Kinderen
alle pijlers
Spijt van moederschap
zondag 9 juli 2017 om 12:53
Ik las vanmorgen in de Volkskrant een artikel over vrouwen die spijt hebben van het moederschap, en het enorme taboe dat er omheen hangt.
http://www.volkskrant.nl/opinie/ja-vrou ... 2e50063f5c
Ik heb een hele lieve, leuke, dappere, eigenwijze dochter, van wie ik enorm veel hou. Toch herken ik veel uit het artikel. Als ik het weer zou mogen doen, zou ik er niet voor kiezen om moeder te worden. Zo. Dat is er uit. Hoe fantastisch mijn dochter ook is, ik mis mijn eigen leven. Ik heb geen spijt van mijn dochter, maar ik heb wel spijt van de keuze voor het moederschap. Mijn dochter is inmiddels zeven jaar oud, en ik zou haar nooit meer willen missen, laat dat duidelijk zijn. Maar man, wat vind ik het moederschap zwaar.
Is dit herkenbaar voor iemand?
http://www.volkskrant.nl/opinie/ja-vrou ... 2e50063f5c
Ik heb een hele lieve, leuke, dappere, eigenwijze dochter, van wie ik enorm veel hou. Toch herken ik veel uit het artikel. Als ik het weer zou mogen doen, zou ik er niet voor kiezen om moeder te worden. Zo. Dat is er uit. Hoe fantastisch mijn dochter ook is, ik mis mijn eigen leven. Ik heb geen spijt van mijn dochter, maar ik heb wel spijt van de keuze voor het moederschap. Mijn dochter is inmiddels zeven jaar oud, en ik zou haar nooit meer willen missen, laat dat duidelijk zijn. Maar man, wat vind ik het moederschap zwaar.
Is dit herkenbaar voor iemand?
zondag 9 juli 2017 om 15:01
Als ik het er met mijn ouders over heb (die me overigens 100% vrij laten in een eventuele keuze) relativeren zij ook altijd met deze woorden. Ik denk ook altijd dat een kind een geweldige aanvulling moet zijn en het móet leuk zijn blablabla. Die druk maakt me dan ook helemaal gek waardoor ik al snel neig naar "neeeee". Dit soort nuchterheid en relativering in deze post laat het me een stuk helderder zien.Sazed schreef: ↑09-07-2017 14:53Ik denk dat iedereen weleens denkt 'is dit het nou?' of 'wat als ik andere keuzes had gemaakt' Of het nu gaat om je werk, je huis, je relatie, gezin van herkomst enz. Maar dat is iets anders dan spijt in mijn beleving.
Plus dat ik zelf kinderen heb, maar wel vind dat moederschap zo ontzettend wordt opgehemeld. Terwijl het gewoon een biologisch ding is, jezelf willen voortplanten (of niet, mag ook). Maar je moet er ook nog eens gelukkig van worden, je moet er goed in zijn, je moet er van genieten, het kan eigenlijk een opvulling van je hele bestaan zijn. En dat vind ik onzinnig. Moederschap is een onderdeel van mijn leven, niet mijn hele leven. Ik ben naast moeder ook vrouw, echtgenote, dochter, vriendin, collega, minnares, zus, enz. Van geen van die rollen verwachten mensen complete vervulling en voldoening, maar van het moederschap verwqchten ze dat wel, dat is het hoogste goed in de ogen van sommigen. En als het dan net als in alle andere gevallen gewoon soms heel leuk, soms heel kut en meestal gewoon een gegeven is dan voelt dat alsof je iets verkeerd doet denk ik.
zondag 9 juli 2017 om 15:02
Wat vreselijk.minoes5 schreef: ↑09-07-2017 14:40Hoewel ik het in sommige situaties kan begrijpen dat iemand spijt kan hebben van het hebben van kinderen, doet het mij ook wel pijn.
Ik heb namelijk vaak te horen gekregen van mijn moeder dat ze spijt had van ons kinderen. Dat ze, als ze haar leven over kon doen, niet had gekozen voor het moederschap. Ik kan je vertellen dat dat ontzettend veel pijn doet en dat het in mijn situatie ervoor heeft gezorgd dat ik haar zoveel mogelijk wilde ontzien, haar niet nog meer last wilde bezorgen. Zo erg zelfs dat ik toen ik verkracht was het heb verzwegen om haar niet extra tot last te zijn, geen gedoe te geven. Ik heb het 11 jaar verzwegen, zelfs tegen helemaal niemand verteld. Zo heb ik wel meer zware of moeilijke situaties in mijn eentje gedeald.
