Kinderen
alle pijlers
Schade aan eigen spullen
woensdag 6 april 2011 om 09:22
Het is weer eens zo ver, mijn Oudste heeft een schade opgelopen waarvoor hij noch ik het budget heb om dit op te lossen. Hoe ver ga je in een kind (hij is bijna 12) de consequenties laten opvangen voor grotemensenschade? Extra taakjes werkt wel om inzicht bij hem te realiseren, maar zet financieel natuurlijk helemaal geen zoden aan de dijk, zodat ik evengoed zelf met de schade blijf zitten. Zakgeld inhouden/ geen kinderfeestje organiseren dit jaar levert voornamelijk een boos kind op dat heel creatief probeert zijn eigen schade op te lossen door dan maar op zoek te gaan naar 10 auto's per dag in zijn zelf op te richten wasstraat. En als mama zegt dat ze dan de opbrengt inneemt wordt er niet gewerkt in die (denkbeeldige) wasstraat, natuurlijk. Consequentie 'dan heb je maar geen beugel meer want ik kan dit niet betalen zo' werkt natuurlijk geweldig op zijn kortetermijnstrategie, maar als ouder behoor ik de langetermijnstrategie te bewaken, en dus eigenlijk door te gaan met de financiering van een zeer kwetsbaar apparaatje.
Hij wil me later de schade wel vergoeden. Maar later, daar koop ik niks voor.
Wie heeft er eerder zaken gehad met een kind dat veel meer schade oploopt (door onzorgvuldigheid, onverschilligheid, toevallige emoties) dan het ooit kan goedmaken? En wie heeft er een oplossing gevonden die werkt?
Hij wil me later de schade wel vergoeden. Maar later, daar koop ik niks voor.
Wie heeft er eerder zaken gehad met een kind dat veel meer schade oploopt (door onzorgvuldigheid, onverschilligheid, toevallige emoties) dan het ooit kan goedmaken? En wie heeft er een oplossing gevonden die werkt?
woensdag 6 april 2011 om 09:31
lastig, heel lastig.
Ik denk dat ik zou beginnen met een periode een gedeelte van zijn zakgeld in te houden.
Niet alles, want dan "dwing" je een kind tot oneerlijk zijn, maar wel zoveel dat hij het merkt en voelt in zijn beurs.
De ellende met deze schade is, dat je hoe dan ook kosten moet maken waar je niet op gerekend hebt, al was het maar omdat het kind het zelf niet op kan brengen.
Lastig. Ik denk er in iedergeval nog even over na, en blijf mee-lezen.
Ik denk dat ik zou beginnen met een periode een gedeelte van zijn zakgeld in te houden.
Niet alles, want dan "dwing" je een kind tot oneerlijk zijn, maar wel zoveel dat hij het merkt en voelt in zijn beurs.
De ellende met deze schade is, dat je hoe dan ook kosten moet maken waar je niet op gerekend hebt, al was het maar omdat het kind het zelf niet op kan brengen.
Lastig. Ik denk er in iedergeval nog even over na, en blijf mee-lezen.
Vergeet niet, een “Ja, maar..” is eigenlijk een “nee, want...”
woensdag 6 april 2011 om 09:39
Gedeelte van zakgeld had ik ook bedacht. Hele zakgeld wordt een ramp, en wat kan 'ie zich nog rijk voelen met 50 cent.
Ik vraag me echt af hoe groot mijn potje 'onvoorzien' moet zijn. Deze jongen is goed voor honderden guldens schade inmiddels, waarvan ik het één en ander al wel degelijk heb opgevangen, maar inmiddels zit ik aan mijn tax: de extra ruimte is er niet. Schade die direct opgehoest moet worden betekent minder leuke dingen doen met het hele gezin. Schade die op termijn moet worden opgehoest betekent op termijn hetzelfde. Het zou dus echt heel fijn zijn als zoon nu in gaat zien dat schade oplopen iets is wat ten allen tijde voorkomen moet worden.
