Kinderen
alle pijlers
Schiet ik tekort als moeder
zaterdag 26 maart 2011 om 12:58
Hoi dames,
Op verzoek van een vriendin, post ik voor haar. Ik had haar aangeraden hier op Viva een acc aan te maken en haar situatie uit te leggen maar het lukte niet:
Hallo allemaal,
Ik ben een 22 jarige moeder van een tweeling van 2,5 jaar oud. De zwangerschap was niet gepland en is door mijn mirena spiraal heen gekomen.
De vader wilde de kids niet en heeft de relatie stopgezet. Ik ben bij mijn moeder blijven wonen en ben hier bevallen. Ik was net begonnen aan mijn studie BE. Over een jaar zal ik afstuderen en gaan werken.
Het probleem is mijn gevoel dat ik tekortschiet als moeder, ik kan nl geen huis vinden, ik sta 3 jaar ingeschreven maar er wordt mij geen woning toegewezen, de inschrijfduur is tekort. Dus woon ik nog steeds bij mijn moeder in huis.
Ik voel me hier rot over, ik wil mijn eigen huis en de daarbijkomende verantwoordelijkheden, over 2 jaar heb ik veel meer kans op een huis, vrije sector, koophuis eventueel, maar nu zit ik nog bij mijn moeder met de kids. Het gaat op zich prima de kids gaan naar het kdv en mijn moeder past een dagje op ze.
Ik ben gewoon bang dat ik mijn kinderen een raar beeld geef, bij mijn moeder inwonen, niet bij hun vader..
Veel mensen zeggen tegen me je bent een goede moeder en de situatie is nu eenmaal even zo maar voor mij voelt het verkeerd, ik voel me niet volwaardig als moeder omdat ik nog inwoon, en naar school ga.
Ben op de een of andere manier bang dat mijn kids verknipt raken door de gekke situatie.
Graag jullie beeld hiervan.
Dankjulliewel!!
Op verzoek van een vriendin, post ik voor haar. Ik had haar aangeraden hier op Viva een acc aan te maken en haar situatie uit te leggen maar het lukte niet:
Hallo allemaal,
Ik ben een 22 jarige moeder van een tweeling van 2,5 jaar oud. De zwangerschap was niet gepland en is door mijn mirena spiraal heen gekomen.
De vader wilde de kids niet en heeft de relatie stopgezet. Ik ben bij mijn moeder blijven wonen en ben hier bevallen. Ik was net begonnen aan mijn studie BE. Over een jaar zal ik afstuderen en gaan werken.
Het probleem is mijn gevoel dat ik tekortschiet als moeder, ik kan nl geen huis vinden, ik sta 3 jaar ingeschreven maar er wordt mij geen woning toegewezen, de inschrijfduur is tekort. Dus woon ik nog steeds bij mijn moeder in huis.
Ik voel me hier rot over, ik wil mijn eigen huis en de daarbijkomende verantwoordelijkheden, over 2 jaar heb ik veel meer kans op een huis, vrije sector, koophuis eventueel, maar nu zit ik nog bij mijn moeder met de kids. Het gaat op zich prima de kids gaan naar het kdv en mijn moeder past een dagje op ze.
Ik ben gewoon bang dat ik mijn kinderen een raar beeld geef, bij mijn moeder inwonen, niet bij hun vader..
Veel mensen zeggen tegen me je bent een goede moeder en de situatie is nu eenmaal even zo maar voor mij voelt het verkeerd, ik voel me niet volwaardig als moeder omdat ik nog inwoon, en naar school ga.
Ben op de een of andere manier bang dat mijn kids verknipt raken door de gekke situatie.
Graag jullie beeld hiervan.
Dankjulliewel!!
zaterdag 26 maart 2011 om 13:05
Ik denk dat deze 'laatste loodjes' nu gewoon zwaar wegen. Je hebt niks om je voor te schamen en daarnaast denk ik dat je, als je goed voor je kinderen zorgt en daar nu de verantwoording voor neemt, en deze niet bijv. aan je moeder over laat (niet dat ik die indruk krijg van je OP, maar als voorbeeld), dat er niks aan de hand is.
zaterdag 26 maart 2011 om 13:08
Ja ik vind ook dat ze zich zorgen voor niks maakt, is een super lieve moeder en doet leuke dingen met haar kinderen, maar kan het wel een beetje begrijpen ze wil gewoon haar eigen huisje en een baan!
