Kinderen
alle pijlers
Stil geboren
zondag 27 oktober 2019 om 10:33
Ons kindje is met 20 weken stil geboren. Het was de 5e zwangerschap het 4e kindje...
We zitten middenin de rouw en heb gevoel dat niemand mijn gevoel echt begrijpt, tenzij ze hetzelfde meemaakten. De wens voor nog nog 1 kindje is en blijft ontzettend groot.
Ik ben op zoek naar vrouwen, gezinnen die hetzelfde hebben meegemaakt.
Wanneer is er weer licht aan het einde van de tunnel? Wanneer ga je weer werken? Zijn jullie ooit nog een zwangerschap aangedurfd? Hebben jullie ook niet gevoeld dat het niet meer leefde? Beetje herkenning, hoop dat het steun geeft...
We zitten middenin de rouw en heb gevoel dat niemand mijn gevoel echt begrijpt, tenzij ze hetzelfde meemaakten. De wens voor nog nog 1 kindje is en blijft ontzettend groot.
Ik ben op zoek naar vrouwen, gezinnen die hetzelfde hebben meegemaakt.
Wanneer is er weer licht aan het einde van de tunnel? Wanneer ga je weer werken? Zijn jullie ooit nog een zwangerschap aangedurfd? Hebben jullie ook niet gevoeld dat het niet meer leefde? Beetje herkenning, hoop dat het steun geeft...
De glimlach op mijn gezicht, betekent niet dat mijn leven perfect is. Het betekent dat ik waardeer wat er nu is.
zondag 27 oktober 2019 om 13:12
Nauwelijks, het kindje was al 8 dagen overleden, en dus niet zo prettig om te zien. Ik heb er een snelle blik op geworpen omdat de arts dat het beste vond, ik wilde het eigenlijk niet. Maar ik heb daar geen last van ofzo, het was ok zo.Mama30037 schreef: ↑27-10-2019 11:56Jee heftig. Heb je wel afscheid kunnen nemen? Ons kindje is 5 dagen in ons midden geweest dankzij de watermethode, prachtig!
Een miskraam is compleet iets anders, daar zou ik ook boos om worden. Mede daarom durf ik ook niet aan werk te denken... na 24 weken heb je “recht” op 16 weken verlof. Nu is het ziektewet.
Ik hoop wel dat je over je kindje kan blijven praten het hoort toch bij je gezin!
Wel fijn voor jou dat je het op deze manier hebt kunnen doen, en dan heb je het ws ook kunnen laten zien aan andere mensen. Dan wordt het denk ik "echter".
Hoe gaan je andere kindjes ermee om? Mijn zoon (toen 7) was wel eventjes verdrietig, maar kinderen zijn veerkrachtig.
Ja dat met dat verlof is lastig hè, het is nu ZW en dan moet je zelf maar bepalen wat je nodig hebt. Ik vond dat toch ook wel moeilijk, want ik ben nogal plichtsgetrouw naar mn werk toe. En hoewel het UWV niet moeilijk deed, voelde ik me er toch niet zo fijn bij.
zondag 27 oktober 2019 om 13:15
zondag 27 oktober 2019 om 13:42
TO je bent nog maar zo kort bevallen, geef het de tijd. Vraag, als je er aan toe bent, een gesprek aan bij de verloskundige en stel je vragen.
Soms is er geen oorzaak aan te wijzen en gaan dingen fout. Soms is er in de aanleg al iets mis en gebeurt het pas later in de zwangerschap dat het kindje sterft..
Hoe dan ook.. het kost tijd om te verwerken, je hormonen tot rust zijn gekomen..
Heel veel sterkte!
Soms is er geen oorzaak aan te wijzen en gaan dingen fout. Soms is er in de aanleg al iets mis en gebeurt het pas later in de zwangerschap dat het kindje sterft..
Hoe dan ook.. het kost tijd om te verwerken, je hormonen tot rust zijn gekomen..
Heel veel sterkte!
zondag 27 oktober 2019 om 15:26
Wat heeft de verloskundige fout gedaan naar jouw idee?