Ik vraag me echt af hoe groot mijn potje 'onvoorzien' moet zijn. Deze jongen is goed voor honderden guldens schade inmiddels, waarvan ik het één en ander al wel degelijk heb opgevangen, maar inmiddels zit ik aan mijn tax: de extra ruimte is er niet. Schade die direct opgehoest moet worden betekent minder leuke dingen doen met het hele gezin. Schade die op termijn moet worden opgehoest betekent op termijn hetzelfde. Het zou dus echt heel fijn zijn als zoon nu in gaat zien dat schade oplopen iets is wat ten allen tijde voorkomen moet worden.
woensdag 6 april 2011 om 09:40
Gaat het om een beugel? Is er niet iets af te spreken met de orthodontist?
Heel eerlijk: als hij boos wordt als je zegt z'n zakgeld in te houden, heeft ie pech, dan had ie het maar niet stuk moeten maken. Dat je kind dan boos wordt lijkt me niet een reden om iets niet te doen.
Wat zijn zijn eigen oplossingen?
Heel eerlijk: als hij boos wordt als je zegt z'n zakgeld in te houden, heeft ie pech, dan had ie het maar niet stuk moeten maken. Dat je kind dan boos wordt lijkt me niet een reden om iets niet te doen.
Wat zijn zijn eigen oplossingen?
woensdag 6 april 2011 om 09:43
quote:mamzelle schreef op 06 april 2011 @ 09:39:
Gedeelte van zakgeld had ik ook bedacht. Hele zakgeld wordt een ramp, en wat kan 'ie zich nog rijk voelen met 50 cent.
Ik vraag me echt af hoe groot mijn potje 'onvoorzien' moet zijn. Deze jongen is goed voor honderden guldens schade inmiddels, waarvan ik het één en ander al wel degelijk heb opgevangen, maar inmiddels zit ik aan mijn tax: de extra ruimte is er niet. Schade die direct opgehoest moet worden betekent minder leuke dingen doen met het hele gezin. Schade die op termijn moet worden opgehoest betekent op termijn hetzelfde. Het zou dus echt heel fijn zijn als zoon nu in gaat zien dat schade oplopen iets is wat ten allen tijde voorkomen moet worden.
Je potje onvoorzien moet heel groot zijn met kinderen. En dat een kind schade veroorzaakt, ja, dat gebeurt. Daar heb je ook verzekeringen voor.
En als het om iets gaat dat echt echt echt gerepareerd moet worden, dan maar minder leuke dingen met het gezin doen: je zal het als gezin nu eenmaal samen moeten rooien.
Ik vind het wel vreemd dat je nu zegt dat je zoon niet weet dat ie schade moet vòòrkomen: dat heb je hem toch wel bijgebracht? Of komt ie altijd overal mee weg?
Gedeelte van zakgeld had ik ook bedacht. Hele zakgeld wordt een ramp, en wat kan 'ie zich nog rijk voelen met 50 cent.
Ik vraag me echt af hoe groot mijn potje 'onvoorzien' moet zijn. Deze jongen is goed voor honderden guldens schade inmiddels, waarvan ik het één en ander al wel degelijk heb opgevangen, maar inmiddels zit ik aan mijn tax: de extra ruimte is er niet. Schade die direct opgehoest moet worden betekent minder leuke dingen doen met het hele gezin. Schade die op termijn moet worden opgehoest betekent op termijn hetzelfde. Het zou dus echt heel fijn zijn als zoon nu in gaat zien dat schade oplopen iets is wat ten allen tijde voorkomen moet worden.
Je potje onvoorzien moet heel groot zijn met kinderen. En dat een kind schade veroorzaakt, ja, dat gebeurt. Daar heb je ook verzekeringen voor.
En als het om iets gaat dat echt echt echt gerepareerd moet worden, dan maar minder leuke dingen met het gezin doen: je zal het als gezin nu eenmaal samen moeten rooien.
Ik vind het wel vreemd dat je nu zegt dat je zoon niet weet dat ie schade moet vòòrkomen: dat heb je hem toch wel bijgebracht? Of komt ie altijd overal mee weg?
woensdag 6 april 2011 om 09:48
quote:missmargerine schreef op 06 april 2011 @ 09:43:
[...]
Ik vind het wel vreemd dat je nu zegt dat je zoon niet weet dat ie schade moet vòòrkomen: dat heb je hem toch wel bijgebracht? Of komt ie altijd overal mee weg?
