Kinderen
alle pijlers
superpuber
maandag 16 mei 2011 om 23:30
Ik ben echt even ten einde raad. Ben alleenstaand moeder van 3 dochters. (15,13 en 11). De middelste heeft een verstandelijke beperking, en dat is niet altijd makkelijk, maar het gaat eigenlijk over de oudste.
Het was altijd een hele lieve meid, zorgzaam, begripvol, je kon een leuk gesprek met haar hebben etc.
Maar de laatste tijd.... Ik weet dat een puber gewoon niet altijd makkelijk is, maar wat hier soms gebeurt vind ik echt te ver gaan en doet me verdriet.
Ze doet haar mond haast niet meer open, behalve als ze commentaar heeft op haar zusje van 11. En dat heeft ze bijna voortdurend, dan kan ze wel haar mond opendoen, maar verder zit ze alleen maar op haar kamer en als ze uit school is, zit ze de godganse tijd te twitteren. Ze komt nog net beneden om te eten, maar verdwijnt heel snel weer naar boven.
Ok een puber heeft een zekere mate van privacy nodig, maar wat ze me nu flikt, pik ik niet.
Ze twittert dus continu, ok tot daar aan toe, maar ze twittert hele lelijke dingen over mij, totaal respectloos, zo minderwaardig, niet normaal.
Ik ken mijn eigen dochter niet meer terug. Ik was vroeger ook gerust wel eens boos op mijn ouders, en dat besprak ik ook wel met een vriendin als ik iets niet eerlijk vond, en pubers vinden veel dingen niet eerlijk, I know.
Maar ik had wel respect voor mijn ouders, en dat mis ik hier totaal.
Weet af en toe niet wat ik moet doen, een computerverbod, maar tegenwoordig hebben ze de PC nodig voor hun huiswerk, dus een totaalverbod kan niet.
Wat zouden jullie doen?
Het was altijd een hele lieve meid, zorgzaam, begripvol, je kon een leuk gesprek met haar hebben etc.
Maar de laatste tijd.... Ik weet dat een puber gewoon niet altijd makkelijk is, maar wat hier soms gebeurt vind ik echt te ver gaan en doet me verdriet.
Ze doet haar mond haast niet meer open, behalve als ze commentaar heeft op haar zusje van 11. En dat heeft ze bijna voortdurend, dan kan ze wel haar mond opendoen, maar verder zit ze alleen maar op haar kamer en als ze uit school is, zit ze de godganse tijd te twitteren. Ze komt nog net beneden om te eten, maar verdwijnt heel snel weer naar boven.
Ok een puber heeft een zekere mate van privacy nodig, maar wat ze me nu flikt, pik ik niet.
Ze twittert dus continu, ok tot daar aan toe, maar ze twittert hele lelijke dingen over mij, totaal respectloos, zo minderwaardig, niet normaal.
Ik ken mijn eigen dochter niet meer terug. Ik was vroeger ook gerust wel eens boos op mijn ouders, en dat besprak ik ook wel met een vriendin als ik iets niet eerlijk vond, en pubers vinden veel dingen niet eerlijk, I know.
Maar ik had wel respect voor mijn ouders, en dat mis ik hier totaal.
Weet af en toe niet wat ik moet doen, een computerverbod, maar tegenwoordig hebben ze de PC nodig voor hun huiswerk, dus een totaalverbod kan niet.
Wat zouden jullie doen?
dinsdag 17 mei 2011 om 00:41
dinsdag 17 mei 2011 om 00:41
Namita, ik snap je, echt!
Het is gewoon hartstikke rot dat puberen en het kan de sfeer enorm beinvloeden.
Op een gegeven moment heb ik daar een soort van mentale streep getrokken (werkt echt niet altijd hoor), ik wil gewoon niet dat de hele sfeer in huis voor iedereen verknalt wordt door 1 dwarse puber.
Ik stuur hem/haar liever even uit de buurt, terugkeffen helpt (helaas) toch niet.
Het is gewoon hartstikke rot dat puberen en het kan de sfeer enorm beinvloeden.
Op een gegeven moment heb ik daar een soort van mentale streep getrokken (werkt echt niet altijd hoor), ik wil gewoon niet dat de hele sfeer in huis voor iedereen verknalt wordt door 1 dwarse puber.
Ik stuur hem/haar liever even uit de buurt, terugkeffen helpt (helaas) toch niet.
