Kinderen
alle pijlers
Radeloos en zo moe..
zaterdag 7 september 2019 om 12:27
Ik weet even niet meer waar ik het zoeken moet.. Alvast bedankt als je dit verhaal wil lezen 
Onze zoon van 9 weken oud deed het in het begin fantastisch! Ik geef borstvoeding en na wat opstartproblemen en pijn bij aanhappen ging alles goed en groeide hij als kool.
Toen hij 3 weken oud was begon het huilen.. Zo hard krijsen, overstrekken, helemaal rood aanlopen.. We dachten krampjes. Op het consultatiebureau en van omgeving wat tips gekregen en niets hielp echt. Hij kwam iedere 1,5 uur voor de borst, wij dachten honger of clusteren maar waarschijnlijk was het comfort zoeken tegen de pijn. Maar van zovaak eten krijg je meer krampjes, dus proberen er iets langer tussen te laten, wat gek aanvoelt voor mij maar ook iets meer rust bracht. Snachts bakeren we hem in, want hij is zo onrustig dat hij zichzelf wakker schopt en slaat. Overdag slaapt hij eigenlijk niet.... Hij is super moe, maar slapen hooguit 20 minuten na een voeding op mij of in de draagzak een beetje dommelen.
Na nog eens 2 weken viel ons op dat hij veel met zijn tong duwde en veel slikte, hij spuugt wel eens maar niet extreem.. onderzoek op internet leert ons over reflux.
We gaan naar de huisarts en die schrijft zonder blikken of blozen nexium voor, dat remt de aanmaak van maagzuur.
Intussen een bezoek aan de osteopaat gebracht en dat wilden we even afwachten voor we de medicijnen zouden geven. Zij voelde veel spanning en een overgevoeligheid en gaf de tip dat ik zou stoppen met koemelk eten. Dit gedaan en na een week zagen we echt verbetering! Met ups en downs maar toch een stijgende lijn. Dit geeft hoop!
Na een paar dagen heel hard huilen toch aan de nexium begonnen, ik sta er niet perse achter want hij is zo jong nog en de bijwerkingen liegen er ook niet om.. Helaas zien we na 5 dagen geen positief resultaat alleen een toename van de hoeveelheid die hij teruggeeft. (raar?)
We hebben nu een doorverwijzing naar de kinderarts maar dat is afwachten wanneer we terecht kunnen, de osteopaat voelde nog steeds veel spanning op de darmen en vermoedt nog een overgevoeligheid.
Inmiddels huil ik iedere dag en voel ik me zo tekort schieten. Ik zie zijn hongersignalen niet meer want hij huilt zoveel en duwt zijn tong en slikt de hele tijd.. Ik voel me leeg, heb geen energie voor wat dan ook, zou gezond moeten eten maar kan niets creatiever verzinnen dan bananen en boterhammen met kipfilet. Ik mis de kaas vreselijk en zou me het liefst op een dikke pizza storten.
De borstvoeding is een waar gevecht omdat hij zoveel last heeft, hij is ook minder hard gegroeid (nog wel in het groen) en de spanning tussen mijn man en mij loopt ook op. Hij werkt fulltime in ploegen en zorgt voor zover mogelijk voor de kleine als hij thuis is, maar we kunnen nu niets doen en dat is zo vreselijk... Man wil dat ik stop met borstvoeding want dat zal rust brengen zegt hij, maar dat lost niets op aan zijn reflux. We dragen hem de hele dag, want slapen doet hij niet in zijn bed. De fopspeen wil hij wel maar de reflux duwt hem er uit. De medicijnen zijn we mee gestopt want dat voelt gewoon niet goed.
Ik heb gevoelens dat ik mijn leven terug wil, bijna spijt dat ik dit kind gekregen heb want natuurlijk niet waar is maar de vermoeidheid frustraties en onzekerheid zorgen ervoor dat zulke gedachtes naar voren komen. Ik wil niet dat mijn zoon pijn heeft, ik wil geen ongelukkige baby.. Ik moet over een paar weken weer aan het werk maar ik zou niet weten hoe ik dat moet trekken..
Wat wil ik met dit verhaal? Het van me afschrijven denk ik? Ik had wel bedacht dat dit een zware tijd zou zijn maar nu er iets mis is met onze zoon is het zo onvoorstelbaar heftig wat ik allemaal voel dat ik letterlijk niet meer weet waar ik het zoeken moet. Alles komt op me af.. Herkent iemand dit?
Onze zoon van 9 weken oud deed het in het begin fantastisch! Ik geef borstvoeding en na wat opstartproblemen en pijn bij aanhappen ging alles goed en groeide hij als kool.
Toen hij 3 weken oud was begon het huilen.. Zo hard krijsen, overstrekken, helemaal rood aanlopen.. We dachten krampjes. Op het consultatiebureau en van omgeving wat tips gekregen en niets hielp echt. Hij kwam iedere 1,5 uur voor de borst, wij dachten honger of clusteren maar waarschijnlijk was het comfort zoeken tegen de pijn. Maar van zovaak eten krijg je meer krampjes, dus proberen er iets langer tussen te laten, wat gek aanvoelt voor mij maar ook iets meer rust bracht. Snachts bakeren we hem in, want hij is zo onrustig dat hij zichzelf wakker schopt en slaat. Overdag slaapt hij eigenlijk niet.... Hij is super moe, maar slapen hooguit 20 minuten na een voeding op mij of in de draagzak een beetje dommelen.
