mis mijn kids
zaterdag 16 juni 2012 om 12:03
Ik weet: er zijn zeker ergere dingen.
Maar mijn kinderen zijn vanmorgen allebei op voetbalkamp gegaan.
Ik moest bij het afscheid nemen mijn tranen bedwingen. Thuis had ik het er weer moeilijk mee.
Het gaat nu wel weer redelijk.
Maar ik vind het zo stil in huis...........
Gelukkig kunnen we ze morgen ophalen.
Tevens ben ik benieuwd hoe het met ze gaat, of ze zich vermaken e.d.
Maar mijn kinderen zijn vanmorgen allebei op voetbalkamp gegaan.
Ik moest bij het afscheid nemen mijn tranen bedwingen. Thuis had ik het er weer moeilijk mee.
Het gaat nu wel weer redelijk.
Maar ik vind het zo stil in huis...........
Gelukkig kunnen we ze morgen ophalen.
Tevens ben ik benieuwd hoe het met ze gaat, of ze zich vermaken e.d.
zaterdag 16 juni 2012 om 15:41
zaterdag 16 juni 2012 om 16:36
Echt ik ben ook zo'n doos maar oudste is 18 en echt het gaat goed dus maak je geen zorgen het komt allemaal goed;-)
Ben liever zo'n moeder die de eerste schooldag met dr ziel onder dr arm loopt dan een moeder die blij is als ze weer tijd voor zichzelf heeft..
Gelukkig is mijn man nog erger als ik ben hahaha.. Ik herken het wel qua missen
Ben liever zo'n moeder die de eerste schooldag met dr ziel onder dr arm loopt dan een moeder die blij is als ze weer tijd voor zichzelf heeft..
Gelukkig is mijn man nog erger als ik ben hahaha.. Ik herken het wel qua missen
zaterdag 16 juni 2012 om 18:42
Ik snap best dat je je wat zorgen maakt over je dochter. Het is ook best lastig om je kind los te laten, maar aangezien ze zelf wilde, zal het allemaal wel loslopen. 2 jaar geleden ging zoon voor het eerst op kamp (6 dagen, hij was toen 'al'10), contact mocht niet (en dat is maar goed ook ). Hij was vooral zelf bang dat hij ons zou gaan missen. Wij hem van te voren verschillende keren verteld dat hij daar helemaal geen tijd voor zou hebben omdat hij zich prima zou vermaken (weet ik nog van m'n eigen kampvakanties). Na een paar dagen kregen we een kaartje: "mam, je had gelijk hoor, ik mis jullie helemaal niet!". Dat was voor ons het beste bewijs dat hij het idd vreselijk naar z'n zin had. Sterker nog, bij terugkomst moest ie bijna huilen omdat ie nog wel een week had gewild.
zaterdag 16 juni 2012 om 18:48
quote:elninjoo schreef op 16 juni 2012 @ 12:37:
Amai, 1 nachtje blijven je kids weg en je maakt er al 'n heel trauma van? Gaan ze nooit uit logeren? Maken jij en je man nooit 'ns een weekendje tijd voor elkaar? Zal nog zwaar worden dan als je alleen maar voor je kinderen leeft. Klinkt in elk geval niet gezond.
Amai, 1 nachtje blijven je kids weg en je maakt er al 'n heel trauma van? Gaan ze nooit uit logeren? Maken jij en je man nooit 'ns een weekendje tijd voor elkaar? Zal nog zwaar worden dan als je alleen maar voor je kinderen leeft. Klinkt in elk geval niet gezond.
zaterdag 16 juni 2012 om 20:31
Mijn hemel, ik krijg het namens jouw kinderen al plaatsvervangend benauwd! Kom op, het zijn geen kleuters meer en het gaat over één nachtje binnen Nederland....als je daar al een topic over opent wens ik je heel veel sterkte de komende tien jaar met de puberteit en het verlaten van het ouderlijk huis.
zaterdag 16 juni 2012 om 22:40
Hmmm. Ja, ik "mis" mijn kinderen ook als ze een nacht uit logeren gaan.
Maar dat weegt niet op tegen uitslapen, uit eten, filmpje pakken, niet zachtjes hoeven doen, samen bijkletsen en zo kan ik nog wel even doorgaan.
Zijn ze wel al eens uit logeren geweest? Mijn jongste ging eens logeren bij mijn broer, die nogal "spartaans" is vwb opvoeden. Ik heb me afgevraagd of jongste (2) dit wel zou trekken, hij had de tijd van zijn leven!