Optimist tot in de kist!
dinsdag 17 mei 2011 om 00:42
Je doet hier hetzelfde als je dochter! Dus als zij dit leest heeft ze nog meer om over te mopperen. Het klinkt alsof jullie band in de basis heel hecht is. Ze komt naar je toe als ze hulp nodig heeft. Maar kleine meisjes worden groot en ze zet zich nu af om los van je te komen. Maak je niet druk het komt goed!
dinsdag 17 mei 2011 om 00:43
Mijn vriend zei vanavond ook nog (we wonen niet samen en ja ze kunnen het prima met elkaar vinden): je wordt de laatste tijd als stront behandeld.
Vanavond vroeg ze me of ik morgen bij de boodschappen een panty voor haar wilde kopen en nog wat andere dingen. En dan achter m´n rug om zo rot doen.
Ik ga morgen wel even een gesprek met haar aan, want alles laat ze momenteel ook slingeren in haar kamer. Een lege colafles, half opengemaakt pakje smeerkaas, lege chipszakjes. heel serviesgoed aan glazen etc.
Heb ook gezegd, ik ruim het niet op
Vanavond vroeg ze me of ik morgen bij de boodschappen een panty voor haar wilde kopen en nog wat andere dingen. En dan achter m´n rug om zo rot doen.
Ik ga morgen wel even een gesprek met haar aan, want alles laat ze momenteel ook slingeren in haar kamer. Een lege colafles, half opengemaakt pakje smeerkaas, lege chipszakjes. heel serviesgoed aan glazen etc.
Heb ook gezegd, ik ruim het niet op
dinsdag 17 mei 2011 om 00:49
God de mijne is dertien en die lummel doet dat ook.
Zegt hij laatst: Het stinkt op mijn kamer
Ik: Sja..... Moet je zorgen dat het niet stinkt daar.
Hij: Ow ja
Naar boven toe -rommel de rommel- Afijn een half uur later kwam er een vuilniszak met zooi naar beneden. Sjouwt hij weer omhoog met de stofzuiger.
Komt zijn vriend binnen en hij roept : Ja mijn moeder doet dat niet voor mij!
Vriendje: Die zal wel gek zijn ook met die tinnufbende bij jou.
Heerlijk!
Ps: de stank is dus door hem zelf verwijderd en nee ik wilde niet weten wat het was en heb het dus ook niet gevraagd.
Zegt hij laatst: Het stinkt op mijn kamer
Ik: Sja..... Moet je zorgen dat het niet stinkt daar.
Hij: Ow ja
Naar boven toe -rommel de rommel- Afijn een half uur later kwam er een vuilniszak met zooi naar beneden. Sjouwt hij weer omhoog met de stofzuiger.
Komt zijn vriend binnen en hij roept : Ja mijn moeder doet dat niet voor mij!
Vriendje: Die zal wel gek zijn ook met die tinnufbende bij jou.
Heerlijk!
Ps: de stank is dus door hem zelf verwijderd en nee ik wilde niet weten wat het was en heb het dus ook niet gevraagd.
“I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel.” Maya Angelou.
dinsdag 17 mei 2011 om 00:50
Ik heb even het topic gelezen. Het voorbeeld van de chips valt op zich wel mee, maar ik kan me heel goed voorstellen dat het je enorm raakt als je zo en publiek zwart wordt gemaakt op internet. Dat ze zo over je praat tegen dr vriendinnen in een msn gesprek, of als ze bij elkaar zijn, daar valt mee te leven. Maar alles op internet droppen vind ik ook niet kunnen.
Probleem is dat ze die laptop al heeft en dat het al een gewoonte voor haar is om op haar kamer met dat ding te zitten. Ik zou de kinderen nooit een computer en tv op de kamer geven. Dat kan allemaal beneden. Maar dat is nu te laat... Je kunnen afspreken dat de laptop beneden komt te staan, maar daar zal ze vast niet blij mee zijn.
Ik ben zelf 23 en heb ook nooit een pc of tv op mn kamer gehad. Wel ooit om gevraagd, maar het was wel duidelijk dat dat niet ging gebeuren. Ach, en als je het niet gewend bent maakt dat dan ook niets uit. Bovendien ben je dan meer met het gezin bij elkaar, wat bij ons thuis goed werkte (wij zijn met 4 kinderen thuis, oudste zus is 31).
