Mijn oudste wordt vier...
woensdag 22 mei 2019 om 20:04
... en ik heb het er dus gewoon moeilijk mee. Ik schaam me kapot.
Hij is er totaal klaar voor... hij kan fietsen en tandenpoetsen en bijna alle letters lezen en wil heel heel graag naar de grote school.
Maar ineens heb ik dus weemoedige moedergevoelens. ‘t Is zo kortgeleden dat ik hem rondsjouwde in de draagzak en dat hij leerde staan lopen en kusjes geven aan zijn broertje en oefenen op het potje.
En nu gaat hij met een rugzak en een zelfuitgezochte outfit naar school.
Moet dat nou zo snel?
Hij is er totaal klaar voor... hij kan fietsen en tandenpoetsen en bijna alle letters lezen en wil heel heel graag naar de grote school.
Maar ineens heb ik dus weemoedige moedergevoelens. ‘t Is zo kortgeleden dat ik hem rondsjouwde in de draagzak en dat hij leerde staan lopen en kusjes geven aan zijn broertje en oefenen op het potje.
En nu gaat hij met een rugzak en een zelfuitgezochte outfit naar school.
Moet dat nou zo snel?
De Wet van Wuiles: hoe langer de OP, hoe kleiner de kans op een duurzame relatie.
woensdag 22 mei 2019 om 21:37
Lievejetje schreef: ↑22-05-2019 21:26Overigens kijk ik ook ernaar uit want hij is er zo aan toe. Maar toch vind ik het ook wel weer een stap ja.
Het lijkt een enorme stap als je kind nog maar vier is. Daarna wordt elke stap groter en groter.
Mijn jongste heeft net examen gedaan. Al heel veel eerste keren meegemaakt. Er zullen er ook nog vele volgen, steeds als iets weer 'normaal' voelt kondigt zich het volgende aan.
Met je kind, met de auto op stap gaan en dat jij dan aan de passagierskant mag instappen. Dat heeft vorig jaar wel indruk gemaakt.
woensdag 22 mei 2019 om 21:38
Nou, inderdaad. Dan moet je helemaal maar nergens meer over "klagen" (ik vind dit niet eens klagen maar goed) want het kan altijd erger.
Ik vind het heel herkenbaar hoor. Ik heb staan janken toen zoon (en ik dus ook) afscheid nam van het kdv. Vond het vreselijk.
Maar je zult zien dat je er snel aan went. Al zul je dit soort mijlpalen voorlopig nog wel meemaken. Voor je het weet zit je te janken bij de eindmusical van groep 8
Nothing happens for a reason
woensdag 22 mei 2019 om 22:02
Oh ik heb het er ook moeilijk mee! Mijn zoontje gaat na de zomervakantie. Dan ben ik ondertussen ook al bevallen van zijn broertje maar bij de gedachte dat mijn kleine jongen naar de kleuterschool gaat
.. komt ook door de zwangerschapshormonen denk ik
Wat gaat dat snel hé! De jaren vliegen voorbij. En ja ik ben lekker weemoedig want dat mag. En jij mag dat ook
Wat gaat dat snel hé! De jaren vliegen voorbij. En ja ik ben lekker weemoedig want dat mag. En jij mag dat ook
woensdag 22 mei 2019 om 22:07
Ik kijk er naar uit! Kind is een paar maanden 3 jaar en hoe groter hij wordt, hoe leuker ik het vind. Het wordt een echt persoon om mee te praten en steeds beter te snappen hoe hij in elkaar zit.
Desalniettemin snap ik ook dat het een stap is naar een heel andere periode, waarin je ook steeds minder grip krijgt op je kind en hij andere mensen leuk gaat vinden die jij nog niet zo goed kent. En voor mijn zoontje vind ik het spannend of hij aansluiting gaat vinden, omdat hij ook zo op zichzelf is. Maaaar wij moeten nog even wachten.
Ik hoop dat je kleuter het leuk heeft op school TO!
Desalniettemin snap ik ook dat het een stap is naar een heel andere periode, waarin je ook steeds minder grip krijgt op je kind en hij andere mensen leuk gaat vinden die jij nog niet zo goed kent. En voor mijn zoontje vind ik het spannend of hij aansluiting gaat vinden, omdat hij ook zo op zichzelf is. Maaaar wij moeten nog even wachten.