Na nog eens 2 weken viel ons op dat hij veel met zijn tong duwde en veel slikte, hij spuugt wel eens maar niet extreem.. onderzoek op internet leert ons over reflux.
We gaan naar de huisarts en die schrijft zonder blikken of blozen nexium voor, dat remt de aanmaak van maagzuur.
Intussen een bezoek aan de osteopaat gebracht en dat wilden we even afwachten voor we de medicijnen zouden geven. Zij voelde veel spanning en een overgevoeligheid en gaf de tip dat ik zou stoppen met koemelk eten. Dit gedaan en na een week zagen we echt verbetering! Met ups en downs maar toch een stijgende lijn. Dit geeft hoop!
Na een paar dagen heel hard huilen toch aan de nexium begonnen, ik sta er niet perse achter want hij is zo jong nog en de bijwerkingen liegen er ook niet om.. Helaas zien we na 5 dagen geen positief resultaat alleen een toename van de hoeveelheid die hij teruggeeft. (raar?)
We hebben nu een doorverwijzing naar de kinderarts maar dat is afwachten wanneer we terecht kunnen, de osteopaat voelde nog steeds veel spanning op de darmen en vermoedt nog een overgevoeligheid.
Inmiddels huil ik iedere dag en voel ik me zo tekort schieten. Ik zie zijn hongersignalen niet meer want hij huilt zoveel en duwt zijn tong en slikt de hele tijd.. Ik voel me leeg, heb geen energie voor wat dan ook, zou gezond moeten eten maar kan niets creatiever verzinnen dan bananen en boterhammen met kipfilet. Ik mis de kaas vreselijk en zou me het liefst op een dikke pizza storten.
De borstvoeding is een waar gevecht omdat hij zoveel last heeft, hij is ook minder hard gegroeid (nog wel in het groen) en de spanning tussen mijn man en mij loopt ook op. Hij werkt fulltime in ploegen en zorgt voor zover mogelijk voor de kleine als hij thuis is, maar we kunnen nu niets doen en dat is zo vreselijk... Man wil dat ik stop met borstvoeding want dat zal rust brengen zegt hij, maar dat lost niets op aan zijn reflux. We dragen hem de hele dag, want slapen doet hij niet in zijn bed. De fopspeen wil hij wel maar de reflux duwt hem er uit. De medicijnen zijn we mee gestopt want dat voelt gewoon niet goed.
Ik heb gevoelens dat ik mijn leven terug wil, bijna spijt dat ik dit kind gekregen heb want natuurlijk niet waar is maar de vermoeidheid frustraties en onzekerheid zorgen ervoor dat zulke gedachtes naar voren komen. Ik wil niet dat mijn zoon pijn heeft, ik wil geen ongelukkige baby.. Ik moet over een paar weken weer aan het werk maar ik zou niet weten hoe ik dat moet trekken..
Wat wil ik met dit verhaal? Het van me afschrijven denk ik? Ik had wel bedacht dat dit een zware tijd zou zijn maar nu er iets mis is met onze zoon is het zo onvoorstelbaar heftig wat ik allemaal voel dat ik letterlijk niet meer weet waar ik het zoeken moet. Alles komt op me af.. Herkent iemand dit?
anoniem_280491 wijzigde dit bericht op 07-09-2019 12:37
Reden: Kleine verbeteringen
Reden: Kleine verbeteringen
5.61% gewijzigd
zaterdag 7 september 2019 om 13:21
Dankje, misschien is het wel nodig ja.. Zorgverlof.patchouli_ schreef: ↑07-09-2019 13:10Er worden hier al veel tips gegeven.
Kan je man zorgverlof opnemen voor een week of twee? Dit is geen doen zo, voor jullie allebei niet. Door de zorg overdag te kunnen delen kun je elkaar effectiever afwisselen en voel jij je stukken minder alleen.
En wellicht heeft je man gelijk, en geeft kv meer rust en hoef jij je niet steeds zorgen te maken of jij verkeerd eet waardoor je je kind misschien wel belast.
Bv is prachtig al het goed loopt, maar kv is een prima alternatief als je daar goede redenen voor hebt.
Dat is het inderdaad wel hoe het voelt alsof ik mijn kind belast met bv.. wist ik maar waarmee precies, dan zou ik het direct schrappen
zaterdag 7 september 2019 om 13:28
Ik gok dat ze osteopaat bedoelt. Bioresonantie vind ik daar zelf ook onder vallen, hielp hier niet trouwens bij allergieën benoemen. Ofja dan zou nu peuter suikervrij, melkvrij, tarwevrij, sojavrij en eivrij moeten eten.
zaterdag 7 september 2019 om 13:31
“Alternatieve kwakzalverij”?
