Kinderen
alle pijlers
Schade aan eigen spullen
woensdag 6 april 2011 om 09:22
Het is weer eens zo ver, mijn Oudste heeft een schade opgelopen waarvoor hij noch ik het budget heb om dit op te lossen. Hoe ver ga je in een kind (hij is bijna 12) de consequenties laten opvangen voor grotemensenschade? Extra taakjes werkt wel om inzicht bij hem te realiseren, maar zet financieel natuurlijk helemaal geen zoden aan de dijk, zodat ik evengoed zelf met de schade blijf zitten. Zakgeld inhouden/ geen kinderfeestje organiseren dit jaar levert voornamelijk een boos kind op dat heel creatief probeert zijn eigen schade op te lossen door dan maar op zoek te gaan naar 10 auto's per dag in zijn zelf op te richten wasstraat. En als mama zegt dat ze dan de opbrengt inneemt wordt er niet gewerkt in die (denkbeeldige) wasstraat, natuurlijk. Consequentie 'dan heb je maar geen beugel meer want ik kan dit niet betalen zo' werkt natuurlijk geweldig op zijn kortetermijnstrategie, maar als ouder behoor ik de langetermijnstrategie te bewaken, en dus eigenlijk door te gaan met de financiering van een zeer kwetsbaar apparaatje.
Hij wil me later de schade wel vergoeden. Maar later, daar koop ik niks voor.
Wie heeft er eerder zaken gehad met een kind dat veel meer schade oploopt (door onzorgvuldigheid, onverschilligheid, toevallige emoties) dan het ooit kan goedmaken? En wie heeft er een oplossing gevonden die werkt?
Hij wil me later de schade wel vergoeden. Maar later, daar koop ik niks voor.
Wie heeft er eerder zaken gehad met een kind dat veel meer schade oploopt (door onzorgvuldigheid, onverschilligheid, toevallige emoties) dan het ooit kan goedmaken? En wie heeft er een oplossing gevonden die werkt?
woensdag 6 april 2011 om 10:45
Straffen wel in de zin dat hij echt geen auto's gaat wassen of fluiten op straat om zijn eigen straatje schoon te vegen (zijn feestje alsnog vieren, gederfde zakgeldinkomsten compenseren). Meehelpen aan het oplossen van de schade waardeer ik beslist, een deel van de schade bewust bij mama laten liggen zodat hij zelf een leuk leventje kan leiden niet.
woensdag 6 april 2011 om 10:47
quote:missmargerine schreef op 06 april 2011 @ 10:45:
Fash, een kinderfeestje van 136 euro kan je ook vervangen door een veel goedkoper feestje. En dan kan je dat heel duidelijk maken dat dat niet is omdat ie een rotkind is, maar dat het geld gewoon op is. Dat kan ie best leren, hij is 12!
Ja, dat snap ik wel, maar ik denk dat het feestje sowieso geen dure bedoening zou worden, toch?
Ik vind gewoon dat je de verjaardag sowieso niet als strafmiddel moet inzetten, verjaardagen zijn bij ons thuis wat dat betreft heilig.
Fash, een kinderfeestje van 136 euro kan je ook vervangen door een veel goedkoper feestje. En dan kan je dat heel duidelijk maken dat dat niet is omdat ie een rotkind is, maar dat het geld gewoon op is. Dat kan ie best leren, hij is 12!
Ja, dat snap ik wel, maar ik denk dat het feestje sowieso geen dure bedoening zou worden, toch?
Ik vind gewoon dat je de verjaardag sowieso niet als strafmiddel moet inzetten, verjaardagen zijn bij ons thuis wat dat betreft heilig.
Am Yisrael Chai!
woensdag 6 april 2011 om 10:48
quote:mamzelle schreef op 06 april 2011 @ 10:45:
Straffen wel in de zin dat hij echt geen auto's gaat wassen of fluiten op straat om zijn eigen straatje schoon te vegen (zijn feestje alsnog vieren, gederfde zakgeldinkomsten compenseren). Meehelpen aan het oplossen van de schade waardeer ik beslist, een deel van de schade bewust bij mama laten liggen zodat hij zelf een leuk leventje kan leiden niet.Maar heb je hem uitgelegd wat de kosten zijn? En wat 136 euro betekend? (1,5 jaar zakgeld, 55 auto's wassen) Dan krijgt hij wellicht wel een beeld van hoeveel hij dan moet doen en dus ook begrip voor de "grootsheid" van de schade.
Straffen wel in de zin dat hij echt geen auto's gaat wassen of fluiten op straat om zijn eigen straatje schoon te vegen (zijn feestje alsnog vieren, gederfde zakgeldinkomsten compenseren). Meehelpen aan het oplossen van de schade waardeer ik beslist, een deel van de schade bewust bij mama laten liggen zodat hij zelf een leuk leventje kan leiden niet.Maar heb je hem uitgelegd wat de kosten zijn? En wat 136 euro betekend? (1,5 jaar zakgeld, 55 auto's wassen) Dan krijgt hij wellicht wel een beeld van hoeveel hij dan moet doen en dus ook begrip voor de "grootsheid" van de schade.
woensdag 6 april 2011 om 10:49
quote:mamzelle schreef op 06 april 2011 @ 10:45:
Straffen wel in de zin dat hij echt geen auto's gaat wassen of fluiten op straat om zijn eigen straatje schoon te vegen (zijn feestje alsnog vieren, gederfde zakgeldinkomsten compenseren). Meehelpen aan het oplossen van de schade waardeer ik beslist, een deel van de schade bewust bij mama laten liggen zodat hij zelf een leuk leventje kan leiden niet.Dit vind ik niet eerlijk van je. Echt niet. Ik snap je frustratie, maar hij is je kind, niet je partner. Hij heeft recht op een leuk leventje leiden zolang hij nog kind is, daar is ie kind voor.
Straffen wel in de zin dat hij echt geen auto's gaat wassen of fluiten op straat om zijn eigen straatje schoon te vegen (zijn feestje alsnog vieren, gederfde zakgeldinkomsten compenseren). Meehelpen aan het oplossen van de schade waardeer ik beslist, een deel van de schade bewust bij mama laten liggen zodat hij zelf een leuk leventje kan leiden niet.Dit vind ik niet eerlijk van je. Echt niet. Ik snap je frustratie, maar hij is je kind, niet je partner. Hij heeft recht op een leuk leventje leiden zolang hij nog kind is, daar is ie kind voor.
