet: ik trek een pakje Frutapura open en giet er wat overheen. Tadááá: opperdepop! Mijn vriend is dan gelijk zo van: "Maar straks lust ze alles alleen nog maar met appelmoes!". Hij heeft op zich wel een punt, maar van één keertje zo'n actie krijg je echt niet meteen een appelmoeskind denk ik dan, want verder eet ze alles. Dat soort dingen.
Tsja, en dat het druk zal worden als er een tweede bij mag komen, dat geloof ik onmiddelijk. Maar waar ik in andere topics lees dat mensen zo opzien tegen de slapeloze nachten... dat herken ik helemaal niet. Tara sliep vanaf de kraamweek al door, en de nachtvoeding vond ik zelf altijd een fijne voeding om te doen. Lekker met z'n tweetjes, gezellig. Het enige nadeel van de nachtvoeding is dat 'ie 's nachts is. Maar anderzijds heb ik me ook wel weer verbaasd over mijn eigen lichaam, en hoe flexibel dat is. Dat je eigenlijk overdag nog best veel kunt, ook als je 's nachts van 2 tot 4 bezig bent geweest met een aanval van krampjes.
Ik moet lachen om jouw verwoording van Jens, dat hij zo ontzettend leuk gelukt is. Tara is ook zo'n giga-lieverd, dat je het bijna bij één kind zou laten omdat je denkt dat een 2e nooit zó lief, leuk, gezellig, schattig enz enz kan zijn. Ze slaapt de hele nacht door, eet supergoed, vindt alles leuk, lacht naar iedereen, is gezond, kortom: ze gaat als een speer. Ik vraag me dan af: vergelijk je een tweede steeds met de eerste? Zijn die verwachtingen wel reeel? Of lukt het je om ten opzichte van een tweede kindje net zo blanco te staan als destijds ten opzichte van je eerste, toen je er nog de ballen verstand van had? Misschien kunnen moeders van twee of drie kinderen hier eens op reageren? (als die er nog zijn, want die zullen wel he-le-máál verstoken zijn van tijd om te forummen)
Om nog even terug te komen op de vraag of de twijfels weg zijn: ja, die zijn weg. Maar bepaalde vragen hou ik wel hoor! Eigenlijk zijn dat voornamelijk dezelfde vragen als toen we bezig waren voor de eerste:
- hoe zullen ze op het werk reageren?
- welke keuzes moet je maken qua opvang?
- blijft er nog tijd over voor mezelf, voor elkaar, voor Tara?
- ook niet onbelangrijk: zal het wel lukken?
Dat soort dingen. Maar dan kijk ik naar de ontzettende verrijking die Tara is en aan hoeveel èchte lol we met haar hebben, en dan verdwijnen die vragen weer naar de achtergrond. Voordeel is wel dat we in huis niets hoeven te veranderen. (Ja, toch wel: alle zooi opruimen die van de babykamer naar de andere leegstaande kamer is verhuisd toen Tara kwam, en die dan toch daadwerkelijk een keer opgeruimd moet worden als we die kamer voor Tara gaan inrichten. Maar da's het voordeel van 9 maanden levertijd.)
Milagro, naast je gezondheid, wat waren voor jullie nog meer redenen om nu (al?) voor een tweede kindje te gaan?
woensdag 28 januari 2009 om 10:52
Leeuwedraak, onze wederhelften zouden broers kunnen zijn! Mijn lief heeft ook heel veel tijd nodig om beslissingen te nemen. Waar ik beslissingen vaak te snel neem zonder goede overwegingen, kan hij eindeloos lang nadenken over dingen. Dat zorgt over en weer wel eens voor irriataties, maar aan de andere kant hebben we samen wel een mooi evenwicht, denk ik. Hij weerhoudt mij van impuls-aankopen, ik kan hem soms wat eerder over de streep trekken.
Wat hapjes betreft: Ik ben degene die daar altijd initaitief in neemt. Als het aan mijn vriend had gelegen, dan leefde Jens nu nog op 6 flessen melk per dag Hij ziet gewoon niet in dat zijn eetschema wel eens 'aan verandering toe is'.
Om in te gaan op jouw vragen:
Hoe zullen ze op het werk reageren? Tja, je bent er weer even 4 maanden tussenuit. Maar of dat nou nu is, of over 2 jaar, maakt dan ook weinig uit.
Welke keuzes qua opvang? Ik ga ervanuit dat in ons geval baby2 gewoon meegaat in het opvangschema dat we nu hebben. Dus geen wijzigingen, even afgezien van de plek bij het kdv. (Hee, ik kan baby2 wel alvast op gaan geven! )
Blijft er nog tijd over voor elkaar? Tja, lastig. Voordeel is dat die kleintjes om 7 uur in bed liggen, en dan heb je tijd voor elkaar. Ik denk echter dat de overgang van 'saampjes' naar 1 kind groter is dan de overgang naar 2 kindjes. Maar ik ben ook maar een leek met 1 kind, dus ik heb geen ervaring.
Zal het wel lukken? Daar denk ik ook weleens over na. Bij Jens ging het allemaal erg snel (2 maanden), hoe zal dat nu zijn? Ik heb het onredelijke idee dat we nu pats-boem een tweede maken, maar daar kan ik weleens flink in teleurgesteld gaan worden.
Herkenbaarheid alom dus, met het verschil dat wij nog even wachten met 'klussen'.
Wat hapjes betreft: Ik ben degene die daar altijd initaitief in neemt. Als het aan mijn vriend had gelegen, dan leefde Jens nu nog op 6 flessen melk per dag Hij ziet gewoon niet in dat zijn eetschema wel eens 'aan verandering toe is'.
Om in te gaan op jouw vragen:
Hoe zullen ze op het werk reageren? Tja, je bent er weer even 4 maanden tussenuit. Maar of dat nou nu is, of over 2 jaar, maakt dan ook weinig uit.