Ik hoop dat je kleuter het leuk heeft op school TO!
woensdag 22 mei 2019 om 22:11
Tja ik houd ook gewoon een beetje van sentiment, zo ben ik. Ieder jaar weer bij de afscheidsavond van groep 8 sta ik dat brok in mijn keel weg te slikken.Andersom schreef: ↑22-05-2019 21:37Het lijkt een enorme stap als je kind nog maar vier is. Daarna wordt elke stap groter en groter.
Mijn jongste heeft net examen gedaan. Al heel veel eerste keren meegemaakt. Er zullen er ook nog vele volgen, steeds als iets weer 'normaal' voelt kondigt zich het volgende aan.
Met je kind, met de auto op stap gaan en dat jij dan aan de passagierskant mag instappen. Dat heeft vorig jaar wel indruk gemaakt.
woensdag 22 mei 2019 om 22:14
Lievejetje schreef: ↑22-05-2019 22:11Tja ik houd ook gewoon een beetje van sentiment, zo ben ik. Ieder jaar weer bij de afscheidsavond van groep 8 sta ik dat brok in mijn keel weg te slikken.
Oh, dat ga ik nu ook doen denk ik. Voor het eerst dat ik twee jaar achter elkaar op dezelfde school werk. En deze groep acht ken ik, en werk ik mee.
woensdag 22 mei 2019 om 22:15
Iets onzin noemen is niet hetzelfde als boos worden.-Darkside- schreef: ↑22-05-2019 21:31Ik bied slechts wat inzicht in de realiteit wat het is als je kind 'niet ouder' wordt.
Daar hoef jij niet boos om te worden.
woensdag 22 mei 2019 om 22:18
Geniet ervan
Ik vind het serieus altijd mooi en bijzonder, die grote pubers waar je het hele jaar mee op hebt getrokken, de ouders die hun kinderen zo vol bewondering aankijken en een traantje wegpinken... love it
Maarja met mijn eigen kind nu dus ook. En vier is nog stééds klein, ik weet het, maar hij is opeens zo wijs en groot en met een eigen mening en vriendjes enzo.
woensdag 22 mei 2019 om 22:23
Ik snap hier echt helemaal niks van.
Mijn jongste is kort geleden 18 geworden en ik heb echt nog nooit gedacht dat iets te snel ging.
Eerder te traag, maar meestal gewoon goed.
Toen kind toe was aan school was ik daar ook enorm aan toe.
Mijn jongste is kort geleden 18 geworden en ik heb echt nog nooit gedacht dat iets te snel ging.
Eerder te traag, maar meestal gewoon goed.
Toen kind toe was aan school was ik daar ook enorm aan toe.
Maybe success just isn't your thing.
Week 35 van de Extremely Demotivational Calendar
Week 35 van de Extremely Demotivational Calendar
woensdag 22 mei 2019 om 22:26
Nou het is ook niet dat ik hem klein wil houden ofzo. En ja hij is toe aan school en daardoor ik soms ook. Ik kijk uit naar de fases die nog gaan komen en de dingen die hij nog gaat leren.
Maar daarnaast staat ook het gevoel van nu al, een beetje melancholie idd.
Je hebt het of je hebt het niet denk ik.
Maar daarnaast staat ook het gevoel van nu al, een beetje melancholie idd.
Je hebt het of je hebt het niet denk ik.
woensdag 22 mei 2019 om 22:30
Echt te snel gaat het ook niet. Maar ik heb wel van die mijlpalen waarop ik even bedenk hoe snel het allemaal gegaan is.
Jongste deed nu examen en het lijkt nog maar zo kort geleden dat we met hem een middelbare school zochten.
woensdag 22 mei 2019 om 22:32
Ik ben thuisblijfmoeder en ik vond het echt een ding toen ze naar de peuterspeelzaal ging. Ze was net 2... en ineens was ik haar 2 ochtenden kwijt. Ergens vond ik het zelfs fijn dat ze moeite had met wennen, maar ik heb het wel doorgezet omdat het goed voor haar was. En toen werd ze 4, maar ze was er zo aan toe om elke dag naar school te gaan dat ik dat geen probleem vond. En nu gaat ze volgend jaar naar groep 6 en voor je met de ogen knippert, moet je over een middelbare school nadenken... de tijd vliegt! Heel herkenbaar, de eerste keer thuis janken mag
woensdag 22 mei 2019 om 22:32
Idem.