Am Yisrael Chai!
woensdag 6 april 2011 om 10:51
quote:hanneke000 schreef op 06 april 2011 @ 10:48:
[...]
Maar heb je hem uitgelegd wat de kosten zijn? En wat 136 euro betekend? (1,5 jaar zakgeld, 55 auto's wassen) Dan krijgt hij wellicht wel een beeld van hoeveel hij dan moet doen en dus ook begrip voor de "grootsheid" van de schade.
Als het hem lukt om zeg 30 autos te wassen en dat geld af te staan voor de beugel, dan is dat toch alleen maar te prijzen?
Ik vind dat de nadruk echt veel te veel op "ik pijn, dan jij ook pijn" ligt bij Mamzelle. En dat snap ik echt wel, maar het is gewoon niet eerlijk.
[...]
Maar heb je hem uitgelegd wat de kosten zijn? En wat 136 euro betekend? (1,5 jaar zakgeld, 55 auto's wassen) Dan krijgt hij wellicht wel een beeld van hoeveel hij dan moet doen en dus ook begrip voor de "grootsheid" van de schade.
Als het hem lukt om zeg 30 autos te wassen en dat geld af te staan voor de beugel, dan is dat toch alleen maar te prijzen?
Ik vind dat de nadruk echt veel te veel op "ik pijn, dan jij ook pijn" ligt bij Mamzelle. En dat snap ik echt wel, maar het is gewoon niet eerlijk.
Am Yisrael Chai!
woensdag 6 april 2011 om 10:53
quote:fashionvictim schreef op 06 april 2011 @ 10:51:
[...]
Als het hem lukt om zeg 30 autos te wassen en dat geld af te staan voor de beugel, dan is dat toch alleen maar te prijzen?
Ik vind dat de nadruk echt veel te veel op "ik pijn, dan jij ook pijn" ligt bij Mamzelle. En dat snap ik echt wel, maar het is gewoon niet eerlijk.Ik bedoel niet te zeggen dat hij daadwerkelijk 55 auto's moet wassen, maar om voorbeelden aan te dragen hoeveel geld 136 euro nu eigenlijk is. Ik begreep dat Mamzelle kind wil leren wat "grote mensen schade" is. '136 euro' zegt zo weinig, maar 55 auto's wassen is waarschijnlijk al een stuk duidelijker. Als hij er dan 30 uit zichzelf doet, heb je wel de helft van je schade vergoed. Inderdaad hartstikke te prijzen!
[...]
Als het hem lukt om zeg 30 autos te wassen en dat geld af te staan voor de beugel, dan is dat toch alleen maar te prijzen?
Ik vind dat de nadruk echt veel te veel op "ik pijn, dan jij ook pijn" ligt bij Mamzelle. En dat snap ik echt wel, maar het is gewoon niet eerlijk.Ik bedoel niet te zeggen dat hij daadwerkelijk 55 auto's moet wassen, maar om voorbeelden aan te dragen hoeveel geld 136 euro nu eigenlijk is. Ik begreep dat Mamzelle kind wil leren wat "grote mensen schade" is. '136 euro' zegt zo weinig, maar 55 auto's wassen is waarschijnlijk al een stuk duidelijker. Als hij er dan 30 uit zichzelf doet, heb je wel de helft van je schade vergoed. Inderdaad hartstikke te prijzen!
woensdag 6 april 2011 om 10:56
Mamzelle, je klinkt alsof je in een machtstrijd met je kind verzeild aan het raken bent. Dat kan toch nooit de bedoeling zijn. Als hij met auto's wassen (een deel van) de schade kan compenseren, waarom dan niet? (maar dan moet hij het natuurlijk wel echt doen, ook als het meer tijd kost dan hij eigenlijk leuk vindt.)
woensdag 6 april 2011 om 10:57
quote:hanneke000 schreef op 06 april 2011 @ 10:53:
[...]
Ik bedoel niet te zeggen dat hij daadwerkelijk 55 auto's moet wassen, maar om voorbeelden aan te dragen hoeveel geld 136 euro nu eigenlijk is. Ik begreep dat Mamzelle kind wil leren wat "grote mensen schade" is. '136 euro' zegt zo weinig, maar 55 auto's wassen is waarschijnlijk al een stuk duidelijker. Als hij er dan 30 uit zichzelf doet, heb je wel de helft van je schade vergoed. Inderdaad hartstikke te prijzen!
Ja, dat snapte ik wel, hoor. Ik wilde alleen nogmaals zeggen dat ik dit zou aangrijpen om hem zelf verantwoordelijkheid te geven in hoe hij dat geld bij elkaar sprokkelt. Voor hetzelfde geld komt ie zelf wel met het idee dat zijn DS best op Marktplaats kan, ofzo.
Mijn doel zou niet "je moet het maar eens lekker voelen" zijn, maar juist om hem, wat jij ook al zegt, inzicht te geven waarom ik zo boos word, dat ie zou beseffen dat geld niet uit de lucht komt vallen.
[...]
Ik bedoel niet te zeggen dat hij daadwerkelijk 55 auto's moet wassen, maar om voorbeelden aan te dragen hoeveel geld 136 euro nu eigenlijk is. Ik begreep dat Mamzelle kind wil leren wat "grote mensen schade" is. '136 euro' zegt zo weinig, maar 55 auto's wassen is waarschijnlijk al een stuk duidelijker. Als hij er dan 30 uit zichzelf doet, heb je wel de helft van je schade vergoed. Inderdaad hartstikke te prijzen!
Ja, dat snapte ik wel, hoor. Ik wilde alleen nogmaals zeggen dat ik dit zou aangrijpen om hem zelf verantwoordelijkheid te geven in hoe hij dat geld bij elkaar sprokkelt. Voor hetzelfde geld komt ie zelf wel met het idee dat zijn DS best op Marktplaats kan, ofzo.
Mijn doel zou niet "je moet het maar eens lekker voelen" zijn, maar juist om hem, wat jij ook al zegt, inzicht te geven waarom ik zo boos word, dat ie zou beseffen dat geld niet uit de lucht komt vallen.
