vader niet in beeld

Hoe zullen die opa en oma straks reageren als er een 18-jarige voor de deur staat met de mededeling, ik ben uw kleinzoon.

Je zoon wilde mij niet, maar mijn moeder heeft wel besloten mij te houden.

Maar onder het mom van, mijn vader wilde mij niet en hield mij geheim.



Misschien vind je ONS het wel niet leuk dat je besloten hebt dit kindje te houden, maar wie weet wat zijn ouders of zijn zus er van vinden....

Moeilijk, hoor.

quote:Proudmom schreef op 02 mei 2010 @ 18:12:

zou bijna gaan twijfelen aan de vrouwelijkheid.

maar die discussie zal waarschijnlijk nooit opgelost worden.



de tegengestelde belangen voor vaders ..is naar mijn ogen zijn eigen keus geweest toen hij voor de sex ging.



voor mijn zoontje tja ik kan er boos om worden dat je vind dat ik hem iets heb ontnomen door hem te laten komen. Maar had ik hem zijn leven dan moeten ontnemen? Terwijl hij nu alles krijgt wat een kind nodig heeft.

En welk kind wordt er niet geboren uit belang van de ouders? Er is toch niemand die denkt he ik zal maar eens een kind maken, daar heb ik zelf niet zo'n zin in maar dat is voor dat kind zo fijn.



maar goed op dit soort discussies zit niemand te wachten want daar wordt iedereen.. (ik wel in ieder geval) chagerijnig van!





Precies: de verwekkers wilden een spannende nacht, daarover waren jullie het samen eens, en waren niet uit op het verwekken van een kind dus ik stel voor dat we die zaken gescheiden houden.





Of jouw zoon daadwerkelijk alles krijgt wat hij nodig heeft waag ik overigens te betwijfelen gezien het feit dat hij geen contact heeft met zijn vader en diens familie. Contact met beide ouders en beide families is voor kinderen ongelooflijk belangrijk. Ik blijf er bij dat er aan het begin iets is fundamenteels is misgegaan en dat het niet aangaat de mannelijke verwekker daarvoor eenzijdig verantwoordelijk te houden.

quote:wuiles schreef op 02 mei 2010 @ 17:28:

[...]



Mee eens. Als de intentie, af te lezen aan afspraken over het gebruik van voorbehoedsmiddelen, was om niet zwanger te worden dan lijkt het me duidelijk dat de zaaddonor af zou moeten kunnen zien van enige verplichtingen. Het lijkt me dan ook een goed idee als dit uitgangspunt verankerd zou worden in de wet. Het is krankzinnig om een man die nimmer beoogd heeft vader te worden achteraf op te zadelen met de (morele) gevolgen van falende voorbehoedmiddelen.



Waar je hier volkomen aan voorbijgaat, is het belang van het kind. Vanuit dat belang geredeneerd heeft de wet bepaald dat een kind recht heeft op een vader. Ook spermadonoren mogen inmiddels worden opgespoord als het kind zijn vader wil leren kennen, ook als de donor anoniem wil blijven. Het belang van het kind prevaleert boven dat van zijn ouders.



Daarnaast loopt een man loopt de kans vader te worden als hij seks heeft. Mannen die niet beogen vader te worden, dienen zich van seks te onthouden of te laten steriliseren. Dat zijn de enige maatregelen waarmee ze kunnen uitsluiten dat ze vader worden. Mannen zijn geen kinderen maar volwassen mensen en ze hoeven niet door de wet tegen het risico van ongewenst vaderschap te worden beschermd. Dat kunnen ze prima zelf.

quote:dubiootje schreef op 02 mei 2010 @ 20:50:

[...]





Waar je hier volkomen aan voorbijgaat, is het belang van het kind. Vanuit dat belang geredeneerd heeft de wet bepaald dat een kind recht heeft op een vader. Ook spermadonoren mogen inmiddels worden opgespoord als het kind zijn vader wil leren kennen, ook als de donor anoniem wil blijven. Het belang van het kind prevaleert boven dat van zijn ouders.



Daarnaast loopt een man loopt de kans vader te worden als hij seks heeft. Mannen die niet beogen vader te worden, dienen zich van seks te onthouden of te laten steriliseren. Dat zijn de enige maatregelen waarmee ze kunnen uitsluiten dat ze vader worden. Mannen zijn geen kinderen maar volwassen mensen en ze hoeven niet door de wet tegen het risico van ongewenst vaderschap te worden beschermd. Dat kunnen ze prima zelf.Zie mijn posts van 17.56 en 18.20 uur: ik ga zeker niet voorbij aan het belang van het kind of aan de wettelijke rechten van het kind en of de moeder. Het zou TO in mijn ogen sieren als zij met meer respect voor de positie van de verwekker zou proberen een oplossing te zoeken voor het probleem dat mede door haarzelf geschapen is en waarvan haar zoon het slachtoffer is.

x

Hoi Proudmum,

ik zit in een soort zelfde situatie als jij. Wil er niet teveel over kwijt.Van het begin af aan heb ik met de vader afgesproken dat als mijn dochter contact wil, hij zijn deur niet voor haar sluit. We zien elkaar eens in het jaar, dus zij weet van zijn bestaan, maar weet niet wie hij is.

