Kinderen
alle pijlers
Spijt van moederschap
zondag 9 juli 2017 om 12:53
Ik las vanmorgen in de Volkskrant een artikel over vrouwen die spijt hebben van het moederschap, en het enorme taboe dat er omheen hangt.
http://www.volkskrant.nl/opinie/ja-vrou ... 2e50063f5c
Ik heb een hele lieve, leuke, dappere, eigenwijze dochter, van wie ik enorm veel hou. Toch herken ik veel uit het artikel. Als ik het weer zou mogen doen, zou ik er niet voor kiezen om moeder te worden. Zo. Dat is er uit. Hoe fantastisch mijn dochter ook is, ik mis mijn eigen leven. Ik heb geen spijt van mijn dochter, maar ik heb wel spijt van de keuze voor het moederschap. Mijn dochter is inmiddels zeven jaar oud, en ik zou haar nooit meer willen missen, laat dat duidelijk zijn. Maar man, wat vind ik het moederschap zwaar.
Is dit herkenbaar voor iemand?
http://www.volkskrant.nl/opinie/ja-vrou ... 2e50063f5c
Ik heb een hele lieve, leuke, dappere, eigenwijze dochter, van wie ik enorm veel hou. Toch herken ik veel uit het artikel. Als ik het weer zou mogen doen, zou ik er niet voor kiezen om moeder te worden. Zo. Dat is er uit. Hoe fantastisch mijn dochter ook is, ik mis mijn eigen leven. Ik heb geen spijt van mijn dochter, maar ik heb wel spijt van de keuze voor het moederschap. Mijn dochter is inmiddels zeven jaar oud, en ik zou haar nooit meer willen missen, laat dat duidelijk zijn. Maar man, wat vind ik het moederschap zwaar.
Is dit herkenbaar voor iemand?
zondag 9 juli 2017 om 15:38
Dat wat to beschrijft noem ik geen spijt. Daar zit misschien het verschil. Dat is gewoon het besef dat je leven zonder kind mogelijk makkelijker en minder gecompliceerd was geweest en dat je zonder kind (ook) gelukkig was geworden.
Nog steeds zinloos, maar die snap ik wel.
zondag 9 juli 2017 om 15:38
Het valt ook niet mee om moeder te zijn tegenwoordig, je doet het niet snel goed. Als je kinderen niet 100% in het gareel lopen, ligt het aan de ouders. Je moet jezelf blijven ontwikkelen, je moet fulltime werken, je moet er altijd zijn op je werk. Ik kan me wel vootstellen dat je dan denkt: waar bèn ik aan begonnen!
Als je geluk hebt, krijg je naar een jaar of 20 je 'eigen' leven weer terug.
Als je geluk hebt, krijg je naar een jaar of 20 je 'eigen' leven weer terug.
zondag 9 juli 2017 om 15:39
Ik kan me bij die stelling eigenlijk alleen maar wat voorstellen als je een kind hebt wat het om welke reden dan ook zwaar heeft. Dat je ze, door ze niet te nemen, dat had kunnen besparen.Timetraveler schreef: ↑09-07-2017 15:33Volgens mij kan je prima spijt hebben van een keuze voor een leven met kinderen en tegelijkertijd een goede ouder zijn. Het een sluit het ander niet uit.
Een goeie ouder is in mijn woordenboek vele malen meer dan je kinderen in het hoognodige voorzien.
Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet.
zondag 9 juli 2017 om 15:39
Soms kan er best wat druk op liggen denk ik. Een vriendin wil geen kind, haar vriend wel. En op de valreep van vruchtbaarheid twijfelt ze toch, ze wéét dat ze geen kind wil en dat het niet de juiste keuze zou zijn, maar ze gunt hem een kind én ze zou een prima moeder zijn. In die gevallen denk ik dat iemand toch door argumenten als je krijgt er zoveel voor terug, overstag kan gaan. Om dan spijt te krijgen. Omdat ze het eigenlijk al wist.blijfgewoonbianca schreef: ↑09-07-2017 15:35En dat snap ik dus niet. Niet in deze tijd waarin anticonceptie en abortus etc voor handen zijn.
Zijn er dan zoveel mensen die zichzelf zo slecht kennen ?
zondag 9 juli 2017 om 15:41
Denk dat niemand echt de impact van een kind kan inschatten vantevoren.blijfgewoonbianca schreef: ↑09-07-2017 15:35En dat snap ik dus niet. Niet in deze tijd waarin anticonceptie en abortus etc voor handen zijn.
Zijn er dan zoveel mensen die zichzelf zo slecht kennen ?
zondag 9 juli 2017 om 15:42
Nee joh, dan word je oppasoma.aviv_13 schreef: ↑09-07-2017 15:38Het valt ook niet mee om moeder te zijn tegenwoordig, je doet het niet snel goed. Als je kinderen niet 100% in het gareel lopen, ligt het aan de ouders. Je moet jezelf blijven ontwikkelen, je moet fulltime werken, je moet er altijd zijn op je werk. Ik kan me wel vootstellen dat je dan denkt: waar bèn ik aan begonnen!