Am Yisrael Chai!
woensdag 6 april 2011 om 10:58
Kinderfeestjes aflassen om kosten te besparen vind ik echt heel erg. Toen ik 12-13 werd, is mij dat als straf (ik vermoed dat ik een grote mond had ofzo) ook afgenomen...Maar daarmee stra f je een hele groep mensen die er niks mee te maken heeft! De schaamte die ik toen voelde...is echt heel groot.
Dat zoon alleen een feestje geeft voor cadeautjes...geloof ik eerlijk gezegd niet...
Wat je vertelt, lijkt het me niet dat het echt expres is gebeurd...
Dat zoon alleen een feestje geeft voor cadeautjes...geloof ik eerlijk gezegd niet...
Wat je vertelt, lijkt het me niet dat het echt expres is gebeurd...
woensdag 6 april 2011 om 10:59
FV, het is dus geenzins mijn bedoeling om alle feestelijkheden af te schaffen. Ik ben van plan gewoon zijn verjaardag te vieren, en had daar zelfs meer genodigden voor in gedachten dan hij tot nu toe gewend was. Er komen dus kadootjes, er komt taart, er komen veel mensen, er wordt gevierd dat hij al 12 jaar is en een hele grote jongen! Er komt alleen niet dat feestje dat hij eigenlijk wel leuk vindt hoor maar dan vooral vanwege de extra kadootjes. En dan met als belangrijkste reden dat het geld echt op is, dat ik het maar één keer uit kan geven. Ik heb het geld gewoon niet, de enige mogelijkheid die er is is dat ik het op de rekening aan de verzekeringsmaatschappij laat schrijven, en dat dan het budget voor de beugel eerder op is (en op dat moment moet ik toch al keuzes maken, met een bijstandsuitkering kun je eenvoudigweg niet alles hebben). Als ik voor die optie kies leert mijn kind er nog niks van, want schadevergoeding in de toekomst voel je niet. Met als risico nog meer schade.
Al die dingen die jij zegt kunnen ook, maar het levert dus niet stante pede resultaat op en de jongen zit, hoe wrang ook, wel in een gezinssituatie waarin er soms dingen kunnen voorvallen die stante pede moeten kunnen worden opgelost. Die dingen moeten worden geminimaliseerd.
Het is overigens niet voor het eerst dat ik me afvraag waarom hij nog steeds niet heeft geleerd dat weinig geld betekent: weinig nieuwe dingen > beter zuinig zijn op nieuwe dingen. Hij is nog steeds tevreden met een beetje zakgeld waar andere kinderen waarschijnlijk om lachen. Maar dat maakt tegelijk dat hij met dat beetje zakgeld zo verschrikkelijk weinig kan repareren.
Negatieve spiraal probeer ik zoveel mogelijk te voorkomen. Ondanks alles is het echt een jongen die wel goed wil, al zijn er tijden dat hij dat weer even is vergeten.
Al die dingen die jij zegt kunnen ook, maar het levert dus niet stante pede resultaat op en de jongen zit, hoe wrang ook, wel in een gezinssituatie waarin er soms dingen kunnen voorvallen die stante pede moeten kunnen worden opgelost. Die dingen moeten worden geminimaliseerd.
Het is overigens niet voor het eerst dat ik me afvraag waarom hij nog steeds niet heeft geleerd dat weinig geld betekent: weinig nieuwe dingen > beter zuinig zijn op nieuwe dingen. Hij is nog steeds tevreden met een beetje zakgeld waar andere kinderen waarschijnlijk om lachen. Maar dat maakt tegelijk dat hij met dat beetje zakgeld zo verschrikkelijk weinig kan repareren.
Negatieve spiraal probeer ik zoveel mogelijk te voorkomen. Ondanks alles is het echt een jongen die wel goed wil, al zijn er tijden dat hij dat weer even is vergeten.
woensdag 6 april 2011 om 10:59
quote:fashionvictim schreef op 06 april 2011 @ 10:57:
[...]
Ja, dat snapte ik wel, hoor. Ik wilde alleen nogmaals zeggen dat ik dit zou aangrijpen om hem zelf verantwoordelijkheid te geven in hoe hij dat geld bij elkaar sprokkelt. Voor hetzelfde geld komt ie zelf wel met het idee dat zijn DS best op Marktplaats kan, ofzo.
Mijn doel zou niet "je moet het maar eens lekker voelen" zijn, maar juist om hem, wat jij ook al zegt, inzicht te geven waarom ik zo boos word, dat ie zou beseffen dat geld niet uit de lucht komt vallen.Dan bedoelen we inderdaad het zelfde!
[...]
Ja, dat snapte ik wel, hoor. Ik wilde alleen nogmaals zeggen dat ik dit zou aangrijpen om hem zelf verantwoordelijkheid te geven in hoe hij dat geld bij elkaar sprokkelt. Voor hetzelfde geld komt ie zelf wel met het idee dat zijn DS best op Marktplaats kan, ofzo.
Mijn doel zou niet "je moet het maar eens lekker voelen" zijn, maar juist om hem, wat jij ook al zegt, inzicht te geven waarom ik zo boos word, dat ie zou beseffen dat geld niet uit de lucht komt vallen.Dan bedoelen we inderdaad het zelfde!
woensdag 6 april 2011 om 11:00
quote:gelukkigmeisje schreef op 06 april 2011 @ 10:58:
Kinderfeestjes aflassen om kosten te besparen vind ik echt heel erg. Toen ik 12-13 werd, is mij dat als straf (ik vermoed dat ik een grote mond had ofzo) ook afgenomen...Maar daarmee stra f je een hele groep mensen die er niks mee te maken heeft! De schaamte die ik toen voelde...is echt heel groot.
Dat zoon alleen een feestje geeft voor cadeautjes...geloof ik eerlijk gezegd niet...
Wat je vertelt, lijkt het me niet dat het echt expres is gebeurd...expres of niet.... TO heeft het blijkbaar niet zo breed, dus zit ze financieel krap na dit voorval.
Kinderfeestjes aflassen om kosten te besparen vind ik echt heel erg. Toen ik 12-13 werd, is mij dat als straf (ik vermoed dat ik een grote mond had ofzo) ook afgenomen...Maar daarmee stra f je een hele groep mensen die er niks mee te maken heeft! De schaamte die ik toen voelde...is echt heel groot.
Dat zoon alleen een feestje geeft voor cadeautjes...geloof ik eerlijk gezegd niet...
