Kinderen
alle pijlers
prematuur geboren kind
donderdag 29 april 2010 om 15:07
Hallo,
Mijn zusje (28 weken zwanger) liet afgelopen zaterdag een pretecho maken, ze was jarig en kreeg dit als cadeau aangeboden.
Tijdens die echo liet de echoscopiste weten dat het kindje volgens haar erg klein was. Ze zou het doorgeven aan de verloskundige.
De verloskundige belde haar maandagmorgen gelijk dat ze nog dezelfde dag een groeiecho moest laten maken.
Dezelfde avond al belde de verloskundige haar dat het kindje inderdaad erg klein was voor de duur van de zwangerschap en zij zou de volgende ochtend de gynaecoloog bellen.
Gisteren naar de gyn en daar werd een CTG onderzoek verricht, wat er wel goed uitzag, de baby maakt het nog goed.
En weer een echo en de gynaecoloog zei toen gelijk dat ze moest blijven in het ziekenhuis.
Wat blijkt: de baby heeft een achterstand van zo'n 2 weken, oorzaak: er is geen goede doorstroming van de placenta naar het kindje, dus de baby krijgt niet genoeg voeding.
Er werd haar verteld dat de kans groot zou zijn dat ze van het streekziekenhuis bij ons naar Zwolle zou moeten omdat ze daar een neonatologie IC hebben en daar dus veel beter berust zijn op deze kindjes. Ook werd haar verteld dat deze baby dus naar alle waarschijnlijk geen 40 weken blijft zitten.
Vanmorgen kregen we inderdaad het bericht dat ze nu naar Zwolle gaat. Uit voorzorg werd verteld want de baby maakt het nog goed maar voor het geval het kindje achteruit gaat kunnen ze dan ook meteen ingrijpen.
Mijn zusje was erg overstuur want Zwolle ligt toch een uur rijden van ons vandaan! Maar dat de baby het goed maakt is natuurlijk het belangrijkst.
Mocht de baby toch blijven zitten tot 32 weken dan kan ze weer hier in het ziekenhuis komen.
Wie heeft ook een soortgelijk verhaal meegemaakt?
We maken ons wel zorgen om de baby want wat is nu 28 weken en dan ook nog een groeiachterstand van 2 a 3 weken?
Het kan natuurlijk ieder moment worden geboren, zodra de CTG achteruit gaat wordt het kind meteen gehaald.
Bedankt voor het lezen van dit lange verhaal, wou graag even mijn verhaal kwijt
Mijn zusje (28 weken zwanger) liet afgelopen zaterdag een pretecho maken, ze was jarig en kreeg dit als cadeau aangeboden.
Tijdens die echo liet de echoscopiste weten dat het kindje volgens haar erg klein was. Ze zou het doorgeven aan de verloskundige.
De verloskundige belde haar maandagmorgen gelijk dat ze nog dezelfde dag een groeiecho moest laten maken.
Dezelfde avond al belde de verloskundige haar dat het kindje inderdaad erg klein was voor de duur van de zwangerschap en zij zou de volgende ochtend de gynaecoloog bellen.
Gisteren naar de gyn en daar werd een CTG onderzoek verricht, wat er wel goed uitzag, de baby maakt het nog goed.
En weer een echo en de gynaecoloog zei toen gelijk dat ze moest blijven in het ziekenhuis.
Wat blijkt: de baby heeft een achterstand van zo'n 2 weken, oorzaak: er is geen goede doorstroming van de placenta naar het kindje, dus de baby krijgt niet genoeg voeding.
Er werd haar verteld dat de kans groot zou zijn dat ze van het streekziekenhuis bij ons naar Zwolle zou moeten omdat ze daar een neonatologie IC hebben en daar dus veel beter berust zijn op deze kindjes. Ook werd haar verteld dat deze baby dus naar alle waarschijnlijk geen 40 weken blijft zitten.
Vanmorgen kregen we inderdaad het bericht dat ze nu naar Zwolle gaat. Uit voorzorg werd verteld want de baby maakt het nog goed maar voor het geval het kindje achteruit gaat kunnen ze dan ook meteen ingrijpen.
Mijn zusje was erg overstuur want Zwolle ligt toch een uur rijden van ons vandaan! Maar dat de baby het goed maakt is natuurlijk het belangrijkst.
Mocht de baby toch blijven zitten tot 32 weken dan kan ze weer hier in het ziekenhuis komen.