Ik zou over een tijdje hierover gaan praten met de verloskundige. Misschien kan zij jullie uitleg geven waarom bepaalde keuzes gemaakt zijn?
Ik kan me nl bijna niet voorstellen dat een verloskundige hier iets aan had kunnen veranderen....
zondag 27 oktober 2019 om 17:00
Lieve TO,
Wat een ontzettend verdrietig bericht van jullie kindje en wat is het nog maar kort geleden.
Er komt weer licht, dat kan ik je vertellen. En soms is er licht en donker tegelijk.
2,5 jaar geleden is mijn dochter na een voldragen zwangerschap stil geboren. Ik wist dat voordat ze geboren werd omdat ik geen leven meer voelde en ze er bij de echo toen achter kwamen dat dit ook zo was.
Het is en blijft een deel van, het is er eigenlijk altijd wel, maar nu meestal op de achtergrond. Rouw is voor iedereen anders en iedereen heeft z’n eigen proces. In het begin was ik ontzettend op zoek naar een soort van “protocol” en dat als ik maar hard genoeg m’n best deed en “goed” zou rouwen ik er sneller klaar mee was. Helaas........ het komt in stukjes en ( tot nu toe) was het begin het grootste stuk. Soms sta je samen met je partner en soms helemaal niet. Blijf praten en respecteren dat het anders kan zijn.
Ik ben na m’n verlofduur weer naar het werk gegaan maar heb het opgebouwd. Dus eerst korte dagen en steeds meer. Voor mij werkte dat. Had ook wel de neiging me in het werk te storten en zo was ik af en toe alleen thuis en dat had ik nodig om er door heen te gaan. En er kwam steeds meer licht. En steeds meer fijne momenten. En het verdriet is er ook hoor. Maar net als iemand anders die hier reageerde wil ik niet alleen maar de moeder van een dood kind zijn. Ik wilde niet dat dat mijn identiteit werd. Anderen willen dat wel en dat is ook prima.
Inmiddels hebben we een derde dochter. De zwangerschap was spannend, tot het eind. Maar ik had een lieve gynaecoloog en vooral 2 vaste gezichten en meer niet en dat gaf heel veel rust.
Ik heb in het begin heel veel gehad aan de website lieve engeltjes. Daar zijn praatgroepen voor ouders die dit meemaken. Je moet je daar wel aanmelden. Geeft wat meer houvast dan een los forum.
Heel veel sterkte
Wat een ontzettend verdrietig bericht van jullie kindje en wat is het nog maar kort geleden.
Er komt weer licht, dat kan ik je vertellen. En soms is er licht en donker tegelijk.
2,5 jaar geleden is mijn dochter na een voldragen zwangerschap stil geboren. Ik wist dat voordat ze geboren werd omdat ik geen leven meer voelde en ze er bij de echo toen achter kwamen dat dit ook zo was.
Het is en blijft een deel van, het is er eigenlijk altijd wel, maar nu meestal op de achtergrond. Rouw is voor iedereen anders en iedereen heeft z’n eigen proces. In het begin was ik ontzettend op zoek naar een soort van “protocol” en dat als ik maar hard genoeg m’n best deed en “goed” zou rouwen ik er sneller klaar mee was. Helaas........ het komt in stukjes en ( tot nu toe) was het begin het grootste stuk. Soms sta je samen met je partner en soms helemaal niet. Blijf praten en respecteren dat het anders kan zijn.
Ik ben na m’n verlofduur weer naar het werk gegaan maar heb het opgebouwd. Dus eerst korte dagen en steeds meer. Voor mij werkte dat. Had ook wel de neiging me in het werk te storten en zo was ik af en toe alleen thuis en dat had ik nodig om er door heen te gaan. En er kwam steeds meer licht. En steeds meer fijne momenten. En het verdriet is er ook hoor. Maar net als iemand anders die hier reageerde wil ik niet alleen maar de moeder van een dood kind zijn. Ik wilde niet dat dat mijn identiteit werd. Anderen willen dat wel en dat is ook prima.
Inmiddels hebben we een derde dochter. De zwangerschap was spannend, tot het eind. Maar ik had een lieve gynaecoloog en vooral 2 vaste gezichten en meer niet en dat gaf heel veel rust.