Welke keuzes qua opvang? Ik ga ervanuit dat in ons geval baby2 gewoon meegaat in het opvangschema dat we nu hebben. Dus geen wijzigingen, even afgezien van de plek bij het kdv. (Hee, ik kan baby2 wel alvast op gaan geven! )
Blijft er nog tijd over voor elkaar? Tja, lastig. Voordeel is dat die kleintjes om 7 uur in bed liggen, en dan heb je tijd voor elkaar. Ik denk echter dat de overgang van 'saampjes' naar 1 kind groter is dan de overgang naar 2 kindjes. Maar ik ben ook maar een leek met 1 kind, dus ik heb geen ervaring.
Zal het wel lukken? Daar denk ik ook weleens over na. Bij Jens ging het allemaal erg snel (2 maanden), hoe zal dat nu zijn? Ik heb het onredelijke idee dat we nu pats-boem een tweede maken, maar daar kan ik weleens flink in teleurgesteld gaan worden.
Herkenbaarheid alom dus, met het verschil dat wij nog even wachten met 'klussen'.
woensdag 28 januari 2009 om 14:17
quote:leeuwedraak schreef op 28 januari 2009 @ 10:16:
Milagro, naast je gezondheid, wat waren voor jullie nog meer redenen om nu (al?) voor een tweede kindje te gaan?
Even kort hierop reageren (op een ander tijdstip hopelijk weer wat uitgebreider, zit nu op werk): in eerste instantie was het echt puur mijn gezondheid waardoor we besloten om zo snel mogelijk voor een tweede te gaan.
Zoals ik volgens mij al eens schreef, ben ik door de behandelingen die ik heb gehad biologisch tien jaar ouder dan mijn werkelijke leeftijd. Dus al 45 . Wie weet wanneer de overgang zal toeslaan!
Maar de afgelopen tijd is daar nog een reden bij gekomen. Namelijk dat het me veel prettiger lijkt om de periode met luiers en flesjes gewoon achter elkaar door te maken dan om na een paar jaar weer helemaal overnieuw te beginnen. En hoe sneller de kinderen op elkaar komen, hoe langer de periode is dat ze op hetzelfde kdv en later op dezelfde school zitten, wat het praktisch gezien ook weer makkelijker maakt.
Maar goed, je kunt het niet afdwingen. We wachten rustig af. Zoals mijn oncoloog zei: doe er maar niet te moeilijk over, dan komt het vanzelf. (Waarop ik zei: nou ja, helemaal vanzelf natuurlijk niet...)
Milagro, naast je gezondheid, wat waren voor jullie nog meer redenen om nu (al?) voor een tweede kindje te gaan?
Even kort hierop reageren (op een ander tijdstip hopelijk weer wat uitgebreider, zit nu op werk): in eerste instantie was het echt puur mijn gezondheid waardoor we besloten om zo snel mogelijk voor een tweede te gaan.
Zoals ik volgens mij al eens schreef, ben ik door de behandelingen die ik heb gehad biologisch tien jaar ouder dan mijn werkelijke leeftijd. Dus al 45 . Wie weet wanneer de overgang zal toeslaan!
Maar de afgelopen tijd is daar nog een reden bij gekomen. Namelijk dat het me veel prettiger lijkt om de periode met luiers en flesjes gewoon achter elkaar door te maken dan om na een paar jaar weer helemaal overnieuw te beginnen. En hoe sneller de kinderen op elkaar komen, hoe langer de periode is dat ze op hetzelfde kdv en later op dezelfde school zitten, wat het praktisch gezien ook weer makkelijker maakt.
Maar goed, je kunt het niet afdwingen. We wachten rustig af. Zoals mijn oncoloog zei: doe er maar niet te moeilijk over, dan komt het vanzelf. (Waarop ik zei: nou ja, helemaal vanzelf natuurlijk niet...)
woensdag 28 januari 2009 om 19:12
quote:Milagro schreef op 28 januari 2009 @ 14:17:
Maar goed, je kunt het niet afdwingen. We wachten rustig af. Zoals mijn oncoloog zei: doe er maar niet te moeilijk over, dan komt het vanzelf. (Waarop ik zei: nou ja, helemaal vanzelf natuurlijk niet...)
Hihi, nee, helemaal vanzelf gaat het (gelukkig!) niet. Stel je voor, je stapt uit de bus en je bent zwanger. Maar van wie?!?
Zo'n 'Doe er maar niet te moeilijk over'-opmerking vind ik altijd moeilijk te plaatsen. Toen het bij ons de vorige keer niet wilde lukken ivm haperende/geen cyclus wil je er eigenlijk geen issue van maken, maar iedere keer dat wij sexten had ik wel van die gedachten in de trant van 'Dit heeft toch geen zin' (alsof een kind maken het enige nut van sex is...) of 'Zou het nu misschien toch lukken?'. Alsof er een groenblauw gespikkelde olifant in de kamer staat, maar daar mag je niet naar kijken, dat idee. Hoewel het goed bedoeld is hoor, daar begrijp ik best!
Ik herken me wel in je opmerking van de praktische kant. Het lijkt mij ook leuk als je kids lekker met elkaar kunnen spelen omdat het leeftijdsverschil niet zo groot is. Mijn vriend scheelt 4 jaar met zijn zus, dat was vroeger best wel veel (qua spelen enzo). Maar goed, mijn schoonouders hadden het ook wel eerder gewild maar het komt zoals het komt.
Oh, de oven piept... pizzatijd!
Groetjes,
Leeuwedraak
Maar goed, je kunt het niet afdwingen. We wachten rustig af. Zoals mijn oncoloog zei: doe er maar niet te moeilijk over, dan komt het vanzelf. (Waarop ik zei: nou ja, helemaal vanzelf natuurlijk niet...)
Hihi, nee, helemaal vanzelf gaat het (gelukkig!) niet. Stel je voor, je stapt uit de bus en je bent zwanger. Maar van wie?!?
Zo'n 'Doe er maar niet te moeilijk over'-opmerking vind ik altijd moeilijk te plaatsen. Toen het bij ons de vorige keer niet wilde lukken ivm haperende/geen cyclus wil je er eigenlijk geen issue van maken, maar iedere keer dat wij sexten had ik wel van die gedachten in de trant van 'Dit heeft toch geen zin' (alsof een kind maken het enige nut van sex is...) of 'Zou het nu misschien toch lukken?'. Alsof er een groenblauw gespikkelde olifant in de kamer staat, maar daar mag je niet naar kijken, dat idee. Hoewel het goed bedoeld is hoor, daar begrijp ik best!