Jongste wordt binnenkort 4 en ik ben alweer aan het aftellen. Heerlijk juist dat ze naar school gaan, voor iedereen.
Weet nog dat mijn oudste tegelijk met ander kind van KDV naar school doorstroomde. Die moeder maar janken, bij afscheid, eerste schooldag, eerste schoolreis etc. Probeerde steun bij mij te zoeken omdat we 'in hetzelfde schuitje' zaten maar ik kon daar echt helemaal niks mee. Had zelf nog net de vlag niet uitgehangen.
Ik hoor regelmatig dat kinderen gewoon elk jaar leuker worden (tot ver in de volwassenheid), en tot nu toe ben ik het daar helemaal mee eens.
woensdag 22 mei 2019 om 22:36
Vind ik idd nog steeds. Oudste is 20.nootboek schreef: ↑22-05-2019 22:32Idem.
Jongste wordt binnenkort 4 en ik ben alweer aan het aftellen. Heerlijk juist dat ze naar school gaan, voor iedereen.
Weet nog dat mijn oudste tegelijk met ander kind van KDV naar school doorstroomde. Die moeder maar janken, bij afscheid, eerste schooldag, eerste schoolreis etc. Probeerde steun bij mij te zoeken omdat we 'in hetzelfde schuitje' zaten maar ik kon daar echt helemaal niks mee. Had zelf nog net de vlag niet uitgehangen.
Ik hoor regelmatig dat kinderen gewoon elk jaar leuker worden (tot ver in de volwassenheid), en tot nu toe ben ik het daar helemaal mee eens.
Mijn jongste ging vanaf 3 maanden 3 dagen per week naar de crèche. Mocht ie daarvoor een paar ochtenden komen wennen. Was echt niet nodig, maar ik heb er dankbaar gebruik van gemaakt.
Ik hou van mijn kinderen, maar wij kunnen prima zonder elkaar.
Maybe success just isn't your thing.
Week 35 van de Extremely Demotivational Calendar
Week 35 van de Extremely Demotivational Calendar
woensdag 22 mei 2019 om 22:55
Mijn oudste wordt begin volgend jaar 4 en op dit moment ben ik nog niet aan school toe, geloof ik
Het lijkt me dan wel weer heerlijk voor de jongste en mij om wat meer tijd samen te hebben...
Maar ik snap je weemoedige gevoel dus zeker wel hoor TO.
Ik lees overal trouwens dat de bijna 4 jarigen echt aan school toe zijn. Ik ben heel benieuwd hoe zich dat dan uit en hoe je dat merkt?
Het lijkt me dan wel weer heerlijk voor de jongste en mij om wat meer tijd samen te hebben...
Maar ik snap je weemoedige gevoel dus zeker wel hoor TO.
Ik lees overal trouwens dat de bijna 4 jarigen echt aan school toe zijn. Ik ben heel benieuwd hoe zich dat dan uit en hoe je dat merkt?
woensdag 22 mei 2019 om 23:03
happyapple schreef: ↑22-05-2019 22:55Mijn oudste wordt begin volgend jaar 4 en op dit moment ben ik nog niet aan school toe, geloof ik![]()
Het lijkt me dan wel weer heerlijk voor de jongste en mij om wat meer tijd samen te hebben...
Maar ik snap je weemoedige gevoel dus zeker wel hoor TO.
Ik lees overal trouwens dat de bijna 4 jarigen echt aan school toe zijn. Ik ben heel benieuwd hoe zich dat dan uit en hoe je dat merkt?
Oudste hier had dat helemaal niet, en ik ook niet toen. Met middelste bracht al twee jaar zijn zus naar school, die wilde net zo groot zijn als zij een kon niet wachten. School was voor hem uiteindelijk een desillusie, dat wel.
Jongste ging vanaf twee weken oud dagelijks mee zijn zus en later ook broer wegbrengen. Die wist niet beter dan dat grote kinderen dagelijks naast school gingen, die kon ook niet wachten. Die was ook heel erg toe aan contact met anderen, maar was thuis alleen en in onze kring was hij ook zo'n beetje de laatste die naar school ging, dus die was er echt aan toe en ging vanaf dag één zonder moeite en ook nooit een moeilijk moment gehad.
woensdag 22 mei 2019 om 23:29
Oh ja weemoed. Ik had het toen ik twee jaar geleden ineens geen kind meer had op de basisschool. En nu heb ik zelfs een kind dat geen tiener meer is.
