Kinderen
alle pijlers
Mijn kind heeft ADD. En nu?
woensdag 16 april 2008 om 15:55
Tja. Sinds een week weten we wat de problemen van mijn zoon (7,5) veroorzaakt. Hij heeft ADD en schijnt het nogal heftig te hebben, hij scoorde tijdens de onderzoeken in elk geval laag op een aantal blijkbaar belangrijke punten.
Binnenkort hebben we een gesprek met de arts over o.a. medicatie en dan krijgen we ook het hele onderzoeksverslag mee. We staan op de wachtlijst voor ouderbegeleiding en als school het verslag heeft gekregen, dan kunnen de leerkracht en/of IB'er contact opnemen met de psych.
Maar goed. Inmiddels weten we dus wat er met onze zoon aan de hand is, maar niet wat we kunnen doen om hem te helpen.
Over ADHD is veel informatie te vinden, over ADD minder. Ik heb gekeken op het forum van Balans, maar dat is geloof ik niet helemaal mijn ding. Vandaar dat ik het hier maar eens vraag: iemand van jullie ervaring met een kind met ADD? Tips?
Binnenkort hebben we een gesprek met de arts over o.a. medicatie en dan krijgen we ook het hele onderzoeksverslag mee. We staan op de wachtlijst voor ouderbegeleiding en als school het verslag heeft gekregen, dan kunnen de leerkracht en/of IB'er contact opnemen met de psych.
Maar goed. Inmiddels weten we dus wat er met onze zoon aan de hand is, maar niet wat we kunnen doen om hem te helpen.
Over ADHD is veel informatie te vinden, over ADD minder. Ik heb gekeken op het forum van Balans, maar dat is geloof ik niet helemaal mijn ding. Vandaar dat ik het hier maar eens vraag: iemand van jullie ervaring met een kind met ADD? Tips?
woensdag 16 april 2008 om 16:43
Ik vind levente inderdaad een goede site met veel info, ook het forum. Hoewel ik er daar vaak een beetje een sfeertje vind hangen van 'wij kunnen er niks aan doen' dus veel zit ik er ook weer niet.
Op een gegeven moment kunnen bijlessen een optie zijn? Ik kreeg die ook en dat hielp heel erg goed. Niet voor elk vak was het nodig gelukkig.
Ja er zullen nu vast veel vragen door je hoofd spoken! Veel sterkte, het is een kleine troost in ieder geval dat het nu al aan het licht is gekomen. Dat zal hem vast al een stuk op weg helpen ipv als het pas na vele jaren vastgesteld wordt.
Op een gegeven moment kunnen bijlessen een optie zijn? Ik kreeg die ook en dat hielp heel erg goed. Niet voor elk vak was het nodig gelukkig.
Ja er zullen nu vast veel vragen door je hoofd spoken! Veel sterkte, het is een kleine troost in ieder geval dat het nu al aan het licht is gekomen. Dat zal hem vast al een stuk op weg helpen ipv als het pas na vele jaren vastgesteld wordt.
woensdag 16 april 2008 om 16:45
Graag gedaan.......
Meave stel dat je AD(H)D hebt zal dat denk ik meer rust geven...Kan je veel dingen verklaren......
Bij mij is het pas op mijn 17e ontdekt (ben nu 20)
Het was een schok, maar verklaarde wel dingen en ook zeker de periode daarna, toen merkte ik echt de drukte in mijn hoofd ed.......Ik heb niet een hele erge vorm zeg maar. Ik ben meer
druk in mijn hoofd en in mijn klesten....en slechte concentratie enz....
Ik was er nooit zo mee bezig, het was meer zo ben ik en nu nog, maar het gaf wel rust. En mijn ouders bv konden op sommige momenten beter met mij omgaan. Een mooi vb vind ik dat toen we kort na de diagnose op vakantie gingen en het dus een zooi was en ik niet wist waar we heen gingen (we gingen de zon opzoeken ) zij rustig met me konden praten, het me uitkonden leggen en gewoon ''weg stuurde'' voor een boodschap. Maar als zij het niet wisten hadden ze ook niet zo gereageerd. Dan meer zoiets als Nou MMR doe ff ''gewoon'' wij weten ook niet waar we heen gaan, we zien het wel.