Als je geluk hebt, krijg je naar een jaar of 20 je 'eigen' leven weer terug.
Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet.
zondag 9 juli 2017 om 15:42
Daar ben ik het best wel mee oneens. Ik moet helemaal niets. Daarbij is er ook nog een vader. Maar ja, vaderschap is niet zo'n enorme cultus als moederschap. Laten we eens loslaten dat kinderen maakbaar en zaligmakend zijn en moeders belangrijker dan vaders.aviv_13 schreef: ↑09-07-2017 15:38Het valt ook niet mee om moeder te zijn tegenwoordig, je doet het niet snel goed. Als je kinderen niet 100% in het gareel lopen, ligt het aan de ouders. Je moet jezelf blijven ontwikkelen, je moet fulltime werken, je moet er altijd zijn op je werk. Ik kan me wel vootstellen dat je dan denkt: waar bèn ik aan begonnen!
Als je geluk hebt, krijg je naar een jaar of 20 je 'eigen' leven weer terug.
zondag 9 juli 2017 om 15:43
TreurigSazed schreef: ↑09-07-2017 15:39Soms kan er best wat druk op liggen denk ik. Een vriendin wil geen kind, haar vriend wel. En op de valreep van vruchtbaarheid twijfelt ze toch, ze wéét dat ze geen kind wil en dat het niet de juiste keuze zou zijn, maar ze gunt hem een kind én ze zou een prima moeder zijn. In die gevallen denk ik dat iemand toch door argumenten als je krijgt er zoveel voor terug, overstag kan gaan. Om dan spijt te krijgen. Omdat ze het eigenlijk al wist.
Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet.
zondag 9 juli 2017 om 15:45
Ja, dat kan gebeuren denk ik.blijfgewoonbianca schreef: ↑09-07-2017 15:35En dat snap ik dus niet. Niet in deze tijd waarin anticonceptie en abortus etc voor handen zijn.
Zijn er dan zoveel mensen die zichzelf zo slecht kennen ?
Ik ben persoonlijk ook wel eens met een opleiding begonnen omdat ik dacht dat het geweldig zou worden.
Niet dus, echt helemaal niks voor mij.
Bij een opleiding kun je dan nog terug, maar bij een kind eigenlijk niet (goed, er zijn mensen die partner en kinderen achter zich laten, maar heel erg makkelijk en geaccepteerd is dat natuurlijk niet)
En ook bij zoiets belangrijks als het krijgen van een kind kun je je vergissen denk ik, want je weet gewoon pas echt hoe het is als je het kind hebt.
In die zin zal ik ook nooit zeker weten of ik niet toch onverwachts een geweldige moeder had kunnen worden, maar omdat ik zonder kinderen ook gelukkig ben vind ik dat niet zo erg.
zondag 9 juli 2017 om 15:47
Was het maar waar. Zit er hier niet in.
zondag 9 juli 2017 om 15:51
zondag 9 juli 2017 om 15:52
blijfgewoonbianca schreef: ↑09-07-2017 15:51Hang een briefje op bij de Jumbo. Oma biedt zich aan.
Je hart ( en je hol ook trouwens ) is er groot genoeg voor.
zondag 9 juli 2017 om 15:55
Dit. Mijn moeder vertelde ook dat ze spijt had dat ze kinderen had gekregen. In de jaren vijftig hoorde dat erbij.minoes5 schreef: ↑09-07-2017 14:40Hoewel ik het in sommige situaties kan begrijpen dat iemand spijt kan hebben van het hebben van kinderen, doet het mij ook wel pijn.
Ik heb namelijk vaak te horen gekregen van mijn moeder dat ze spijt had van ons kinderen. Dat ze, als ze haar leven over kon doen, niet had gekozen voor het moederschap. Ik kan je vertellen dat dat ontzettend veel pijn doet en dat het in mijn situatie ervoor heeft gezorgd dat ik haar zoveel mogelijk wilde ontzien, haar niet nog meer last wilde bezorgen. Zo erg zelfs dat ik toen ik verkracht was het heb verzwegen om haar niet extra tot last te zijn, geen gedoe te geven. Ik heb het 11 jaar verzwegen, zelfs tegen helemaal niemand verteld. Zo heb ik wel meer zware of moeilijke situaties in mijn eentje gedeald.
Ik was nooit goed genoeg, andere dochters waren altijd liever, zorgzamer, vlotter en slimmer, dan ik. Ik die nooit om iets vroeg, die altijd gedwee luisterde, ik die niemand in de weg wilde lopen, want ongewenst was ik al, maar ik wilde heel graag gewenst zijn, geliefd zijn.
Ik hoop dat wanneer een moeder of vader spijt heeft van het ouderschap, dit dan ook nooit hardop tegen zijn of haar kind(eren) vertelt en het ook niet laat merken in zijn of haar doen of laten. Je kan een kinderhart echt breken en lijmen is eigenlijk onmogelijk.