Ik heb in het begin heel veel gehad aan de website lieve engeltjes. Daar zijn praatgroepen voor ouders die dit meemaken. Je moet je daar wel aanmelden. Geeft wat meer houvast dan een los forum.
Heel veel sterkte
zondag 27 oktober 2019 om 19:03
Ze had er niets aan kunnen veranderen. Ik ben ook niet van mening dat ze iets fout gedaan heeft. Echter had ons kindje een groei achterstand, wie weet was het op te lossen geweest met rust? Ze heeft dit niet vast kunnen stellen omdat ze aan de hand van mij buik vond dat het nog wel zou kunnen passen bij de termijn. Terwijl hij op echo 2 weken achter liep.Stefke schreef: ↑27-10-2019 15:26Wat heeft de verloskundige fout gedaan naar jouw idee?
Ik zou over een tijdje hierover gaan praten met de verloskundige. Misschien kan zij jullie uitleg geven waarom bepaalde keuzes gemaakt zijn?
Ik kan me nl bijna niet voorstellen dat een verloskundige hier iets aan had kunnen veranderen....
De glimlach op mijn gezicht, betekent niet dat mijn leven perfect is. Het betekent dat ik waardeer wat er nu is.
zondag 27 oktober 2019 om 20:06
Dit was bij mij ook, alleen was het juist de VK die aandrong op extra echo's toen ik 2 weken terug werd gezet bij de eerste termijnecho. De echoscopiste had me gewoon naar huis gestuurd met de mededeling dat ik met 20 wkn terug mocht komen.Mama30037 schreef: ↑27-10-2019 19:03Ze had er niets aan kunnen veranderen. Ik ben ook niet van mening dat ze iets fout gedaan heeft. Echter had ons kindje een groei achterstand, wie weet was het op te lossen geweest met rust? Ze heeft dit niet vast kunnen stellen omdat ze aan de hand van mij buik vond dat het nog wel zou kunnen passen bij de termijn. Terwijl hij op echo 2 weken achter liep.
Overigens was die groeiachterstand in mijn geval al een slecht teken en rust nemen had daar niets aan kunnen veranderen. Ik denk dat het inderdaad mss goed is om later nog eens een gesprek met je VK te hebben over hoe dit allemaal gelopen is. Is het voor jou eigenlijk duidelijk geworden waarom je kindje is overleden, of heb je daar nog vragen over?
zondag 27 oktober 2019 om 20:21
Allereerst sterkte.
Ik moest wel drie keer de titel lezen. Sorry maar ken deze term niet, wel letterlijk vertaald uit het Engels maar zeg je dat echt zo in het Nederlands? Een kennisje heeft ook een doodgeboren kindje, gewoon voldragen. Maar zij noemde het ook gewoon een doodgeboren kindje.
Is deze manier van benoemen Belgisch soms?
Ik moest wel drie keer de titel lezen. Sorry maar ken deze term niet, wel letterlijk vertaald uit het Engels maar zeg je dat echt zo in het Nederlands? Een kennisje heeft ook een doodgeboren kindje, gewoon voldragen. Maar zij noemde het ook gewoon een doodgeboren kindje.
Is deze manier van benoemen Belgisch soms?
zondag 27 oktober 2019 om 21:18
Allereerst gefeliciteerd met jullie kindje! Wat een verlies! Ik hoop dat je ondanks de drukte van je gezin wel de ruimte hebt voor jezelf 
Wanneer is er weer licht aan het einde van de tunnel?
Dat duurt even, het moet landen. Bij ons kindje was de oorzaak bekend en zichtbaar, dat hielp echt om het een plek te geven en door te kunnen
Wanneer ga je weer werken?
Zo persoonlijk, het moet goed voelen. Het was mijn eerste zwangerschap, ik ben 2 of 3 weken na de geboorte weer begonnen, gewoon omdat thuis zijn niet goed voelde voor mij. Het duurde wel een tijdje voor ik me goed concentreren en weer plezier had in mn werk. Laat je vooral niets aanpraten, luister naar je lijf en je gevoel
Zijn jullie ooit nog een zwangerschap aangedurfd?