Zo zal het nu ook zijn ,zeg maar bij je zoon Meave dat hij beter begrepen word. Er word rekening met hem gehouden en dat is heel fijn...
Groetjes MMR
Meave stel dat je AD(H)D hebt zal dat denk ik meer rust geven...Kan je veel dingen verklaren......
Bij mij is het pas op mijn 17e ontdekt (ben nu 20)
Het was een schok, maar verklaarde wel dingen en ook zeker de periode daarna, toen merkte ik echt de drukte in mijn hoofd ed.......Ik heb niet een hele erge vorm zeg maar. Ik ben meer
druk in mijn hoofd en in mijn klesten....en slechte concentratie enz....
Ik was er nooit zo mee bezig, het was meer zo ben ik en nu nog, maar het gaf wel rust. En mijn ouders bv konden op sommige momenten beter met mij omgaan. Een mooi vb vind ik dat toen we kort na de diagnose op vakantie gingen en het dus een zooi was en ik niet wist waar we heen gingen (we gingen de zon opzoeken ) zij rustig met me konden praten, het me uitkonden leggen en gewoon ''weg stuurde'' voor een boodschap. Maar als zij het niet wisten hadden ze ook niet zo gereageerd. Dan meer zoiets als Nou MMR doe ff ''gewoon'' wij weten ook niet waar we heen gaan, we zien het wel.
Zo zal het nu ook zijn ,zeg maar bij je zoon Meave dat hij beter begrepen word. Er word rekening met hem gehouden en dat is heel fijn...
Groetjes MMR
woensdag 16 april 2008 om 16:46
quote:meave schreef op 16 april 2008 @ 16:30:
[...]
... . Voel me maar mooi klote...)
heeee, kom op, je doet het toch goed, je bent toch al superlang bezig om uit te zoeken wat er met je kind is? En natuurlijk is het nu niet fijn, en overvalt het je misschien maar je doet wel goed je best! Vind ik echt, je kind mag blij zijn met zo'n moeder die al zolang haar best doet om 'iets ' te vinden! (f)
(wat natuurlijk niet wegneemt dat je heel verdrietig kan zijn om dit soort dingen)
[...]
... . Voel me maar mooi klote...)
heeee, kom op, je doet het toch goed, je bent toch al superlang bezig om uit te zoeken wat er met je kind is? En natuurlijk is het nu niet fijn, en overvalt het je misschien maar je doet wel goed je best! Vind ik echt, je kind mag blij zijn met zo'n moeder die al zolang haar best doet om 'iets ' te vinden! (f)
(wat natuurlijk niet wegneemt dat je heel verdrietig kan zijn om dit soort dingen)
woensdag 16 april 2008 om 16:49
quote:qwertu schreef op 16 april 2008 @ 16:44:
Meave, een voor jou. En ga je nou niet rot voelen omdat je denkt dat je het niet goed doet. Da's helemaal niet waar. Volgens mij ben jij een ontzettend lieve moeder en hebben je jongens ontzettend met jou geboft. Dat nu blijkt dat je één van je jongens in de toekomst misschien beter anders aan kunt pakken, doet daar niets aan af. En ook als blijkt dat die andere aanpak helemaal niet zo bij jou blijkt te passen: dat wil niet zeggen dat je faalt. Als hij ADD heeft, dan zou het op zich niet gek zijn als één van zijn ouders ook "een klap van de molen" mee heeft gekregen (en één van de grootouders dus ook, enz. enz.) en die hebben het zonder pedagogisch verantwoord plan van aanpak óók allemaal gewoon gered.
Verwacht niet van jezelf dat jij na zo'n diagnose opeens verandert in Supervrouw, want dat is niet zo, maar dat hóeft ook niet. Dank je. Die mensen (en dat zijn er idd best veel in mijn familie) hebben het niet allemaal zomaar gered hoor, zonder pedagogische aanpak. Ik geloof dat ze nu wel gelukkig zijn, maar het heeft veel gekost. En ik heb geloof ik sowieso een klap van de molen gehad , het is alleen de vraag of het deze klap is.
