Kinderen
alle pijlers
Radeloos en zo moe..
zaterdag 7 september 2019 om 12:27
Ik weet even niet meer waar ik het zoeken moet.. Alvast bedankt als je dit verhaal wil lezen 
Onze zoon van 9 weken oud deed het in het begin fantastisch! Ik geef borstvoeding en na wat opstartproblemen en pijn bij aanhappen ging alles goed en groeide hij als kool.
Toen hij 3 weken oud was begon het huilen.. Zo hard krijsen, overstrekken, helemaal rood aanlopen.. We dachten krampjes. Op het consultatiebureau en van omgeving wat tips gekregen en niets hielp echt. Hij kwam iedere 1,5 uur voor de borst, wij dachten honger of clusteren maar waarschijnlijk was het comfort zoeken tegen de pijn. Maar van zovaak eten krijg je meer krampjes, dus proberen er iets langer tussen te laten, wat gek aanvoelt voor mij maar ook iets meer rust bracht. Snachts bakeren we hem in, want hij is zo onrustig dat hij zichzelf wakker schopt en slaat. Overdag slaapt hij eigenlijk niet.... Hij is super moe, maar slapen hooguit 20 minuten na een voeding op mij of in de draagzak een beetje dommelen.
Na nog eens 2 weken viel ons op dat hij veel met zijn tong duwde en veel slikte, hij spuugt wel eens maar niet extreem.. onderzoek op internet leert ons over reflux.
We gaan naar de huisarts en die schrijft zonder blikken of blozen nexium voor, dat remt de aanmaak van maagzuur.
Intussen een bezoek aan de osteopaat gebracht en dat wilden we even afwachten voor we de medicijnen zouden geven. Zij voelde veel spanning en een overgevoeligheid en gaf de tip dat ik zou stoppen met koemelk eten. Dit gedaan en na een week zagen we echt verbetering! Met ups en downs maar toch een stijgende lijn. Dit geeft hoop!
Na een paar dagen heel hard huilen toch aan de nexium begonnen, ik sta er niet perse achter want hij is zo jong nog en de bijwerkingen liegen er ook niet om.. Helaas zien we na 5 dagen geen positief resultaat alleen een toename van de hoeveelheid die hij teruggeeft. (raar?)
We hebben nu een doorverwijzing naar de kinderarts maar dat is afwachten wanneer we terecht kunnen, de osteopaat voelde nog steeds veel spanning op de darmen en vermoedt nog een overgevoeligheid.
Inmiddels huil ik iedere dag en voel ik me zo tekort schieten. Ik zie zijn hongersignalen niet meer want hij huilt zoveel en duwt zijn tong en slikt de hele tijd.. Ik voel me leeg, heb geen energie voor wat dan ook, zou gezond moeten eten maar kan niets creatiever verzinnen dan bananen en boterhammen met kipfilet. Ik mis de kaas vreselijk en zou me het liefst op een dikke pizza storten.
De borstvoeding is een waar gevecht omdat hij zoveel last heeft, hij is ook minder hard gegroeid (nog wel in het groen) en de spanning tussen mijn man en mij loopt ook op. Hij werkt fulltime in ploegen en zorgt voor zover mogelijk voor de kleine als hij thuis is, maar we kunnen nu niets doen en dat is zo vreselijk... Man wil dat ik stop met borstvoeding want dat zal rust brengen zegt hij, maar dat lost niets op aan zijn reflux. We dragen hem de hele dag, want slapen doet hij niet in zijn bed. De fopspeen wil hij wel maar de reflux duwt hem er uit. De medicijnen zijn we mee gestopt want dat voelt gewoon niet goed.
Ik heb gevoelens dat ik mijn leven terug wil, bijna spijt dat ik dit kind gekregen heb want natuurlijk niet waar is maar de vermoeidheid frustraties en onzekerheid zorgen ervoor dat zulke gedachtes naar voren komen. Ik wil niet dat mijn zoon pijn heeft, ik wil geen ongelukkige baby.. Ik moet over een paar weken weer aan het werk maar ik zou niet weten hoe ik dat moet trekken..
Wat wil ik met dit verhaal? Het van me afschrijven denk ik? Ik had wel bedacht dat dit een zware tijd zou zijn maar nu er iets mis is met onze zoon is het zo onvoorstelbaar heftig wat ik allemaal voel dat ik letterlijk niet meer weet waar ik het zoeken moet. Alles komt op me af.. Herkent iemand dit?