Wie heeft ook een soortgelijk verhaal meegemaakt?
We maken ons wel zorgen om de baby want wat is nu 28 weken en dan ook nog een groeiachterstand van 2 a 3 weken?
Het kan natuurlijk ieder moment worden geboren, zodra de CTG achteruit gaat wordt het kind meteen gehaald.
Bedankt voor het lezen van dit lange verhaal, wou graag even mijn verhaal kwijt
donderdag 29 april 2010 om 15:16
O, ik wens jullie heel veel sterkte en zal dit topic in de gaten houden. Twee weken geleden constateerde de verloskundige dat bij mij ook een groeiachterstand is bij de baby, ik was toen ook 28 weken. As maandag moet ik weer op controle.
Moet je zusje nu dus in het ziekenhuis blijven totdat het kindje geboren is, en bedrust houden?
Moet je zusje nu dus in het ziekenhuis blijven totdat het kindje geboren is, en bedrust houden?
donderdag 29 april 2010 om 15:18
Ik heb geen dysmatuur kindje, maar wel een prematuur kindje. (32 weken).
Ik kan me jullie zorgen heel goed voorstellen. Maar ieder geval is een geval apart. Ga er maar vanuit dat moeder en kind de allerbeste zorg krijgen. En de overlevingskansen zijn enorm vebeterd. Ik heb diep resprect voor de artsen en verpleegkundigen van de neonatologie.
Ik kan me jullie zorgen heel goed voorstellen. Maar ieder geval is een geval apart. Ga er maar vanuit dat moeder en kind de allerbeste zorg krijgen. En de overlevingskansen zijn enorm vebeterd. Ik heb diep resprect voor de artsen en verpleegkundigen van de neonatologie.
donderdag 29 april 2010 om 15:22
donderdag 29 april 2010 om 15:26
Hier wel ervaring, van inmiddels acht jaar geleden.
Ik weet nog hoe ik toen zocht naar positieve verhalen. Veel van wat ik las was zo somber, zo naar.
Zoonlief is geboren met precies 28 weken. Ik heb welgeteld 4 dagen in het ziekenhuis gelegen, aan de weeënremmers. Helaas hielpen die niet afdoende bij mij en moest Zoon er toen echt uit. Nu is het een gezonde knul van acht, maar oh oh, wat had ik toen een zorg.
Ik lag ook in een ziekenhuis met een afdeling neonatologie. Ook een uur rijden bij mij vandaan, maar het zou me een zorg zijn. Als er maar goede hulp geboden kon worden aan zo'n kleintje. En dat kunnen ze in een ziekenhuis met zo'n afdeling. Sterker nog, daar zijn ze er aan gewend en weten heel goed wat wel en niet kan. Ook de zorg aan moeder is er vaak goed. Ik kreeg bijvoorbeeld een psychologe aan mijn bed, om eens te praten over wat het nu allemaal met mij deed. Zij hielp me ook om mijn kind te begrijpen, om uit te leggen wat wel goed was om te doen en wat niet. (aaien is bijvoorbeeld voor die kleintjes echt heel vervelend, dat voelt als kriebelen! Je kunt ze beter stevig op één plek pakken/je hand tegen ze aan leggen)
Zoonlief heeft uiteindelijk (maar) twee weken op de afdeling neonatologie gelegen. Best kort maar hij hoefde geen beademing meer en dan is het een te kostbare plek. Ook hielden ze rekening met de reisafstand voor mij.
Qua zorg voor mij was ik achteraf liever daar gebleven. Het voelde beter. In het plaatselijke ziekenhuis was de zorg gewoon minder goed. Niets ten nadele van het personeel overigens hoor. Intussen is de zorg hier ook sterk verbeterd door het toepassen avn meer specialisatie.
Als het allemaal een beetje gaat na de geboorte en het kindje is er aan toe dan mag je zus ermee buidelen. Het kindje komt dan op het bovenlijf van je zus te liggen, onder een doek. Zo heb je een heel intens contact. De eerste keer kan dit best heel spannend zijn. Ik weet nog dat ik mijn Zoon bij me kreeg en hij woog amper iets. Logisch, want hij was één dag oud en nog maar zo'n 1100 gram. Maar ik vond het doodeng. Die eerste dag heb ik het ook niet zolang volgehouden. De keren erna was het bijna vechten met Zoon zijn vader wie er aan de beurt was
Het is een hele spannende tijd. Nu en ook als het kindje idd te vroeg geboren wordt. Laat je zusje op tijd hulp vragen als het niet gaat. Als ze zich zorgen maakt, als ze het even niet meer weet.