Liegt je dochter ook tegen je? Ik deed dat helaas wel tegen mijn ouders. Over roken, stiekem uitgaan etc. Mijn ouders vroegen dan bijv. aan mij of ik rookte. Ik zei kei hard nee, terwijl zij wisten dat ik dat deed. Ze werden niet boos, maar speelde op mijn vertrouwen in. 'Jij bent onze dochter, wij vertrouwen jou.. Als jij het zegt, dan geloven we dat..' Dat raakte mij enorm. Ik voelde me dan zo schuldig. Misschien krijgt je dochter zo wat meer respect voor je? Dat werkte bij mij wel zo...
Sterkte!
Probleem is dat ze die laptop al heeft en dat het al een gewoonte voor haar is om op haar kamer met dat ding te zitten. Ik zou de kinderen nooit een computer en tv op de kamer geven. Dat kan allemaal beneden. Maar dat is nu te laat... Je kunnen afspreken dat de laptop beneden komt te staan, maar daar zal ze vast niet blij mee zijn.
Ik ben zelf 23 en heb ook nooit een pc of tv op mn kamer gehad. Wel ooit om gevraagd, maar het was wel duidelijk dat dat niet ging gebeuren. Ach, en als je het niet gewend bent maakt dat dan ook niets uit. Bovendien ben je dan meer met het gezin bij elkaar, wat bij ons thuis goed werkte (wij zijn met 4 kinderen thuis, oudste zus is 31).
Liegt je dochter ook tegen je? Ik deed dat helaas wel tegen mijn ouders. Over roken, stiekem uitgaan etc. Mijn ouders vroegen dan bijv. aan mij of ik rookte. Ik zei kei hard nee, terwijl zij wisten dat ik dat deed. Ze werden niet boos, maar speelde op mijn vertrouwen in. 'Jij bent onze dochter, wij vertrouwen jou.. Als jij het zegt, dan geloven we dat..' Dat raakte mij enorm. Ik voelde me dan zo schuldig. Misschien krijgt je dochter zo wat meer respect voor je? Dat werkte bij mij wel zo...
Sterkte!
dinsdag 17 mei 2011 om 00:52
quote:blinkiebill schreef op 17 mei 2011 @ 00:42:
Je doet hier hetzelfde als je dochter! Dus als zij dit leest heeft ze nog meer om over te mopperen. Het klinkt alsof jullie band in de basis heel hecht is. Ze komt naar je toe als ze hulp nodig heeft. Maar kleine meisjes worden groot en ze zet zich nu af om los van je te komen. Maak je niet druk het komt goed!
Ten eerste komt ze niet op deze site, niet cool genoeg, hier komen alleen maar sufferds in haar optiek.
Maar ik uit mijn bezorgheid hier, vraag hoe anderen erover denken, Wij zijn totaal anoniem voor jullie, en ik zet geen respectloze dingen hier neer over haar. Ik uit mijn bezorgdheid, zij uit dingen die echt onaardig over een ander zijn.
Het komt denk ik ook wel goed, maar baal er alleen van, dat de sfeer hier in huis zo verpest wordt. Ook constant commentaar op haar zusjes, niets is goed,
Zij wel natuurlijk. O ja ze zei vanavond, ja ik was vorig jaar de modemisser van het jaar. Beschuldigend naar mij toe.
Maar ja, ze heeft zelf haar kleren uitgezocht en gekocht. (ze had en heeft geen verkeerde smaak), ik heb me daarmee niet bemoeid, ze mocht zelf bepalen wat ze aantrok.
Nu wil ze adidas trainingsjack, uggs, vensschoenen, etc.
Ze heeft het ook allemaal hoor, dus die modemisser had ze dus van zichzelf gemaakt. Ik leg haar zolang het financieel mogelijk is geen strobreed in de weg.
Je doet hier hetzelfde als je dochter! Dus als zij dit leest heeft ze nog meer om over te mopperen. Het klinkt alsof jullie band in de basis heel hecht is. Ze komt naar je toe als ze hulp nodig heeft. Maar kleine meisjes worden groot en ze zet zich nu af om los van je te komen. Maak je niet druk het komt goed!
Ten eerste komt ze niet op deze site, niet cool genoeg, hier komen alleen maar sufferds in haar optiek.