Om even voor zoonlief op te komen:
Ik ben er van overtuigd dat er maar heel weinig kinderen zijn die wakker worden op een mooie zonnige april dag, en dan gaan bedenken hoeveel schade of ze kunnen aanrichten op die dag.
De ellende is alleen, dat jonge (en ook regelmatig oudere) nog niet in staat zijn om de gevolgen van hun gedrag te overzien.
En ja, natuurlijk leer je je kinderen dat ze niet "zomaar" dingen stuk mogen maken, en dat ze voorzichtig moeten zijn.
De realiteit is alleen anders. Het feit dat je ze dat aanleert, houdt niet automatisch in dat dat dan ook gebeurd.
[...]
Ik vind het wel vreemd dat je nu zegt dat je zoon niet weet dat ie schade moet vòòrkomen: dat heb je hem toch wel bijgebracht? Of komt ie altijd overal mee weg?
Om even voor zoonlief op te komen:
Ik ben er van overtuigd dat er maar heel weinig kinderen zijn die wakker worden op een mooie zonnige april dag, en dan gaan bedenken hoeveel schade of ze kunnen aanrichten op die dag.
De ellende is alleen, dat jonge (en ook regelmatig oudere) nog niet in staat zijn om de gevolgen van hun gedrag te overzien.
En ja, natuurlijk leer je je kinderen dat ze niet "zomaar" dingen stuk mogen maken, en dat ze voorzichtig moeten zijn.
De realiteit is alleen anders. Het feit dat je ze dat aanleert, houdt niet automatisch in dat dat dan ook gebeurd.
Vergeet niet, een “Ja, maar..” is eigenlijk een “nee, want...”
woensdag 6 april 2011 om 09:52
Ik heb bij één van mijn kinderen wel eens spullen van hem op MP gezet, daarbij de bedragen die ik er voor wilde hebben, totaalbedrag het bedrag wat hij mij schuldig was. Het was niet leuk voor hem, want zijn DS, skeelers, step stonden er op. Ik heb ook serieus een aantal dingen verkocht (wel de mazzel dat ik dat schadebedrag gelukkig 'gewoon' kan ophoesten, hij had op een auto van een buurman 'getekend' met een zakmes), maar het was voor hem echt wel een les dat beschadigingen geld kosten en dat niet WIJ daar voor hoeven te 'lijden'.
Moet er wel bij zeggen dat mijn zoon al bijna 8 toen, dan zijn ze toch al wat meer op hun eigen verantwoordelijkheid te wijzen...
Moet er wel bij zeggen dat mijn zoon al bijna 8 toen, dan zijn ze toch al wat meer op hun eigen verantwoordelijkheid te wijzen...
woensdag 6 april 2011 om 09:55
Ik probeer mijn kind van alles bij te brengen, en hij komt niet weg met dit soort ongein, maar dat heeft helaas nog niet als resultaat gehad dat hij minder onverschillig, minder ontzettend boos of minder onzorgvuldig is geworden.
Zijn eigen oplossingen doen hem zo min mogelijk pijn. Muziek maken langs de straat om daarmee geld op te halen. 10 weken zakgeld inleveren (levert een dikke 15 euro op). Auto's wassen, een stuk of 10 per dag, ook al heeft hij hiervoor nog helemaal geen netwerk of ervaring. Klusjes doen zoals ik hem bij een eerdere schade opdroeg wil hij ook nog wel.
Sorry van de guldens, ben niet in mijn beste doen nu
Zijn eigen oplossingen doen hem zo min mogelijk pijn. Muziek maken langs de straat om daarmee geld op te halen. 10 weken zakgeld inleveren (levert een dikke 15 euro op). Auto's wassen, een stuk of 10 per dag, ook al heeft hij hiervoor nog helemaal geen netwerk of ervaring. Klusjes doen zoals ik hem bij een eerdere schade opdroeg wil hij ook nog wel.
Sorry van de guldens, ben niet in mijn beste doen nu
woensdag 6 april 2011 om 09:55
quote:jojanneke66 schreef op 06 april 2011 @ 09:48:
[...]