Ik hoop dat het nog lang blijft zitten.
Jij kunt misschien in de tussentijd haar helpen door thuis eea te doen, eens te koken voor de a.s. vader, regelmatig op bezoek te gaan. Ik vermoed dat ze niet uit bed zal mogen. Misschien kun je een luisterboek voor haar meenemen?
Vraag ook of je iets aan de babykamer kunt doen voor haar. Misschien wil ze het niet, maar misschien vindt ze het ook wel fijn.
Ik duim dat het allemaal nog lang duurt voro het kindje er is!
Ik weet nog hoe ik toen zocht naar positieve verhalen. Veel van wat ik las was zo somber, zo naar.
Zoonlief is geboren met precies 28 weken. Ik heb welgeteld 4 dagen in het ziekenhuis gelegen, aan de weeënremmers. Helaas hielpen die niet afdoende bij mij en moest Zoon er toen echt uit. Nu is het een gezonde knul van acht, maar oh oh, wat had ik toen een zorg.
Ik lag ook in een ziekenhuis met een afdeling neonatologie. Ook een uur rijden bij mij vandaan, maar het zou me een zorg zijn. Als er maar goede hulp geboden kon worden aan zo'n kleintje. En dat kunnen ze in een ziekenhuis met zo'n afdeling. Sterker nog, daar zijn ze er aan gewend en weten heel goed wat wel en niet kan. Ook de zorg aan moeder is er vaak goed. Ik kreeg bijvoorbeeld een psychologe aan mijn bed, om eens te praten over wat het nu allemaal met mij deed. Zij hielp me ook om mijn kind te begrijpen, om uit te leggen wat wel goed was om te doen en wat niet. (aaien is bijvoorbeeld voor die kleintjes echt heel vervelend, dat voelt als kriebelen! Je kunt ze beter stevig op één plek pakken/je hand tegen ze aan leggen)
Zoonlief heeft uiteindelijk (maar) twee weken op de afdeling neonatologie gelegen. Best kort maar hij hoefde geen beademing meer en dan is het een te kostbare plek. Ook hielden ze rekening met de reisafstand voor mij.
Qua zorg voor mij was ik achteraf liever daar gebleven. Het voelde beter. In het plaatselijke ziekenhuis was de zorg gewoon minder goed. Niets ten nadele van het personeel overigens hoor. Intussen is de zorg hier ook sterk verbeterd door het toepassen avn meer specialisatie.
Als het allemaal een beetje gaat na de geboorte en het kindje is er aan toe dan mag je zus ermee buidelen. Het kindje komt dan op het bovenlijf van je zus te liggen, onder een doek. Zo heb je een heel intens contact. De eerste keer kan dit best heel spannend zijn. Ik weet nog dat ik mijn Zoon bij me kreeg en hij woog amper iets. Logisch, want hij was één dag oud en nog maar zo'n 1100 gram. Maar ik vond het doodeng. Die eerste dag heb ik het ook niet zolang volgehouden. De keren erna was het bijna vechten met Zoon zijn vader wie er aan de beurt was
Het is een hele spannende tijd. Nu en ook als het kindje idd te vroeg geboren wordt. Laat je zusje op tijd hulp vragen als het niet gaat. Als ze zich zorgen maakt, als ze het even niet meer weet.
Ik hoop dat het nog lang blijft zitten.
Jij kunt misschien in de tussentijd haar helpen door thuis eea te doen, eens te koken voor de a.s. vader, regelmatig op bezoek te gaan. Ik vermoed dat ze niet uit bed zal mogen. Misschien kun je een luisterboek voor haar meenemen?
Vraag ook of je iets aan de babykamer kunt doen voor haar. Misschien wil ze het niet, maar misschien vindt ze het ook wel fijn.
Ik duim dat het allemaal nog lang duurt voro het kindje er is!
donderdag 29 april 2010 om 15:28
Ik ging met een zwqangerschap van 22 weken het ziekenhuis in wegens aanhoudende bloedingen en heb daar gelegen tot na 29 weken zwangerschap de baby toch vond dat ze er uit moest.... Het is heel voorspoedig gegaan met de baby en inmiddels is het alweer een slungel van bjina 12 die gelukkig niets akeligs heeft overgehouden aan haar lastige start.