Maar ik uit mijn bezorgheid hier, vraag hoe anderen erover denken, Wij zijn totaal anoniem voor jullie, en ik zet geen respectloze dingen hier neer over haar. Ik uit mijn bezorgdheid, zij uit dingen die echt onaardig over een ander zijn.
Het komt denk ik ook wel goed, maar baal er alleen van, dat de sfeer hier in huis zo verpest wordt. Ook constant commentaar op haar zusjes, niets is goed,
Zij wel natuurlijk. O ja ze zei vanavond, ja ik was vorig jaar de modemisser van het jaar. Beschuldigend naar mij toe.
Maar ja, ze heeft zelf haar kleren uitgezocht en gekocht. (ze had en heeft geen verkeerde smaak), ik heb me daarmee niet bemoeid, ze mocht zelf bepalen wat ze aantrok.
Nu wil ze adidas trainingsjack, uggs, vensschoenen, etc.
Ze heeft het ook allemaal hoor, dus die modemisser had ze dus van zichzelf gemaakt. Ik leg haar zolang het financieel mogelijk is geen strobreed in de weg.
dinsdag 17 mei 2011 om 00:55
dinsdag 17 mei 2011 om 00:58
quote:cicindelaatje schreef op 17 mei 2011 @ 00:50:
Liegt je dochter ook tegen je? Ja, helaas wel. en daarom hou ik bepaalde dingen in de gaten.
Een vriendin heeft laatst een hele vervelende ervaring met haar dochter meegemaakt, wat nog net goed afgelopen is. En die had ook gelogen, we tuinden er met z´n allen in. Ik dacht toen nog, dat zou mijn dochter nooit doen. Nou wel dus.
Sterkte!
Liegt je dochter ook tegen je? Ja, helaas wel. en daarom hou ik bepaalde dingen in de gaten.
Een vriendin heeft laatst een hele vervelende ervaring met haar dochter meegemaakt, wat nog net goed afgelopen is. En die had ook gelogen, we tuinden er met z´n allen in. Ik dacht toen nog, dat zou mijn dochter nooit doen. Nou wel dus.
Sterkte!
dinsdag 17 mei 2011 om 00:58
Nou mijn kids krijgen dan weer niet alles wat ze willen, dat kan Bruin niet trekken. Willen ze Uggs dan gaan ze er maar voor werken. Willen ze een schone kamer dan ruimen ze maar op. Soms helpt de logica een handje
Ik hoop dat je een manier vind om hiermee om te gaan. Humor of hier praten op het forum, wat dan ook. Maar vergeet niet dat het "normaal" is en dat het overgaat. Echt waar!
Vroeg me nog af of het ook komt (dat je je het zo aantrekt) omdat je een soort van "competitie" voelt met haar vader? Dat lijkt mij namelijk heel lastig.
Ik hoop dat je een manier vind om hiermee om te gaan. Humor of hier praten op het forum, wat dan ook. Maar vergeet niet dat het "normaal" is en dat het overgaat. Echt waar!
Vroeg me nog af of het ook komt (dat je je het zo aantrekt) omdat je een soort van "competitie" voelt met haar vader? Dat lijkt mij namelijk heel lastig.
Optimist tot in de kist!
dinsdag 17 mei 2011 om 01:01
quote:Enn schreef op 17 mei 2011 @ 00:55:
Nah dan zou ik maar eens beginnen met kleedgeld. Want het is wel goed om te weten wat uggs etc kosten.
Kleedgeld krijgt ze. Die uggs had ze mede voor haar verjaardag gekregen, dat vond ze prima, ik bedoel ze vond toen niet dat het maar normaal was, om zomaar even tussendoor ook nog eens uggs te krijgen. Ze vond het een goed verjaardagscadeau, ze legde zelf wat bij, ze kreeg geld van mijn vriend, ik legde wat bij etc.
Toen in veruit de meeste situaties gewoon voor rede vatbaar.
Maar ze is al 15, normaal begint dit pubergedoe toch veel eerder?
Nah dan zou ik maar eens beginnen met kleedgeld. Want het is wel goed om te weten wat uggs etc kosten.
Kleedgeld krijgt ze. Die uggs had ze mede voor haar verjaardag gekregen, dat vond ze prima, ik bedoel ze vond toen niet dat het maar normaal was, om zomaar even tussendoor ook nog eens uggs te krijgen. Ze vond het een goed verjaardagscadeau, ze legde zelf wat bij, ze kreeg geld van mijn vriend, ik legde wat bij etc.