Ja liefst direct maar we moesten onderzoek afwachten. De wens voor een kindje en het zorgen voor een kindje was zo groot. Nogmaals, dit is ook zo persoonlijk en ons kindje had een foutje in de gen mutatie. Dikke pech dus.
Beetje herkenning, hoop dat het steun geeft...
[/quote]
Heel veel sterkte, neem de tijd en doe het vooral op jullie manier. Als het goed voelt, is het goed
Wanneer is er weer licht aan het einde van de tunnel?
Dat duurt even, het moet landen. Bij ons kindje was de oorzaak bekend en zichtbaar, dat hielp echt om het een plek te geven en door te kunnen
Wanneer ga je weer werken?
Zo persoonlijk, het moet goed voelen. Het was mijn eerste zwangerschap, ik ben 2 of 3 weken na de geboorte weer begonnen, gewoon omdat thuis zijn niet goed voelde voor mij. Het duurde wel een tijdje voor ik me goed concentreren en weer plezier had in mn werk. Laat je vooral niets aanpraten, luister naar je lijf en je gevoel
Zijn jullie ooit nog een zwangerschap aangedurfd?
Ja liefst direct maar we moesten onderzoek afwachten. De wens voor een kindje en het zorgen voor een kindje was zo groot. Nogmaals, dit is ook zo persoonlijk en ons kindje had een foutje in de gen mutatie. Dikke pech dus.
Beetje herkenning, hoop dat het steun geeft...
[/quote]
Heel veel sterkte, neem de tijd en doe het vooral op jullie manier. Als het goed voelt, is het goed
zondag 27 oktober 2019 om 22:20
Hier een kindje dat na bijna 24 weken is geboren en overleden. Ze heeft nog even geleefd en is na ongeveer drie kwartier overleden. Ik heb haar mee naar huis genomen in een mandje met koelelement en bij me gehouden totdat ze werd begraven. Dat vond ik zelf ontzettend fijn. Zo kon ik toch een beetje voor mijn kindje zorgen.
Ik heb daarna nog twee voldragen en gezonde kinderen gekregen. Maar de eerste zwangerschap daarna vond ik echt verschrikkelijk zwaar. Ik ben bijna 9 maanden lang bang geweest, maar het was mede dankzij gesprekken met maatschappelijk werk te doen. Ik heb gehuild van opluchting toen mijn zoontje was geboren. Ik werkte toen toevallig niet, maar heb wel echt een half jaar echt gerouwd. Daarna werd het langzaam beter.
En ik kan zeggen dat ik het een plekje heb gegeven. Al zal ze altijd een deel van mijn gezin zijn. Het gemis zal altijd blijven. En één van de zwaarste dingen uit die periode vind ik toch het onbegrip van mensen. Mensen lijken er niks van te begrijpen en denken dat het weinig voorstelt. Terwijl ik super trots was en me echt moeder voelde van dat kleine meisje.
Heel veel sterkte toegewenst! Neem de tijd om te rouwen. Het word op een gegeven moment echt draaglijker.
Ik heb daarna nog twee voldragen en gezonde kinderen gekregen. Maar de eerste zwangerschap daarna vond ik echt verschrikkelijk zwaar. Ik ben bijna 9 maanden lang bang geweest, maar het was mede dankzij gesprekken met maatschappelijk werk te doen. Ik heb gehuild van opluchting toen mijn zoontje was geboren. Ik werkte toen toevallig niet, maar heb wel echt een half jaar echt gerouwd. Daarna werd het langzaam beter.
En ik kan zeggen dat ik het een plekje heb gegeven. Al zal ze altijd een deel van mijn gezin zijn. Het gemis zal altijd blijven. En één van de zwaarste dingen uit die periode vind ik toch het onbegrip van mensen. Mensen lijken er niks van te begrijpen en denken dat het weinig voorstelt. Terwijl ik super trots was en me echt moeder voelde van dat kleine meisje.
Heel veel sterkte toegewenst! Neem de tijd om te rouwen. Het word op een gegeven moment echt draaglijker.
maandag 28 oktober 2019 om 07:11
Superfijn vind ik dat! Dankjewel.