Ik kan me voorstellen dat je zus heel erg overstuur is dat ze naar het ziekenhuis moet, maar speaking for myself vond ik het na mijn opname ook wel heerlijk om te weten dat ik dáár was waar het snelst en doeltreffendst zou kunnen worden ingegrepen if nodig, en waar men ook de kennis had om dat moment zo lang mogelijk uit te stellen. En in een ziekenhuis verblijven waar een NICU is, is toch prettiger dan dat de baby na de geboorte daarheen overgebracht zou moeten worden.
Elke dag dat de baby blijft "zitten" is weer winst en maakt de vooruitzichten beter. Ik hoop dan ook dat je zus nog weken in het ziekenhuis mag/moet blijven. Sterkte ermee en ik duim op een goede afloop
Ik kan me voorstellen dat je zus heel erg overstuur is dat ze naar het ziekenhuis moet, maar speaking for myself vond ik het na mijn opname ook wel heerlijk om te weten dat ik dáár was waar het snelst en doeltreffendst zou kunnen worden ingegrepen if nodig, en waar men ook de kennis had om dat moment zo lang mogelijk uit te stellen. En in een ziekenhuis verblijven waar een NICU is, is toch prettiger dan dat de baby na de geboorte daarheen overgebracht zou moeten worden.
Elke dag dat de baby blijft "zitten" is weer winst en maakt de vooruitzichten beter. Ik hoop dan ook dat je zus nog weken in het ziekenhuis mag/moet blijven. Sterkte ermee en ik duim op een goede afloop
donderdag 29 april 2010 om 15:30
Oei.. wat een spannende tijd voor je zus en haar man.
Hier ook een niet/slecht funtionerende placenta gehad. Vanaf week 29 overgedragen aan de gyn wegens groeiachterstand. De achterstand is blijven groeien maar Dochter deed het toch goed genoeg in mijn buik. Hebben haar zo lang mogelijk laten zitten. Met 37 weken met spoed gehaald (keizersnee)toen na poging tot opwekken weeën haar CTG vlak werd.
Dochter is in de couveuse gegaan en het bleek een felle vechter te zijn met grote honger. Vanaf eerste moment heeft ze veel gegeten. Gelukkig waren haar organen en vooral ook longen goed ontwikkeld en heeft ze desondanks haar achterstand een ijzeren gestel. Door die factoren (en geen enkele complicatie) is ze in 5 maanden naar een kerngezonde 100% gemiddeld (qua groei, gewicht en ontwikkeling) gegroeid.
De laatste weken zwangerschap waren ontzettend spannend en ook slopend. Dochter groeide niet meer in lengte en kwam slechts tientallen grammen aan per maand. De placenta bleek achteraf geen voeding meer te geven, wel doorstroom maar zonder voedingstoffen. Heb volledig op de gyn vertrouwd maar blij dat ik bij het uitblijven van de weeën geweigerd heb thuis "te gaan ontspannen om weeën te stimuleren" (volgens de dienstdoende gyn, niet mijn eigen gyn).
Het is zeker mogelijk dat alles goed komt met de kleine, de neo-IC is de beste plek voor de kleine om alles in te halen wat in de buik niet meer lukt.
Voor je zus: Vertrouw op de artsen maar luister ook goed naar je intuïtie...als je twijfelt altijd melden bij de arts. Gelukkig was in ons ziekenhuis de stelling: liever 100 keer extra gecontroleerd (CTG, echo etc) dan één keer te weinig.
Heel veel sterkte en kracht gewenst!
Hier ook een niet/slecht funtionerende placenta gehad. Vanaf week 29 overgedragen aan de gyn wegens groeiachterstand. De achterstand is blijven groeien maar Dochter deed het toch goed genoeg in mijn buik. Hebben haar zo lang mogelijk laten zitten. Met 37 weken met spoed gehaald (keizersnee)toen na poging tot opwekken weeën haar CTG vlak werd.
Dochter is in de couveuse gegaan en het bleek een felle vechter te zijn met grote honger. Vanaf eerste moment heeft ze veel gegeten. Gelukkig waren haar organen en vooral ook longen goed ontwikkeld en heeft ze desondanks haar achterstand een ijzeren gestel. Door die factoren (en geen enkele complicatie) is ze in 5 maanden naar een kerngezonde 100% gemiddeld (qua groei, gewicht en ontwikkeling) gegroeid.