Toen in veruit de meeste situaties gewoon voor rede vatbaar.
Maar ze is al 15, normaal begint dit pubergedoe toch veel eerder?
dinsdag 17 mei 2011 om 01:04
Het is wanneer het er is. Misschien is nu alles een stuk veiliger voor haar omdat ik lees over bemiddelen van jou tussen vader en nieuwe vriendin etc. Kan het zijn dat ze na een roerige tijd in kalmer vaarwater is gekomen inmiddels? Ik doel nu dus op de signalen die je geeft over haar vader etc.
“I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel.” Maya Angelou.
dinsdag 17 mei 2011 om 01:09
quote:Olifantjeinhetbos schreef op 17 mei 2011 @ 00:58:
Vroeg me nog af of het ook komt (dat je je het zo aantrekt) omdat je een soort van "competitie" voelt met haar vader? Dat lijkt mij namelijk heel lastig.
Nee ik voel geen competitie met haar vader, want die competitie is er niet. Ik heb zo m´n problemen met mijn ex, maar daar staan mijn kids buiten, soms gaat het wel eens over de kids, maar dat is toch iets wat wij samen moeten oplossen.
Maar m.n. mijn oudste dochter (alhoewel de jongste nu dat ook al een beetje heeft) heeft zelf problemen met haar vader.
Dat zit best heel diep geworteld, ze voelt zich vaak niet geaccepteerd door hem. Maar ze kunnen ook geen tv bij hem kijken, want die heeft hij niet, vind hij niet belangrijk.
Nee een competitie voel ik zeker niet, want die is er niet.
Waarom ik het me aantrek? Omdat we altijd een goede band hadden, ze altijd met dingen bij me kwam. we goed konden praten. Het was (is) altijd een hele leuke sociale meid,
Dat ze nu bepaalde dingen voor zich houdt ok, recht op privacy.
Maar ja dan houdt ze ook voortaan maar dingen op internet voor zich
Vroeg me nog af of het ook komt (dat je je het zo aantrekt) omdat je een soort van "competitie" voelt met haar vader? Dat lijkt mij namelijk heel lastig.
Nee ik voel geen competitie met haar vader, want die competitie is er niet. Ik heb zo m´n problemen met mijn ex, maar daar staan mijn kids buiten, soms gaat het wel eens over de kids, maar dat is toch iets wat wij samen moeten oplossen.
Maar m.n. mijn oudste dochter (alhoewel de jongste nu dat ook al een beetje heeft) heeft zelf problemen met haar vader.
Dat zit best heel diep geworteld, ze voelt zich vaak niet geaccepteerd door hem. Maar ze kunnen ook geen tv bij hem kijken, want die heeft hij niet, vind hij niet belangrijk.
Nee een competitie voel ik zeker niet, want die is er niet.
Waarom ik het me aantrek? Omdat we altijd een goede band hadden, ze altijd met dingen bij me kwam. we goed konden praten. Het was (is) altijd een hele leuke sociale meid,
Dat ze nu bepaalde dingen voor zich houdt ok, recht op privacy.
Maar ja dan houdt ze ook voortaan maar dingen op internet voor zich
dinsdag 17 mei 2011 om 01:11
We hebben het hier over de puberteit hè. Pubers zijn doorgaans per definitie onredelijk en het standaard niet eens met de keuzes van ouders. Dat hoort. Dat is een normale reactie en heel gezond voor de persoonlijke ontwikkeling. Dat drugs en onbeshermde seks niet handig is moet je er voor de opstand al ingeramd hebben.
Als ouders zit er niks ander op dan meeveren, meebewegen en af en toe een duwtje geven (streng doen) om het proces in gang te houden.
Laat ze alsjeblieft met 18 klaar zijn. Ik moet er niet aan denken dat één van mijn kinderen op d'r 28ste nog eens een keer in de puberteit komt.
Als ouders zit er niks ander op dan meeveren, meebewegen en af en toe een duwtje geven (streng doen) om het proces in gang te houden.