Al ZOU zij alternatieve methoden ervoor zoeken dan is dat altijd nog hetgeen wat het dichtste bij natuurlijke oplossingen komt. Beter dan dat theoretische gelul van zogenaamde ‘deskundigen’.
zaterdag 7 september 2019 om 13:32
Ik lees heel veel verschillende dingen in je verhaal:
- ‘s nachts inbakeren; waarom overdag niet ook inbakeren?
- zelf de diagnose reflex gesteld, naar de huisarts gegaan, medicatie gekregen, maar deze geven jullie niet. Waarom ben je dan naar de huisarts gegaan?
- vervolgens osteopaat die de diagnose koemelkallergie schijnbaar stelt, waarna je met hangen en wurgen een koemelkvrij dieet volgt en je je er alleen maar ongelukkig bij voelt.
Mijn idee zou zijn:
- 1 lactatiekundige ibclc bellen, vandaag nog, en vragen om een voeding mee te kijken. Is bekend waardoor de opstartproblemen er waren? Mogelijk dat de lactatiekundige al veel goede adviezen kan geven waardoor de klachten die jullie ervaren bij jullie baby, flink kunnen verminderen.
-2 het inbakeren structureel toepassen, dus bij elk slaapje. Als baby niet slaapt in zijn bedje, ga dan wandelen of probeer inderdaad de draagzak.
- 3 je ziet een stijgende lijn nu je koemelkvrij eet, maar nog steeds up’s en down’s, en hebt er zelf heel veel moeite mee. Daarnaast is de ‘ diagnose’ gesteld door een osteopaat en gaat elke baby zo richting de 12 weken langzaamaan minder onrust laten zien, zelfs al zou je niets doen. Ik zou me afvragen of ik op basis van al deze punten nog steeds koemelkvrij zou willen eten zonder dat een arts me dit advies zou hebben gegeven.
- 4 ga niet zelf diagnoses stellen, daarvoor zijn huisarts en kinderarts de aangewezen personen.
Sterkte! De 1e periode met een baby kan gewoon heel zwaar zijn.
- ‘s nachts inbakeren; waarom overdag niet ook inbakeren?
- zelf de diagnose reflex gesteld, naar de huisarts gegaan, medicatie gekregen, maar deze geven jullie niet. Waarom ben je dan naar de huisarts gegaan?
- vervolgens osteopaat die de diagnose koemelkallergie schijnbaar stelt, waarna je met hangen en wurgen een koemelkvrij dieet volgt en je je er alleen maar ongelukkig bij voelt.
Mijn idee zou zijn:
- 1 lactatiekundige ibclc bellen, vandaag nog, en vragen om een voeding mee te kijken. Is bekend waardoor de opstartproblemen er waren? Mogelijk dat de lactatiekundige al veel goede adviezen kan geven waardoor de klachten die jullie ervaren bij jullie baby, flink kunnen verminderen.
-2 het inbakeren structureel toepassen, dus bij elk slaapje. Als baby niet slaapt in zijn bedje, ga dan wandelen of probeer inderdaad de draagzak.
- 3 je ziet een stijgende lijn nu je koemelkvrij eet, maar nog steeds up’s en down’s, en hebt er zelf heel veel moeite mee. Daarnaast is de ‘ diagnose’ gesteld door een osteopaat en gaat elke baby zo richting de 12 weken langzaamaan minder onrust laten zien, zelfs al zou je niets doen. Ik zou me afvragen of ik op basis van al deze punten nog steeds koemelkvrij zou willen eten zonder dat een arts me dit advies zou hebben gegeven.
- 4 ga niet zelf diagnoses stellen, daarvoor zijn huisarts en kinderarts de aangewezen personen.
Sterkte! De 1e periode met een baby kan gewoon heel zwaar zijn.
zaterdag 7 september 2019 om 13:33
Mocht je door willen gaan met koemelkvrij dieet: zorg maandag dan dat je naar een diëtiste kunt voor wat ondersteuning hierbij.
zaterdag 7 september 2019 om 13:42
Pas op de plaats TO.
Stoppen met je schuldig voelen naar je man, jullie hebben samen een kind en zorgen doe je ook samen.
Man kan wat vakantiedagen inzetten.
Borstvoeding is super maar hoeft niet ten koste van alles.
Neem een beslissing die voor jullie allemaal werkt.
Kind heeft niks aan je als jij eraan onderdoor gaat.
Dan ga je lekker die pizza eten en geniet ervan, wissel een gezonde hap af met een makkelijke hap.
Probeer extra verlof te nemen of meld je ziek.
Sterkte.
Stoppen met je schuldig voelen naar je man, jullie hebben samen een kind en zorgen doe je ook samen.
Man kan wat vakantiedagen inzetten.
Borstvoeding is super maar hoeft niet ten koste van alles.
Neem een beslissing die voor jullie allemaal werkt.
Kind heeft niks aan je als jij eraan onderdoor gaat.
Dan ga je lekker die pizza eten en geniet ervan, wissel een gezonde hap af met een makkelijke hap.
Probeer extra verlof te nemen of meld je ziek.