Wat je vertelt, lijkt het me niet dat het echt expres is gebeurd...expres of niet.... TO heeft het blijkbaar niet zo breed, dus zit ze financieel krap na dit voorval.
woensdag 6 april 2011 om 11:06
Ik vraag me af of hij die dertig auto's haalt. Het is hier nu niet bepaald een buurt waar ze zitten te wachten op dit soort initiatieven (bij pleeggezin lukt het hem wel om dit soort klusjes binnen te halen).
Het kwartje over buitenproportioneel begint enigszins te vallen. Of ik ben gewoon een watje. Maar dan ben ik nog steeds een watje-moeder van een kind dat makkelijk schade maakt en dat heus niet gaat zwoegen, zwoegen en zwoegen om die schade op te lossen.
En ik ben nog steeds niet in de gelegenheid om die 136 euro op te hoesten, mocht dat moeten. Ik heb er eerlijk gezegd zelfs al flink moeite mee om de 75 euro voor het feestje op te hoesten zonder het idee dat ik budgettaire problemen op zit te schuiven naar de toekomst. Kind moet in september ook nog naar de middelbare en het hele gezin wil voor die tijd graag een leuke vakantie.
Het kwartje over buitenproportioneel begint enigszins te vallen. Of ik ben gewoon een watje. Maar dan ben ik nog steeds een watje-moeder van een kind dat makkelijk schade maakt en dat heus niet gaat zwoegen, zwoegen en zwoegen om die schade op te lossen.
En ik ben nog steeds niet in de gelegenheid om die 136 euro op te hoesten, mocht dat moeten. Ik heb er eerlijk gezegd zelfs al flink moeite mee om de 75 euro voor het feestje op te hoesten zonder het idee dat ik budgettaire problemen op zit te schuiven naar de toekomst. Kind moet in september ook nog naar de middelbare en het hele gezin wil voor die tijd graag een leuke vakantie.
woensdag 6 april 2011 om 11:09
quote:gelukkigmeisje schreef op 06 april 2011 @ 10:58:
Kinderfeestjes aflassen om kosten te besparen vind ik echt heel erg. Toen ik 12-13 werd, is mij dat als straf (ik vermoed dat ik een grote mond had ofzo) ook afgenomen...Maar daarmee stra f je een hele groep mensen die er niks mee te maken heeft! De schaamte die ik toen voelde...is echt heel groot.
Dat zoon alleen een feestje geeft voor cadeautjes...geloof ik eerlijk gezegd niet...
Wat je vertelt, lijkt het me niet dat het echt expres is gebeurd...Dit herken ik ook en is in mijn herinnering mijn ergste straf ooit geweest. Vre-se-lijk, juist ook op een leeftijd dat die feestjes belangrijk zijn. Ik zou toch echt gaan voor spullen verkopen op MP aangevuld met evt zakgeld/ auto's wassen/ goedko(o)p(er) feestje. Dan moet er toch wel aan dat bedrag te komen zijn?
Kinderfeestjes aflassen om kosten te besparen vind ik echt heel erg. Toen ik 12-13 werd, is mij dat als straf (ik vermoed dat ik een grote mond had ofzo) ook afgenomen...Maar daarmee stra f je een hele groep mensen die er niks mee te maken heeft! De schaamte die ik toen voelde...is echt heel groot.
Dat zoon alleen een feestje geeft voor cadeautjes...geloof ik eerlijk gezegd niet...
Wat je vertelt, lijkt het me niet dat het echt expres is gebeurd...Dit herken ik ook en is in mijn herinnering mijn ergste straf ooit geweest. Vre-se-lijk, juist ook op een leeftijd dat die feestjes belangrijk zijn. Ik zou toch echt gaan voor spullen verkopen op MP aangevuld met evt zakgeld/ auto's wassen/ goedko(o)p(er) feestje. Dan moet er toch wel aan dat bedrag te komen zijn?
woensdag 6 april 2011 om 11:12
quote:gelukkigmeisje schreef op 06 april 2011 @ 10:58:
Kinderfeestjes aflassen om kosten te besparen vind ik echt heel erg. Toen ik 12-13 werd, is mij dat als straf (ik vermoed dat ik een grote mond had ofzo) ook afgenomen...Maar daarmee stra f je een hele groep mensen die er niks mee te maken heeft! De schaamte die ik toen voelde...is echt heel groot.
Dat zoon alleen een feestje geeft voor cadeautjes...geloof ik eerlijk gezegd niet...
Wat je vertelt, lijkt het me niet dat het echt expres is gebeurd...Maar goed twee keer in twee maanden een nieuwe beugel omdat de oude verwrongen is door minimaal grote slordigheid, dan kan ik me voorstellen dat iemand met een bijstandsuitkering het budget voor het feestje wat naar beneden moet bijstellen. Dat maakt het joch toch nog niet meteen een outcast.
Kinderfeestjes aflassen om kosten te besparen vind ik echt heel erg. Toen ik 12-13 werd, is mij dat als straf (ik vermoed dat ik een grote mond had ofzo) ook afgenomen...Maar daarmee stra f je een hele groep mensen die er niks mee te maken heeft! De schaamte die ik toen voelde...is echt heel groot.
Dat zoon alleen een feestje geeft voor cadeautjes...geloof ik eerlijk gezegd niet...
Wat je vertelt, lijkt het me niet dat het echt expres is gebeurd...Maar goed twee keer in twee maanden een nieuwe beugel omdat de oude verwrongen is door minimaal grote slordigheid, dan kan ik me voorstellen dat iemand met een bijstandsuitkering het budget voor het feestje wat naar beneden moet bijstellen. Dat maakt het joch toch nog niet meteen een outcast.
woensdag 6 april 2011 om 11:12
Voor deze beugelcrisis heb je er niks meer aan. Maar als ik lees dat je zoon bijna 12 is en veel te laks met spullen omgaat, is het misschien wel tijd om hem meer te gaan laten voelen wat de waarde van geld en spullen is.
Toen ik 12 werd kreeg ik een eigen budget voor zaken die mijn ouders voorheen betaalden. Dus ik kreeg maandelijks een bedrag dat hoger was dan gewoon zakgeld, maar daar moest ik ook zelf van alles voor kopen. Denk aan schriften en pennen en geodriehoeken, maar ook mijn sportclub en abonnementen.
De fout die mijn ouders daarbij gemaakt hebben was dat het een te grote verantwoordelijkheid inééns was. Het ging om veel geld en grote kostenposten. Ik lag wakker van de stress.