Laat ze alsjeblieft met 18 klaar zijn. Ik moet er niet aan denken dat één van mijn kinderen op d'r 28ste nog eens een keer in de puberteit komt.
dinsdag 17 mei 2011 om 01:13
quote:Enn schreef op 17 mei 2011 @ 01:04:
Het is wanneer het er is. Misschien is nu alles een stuk veiliger voor haar omdat ik lees over bemiddelen van jou tussen vader en nieuwe vriendin etc. Kan het zijn dat ze na een roerige tijd in kalmer vaarwater is gekomen inmiddels? Ik doel nu dus op de signalen die je geeft over haar vader etc.
Uhm ja kan kloppen Enn, het schijnt nu definitief uit te zijn tussen haar vader en zijn vriendin, en daar is ze heel blij mee. ze was daar altijd wel heel opstandig over, ze had veel problemen met zijn vriendin , is ooit bedreigd door haar zoon, vader heeft het nooit voor haar opgenomen. etc en nu is dat idd in een kalmer vaarwater gekomen.
Te lang verhaal om dat hier neer te zetten, en ook niet nodig ivm eventuele verdere herkenbaarheid, maar mss sla je de spijker op zijn kop.
Het is wanneer het er is. Misschien is nu alles een stuk veiliger voor haar omdat ik lees over bemiddelen van jou tussen vader en nieuwe vriendin etc. Kan het zijn dat ze na een roerige tijd in kalmer vaarwater is gekomen inmiddels? Ik doel nu dus op de signalen die je geeft over haar vader etc.
Uhm ja kan kloppen Enn, het schijnt nu definitief uit te zijn tussen haar vader en zijn vriendin, en daar is ze heel blij mee. ze was daar altijd wel heel opstandig over, ze had veel problemen met zijn vriendin , is ooit bedreigd door haar zoon, vader heeft het nooit voor haar opgenomen. etc en nu is dat idd in een kalmer vaarwater gekomen.
Te lang verhaal om dat hier neer te zetten, en ook niet nodig ivm eventuele verdere herkenbaarheid, maar mss sla je de spijker op zijn kop.
dinsdag 17 mei 2011 om 02:14
quote:cicindelaatje schreef op 17 mei 2011 @ 00:50:
Probleem is dat ze die laptop al heeft en dat het al een gewoonte voor haar is om op haar kamer met dat ding te zitten. Ik zou de kinderen nooit een computer en tv op de kamer geven. Dat kan allemaal beneden. Maar dat is nu te laat... Je kunnen afspreken dat de laptop beneden komt te staan, maar daar zal ze vast niet blij mee zijn.
Ik ben zelf 23 en heb ook nooit een pc of tv op mn kamer gehad. Wel ooit om gevraagd, maar het was wel duidelijk dat dat niet ging gebeuren. Ach, en als je het niet gewend bent maakt dat dan ook niets uit. Bovendien ben je dan meer met het gezin bij elkaar, wat bij ons thuis goed werkte (wij zijn met 4 kinderen thuis, oudste zus is 31).
Ik had toen ik 13 was een computer met internet (tweedehands) op mijn kamer en op mijn 14e een tv. Moet wel zeggen dat ik destijds nog een uitzondering was. Toen ik die tv kreeg (een heeeel oud tweedehandsje) keek ik de eerste nacht tot 2 uur, daarna was de lol er vanaf en ging ik op tijd slapen . Ik heb nooit rare dingen uitgespookt met die computer en ik zou het echt heel vervelend hebben gevonden als mijn ouders mee hadden gekeken met wat ik aan het doen was.
Mijn broertje van 17 heeft ook een computer op zijn kamer en zit daar ook (te) vaak te computeren. Aan de andere kant kan je niet van hem verwachten dat hij gezellig bij mijn moeder op de bank gaat zitten. Gelukkig zit ie achter de computer en hangt hij niet buiten rond op straat met zijn klasgenootjes (niet de leukste jongens...). Dat is namelijk het enige dat hier in de buurt te doen is.
Probleem is dat ze die laptop al heeft en dat het al een gewoonte voor haar is om op haar kamer met dat ding te zitten. Ik zou de kinderen nooit een computer en tv op de kamer geven. Dat kan allemaal beneden. Maar dat is nu te laat... Je kunnen afspreken dat de laptop beneden komt te staan, maar daar zal ze vast niet blij mee zijn.
Ik ben zelf 23 en heb ook nooit een pc of tv op mn kamer gehad. Wel ooit om gevraagd, maar het was wel duidelijk dat dat niet ging gebeuren. Ach, en als je het niet gewend bent maakt dat dan ook niets uit. Bovendien ben je dan meer met het gezin bij elkaar, wat bij ons thuis goed werkte (wij zijn met 4 kinderen thuis, oudste zus is 31).
