Kinderen
alle pijlers
Opa gezocht
zaterdag 28 april 2012 om 12:30
Ik zit met een vraag, waar ik niet goed raad mee weet.
Het verhaal is als volgt, ik zal proberen het kort te houden.
We zijn gelukkig getrouwd en hebben twee jongens ( 8 & 11).
Helaas zijn mijn ouders al lang geleden overleden en was ik op mijn 33 jaar al weeskind.
Een moeilijke periode, want toen ik 2,5 jaar was, overleed mijn moeder aan de gevolgen van kanker.
Ik heb opgevoed door een stiefmoeder en sorry ze was het prototype, inmiddels ook gelukkig overleden.
Vanaf ongeveer mijn 10e, probeerde ik zoveel mogelijk door te brengen bij mijn oma, dat voelde goed en vertrouwd.
Op mijn 30e overleed mijn schoonvader door de drank, en had mijn vrouw, toen vriendin ook nog maar 1 ouder.
Door het verliezen van een ouder, weet ik hoe belangrijk het is om ze te hebben, zeker wanneer het op jonge leeftijd gebeurd.
Onze jongste zoon is ook een echte familiekind en vind het altijd geweldig als oma komt, maar oma is kwiek en hele dagen de hort op.
Een best mens, maar haar vriendinnen gaan nu eenmaal voor en is daardoor erg veel weg.
Inmiddels heeft ze verkering met de “verschrikkelijke overbuurman”, waardoor we niet veel contact meer hebben.
Doordat onze jongste zoon haar bijna niet meer ziet is hij vaak verdrietig, omdat hij geen opa en oma meer heeft.
Iedereen op school gaat met opa en oma leuke dingen doen en hij niet.
Hierdoor is hij vaak verdrietig en begint hij weer te huilen.
Regelmatig staat hij in de tuin en kijkt naar de hemel en hoopt opa of oma te zien, soms ziet hij ze ook.
Wij zijn helemaal niet gelovig, maar als hij daar troost uit kan halen,staan wij daar natuurlijk volledig achter.
Afgelopen week was het weer zover en kwam hij om 06.00 uur al huilend bij ons bed en mistte opa en oma heel erg.
IK wou dat ik een lieve opa had waren zijn woorden, kunnen jullie geen lieve opa voor mij zoeken vroeg hij met dikke tranen in zijn gezicht.
Nou daar lig je dan, net wakker…..
Natuurlijk wil ik dat voor je, maar ja, hoe pakken we het aan.
Wie herkent dit en heeft hiermee ook ervaring cq tips?
Het verhaal is als volgt, ik zal proberen het kort te houden.
We zijn gelukkig getrouwd en hebben twee jongens ( 8 & 11).
Helaas zijn mijn ouders al lang geleden overleden en was ik op mijn 33 jaar al weeskind.
Een moeilijke periode, want toen ik 2,5 jaar was, overleed mijn moeder aan de gevolgen van kanker.
Ik heb opgevoed door een stiefmoeder en sorry ze was het prototype, inmiddels ook gelukkig overleden.
Vanaf ongeveer mijn 10e, probeerde ik zoveel mogelijk door te brengen bij mijn oma, dat voelde goed en vertrouwd.
Op mijn 30e overleed mijn schoonvader door de drank, en had mijn vrouw, toen vriendin ook nog maar 1 ouder.
Door het verliezen van een ouder, weet ik hoe belangrijk het is om ze te hebben, zeker wanneer het op jonge leeftijd gebeurd.
Onze jongste zoon is ook een echte familiekind en vind het altijd geweldig als oma komt, maar oma is kwiek en hele dagen de hort op.
Een best mens, maar haar vriendinnen gaan nu eenmaal voor en is daardoor erg veel weg.
Inmiddels heeft ze verkering met de “verschrikkelijke overbuurman”, waardoor we niet veel contact meer hebben.
Doordat onze jongste zoon haar bijna niet meer ziet is hij vaak verdrietig, omdat hij geen opa en oma meer heeft.
Iedereen op school gaat met opa en oma leuke dingen doen en hij niet.