Om even voor zoonlief op te komen:
Ik ben er van overtuigd dat er maar heel weinig kinderen zijn die wakker worden op een mooie zonnige april dag, en dan gaan bedenken hoeveel schade of ze kunnen aanrichten op die dag.
De ellende is alleen, dat jonge (en ook regelmatig oudere) nog niet in staat zijn om de gevolgen van hun gedrag te overzien.
En ja, natuurlijk leer je je kinderen dat ze niet "zomaar" dingen stuk mogen maken, en dat ze voorzichtig moeten zijn.
De realiteit is alleen anders. Het feit dat je ze dat aanleert, houdt niet automatisch in dat dat dan ook gebeurd.Mijn kinderen hebben allebei een bril en reken maar dat ze dondersgoed weten dat dat niet stuk mag en dat het veel geld kost. En ze zijn klein: 3 en 6
[...]
Om even voor zoonlief op te komen:
Ik ben er van overtuigd dat er maar heel weinig kinderen zijn die wakker worden op een mooie zonnige april dag, en dan gaan bedenken hoeveel schade of ze kunnen aanrichten op die dag.
De ellende is alleen, dat jonge (en ook regelmatig oudere) nog niet in staat zijn om de gevolgen van hun gedrag te overzien.
En ja, natuurlijk leer je je kinderen dat ze niet "zomaar" dingen stuk mogen maken, en dat ze voorzichtig moeten zijn.
De realiteit is alleen anders. Het feit dat je ze dat aanleert, houdt niet automatisch in dat dat dan ook gebeurd.Mijn kinderen hebben allebei een bril en reken maar dat ze dondersgoed weten dat dat niet stuk mag en dat het veel geld kost. En ze zijn klein: 3 en 6
woensdag 6 april 2011 om 09:59
quote:mamzelle schreef op 06 april 2011 @ 09:55:
Ik probeer mijn kind van alles bij te brengen, en hij komt niet weg met dit soort ongein, maar dat heeft helaas nog niet als resultaat gehad dat hij minder onverschillig, minder ontzettend boos of minder onzorgvuldig is geworden.
Zijn eigen oplossingen doen hem zo min mogelijk pijn. Muziek maken langs de straat om daarmee geld op te halen. 10 weken zakgeld inleveren (levert een dikke 15 euro op). Auto's wassen, een stuk of 10 per dag, ook al heeft hij hiervoor nog helemaal geen netwerk of ervaring. Klusjes doen zoals ik hem bij een eerdere schade opdroeg wil hij ook nog wel.
Sorry van de guldens, ben niet in mijn beste doen nu
Maar je zie eerder dat hij geen auto's ging wassen als jij het geld zou innemen?
Als jij geen geld hebt den hij wil niet genoeg 'werken', dan zou ik idd wat van zijn spullen op MP zetten. Dan maar boos, wie weet leert ie het dan wel. Ik zou er dan ook nog een andere straf bij bedenken (huisarrest, verplichte klussen, oid) zodat ie duidelijk leert dat sommige dingen nu eenmaal niet kunnen. En dan voor de gein zelf ook nog eens een week heel karig eten ofzo. En dan bij elke dag hutspot-met-spekjes verzuchten dat je voor iets anders geen geld hebt.
Ik probeer mijn kind van alles bij te brengen, en hij komt niet weg met dit soort ongein, maar dat heeft helaas nog niet als resultaat gehad dat hij minder onverschillig, minder ontzettend boos of minder onzorgvuldig is geworden.
Zijn eigen oplossingen doen hem zo min mogelijk pijn. Muziek maken langs de straat om daarmee geld op te halen. 10 weken zakgeld inleveren (levert een dikke 15 euro op). Auto's wassen, een stuk of 10 per dag, ook al heeft hij hiervoor nog helemaal geen netwerk of ervaring. Klusjes doen zoals ik hem bij een eerdere schade opdroeg wil hij ook nog wel.
Sorry van de guldens, ben niet in mijn beste doen nu
Maar je zie eerder dat hij geen auto's ging wassen als jij het geld zou innemen?