Sterkte.
zaterdag 7 september 2019 om 13:47
TO, de mens is de enige soort die melk drinkt uit de borsten van dieren, wat juist voor hún eigen dierenkinderen is bedoelt. Net als mensenmelk voor mensenkinderen is, en niet voor dieren. Het is dus logisch dat als wij onnatuurlijke dingen innemen, eten of drinken die niet bij ons horen of van ons zijn, we dan (uiteindelijk) lichamelijke klachten of ziekten krijgen. Ik zou dus veel plantaardige voeding en dat soort alternatieven kiezen om weer zo gezond mogelijk te worden. Ook voor je kind. Ons eigen gezin is hiermee altijd super energiek en gezond geweest. Mijn kinderen waren nooit ziek, en ikzelf en mijn man ook niet.
Ik zou dus de hoeveelheid ‘dood’ voedsel en al die geproduceerde producten uit de supermarkt verminderen en juist veel ‘echte’ voeding gaan aanwennen en gebruiken. Zaken waar meer dan 8 ingrediënten in zitten, of waar ingrediënten in zitten die niet te begrijpen zijn en te chemisch klinken, is bij mij meestal not done. Normaal zou je dat ook niet tot je nemen. Als voeding of de oorsprong ervan niet oprecht overeenkomt met je hart, is het vaak ook echt niet goed voor je geest en lichaam. Veel succes!
Ik zou dus de hoeveelheid ‘dood’ voedsel en al die geproduceerde producten uit de supermarkt verminderen en juist veel ‘echte’ voeding gaan aanwennen en gebruiken. Zaken waar meer dan 8 ingrediënten in zitten, of waar ingrediënten in zitten die niet te begrijpen zijn en te chemisch klinken, is bij mij meestal not done. Normaal zou je dat ook niet tot je nemen. Als voeding of de oorsprong ervan niet oprecht overeenkomt met je hart, is het vaak ook echt niet goed voor je geest en lichaam. Veel succes!
zaterdag 7 september 2019 om 13:48
Heeft jouw baby ook eczeem?
Want dan zou een overgevoeligheid voor tarwegluten ook kunnen opspelen.
Wat mij opviel is dat de groeicurve van de baby wat afgevlakt is. Wat je zou kunnen doen is jouw baby voor en na elke borstvoeding wegen, in de dezelfde kleren en dezelfde luier. Noteer het verschil. Dan zie je dat je baby na een maaltijd bv 100 gram is aangekomen = 100 ml.
Ik weet niet hoe jouw zwangerschap en bevalling is verlopen. En of de baby voldragen was. Maar rond 9 weken zaten mijn grote baby’s op 1200-1300 ml melk per 24 uur. Nu is dat behoorlijk veel maar de baby’s waren ook behoorlijk groot. 4,5 en bijna 5 kg bij geboorte. Wat ik herken van mijn oudste herken van het veel willen drinken is dat baby net genoeg melk kreeg om te groeien (maar wel steeds slanker werd) maar baby nooit voldaan was. Met een maag die dus bijna altijd half leeg was, wilde baby ook heel vaak de borst. Waar op een gegeven moment gewoon niets meer uit kwam. Ik ben toen gaan bijvoeden. Eerst de borsten en daarna de fles. Zo ging ik van elk uur voeden naar 1x in de 3 uur overdag en snachts elke 4 uur.
Heel veel sterkte. Ik weet hoe slopend het kan zijn. Neem je rust. Ga zelf logeren zodat je even een nacht slaapt.
Vergeet niet: slaaponthouding is een marteltechniek. Dat je je extreem beroerd voelt is dus helemaal terecht.
Want dan zou een overgevoeligheid voor tarwegluten ook kunnen opspelen.
Wat mij opviel is dat de groeicurve van de baby wat afgevlakt is. Wat je zou kunnen doen is jouw baby voor en na elke borstvoeding wegen, in de dezelfde kleren en dezelfde luier. Noteer het verschil. Dan zie je dat je baby na een maaltijd bv 100 gram is aangekomen = 100 ml.
Ik weet niet hoe jouw zwangerschap en bevalling is verlopen. En of de baby voldragen was. Maar rond 9 weken zaten mijn grote baby’s op 1200-1300 ml melk per 24 uur. Nu is dat behoorlijk veel maar de baby’s waren ook behoorlijk groot. 4,5 en bijna 5 kg bij geboorte. Wat ik herken van mijn oudste herken van het veel willen drinken is dat baby net genoeg melk kreeg om te groeien (maar wel steeds slanker werd) maar baby nooit voldaan was. Met een maag die dus bijna altijd half leeg was, wilde baby ook heel vaak de borst. Waar op een gegeven moment gewoon niets meer uit kwam. Ik ben toen gaan bijvoeden. Eerst de borsten en daarna de fles. Zo ging ik van elk uur voeden naar 1x in de 3 uur overdag en snachts elke 4 uur.
Heel veel sterkte. Ik weet hoe slopend het kan zijn. Neem je rust. Ga zelf logeren zodat je even een nacht slaapt.