Onze zoon van 9 weken oud deed het in het begin fantastisch! Ik geef borstvoeding en na wat opstartproblemen en pijn bij aanhappen ging alles goed en groeide hij als kool.
Toen hij 3 weken oud was begon het huilen.. Zo hard krijsen, overstrekken, helemaal rood aanlopen.. We dachten krampjes. Op het consultatiebureau en van omgeving wat tips gekregen en niets hielp echt. Hij kwam iedere 1,5 uur voor de borst, wij dachten honger of clusteren maar waarschijnlijk was het comfort zoeken tegen de pijn. Maar van zovaak eten krijg je meer krampjes, dus proberen er iets langer tussen te laten, wat gek aanvoelt voor mij maar ook iets meer rust bracht. Snachts bakeren we hem in, want hij is zo onrustig dat hij zichzelf wakker schopt en slaat. Overdag slaapt hij eigenlijk niet.... Hij is super moe, maar slapen hooguit 20 minuten na een voeding op mij of in de draagzak een beetje dommelen.
Na nog eens 2 weken viel ons op dat hij veel met zijn tong duwde en veel slikte, hij spuugt wel eens maar niet extreem.. onderzoek op internet leert ons over reflux.
We gaan naar de huisarts en die schrijft zonder blikken of blozen nexium voor, dat remt de aanmaak van maagzuur.
Intussen een bezoek aan de osteopaat gebracht en dat wilden we even afwachten voor we de medicijnen zouden geven. Zij voelde veel spanning en een overgevoeligheid en gaf de tip dat ik zou stoppen met koemelk eten. Dit gedaan en na een week zagen we echt verbetering! Met ups en downs maar toch een stijgende lijn. Dit geeft hoop!
Na een paar dagen heel hard huilen toch aan de nexium begonnen, ik sta er niet perse achter want hij is zo jong nog en de bijwerkingen liegen er ook niet om.. Helaas zien we na 5 dagen geen positief resultaat alleen een toename van de hoeveelheid die hij teruggeeft. (raar?)
We hebben nu een doorverwijzing naar de kinderarts maar dat is afwachten wanneer we terecht kunnen, de osteopaat voelde nog steeds veel spanning op de darmen en vermoedt nog een overgevoeligheid.
Inmiddels huil ik iedere dag en voel ik me zo tekort schieten. Ik zie zijn hongersignalen niet meer want hij huilt zoveel en duwt zijn tong en slikt de hele tijd.. Ik voel me leeg, heb geen energie voor wat dan ook, zou gezond moeten eten maar kan niets creatiever verzinnen dan bananen en boterhammen met kipfilet. Ik mis de kaas vreselijk en zou me het liefst op een dikke pizza storten.
De borstvoeding is een waar gevecht omdat hij zoveel last heeft, hij is ook minder hard gegroeid (nog wel in het groen) en de spanning tussen mijn man en mij loopt ook op. Hij werkt fulltime in ploegen en zorgt voor zover mogelijk voor de kleine als hij thuis is, maar we kunnen nu niets doen en dat is zo vreselijk... Man wil dat ik stop met borstvoeding want dat zal rust brengen zegt hij, maar dat lost niets op aan zijn reflux. We dragen hem de hele dag, want slapen doet hij niet in zijn bed. De fopspeen wil hij wel maar de reflux duwt hem er uit. De medicijnen zijn we mee gestopt want dat voelt gewoon niet goed.
Ik heb gevoelens dat ik mijn leven terug wil, bijna spijt dat ik dit kind gekregen heb want natuurlijk niet waar is maar de vermoeidheid frustraties en onzekerheid zorgen ervoor dat zulke gedachtes naar voren komen. Ik wil niet dat mijn zoon pijn heeft, ik wil geen ongelukkige baby.. Ik moet over een paar weken weer aan het werk maar ik zou niet weten hoe ik dat moet trekken..