Als jij geen geld hebt den hij wil niet genoeg 'werken', dan zou ik idd wat van zijn spullen op MP zetten. Dan maar boos, wie weet leert ie het dan wel. Ik zou er dan ook nog een andere straf bij bedenken (huisarrest, verplichte klussen, oid) zodat ie duidelijk leert dat sommige dingen nu eenmaal niet kunnen. En dan voor de gein zelf ook nog eens een week heel karig eten ofzo. En dan bij elke dag hutspot-met-spekjes verzuchten dat je voor iets anders geen geld hebt.
woensdag 6 april 2011 om 10:00
Dat is een creatieve oplossing, Tanneke. Die zou ik eventueel kunnen inzetten als 'ie nog niet leert van dit voorval (al denk ik dat 'je feestje gaat echt niet door, of je nu hoog of laag springt, ook wel indruk moet maken.. I hope).
De orthodontist is zeker bereid om mee te denken. Complicerende factor is dat zoon nu in zijn woede maar helemaal wil afzien van die beugel, en dan is de vraag of je een kind zodanig verantwoordelijk voor zijn eigen acties mag/kan stellen, dat hij zelf de schade later in zijn leven beloopt van het nu geen beugel dragen. Hij kan natuurlijk helemaal niet beredeneren wat dat betekent voor de toekomst, dat kan ik ook niet, dat is koffiedikkijken. Zeker is dat ik met de mentaliteit die hij nu vertoont geen zin heb om me in een nieuwe blokbeugel te storten.
De orthodontist is zeker bereid om mee te denken. Complicerende factor is dat zoon nu in zijn woede maar helemaal wil afzien van die beugel, en dan is de vraag of je een kind zodanig verantwoordelijk voor zijn eigen acties mag/kan stellen, dat hij zelf de schade later in zijn leven beloopt van het nu geen beugel dragen. Hij kan natuurlijk helemaal niet beredeneren wat dat betekent voor de toekomst, dat kan ik ook niet, dat is koffiedikkijken. Zeker is dat ik met de mentaliteit die hij nu vertoont geen zin heb om me in een nieuwe blokbeugel te storten.
woensdag 6 april 2011 om 10:04
quote:Tanneketoverhex schreef op 06 april 2011 @ 09:52:
Ik heb bij één van mijn kinderen wel eens spullen van hem op MP gezet, daarbij de bedragen die ik er voor wilde hebben, totaalbedrag het bedrag wat hij mij schuldig was. Het was niet leuk voor hem, want zijn DS, skeelers, step stonden er op. Ik heb ook serieus een aantal dingen verkocht (wel de mazzel dat ik dat schadebedrag gelukkig 'gewoon' kan ophoesten, hij had op een auto van een buurman 'getekend' met een zakmes), maar het was voor hem echt wel een les dat beschadigingen geld kosten en dat niet WIJ daar voor hoeven te 'lijden'.
Moet er wel bij zeggen dat mijn zoon al bijna 8 toen, dan zijn ze toch al wat meer op hun eigen verantwoordelijkheid te wijzen...Deze ga ik onthouden voor als kindlief groter is! Is dit geen idee Mamzelle?
Ik heb bij één van mijn kinderen wel eens spullen van hem op MP gezet, daarbij de bedragen die ik er voor wilde hebben, totaalbedrag het bedrag wat hij mij schuldig was. Het was niet leuk voor hem, want zijn DS, skeelers, step stonden er op. Ik heb ook serieus een aantal dingen verkocht (wel de mazzel dat ik dat schadebedrag gelukkig 'gewoon' kan ophoesten, hij had op een auto van een buurman 'getekend' met een zakmes), maar het was voor hem echt wel een les dat beschadigingen geld kosten en dat niet WIJ daar voor hoeven te 'lijden'.
Moet er wel bij zeggen dat mijn zoon al bijna 8 toen, dan zijn ze toch al wat meer op hun eigen verantwoordelijkheid te wijzen...Deze ga ik onthouden voor als kindlief groter is! Is dit geen idee Mamzelle?
woensdag 6 april 2011 om 10:06
Het zit soms ook in het kind Mamz. Ik herken het een beetje (veel) bij mezelf. Ik hecht totaal geen waarde aan spullen. Dat is voor mijn omgeving een erg vervelende eigenschap. Als iets kapot gaat haal ik mijn schouders op en ga gewoon weer door. En dat is niet omdat ik het niet mooi/leuk/nodig vindt, maar het interesseert mij echt niet.