Ik was nooit goed genoeg, andere dochters waren altijd liever, zorgzamer, vlotter en slimmer, dan ik. Ik die nooit om iets vroeg, die altijd gedwee luisterde, ik die niemand in de weg wilde lopen, want ongewenst was ik al, maar ik wilde heel graag gewenst zijn, geliefd zijn.
Ik hoop dat wanneer een moeder of vader spijt heeft van het ouderschap, dit dan ook nooit hardop tegen zijn of haar kind(eren) vertelt en het ook niet laat merken in zijn of haar doen of laten. Je kan een kinderhart echt breken en lijmen is eigenlijk onmogelijk.
zondag 9 juli 2017 om 15:03
Ik denk dat je gewoon mensen hebt die altijd ontevreden zijn over hun levenskeuzes en die blijven twijfelen of denken dat ze n en mensen die dingen nemen zoals ze zijn en zich daar prima bij voelen. In de eerste categorie zullen ook veel meer mensen spijt hebben van hun kind vermoed ik. Dat ligt niet aan het moederschap maar aan je persoonlijkheid vermoed ik.
zondag 9 juli 2017 om 15:04
Dat denk ik ook.Sazed schreef: ↑09-07-2017 15:03Ik denk dat je gewoon mensen hebt die altijd ontevreden zijn over hun levenskeuzes en die blijven twijfelen of denken dat ze n en mensen die dingen nemen zoals ze zijn en zich daar prima bij voelen. In de eerste categorie zullen ook veel meer mensen spijt hebben van hun kind vermoed ik. Dat ligt niet aan het moederschap maar aan je persoonlijkheid vermoed ik.
Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet.
zondag 9 juli 2017 om 15:04
En ik ook.
zondag 9 juli 2017 om 15:05
Dat denk ik ook. Ik denk ook dat het belangrijk is om in het nu te leven. Ik mis nu geen kinderen in mijn leven en ben heel gelukkig zo, en als dat op mijn (ik noem maar wat) 35e nog zo is ben ik niet van plan om voor kinderen te kiezen omdat ik misschien op mijn 50e wel spijt krijg van die keuze. En als dat wel zo is heb ik daar dan maar weer mee te dealen.Sazed schreef: ↑09-07-2017 15:03Ik denk dat je gewoon mensen hebt die altijd ontevreden zijn over hun levenskeuzes en die blijven twijfelen of denken dat ze n en mensen die dingen nemen zoals ze zijn en zich daar prima bij voelen. In de eerste categorie zullen ook veel meer mensen spijt hebben van hun kind vermoed ik. Dat ligt niet aan het moederschap maar aan je persoonlijkheid vermoed ik.
zondag 9 juli 2017 om 15:06
Ja, dat denk ik ook. Het is vooral een mindset, denk ik. Zonde, want het is ook nog eens nogal zinloos. Zoals mijn opa zou zeggen: "spijt is wat de koe schijt". Het is nu niet zo dat je kinderen ervan verdwijnen, van dat spijt hebben. Totaal zinloze emotie.Sazed schreef: ↑09-07-2017 15:03Ik denk dat je gewoon mensen hebt die altijd ontevreden zijn over hun levenskeuzes en die blijven twijfelen of denken dat ze n en mensen die dingen nemen zoals ze zijn en zich daar prima bij voelen. In de eerste categorie zullen ook veel meer mensen spijt hebben van hun kind vermoed ik. Dat ligt niet aan het moederschap maar aan je persoonlijkheid vermoed ik.
Am Yisrael Chai!
zondag 9 juli 2017 om 15:07
Maar een mindset of een persoonlijkheid is ook nog wel een verschil. Hoewel het veranderen van beiden echt niet zo eenvoudig is dus daarom vind ik roepen dat spijt zinloos is wel erg makkelijk.fashionvictim schreef: ↑09-07-2017 15:06Ja, dat denk ik ook. Het is vooral een mindset, denk ik. Zonde, want het is ook nog eens nogal zinloos. Zoals mijn opa zou zeggen: "spijt is wat de koe schijt". Het is nu niet zo dat je kinderen ervan verdwijnen, van dat spijt hebben. Totaal zinloze emotie.