De glimlach op mijn gezicht, betekent niet dat mijn leven perfect is. Het betekent dat ik waardeer wat er nu is.
maandag 28 oktober 2019 om 07:14
Nee niet Belgisch, veel mensen kennen het niet maar als je de reacties leest wordt het toch wel meer gebruikt.aloha66 schreef: ↑27-10-2019 20:21Allereerst sterkte.
Ik moest wel drie keer de titel lezen. Sorry maar ken deze term niet, wel letterlijk vertaald uit het Engels maar zeg je dat echt zo in het Nederlands? Een kennisje heeft ook een doodgeboren kindje, gewoon voldragen. Maar zij noemde het ook gewoon een doodgeboren kindje.
Is deze manier van benoemen Belgisch soms?
Doodgeboren, is keihard. Ja het is de waarheid, maar dan gebruik ik nog liever levenloos, vind dood zo onprettig.
De glimlach op mijn gezicht, betekent niet dat mijn leven perfect is. Het betekent dat ik waardeer wat er nu is.
maandag 28 oktober 2019 om 07:55
Ik ken het ook als gewone term in Nederland. Misschien dat als je zoiets meemaakt de term meer gehoord is?
maandag 28 oktober 2019 om 14:25
Ons 3e kindje is anderhalf jaar geleden stil geboren met 30 weken. We kwamen erachter doordat ik geen leven meer voelde. Door een eerder KS moest ik toen met een ballon ingeleid worden, dat was op maandag, hij is toen de nacht van donderdag op vrijdag geboren. Wij hebben hem ook opgebaard middels de watermethode, daardoor is hij heel erg bijgetrokken. Na de obductie is hij in een gewoon mandje gekomen Via make a memory hebben wij foto's gemaakt. Hij is overleden aan een genetische afwijking, in principe wel levensvatbaar, maar wel met veel zorgen. Vanaf het allereerste moment hebben wij alle aandacht laten gaan naar onze oudere kinderen, toen 6 en 8 jaar, voor ons derde kind konden wij immers niets meer doen. Mijn man is na de crematie behoorlijk ingestort. Hij is 2 maanden volledig thuis gebleven, daarna weer voorzichtig opgebouwd. Dit in overleg met de bedrijfsarts. Hij is door zijn werkgever ook vrij vlot aangemeld bij de bedrijfsarts.
Zelf werk ik zelfstandig en ik ben na 7 of 8 weken weer gaan werken. Dit werk is ook maar 2 dagen en was voor mij een afleiding. Lichamelijk was ik ook vrij snel hersteld van de bevalling.
Wij hebben een mooie keramieken urn voor hem en wij hebben allebei een assieraad.
Zelf werk ik zelfstandig en ik ben na 7 of 8 weken weer gaan werken. Dit werk is ook maar 2 dagen en was voor mij een afleiding. Lichamelijk was ik ook vrij snel hersteld van de bevalling.
Wij hebben een mooie keramieken urn voor hem en wij hebben allebei een assieraad.
maandag 28 oktober 2019 om 14:40
Eigenlijk is het geen gewone term in het Nederlands. De eigenlijke term is levenloos geboren kind. Stil geboren is een verbastering van het Engels "Still born". Maar eigenlijk geen goed Nederlands. Maar het wordt wel steeds vaker gebruikt.
I can't control the wind but I can adjust the sail
explore, dream & discover
explore, dream & discover
maandag 28 oktober 2019 om 20:39
'Fijn' om te lezen dat je niet de enige bent die dit overkomt. Ons dochtertje is 2 weken geleden geboren met 21 weken. Op de 20 weken echo was een ernstige hartafwijking geconstateerd en na veel onderzoeken en gesprekken in het ziekenhuis hebben we besloten de zwangerschap af te breken. De dag van de bevalling was bizar, maar toen we haar achterlieten in het ziekenhuis was het goed zo. Er zijn mooie foto's gemaakt en we hebben hand en voetafdrukjes. De as hebben we ook al opgehaald en ik ben ook weer gaan werken. Echt een bizarre tijd en ik had de bevalling ook een beetje onderschat. Gelukkig hebben we al een gezonde dochter van 2, ik denk dat we daar ook veel kracht uit putten.