Ze zal blij zijn met jullie reacties.
Op mijn topic over de docu heb ik na laatste reactie niet meer gekeken, had geen reacties meer verwacht en heb een andere documentaire gevonden. Zal zo even kijken noG!
Ze zal blij zijn met jullie reacties.
Op mijn topic over de docu heb ik na laatste reactie niet meer gekeken, had geen reacties meer verwacht en heb een andere documentaire gevonden. Zal zo even kijken noG!
zaterdag 26 maart 2011 om 13:15
quote:Kakelkip schreef op 26 maart 2011 @ 13:05:
Petje af voor wat je doet en hoe je het doet!
Ook fijn van je moeder dat ze jou en je kinderen onderdak biedt,lief!
Kun je nu niet beter wat proberen te sparen en over een jaar,als je afgestudeerd bent en werk vindt, naar een huis zoeken?Helemaal eens.
Petje af voor wat je doet en hoe je het doet!
Ook fijn van je moeder dat ze jou en je kinderen onderdak biedt,lief!
Kun je nu niet beter wat proberen te sparen en over een jaar,als je afgestudeerd bent en werk vindt, naar een huis zoeken?Helemaal eens.
Ja, dat vind ik echt.
zaterdag 26 maart 2011 om 13:44
zaterdag 26 maart 2011 om 13:53
Dat je toebent aan een eigen huishouden, op je eigen benen staan vind ik heel goed te begrijpen. Heel gezond zelfs dat je het nu zelf wil gaan doen. En als je klaar bent met je studie zal dat ook kunnen.
Maar zoals de situatie nu is lijkt prima voor die kinderen. Een stabiele situatie, met veel liefde van mama en oma. Iets om op jaloers te zijn voor veel kinderen. En super om zo'n band met oma te hebben.
En een tweeling lijkt me de eerste jaren erg zwaar, wat fijn dat je moeder wilde helpen.
Maar zoals de situatie nu is lijkt prima voor die kinderen. Een stabiele situatie, met veel liefde van mama en oma. Iets om op jaloers te zijn voor veel kinderen. En super om zo'n band met oma te hebben.
En een tweeling lijkt me de eerste jaren erg zwaar, wat fijn dat je moeder wilde helpen.
zaterdag 26 maart 2011 om 13:55
Een slechte moeder is een moeder die het niets uitmaakt en uit jouw post blijkt heel iets anders. Je wilt een andere toekomst voor jezelf en je kinderen en ik lees hieruit dat je daar mee bezig bent. Dat is toch geweldig! In plaats van jezelf naar beneden te halen moet je je zelf een schouderklop geven. Heel veel dingen krijg je gewoon niet 123 gedaan, dat heeft tijd nodig.
zaterdag 26 maart 2011 om 13:57
Welnee, die kinderen krijgen echt geen raar beeld, van bij oma wonen. Kinderen nemen makkelijk iets aan als normaal. 1-oudergezinnen, 2 moeders of 2 vaders, vader en moeder, het is allemaal aanwezig, dus zo hard denk je daar niet over na.
Denk dat het hetzelfde is dat wij vroeger een auto hadden, de buren niet. dat was een feit, dus over naar de orde van de dag
Denk dat het hetzelfde is dat wij vroeger een auto hadden, de buren niet. dat was een feit, dus over naar de orde van de dag
De waarheid is dat iedereen zomaar wat probeert
zaterdag 26 maart 2011 om 13:59
Als de kinderen opgroeien in een liefdevolle omgeving, met jou en hun oma, is dat prima. Voor hun is dit de normale situatie, zij weten anders.
Wat goed trouwens dat je naast het hebben van een tweeling studeert. Zal ook aan je moeder te danken zijn, maar echt knap.