Ik herken me wel in je opmerking van de praktische kant. Het lijkt mij ook leuk als je kids lekker met elkaar kunnen spelen omdat het leeftijdsverschil niet zo groot is. Mijn vriend scheelt 4 jaar met zijn zus, dat was vroeger best wel veel (qua spelen enzo). Maar goed, mijn schoonouders hadden het ook wel eerder gewild maar het komt zoals het komt.
Oh, de oven piept... pizzatijd!
Groetjes,
Leeuwedraak
woensdag 28 januari 2009 om 22:07
quote:leeuwedraak schreef op 28 januari 2009 @ 19:12:
Zo'n 'Doe er maar niet te moeilijk over'-opmerking vind ik altijd moeilijk te plaatsen. Toen het bij ons de vorige keer niet wilde lukken ivm haperende/geen cyclus wil je er eigenlijk geen issue van maken (...)
Ja, ik snap wat je bedoelt. Voordat ik ziek werd, heb ik heel lang geprobeerd om in verwachting te raken, wat dus niet gelukt is, en kon ik er ook niet goed tegen als mensen er zo luchtigjes over deden. Maar goed, ik ken mijn arts langer dan vandaag en van hem kan ik het prima hebben. Hij ziet nooit zoveel problemen. Elk gesprek begint hij met de vraag: "Hoe gaat het? Goed zeker?" (ook in de periode dat ik de meest verschrikkelijke behandelingen onderging met heftige bijwerkingen en uitgemergeld op het spreekuur verscheen ) Maar goed, dat terzijde.
Mocht er een tweede komen, dan is er hier ook nog een hoop werk aan de winkel in huis! Want onze studeerkamer zal er dan aan moeten geloven (we hebben in totaal drie slaapkamers, dus tja). Ik moet er eerlijk gezegd niet aan denken om al die boeken in de woonkamer te hebben, maar er is geen andere oplossing. Ik ga dan in ieder geval een heleboel boeken wegdoen/verkopen!
Over hoe ze op mijn werk zouden reageren op een tweede zwangerschap binnen korte tijd, maak ik me niet zo druk. Ze zullen niet direct staan te juichen, maar ik ben niet bepaald onvervangbaar: ik heb 50 directe collega's die mijn werk naadloos kunnen overnemen. Ook is er budget om mensen in te huren om mijn werk tijdelijk over te nemen. Daarnaast werk ik al bijna acht jaar bij mijn huidige werkgever (heb mijn sporen ondertussen al verdiend) en ben ik voorlopig niet van plan om daar verandering in te brengen. Wat Priek al zegt: of ik nou over twee jaar zwanger raak of nu, dat maakt dan niet zo veel uit. Hoe dan ook vind ik dit in ieder geval geen reden om af te zien van een zwangerschap of om die uit te stellen!
Een groot leeftijdsverschil zou ik voor de kinderen niet zo erg vinden. Mijn zus en ik schelen zes jaar en hadden vroeger eigenlijk nooit ruzie. We speelden niet op gelijk niveau samen, maar brachten wel veel tijd met elkaar door, waarin mijn zus mij dingen leerde of met mij aan het tutten was. Ik heb daar goede herinneringen aan en mijn zus ook, volgens mij. Bovendien ken ik juist veel mensen met een broer of zus met weinig leeftijdsverschil die elkaar vroeger de tent uit vochten! Daar zie ik dus juist tegenop als ik snel weer zwanger zou raken...
Voorlopig heb ik mijn handen in ieder geval vol aan Ida!
Die nu trouwens heerlijk ligt te slapen in haar ledikant, met haar duimpje in haar mond
Zo'n 'Doe er maar niet te moeilijk over'-opmerking vind ik altijd moeilijk te plaatsen. Toen het bij ons de vorige keer niet wilde lukken ivm haperende/geen cyclus wil je er eigenlijk geen issue van maken (...)
Ja, ik snap wat je bedoelt. Voordat ik ziek werd, heb ik heel lang geprobeerd om in verwachting te raken, wat dus niet gelukt is, en kon ik er ook niet goed tegen als mensen er zo luchtigjes over deden. Maar goed, ik ken mijn arts langer dan vandaag en van hem kan ik het prima hebben. Hij ziet nooit zoveel problemen. Elk gesprek begint hij met de vraag: "Hoe gaat het? Goed zeker?" (ook in de periode dat ik de meest verschrikkelijke behandelingen onderging met heftige bijwerkingen en uitgemergeld op het spreekuur verscheen ) Maar goed, dat terzijde.
Mocht er een tweede komen, dan is er hier ook nog een hoop werk aan de winkel in huis! Want onze studeerkamer zal er dan aan moeten geloven (we hebben in totaal drie slaapkamers, dus tja). Ik moet er eerlijk gezegd niet aan denken om al die boeken in de woonkamer te hebben, maar er is geen andere oplossing. Ik ga dan in ieder geval een heleboel boeken wegdoen/verkopen!
Over hoe ze op mijn werk zouden reageren op een tweede zwangerschap binnen korte tijd, maak ik me niet zo druk. Ze zullen niet direct staan te juichen, maar ik ben niet bepaald onvervangbaar: ik heb 50 directe collega's die mijn werk naadloos kunnen overnemen. Ook is er budget om mensen in te huren om mijn werk tijdelijk over te nemen. Daarnaast werk ik al bijna acht jaar bij mijn huidige werkgever (heb mijn sporen ondertussen al verdiend) en ben ik voorlopig niet van plan om daar verandering in te brengen. Wat Priek al zegt: of ik nou over twee jaar zwanger raak of nu, dat maakt dan niet zo veel uit. Hoe dan ook vind ik dit in ieder geval geen reden om af te zien van een zwangerschap of om die uit te stellen!