Wat wil ik met dit verhaal? Het van me afschrijven denk ik? Ik had wel bedacht dat dit een zware tijd zou zijn maar nu er iets mis is met onze zoon is het zo onvoorstelbaar heftig wat ik allemaal voel dat ik letterlijk niet meer weet waar ik het zoeken moet. Alles komt op me af.. Herkent iemand dit?
anoniem_280491 wijzigde dit bericht op 07-09-2019 12:37
Reden: Kleine verbeteringen
Reden: Kleine verbeteringen
5.61% gewijzigd
zaterdag 7 september 2019 om 12:32
zaterdag 7 september 2019 om 12:34
Heftig.
En misschien toch de keuze maken om van de borstvoeding af te gaan. Het is bewezen dat sommige kindjes moeite hebben met borstvoeding. Hoe natuurlijk het ook is. Alleen nadeel je weet vooraf niet of het echt helpt. Maar dat weet je met alles niet.
En ik zeg het makkelijker omdat ik zelf niet zo pro borstvoeding ben dan de meesten.
En misschien toch de keuze maken om van de borstvoeding af te gaan. Het is bewezen dat sommige kindjes moeite hebben met borstvoeding. Hoe natuurlijk het ook is. Alleen nadeel je weet vooraf niet of het echt helpt. Maar dat weet je met alles niet.
En ik zeg het makkelijker omdat ik zelf niet zo pro borstvoeding ben dan de meesten.
zaterdag 7 september 2019 om 12:39
Omdat de voeding terug omhoog komt wil hij niet eten, maar hij wil tegelijk wel eten wat ervoor zorgt dat hij 100x aanhapt en afhapt. Hij wordt boos omdat het niet lukt/pijn doet.
Lactatiekundige heeft gekeken en alles gaat verder goed op het gebied van voeden, behalve dit
zaterdag 7 september 2019 om 12:40
Nee dat klopt helemaal! Maar hij gaat er alleen maar heel veel door spugen, dat was zonder de medicatie veel minder. Met de arts overlegd en daaruit doorverwijzing naar de kinderarts gekregen.inin schreef: ↑07-09-2019 12:32Ik reageer even alleen op de medicatie, en misschien zeg ik het niet helemaal juist, maar nexium zorgt er niet voor minder teruggeven wel voor minder maagzuur, en bijgevolg minder pijn bij het teruggeven. Stoppen omdat het niet goed voelt zou ik in elk geval met de arts overleggen. Veel sterkte.
zaterdag 7 september 2019 om 12:40
Ga maandag naar de huisarts want je gaat er zo aan onderdoor. Vraag hulp voor jezelf en vraag naar de mogelijkheden van flesvoeding zonder koemelkeiwit.
Ik heb een maand lang geworsteld met bv en toen ik stopte ging ook de zon weer schijnen in mijn hoofd.
Is je man vandaag thuis? Zo nee, kan er iemand anders langskomen om te helpen?
Ik heb een maand lang geworsteld met bv en toen ik stopte ging ook de zon weer schijnen in mijn hoofd.
Is je man vandaag thuis? Zo nee, kan er iemand anders langskomen om te helpen?
zaterdag 7 september 2019 om 12:43
Ja man is thuis. Die heeft de hele week vroege dienst gehad en ik voel me super schuldig dat hij nu met de kleine rondloopt. Hij is ook moe maar de lieverd wil mij ontzien..Lavendel_Madelief schreef: ↑07-09-2019 12:40Ga maandag naar de huisarts want je gaat er zo aan onderdoor. Vraag hulp voor jezelf en vraag naar de mogelijkheden van flesvoeding zonder koemelkeiwit.
Ik heb een maand lang geworsteld met bv en toen ik stopte ging ook de zon weer schijnen in mijn hoofd.
Is je man vandaag thuis? Zo nee, kan er iemand anders langskomen om te helpen?
Ik wil eerst nog de kinderarts afwachten voor ik stop met bv.. Maandag belt een dame van de GGD mij terug die zag op het consultatiebureau dat het niet goed ging met me.
zaterdag 7 september 2019 om 12:44
Hoe is zijn ontlasting? Heeft ie last van verkoudheidsklachten (bv verstopte neus) of huidklachten (bv eczeem)?
Als er nog een overgevoeligheid is, dan zou ik eerlijk gezegd toch proberen of je kunt overstappen op hypo-allergene flesvoeding, wellicht geeft dit wat meer rust aan de darmpjes. Want uitzoeken waar hij dan precies gevoelig op reageert is een flink proces en als ik het zo hoor zit je er flink doorheen.