Vergeet niet: slaaponthouding is een marteltechniek. Dat je je extreem beroerd voelt is dus helemaal terecht.
zaterdag 7 september 2019 om 13:50
Ik heb zelf niet in deze situatie gezeten, maar wel 2 baby's gehad en bv gegeven. Ik vind dat loodzwaar en zou zeggen, gun jezelf de pizza, de kaas en de vrijheid om voedingen te kunnen delen met je man. Het is geweldig om bv te geven als alles lekker loopt, maar nu heb je gewoon 2 mensen nodig die zorgen zodat je zelf wat bij kunt tanken. Uitgerust maak je betere beslissingen en kun je hier veel langer tegen.
Baby overdag alleen maar dragen hoort wel bij de leeftijd trouwens, dat wilden de mijne ook alleen maar. Speentje steeds uitspugen of eruit duwen met de tong doet mijn huidige baby nog steeds vaak (5 maanden). Maar echt: het komt goed! Je gaat naar artsen en die zoeken het voor je uit, maar maak het jezelf ondertussen een beetje makkelijker, dat mag gewoon. Dit zou ik tenminste tegen mezelf zeggen achteraf.
Baby overdag alleen maar dragen hoort wel bij de leeftijd trouwens, dat wilden de mijne ook alleen maar. Speentje steeds uitspugen of eruit duwen met de tong doet mijn huidige baby nog steeds vaak (5 maanden). Maar echt: het komt goed! Je gaat naar artsen en die zoeken het voor je uit, maar maak het jezelf ondertussen een beetje makkelijker, dat mag gewoon. Dit zou ik tenminste tegen mezelf zeggen achteraf.
zaterdag 7 september 2019 om 14:09
Ik heb niet alle reacties gelezen, enkel de OP, maar ik denk dat man gelijk heeft en dat kunstvoeding rust gaat geven. Misschien maakt het voor je kind niet uit in de klachten, maar voor jou zelf wel degelijk.
Je kunt je pizza weer eten, je hoeft de schuld niet bij jezelf te leggen, je kunt je eigen lijf weer claimen, je kunt je kind makkelijker uitbesteden als iedereen heb kan voeden.
Daarbij kun je kunstvoeding kopen die allergeen is, of beter werkt bij reflux, etc. Zoveel klachten, zoveel soorten voeding.
Verder een hele dikke knuffel. Het is nu super zwaar, dus zorg goed voor jezelf. Let ook goed op signalen van PND (spijt van kind, woede, wanhoop, vermoeidheid kunnen rode vlaggen zijn).
Onbehandeld kan dit jaren duren weet ik uit ervaring.
Hopelijk komen jullie hier zsm uit
Je kunt je pizza weer eten, je hoeft de schuld niet bij jezelf te leggen, je kunt je eigen lijf weer claimen, je kunt je kind makkelijker uitbesteden als iedereen heb kan voeden.
Daarbij kun je kunstvoeding kopen die allergeen is, of beter werkt bij reflux, etc. Zoveel klachten, zoveel soorten voeding.
Verder een hele dikke knuffel. Het is nu super zwaar, dus zorg goed voor jezelf. Let ook goed op signalen van PND (spijt van kind, woede, wanhoop, vermoeidheid kunnen rode vlaggen zijn).
Onbehandeld kan dit jaren duren weet ik uit ervaring.
Hopelijk komen jullie hier zsm uit
zaterdag 7 september 2019 om 14:09
Lieve TO,
Het lijkt me helemaal niet gek dat je doodmoe bent. Niet slapen en een huilende baby is gekmakend.
Het belangrijkste is dat je goed voor jezelf zorgt, pas daarna kan je ook goed voor anderen zorgen (je baby dus).
Kan je hulp inschakelen? Man meer vrij/vakantie/zorgverlof? Familie of vrienden die een paar uur op kunnen passen zodat jij even bij kan slapen zonder huilend kind op de achtergrond? Kan er iemand een aantal maaltijden koken die in de vriezer kunnen, zodat je die belasting niet meer hebt? En anders is een snelle/ongezonde hap helemaal niet erg voor deze weken!
Je kan overwegen om (tijdelijk) te stoppen met borstvoeding als dit je meer rust geeft. Je zou kunnen kolven en dan gewone of speciale flesvoeding kunnen proberen. Super goed dat je probeert koemelkvrij te eten omdat je denkt dat dit beter is voor de baby, maar het moet voor jou ook wel vol te houden zijn! Heb je kolf of kan je deze lenen of huren? Huren kost niet zo veel en kan bij een thuiszorgwinkel (daar waar je ook de klossen voor onder je bed haalt).
Veel sterkte!
Het lijkt me helemaal niet gek dat je doodmoe bent. Niet slapen en een huilende baby is gekmakend.
Het belangrijkste is dat je goed voor jezelf zorgt, pas daarna kan je ook goed voor anderen zorgen (je baby dus).
Kan je hulp inschakelen? Man meer vrij/vakantie/zorgverlof? Familie of vrienden die een paar uur op kunnen passen zodat jij even bij kan slapen zonder huilend kind op de achtergrond? Kan er iemand een aantal maaltijden koken die in de vriezer kunnen, zodat je die belasting niet meer hebt? En anders is een snelle/ongezonde hap helemaal niet erg voor deze weken!