Een groot leeftijdsverschil zou ik voor de kinderen niet zo erg vinden. Mijn zus en ik schelen zes jaar en hadden vroeger eigenlijk nooit ruzie. We speelden niet op gelijk niveau samen, maar brachten wel veel tijd met elkaar door, waarin mijn zus mij dingen leerde of met mij aan het tutten was. Ik heb daar goede herinneringen aan en mijn zus ook, volgens mij. Bovendien ken ik juist veel mensen met een broer of zus met weinig leeftijdsverschil die elkaar vroeger de tent uit vochten! Daar zie ik dus juist tegenop als ik snel weer zwanger zou raken...
Voorlopig heb ik mijn handen in ieder geval vol aan Ida!
Die nu trouwens heerlijk ligt te slapen in haar ledikant, met haar duimpje in haar mond
donderdag 29 januari 2009 om 20:28
ha wat leuk, ik hoop dat jullie namen snel bij een *eind 2009/begin 2010- topic* verschijnen!
Het griepvirus waart hier rond, man/kind/baby zijn ziek en zielig en ik mag rondrennen met theetjes, beschuitjes, speentjes en borst.. ik hoop dat het snel beter gaat, want nu ben ik een beetje
aan het kwakkelen.
Tja, we hebben hier wel een groot leeftijdsverschil, en het is nu eenmaal zo. Het is wel zo dat het nu met een tweede best wel weer voelt als 'opnieuw beginnen'; wat Leeuwendraak ook al eens zei: je kan maar beter die tropenjaren achter elkaar hebben.
Ergens vergelijk ik yoshua wel met oudste, maar tegelijkertijd zijn ze zo verschillend, en zo anders qua karakter.
Wel vind ik mezelf wat makkelijker nu, ik maak me niet meer zo heel erg druk, als 'ie niet wil eten, nouja, dan maar straks, of anders morgen. Hij wordt heus wel groot.
En een tweede gaat toch meer mee in je ritme, bij de eerste moet je veel meer 'veranderen' qua ritme.
Pff, nu ga ik even lekker douchen..
Het griepvirus waart hier rond, man/kind/baby zijn ziek en zielig en ik mag rondrennen met theetjes, beschuitjes, speentjes en borst.. ik hoop dat het snel beter gaat, want nu ben ik een beetje
aan het kwakkelen.
Tja, we hebben hier wel een groot leeftijdsverschil, en het is nu eenmaal zo. Het is wel zo dat het nu met een tweede best wel weer voelt als 'opnieuw beginnen'; wat Leeuwendraak ook al eens zei: je kan maar beter die tropenjaren achter elkaar hebben.
Ergens vergelijk ik yoshua wel met oudste, maar tegelijkertijd zijn ze zo verschillend, en zo anders qua karakter.
Wel vind ik mezelf wat makkelijker nu, ik maak me niet meer zo heel erg druk, als 'ie niet wil eten, nouja, dan maar straks, of anders morgen. Hij wordt heus wel groot.
En een tweede gaat toch meer mee in je ritme, bij de eerste moet je veel meer 'veranderen' qua ritme.
Pff, nu ga ik even lekker douchen..
maandag 2 februari 2009 om 09:13
Goeiemorgen,
wat spannend om weer klussers in ons midden te hebben. Veel plezier!!
Hmm, leeftijdsverschil. Hier ook 4 jaar tussen. Eigenlijk had ik al wel een jaar eerder gewild, maar het was beter voor mijn bekken als ik in de zwangerschap helemaal niet hoefde te tillen. Je kunt nou eenmaal wel van alles willen, maar soms loopt het anders. Ik geniet trouwens geweldig van het leeftijdsverschil. Tijdens de zwangerschap heeft dochter alles meegemaakt en zij vermaakt Miko nu. Zij geeft hem een speen, speelgoed, aandacht, de fles, zijn toetje etc. Haha, wij doen ook nog wat hoor, maar zij is zo gek op hem. Ieder zijn eigen idee en zolang je er maar van geniet, toch?
Wat ik trouwens wel erg vervelend vind is als mensen waar ik bij zit beginnen over dat een groot verschil in leeftijd hen helemaal niet leuk lijkt, lastig, nee hoor, zij wilden echt niet meer dan 2 jaar er tussen. Jeetje, alsof iedereen zijn kinderen zo makkelijk kan plannen.
En over je werk zou ik me totaal niet druk maken. Als ze het al lastig vinden, dan interesseert jou dat niks meer, want zwanger!!!
Hier ook griep geweest, dochter een week ziek geweest, hele hoge koorts brrr, en hoesten!! Miko heeft al een week een lekbak nodig ipv een zakdoekje en nu ben ik zwaar verkouden! Over een paar dagen manlief en dan zijn we weer klaar:)
Zit er eigenlijk al een baby in een autostoel? De mc wordt wat krapper, hoewel Miko vrij klein is. Dus dan zouden andere grotere baby's al helemaal klem zitten waarschijnlijk?
Miko is vorige week bij het cb geweest en was 70 cm en 7700 gram. Aan de kleine kant dus. Maar toen ik vertelde wat hij allemaal eet op een dag moest ze erg lachen. Hij heeft het blijkbaar allemaal nodig, hij tijgert hier km's door het huis, heeft de playstation en de dvd's ontdekt, het openhaardhout, snoeren, de hond, de keuken etc. Hij papegaait " Hai, hai" en als ik hem uit bed kom halen zwaait hij naar me. SMELT!!!
Nou, nog een kopje koffie en adn aan de slag, groetjes Plevier
wat spannend om weer klussers in ons midden te hebben. Veel plezier!!
Hmm, leeftijdsverschil. Hier ook 4 jaar tussen. Eigenlijk had ik al wel een jaar eerder gewild, maar het was beter voor mijn bekken als ik in de zwangerschap helemaal niet hoefde te tillen. Je kunt nou eenmaal wel van alles willen, maar soms loopt het anders. Ik geniet trouwens geweldig van het leeftijdsverschil. Tijdens de zwangerschap heeft dochter alles meegemaakt en zij vermaakt Miko nu. Zij geeft hem een speen, speelgoed, aandacht, de fles, zijn toetje etc. Haha, wij doen ook nog wat hoor, maar zij is zo gek op hem. Ieder zijn eigen idee en zolang je er maar van geniet, toch?