Meave, een voor jou. En ga je nou niet rot voelen omdat je denkt dat je het niet goed doet. Da's helemaal niet waar. Volgens mij ben jij een ontzettend lieve moeder en hebben je jongens ontzettend met jou geboft. Dat nu blijkt dat je één van je jongens in de toekomst misschien beter anders aan kunt pakken, doet daar niets aan af. En ook als blijkt dat die andere aanpak helemaal niet zo bij jou blijkt te passen: dat wil niet zeggen dat je faalt. Als hij ADD heeft, dan zou het op zich niet gek zijn als één van zijn ouders ook "een klap van de molen" mee heeft gekregen (en één van de grootouders dus ook, enz. enz.) en die hebben het zonder pedagogisch verantwoord plan van aanpak óók allemaal gewoon gered.
Verwacht niet van jezelf dat jij na zo'n diagnose opeens verandert in Supervrouw, want dat is niet zo, maar dat hóeft ook niet. Dank je. Die mensen (en dat zijn er idd best veel in mijn familie) hebben het niet allemaal zomaar gered hoor, zonder pedagogische aanpak. Ik geloof dat ze nu wel gelukkig zijn, maar het heeft veel gekost. En ik heb geloof ik sowieso een klap van de molen gehad , het is alleen de vraag of het deze klap is.
woensdag 16 april 2008 om 16:50
Nu niet zoveel tijd, maar om even snel een heel praktische tip te geven: www.pictogenda.nl Het is een agenda die je met behulp van pictogramstickers heel overzichtelijk kunt indelen. Erin kun je zetten wat je gaat doen (school, tandarts, feestje) en wat je moet doen (taken e.d.) Ik heb in de praktijk ervaren dat kinderen (én volwassenen!) hier op een heel gemakkelijke manier veel structuur en duidelijkheid uit kunnen halen. Is zelfs te gebruiken als soort van dagboekje, als je dat zou willen.
Succes!
Succes!
Loretta is De Mol. Punt.
woensdag 16 april 2008 om 16:52
quote:fussie schreef op 16 april 2008 @ 16:46:
[...]
heeee, kom op, je doet het toch goed, je bent toch al superlang bezig om uit te zoeken wat er met je kind is? En natuurlijk is het nu niet fijn, en overvalt het je misschien maar je doet wel goed je best! Vind ik echt, je kind mag blij zijn met zo'n moeder die al zolang haar best doet om 'iets ' te vinden! (f)
(wat natuurlijk niet wegneemt dat je heel verdrietig kan zijn om dit soort dingen)Fussie, het gaat niet alleen om de diagnose van Mootje. Door te lezen over ADD en wat dat inhoudt, komt er bij mij erg veel los. Dingen die te maken hebben met mijn eigen jeugd en met de problemen waar ik de laatste jaren tegenaan loop. Ik heb jaren gestruisvogeld, soms succesvol, soms minder succesvol en één keer met een niet al te ernstige burn-out tot gevolg. De diagnose van Mootje confronteert me ook met mijn eigen problemen en onwil om daar écht wat mee te doen tot nu toe.
[...]
heeee, kom op, je doet het toch goed, je bent toch al superlang bezig om uit te zoeken wat er met je kind is? En natuurlijk is het nu niet fijn, en overvalt het je misschien maar je doet wel goed je best! Vind ik echt, je kind mag blij zijn met zo'n moeder die al zolang haar best doet om 'iets ' te vinden! (f)
(wat natuurlijk niet wegneemt dat je heel verdrietig kan zijn om dit soort dingen)Fussie, het gaat niet alleen om de diagnose van Mootje. Door te lezen over ADD en wat dat inhoudt, komt er bij mij erg veel los. Dingen die te maken hebben met mijn eigen jeugd en met de problemen waar ik de laatste jaren tegenaan loop. Ik heb jaren gestruisvogeld, soms succesvol, soms minder succesvol en één keer met een niet al te ernstige burn-out tot gevolg. De diagnose van Mootje confronteert me ook met mijn eigen problemen en onwil om daar écht wat mee te doen tot nu toe.
woensdag 16 april 2008 om 16:52
Kleine aanvulling: op de site staat dat de pictogenda bedoeld is voor mensen die moeite hebben met lezen en schrijven, maar daar moet je echt even doorheen prikken. Oorspronkelijk zal dat best het idee erachter zijn, maar de pictogenda heeft zijn diensten al op veel meer manieren en bij veel meer mensen bewezen.