Mijn zoon had (ook) koemelk-allergie en huilde hierdoor vaak na de fles. Toen we zijn begonnen met Nutramigen kregen we een heel ander kind terug dat geen last had van jeuk, niet meer huilde na de fles én opeens van de 0 naar de +2 lijn ging qua lengte.
Als er nog een overgevoeligheid is, dan zou ik eerlijk gezegd toch proberen of je kunt overstappen op hypo-allergene flesvoeding, wellicht geeft dit wat meer rust aan de darmpjes. Want uitzoeken waar hij dan precies gevoelig op reageert is een flink proces en als ik het zo hoor zit je er flink doorheen.
Mijn zoon had (ook) koemelk-allergie en huilde hierdoor vaak na de fles. Toen we zijn begonnen met Nutramigen kregen we een heel ander kind terug dat geen last had van jeuk, niet meer huilde na de fles én opeens van de 0 naar de +2 lijn ging qua lengte.
zaterdag 7 september 2019 om 12:49
Nee helemaal geen overige klachten die een overgevoeligheid doen vermoeden. Dit is puur op wat de osteopaat zei. Inderdaad zou ik het proces van eliminatie dieet niet aankunnen, ik heb amper de energie om iets te eten te verzinnen /maken zonder dat ik een super streng dieet moet volgen. Koemelkvrij is al een hele uitdaging!snorriemorrie schreef: ↑07-09-2019 12:44Hoe is zijn ontlasting? Heeft ie last van verkoudheidsklachten (bv verstopte neus) of huidklachten (bv eczeem)?
Als er nog een overgevoeligheid is, dan zou ik eerlijk gezegd toch proberen of je kunt overstappen op hypo-allergene flesvoeding, wellicht geeft dit wat meer rust aan de darmpjes. Want uitzoeken waar hij dan precies gevoelig op reageert is een flink proces en als ik het zo hoor zit je er flink doorheen.
Mijn zoon had (ook) koemelk-allergie en huilde hierdoor vaak na de fles. Toen we zijn begonnen met Nutramigen kregen we een heel ander kind terug dat geen last had van jeuk, niet meer huilde na de fles én opeens van de 0 naar de +2 lijn ging qua lengte.
Je schijnt met bioresonantie therapie er achter te kunnen komen waar hij op reageert, daar heb ik ook iemand voor benaderd. Alle lijntjes die ik uit kon gooien heb ik uitgegooid.
En ik weet ook wel dat ik het goed doe we doen echt ons best en hebben alles voor hem over, maar waarom voelt het als falen?
zaterdag 7 september 2019 om 12:50
Veel sterkte! Het is deels herkenbaar, behalve de reflux. Dochter van 11 weken huilde ook extreem veel en groeide weinig. Ik stopte met melkproducten en dat leek wat te helpen. Vanwege de slechte groei zijn we overgestapt op Pepti flesvoeding. Ik trok het niet meer met de borstvoeding, dochter groeide niet en ze huilde zoveel dat ik twijfelde of ze niet ergens toch een spoortje koemelk binnenkreeg, bijvoorbeeld door melk in brood o.i.d. Sinds we overgestapt zijn op de flesvoeding heb ik veel meer rust, ze groeit weer en ze huilt bijna niet meer. Komende week gaan we provoceren om te kijken of ze inderdaad kma heeft, of al die tijd zo gehuild heeft van de honger.
Volg je gevoel. Als dat doorgaan met borstvoeding is, zeker blijven doen. Maar als de fles je rust kan geven moet je je daar niet schuldig over voelen. Fijn dat jullie een doorverwijzing naar de kinderarts hebben gekregen, hopelijk kan die wat voor jullie betekenen.
Volg je gevoel. Als dat doorgaan met borstvoeding is, zeker blijven doen. Maar als de fles je rust kan geven moet je je daar niet schuldig over voelen. Fijn dat jullie een doorverwijzing naar de kinderarts hebben gekregen, hopelijk kan die wat voor jullie betekenen.
zaterdag 7 september 2019 om 12:50
Even wat gedachten:
Heb je hem al eens een paar lepeltjes johannesbroodpitmeel gegeven voor de voeding aan? Dit dikt de voeding iets in in zijn maagje waardoor het minder makkelijk omhoog komt. Je kan dit in de grotere supermarkten en bij de drogist wel kopen.