Wat ik trouwens wel erg vervelend vind is als mensen waar ik bij zit beginnen over dat een groot verschil in leeftijd hen helemaal niet leuk lijkt, lastig, nee hoor, zij wilden echt niet meer dan 2 jaar er tussen. Jeetje, alsof iedereen zijn kinderen zo makkelijk kan plannen.
En over je werk zou ik me totaal niet druk maken. Als ze het al lastig vinden, dan interesseert jou dat niks meer, want zwanger!!!
Hier ook griep geweest, dochter een week ziek geweest, hele hoge koorts brrr, en hoesten!! Miko heeft al een week een lekbak nodig ipv een zakdoekje en nu ben ik zwaar verkouden! Over een paar dagen manlief en dan zijn we weer klaar:)
Zit er eigenlijk al een baby in een autostoel? De mc wordt wat krapper, hoewel Miko vrij klein is. Dus dan zouden andere grotere baby's al helemaal klem zitten waarschijnlijk?
Miko is vorige week bij het cb geweest en was 70 cm en 7700 gram. Aan de kleine kant dus. Maar toen ik vertelde wat hij allemaal eet op een dag moest ze erg lachen. Hij heeft het blijkbaar allemaal nodig, hij tijgert hier km's door het huis, heeft de playstation en de dvd's ontdekt, het openhaardhout, snoeren, de hond, de keuken etc. Hij papegaait " Hai, hai" en als ik hem uit bed kom halen zwaait hij naar me. SMELT!!!
Nou, nog een kopje koffie en adn aan de slag, groetjes Plevier
maandag 2 februari 2009 om 10:37
Hi meiden,
wat spannend allemaal zeg! Ik moet er eerlijk gezegd niet aan denken om weer zwanger te raken nu! haha
Vind het heerlijk om mijn oude figuur weer terug te hebben, wijntjes te drinken en geen last meer van de hormonen te hebben!
Zoals ik al eerder vertelde, komt er hier geen tweede kindje.. Respect voor jullie hoe jullie het allemaal draaiende wetende te houden met de kids!
Misschien ben ik ook wel een beetje egoistisch, ik geniet erg veel van de kleine meid. Ik merk wel dat ik ook nog tijd voor mezelf nodig moet hebben. Daarbij komt nog het gezinsleven, je vrienden, werk, sporten etc etc.
Ik ben heeeeeeeeeeel benieuwd hoe het jullie vergaat!
wat spannend allemaal zeg! Ik moet er eerlijk gezegd niet aan denken om weer zwanger te raken nu! haha
Vind het heerlijk om mijn oude figuur weer terug te hebben, wijntjes te drinken en geen last meer van de hormonen te hebben!
Zoals ik al eerder vertelde, komt er hier geen tweede kindje.. Respect voor jullie hoe jullie het allemaal draaiende wetende te houden met de kids!
Misschien ben ik ook wel een beetje egoistisch, ik geniet erg veel van de kleine meid. Ik merk wel dat ik ook nog tijd voor mezelf nodig moet hebben. Daarbij komt nog het gezinsleven, je vrienden, werk, sporten etc etc.
Ik ben heeeeeeeeeeel benieuwd hoe het jullie vergaat!
dinsdag 3 februari 2009 om 10:05
PLevier, wij zijn toevallig dit weekend wezen kijken naar een grotere autostoel. Jens behoort tot de 'grotere' kindjes van dit topic geloof ik (we moeten maandag naar het cb, maar in december was hij al 75 cm en 9 kilo...). Hij begint al behoorlijk krap te zitten in de maxi-cosi. Ik heb ergens gelezen dat je kind over moet naar een grotere stoel als zijn hoofd boven de maxi-cosi uitkomt, en dat is nog niet het geval bij Jens. Maar ik moet zeggen dat het mij wel lekker lijkt om een vaste stoel in de auto te hebben. Tjee, misschien ligt het aan mijn olifantje, maar wat wordt die maxi-cosi zwaar!
Wat opvallend he? Hoeveel leuk speelgoed die kleintjes ook hebben, ze moeten altijd aan de dvd-speler frummelen, aan de planten trekken, op de prullenbak slaan, aan papa's wijnrek trekken, aan de snoeren van de boxen trekken.
Voor wat betreft het leeftijdsverschil: Ik denk dat voor alle leeftijden wel iets te zeggen valt. Tussen mij en mijn zusje zit 1,5 jaar, en dat was best weinig. Vroeger lagen we regelmatig vechtend over de grond te rollen, vanaf de puberteit zijn we de beste vriendinnen. Vriend en zijn zusje schelen 4 jaar, en die hebben ook een hele goede band. Ons lijkt het leuk als er zo'n 2-3 jaar tussen zit. Maar dat moet ook allemaal maar net lukken natuurlijk. We zien het wel.
Zitaa, ik kan me jouw bedenkingen ook wel voorstellen. Ik merk dat ik nu al weinig tijd heb voor mezelf (lees: tijd maak voor mezelf) en hoe vreselijk druk zal het straks met een kleine wel niet worden? Maar het verlangen naar zo'n tweede gup is toch groter.
Wat opvallend he? Hoeveel leuk speelgoed die kleintjes ook hebben, ze moeten altijd aan de dvd-speler frummelen, aan de planten trekken, op de prullenbak slaan, aan papa's wijnrek trekken, aan de snoeren van de boxen trekken.
Voor wat betreft het leeftijdsverschil: Ik denk dat voor alle leeftijden wel iets te zeggen valt. Tussen mij en mijn zusje zit 1,5 jaar, en dat was best weinig. Vroeger lagen we regelmatig vechtend over de grond te rollen, vanaf de puberteit zijn we de beste vriendinnen. Vriend en zijn zusje schelen 4 jaar, en die hebben ook een hele goede band. Ons lijkt het leuk als er zo'n 2-3 jaar tussen zit. Maar dat moet ook allemaal maar net lukken natuurlijk. We zien het wel.