Loretta is De Mol. Punt.
woensdag 16 april 2008 om 16:53
quote:Kess schreef op 16 april 2008 @ 16:50:
Nu niet zoveel tijd, maar om even snel een heel praktische tip te geven: www.pictogenda.nl Het is een agenda die je met behulp van pictogramstickers heel overzichtelijk kunt indelen. Erin kun je zetten wat je gaat doen (school, tandarts, feestje) en wat je moet doen (taken e.d.) Ik heb in de praktijk ervaren dat kinderen (én volwassenen!) hier op een heel gemakkelijke manier veel structuur en duidelijkheid uit kunnen halen. Is zelfs te gebruiken als soort van dagboekje, als je dat zou willen.
Succes!
Dank je voor de tip.
Ik had 20 van die dingen op mijn bureau liggen aan het begin van het jaar. Had ik er toch eentje mee moeten gappen
Nu niet zoveel tijd, maar om even snel een heel praktische tip te geven: www.pictogenda.nl Het is een agenda die je met behulp van pictogramstickers heel overzichtelijk kunt indelen. Erin kun je zetten wat je gaat doen (school, tandarts, feestje) en wat je moet doen (taken e.d.) Ik heb in de praktijk ervaren dat kinderen (én volwassenen!) hier op een heel gemakkelijke manier veel structuur en duidelijkheid uit kunnen halen. Is zelfs te gebruiken als soort van dagboekje, als je dat zou willen.
Succes!
Dank je voor de tip.
Ik had 20 van die dingen op mijn bureau liggen aan het begin van het jaar. Had ik er toch eentje mee moeten gappen
woensdag 16 april 2008 om 16:53
Oke Meave, dacht wel dat het iets met de herkenbaarheid te maken zou hebben, want meestal sturen ze je echt niet met een kluitje het riet in en krijgje wel echt een uitleg. En als je idd nog een mooi rapport thuiskrijgt heb je ook iets meer zicht op waar hij nu precies hoog/laag op scoorde (en negende deciel is idd erg hoog! hoe positief dat is hangt natuurlijk een beetje van het soort test/onderzoek/vragenlijst af; maar als hij op sociaal gebied erg vaardig is, is dat alleen maar mooi (vaak kijken ze daar ook wel naar, omdat het én goed te weten is of een kind het sociaal 'aankan' allemaal ondanks de ADD, en ook omdat ADHD op jonge leeftijd nog verward kan worden met een autisme spectrumstoornis).
Maar de concretere tips die Misschicken en fussie al gaven geven idd een invulling van het algemene steutelidee 'rust en regelmaat'. Is voor elk kind goed, maar voor dit soort kinderen nog in grotere mate.
En het rugzakje: ik zou het echt gewoon aanvragen. Niet dat hij daarmee een uitzonderingspositie in de klas hoeft te krijgen, maar meer dat er iets meer ruimte is om hem goed te begeleiden en hulp te geven waar nodig.
Het is wel typisch om te zien dat ouders die met hun kind bezig zijn vaak door het verdiepen in de materie ineens denken 'shit dat heb ik ook'. Tja, die kids moeten t toch ergens vandaan hebben nietwaar
Enne, kom op he Meave, laat je niet kennen; het gaat helemaal goed komen met jou en je zoontje. Hij heeft n hartstikke betrokken moeder die kijkt hoe ze het voor hem zo goe dmogelijk kan doen (en voor jezelf natuurlijk ook he, want je moet jezelf zeker niet vergeten!)
@Misschicken: aha, ik snap t, wat betreft de combi medicijnen (en dan liever toch de concerta erbij ipv ritalin apart, zodat hij niet s middags alsnog aan de medicijnen moet; met kans op vergeten).
Maar de concretere tips die Misschicken en fussie al gaven geven idd een invulling van het algemene steutelidee 'rust en regelmaat'. Is voor elk kind goed, maar voor dit soort kinderen nog in grotere mate.
En het rugzakje: ik zou het echt gewoon aanvragen. Niet dat hij daarmee een uitzonderingspositie in de klas hoeft te krijgen, maar meer dat er iets meer ruimte is om hem goed te begeleiden en hulp te geven waar nodig.