Heb je al eens een lactatiekundige mee laten kijken naar de voeding? Misschien drinkt ie toch niet goed.
Je zou ook kunnen kolven en het in een flesje geven.
Mijn jongste dochter had heel veel aan probiotica voor baby’s (ABC Dophilus).
Bij baby’s moet de darmflora nog helemaal ontwikkelen dus hebben ze nauwelijks goede darmbacteriën als ze nog zo klein zijn waardoor ze veel krampjes hebben en andere ongemakken. De probiotica ondersteunt de darmflora en helpt die sneller op peil.
Hoe is zijn ontlasting? (Kleur, geur)
Hoe lang drinkt hij?
Het is ontzettend zwaar wanneer je baby gewoon niet lekker in zijn velletje zit en je duidelijk ziet dat er iets is. Neem zelf ook voldoende rust. Heel moeilijk met zo’n jonge baby maar laat iemand even twee uurtje oppassen zodat je even iets voor jezelf kan doen, of samen kan doen.
Je baby voelt ook jouw onrust.
Heb je hem al eens een paar lepeltjes johannesbroodpitmeel gegeven voor de voeding aan? Dit dikt de voeding iets in in zijn maagje waardoor het minder makkelijk omhoog komt. Je kan dit in de grotere supermarkten en bij de drogist wel kopen.
Heb je al eens een lactatiekundige mee laten kijken naar de voeding? Misschien drinkt ie toch niet goed.
Je zou ook kunnen kolven en het in een flesje geven.
Mijn jongste dochter had heel veel aan probiotica voor baby’s (ABC Dophilus).
Bij baby’s moet de darmflora nog helemaal ontwikkelen dus hebben ze nauwelijks goede darmbacteriën als ze nog zo klein zijn waardoor ze veel krampjes hebben en andere ongemakken. De probiotica ondersteunt de darmflora en helpt die sneller op peil.
Hoe is zijn ontlasting? (Kleur, geur)
Hoe lang drinkt hij?
Het is ontzettend zwaar wanneer je baby gewoon niet lekker in zijn velletje zit en je duidelijk ziet dat er iets is. Neem zelf ook voldoende rust. Heel moeilijk met zo’n jonge baby maar laat iemand even twee uurtje oppassen zodat je even iets voor jezelf kan doen, of samen kan doen.
Je baby voelt ook jouw onrust.
De term: "help" in caps-lock als topic-titel is over het algemeen omgekeerd evenredig aan de ernst van het betreffende probleem.
zaterdag 7 september 2019 om 12:52
Als er sprake is van koemelkallergie dan is er ook vaak sprake van eiwit en soya allergie. Misschien kun je daar meer info over vinden. Elke 1.5 uur voeden is heel normaal. Maar zo veel huilen niet natuurlijk. Ik zou ook even het overleg met de kinderarts afwachten en evt een gecertificeerd iblc lactatatiekundige.
zaterdag 7 september 2019 om 12:56
Dankjewel voor je bericht. Fijn dat het beter ging door het overstappen naar pepti. Mijn gevoel is juist nu hetgene wat alle kanten op gaat je leest en hoort zoveel adviezen, wat is nu juist? Waar doe ik goed aan? Als blijkt dat hij niet goed reageert op kv dan kunnen we niet meer terug..fiona2018 schreef: ↑07-09-2019 12:50Veel sterkte! Het is deels herkenbaar, behalve de reflux. Dochter van 11 weken huilde ook extreem veel en groeide weinig. Ik stopte met melkproducten en dat leek wat te helpen. Vanwege de slechte groei zijn we overgestapt op Pepti flesvoeding. Ik trok het niet meer met de borstvoeding, dochter groeide niet en ze huilde zoveel dat ik twijfelde of ze niet ergens toch een spoortje koemelk binnenkreeg, bijvoorbeeld door melk in brood o.i.d. Sinds we overgestapt zijn op de flesvoeding heb ik veel meer rust, ze groeit weer en ze huilt bijna niet meer. Komende week gaan we provoceren om te kijken of ze inderdaad kma heeft, of al die tijd zo gehuild heeft van de honger.