Ik zou dus zelf nooit zo'n grote stap in één keer maken, bij mijn kinderen. Maar ik heb wél verrekte goed met geld leren omgaan.
Dus als het mijn kind was, zou ik wel beginnen met hem een eigen budget te geven dat niet alleen bedoeld is voor leuke dingen en snoep.
Bijvoorbeeld een bedrag voor schriften en pennen, en andere overzichtelijke uitgaven. En op is op. De kunst is dat het bedrag realistisch moet zijn maar wel beperkt: hij moet ook echt keuzes leren maken (hippe schriften kopen betekent geen geld meer voor een leuk etui).
Hopelijk leert hij zo om wat voorzichtiger met zijn spullen om te gaan, en als hij ouder wordt kun je het budget en de verantwoordelijkheden uitbreiden. Als het goed is kost je dit geen extra geld, je kunt het bedrag baseren op wat je anders zelf kwijt zou zijn aan die spullen.
Toen ik 12 werd kreeg ik een eigen budget voor zaken die mijn ouders voorheen betaalden. Dus ik kreeg maandelijks een bedrag dat hoger was dan gewoon zakgeld, maar daar moest ik ook zelf van alles voor kopen. Denk aan schriften en pennen en geodriehoeken, maar ook mijn sportclub en abonnementen.
De fout die mijn ouders daarbij gemaakt hebben was dat het een te grote verantwoordelijkheid inééns was. Het ging om veel geld en grote kostenposten. Ik lag wakker van de stress.
Ik zou dus zelf nooit zo'n grote stap in één keer maken, bij mijn kinderen. Maar ik heb wél verrekte goed met geld leren omgaan.
Dus als het mijn kind was, zou ik wel beginnen met hem een eigen budget te geven dat niet alleen bedoeld is voor leuke dingen en snoep.
Bijvoorbeeld een bedrag voor schriften en pennen, en andere overzichtelijke uitgaven. En op is op. De kunst is dat het bedrag realistisch moet zijn maar wel beperkt: hij moet ook echt keuzes leren maken (hippe schriften kopen betekent geen geld meer voor een leuk etui).
Hopelijk leert hij zo om wat voorzichtiger met zijn spullen om te gaan, en als hij ouder wordt kun je het budget en de verantwoordelijkheden uitbreiden. Als het goed is kost je dit geen extra geld, je kunt het bedrag baseren op wat je anders zelf kwijt zou zijn aan die spullen.
woensdag 6 april 2011 om 11:13
quote:mamzelle schreef op 06 april 2011 @ 10:59:
Al die dingen die jij zegt kunnen ook, maar het levert dus niet stante pede resultaat op en de jongen zit, hoe wrang ook, wel in een gezinssituatie waarin er soms dingen kunnen voorvallen die stante pede moeten kunnen worden opgelost. Die dingen moeten worden geminimaliseerd.
Het is overigens niet voor het eerst dat ik me afvraag waarom hij nog steeds niet heeft geleerd dat weinig geld betekent: weinig nieuwe dingen > beter zuinig zijn op nieuwe dingen. Hij is nog steeds tevreden met een beetje zakgeld waar andere kinderen waarschijnlijk om lachen. Maar dat maakt tegelijk dat hij met dat beetje zakgeld zo verschrikkelijk weinig kan repareren.
Negatieve spiraal probeer ik zoveel mogelijk te voorkomen. Ondanks alles is het echt een jongen die wel goed wil, al zijn er tijden dat hij dat weer even is vergeten.
Nee, het kan niet stante pede, dat is waar. Maar het is natuurlijk niet zijn schuld dat zijn moeder een bijstandsuitkering heeft, en dus weinig geld. Het is wel zijn realiteit, en daar zal hij mee moeten dealen, maar het is niet zijn schuld. En je zegt zelf al, hij krijgt al weinig zakgeld, want meer is er nu eenmaal niet, en daar piept hij ook niet over, toch?
Jullie zullen het toch met zijn allen moeten rooien, en waar kinderen leven, gaan nu eenmaal dingen stuk. Mijn zoon besloot vorige week ook de fiets waar hij welgeteld drie weken op gefietst had te slopen door iets ontzettend stoms te doen, en dan sta ik ook even hartgrondig te vloeken, maar goed, het is niet zijn schuld dat ik nu eigenlijk helemaal geen geld heb voor weer een nieuwe fiets.
Ik vind dat ongeveer dezelfde situatie als bij jou, met dat verschil dat jij hem wel de verantwoordelijkheid lijkt te geven voor het feit dat jij die beugel niet kan betalen. En dat vind ik niet eerlijk van je. Ja, hij is stom geweest door dat ding te slopen, en ja, je kan hem best uitleggen dat hij daarmee jullie allemaal benadeelt, maar je kan niet van hem verwachten dat hij jouw grotemensenprobleem dat je nu eenmaal weinig te besteden hebt ook draagt. Dat is jóuw verantwoordelijkheid, de zijne is alleen dat ie netjes op zijn spullen is en zo nodig zelf bedenkt hoe hij bijdraagt als hij niet zuinig op zijn spullen is.
En dan is het maar niet stante pede: een jaar lang 5 euro per maand aan mama betalen is ook straf. Of al het speelgoed waarmee hij toch niet speelt verkopen is ook straf. Had hij die beugel niet gesloopt, dan had hij van de opbrengst zelf iets cools kunnen kopen. Nu moet het naar mama omdat hij zelf zo dom was om die beugel te slopen. Dat vind ik in deze situatie meer dan straf genoeg.
Al die dingen die jij zegt kunnen ook, maar het levert dus niet stante pede resultaat op en de jongen zit, hoe wrang ook, wel in een gezinssituatie waarin er soms dingen kunnen voorvallen die stante pede moeten kunnen worden opgelost. Die dingen moeten worden geminimaliseerd.
Het is overigens niet voor het eerst dat ik me afvraag waarom hij nog steeds niet heeft geleerd dat weinig geld betekent: weinig nieuwe dingen > beter zuinig zijn op nieuwe dingen. Hij is nog steeds tevreden met een beetje zakgeld waar andere kinderen waarschijnlijk om lachen. Maar dat maakt tegelijk dat hij met dat beetje zakgeld zo verschrikkelijk weinig kan repareren.