Het is wel typisch om te zien dat ouders die met hun kind bezig zijn vaak door het verdiepen in de materie ineens denken 'shit dat heb ik ook'. Tja, die kids moeten t toch ergens vandaan hebben nietwaar
Enne, kom op he Meave, laat je niet kennen; het gaat helemaal goed komen met jou en je zoontje. Hij heeft n hartstikke betrokken moeder die kijkt hoe ze het voor hem zo goe dmogelijk kan doen (en voor jezelf natuurlijk ook he, want je moet jezelf zeker niet vergeten!)
@Misschicken: aha, ik snap t, wat betreft de combi medicijnen (en dan liever toch de concerta erbij ipv ritalin apart, zodat hij niet s middags alsnog aan de medicijnen moet; met kans op vergeten).
woensdag 16 april 2008 om 16:54
quote:meave schreef op 16 april 2008 @ 16:53:
[...]
Dank je voor de tip.
Ik had 20 van die dingen op mijn bureau liggen aan het begin van het jaar. Had ik er toch eentje mee moeten gappen Whahaha! Je bent er dus al min of meer bekend mee? Doe er je voordeel mee! Echt, ik heb dat ding wonderen zien verrichten.
[...]
Dank je voor de tip.
Ik had 20 van die dingen op mijn bureau liggen aan het begin van het jaar. Had ik er toch eentje mee moeten gappen Whahaha! Je bent er dus al min of meer bekend mee? Doe er je voordeel mee! Echt, ik heb dat ding wonderen zien verrichten.
Loretta is De Mol. Punt.
woensdag 16 april 2008 om 16:55
woensdag 16 april 2008 om 16:57
quote:meave schreef op 16 april 2008 @ 16:55:
Overigens denk ik dat een weekplanning met picto's makkelijker is voor mijn zoon dan een agenda. Hij kan gewoon lezen en zijn afspraken kunnen in de gezinsagenda. Een vaste weekplanning (magneetbord misschien met magneetpicto's ofzo) kan het misschien wel overzichtelijker voor hem maken...Goed idee. Kun je makkelijk veranderen en is lekker overzichtelijk; de hele week bij elkaar
Overigens denk ik dat een weekplanning met picto's makkelijker is voor mijn zoon dan een agenda. Hij kan gewoon lezen en zijn afspraken kunnen in de gezinsagenda. Een vaste weekplanning (magneetbord misschien met magneetpicto's ofzo) kan het misschien wel overzichtelijker voor hem maken...Goed idee. Kun je makkelijk veranderen en is lekker overzichtelijk; de hele week bij elkaar
woensdag 16 april 2008 om 16:58
Girl-1983, ja, dat van dat 9e deciel zei die vrouw ook al. Dat het op zich een hele mooie fijne eigenschap is, maar we moeten er ook wel op letten. Mootje loopt bijvoorbeeld het risico dat hij zich te betrokken voelt bij mensen, te veel meeleeft bijvoorbeeld en zich er niet meer los van kan maken. Of zichzelf wegcijferen om anderen tot hulp te zijn (gebeurt nu al in de klas met jongere kinderen die zijn hulp vragen... Hij zit op een Montessorischool...).
woensdag 16 april 2008 om 16:59
quote:Kess schreef op 16 april 2008 @ 16:54:
[...]
Whahaha! Je bent er dus al min of meer bekend mee? Doe er je voordeel mee! Echt, ik heb dat ding wonderen zien verrichten.Ja, ik zou eens kunnen kijken of er ergens nog eentje rondslingert op mijn werk. Ik heb naast ervaring op mijn werk ook twee verstandelijk gehandicapte (pleeg)broers, dus ken wel ongeveer het klappen van de zweep.
[...]
Whahaha! Je bent er dus al min of meer bekend mee? Doe er je voordeel mee! Echt, ik heb dat ding wonderen zien verrichten.Ja, ik zou eens kunnen kijken of er ergens nog eentje rondslingert op mijn werk. Ik heb naast ervaring op mijn werk ook twee verstandelijk gehandicapte (pleeg)broers, dus ken wel ongeveer het klappen van de zweep.
woensdag 16 april 2008 om 17:05
quote:meave schreef op 16 april 2008 @ 16:58:
Girl-1983, ja, dat van dat 9e deciel zei die vrouw ook al. Dat het op zich een hele mooie fijne eigenschap is, maar we moeten er ook wel op letten. Mootje loopt bijvoorbeeld het risico dat hij zich te betrokken voelt bij mensen, te veel meeleeft bijvoorbeeld en zich er niet meer los van kan maken. Of zichzelf wegcijferen om anderen tot hulp te zijn (gebeurt nu al in de klas met jongere kinderen die zijn hulp vragen... Hij zit op een Montessorischool...).