Zitaa, ik kan me jouw bedenkingen ook wel voorstellen. Ik merk dat ik nu al weinig tijd heb voor mezelf (lees: tijd maak voor mezelf) en hoe vreselijk druk zal het straks met een kleine wel niet worden? Maar het verlangen naar zo'n tweede gup is toch groter.
dinsdag 3 februari 2009 om 13:33
Ik vind de maxicosi ook heel zwaar worden hoor Priek! In ieder geval als Ida erin zit. De babygroep zit op het kdv op de eerste etage en ik moet dan met Ida in de maxicosi de trap op. Dat red ik bijna niet meer...
Wij gaan binnenkort ook een autostoeltje kopen (heb nog geen idee wat voor een! Heeft iemand tips?) en ook een fietsstoeltje voor voorop de fiets. Tot nu toe zit ze achterop de fiets in de maxicosi-drager, maar daar heb ik het nu wel een beetje mee gehad (onder meer vanwege het omhoog tillen van de maxicosi met Ida erin, want die maxicosi-drager zit vrij hoog op de bagagedrager).
Ook hier heeft het griepvirus toegeslagen. Zelf heb ik een buikgriepje opgelopen en Ida heeft al een week heftige diarree. Sinds twee dagen is ze ook koortsig. Bijna elke nacht wordt ze wakker met een uitpuilende luier en poep tot aan haar nek/kin (afhankelijk van hoe ze gelegen heeft). Zo zielig! We moeten haar dan middenin de nacht onder de douche zetten, want met billendoekjes kom je niet ver met zulke poepdrama's...
We zijn net terug van het consultatiebureau en ze weegt nu 8345 gram en is 73,2 cm lang. Ze volgt keurig haar groeicurve (gewicht ligt exact op het gemiddelde en haar lengte is +1).
Ida is dan wel langer en zwaarder dan Miko, Plevier, maar in tegenstelling tot hem eet zij nog steeds dramatisch slecht!
Sinds ze diarree heeft wil ze alleen nog maar de fles! Dus we zijn sindsdien weer terug op volledige flesvoeding! Hoezo een stap terug? Maar ook voordat ze ziek werd, boekten we niet heel veel vooruitgang met het eten. Het lijkt gewoon alsof ze er helemaal geen interesse in heeft en/of er gewoon nog niet aan toe is.
Gelukkig waren ze bij het consultatiebureau niet gealarmeerd over het eten, omdat ze prima groeit en zich op alle andere vlakken buitengewoon goed en snel ontwikkelt. We moeten gewoon doorgaan met wat we al deden: haar op regelmatige tijden voedsel aanbieden en er geen druk op leggen. Zodra ze van de diarree af is, moeten we de flesvoeding weer terugbrengen en de laatste fles er helemaal af laten. Die kreeg ze namelijk nog steeds rond 22.30 uur, omdat we bang waren dat ze anders niet genoeg binnenkreeg. Maar dat mag binnenkort dus niet meer. Vind ik wel jammer, want dat was altijd mijn favoriete voeding.
Wij gaan binnenkort ook een autostoeltje kopen (heb nog geen idee wat voor een! Heeft iemand tips?) en ook een fietsstoeltje voor voorop de fiets. Tot nu toe zit ze achterop de fiets in de maxicosi-drager, maar daar heb ik het nu wel een beetje mee gehad (onder meer vanwege het omhoog tillen van de maxicosi met Ida erin, want die maxicosi-drager zit vrij hoog op de bagagedrager).
Ook hier heeft het griepvirus toegeslagen. Zelf heb ik een buikgriepje opgelopen en Ida heeft al een week heftige diarree. Sinds twee dagen is ze ook koortsig. Bijna elke nacht wordt ze wakker met een uitpuilende luier en poep tot aan haar nek/kin (afhankelijk van hoe ze gelegen heeft). Zo zielig! We moeten haar dan middenin de nacht onder de douche zetten, want met billendoekjes kom je niet ver met zulke poepdrama's...
We zijn net terug van het consultatiebureau en ze weegt nu 8345 gram en is 73,2 cm lang. Ze volgt keurig haar groeicurve (gewicht ligt exact op het gemiddelde en haar lengte is +1).
Ida is dan wel langer en zwaarder dan Miko, Plevier, maar in tegenstelling tot hem eet zij nog steeds dramatisch slecht!
Sinds ze diarree heeft wil ze alleen nog maar de fles! Dus we zijn sindsdien weer terug op volledige flesvoeding! Hoezo een stap terug? Maar ook voordat ze ziek werd, boekten we niet heel veel vooruitgang met het eten. Het lijkt gewoon alsof ze er helemaal geen interesse in heeft en/of er gewoon nog niet aan toe is.
Gelukkig waren ze bij het consultatiebureau niet gealarmeerd over het eten, omdat ze prima groeit en zich op alle andere vlakken buitengewoon goed en snel ontwikkelt. We moeten gewoon doorgaan met wat we al deden: haar op regelmatige tijden voedsel aanbieden en er geen druk op leggen. Zodra ze van de diarree af is, moeten we de flesvoeding weer terugbrengen en de laatste fles er helemaal af laten. Die kreeg ze namelijk nog steeds rond 22.30 uur, omdat we bang waren dat ze anders niet genoeg binnenkreeg. Maar dat mag binnenkort dus niet meer. Vind ik wel jammer, want dat was altijd mijn favoriete voeding.
dinsdag 3 februari 2009 om 16:07
Ja, Milagro, ik wil ook tips mbt het autostoeltje! Uit gewoonte zou ik de maxi-cosi Tobi kopen, met het idee dat Maxi-cosi het beste is. Maar die zijn duur!! Oke, nu moet Jens er als het goed is bijna 3 jaar mee doen, maar toch, tussen de 200 en 250 euro. Bij de Hema kun je ook autostoeltjes halen, en die zijn maar 85 euro. Maar ja, is die dan wel veilig genoeg?
Dilemma's, dilemma's. Dus de tips zijn van harte welkom!
