Paniek

Ik heb hiervoor speciaal een account aangemaakt (ben hier al bekend, maar schaam me voor mijn hysterische gedrag), want ik heb in paniek, door paniek iets stoms gedaan. Wij proberen zwanger te worden, dat is al een keer gelukt maar helaas ging het mis. Regelmatige menstruatie, dus ik weet wanneer mijn eisprong is. Mijn eisprong was maandag.



Deze week was echt een helse week, onverwachte nare dingen en tegelijkertijd een hele stressvolle periode op werk, dit hele weekend moet ik een grote prestatie neerzetten. Door alle stress (zit vooral in mijn hoofd hoor), kon ik niet meer slapen, ik heb al nachten niet kunnen slapen en raak steeds meer in paniek door het niet slapen in combinatie met het graag fris willen overkomen en natuurlijk kunnen presteren. Wat heb ik nu gedaan, ik heb slaappillen en kalmeringspillen genomen, om wat uurtjes te slapen. Ik heb zelf die dingen niet, want ben normaal zeer ontspannen persoon die altijd slaapt, maar mijn moeder heeft deze medicijnen wel, omdat zij al jaren slaapproblemen heeft.



Maandag eisprong gehad, dinsdag een hele temazepam geslikt en vrijdag, nou ja meer zaterdagochtend toen het inmiddels alweer licht werd een halve Xanax. Waarom heb ik het gedaan? Nu weet ik het niet meer. Maar vannacht was ik weer zo in paniek, omdat dit weer de vierde slapeloze nacht is en ik er hartkloppingen van had, dat ik zo'n half ding in heb genomen. Heeft niet geholpen want ben niet meer in slaap gevallen en voel me nu nog beroerder. Ik heb wel op de bijsluiter gekeken, maar daar stond op dat het afgeraden werd omdat er niet veel over bekend is. En ik dacht, ja als ik zwanger ben dan is dat pas 4 a 5 dagen, wat kan het kwaad. Ik moet gewoon nu slapen! Maar nu denk ik wat nou als ik zwanger ben en de celdeling gaat niet goed? Op een Amerikaanse site staat, net gevonden, dat het de eerste drie maanden tot aangeboren afwijkingen kan leiden.



Het kan zijn dat ik heel hysterisch overkom, dat komt door het niet slapen. Ik heb dit overigens nog nooit gehad. Wat een ellende. Hoop dat ik na dit weekend weer normaal ben, blijkbaar ben ik totaal over mijn stressgrens heen gegaan. Ik weet niet eens of ik zwanger ben, waarschijnlijk niet na deze week, ik snap ook niet waarom ik zo over mijn toeren ben.



Denken jullie dat het kwaad kan?

Ik wil zeggen dat ik dom ben geweest überhaupt medicijnen te slikken die ik niet nodig heb. Ik gebruik nu ook geen alcohol, omdat ik heel goed weet dat het schadelijk is. Ik voelde ook al vrij snel aan dat het niet oké was wat ik heb gedaan , is niet zo dat ik vrolijk doorga totdat ik een positieve test krijg. De kans dat ik daadwerkelijk zwanger ben is klein.



Daarnaast wilde ik uitleggen dat waarschijnlijk een vertekend beeld bij medicijnen heb, maar dat ik dat beeld nu heb bijgesteld. Mijn vertekende beeld heeft te maken met de gemakkelijkheid waarmee artsen het uitschrijven en toelichten. Neemt niet weg dat ik dom ben geweest en mijn verantwoordelijkheid niet heb genomen.