zondag 9 juli 2017 om 15:09
Ik heb eigenlijk alleen maar kinderloze vriendinnen. Hun leven is niet heel anders dan dat van mij. Ik werk, heb een huishouden, ik sport, doe leuke dingen met mijn partner, ik ga met vriendinnen op vakantie, ik ga af en toe naar een festival en ik heb inderdaad óók kinderen, dus ik spendeer ook flink wat tijd op sportvelden, schoolpleinen en kinderfeestjes. Maar verder is mijn leven niet heel anders. Ik heb het heus af en toe over mijn kinderen met vriendinnen, net zoals ik het heb over mijn man, werk, huis, familie en over hun partner, werk, huis, vakantie, familie. Maar ik ben zelf allergisch voor mensen die alléén nog maar met hun kind bezig zijn. Zo ben ik niet, dat past niet bij me. Als een ander daar gelukkig van wordt is dat prima, maar het hóeft niet op die manier. En heus, als ik een weekje met een vriendin op pad ben mis ik ze en is dat soms even lastig, en ik vind ze fantastisch en ik totaal niet objectief als het om mijn kinderen gaat, dus ik ben wat dat betreft helemaal moeder. Maar geen moeder die verder niets meer doet of kan of wil. Ik ben geen knutselmoeder, ik kan weer andere dingen heel goed.Coco87 schreef: ↑09-07-2017 15:01Als ik het er met mijn ouders over heb (die me overigens 100% vrij laten in een eventuele keuze) relativeren zij ook altijd met deze woorden. Ik denk ook altijd dat een kind een geweldige aanvulling moet zijn en het móet leuk zijn blablabla. Die druk maakt me dan ook helemaal gek waardoor ik al snel neig naar "neeeee". Dit soort nuchterheid en relativering in deze post laat het me een stuk helderder zien.
zondag 9 juli 2017 om 15:10
En júist omdat kinderen niet zomaar verdwijnen en 1 van de meest impactvolle (als dat een woord is) keuzes is, is het voelen van spijt vele malen heftiger, moeilijker, dieper dan spijt hebben van een auto of huis dat je gekocht hebt. En dus ook niet simsalabim "joh spijt is wat de koe schijt" op te lossen.
zondag 9 juli 2017 om 15:10
Niet door iedereen. Ik kan het best begrijpen ook al voel ik dat dus helemaal niet zo. En ben bang dat er best veel zo denken. .
Snap zo'n denkwijze dan weer niet: het ligt dan aan een mindset en die mensen zullen altijd met alles wel ontevreden zijn ect. Bijzonder.
anoniem_319861 wijzigde dit bericht op 09-07-2017 15:10
0.00% gewijzigd
zondag 9 juli 2017 om 15:12
Je kunt het hooguit als een gegeven zien, als je het zelf niet zo ervaart. Begrijp jij wat er leuk is aan stierenvechten ? Aan oude vrouwtjes betoven ? Aan heavy metal ? Aan larpen ? Aan cupcakes maken ? Aan koe knuffelen ? Aan koeienbellen verzamelen ? Aan mediteren ?
Het zal allemaal best leuk zijn, anders deden mensen het niet. Maar begrijpen.....
En zo geldt dat andersom natuurlijk ook : echt begrijpen dat mensen iets niet leuk vinden waar je zelf wel plezier uit haalt is haast onmogelijk.
Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet.
zondag 9 juli 2017 om 15:12
zondag 9 juli 2017 om 15:12
Het staat ook ver van mij af,maar denk niet dat TO daar op zit te wachten.Fee-de-Goede schreef: ↑09-07-2017 15:10Niet door iedereen. Ik kan het best begrijpen ook al voel ik dat dus helemaal niet zo. En ben bang dat er best veel zo denken. .
Snap zo'n denkwijze dan weer niet: het ligt dan aan een mindset en die mensen zullen altijd met alles wel ontevreden zijn ect. Bijzonder.
zondag 9 juli 2017 om 15:14
Voor een aantal mensen wel ja. Voor anderen weer niet. Ligt aan je instelling en mindset denk ik.blijfgewoonbianca schreef: ↑09-07-2017 15:12Je kunt het hooguit als een gegeven zien, als je het zelf niet zo ervaart. Begrijp jij wat er leuk is aan stierenvechten ? Aan oude vrouwtjes betoven ? Aan heavy metal ? Aan larpen ? Aan cupcakes maken ? Aan koe knuffelen ? Aan koeienbellen verzamelen ? Aan mediteren ?
Het zal allemaal best leuk zijn, anders deden mensen het niet. Maar begrijpen.....
En zo geldt dat andersom natuurlijk ook : echt begrijpen dat mensen iets niet leuk vinden waar je zelf wel plezier uit haalt is haast onmogelijk.
zondag 9 juli 2017 om 15:15
Ja dat zou kunnen, maar het verbaast me niet dat het zo loopt want als ergens een taboe besproken wordt dan verschijnen al snel de aanhangers van team "wij houden in stand dat het een taboe is". Dat is natuurlijk altijd makkelijker dan een pijnlijk onderwerp bespreken.
zondag 9 juli 2017 om 15:16
Het is een discussie forum.Coco87 schreef: ↑09-07-2017 15:15Ja dat zou kunnen, maar het verbaast me niet dat het zo loopt want als ergens een taboe besproken wordt dan verschijnen al snel de aanhangers van team "wij houden in stand dat het een taboe is". Dat is natuurlijk altijd makkelijker dan een pijnlijk onderwerp bespreken.