Negatieve spiraal probeer ik zoveel mogelijk te voorkomen. Ondanks alles is het echt een jongen die wel goed wil, al zijn er tijden dat hij dat weer even is vergeten.
Nee, het kan niet stante pede, dat is waar. Maar het is natuurlijk niet zijn schuld dat zijn moeder een bijstandsuitkering heeft, en dus weinig geld. Het is wel zijn realiteit, en daar zal hij mee moeten dealen, maar het is niet zijn schuld. En je zegt zelf al, hij krijgt al weinig zakgeld, want meer is er nu eenmaal niet, en daar piept hij ook niet over, toch?
Jullie zullen het toch met zijn allen moeten rooien, en waar kinderen leven, gaan nu eenmaal dingen stuk. Mijn zoon besloot vorige week ook de fiets waar hij welgeteld drie weken op gefietst had te slopen door iets ontzettend stoms te doen, en dan sta ik ook even hartgrondig te vloeken, maar goed, het is niet zijn schuld dat ik nu eigenlijk helemaal geen geld heb voor weer een nieuwe fiets.
Ik vind dat ongeveer dezelfde situatie als bij jou, met dat verschil dat jij hem wel de verantwoordelijkheid lijkt te geven voor het feit dat jij die beugel niet kan betalen. En dat vind ik niet eerlijk van je. Ja, hij is stom geweest door dat ding te slopen, en ja, je kan hem best uitleggen dat hij daarmee jullie allemaal benadeelt, maar je kan niet van hem verwachten dat hij jouw grotemensenprobleem dat je nu eenmaal weinig te besteden hebt ook draagt. Dat is jóuw verantwoordelijkheid, de zijne is alleen dat ie netjes op zijn spullen is en zo nodig zelf bedenkt hoe hij bijdraagt als hij niet zuinig op zijn spullen is.
En dan is het maar niet stante pede: een jaar lang 5 euro per maand aan mama betalen is ook straf. Of al het speelgoed waarmee hij toch niet speelt verkopen is ook straf. Had hij die beugel niet gesloopt, dan had hij van de opbrengst zelf iets cools kunnen kopen. Nu moet het naar mama omdat hij zelf zo dom was om die beugel te slopen. Dat vind ik in deze situatie meer dan straf genoeg.
Am Yisrael Chai!
woensdag 6 april 2011 om 11:14
quote:mamzelle schreef op 06 april 2011 @ 11:06:
Ik vraag me af of hij die dertig auto's haalt. Het is hier nu niet bepaald een buurt waar ze zitten te wachten op dit soort initiatieven (bij pleeggezin lukt het hem wel om dit soort klusjes binnen te halen).
Het kwartje over buitenproportioneel begint enigszins te vallen. Of ik ben gewoon een watje. Maar dan ben ik nog steeds een watje-moeder van een kind dat makkelijk schade maakt en dat heus niet gaat zwoegen, zwoegen en zwoegen om die schade op te lossen.
En ik ben nog steeds niet in de gelegenheid om die 136 euro op te hoesten, mocht dat moeten. Ik heb er eerlijk gezegd zelfs al flink moeite mee om de 75 euro voor het feestje op te hoesten zonder het idee dat ik budgettaire problemen op zit te schuiven naar de toekomst. Kind moet in september ook nog naar de middelbare en het hele gezin wil voor die tijd graag een leuke vakantie.
Zit je in de bijstand? Ik heb net een brief gekregen van UWV met aanbod voor een kindervakantie voor bijstand-gezinnen. Heeft jou gemeente ook een dergelijke actie? Kan je aanspraak maken op 'onverwachte voorzieningen'-potje van het UWV? Heb je geprobeerd je verzekering te bellen? Als zoon niet uitlegt wat er is gebeurd, kan je volgens mij gerust boos worden en zeggen dat je verwacht dat hij eerlijk is en meehelpt om het op te lossen. (Daarmee bedoel ik niet alles betalen, maar wel zijn best doen om jou te helpen)Je kan ze altijd bellen. Misschien zeggen ze 'nee', maar misschien heb je geluk en betalen ze wél!
En dat het kwartje 'enigzins' begint te vallen, is volgens mij nog niet genoeg als ik je zo hoor. Heb je hem de ernst van de situatie uitgelegd? Want dat heb ik nog niet begrepen uit je verhalen. En auto's wassen kan natuurlijk ook bij een wasstraat, buiten jullie buurt?
Ik vraag me af of hij die dertig auto's haalt. Het is hier nu niet bepaald een buurt waar ze zitten te wachten op dit soort initiatieven (bij pleeggezin lukt het hem wel om dit soort klusjes binnen te halen).
Het kwartje over buitenproportioneel begint enigszins te vallen. Of ik ben gewoon een watje. Maar dan ben ik nog steeds een watje-moeder van een kind dat makkelijk schade maakt en dat heus niet gaat zwoegen, zwoegen en zwoegen om die schade op te lossen.
En ik ben nog steeds niet in de gelegenheid om die 136 euro op te hoesten, mocht dat moeten. Ik heb er eerlijk gezegd zelfs al flink moeite mee om de 75 euro voor het feestje op te hoesten zonder het idee dat ik budgettaire problemen op zit te schuiven naar de toekomst. Kind moet in september ook nog naar de middelbare en het hele gezin wil voor die tijd graag een leuke vakantie.
Zit je in de bijstand? Ik heb net een brief gekregen van UWV met aanbod voor een kindervakantie voor bijstand-gezinnen. Heeft jou gemeente ook een dergelijke actie? Kan je aanspraak maken op 'onverwachte voorzieningen'-potje van het UWV? Heb je geprobeerd je verzekering te bellen? Als zoon niet uitlegt wat er is gebeurd, kan je volgens mij gerust boos worden en zeggen dat je verwacht dat hij eerlijk is en meehelpt om het op te lossen. (Daarmee bedoel ik niet alles betalen, maar wel zijn best doen om jou te helpen)Je kan ze altijd bellen. Misschien zeggen ze 'nee', maar misschien heb je geluk en betalen ze wél!