Maar dat weegt niet op tegen uitslapen, uit eten, filmpje pakken, niet zachtjes hoeven doen, samen bijkletsen en zo kan ik nog wel even doorgaan.
Zijn ze wel al eens uit logeren geweest? Mijn jongste ging eens logeren bij mijn broer, die nogal "spartaans" is vwb opvoeden. Ik heb me afgevraagd of jongste (2) dit wel zou trekken, hij had de tijd van zijn leven!
zaterdag 16 juni 2012 om 23:31
Je schrijft dat je bang bent dat je man en jij elkaar niks te melden hebben als de kinderen er niet zijn.
Maar.. zitten jullie dan elke avond met z'n vieren?
Of liggen jullie om negen uur tegelijk met de kinderen in (aparte) bedden?
Wat ik bedoel: je praat toch elke dag met elkaar-of niet- dus hoe kan dat verrassend voor je zijn vanavond?
Maar.. zitten jullie dan elke avond met z'n vieren?
Of liggen jullie om negen uur tegelijk met de kinderen in (aparte) bedden?
Wat ik bedoel: je praat toch elke dag met elkaar-of niet- dus hoe kan dat verrassend voor je zijn vanavond?
zondag 17 juni 2012 om 00:22
Tsja TO, de reacties hier heb je toch echt over jezelf afgeroepen. Jij hebt het over tranen bedwingen bij afscheid, stil in huis ed in je OP. Pas daarna kom je met allerlei andere zaken als dat je niet weet waar je het met je man over moet hebben en de zorgen over je verlegen dochter bij al die jongens. Dat laatste komt vast goed, aan je relatie schort duidelijk het een en ander en voor de rest vind ik het zwaar overdreven. Sorry..
Mijn zoon gaat af en toe een nachtje logeren en vind het dan wel gek dat hij niet om me heen is maar missen? Nee, ik geniet enorm van die momenten samen met vriend.
Mijn zoon gaat af en toe een nachtje logeren en vind het dan wel gek dat hij niet om me heen is maar missen? Nee, ik geniet enorm van die momenten samen met vriend.
zondag 17 juni 2012 om 07:18
quote:rococo schreef op 16 juni 2012 @ 23:31:
Je schrijft dat je bang bent dat je man en jij elkaar niks te melden hebben als de kinderen er niet zijn.
Maar.. zitten jullie dan elke avond met z'n vieren?
Of liggen jullie om negen uur tegelijk met de kinderen in (aparte) bedden?
Wat ik bedoel: je praat toch elke dag met elkaar-of niet- dus hoe kan dat verrassend voor je zijn vanavond?Dan zitten ze wellicht apart van elkaar tv te kijken of te internetten. Bedoel, er zitten hier toch veel mensen op dit forum die samenwonen tot diep in de nacht te forummen, dus dan omzeil je idd het samen 'moeten' praten. En als je tot 21 uur een stel energievreters om je heen hebt gehad, zul je ook wel toe zijn aan even rust en 'n momentje voor jezelf.
Je schrijft dat je bang bent dat je man en jij elkaar niks te melden hebben als de kinderen er niet zijn.
Maar.. zitten jullie dan elke avond met z'n vieren?
Of liggen jullie om negen uur tegelijk met de kinderen in (aparte) bedden?
Wat ik bedoel: je praat toch elke dag met elkaar-of niet- dus hoe kan dat verrassend voor je zijn vanavond?Dan zitten ze wellicht apart van elkaar tv te kijken of te internetten. Bedoel, er zitten hier toch veel mensen op dit forum die samenwonen tot diep in de nacht te forummen, dus dan omzeil je idd het samen 'moeten' praten. En als je tot 21 uur een stel energievreters om je heen hebt gehad, zul je ook wel toe zijn aan even rust en 'n momentje voor jezelf.
zondag 17 juni 2012 om 09:55
Hoe komt het zo dat je bang bent dat jullie elkaar nauwelijks nog iets te vertellen hebben?
Heeft alles de afgelopen jaren alleen maar om de kinderen gedraaid en was je man 'hij van het inkomen' en een vast meubelstuk geworden of was hij alleen maar aan het werk en had hij geen aandacht meer voor jullie?
Mooie gelegenheid om hier eens een goed gesprek over te voeren.