Milagro, zielig dat Ida zo'n diarree heeft! Ook voor jou/jullie, want al die nachtelijke douche-expedities gaan je vast niet in de koude kleren gaan zitten. Lastig dat Ida nog steeds niet wil eten! (het scheelt wel een hele smeerboel )
Dilemma's, dilemma's. Dus de tips zijn van harte welkom!
Milagro, zielig dat Ida zo'n diarree heeft! Ook voor jou/jullie, want al die nachtelijke douche-expedities gaan je vast niet in de koude kleren gaan zitten. Lastig dat Ida nog steeds niet wil eten! (het scheelt wel een hele smeerboel )
dinsdag 3 februari 2009 om 17:52
Wat grappig dat de eetgewoontes dus niks zeggen over gewicht! Met Miko zijn we ook even een stap terug, menner wil alleen nog maar potjes van 6 maanden, alleen pasta met tonijn vindt hij lekker van 8 maanden. Vers maakt het hem niet uit, stukjes of geprakt. Maar zijn fles vindt hij het allerlekkerst, vooral met Bambix erin. Lekkerbek!
Oei, dat is niet zo fijn voor jullie Milagro. Getsie, en zielig voor Ida natuurlijk.
Ik draag Miko nooit in de mc, ik heb hem altijd op de arm. En dan vooral links, dit ivm zijn voorkeurshouding. Maar dat is dan weer net mijn zwakke arm, hihi, ik kweek flinke spieren op deze manier.
Zitaa, geniet vooral van wat je nu hebt en wees blij dat je zelf zo goed voelt wat je moet doen. Er zijn al genoeg moeders die de kinderen afsnauwt omdat ze het niet aankunnen.
Oei, dat is niet zo fijn voor jullie Milagro. Getsie, en zielig voor Ida natuurlijk.
Ik draag Miko nooit in de mc, ik heb hem altijd op de arm. En dan vooral links, dit ivm zijn voorkeurshouding. Maar dat is dan weer net mijn zwakke arm, hihi, ik kweek flinke spieren op deze manier.
Zitaa, geniet vooral van wat je nu hebt en wees blij dat je zelf zo goed voelt wat je moet doen. Er zijn al genoeg moeders die de kinderen afsnauwt omdat ze het niet aankunnen.
dinsdag 3 februari 2009 om 19:07
Yoshua zit al zo'n drie weken in een grotere autostoel..
Hij zat helemaal klem in MC, zijn voetjes werden helemaal in de autostoel gedrukt. Ook al voorop de fiets, hij kijkt zijn ogen uit.
Misschien even op de site van de consumentenbond kijken wat het veiligste autostoeltje is? Ik denk dat als je even de zoekfunctie hier op het forum gebruikt je ook wel een topic over autostoeltjes tegenkomt.
Wij hebben zelf een stoeltje bij de praxis gekocht, was iets van 80 euro, maar die keus was meer ingegeven door mijn portemonnee
Hij zat helemaal klem in MC, zijn voetjes werden helemaal in de autostoel gedrukt. Ook al voorop de fiets, hij kijkt zijn ogen uit.
Misschien even op de site van de consumentenbond kijken wat het veiligste autostoeltje is? Ik denk dat als je even de zoekfunctie hier op het forum gebruikt je ook wel een topic over autostoeltjes tegenkomt.
Wij hebben zelf een stoeltje bij de praxis gekocht, was iets van 80 euro, maar die keus was meer ingegeven door mijn portemonnee
woensdag 4 februari 2009 om 17:44
Autostoeltje staat hier ook al klaar. Tara zit er nog niet in, maar omdat seizoen 2008 ten einde liep (en die modellen er dus goedkoper uit gaan) hebben we er onlangs al wel eentje aangeschaft. We hebben gekozen voor de Römer King, omdat dat volgens de ANWB (of de Consumentenbond, weet ik niet meer zeker maar die onderzoeken kun je op internet wel vinden) en de Duitse Stiftung Warentest als beste uit de bus kwam. Hij kost iets van 320 euro, en wij hebben er bij BabyOne in Duitsland 200 euro voor betaald. Mooie deal vonden wij. Ondertussen is de MC met Tara erin ook al een flinke til geworden, kilootje of 12 samen. Goeie fitness-oefening!
Plevier, de redenering over leeftijdsverschil tussen een eerste en een tweede kind was niet vervelend bedoeld. Sorry als het er zo uit kwam! Volgens mij is het vooral een kwestie van gevoel, waar je voorkeur naar uitgaat. Er is geen goed of fout, maar sommige mensen zijn nogal stellig in hun mening. Het was niet mijn bedoeling om me in die categorie te scharen. En als grote overkoepelende factor hangt daar nog overheen (en dat ben ik me uit ervaring terdege bewust!): het moet maar net lukken. Dus voor wie nog even lekker wil wachten met een volgende, wie het lekker bij één kind wil laten of wie niet kan wachten tot de volgende er is: doen!
Hier geen griep (meer), wij mochten in december al even voorproeven en fietsen er nu aardig tussendoor. **afkloppen**
Beterschap voor de zieken onder ons!
Plevier, de redenering over leeftijdsverschil tussen een eerste en een tweede kind was niet vervelend bedoeld. Sorry als het er zo uit kwam! Volgens mij is het vooral een kwestie van gevoel, waar je voorkeur naar uitgaat. Er is geen goed of fout, maar sommige mensen zijn nogal stellig in hun mening. Het was niet mijn bedoeling om me in die categorie te scharen. En als grote overkoepelende factor hangt daar nog overheen (en dat ben ik me uit ervaring terdege bewust!): het moet maar net lukken. Dus voor wie nog even lekker wil wachten met een volgende, wie het lekker bij één kind wil laten of wie niet kan wachten tot de volgende er is: doen!
Hier geen griep (meer), wij mochten in december al even voorproeven en fietsen er nu aardig tussendoor. **afkloppen**
Beterschap voor de zieken onder ons!
woensdag 4 februari 2009 om 19:33
He Leeuwedraak, t was zeker niet bedoeld voor jou hoor! Nee, meer mensen die dan met elkaar beginnen over dat hun leeftijdverschil zo perfect is bla, bla. Terwijl er mensen bij zitten waarbij de tweede wat langer op zich liet wachten of er helemaal nog niet is. Dat vind ik zo ongevoelig als de pest. Helaas klap ik dan dicht ipv er iets van te zeggen.