En dat het kwartje 'enigzins' begint te vallen, is volgens mij nog niet genoeg als ik je zo hoor. Heb je hem de ernst van de situatie uitgelegd? Want dat heb ik nog niet begrepen uit je verhalen. En auto's wassen kan natuurlijk ook bij een wasstraat, buiten jullie buurt?
woensdag 6 april 2011 om 11:16
Machtsstrijd. Dat klinkt zo heftig. Ik wil mijn kind geen pijn doen (waarom, de kans is inderdaad heel groot dat het gaat om iets dat hij moet leren, en niet om moedwillig gedrag, althans, ik hoop niet dat ik de situatie zo slecht in schat). Ik wil wel mijn kind bereiken. Met de vorige taakjesstraf lukte dit, al vond hij het na vijf a zes taakjes al zwaar worden. Zoon is in eerste instantie prima bereid om iets tegenover zijn schade te zetten, maar houdt dit niet lang vol.
Ik zit de ogen uit mijn kop te janken vanwege de uitzichtloosheid van het geen geld hebben en geen mogelijkheid om dat op korte termijn te veranderen en hij is inderdaad wel lekker kind ja.
Iets te kind gezien de omstandigheden waarin hij leeft. En hoe/wanneer ga je je kind leren dat hij in minder gunstige omstandigheden opgroeit dan die waarin je heel leuk en onbezorgd kind kunt zijn en rustigaan leren van je fouten?
Ik zit de ogen uit mijn kop te janken vanwege de uitzichtloosheid van het geen geld hebben en geen mogelijkheid om dat op korte termijn te veranderen en hij is inderdaad wel lekker kind ja.
Iets te kind gezien de omstandigheden waarin hij leeft. En hoe/wanneer ga je je kind leren dat hij in minder gunstige omstandigheden opgroeit dan die waarin je heel leuk en onbezorgd kind kunt zijn en rustigaan leren van je fouten?
woensdag 6 april 2011 om 11:20
Het is begin april, ik zou hem verplichten om op de vrijmarkt te gaan staan. Hij heeft nog een paar weken de tijd om van alles bij elkaar te verzamelen of zelfs dingen te maken. Alles wat hij verdient onder de 70 euro (of 50 euro, wat je redelijk vindt) moet ie afstaan voor de beugel, verdient ie meer, dan heeft hij mazzel en kan hij voor een dagje hard werken zelf ook iets extras doen.
Mijn broertje kwam op die leeftijd met dik 200 gulden thuis want dat was een echte sjacheraar die de gekste dingen verkocht, dus als hij een beetje slim is kan ie daar een leuk centje mee verdienen.
Mijn broertje kwam op die leeftijd met dik 200 gulden thuis want dat was een echte sjacheraar die de gekste dingen verkocht, dus als hij een beetje slim is kan ie daar een leuk centje mee verdienen.
Am Yisrael Chai!
woensdag 6 april 2011 om 11:22
quote:fashionvictim schreef op 06 april 2011 @ 11:20:
Het is begin april, ik zou hem verplichten om op de vrijmarkt te gaan staan. Hij heeft nog een paar weken de tijd om van alles bij elkaar te verzamelen of zelfs dingen te maken. Alles wat hij verdient onder de 70 euro (of 50 euro, wat je redelijk vindt) moet ie afstaan voor de beugel, verdient ie meer, dan heeft hij mazzel en kan hij voor een dagje hard werken zelf ook iets extras doen.
Mijn broertje kwam op die leeftijd met dik 200 gulden thuis want dat was een echte sjacheraar die de gekste dingen verkocht, dus als hij een beetje slim is kan ie daar een leuk centje mee verdienen.Dit vind ik nu serieus een top idee!!
Het is begin april, ik zou hem verplichten om op de vrijmarkt te gaan staan. Hij heeft nog een paar weken de tijd om van alles bij elkaar te verzamelen of zelfs dingen te maken. Alles wat hij verdient onder de 70 euro (of 50 euro, wat je redelijk vindt) moet ie afstaan voor de beugel, verdient ie meer, dan heeft hij mazzel en kan hij voor een dagje hard werken zelf ook iets extras doen.
Mijn broertje kwam op die leeftijd met dik 200 gulden thuis want dat was een echte sjacheraar die de gekste dingen verkocht, dus als hij een beetje slim is kan ie daar een leuk centje mee verdienen.Dit vind ik nu serieus een top idee!!
woensdag 6 april 2011 om 11:27
Het is zijn fout niet dat ik in de bijstand zit. Het is wel de bedoeling dat hij zich realiseert dat dit het is en dat we het hier een hele tijd mee moeten gaan doen. Het is wel zo dat hij domweg minder ruimte heeft om missers te maken zonder dat dit gevolgen heeft voor het volledige gezinsbudget. Niet zijn schuld, maar wel de realiteit. Okee, en dat moet ik dan in kindertaal aan hem uit gaan leggen.
Ik ben blij om te lezen dat straffen als een deel zakgeld inleveren, klusjes doen, niet als te soft worden beschouwd. Gezien de onvoorzichtigheid van zoon twijfel ik namelijk nogal eens aan mijn opvoedingsvaardigheden, zeg maar, en of ik te soft ben. Tot nu toe is er ondanks dreigingen nog nooit ingekort op feestjes of Sinterklaas. Maar goed, er is dus ook nog steeds niet minder schade dan pak hem beet twee jaar terug.
Snormel, ik had het plan om zijn verantwoordelijkheid om geld te beheren te testen op een kledingbudget. Gezien het feit dat het algemene kledingbudget niet al te riant is (de lulligheid is dat zelfs de aanschaf van een puntenslijper of een aantal pennen nog een weloverwogen aanschaf moet zijn) weet ik nog niet welk bedrag passend is bij zijn wens om leuke kleding te dragen en mijn wens om in elk geval fatsoenlijk door het leven te gaan.
Ik ben blij om te lezen dat straffen als een deel zakgeld inleveren, klusjes doen, niet als te soft worden beschouwd. Gezien de onvoorzichtigheid van zoon twijfel ik namelijk nogal eens aan mijn opvoedingsvaardigheden, zeg maar, en of ik te soft ben. Tot nu toe is er ondanks dreigingen nog nooit ingekort op feestjes of Sinterklaas. Maar goed, er is dus ook nog steeds niet minder schade dan pak hem beet twee jaar terug.