Toen de oudste naar groep 1 ging vond ik dat fantastisch, zo groot al. Bij jongste voelde iedere stap wel als afscheid nemen van een fase. We hebben haar best lang als onze kleine puppy beschouwd, en ik moet haar echt bewust als grote puber behandelen.
Toen de oudste naar groep 1 ging vond ik dat fantastisch, zo groot al. Bij jongste voelde iedere stap wel als afscheid nemen van een fase. We hebben haar best lang als onze kleine puppy beschouwd, en ik moet haar echt bewust als grote puber behandelen.
woensdag 22 mei 2019 om 23:33
Dat vond ik ook een stap, naast oudste in de auto stappen, paar maanden geleden heeft hij zijn rijbewijs gehaald, net examen gedaan van de middelbare school, en mijn jongste volgend jaar...Andersom schreef: ↑22-05-2019 21:37Het lijkt een enorme stap als je kind nog maar vier is. Daarna wordt elke stap groter en groter.
Mijn jongste heeft net examen gedaan. Al heel veel eerste keren meegemaakt. Er zullen er ook nog vele volgen, steeds als iets weer 'normaal' voelt kondigt zich het volgende aan.
Met je kind, met de auto op stap gaan en dat jij dan aan de passagierskant mag instappen. Dat heeft vorig jaar wel indruk gemaakt.
En je staat er naast en kijkt er naar.
woensdag 22 mei 2019 om 23:34
Dat snap ik-Darkside- schreef: ↑22-05-2019 21:34Mijn eigen kind loopt achter in zijn ontwikkeling. Hij is dus 'lekker lang klein' gebleven.
De vlag ging nog net niet uit bij al die gewone mijlpalen.
Dus nee, geen melancholie voor mij. Als dat mag.
woensdag 22 mei 2019 om 23:37
Ja hoor en daar is niets mis mee, even stilstaan hoe hard het allemaal gaat, terugkijken op de eerste jaren, en met vertrouwen de volgende stap maken.Lievejetje schreef: ↑22-05-2019 22:26Nou het is ook niet dat ik hem klein wil houden ofzo. En ja hij is toe aan school en daardoor ik soms ook. Ik kijk uit naar de fases die nog gaan komen en de dingen die hij nog gaat leren.
Maar daarnaast staat ook het gevoel van nu al, een beetje melancholie idd.
Je hebt het of je hebt het niet denk ik.
En elke periode heeft zijn mooie kanten, ( en soms fijn dat het voorbij is
donderdag 23 mei 2019 om 07:37
Oh ja, voor de jongere kindjes is het dan inderdaad vast anders, omdat zij het van grote broer of zus zien... En onze kinderen gaan nu 2 dagen in de week naar kdv, dus er is wel contact met andere kindjes. Ze zijn verder ook graag thuis bij ons en ik ga best vaak met ze naar een speeltuin etc dus ik heb geen idee of 5 dagen school dan ineens tegenvalt of ook leuk genoeg isAndersom schreef: ↑22-05-2019 23:03Oudste hier had dat helemaal niet, en ik ook niet toen. Met middelste bracht al twee jaar zijn zus naar school, die wilde net zo groot zijn als zij een kon niet wachten. School was voor hem uiteindelijk een desillusie, dat wel.
Jongste ging vanaf twee weken oud dagelijks mee zijn zus en later ook broer wegbrengen. Die wist niet beter dan dat grote kinderen dagelijks naast school gingen, die kon ook niet wachten. Die was ook heel erg toe aan contact met anderen, maar was thuis alleen en in onze kring was hij ook zo'n beetje de laatste die naar school ging, dus die was er echt aan toe en ging vanaf dag één zonder moeite en ook nooit een moeilijk moment gehad.
donderdag 23 mei 2019 om 09:24
Dat is het denk ik. Ik heb het eigenlijk nooit dat gevoel.Lievejetje schreef: ↑22-05-2019 22:26Nou het is ook niet dat ik hem klein wil houden ofzo. En ja hij is toe aan school en daardoor ik soms ook. Ik kijk uit naar de fases die nog gaan komen en de dingen die hij nog gaat leren.
Maar daarnaast staat ook het gevoel van nu al, een beetje melancholie idd.
Je hebt het of je hebt het niet denk ik.