Hierdoor is hij vaak verdrietig en begint hij weer te huilen.
Regelmatig staat hij in de tuin en kijkt naar de hemel en hoopt opa of oma te zien, soms ziet hij ze ook.
Wij zijn helemaal niet gelovig, maar als hij daar troost uit kan halen,staan wij daar natuurlijk volledig achter.
Afgelopen week was het weer zover en kwam hij om 06.00 uur al huilend bij ons bed en mistte opa en oma heel erg.
IK wou dat ik een lieve opa had waren zijn woorden, kunnen jullie geen lieve opa voor mij zoeken vroeg hij met dikke tranen in zijn gezicht.
Nou daar lig je dan, net wakker…..
Natuurlijk wil ik dat voor je, maar ja, hoe pakken we het aan.
Wie herkent dit en heeft hiermee ook ervaring cq tips?
zaterdag 28 april 2012 om 14:12
quote:Aureel schreef op 28 april 2012 @ 14:08:
[...]
Volgens mij begrijp jij vooral mij niet; ik zeg toch ook niet dat je medelijden zoekt, of er onterecht veel mee bezig bent, zoals ik zei lijkt me dat juist logisch. Maar goed, dan niet hoor.
Waren dit niet jou woorden?
Ik zou bijna zeggen dat het je zoon voor de gek houden is. Het is, hoe erg ook, gewoon niet zo. Ga op zoek naar de waardevolle relaties en andere zaken in het leven, verwerk je verlies en geef het geen al te nadrukkelijke plek.
Of lees ik dit verkeerd?
[...]
Volgens mij begrijp jij vooral mij niet; ik zeg toch ook niet dat je medelijden zoekt, of er onterecht veel mee bezig bent, zoals ik zei lijkt me dat juist logisch. Maar goed, dan niet hoor.
Waren dit niet jou woorden?
Ik zou bijna zeggen dat het je zoon voor de gek houden is. Het is, hoe erg ook, gewoon niet zo. Ga op zoek naar de waardevolle relaties en andere zaken in het leven, verwerk je verlies en geef het geen al te nadrukkelijke plek.
Of lees ik dit verkeerd?
zaterdag 28 april 2012 om 14:12
Wat sneu voor je zoontje. Ik zou zeker op zoek gaan naar een adoptie opa. Misschien ook eens rondvragen onder collega's, vrienden, sportclubs? Er zijn vast mensen die wat oudere mannen of stellen kennen, die het leuk vinden om eens in de zoveel tijd er op uit te trekken met kinderen.
Ik kan het me zo voorstellen dat als ik later oud ben en geen kleinkinderen zou hebben, ik het zelf ook leuk zou vinden.
Ik kan het me zo voorstellen dat als ik later oud ben en geen kleinkinderen zou hebben, ik het zelf ook leuk zou vinden.
zaterdag 28 april 2012 om 14:16
quote:Aureel schreef op 28 april 2012 @ 14:08:
[...]
Volgens mij begrijp jij vooral mij niet; ik zeg toch ook niet dat je medelijden zoekt, of er onterecht veel mee bezig bent, zoals ik zei lijkt me dat juist logisch. Maar goed, dan niet hoor.
Waren dit niet jou woorden?
Ik zou bijna zeggen dat het je zoon voor de gek houden is. Het is, hoe erg ook, gewoon niet zo. Ga op zoek naar de waardevolle relaties en andere zaken in het leven, verwerk je verlies en geef het geen al te nadrukkelijke plek.
Of lees ik het dan verkeerd?
[...]
Volgens mij begrijp jij vooral mij niet; ik zeg toch ook niet dat je medelijden zoekt, of er onterecht veel mee bezig bent, zoals ik zei lijkt me dat juist logisch. Maar goed, dan niet hoor.
Waren dit niet jou woorden?
Ik zou bijna zeggen dat het je zoon voor de gek houden is. Het is, hoe erg ook, gewoon niet zo. Ga op zoek naar de waardevolle relaties en andere zaken in het leven, verwerk je verlies en geef het geen al te nadrukkelijke plek.