Aan de ene kant handig, want ik heb totaal geen behoefte aan mooie spullen. Aan de andere kant komt het heel ondankbaar en onzorgvuldig over als iets weer kapot is, kwijt is, terwijl ik dat helemaal niet zo bedoel.
Mijn zoon heeft precies dezelfde eigenschap, wat zijn vader en mijn partner soms echt tot wanhoop kan drijven. Denk aan een DS in de regen buiten laten liggen, slootje springen met nieuwe kleren aan, geld verliezen, spullen lenen van een ander en die kwijt raken (dat is nog het ergste, wat van een ander is, daar moet je zuinig op zijn).
Eigenlijk probeer ik met deze post uit te leggen dat het niet altijd onwil is en dat het ook moelijk af te leren is. Ik leen geen spullen meer van andere mensen , zoon mag dat ook niet meer want het risico is te groot dat wij er onzorgvuldig mee omgaan. Het lullige is dat het echt, echt, echt niet bewust gebeurd.
Het is in de loop der jaren beter geworden hoor, maar ik kan nog steeds mijn fiets niet op slot ergens weg zetten omdat ik met mijn hoofd ergens anders ben.
Aan de ene kant handig, want ik heb totaal geen behoefte aan mooie spullen. Aan de andere kant komt het heel ondankbaar en onzorgvuldig over als iets weer kapot is, kwijt is, terwijl ik dat helemaal niet zo bedoel.
Mijn zoon heeft precies dezelfde eigenschap, wat zijn vader en mijn partner soms echt tot wanhoop kan drijven. Denk aan een DS in de regen buiten laten liggen, slootje springen met nieuwe kleren aan, geld verliezen, spullen lenen van een ander en die kwijt raken (dat is nog het ergste, wat van een ander is, daar moet je zuinig op zijn).
Eigenlijk probeer ik met deze post uit te leggen dat het niet altijd onwil is en dat het ook moelijk af te leren is. Ik leen geen spullen meer van andere mensen , zoon mag dat ook niet meer want het risico is te groot dat wij er onzorgvuldig mee omgaan. Het lullige is dat het echt, echt, echt niet bewust gebeurd.
Het is in de loop der jaren beter geworden hoor, maar ik kan nog steeds mijn fiets niet op slot ergens weg zetten omdat ik met mijn hoofd ergens anders ben.
Wie zonder zonde is gooie de eerste steen
woensdag 6 april 2011 om 10:09
woensdag 6 april 2011 om 10:10
quote:mamzelle schreef op 06 april 2011 @ 10:00:
De orthodontist is zeker bereid om mee te denken. Complicerende factor is dat zoon nu in zijn woede maar helemaal wil afzien van die beugel, en dan is de vraag of je een kind zodanig verantwoordelijk voor zijn eigen acties mag/kan stellen, dat hij zelf de schade later in zijn leven beloopt van het nu geen beugel dragen. Hij kan natuurlijk helemaal niet beredeneren wat dat betekent voor de toekomst, dat kan ik ook niet, dat is koffiedikkijken. Zeker is dat ik met de mentaliteit die hij nu vertoont geen zin heb om me in een nieuwe blokbeugel te storten.
Tja, en daar zit het pijnpunt als je het mij vraagt...
12 is te jong om maar de volle verantwoording voor zijn gebit bij hem neer te leggen, dat ben ik het helemaal met je eens. En ik zou ook niet blij zijn als hij door zijn gedrag laat zien, dat hij "schijt" aan zijn beugel en de bijbehorende kosten heeft.
Moeilijk, heel moeilijk.
Misschien eens een keer "erge gebits" plaatjes kijken op het internet, om hem een indruk te geven van wat er kan gebeuren als hij die beugel niet serieus neemt?
De orthodontist is zeker bereid om mee te denken. Complicerende factor is dat zoon nu in zijn woede maar helemaal wil afzien van die beugel, en dan is de vraag of je een kind zodanig verantwoordelijk voor zijn eigen acties mag/kan stellen, dat hij zelf de schade later in zijn leven beloopt van het nu geen beugel dragen. Hij kan natuurlijk helemaal niet beredeneren wat dat betekent voor de toekomst, dat kan ik ook niet, dat is koffiedikkijken. Zeker is dat ik met de mentaliteit die hij nu vertoont geen zin heb om me in een nieuwe blokbeugel te storten.