Ik heb levenslang mijn best gedaan om een leuke dochter te zijn en dat is niet gelukt. Later bleek ze ook geen leuke oma, mijn kinderen hebben ook geen leuke herinneringen aan haar. Inmiddels is ze overleden maar ik denk dat de last van dit weten nooit meer
kwijtraak.
zondag 9 juli 2017 om 15:59
Dat moedergen heb ik ook niet, wel twee kinderen. Ik hou zielsveel van ze, maar ben gesloopt als ik dagen achtereen met ze bezig ben. Voor mij is werken een uitkomst. En scheiden eigenlijk ook... Je knuffelt ze 's ochtends voor ze naar school gaan en 's middags heb je alle ruimte om al dan niet over te werken, te borrelen of te sporten. Volgende dag lekker uitslapen, boodschappen doen, huishouden op orde brengen, me-time claimen en dan 's avonds die twee pretletters weer in ontvangst nemen. Af en toe écht geen verantwoordelijkheid doet me goed.
zondag 9 juli 2017 om 16:01
Ik vind het altijd weer bijzonder dat er al snel wordt gezegd dat er helemaal niks verandert als je kinderen krijgt, en dat je al je dingen gewoon mét kind doet.
Uit de vele topics op het forum en de gestresste en vermoeide gezichten van ouders bij het ophalen van hun kind bij het KDV, blijkt dat dat zeker niet voor iedereen het geval is.
Uit de vele topics op het forum en de gestresste en vermoeide gezichten van ouders bij het ophalen van hun kind bij het KDV, blijkt dat dat zeker niet voor iedereen het geval is.
Ik heb geen wespentaille, ik heb een bijenrompje
zondag 9 juli 2017 om 16:01
Kunnen moeders die een kind hebben, wat een verkrachter blijkt, een moordenaar, dief, verslaafde, of, wat minder ernstig, gewoon een volwassen kutkind. geen spijt krijgen, dat ze dit kind ooit op de wereld hebben gezet?blijfgewoonbianca schreef: ↑09-07-2017 15:39Ik kan me bij die stelling eigenlijk alleen maar wat voorstellen als je een kind hebt wat het om welke reden dan ook zwaar heeft. Dat je ze, door ze niet te nemen, dat had kunnen besparen.
Een goeie ouder is in mijn woordenboek vele malen meer dan je kinderen in het hoognodige voorzien.
Of is altijd hun schuld, dat dit kind zo geworden is?
zondag 9 juli 2017 om 16:02
Wist je exact wat die opliding inhield ? Welke vakken je zou krijgen ?paleviolet schreef: ↑09-07-2017 15:45Ja, dat kan gebeuren denk ik.
Ik ben persoonlijk ook wel eens met een opleiding begonnen omdat ik dacht dat het geweldig zou worden.
Niet dus, echt helemaal niks voor mij.
Bij een opleiding kun je dan nog terug, maar bij een kind eigenlijk niet (goed, er zijn mensen die partner en kinderen achter zich laten, maar heel erg makkelijk en geaccepteerd is dat natuurlijk niet)
En ook bij zoiets belangrijks als het krijgen van een kind kun je je vergissen denk ik, want je weet gewoon pas echt hoe het is als je het kind hebt.
In die zin zal ik ook nooit zeker weten of ik niet toch onverwachts een geweldige moeder had kunnen worden, maar omdat ik zonder kinderen ook gelukkig ben vind ik dat niet zo erg.
Denk je dat je de banen die je na die opliding kon krijgen wel leuk zou hebben gevonden?
Ik kan me ook nog van alles voorstellen dat je niet zo veel hebt met een bepaalde fase ( vergelijk het maar met vakken in een studie ) ien dat je lang niet alles even top vindt.( zwemles ) Maar als het goed is neemt niemand toch kinderen om maar een keer een kleuter te hebben, oid. En als je juist de kleutertijd niet leuk vindt maar tevreden bent als je met je pubers gezellig aan tafel zit, en je kijkt terug : hoe groot is dan nog de spijt? Is spijt van kinderen een momntopname ? Eeuwig durend ? Alles overheersend ?
Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet.
zondag 9 juli 2017 om 16:03
blijfgewoonbianca schreef: ↑09-07-2017 15:51Hang een briefje op bij de Jumbo. Oma biedt zich aan.
Je hart ( en je hol ook trouwens ) is er groot genoeg voor.
Waarom doe jij dat niet?
zondag 9 juli 2017 om 16:03
Die van mij zijn vast van plan zich voort te planten. Mijn tijd komt vanzelf.
Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet.
zondag 9 juli 2017 om 16:04
blijfgewoonbianca schreef: ↑09-07-2017 16:03Die van mij zijn vast van plan zich voort te planten. Mijn tijd komt vanzelf.
Ik hoop het voor je!
Mijn jongste kleinkind van nu 14 maanden waar ik een dag per week op mag passen en tussendoor ook nog zo'n 3 keer per week zie, is het leukste wat me is overkomen. Man en ik zijn zwaar verliefd.
zondag 9 juli 2017 om 16:04
Ik gun het je ook zo!blijfgewoonbianca schreef: ↑09-07-2017 16:03Die van mij zijn vast van plan zich voort te planten. Mijn tijd komt vanzelf.