Woonruimte vinden is moeilijk, dat is overal zo. (behalve in Oost-Groningen geloof ik )
Wat goed trouwens dat je naast het hebben van een tweeling studeert. Zal ook aan je moeder te danken zijn, maar echt knap.
Woonruimte vinden is moeilijk, dat is overal zo. (behalve in Oost-Groningen geloof ik )
zaterdag 26 maart 2011 om 14:00
Bewondering voor je vriendin! Op vrij jonge leeftijd niet een maar 2 kinderen krijgen, een man die ervan doorgaat maar toch het doorzettingsvermogen hebben om de studie af te maken, vind het erg knap en bewonderenswaardig. Ze zou daar meer naar moeten kijken en niet schuldig voelen over het feit dat het in haar ogen niet het ideale plaatje is.
zaterdag 26 maart 2011 om 14:04
Mijn moeder was 22 toen ik ter wereld kwam, en woonde in bij haar zus en diens man. Mijn verwekker was ook niet meer in beeld. Een paar jaar later trouwde ze met mijn huidige stiefvader en trokken we bij hem in. Geloof me, voor een kind is de liefde en de stabiliteit van de mensen bij wie hij of zij woont het allerbelangrijkste, en het neemt de situatie zoals die is, zeker als het geen andere omstandigheden kent. Tegen de tijd dat zij haar eigen stek heeft, zullen de kinderen vanzelf weer aan die omstandigheid wennen.
zaterdag 26 maart 2011 om 14:05
Ik denk dat ze, door wél haar studie af te maken, juist een goed voorbeeld geeft. Ze heeft de verantwoordelijkheid genomen voor haarzelf en de kinderen. Dat dat op het gebied van woonruimte niet lukt, vind ik eerlijk gezegd bijzaak. Ze woont toch ergens? Ze zit niet met de kinderen op straat. Gewoon goed dat het zo kan.
En fijn dat de oma wil helpen
En fijn dat de oma wil helpen
Later is nu
zaterdag 26 maart 2011 om 14:29
Net za de oorlog woonde vrijwel ieder jong gezin bij één van de ouers in omdat er grote woningnood was. Is heel die generatie babyboomers nu raar tuig geworden? Okay, toegegeven, ze plukken pensioenen en de AOW-pot leeg, maar verder zijn het over het algemeen heel fatsoenlijke, hardwerkende, lieve mensen geworden.
De tweeling van je vriendin zal dus geen trauma krijgen van deze situatie.
De tweeling van je vriendin zal dus geen trauma krijgen van deze situatie.
zaterdag 26 maart 2011 om 15:12
quote:AlettaJacobs schreef op 26 maart 2011 @ 13:44:
Lieverd, kinderen raken niet verknipt als ze met liefde worden grootgebracht. Waar je woont, met wie je woont, wie er mede-opvoed en of jij nog studeert, is allemaal niet relevant. Geef je ze voedsel, veiligheid en liefde? Zo ja, dan zullen je kinderen prachtige mensen worden.
Eens.
Jij geeft je kinderen het voorbeeld van een moeder die alles er aan doet om haar kinderen lief te hebben en met alles wat je kan zo goed mogelijk voor hen te zorgen . Dat is in mijn ogen verantwoording nemen en maakt denk ik het verschil voor een kind. Niet in welk huis ze wonen en met wie.
Lieverd, kinderen raken niet verknipt als ze met liefde worden grootgebracht. Waar je woont, met wie je woont, wie er mede-opvoed en of jij nog studeert, is allemaal niet relevant. Geef je ze voedsel, veiligheid en liefde? Zo ja, dan zullen je kinderen prachtige mensen worden.
Eens.
Jij geeft je kinderen het voorbeeld van een moeder die alles er aan doet om haar kinderen lief te hebben en met alles wat je kan zo goed mogelijk voor hen te zorgen . Dat is in mijn ogen verantwoording nemen en maakt denk ik het verschil voor een kind. Niet in welk huis ze wonen en met wie.
“I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel.” Maya Angelou.