Of lees ik het dan verkeerd?
zaterdag 28 april 2012 om 15:02
Ik denk dat er meer mensen in deze positie zitten dan jij denkt koto. Wij hebben hier 1 oma die heel druk is en een oma met stiefopa die heel veel met zichzelf bezig zijn. Logeren komt er niet van, uitstapjes ook niet. Het is niet anders. Soms kan ik mijn eigen opa heel erg missen. Die kwam dan met zijn sjekkie in de mondhoek een buitenkraantje maken, heerlijk. Maar helaas....
zaterdag 28 april 2012 om 15:11
quote:koto37 schreef op 28 april 2012 @ 14:16:
[...]
Waren dit niet jou woorden?
Ik zou bijna zeggen dat het je zoon voor de gek houden is. Het is, hoe erg ook, gewoon niet zo. Ga op zoek naar de waardevolle relaties en andere zaken in het leven, verwerk je verlies en geef het geen al te nadrukkelijke plek.
Of lees ik het dan verkeerd? Ja, dit waren mijn woorden. En..? Zeg ik hiermee dat je medelijden zoekt? Of dat je niet om zes uur mag opstaan? Ik volg het niet meer hoor.
[...]
Waren dit niet jou woorden?
Ik zou bijna zeggen dat het je zoon voor de gek houden is. Het is, hoe erg ook, gewoon niet zo. Ga op zoek naar de waardevolle relaties en andere zaken in het leven, verwerk je verlies en geef het geen al te nadrukkelijke plek.
Of lees ik het dan verkeerd? Ja, dit waren mijn woorden. En..? Zeg ik hiermee dat je medelijden zoekt? Of dat je niet om zes uur mag opstaan? Ik volg het niet meer hoor.
zaterdag 28 april 2012 om 16:22
Ik ken het gelukkig niet, hier beide opa's en oma's nog, die ook nog eens heel dichtbij wonen en maar al te graag komen of ophalen. Maar dat waarderen we ook heel erg en daardoor begrijp ik ook heel goed hoe erg je dat kunt missen. Ons zoontje is ook echt dol op ze! Maar wij hebben in onze omgeving ook wel mensen die ik geschikt zou vinden als 'surrogaat' opa/oma. Het is dat ik dat wel te veel zou vinden op dit moment, hij ziet zn echte opa's en oma's al genoeg. Maar als ik hier in de straat/buurt kijk dan zijn er al wel 2 stellen die erg erg geschikt zou vinden. En ouders van vrienden...??
Misschien vrienden van jullie (schoon)ouders?
Misschien vrienden van jullie (schoon)ouders?
zondag 29 april 2012 om 22:22
Mijn schoonouders zijn overleden. Mijn oudste heeft het nog af en toe over opa en mist hem
Mn ouders liggen in scheiding. Mn moeder is geen ondernemend leuke oma type. Mn vader was altijd erg betrokken.opa, deed vele dingen met de kinderen, echt zo'n opa die er altijd was.
Nu zien we hem nog nauwelijks, leuke dingen doen, logeren, speciale dagen samen vieren is er niet meer.
E
Ik kan mij dus heel goed voorstellen hoe dit voelt ook voor jou..
Mn ouders liggen in scheiding. Mn moeder is geen ondernemend leuke oma type. Mn vader was altijd erg betrokken.opa, deed vele dingen met de kinderen, echt zo'n opa die er altijd was.
Nu zien we hem nog nauwelijks, leuke dingen doen, logeren, speciale dagen samen vieren is er niet meer.
E
Ik kan mij dus heel goed voorstellen hoe dit voelt ook voor jou..
zondag 29 april 2012 om 22:30
Ik heb gewerkt in een verzorgingshuis , waar elke woensdag middag een moeder met een jongetje (jaar of 6 ) langskwam bij *opa*. Na een half jaar , kwam ik met dat jochie en zijn moeder aan de praat toen ik een sigaretje stond te roken buiten. En dat jochies moeder ook.