Een topic met gelijkgestemden had anders verlopen doordat niet iedereen zich geroepen voelt om mee te praten.
Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet.
zondag 9 juli 2017 om 15:17
Dat zal vast onmogelijk zijn, maar is het dan nodig om dingen te posten waarin het taboe juist bevestigd wordt? Of jubelen over het ouderschap en zeggen dat je je mindset maar even moet veranderen? Er worden ook een hoop dingen gepost door forummers die het niet begrijpen, maar die wel begripvol zijn in hun reactie.blijfgewoonbianca schreef: ↑09-07-2017 15:12Je kunt het hooguit als een gegeven zien, als je het zelf niet zo ervaart. Begrijp jij wat er leuk is aan stierenvechten ? Aan oude vrouwtjes betoven ? Aan heavy metal ? Aan larpen ? Aan cupcakes maken ? Aan koe knuffelen ? Aan koeienbellen verzamelen ? Aan mediteren ?
Het zal allemaal best leuk zijn, anders deden mensen het niet. Maar begrijpen.....
En zo geldt dat andersom natuurlijk ook : echt begrijpen dat mensen iets niet leuk vinden waar je zelf wel plezier uit haalt is haast onmogelijk.
zondag 9 juli 2017 om 15:17
Ik begrijp je heel goed en vind het ook heel dapper dat je het uitspreekt. Mijn inziens overigens niets om je voor te schamen, maar het grootste gedeelte van de wereld vindt van wel 
Mijn moeder is altijd heel eerlijk geweest; kinderen zijn niet zaligmakend. En zij begreep mijn keuze om bewust geen kinderen te 'nemen'. En echt, ik heb de beste/leukste/liefste/meest zorgzame moeder van de hele wereld! Helaas is ze er niet meer en ik mis haar nog elke dag.
Juist door het fijne gezin waar ik in op ben gegroeid en de band die ik met mijn ouders heb, heeft mij overigens weleens aan het twijfelen gebracht. Want hoe leuk zou het zijn als ik dat zélf met mijn kinderen een partner zou hebben? Maar daarentegen....ik hou teveel van mijn vrijheid, heb veel behoefte aan rust en zou me denk ik vanaf de geboorte geen seconde meer zorgeloos zijn. En wat als...je een kindje krijg die extra aandacht vraagt? Ziek wordt? Nee, ik kies openlijk voor geen kind en ik word er regelmatig mee geconfronteerd hoe 'raar' dat wel niet is. Door de buurvrouw, vrienden die zeggen 'hopelijk krijg je geen spijt', etc.
Goed dat deze vrouw het taboe probeert te doorbreken! Ik hoop dat vrouwen in de toekomst hierdoor nóg beter hun afweging kunnen maken voor wel/geen kind(eren).
To, zou jij hierover later eerlijk en open met je dochter praten?
Mijn moeder is altijd heel eerlijk geweest; kinderen zijn niet zaligmakend. En zij begreep mijn keuze om bewust geen kinderen te 'nemen'. En echt, ik heb de beste/leukste/liefste/meest zorgzame moeder van de hele wereld! Helaas is ze er niet meer en ik mis haar nog elke dag.
Juist door het fijne gezin waar ik in op ben gegroeid en de band die ik met mijn ouders heb, heeft mij overigens weleens aan het twijfelen gebracht. Want hoe leuk zou het zijn als ik dat zélf met mijn kinderen een partner zou hebben? Maar daarentegen....ik hou teveel van mijn vrijheid, heb veel behoefte aan rust en zou me denk ik vanaf de geboorte geen seconde meer zorgeloos zijn. En wat als...je een kindje krijg die extra aandacht vraagt? Ziek wordt? Nee, ik kies openlijk voor geen kind en ik word er regelmatig mee geconfronteerd hoe 'raar' dat wel niet is. Door de buurvrouw, vrienden die zeggen 'hopelijk krijg je geen spijt', etc.
Goed dat deze vrouw het taboe probeert te doorbreken! Ik hoop dat vrouwen in de toekomst hierdoor nóg beter hun afweging kunnen maken voor wel/geen kind(eren).
To, zou jij hierover later eerlijk en open met je dochter praten?
anoniem_346916 wijzigde dit bericht op 09-07-2017 16:19
2.62% gewijzigd