Snormel, ik had het plan om zijn verantwoordelijkheid om geld te beheren te testen op een kledingbudget. Gezien het feit dat het algemene kledingbudget niet al te riant is (de lulligheid is dat zelfs de aanschaf van een puntenslijper of een aantal pennen nog een weloverwogen aanschaf moet zijn) weet ik nog niet welk bedrag passend is bij zijn wens om leuke kleding te dragen en mijn wens om in elk geval fatsoenlijk door het leven te gaan.
woensdag 6 april 2011 om 11:29
quote:mamzelle schreef op 06 april 2011 @ 11:16:
Machtsstrijd. Dat klinkt zo heftig. Ik wil mijn kind geen pijn doen (waarom, de kans is inderdaad heel groot dat het gaat om iets dat hij moet leren, en niet om moedwillig gedrag, althans, ik hoop niet dat ik de situatie zo slecht in schat). Ik wil wel mijn kind bereiken. Met de vorige taakjesstraf lukte dit, al vond hij het na vijf a zes taakjes al zwaar worden. Zoon is in eerste instantie prima bereid om iets tegenover zijn schade te zetten, maar houdt dit niet lang vol.
Ik zit de ogen uit mijn kop te janken vanwege de uitzichtloosheid van het geen geld hebben en geen mogelijkheid om dat op korte termijn te veranderen en hij is inderdaad wel lekker kind ja.
Iets te kind gezien de omstandigheden waarin hij leeft. En hoe/wanneer ga je je kind leren dat hij in minder gunstige omstandigheden opgroeit dan die waarin je heel leuk en onbezorgd kind kunt zijn en rustigaan leren van je fouten?
Och meid, ik snap het ook wel, geldzorgen zijn gewoon kut en inderdaad uitzichtloos. En ja, daar kan je zelf ook verdomde onredelijk van worden.
Maar wat ik in de loop der tijd vaak bij jou gelezen heb (correct me if I'm wrong, het is slechts de indruk die ik krijg) is dat je zo vaak tégen je kinderen werkt, in plaats van mét je kinderen.
Hij is 11, en dat is inderdaad oud genoeg om te leren dat het allemaal gewoon niet kan. Die van mij is jonger, en die weet dat al jaren. Maar vorm een team met ze, betrek ze bij je zorgen, niet op grotemensenniveau maar gewoon als de leuke jochies die ze zijn. "Mama heeft vandaag een pokkehumeur want het geld is bijna op." Laat hen je helpen, soms sta ik versteld door wat mijn zoon doet, niet per se in dit soort situaties, maar bijvoorbeeld ook als ik om andere redenen gewoon niet lekker in mijn vel zit (ziek, bijvoorbeeld), om mij te helpen. "Ga maar lekker even een dutje doen, mama, dan voel je je straks wat beter". En dan een washandje op mijn hoofd leggen, bijvoorbeeld.
Jullie moeten het samen rooien, en ze mogen best weten dat het inderdaad niet altijd even makkelijk is als bij andere kinderen die wel met twee ouders in 1 huis wonen, of die wel meer geld hebben. Daar gaan ze niet dood van, het is zoals het is. Maar werk sámen. Laat hen verzinnen wat ze leuk zouden vinden om te doen wat niks of weinig kost. Laat hen verzinnen hoe jullie met zijn allen dat geld voor die beugel gewoon bij elkaar gaan krijgen. Samenwerken. Je hebt alleen hen, en zij hebben alleen jou. En als jullie allemaal doordrongen zijn van het feit dat het "us against the world" is, dan is die kapotte beugel nog steeds kut, maar komen jullie daar echt samen ook wel weer overheen.
Machtsstrijd. Dat klinkt zo heftig. Ik wil mijn kind geen pijn doen (waarom, de kans is inderdaad heel groot dat het gaat om iets dat hij moet leren, en niet om moedwillig gedrag, althans, ik hoop niet dat ik de situatie zo slecht in schat). Ik wil wel mijn kind bereiken. Met de vorige taakjesstraf lukte dit, al vond hij het na vijf a zes taakjes al zwaar worden. Zoon is in eerste instantie prima bereid om iets tegenover zijn schade te zetten, maar houdt dit niet lang vol.
Ik zit de ogen uit mijn kop te janken vanwege de uitzichtloosheid van het geen geld hebben en geen mogelijkheid om dat op korte termijn te veranderen en hij is inderdaad wel lekker kind ja.
Iets te kind gezien de omstandigheden waarin hij leeft. En hoe/wanneer ga je je kind leren dat hij in minder gunstige omstandigheden opgroeit dan die waarin je heel leuk en onbezorgd kind kunt zijn en rustigaan leren van je fouten?
Och meid, ik snap het ook wel, geldzorgen zijn gewoon kut en inderdaad uitzichtloos. En ja, daar kan je zelf ook verdomde onredelijk van worden.
Maar wat ik in de loop der tijd vaak bij jou gelezen heb (correct me if I'm wrong, het is slechts de indruk die ik krijg) is dat je zo vaak tégen je kinderen werkt, in plaats van mét je kinderen.
Hij is 11, en dat is inderdaad oud genoeg om te leren dat het allemaal gewoon niet kan. Die van mij is jonger, en die weet dat al jaren. Maar vorm een team met ze, betrek ze bij je zorgen, niet op grotemensenniveau maar gewoon als de leuke jochies die ze zijn. "Mama heeft vandaag een pokkehumeur want het geld is bijna op." Laat hen je helpen, soms sta ik versteld door wat mijn zoon doet, niet per se in dit soort situaties, maar bijvoorbeeld ook als ik om andere redenen gewoon niet lekker in mijn vel zit (ziek, bijvoorbeeld), om mij te helpen. "Ga maar lekker even een dutje doen, mama, dan voel je je straks wat beter". En dan een washandje op mijn hoofd leggen, bijvoorbeeld.
Jullie moeten het samen rooien, en ze mogen best weten dat het inderdaad niet altijd even makkelijk is als bij andere kinderen die wel met twee ouders in 1 huis wonen, of die wel meer geld hebben. Daar gaan ze niet dood van, het is zoals het is. Maar werk sámen. Laat hen verzinnen wat ze leuk zouden vinden om te doen wat niks of weinig kost. Laat hen verzinnen hoe jullie met zijn allen dat geld voor die beugel gewoon bij elkaar gaan krijgen. Samenwerken. Je hebt alleen hen, en zij hebben alleen jou. En als jullie allemaal doordrongen zijn van het feit dat het "us against the world" is, dan is die kapotte beugel nog steeds kut, maar komen jullie daar echt samen ook wel weer overheen.
Am Yisrael Chai!