Ze vertelde mij toen dat ze zelf geen ouders meer had en haar partner zijn moeder leefde alleen nog. Het jochie wilde ook een *opa*. Toen is ze op een woensdagmiddag prachtige zonnige dag langs dit vz huis gewandeld met haar zoontje en kwamen per toeval aan de praat met wat oude dametjes en heren die lekker buiten zaten.
1 van die oude mannen wilde nog wel even een potje voetballen met rollator met t ventje en nodigde het jochie voor de week er op uit en moest hij zijn bal mee nemen. En zo is dat eigenlijk ontstaan. Deze oude man had pas zijn vrouw verloren en helaas is hun kinderwens altijd uitgebleven.
En nu ... heeft hij geen kinderen maar wel een kleinzoon. (al beschouwd hij de moeder van t ventje als zijn eigen dochter)
Ze vertelde mij toen dat ze zelf geen ouders meer had en haar partner zijn moeder leefde alleen nog. Het jochie wilde ook een *opa*. Toen is ze op een woensdagmiddag prachtige zonnige dag langs dit vz huis gewandeld met haar zoontje en kwamen per toeval aan de praat met wat oude dametjes en heren die lekker buiten zaten.
1 van die oude mannen wilde nog wel even een potje voetballen met rollator met t ventje en nodigde het jochie voor de week er op uit en moest hij zijn bal mee nemen. En zo is dat eigenlijk ontstaan. Deze oude man had pas zijn vrouw verloren en helaas is hun kinderwens altijd uitgebleven.
En nu ... heeft hij geen kinderen maar wel een kleinzoon. (al beschouwd hij de moeder van t ventje als zijn eigen dochter)
zondag 29 april 2012 om 22:30
quote:saartjuh schreef op 28 april 2012 @ 12:54:
[...]
Dit.
Mijn oma zat ook in een bejaardenhuis. Mens was dement en gemeen. Echt serieus gemeen. Ik wilde er eigenlijk niet meer heen, maar gelukkig zaten er ook nog anderen mensen die het WEL leuk vinden als er mensen op bezoek komen.
Ik zou gewoon informeren bij een naburig bejaardenhuis.
Ik vind het los van het verhaal een vrij aparte tip dat bejaardentehuizen genoemd worden als opa/oma leverancier. Besef we dat de leeftijd van deze mensen vaak de leeftijd hebben van overgrootouders en niet van grootouders.
Opa's en oma's zijn tegenwoordig vaak nog fitte zestigers die soms zelfs nog werken. In bejaardentehuizen tref je tachtigers en negentigers met een rollator. Nou niet bepaald opa/oma materiaal.
[...]
Dit.
Mijn oma zat ook in een bejaardenhuis. Mens was dement en gemeen. Echt serieus gemeen. Ik wilde er eigenlijk niet meer heen, maar gelukkig zaten er ook nog anderen mensen die het WEL leuk vinden als er mensen op bezoek komen.
Ik zou gewoon informeren bij een naburig bejaardenhuis.
Ik vind het los van het verhaal een vrij aparte tip dat bejaardentehuizen genoemd worden als opa/oma leverancier. Besef we dat de leeftijd van deze mensen vaak de leeftijd hebben van overgrootouders en niet van grootouders.
Opa's en oma's zijn tegenwoordig vaak nog fitte zestigers die soms zelfs nog werken. In bejaardentehuizen tref je tachtigers en negentigers met een rollator. Nou niet bepaald opa/oma materiaal.
zondag 29 april 2012 om 22:59
Toen ik een jaar of 6 was , was mijn opa ook al in de 70. Dus dat zegt niet zoveel Schouderklopje.
En voor een kind van 6 is een opa een man met grijs haar en een buikje o.d.
Die zien echt het verschil niet zo met iemand die 90 is of iemand die achter in de 60 is. En de ene persoon van 85 is fitter en kwieker dan iemand die eind 60 is.
En voor een kind van 6 is een opa een man met grijs haar en een buikje o.d.
Die zien echt het verschil niet zo met iemand die 90 is of iemand die achter in de 60 is. En de ene persoon van 85 is fitter en kwieker dan iemand die eind 60 is.