Je kan overwegen om (tijdelijk) te stoppen met borstvoeding als dit je meer rust geeft. Je zou kunnen kolven en dan gewone of speciale flesvoeding kunnen proberen. Super goed dat je probeert koemelkvrij te eten omdat je denkt dat dit beter is voor de baby, maar het moet voor jou ook wel vol te houden zijn! Heb je kolf of kan je deze lenen of huren? Huren kost niet zo veel en kan bij een thuiszorgwinkel (daar waar je ook de klossen voor onder je bed haalt).
Veel sterkte!
zaterdag 7 september 2019 om 14:17
Je man lijkt je te willen helpen en hij denkt dat stoppen met borstvoeding helpt. Dat wil jij (nog) niet.
Ik begrijp jouw man ook wel: hij ziet jou er aan onderdoor gaan én hij heeft dezelfde, zieke baby.
Ik snap jou ook wel: het is net alsof je een marathon wilt uitlopen en in plaats van een koele, natte spons aan te reiken, staan ze aan de kant te roepen dat je maar moet stoppen want je zweet.
Zorg dat je supporters krijgt voor wat nodig is. Zo te lezen heb je allereerst slaap nodig want je bent oververmoeid. Dan kun je daarna ook beter regelen wat jullie nodig hebben. Hulp vragen bij je dieet bijvoorbeeld, of iemand die belt naar de wachtlijstbemiddeling voor de kinderarts.
Je man kan waarschijnlijk zorgverlof krijgen om voor zijn uitgeputte vrouw en zieke baby te zorgen.
Ik begrijp jouw man ook wel: hij ziet jou er aan onderdoor gaan én hij heeft dezelfde, zieke baby.
Ik snap jou ook wel: het is net alsof je een marathon wilt uitlopen en in plaats van een koele, natte spons aan te reiken, staan ze aan de kant te roepen dat je maar moet stoppen want je zweet.
Zorg dat je supporters krijgt voor wat nodig is. Zo te lezen heb je allereerst slaap nodig want je bent oververmoeid. Dan kun je daarna ook beter regelen wat jullie nodig hebben. Hulp vragen bij je dieet bijvoorbeeld, of iemand die belt naar de wachtlijstbemiddeling voor de kinderarts.
Je man kan waarschijnlijk zorgverlof krijgen om voor zijn uitgeputte vrouw en zieke baby te zorgen.
zaterdag 7 september 2019 om 14:17
osteopathie is zeer beperkt bewezen effectief, en dat wat er misschien van werkt gaat met name over spieren en gewrichten. `spanning op de darmen` aantonen, daaruit conclusies t.a.v. overgevoelingheid voor bepaalde voedingsstoffen trekken, en behandelmethoden voorstellen lijkt mij op zijn minst discutabel, en ik zou zeker niet puur daarop gebaseerd gaan handelen. Misschien als het een ´baat het niet dan schaadt het niet/kwestie´ is, maar je geeft zelf aan hoe zwaar dit dieet je valt....azrielle schreef: ↑07-09-2019 12:49Nee helemaal geen overige klachten die een overgevoeligheid doen vermoeden. Dit is puur op wat de osteopaat zei. Inderdaad zou ik het proces van eliminatie dieet niet aankunnen, ik heb amper de energie om iets te eten te verzinnen /maken zonder dat ik een super streng dieet moet volgen. Koemelkvrij is al een hele uitdaging!
Je schijnt met bioresonantie therapie er achter te kunnen komen waar hij op reageert, daar heb ik ook iemand voor benaderd. Alle lijntjes die ik uit kon gooien heb ik uitgegooid.
En ik weet ook wel dat ik het goed doe we doen echt ons best en hebben alles voor hem over, maar waarom voelt het als falen?
Ik snap heel goed hoe zwaar het is en ook dat je alles aangrijpt, maar ik denk dat je nu je energie in de verkeerde dingen stopt. Zelf zou ik stoppen met het dieet zodat je in ieder geval zelf wat bijkomt, en verder het traject van huisarts en kinderarts volgen.
Sterkte, het is echt pittig!!
zaterdag 7 september 2019 om 14:19
lang niet alles wat chemisch is, is slecht. En lang niet alles wat natuurlijk is, is gezond.hoezoos schreef: ↑07-09-2019 13:47TO, de mens is de enige soort die melk drinkt uit de borsten van dieren, wat juist voor hún eigen dierenkinderen is bedoelt. Net als mensenmelk voor mensenkinderen is, en niet voor dieren. Het is dus logisch dat als wij onnatuurlijke dingen innemen, eten of drinken die niet bij ons horen of van ons zijn, we dan (uiteindelijk) lichamelijke klachten of ziekten krijgen. Ik zou dus veel plantaardige voeding en dat soort alternatieven kiezen om weer zo gezond mogelijk te worden. Ook voor je kind. Ons eigen gezin is hiermee altijd super energiek en gezond geweest. Mijn kinderen waren nooit ziek, en ikzelf en mijn man ook niet.