Volg je gevoel. Als dat doorgaan met borstvoeding is, zeker blijven doen. Maar als de fles je rust kan geven moet je je daar niet schuldig over voelen. Fijn dat jullie een doorverwijzing naar de kinderarts hebben gekregen, hopelijk kan die wat voor jullie betekenen.
zaterdag 7 september 2019 om 12:59
Och meid ik vind het heel herkenbaar. Hier geen sprake van koemelkallergie maar mijn zoon had dit precies. Ik vond het ook heel zwaar.
Maar rond de 4 maanden kreeg hij er wat fruithapjes bij en toen ging het vanzelf beter langzamerhand.
Achteraf had ik misschien toen wel moeten stoppen met de borstvoeding, want ik kón ook niet meer, ieder uur, dag en nacht: als je de fles geeft kun je ten minste nog om en om slapen en nachtdienst hebben. Misschien kun je anders proberen te kolven en dan zelf iig een nacht van 12-6 slapen? Mijn borsten trokken dat wel rond de 9 weken iig. En dan voel je je misschien alweer veel beter, na wat uurtjes aaneengesloten slaap.
Soms zijn die kleintjes gewoon heel heftig die eerste paar maanden. Ik heb ook echt het gevoel gehad van ‘waaaaarom wilde ik dit in godsnaam?’ Maar met elke week dat dat ‘aanstaan’ een stukje minder werd en ik wat minder hormonaal, en wat meer energiek werd, werd dat echt veel beter.
Nu is zoon 2 en kan ik me niet meer voorstellen dat ik ooit heb gedacht ‘waarom wilde ik dit ook alweer?’
Maar die eerste maanden kunnen zo heftig en overweldigend zijn, en dat precies op een moment dat je echt alles moet geven en 0 tijd krijgt om al die emoties te verwerken, dat dat niet meer dan een heel logische gedachte is. Het zegt niets over jou, over hoe jij bent als moeder, of hoeveel je van hem houdt.
Je hoeft het écht niet leuk te vinden nu. Echt niet. En dan ben je alsnog een super goede moeder met meer dan genoeg liefde voor haar kind. Dat staat los van elkaar.
Praat eens met je huisarts, misschien kun je voor jezelf een paar gesprekken bij de POH krijgen oid.
Qua stoppen met bv: nogmaals, ik denk dat het mij had geholpen. Ik ben uiteindelijk pas met 14 maanden gestopt en pas toen werd ik echt weer mezelf (al ging het daarvoor wel al beter hoor, maar toen ik eindelijk die laatste voeding eraf haalde was het echt alsof er een mist optrok). Sindsdien kan ik veel meer van mijn zoon genieten en dat vind ik achteraf echt jammer, dat ik dat heb gemist dat eerste jaar.
Maar goed, mijn waarheid is niet jouw waarheid, dus misschien zou het voor jou heel anders uitpakken.
Maar weet iig dat ik het herken en dat het hier allemaal goed is gekomen, dat er geen allergieën waren en geen PND, gewoon een moeder en een zoon die allebei heel erg aan dit nieuwe leven moesten wennen.
Maar rond de 4 maanden kreeg hij er wat fruithapjes bij en toen ging het vanzelf beter langzamerhand.
Achteraf had ik misschien toen wel moeten stoppen met de borstvoeding, want ik kón ook niet meer, ieder uur, dag en nacht: als je de fles geeft kun je ten minste nog om en om slapen en nachtdienst hebben. Misschien kun je anders proberen te kolven en dan zelf iig een nacht van 12-6 slapen? Mijn borsten trokken dat wel rond de 9 weken iig. En dan voel je je misschien alweer veel beter, na wat uurtjes aaneengesloten slaap.
Soms zijn die kleintjes gewoon heel heftig die eerste paar maanden. Ik heb ook echt het gevoel gehad van ‘waaaaarom wilde ik dit in godsnaam?’ Maar met elke week dat dat ‘aanstaan’ een stukje minder werd en ik wat minder hormonaal, en wat meer energiek werd, werd dat echt veel beter.
Nu is zoon 2 en kan ik me niet meer voorstellen dat ik ooit heb gedacht ‘waarom wilde ik dit ook alweer?’