De laatste weken zwangerschap waren ontzettend spannend en ook slopend. Dochter groeide niet meer in lengte en kwam slechts tientallen grammen aan per maand. De placenta bleek achteraf geen voeding meer te geven, wel doorstroom maar zonder voedingstoffen. Heb volledig op de gyn vertrouwd maar blij dat ik bij het uitblijven van de weeën geweigerd heb thuis "te gaan ontspannen om weeën te stimuleren" (volgens de dienstdoende gyn, niet mijn eigen gyn).
Het is zeker mogelijk dat alles goed komt met de kleine, de neo-IC is de beste plek voor de kleine om alles in te halen wat in de buik niet meer lukt.
Voor je zus: Vertrouw op de artsen maar luister ook goed naar je intuïtie...als je twijfelt altijd melden bij de arts. Gelukkig was in ons ziekenhuis de stelling: liever 100 keer extra gecontroleerd (CTG, echo etc) dan één keer te weinig.
Heel veel sterkte en kracht gewenst!
donderdag 29 april 2010 om 15:35
goede tips fussie.
Als familie en vrienden kan je vaak veel doen door het verzorgen van maaltijden voor de vader. Wij vonden het heerlijk dat onze familie niet meer vroeg of ze konden helpen maar eenvoudig belden: hallo, morgen komen we poetsen als jullie naar het ziekenhuis zijn. Oja, nemen voor een week maaltijden mee voor in de vriezer. Vragen deden we niet snel maar dit hielp ons enorm.
Verder ondersteunen met bezoek, afwisselen of opvangen van belangstellenden als je zus het even niet meer trekt. Mijn beste vriendin kwam veel langs en hielden soms wat overenthousiast bezoek bezig terwijl ik even vluchtte...
En jij kan als zus wellicht ook met afronden van dingen voor babykamer etc.
Als familie en vrienden kan je vaak veel doen door het verzorgen van maaltijden voor de vader. Wij vonden het heerlijk dat onze familie niet meer vroeg of ze konden helpen maar eenvoudig belden: hallo, morgen komen we poetsen als jullie naar het ziekenhuis zijn. Oja, nemen voor een week maaltijden mee voor in de vriezer. Vragen deden we niet snel maar dit hielp ons enorm.
Verder ondersteunen met bezoek, afwisselen of opvangen van belangstellenden als je zus het even niet meer trekt. Mijn beste vriendin kwam veel langs en hielden soms wat overenthousiast bezoek bezig terwijl ik even vluchtte...
En jij kan als zus wellicht ook met afronden van dingen voor babykamer etc.
donderdag 29 april 2010 om 15:39
Ik ben met 32 weken zwangerschap opgenomen met weenactiviteit, versterken baarmoedermond en groeiachterstand van de kindjes. Uiteindelijk ben ik met 37 weken ingeleid. Ik lag toen al enkele weken thuis op bed vanwege bovenstaande problemen.
Ook bij mij was de doorbloeding niet goed en werd vooral van dochter de achterstand steeds groter. Het is heel frusterend om in het ziekenhuis te liggen (ik heb 5 weken gelegen tot aan de bevalling) wetende dat je kindjes het niet goed hebben bij je.
Er lagen bij mij veel dames met hetzelfde probleem op de afdeling, de meesten mochten met 34 weken naar huis, en hebben de rit verder thuis uitgezeten.
Gelukkig bleven de kindjes bij mij dus zitten en werden ze geboren met 1500 gram (dochter) en 2400 gram (zoon) Als ik was bevallen op de dag of het weekend na de opname had het er hele anders uitgezien want dan waren ze beiden prématuur én dysmatuur.
Ik heb veel gelezen in het ziekenhuis, ook veel gekeken naar dvd's op zo'n draagbare dvd-speler. Elke afleiding was welkom maar vertel wel aan je zus dat ze de visite gedoseerd moet laten komen, het vergt meer van je dan je denkt! Ik had zelf vaak harde buiken en weeen na het bezoekuur.
Succes en sterkte voor jullie! Ik hoop het nog lang duurt voordat jullie de baby in het echt mogen zien!
Ook bij mij was de doorbloeding niet goed en werd vooral van dochter de achterstand steeds groter. Het is heel frusterend om in het ziekenhuis te liggen (ik heb 5 weken gelegen tot aan de bevalling) wetende dat je kindjes het niet goed hebben bij je.
Er lagen bij mij veel dames met hetzelfde probleem op de afdeling, de meesten mochten met 34 weken naar huis, en hebben de rit verder thuis uitgezeten.