Ik zou dus de hoeveelheid ‘dood’ voedsel en al die geproduceerde producten uit de supermarkt verminderen en juist veel ‘echte’ voeding gaan aanwennen en gebruiken. Zaken waar meer dan 8 ingrediënten in zitten, of waar ingrediënten in zitten die niet te begrijpen zijn en te chemisch klinken, is bij mij meestal not done. Normaal zou je dat ook niet tot je nemen. Als voeding of de oorsprong ervan niet oprecht overeenkomt met je hart, is het vaak ook echt niet goed voor je geest en lichaam. Veel succes!
zaterdag 7 september 2019 om 14:21
zaterdag 7 september 2019 om 14:42
Pien252 schreef: ↑07-09-2019 13:32Ik lees heel veel verschillende dingen in je verhaal:
- ‘s nachts inbakeren; waarom overdag niet ook inbakeren?
Wie zegt dat we dat niet doen?
- zelf de diagnose reflex gesteld, naar de huisarts gegaan, medicatie gekregen, maar deze geven jullie niet. Waarom ben je dan naar de huisarts gegaan?
Deze gaven we maar reageerde hij heel heftig op. Daarbij gaf het geen verbetering
- vervolgens osteopaat die de diagnose koemelkallergie schijnbaar stelt, waarna je met hangen en wurgen een koemelkvrij dieet volgt en je je er alleen maar ongelukkig bij voelt.
Hangen en wurgen? Waar lees je dat? Het is niet makkelijk nee, maar met liefde en plezier als dit de oplossing zou zijn. Echter wordt het lastig als er meerdere allergieën zouden zijn, en hoe kom je er achter welke?
Mijn idee zou zijn:
- 1 lactatiekundige ibclc bellen, vandaag nog, en vragen om een voeding mee te kijken. Is bekend waardoor de opstartproblemen er waren? Mogelijk dat de lactatiekundige al veel goede adviezen kan geven waardoor de klachten die jullie ervaren bij jullie baby, flink kunnen verminderen.
Ik denk dat je veel niet gelezen hebt want ook dit heb ik al gedaan.
-2 het inbakeren structureel toepassen, dus bij elk slaapje. Als baby niet slaapt in zijn bedje, ga dan wandelen of probeer inderdaad de draagzak.
Dit doen we dus ook al. Wandelen is op de rug en niet fijn, draagzak blijft over.
- 3 je ziet een stijgende lijn nu je koemelkvrij eet, maar nog steeds up’s en down’s, en hebt er zelf heel veel moeite mee. Daarnaast is de ‘ diagnose’ gesteld door een osteopaat en gaat elke baby zo richting de 12 weken langzaamaan minder onrust laten zien, zelfs al zou je niets doen. Ik zou me afvragen of ik op basis van al deze punten nog steeds koemelkvrij zou willen eten zonder dat een arts me dit advies zou hebben gegeven.
Zoals je OOK kunt lezen is de arts al ingeschakeld. Wachten is op een afspraak.
- 4 ga niet zelf diagnoses stellen, daarvoor zijn huisarts en kinderarts de aangewezen personen.
Sterkte! De 1e periode met een baby kan gewoon heel zwaar ZIJN.
dankje
zaterdag 7 september 2019 om 14:46
Het scheelt ook wel dat ik alle opties onderzoek en we dus NAAST de reguliere geneeskunde ook open staan voor alternatieve geneeswijzen. Als ze hem maar helpen. Ze doet net alsof ik met zoon alleen maar een alternatief hoekje bezocht heb..
zaterdag 7 september 2019 om 14:49
super logisch en ik sta er helemaal achter. Maar het ontbreekt me momenteel echt aan energie, het voelt als een opgave om dan alles uit te zoeken wat ik wel kan eten/het gevarieerd te houden. Ik probeer zoveel mogelijk fruit en noten te eten, maar ik ben uit gewoonte een emotie eter en grijp snel naar suiker.. Tips voor simpele en gevarieerde maaltijden zijn welkomhoezoos schreef: ↑07-09-2019 13:47TO, de mens is de enige soort die melk drinkt uit de borsten van dieren, wat juist voor hún eigen dierenkinderen is bedoelt. Net als mensenmelk voor mensenkinderen is, en niet voor dieren. Het is dus logisch dat als wij onnatuurlijke dingen innemen, eten of drinken die niet bij ons horen of van ons zijn, we dan (uiteindelijk) lichamelijke klachten of ziekten krijgen. Ik zou dus veel plantaardige voeding en dat soort alternatieven kiezen om weer zo gezond mogelijk te worden. Ook voor je kind. Ons eigen gezin is hiermee altijd super energiek en gezond geweest. Mijn kinderen waren nooit ziek, en ikzelf en mijn man ook niet.