Idd, super zo'n kind met groot sociaal gevoel en verantwoordelijkheidsgevoel, maar het moet natuurlijk niet ten koste gaan van zijn eigen persoontje en eigen prestaties. Als zijn zelfvertrouwen verder wel oke zit, ben je in elk geval al erg op de goede weg.
Meave, die zoon van jou is volgens mij een hartstikke grote lieverd (die je vast ook best achter het behang zou willen plakken ), en weet zeker dat dat helemaal goed gaat komen met hem.
Girl-1983, ja, dat van dat 9e deciel zei die vrouw ook al. Dat het op zich een hele mooie fijne eigenschap is, maar we moeten er ook wel op letten. Mootje loopt bijvoorbeeld het risico dat hij zich te betrokken voelt bij mensen, te veel meeleeft bijvoorbeeld en zich er niet meer los van kan maken. Of zichzelf wegcijferen om anderen tot hulp te zijn (gebeurt nu al in de klas met jongere kinderen die zijn hulp vragen... Hij zit op een Montessorischool...).
Idd, super zo'n kind met groot sociaal gevoel en verantwoordelijkheidsgevoel, maar het moet natuurlijk niet ten koste gaan van zijn eigen persoontje en eigen prestaties. Als zijn zelfvertrouwen verder wel oke zit, ben je in elk geval al erg op de goede weg.
Meave, die zoon van jou is volgens mij een hartstikke grote lieverd (die je vast ook best achter het behang zou willen plakken ), en weet zeker dat dat helemaal goed gaat komen met hem.
woensdag 16 april 2008 om 17:16
Een vriendin van mij zit met haar kindje in hetzelfde traject, haar kindje (7 jaar) heeft net gesprek gehad met de psych.
Ik krijg wel het e.e.a. mee van haar, dus kan me goed voorstellen dat je af en toe met je handen in het haar zit (geduld is een schone zaak).
Ik wens je/jullie veel succes/moed/sterkte/kracht toe om een pad te vinden die jullie samen goed kunnen bewandelen.
Ik krijg wel het e.e.a. mee van haar, dus kan me goed voorstellen dat je af en toe met je handen in het haar zit (geduld is een schone zaak).
Ik wens je/jullie veel succes/moed/sterkte/kracht toe om een pad te vinden die jullie samen goed kunnen bewandelen.
woensdag 16 april 2008 om 17:38
woensdag 16 april 2008 om 18:52
woensdag 16 april 2008 om 19:52
Ik had het tot voor kort wel, maar met A zijn complexe stoornis zit ik er even helemaal door heen, maar das een heul ander verhaal, en om nou jou topic met mijn gezeik te vervuilen is ook weer zo wat he
1 kleine tip wat ik gebruik met mijn niet-geduld.
Probeer het van te voren aan te voelen komen ( vage zin )
Als A bijv heel erg druk aan het worden is ( het lijkt soms een soort motortje dat zichzelf oplaadt, mss herkenbaar ) dan ga ik niet meer 3x vragen of hij rustiger kan, want dat kan hij soms niet.
In plaats daar van neem ik hem bij me en zeg " hey A (lieverd, boeffie, schatje iig iets positiefs erbij ) Luister eens, ik merk dat jij een beetje druk wordt en dat je het moeilijk vindt om te stoppen, dus ik stel voor dat je nu 15 minuten naar je kamer gaat, daar mag je even druk doen, en over 15 minuten kom je gewoon rustig beneden om hier verder te spelen, of je blijft nog even boven tot je drukke bui over is.
En na 3 maanden oefenen ( en vol blijven houden ) werkt het hier. Ik hoef niet meer boos te worden, hij hoeft zich niet volledig in te houden.
Dit hoeft natuurlijk niet alleen bij "druk doen" maar kan ook bij gewoon niet luisteren of wat dan ook.
Probeer het einde van je geduld voor te zijn door allebei even een time out van elkaar te nemen !
Zo ! En dan kunnen we nu weer allemaal normaal doen....