Gelukkig bleven de kindjes bij mij dus zitten en werden ze geboren met 1500 gram (dochter) en 2400 gram (zoon) Als ik was bevallen op de dag of het weekend na de opname had het er hele anders uitgezien want dan waren ze beiden prématuur én dysmatuur.
Ik heb veel gelezen in het ziekenhuis, ook veel gekeken naar dvd's op zo'n draagbare dvd-speler. Elke afleiding was welkom maar vertel wel aan je zus dat ze de visite gedoseerd moet laten komen, het vergt meer van je dan je denkt! Ik had zelf vaak harde buiken en weeen na het bezoekuur.
Succes en sterkte voor jullie! Ik hoop het nog lang duurt voordat jullie de baby in het echt mogen zien!
donderdag 29 april 2010 om 15:47
quote:pezuls schreef op 29 april 2010 @ 15:16:
O, ik wens jullie heel veel sterkte en zal dit topic in de gaten houden. Twee weken geleden constateerde de verloskundige dat bij mij ook een groeiachterstand is bij de baby, ik was toen ook 28 weken. As maandag moet ik weer op controle.
Moet je zusje nu dus in het ziekenhuis blijven totdat het kindje geboren is, en bedrust houden?
Ze moet inderdaad in het ziekenhuis blijven en platte bedrust houden, dus alleen van bed voor toilet en douche, totdat het kindje er is.
Mocht het nog blijven zitten tot 32 weken dan mag ze terug naar ons "eigen" ziekenhuis want vanaf 32 weken kunnen ze goede zorg bieden.
O, ik wens jullie heel veel sterkte en zal dit topic in de gaten houden. Twee weken geleden constateerde de verloskundige dat bij mij ook een groeiachterstand is bij de baby, ik was toen ook 28 weken. As maandag moet ik weer op controle.
Moet je zusje nu dus in het ziekenhuis blijven totdat het kindje geboren is, en bedrust houden?
Ze moet inderdaad in het ziekenhuis blijven en platte bedrust houden, dus alleen van bed voor toilet en douche, totdat het kindje er is.
Mocht het nog blijven zitten tot 32 weken dan mag ze terug naar ons "eigen" ziekenhuis want vanaf 32 weken kunnen ze goede zorg bieden.
donderdag 29 april 2010 om 15:49
quote:germanwings schreef op 29 april 2010 @ 15:23:
Sterkte, vooral ook voor je zusje, want ik weet uit ervaring dat in een ziekenhuis liggen terwijl je kind mss wel bijna geboren gaat worden niet fijn is.
Waaron moest ze trouwens in het ziekenhuis blijven als het ctg wel in orde was?
Ze moet blijven omdat ze (volgens mij) verwachten dat het snel achteruit kan gaan, dus kan, hoeft natuurlijk niet.
En als het achteruit gaat willen ze meteen kunnen ingrijpen. Er was eerst sprake van dat ze naar huis zou mogen met bedrust en thuismonitoring. Dan zou 2 x per dag iemand langskomen voor een CTG. Maar de arts van vanmorgen zie dat hij het toch beter vond dat ze toch naar Zwolle gaat. Uit voorzorg zeggen ze.
Sterkte, vooral ook voor je zusje, want ik weet uit ervaring dat in een ziekenhuis liggen terwijl je kind mss wel bijna geboren gaat worden niet fijn is.
Waaron moest ze trouwens in het ziekenhuis blijven als het ctg wel in orde was?
Ze moet blijven omdat ze (volgens mij) verwachten dat het snel achteruit kan gaan, dus kan, hoeft natuurlijk niet.
En als het achteruit gaat willen ze meteen kunnen ingrijpen. Er was eerst sprake van dat ze naar huis zou mogen met bedrust en thuismonitoring. Dan zou 2 x per dag iemand langskomen voor een CTG. Maar de arts van vanmorgen zie dat hij het toch beter vond dat ze toch naar Zwolle gaat. Uit voorzorg zeggen ze.
donderdag 29 april 2010 om 15:54
In ieder geva heel erg bedankt voor alle snelle reacties.
Het doet mij erg goed om te lezen dat er "succesverhalen" bij zitten.
PeggySue: hoe gaat het met je kindjes inmiddels? En Mips?
Loomii fijn te lezen dat het inmiddels al een slungel is van 12.
En fussie wat ging het al snel goed met je kindje.