Ik zou dus de hoeveelheid ‘dood’ voedsel en al die geproduceerde producten uit de supermarkt verminderen en juist veel ‘echte’ voeding gaan aanwennen en gebruiken. Zaken waar meer dan 8 ingrediënten in zitten, of waar ingrediënten in zitten die niet te begrijpen zijn en te chemisch klinken, is bij mij meestal not done. Normaal zou je dat ook niet tot je nemen. Als voeding of de oorsprong ervan niet oprecht overeenkomt met je hart, is het vaak ook echt niet goed voor je geest en lichaam. Veel succes!
zaterdag 7 september 2019 om 15:00
Bedankt voor alle reacties dusver, ik ben inderdaad erg moe en op zulke momenten zie ik niks meer zitten. Dat zakt gelukkig snel weg en ik kan er met veel mensen over praten. Het koemelkvrij is niet makkelijk maar ik sta sowieso er wel achter om geen zuivel te eten en voel me er zelf ook beter bij! Alleen af en toe die pizza ja.....
Het is echt een guilty pleasure! Kaas!
Ik ga met man bespreken wat de opties zijn voor zorgverlof, zowieso als we kunstvoeding zouden gaan proberen wil ik blijven kolven en dan heb ik man nodig, want kolven met een krijsende baby in de box is niet ideaal. Ik heb budget vanuit zorgverzekering voor aanschaf of huur kolf.
Ik hoop dat ze me maandag al bellen voor een afspraak bij kinderarts, ze gingen de doorverwijzing op prioriteit beoordelen en evt sturen ze me een brief met een afspraak. Als dat weken gaat duren ga ik schakelen en vechten voor een eerdere afspraak.
Verder hoop ik dat het er ook gewoon een beetje bij hoort en onze zoon zijn plaats in de wereld een beetje vindt. Dat het vanzelf wat beter wordt. Want soms denk je omg komt dit ooit goed?
Mij gevoel zegt nog niet te willen stoppen met bv maar ik ben zeker niet van plan er aan onderdoor te gaan. Het mag absoluut niet ten koste gaan van alles dat zal ik zeker in de gaten houden!
Het is goed om te lezen dat sommige dingen zoals het dragen er ook een beetje bij horen. En nogmaals heel lief van jullie allemaal om te reageren en mee te denken! Ik waardeer het enorm want ik kan alle positiviteit gebruiken!
Het is echt een guilty pleasure! Kaas!
Ik ga met man bespreken wat de opties zijn voor zorgverlof, zowieso als we kunstvoeding zouden gaan proberen wil ik blijven kolven en dan heb ik man nodig, want kolven met een krijsende baby in de box is niet ideaal. Ik heb budget vanuit zorgverzekering voor aanschaf of huur kolf.
Ik hoop dat ze me maandag al bellen voor een afspraak bij kinderarts, ze gingen de doorverwijzing op prioriteit beoordelen en evt sturen ze me een brief met een afspraak. Als dat weken gaat duren ga ik schakelen en vechten voor een eerdere afspraak.
Verder hoop ik dat het er ook gewoon een beetje bij hoort en onze zoon zijn plaats in de wereld een beetje vindt. Dat het vanzelf wat beter wordt. Want soms denk je omg komt dit ooit goed?
Mij gevoel zegt nog niet te willen stoppen met bv maar ik ben zeker niet van plan er aan onderdoor te gaan. Het mag absoluut niet ten koste gaan van alles dat zal ik zeker in de gaten houden!
Het is goed om te lezen dat sommige dingen zoals het dragen er ook een beetje bij horen. En nogmaals heel lief van jullie allemaal om te reageren en mee te denken! Ik waardeer het enorm want ik kan alle positiviteit gebruiken!
zaterdag 7 september 2019 om 15:17
Kun je geen kolf huren? Ik heb dat indertijd gedaan, woon wel niet in Ndl.
Ik weet niet hoe het zit met Nexium, maar de medicatie tegen reflux die ik gaf had zo'n 2 weken tijd nodig om te beginnen werken. Is er nog niet voorgesteld om eens 24u te meten hoeveel hij teruggeeft? Dat is met een opname geloof ik. Is bij onze zoon niet gebeurd maar had eigenlijk wel gemoeten want Omeprazole is naar het schijnt redelijk zware medicatie. Ruikt zijn adem soms naar azijn? Bij ons zoontje was dat zo.
Dikke knuffel alvast, ons zoontje huilde nog niet extreem veel en ik vond het al zwaar.
Ik ben het levende bewijs dat je niet moet drinken om onnozel te doen.
zaterdag 7 september 2019 om 15:31
Je weet niet eens zeker of er sprake is van koemelkallergie, dat heeft alleen een osteopaat gezegd. Snap dat je door de moeheid alles aangrijpt, maar probeer helder te blijven nadenken.
Geef het kind de omeprazol voor 2 weken en kijk wat er gebeurd. Ga intussen kolven (als je straks nog misschien weer terugwil) en ga over op flesvoeding en observeer.
Nu in deze periode ook nog eens aan je eigen dieet gaan werken lijkt me niet het juiste. Denk eerst aan jezelf, daarna kun je pas goed voor je baby zorgen.
Geef het kind de omeprazol voor 2 weken en kijk wat er gebeurd. Ga intussen kolven (als je straks nog misschien weer terugwil) en ga over op flesvoeding en observeer.
Nu in deze periode ook nog eens aan je eigen dieet gaan werken lijkt me niet het juiste. Denk eerst aan jezelf, daarna kun je pas goed voor je baby zorgen.
Seriously?