Maar die eerste maanden kunnen zo heftig en overweldigend zijn, en dat precies op een moment dat je echt alles moet geven en 0 tijd krijgt om al die emoties te verwerken, dat dat niet meer dan een heel logische gedachte is. Het zegt niets over jou, over hoe jij bent als moeder, of hoeveel je van hem houdt.
Je hoeft het écht niet leuk te vinden nu. Echt niet. En dan ben je alsnog een super goede moeder met meer dan genoeg liefde voor haar kind. Dat staat los van elkaar.
Praat eens met je huisarts, misschien kun je voor jezelf een paar gesprekken bij de POH krijgen oid.
Qua stoppen met bv: nogmaals, ik denk dat het mij had geholpen. Ik ben uiteindelijk pas met 14 maanden gestopt en pas toen werd ik echt weer mezelf (al ging het daarvoor wel al beter hoor, maar toen ik eindelijk die laatste voeding eraf haalde was het echt alsof er een mist optrok). Sindsdien kan ik veel meer van mijn zoon genieten en dat vind ik achteraf echt jammer, dat ik dat heb gemist dat eerste jaar.
Maar goed, mijn waarheid is niet jouw waarheid, dus misschien zou het voor jou heel anders uitpakken.
Maar weet iig dat ik het herken en dat het hier allemaal goed is gekomen, dat er geen allergieën waren en geen PND, gewoon een moeder en een zoon die allebei heel erg aan dit nieuwe leven moesten wennen.
Statistics are used much like a drunk uses a lamppost: for support, not illumination.
zaterdag 7 september 2019 om 13:00
Ik snap je gevoel. Dochter begon de eerste dagen dat ze volledig Pepti kreeg nog harder te krijsen. Achteraf denk ik dat ze moest wennen aan de voeding, want na een week was dat helemaal voorbij. Maar wat heb ik me rot gevoeld dat ik gestopt was met de borstvoeding. Ik heb er ook heel wat tranen over gelaten en zag het echt even niet meer. Je voelt je zo machteloos als zo'n kleintje zoveel huilt. Maar hier is nu rust gekomen en die komt bij jou ook. Hou nog even vol, luister naar de kinderarts en welke beslissing je ook maakt, je doet het sowieso goedazrielle schreef: ↑07-09-2019 12:56Dankjewel voor je bericht. Fijn dat het beter ging door het overstappen naar pepti. Mijn gevoel is juist nu hetgene wat alle kanten op gaat je leest en hoort zoveel adviezen, wat is nu juist? Waar doe ik goed aan? Als blijkt dat hij niet goed reageert op kv dan kunnen we niet meer terug..
En wat je zegt over als hij niet goed reageert op de kv, nu met de bv reageert hij ook niet goed. En er zijn een aantal gradaties in koemelkvrije kunstvoeding dus als de ene voeding niet goed gaat zijn er nog andere opties. Wacht de kinderarts en de GGD af en wees een beetje lief voor jezelf.
zaterdag 7 september 2019 om 13:00
Ik weet hoe je je voelt en het is een hel waarin je nu zit.
In deze periode heb ik dit zinnetje miljoen keer herhaald: dit is tijdelijk, dit is tijdelijk, dit is tijdelijk.
Accepteer alle hulp die je kan krijgen, probeer je niet schuldig te voelen, jij doet alles wat je kan, meer kan je niet doen. Dus het is zinloos om je schuldig te voelen.
Dit gaat over en er komen echt weer betere tijden, echt!
Ik wens je heel veel sterkte, ik hoop dat er snel een oorzaak en oplossing gevonden wordt voor het huilen. Dikke knuffel
In deze periode heb ik dit zinnetje miljoen keer herhaald: dit is tijdelijk, dit is tijdelijk, dit is tijdelijk.
Accepteer alle hulp die je kan krijgen, probeer je niet schuldig te voelen, jij doet alles wat je kan, meer kan je niet doen. Dus het is zinloos om je schuldig te voelen.
Dit gaat over en er komen echt weer betere tijden, echt!
Ik wens je heel veel sterkte, ik hoop dat er snel een oorzaak en oplossing gevonden wordt voor het huilen. Dikke knuffel
zaterdag 7 september 2019 om 13:01
zaterdag 7 september 2019 om 13:03
suzyqfive schreef: ↑07-09-2019 12:50Even wat gedachten:
Heb je hem al eens een paar lepeltjes johannesbroodpitmeel gegeven voor de voeding aan? Dit dikt de voeding iets in in zijn maagje waardoor het minder makkelijk omhoog komt. Je kan dit in de grotere supermarkten en bij de drogist wel kopen.