Er is mijn zusje ook verteld dat als de baby daar snel geboren wordt, ze weer naar huis kan zodra de baby niet meer zo'n intensieve zorg nodig heeft.
Bedankt ook voor alle tips die hier voorbij komen!
Het babykamertje hebben ze al zo goed als klaar, dus daar hoeven we niets aan te doen. (misschien een voorgevoel?).
En ach, als het kindje komt, komt hij voorlopig toch nog niet thuis.
Het viel me gisteravond toen ik bij haar op bezoek was in het ziekenhuis trouwens op, tijdens het maken van een CTG, dat ze nog maar een heel klein buikje heeft. Nu is het een eerste kindje maar toch.... In de kleren leek het al heel wat maar ik vond het maar een klein buikje voor 28 weken.
Het doet mij erg goed om te lezen dat er "succesverhalen" bij zitten.
PeggySue: hoe gaat het met je kindjes inmiddels? En Mips?
Loomii fijn te lezen dat het inmiddels al een slungel is van 12.
En fussie wat ging het al snel goed met je kindje.
Er is mijn zusje ook verteld dat als de baby daar snel geboren wordt, ze weer naar huis kan zodra de baby niet meer zo'n intensieve zorg nodig heeft.
Bedankt ook voor alle tips die hier voorbij komen!
Het babykamertje hebben ze al zo goed als klaar, dus daar hoeven we niets aan te doen. (misschien een voorgevoel?).
En ach, als het kindje komt, komt hij voorlopig toch nog niet thuis.
Het viel me gisteravond toen ik bij haar op bezoek was in het ziekenhuis trouwens op, tijdens het maken van een CTG, dat ze nog maar een heel klein buikje heeft. Nu is het een eerste kindje maar toch.... In de kleren leek het al heel wat maar ik vond het maar een klein buikje voor 28 weken.
donderdag 29 april 2010 om 15:57
Het klopt dat het kindje dan toch idd nog niet snel naar huis mag als het nu al geboren zou worden. Maar toch is het fijn dat alles al bijna af is. Dan kun je straks je energie gewoon op je kind en jezelf richten, zonder dat je nog van alles thuis moet doen. Wat het is heel inspannend, een kindje in het ziekenhuis waar je vaak wilt zijn en je huishouden en nog dingen afmaken.
Zelf ben ik nu ook weer zwanger en met 20 weken was hier alles af. Kamertje en alle kleertjes gestreken en wel in de kast. Puur omdat ik de rust wilde dat alles klaar zou zijn mocht het nodig zijn dat ik plat moest liggen. Gelukkig is dat niet aan de orde tot nu toe (ben nu 30 weken) maar ik ben nog steeds blij dat het klaar was.
Zelf ben ik nu ook weer zwanger en met 20 weken was hier alles af. Kamertje en alle kleertjes gestreken en wel in de kast. Puur omdat ik de rust wilde dat alles klaar zou zijn mocht het nodig zijn dat ik plat moest liggen. Gelukkig is dat niet aan de orde tot nu toe (ben nu 30 weken) maar ik ben nog steeds blij dat het klaar was.
donderdag 29 april 2010 om 16:06
quote:hazelnoot schreef op 29 april 2010 @ 15:47:
Ze moet inderdaad in het ziekenhuis blijven en platte bedrust houden, dus alleen van bed voor toilet en douche, totdat het kindje er is.
Ooohhh....da's lekker!! Ik mocht helemáál mijn bed niet meer uit, ook niet voor WC of douche.
Ik heb het trouwens prima naar mijn zin gehad in het ziekenhuis. Geweldig personeel, over het algemeen leuke kamergenoten en een stapel boeken en een laptop mee. En veel bezoek, natuurlijk. Het enige wat (dat?) je in zo'n situatie kan doen voor je kind is je gemak houden en positief blijven. Daar heb ik me toen maar bij neergelegd. Letterlijk en figuurlijk dus
Ze moet inderdaad in het ziekenhuis blijven en platte bedrust houden, dus alleen van bed voor toilet en douche, totdat het kindje er is.
Ooohhh....da's lekker!! Ik mocht helemáál mijn bed niet meer uit, ook niet voor WC of douche.