Ik had toen ik 13 was een computer met internet (tweedehands) op mijn kamer en op mijn 14e een tv. Moet wel zeggen dat ik destijds nog een uitzondering was. Toen ik die tv kreeg (een heeeel oud tweedehandsje) keek ik de eerste nacht tot 2 uur, daarna was de lol er vanaf en ging ik op tijd slapen . Ik heb nooit rare dingen uitgespookt met die computer en ik zou het echt heel vervelend hebben gevonden als mijn ouders mee hadden gekeken met wat ik aan het doen was.
Mijn broertje van 17 heeft ook een computer op zijn kamer en zit daar ook (te) vaak te computeren. Aan de andere kant kan je niet van hem verwachten dat hij gezellig bij mijn moeder op de bank gaat zitten. Gelukkig zit ie achter de computer en hangt hij niet buiten rond op straat met zijn klasgenootjes (niet de leukste jongens...). Dat is namelijk het enige dat hier in de buurt te doen is.
dinsdag 17 mei 2011 om 03:04
Ik ben ook iemand geweest die me veel afzonderde op die leeftijd. Nu nog steeds veel overigens.
En veel van dat soort pubers praten zo over hun ouders, dit hoeven ze niet te menen. Stoer doen bij vrienden, om aandacht vragen enzovoorts.
Het kan zijn door onbewust gedrag die je laat merken aan je dochter dat ze zich afzondert. Liever zelf dingen doet, i.p.v. meer tijd door te brengen thuis. Maar ik zie mezelf wel in haar. Rond die leeftijd was ik ook nooit thuis. Maar mijn ouders vonden het niet fijn omdat ik die tijd daarvoor alleen maar thuis zat achter mijn computer op mijn kamer, en daarna altijd weg. Maar dat was gewoon wat ik wou. Ik wilde niet bij ouders thuis zitten want dat vond ik nutteloos, saai enzovoorts. Iets met mijn ouders gaan doen gaat ook niet ze houden niet van dingen als waar ik van houd.
In het begin hebben mijn ouders dit ook nooit van mij geaccepteerd dat ik er niet was, maar na een tijdje wel. Want hoe meer ze er over gingen klagen, negatief proberen te beïnvloeden door dingen afpakken e.d. hoe meer ik me van ze afkeerde. Nadat hun weer fijner tegen mij gingen doen, ben ik ook meer opener met mijn ouders geweest en wat meer thuis zijn.
Misschien is dit onbewust ook zo met je dochter? Misschien vind ze het ook moeilijker dat de aandacht misschien meer gaat naar het gehandicapte zusje (logisch, maar voor een kind kan het toch best moeilijk zijn).
En veel van dat soort pubers praten zo over hun ouders, dit hoeven ze niet te menen. Stoer doen bij vrienden, om aandacht vragen enzovoorts.
Het kan zijn door onbewust gedrag die je laat merken aan je dochter dat ze zich afzondert. Liever zelf dingen doet, i.p.v. meer tijd door te brengen thuis. Maar ik zie mezelf wel in haar. Rond die leeftijd was ik ook nooit thuis. Maar mijn ouders vonden het niet fijn omdat ik die tijd daarvoor alleen maar thuis zat achter mijn computer op mijn kamer, en daarna altijd weg. Maar dat was gewoon wat ik wou. Ik wilde niet bij ouders thuis zitten want dat vond ik nutteloos, saai enzovoorts. Iets met mijn ouders gaan doen gaat ook niet ze houden niet van dingen als waar ik van houd.
In het begin hebben mijn ouders dit ook nooit van mij geaccepteerd dat ik er niet was, maar na een tijdje wel. Want hoe meer ze er over gingen klagen, negatief proberen te beïnvloeden door dingen afpakken e.d. hoe meer ik me van ze afkeerde. Nadat hun weer fijner tegen mij gingen doen, ben ik ook meer opener met mijn ouders geweest en wat meer thuis zijn.
Misschien is dit onbewust ook zo met je dochter? Misschien vind ze het ook moeilijker dat de aandacht misschien meer gaat naar het gehandicapte zusje (logisch, maar voor een kind kan het toch best moeilijk zijn).