Tja, en daar zit het pijnpunt als je het mij vraagt...
12 is te jong om maar de volle verantwoording voor zijn gebit bij hem neer te leggen, dat ben ik het helemaal met je eens. En ik zou ook niet blij zijn als hij door zijn gedrag laat zien, dat hij "schijt" aan zijn beugel en de bijbehorende kosten heeft.
Moeilijk, heel moeilijk.
Misschien eens een keer "erge gebits" plaatjes kijken op het internet, om hem een indruk te geven van wat er kan gebeuren als hij die beugel niet serieus neemt?
Vergeet niet, een “Ja, maar..” is eigenlijk een “nee, want...”
woensdag 6 april 2011 om 10:10
Mamzelle, da's natuurlijk onzin. Natuurlijk moet ie die beugel. Of jij - en hij - daar nu zin in hebt of niet. Feit blijft alleen wel dat als de poen op is, de poen op is. En dat houdt dus in dat er geen geld over is voor leuke dingen.
Ik zou de mate van strengheid aanpassen op 'per ongeluk' of 'bewust onhandig' of 'in een destructieve bui'. Als je al 100 keer gezegd hebt dat ie niet op een muur mag klimmen (ik roep maar wat) en hij doet het toch, en weer, en nu is er weer van alles stuk, tja, dan moet er misschien wel wat op marktplaats. En dan moet er misschien ook straf.
Maar als ie gewoon klunzig is gevallen met z'n fiets, dan moet je maar met z'n allen lijdzaam zijn en besparen.
Dat hij het ervaart als straf als ie geen kinderfeestje krijgt kan, maar geld kan maar 1 keer uitgegeven worden. Ik zou hem duidelijk maken dat geen beugel geen optie is, iets proberen te regelen met de ortho en de verzekering, en hem voor een deel laten meebetalen en verder dus maar gewoon bezuinigen.
Ik zou de mate van strengheid aanpassen op 'per ongeluk' of 'bewust onhandig' of 'in een destructieve bui'. Als je al 100 keer gezegd hebt dat ie niet op een muur mag klimmen (ik roep maar wat) en hij doet het toch, en weer, en nu is er weer van alles stuk, tja, dan moet er misschien wel wat op marktplaats. En dan moet er misschien ook straf.
Maar als ie gewoon klunzig is gevallen met z'n fiets, dan moet je maar met z'n allen lijdzaam zijn en besparen.
Dat hij het ervaart als straf als ie geen kinderfeestje krijgt kan, maar geld kan maar 1 keer uitgegeven worden. Ik zou hem duidelijk maken dat geen beugel geen optie is, iets proberen te regelen met de ortho en de verzekering, en hem voor een deel laten meebetalen en verder dus maar gewoon bezuinigen.
woensdag 6 april 2011 om 10:14
quote:missmargerine schreef op 06 april 2011 @ 10:10:
Mamzelle, da's natuurlijk onzin. Natuurlijk moet ie die beugel. Of jij - en hij - daar nu zin in hebt of niet. Feit blijft alleen wel dat als de poen op is, de poen op is. En dat houdt dus in dat er geen geld over is voor leuke dingen. .
Ja moet hij wel die beugel? Hoe erg is het gesteld met zijn gebit?
Beugels zijn wel een klein beetje een cash-cow geworden van de tandartsen en orthodontisten, geen één gebit is mooi of goed genoeg.
Mamzelle, da's natuurlijk onzin. Natuurlijk moet ie die beugel. Of jij - en hij - daar nu zin in hebt of niet. Feit blijft alleen wel dat als de poen op is, de poen op is. En dat houdt dus in dat er geen geld over is voor leuke dingen. .
Ja moet hij wel die beugel? Hoe erg is het gesteld met zijn gebit?
Beugels zijn wel een klein beetje een cash-cow geworden van de tandartsen en orthodontisten, geen één gebit is mooi of goed genoeg.