Ik heb het trouwens prima naar mijn zin gehad in het ziekenhuis. Geweldig personeel, over het algemeen leuke kamergenoten en een stapel boeken en een laptop mee. En veel bezoek, natuurlijk. Het enige wat (dat?) je in zo'n situatie kan doen voor je kind is je gemak houden en positief blijven. Daar heb ik me toen maar bij neergelegd. Letterlijk en figuurlijk dus
donderdag 29 april 2010 om 16:07
Ach meid even een dikke knuffel. Ik heb geen ervaring daarmee maar ik wens je zus wel alle sterkte en de kleine heel veel energie om te groeien. Hopelijk gaat het goed komen.
Wel mazzel dat ze die pretecho gedaan heeft zeg. Zo pleit ik dus al een tijdje (in mijn eigen omgeving hoor) voor een standaard echo met 30 weken. Mijn vk van toen en ook het echo buro zijn daar ook erg voor. Het is dus in ieder geval fijn dat ze er op tijd bij waren en hopelijk helpt dat ook allemaal.
Oh en even een tip voor jou. Wellicht kun je helpen bij je zus thuis nu zij in het ziekenhuis ligt. Misschien een keertje koken voor haar man of helpen met de boodschappen of het huishouden of iets anders? Die zal nl ook wel in de zenuwen zitten en misschien erg blij zijn met jouw hulp.
Wel mazzel dat ze die pretecho gedaan heeft zeg. Zo pleit ik dus al een tijdje (in mijn eigen omgeving hoor) voor een standaard echo met 30 weken. Mijn vk van toen en ook het echo buro zijn daar ook erg voor. Het is dus in ieder geval fijn dat ze er op tijd bij waren en hopelijk helpt dat ook allemaal.
Oh en even een tip voor jou. Wellicht kun je helpen bij je zus thuis nu zij in het ziekenhuis ligt. Misschien een keertje koken voor haar man of helpen met de boodschappen of het huishouden of iets anders? Die zal nl ook wel in de zenuwen zitten en misschien erg blij zijn met jouw hulp.
Verander wat je niet kunt accepteren en accepteer wat je niet kunt veranderen
donderdag 29 april 2010 om 17:02
quote: Het doet mij erg goed om te lezen dat er "succesverhalen" bij zitten.
PeggySue: hoe gaat het met je kindjes inmiddels? En Mips?
Dochter doet het fantastisch. Niets meer te merken van haar moeizame start. Het is een felle tante geworden met een onverklaarbaar goede weerstand. Slechts één keer verkouden geweest sinds haar geboorte en twee dagen koortsig bij de eerste tandjes.
quote:Zo pleit ik dus al een tijdje (in mijn eigen omgeving hoor) voor een standaard echo met 30 weken.
Helemaal mee eens!! Bij ons vond de VK bij 28 weken het kind klein "voelen" en heeft ons doorgestuurd voor controle echo. Had ze goed gevoeld, kind liep toen 2-3 weken achter. Ben haar er nog dankbaar voor!
Heel veel sterkte voor je zus Hazelnoot!!!
PeggySue: hoe gaat het met je kindjes inmiddels? En Mips?
Dochter doet het fantastisch. Niets meer te merken van haar moeizame start. Het is een felle tante geworden met een onverklaarbaar goede weerstand. Slechts één keer verkouden geweest sinds haar geboorte en twee dagen koortsig bij de eerste tandjes.
quote:Zo pleit ik dus al een tijdje (in mijn eigen omgeving hoor) voor een standaard echo met 30 weken.
Helemaal mee eens!! Bij ons vond de VK bij 28 weken het kind klein "voelen" en heeft ons doorgestuurd voor controle echo. Had ze goed gevoeld, kind liep toen 2-3 weken achter. Ben haar er nog dankbaar voor!
Heel veel sterkte voor je zus Hazelnoot!!!
donderdag 29 april 2010 om 17:42
Ik ben ook met 28 weken opgenomen omdat ik HELLP kreeg. Baby bleek toen ook een flinke groeiachterstand te hebben. Ik werd overgeplaatst naar academisch zkhs met nicu. Daar heb ik nog bijna 3 weken gelegen, totdat de ctg's zo slecht werden dat hij eruit moest. Hij woog nog geen kilo. Nu is hij 11, kerngezond en gaat alles prima. Het kan dus prima aflopen, maar het is zeker erg spannend voor iedereen. Het blijft voor mij een "rauwe plek" op m'n ziel, als ik bijv. op tv een prematuurtje zie en het geluid van die alarmen van de hartslag en zo hoor, grijpt me dat nog enorm aan.
Sterkte voor iedereen!
Sterkte voor iedereen!