Zo, net even met dochter haar kamer uitgemest. Vier jaar, ik hou me hart vast voor als ze een tiener is. Jeetje, net zo'n hamsteraar als haar vader. Elk doosje, papiertje, dingetje moet bewaard. En ik ben een echte weggooier, dus daar heeft ze nu dus pech mee. Ooit ga ik dat verliezen, maar nu ben ik nog de baas gna gna!
Zo, net even met dochter haar kamer uitgemest. Vier jaar, ik hou me hart vast voor als ze een tiener is. Jeetje, net zo'n hamsteraar als haar vader. Elk doosje, papiertje, dingetje moet bewaard. En ik ben een echte weggooier, dus daar heeft ze nu dus pech mee. Ooit ga ik dat verliezen, maar nu ben ik nog de baas gna gna!
maandag 9 februari 2009 om 12:31
Hallo dames!
Even snel, Jens slaapt nu, dus ik ga zo even flink soppen...
Ik ben vanmorgen naar het cb geweest, en Jens is nu 9675 gram en 77 cm. Hij is dus niet heel erg zwaar, maar wel erg lang. Verder ook alles prima in orde. Heel fijn dus.
Meneer was nogal moe na ons bezoek aan het cb, maar deze suffe mama wilde hem eerst even zijn broodje geven voordat hij om 12.00 uur (zijn normale tijd) naar bed mocht. De eerste helft van het broodje ging er nog wel in, maar tussen de laatste happen viel hij telkens in slaap. Tot hij uiteindelijk zijn hoofd op zijn kinderstoel liet zakken (met een stuk brood half uit zijn mond) en de strijd tegen de slaap opgaf. Het zag er zo schattig uit!
Even snel, Jens slaapt nu, dus ik ga zo even flink soppen...
Ik ben vanmorgen naar het cb geweest, en Jens is nu 9675 gram en 77 cm. Hij is dus niet heel erg zwaar, maar wel erg lang. Verder ook alles prima in orde. Heel fijn dus.
Meneer was nogal moe na ons bezoek aan het cb, maar deze suffe mama wilde hem eerst even zijn broodje geven voordat hij om 12.00 uur (zijn normale tijd) naar bed mocht. De eerste helft van het broodje ging er nog wel in, maar tussen de laatste happen viel hij telkens in slaap. Tot hij uiteindelijk zijn hoofd op zijn kinderstoel liet zakken (met een stuk brood half uit zijn mond) en de strijd tegen de slaap opgaf. Het zag er zo schattig uit!
maandag 9 februari 2009 om 16:59
Ja schattig hè, als ze zomaar opeens in slaap vallen!
Hier gaat het allemaal prima. Ida is weer beter (heeft naast de diarree ook nog eens drie dagen hoge koorts gehad) en ze eet opeens ook weer goed! Althans, voor haar doen. We krijgen er in ieder geval weer allerlei dingen in, dus hier zit een tevreden moeder.
En dan nog wat...
Ik heb me ook aangemeld bij het oktober 2009-topic...
Hier gaat het allemaal prima. Ida is weer beter (heeft naast de diarree ook nog eens drie dagen hoge koorts gehad) en ze eet opeens ook weer goed! Althans, voor haar doen. We krijgen er in ieder geval weer allerlei dingen in, dus hier zit een tevreden moeder.
En dan nog wat...
Ik heb me ook aangemeld bij het oktober 2009-topic...
dinsdag 10 februari 2009 om 10:23
Dat hoop ik ook, Priek!!
Het klopt inderdaad, ik ben weer in verwachting. Een totale verrassing, of beter gezegd: verbijstering! Ik kan het nog steeds nauwelijks geloven. Zondag was de dag dat ik kon testen en aangezien ik wat buikkrampen had en moe en licht chagrijnig was, dacht ik dat mijn menstruatie op het punt van doorbreken stond. Mijn man had echt zoiets van: zonde van de test, laat maar zitten. Maar ja, eerder deze maand had ik zo sterk het gevoel dat ik zwanger was, dat ik de test toch heb gedaan.
En ja hoor: twee streepjes! Ik heb door de kamer gedanst en geroepen "ik wíst het, ik wíst het!"
Zo bizar. Jarenlang hebben we gewacht op een baby en nu krijgen we er misschien twee binnen anderhalf jaar.
Want ja, mocht het goed blijven gaan met deze zwangerschap, dan zit er straks dus 17 maanden tussen Ida en de tweede baby. Whoa!
Die tropenjaren waar we het eerder over hadden, zitten er voor ons dus aan te komen...
Maar ik ben superblij. Natuurlijk is het allemaal heel spannend en vraag ik me af hoe we het gaan redden, maar de blijdschap overheerst gelukkig toch.
Het klopt inderdaad, ik ben weer in verwachting. Een totale verrassing, of beter gezegd: verbijstering! Ik kan het nog steeds nauwelijks geloven. Zondag was de dag dat ik kon testen en aangezien ik wat buikkrampen had en moe en licht chagrijnig was, dacht ik dat mijn menstruatie op het punt van doorbreken stond. Mijn man had echt zoiets van: zonde van de test, laat maar zitten. Maar ja, eerder deze maand had ik zo sterk het gevoel dat ik zwanger was, dat ik de test toch heb gedaan.
En ja hoor: twee streepjes! Ik heb door de kamer gedanst en geroepen "ik wíst het, ik wíst het!"
Zo bizar. Jarenlang hebben we gewacht op een baby en nu krijgen we er misschien twee binnen anderhalf jaar.
Want ja, mocht het goed blijven gaan met deze zwangerschap, dan zit er straks dus 17 maanden tussen Ida en de tweede baby. Whoa!
Die tropenjaren waar we het eerder over hadden, zitten er voor ons dus aan te komen...
Maar ik ben superblij. Natuurlijk is het allemaal heel spannend en vraag ik me af hoe we het gaan redden, maar de blijdschap overheerst gelukkig toch.