Heeft alles de afgelopen jaren alleen maar om de kinderen gedraaid en was je man 'hij van het inkomen' en een vast meubelstuk geworden of was hij alleen maar aan het werk en had hij geen aandacht meer voor jullie?
Mooie gelegenheid om hier eens een goed gesprek over te voeren.
zondag 17 juni 2012 om 12:45
Ik ben geen overbeschermende moeder. Dat zeker niet.
Een andere moeder liet de ene zoon wel en de andere niet gaan, hij was nog te klein, vond zij. Terwijl ik mijn zoontje die ongeveer zijn leeftijd heeft, wel gewoon laat gaan.
Dat ik het gistermorgen even moeilijk had, wil niet zeggen dat ik er altijd als een moederkloek bovenop zit.
Ik denk dat meerdere moeders het er best even moeilijk mee hadden.
Het was ook de eerste keer voor de kinderen, dus het is allemaal nieuw voor allemaal.
Een andere moeder liet de ene zoon wel en de andere niet gaan, hij was nog te klein, vond zij. Terwijl ik mijn zoontje die ongeveer zijn leeftijd heeft, wel gewoon laat gaan.
Dat ik het gistermorgen even moeilijk had, wil niet zeggen dat ik er altijd als een moederkloek bovenop zit.
Ik denk dat meerdere moeders het er best even moeilijk mee hadden.
Het was ook de eerste keer voor de kinderen, dus het is allemaal nieuw voor allemaal.
zondag 17 juni 2012 om 15:42
Een kind van 8 is een zoon en geen zoontje!
Hier gaan alle kinderen vanaf groep 3 aan het begin van het schooljaar 1 nachtje 'op kamp' met de klas.
Bij de scouting gaan de Bevers 4 nachtjes op kamp aan het eind van het seizoen; dat zijn kinderen van 5 of 6.
En een kind van 8 is nog te jong voor 1 nachtje op kamp??
Waarschijnlijk wil de moeder dat graag geloven, omdat ze het zelf niet aan kan.
Vind dat zo'n slechte zaak! Het 'probleem' van de moeder wordt dan het probleem van het kind gemaakt omdat die niet mee mag.
Hier gaan alle kinderen vanaf groep 3 aan het begin van het schooljaar 1 nachtje 'op kamp' met de klas.
Bij de scouting gaan de Bevers 4 nachtjes op kamp aan het eind van het seizoen; dat zijn kinderen van 5 of 6.
En een kind van 8 is nog te jong voor 1 nachtje op kamp??
Waarschijnlijk wil de moeder dat graag geloven, omdat ze het zelf niet aan kan.
Vind dat zo'n slechte zaak! Het 'probleem' van de moeder wordt dan het probleem van het kind gemaakt omdat die niet mee mag.
zondag 17 juni 2012 om 15:55
Ik vind het ook erg overdreven van die moeder dat ze het niet eens probeert voor een nachtje. Ik ben het er helemaal mee eens.
Ik heb mijn kinderen ook allebei gevraagd of ze willen. Als jullie willen, dan mogen jullie mee.
En of je nu zoon of zoontje zegt wat maakt het uit. Voor mij is het een zoontje, zo oud vind ik het nog niet.
Ze zijn nu weer thuis, allebei best moe. Maar ja dat hoort erbij.
Het is allemaal prima gegaan. Alleen tegen mijn dochter waarom wel wat rotopmerkingen gemaakt dat ze verloren omdat zij erbij zat.
We hebben gezegd dat ze zich maar niet op de kop moest laten zitten, jongens denken altijd dat ze beter zijn.
Wat mijn partner betreft: het was best gezellig en dat er nu gelijk over dingen werd gepraat, dat niet. Maar zo is hij nu eenmaal niet.
Ik heb mijn kinderen ook allebei gevraagd of ze willen. Als jullie willen, dan mogen jullie mee.
En of je nu zoon of zoontje zegt wat maakt het uit. Voor mij is het een zoontje, zo oud vind ik het nog niet.
Ze zijn nu weer thuis, allebei best moe. Maar ja dat hoort erbij.
Het is allemaal prima gegaan. Alleen tegen mijn dochter waarom wel wat rotopmerkingen gemaakt dat ze verloren omdat zij erbij zat.
We hebben gezegd dat ze zich maar niet op de kop moest laten zitten, jongens denken altijd dat ze beter zijn.
Wat mijn partner betreft: het was best gezellig en dat er nu gelijk over dingen werd gepraat, dat niet. Maar zo is hij nu eenmaal niet.