We wachten nog wel op de uitslag van het erfelijksheidsonderzoek maar eigenlijk wil ik zo snel mogelijk weer zwanger worden.
We wachten nog wel op de uitslag van het erfelijksheidsonderzoek maar eigenlijk wil ik zo snel mogelijk weer zwanger worden.
maandag 28 oktober 2019 om 20:49
hamerhaai schreef: ↑27-10-2019 12:41Iedere ouder verwerkt een stuitgeboorte anders. Daar is geen recept voor. Onze zoon is na 41 weken levenloos geboren. Ik ben na 2 weken weer gewoon gaan werken, want ik werd helemaal gek thuis. Gelukkig had ik geen lichamelijke problemen van de zwangerschap noch de bevalling.
Het licht zag ik gelukkig vrij snel weer. Bij mij kon de knop snel om. Gelukkig niet lang blijven hangen in de waarom vraag, waarom ik, of kwaadheid dat het oneerlijk is, etc. Het is helaas gebeurd, dat is een feit. Ik kan hoog of laag springen, veranderen zal het niet meer.
Hij blijft altijd in mijn gedachten, ook na 12 jaar nog. Maar ik ben veel meer dan de moeder van een dode baby.
Af en toe voel ik me echt nog het zieligste meisje van de hele wereld. Dan mag, en hoort ook. Gelukkig is de dat meestal maar heel tijdelijk.
Aan de andere kant ken ik ook ouders bij wie dit grote verlies nog heel lang prominent aanwezig blijft. Waardoor dit impact blijft houden. Rouwen hoort en de begin periode is ook zwaar kut.
Neem de tijd, blijf praten met je partner. Alleen realiseer wel heel goed dat het rouwproces bij iedereen anders loopt. Dat wanneer jij er over wilt praten, je man dit even niet wil, of andersom.
Wat een mooie post.
maandag 28 oktober 2019 om 20:49
Ik heb niet alles gelezen, excuus hiervoor.
Maar ikzelf heb ook mijn zoontje verloren bij de bevalling. Met 40 weken. Dat is nu 4 jaar geleden.
Mijn verhaal is te lezen als je mij loept.
Mocht jij of iemand anders mij willen PB 'en dan mag dat altijd.
Sorry dat ik zo kort reageer
Sterkte voor jou en voor iedereen die dit heeft meegemaakt.
Maar ikzelf heb ook mijn zoontje verloren bij de bevalling. Met 40 weken. Dat is nu 4 jaar geleden.
Mijn verhaal is te lezen als je mij loept.
Mocht jij of iemand anders mij willen PB 'en dan mag dat altijd.
Sorry dat ik zo kort reageer
Sterkte voor jou en voor iedereen die dit heeft meegemaakt.
dinsdag 29 oktober 2019 om 10:49
Bij ons werd het in het ziekenhuis ook zo genoemd toen mijn tweeling veelste vroeg geboren werd. Vandaar dat ik aannam dat dit een gewone term is (of misschien wel geworden)
dinsdag 29 oktober 2019 om 12:07
Wat verdrietig! Zelf heb ik een zwangerschap afgebroken met 20 wkn toen bleek dat er lichamelijke problemen waren die mogelijk niet met het leven verenigbaar zouden zijn. Ik had ook nog 2 andere kinderen <3 jaar en wilde er ook voor hun kunnen zijn. Ook ik was heel verdrietig maar ben na 1 week weer gaan werken, het gaf mij afleiding en omdat ik op diverse locaties werkte wist ook lang niet iedereen er van af. Dat vond ik ook prettig. Ik wilde ook zsm weer zwanger worden, dat lukte na 4,5 mnd. Dit hielp mij bij de verwerking. Ik heb nu -10 jaar later- nog steeds een schoenendoos met foto's en de as in mijn kledingkast staan.
Doe vooral wat voor jou en je partner goed voelt! Ik wens je veel sterkte.
Doe vooral wat voor jou en je partner goed voelt! Ik wens je veel sterkte.