Dit is dus 1 van de dingen waar je zoveel verschillende adviezen over leest! Er wordt nl ook echt gezegd het niet te doen, en wat is nu waar van de adviezen die je online terugvindt?
Heb je al eens een lactatiekundige mee laten kijken naar de voeding? Misschien drinkt ie toch niet goed.
Ja dit was allemaal prima. Ik geef veel melk maar hij krijgt het goed weg. Een fijne houding (achterover) geleerd zodat de melk niet zo hard in zijn maag klettert.
Je zou ook kunnen kolven en het in een flesje geven.
Dit doen we 1x per dag, dat geeft dezelfde struggle.
Mijn jongste dochter had heel veel aan probiotica voor baby’s (ABC Dophilus).
Bij baby’s moet de darmflora nog helemaal ontwikkelen dus hebben ze nauwelijks goede darmbacteriën als ze nog zo klein zijn waardoor ze veel krampjes hebben en andere ongemakken. De probiotica ondersteunt de darmflora en helpt die sneller op peil.
Probiotica wordt vaak gegeven aan kindjes die met keizersnede zijn geboren of die kv krijgen. Bv zou daar voor moeten zorgen toch?
Of gaf jij ook bv? Hoe had je dochter daar baat bij?
Hoe is zijn ontlasting? (Kleur, geur)
Mosterd met pitjes, gelig heel soms neiging naar groen. Ruikt een beetje naar joghurt. Stinkt niet.
Hoe lang drinkt hij?
Soms halen we 8/10 minuten iedere kant maar dat is de laatste dagen minder. Of het is een gevecht of hij valt in slaap...
Het is ontzettend zwaar wanneer je baby gewoon niet lekker in zijn velletje zit en je duidelijk ziet dat er iets is. Neem zelf ook voldoende rust. Heel moeilijk met zo’n jonge baby maar laat iemand even twee uurtje oppassen zodat je even iets voor jezelf kan doen, of samen kan doen.
Je baby voelt ook jouw onrust.
Ja ik weet het mijn zus heeft al eens 2 uurtjes opgepast maar dat is alweer 3 weken terug.. Bedankt voor je uitgebreide reactie en tips.
Ik voel me zo schuldig dat ik die onrust heb.. Zo zitten we in een cirkeltje..
zaterdag 7 september 2019 om 13:08
Wat zijn jullie lief. Sorry als ik niet op iedereen reageer maar het betekent veel!
Dit zou ik wel willen maar ik heb een Ali express kolf van iemand gekregen en dat is niet de meest prettige. Ik zou dan moeten investeren in een goede kolf, of misschien 1 huren. Dit wilde ik zowieso al doen maar daar stond m'n hoofd niet naar..
zaterdag 7 september 2019 om 13:10
Er worden hier al veel tips gegeven.
Kan je man zorgverlof opnemen voor een week of twee? Dit is geen doen zo, voor jullie allebei niet. Door de zorg overdag te kunnen delen kun je elkaar effectiever afwisselen en voel jij je stukken minder alleen.
En wellicht heeft je man gelijk, en geeft kv meer rust en hoef jij je niet steeds zorgen te maken of jij verkeerd eet waardoor je je kind misschien wel belast.
Bv is prachtig al het goed loopt, maar kv is een prima alternatief als je daar goede redenen voor hebt.
Kan je man zorgverlof opnemen voor een week of twee? Dit is geen doen zo, voor jullie allebei niet. Door de zorg overdag te kunnen delen kun je elkaar effectiever afwisselen en voel jij je stukken minder alleen.
En wellicht heeft je man gelijk, en geeft kv meer rust en hoef jij je niet steeds zorgen te maken of jij verkeerd eet waardoor je je kind misschien wel belast.
Bv is prachtig al het goed loopt, maar kv is een prima alternatief als je daar goede redenen voor hebt.
zaterdag 7 september 2019 om 13:19
Als je goed leest zie je dat ik dat aan het doen ben toch? Wat is er kwakzalverij aan een huisarts osteopaat en een kinderarts? Lactatiekundige is ook al geweest.