Ik weet dat hij het ook geheim houdt voor zijn familie. Soms voelt dat rot. Dan denk ik; ze is zo leuk! Waarom mogen zij niet weten dat zij bestaat? Ik vind dat wel laf van hem.

Maar ik heb me er inmiddels bij neer gelegd. t Is zijn leven,het is zijn familie en hij moet dat maar uitmaken. Het is voor hem ook vreselijk moeilijk.

Wij leven gewoon ons leven en dat gaat geweldig. Soms probeer ik haar te stimuleren tot een 'moeilijke' vraag, maar dat negeert ze. Ze vindt het prima zo. Ze weet niet anders en hoewel vriendinnetjes haar soms het vuur aan haar schenen leggen, is ze niet van haar stuk te krijgen. Zij heeft gewoon een moeder, punt.

Er zullen vast nog vragen komen en ik weet ook niet zo goed hoe ik haar moet vertellen dat haar vader zichzelf als haar vader niet zag zitten, maar ik denk wel dat het zo kan vertellen dat ze zich niet opeens enorm afgewezen voelt. En dan nog; dan ben ik er ook nog, want zij het fijnste dat mij is overkomen.

Zij is nu vier en bepaald niet dom, maar ze wil er weinig over horen. Ik worstel ook wel eens met mijn gedachten. Ik wil niet dat zij zich de sukkel voelt tov haar vriendinnen. Dat zij de enige is die niet weet hoe het zit met de bloemetjes en bijtjes. Maar de dagen zijn lang en er is zoveel te praten en ze snapt de dingen heel goed, dus daar vertrouw ik op.

Mijn kind is al bijna vijf, de jouwe nog veel jonger. ik vind het logisch dat zijn vader voor jou nog wat meer een issue in jouw leven is. Ik zou willen zeggen; laat hem los, laat hem vrij en geef daarmee jou en je zoon de ruimte om jullie leven te leven. Ik ben blij dat mijn dochter voorlopig nog vrij is van drama en 'gedoe', ik gun haar een simpel leven. Simpel en overzichtelijk. Volgens mij is dat fijn voor een kind. Ook al zijn de omstandigheden niet zo overzichtelijk. Dat is (in mijn ogen) mijn verantwoordelijkheid, dus aan mij de taak om het voor haar niet moeilijker te maken dan het is. En dan gum ik wel eens wat ego weg. Wat heeft zij daaraan?

Ik hoop dat je iets aan mijn berichtje hebt.

Wat Elisabeth zei, dat is aan de vader. Hij wil zijn familie niet inlichten over het bestaan van zijn zoon en dat recht heeft hij. Een andere zaak is het als jouw zoon zijn vader en/of zijn familie van vaders kant wil leren kennen: die heeft natuurlijk het recht om contact te zoeken. Hoe zij daarop reageren is (weer) hun zaak. Jij bent alleen verantwoordelijk voor de band tussen je zoon en jouw familie.



Wuiles, blijkbaar verschillen we hierover van mening. TO is weinig gebaat bij een verdere discussie hierover, het is zelfs kwetsend voor haar en ik wil het hier dus liever bij laten.

Grootouders hebben het recht hun eigen keuze te maken. Dus ook het recht geinformeerd te worden en met die informatie hun eigen keuze te maken. De vader staat daar geheel buiten.

x

Eens met Elisabeth.



Minder eens met dubiootje want een vader ben je niet automatisch maar dat wordt je door zorg te dragen voor je kind.

Ik vind mannen die hun verantwoording niet pakken na zoiets slappe plassers hoor. Want je weet wat de risico's van sex kunnen zijn en ondanks voorbehoedsmiddelen hoort een zwangerschap daar ook bij.

Maar de keus die je als vrouw hebt is daardoor nog niet zo zwart wit en rationeel. Ik denk voor een man net zo trouwens..

En ik vraag me enorm af of de mensen die hier op die manier reageren zelf weleens voor zo'n keuze zijn komen te staan.



Daarbij gaat het daar niet meer om het kindje is er. Punt.

En de vader draagt verantwoording voor de keuze die hijheeft gemaakt.

Hij kan haar niet dwingen tot abortus en zij kan hem niet dwingen tot vaderschap.

Maar het kindje mag altijd welkom zijn in min ogen.

En kan prima mooi sterk en groter worden terwijl dit soort dilemma's gaande weg worden opgelost.

Het leven is niet perfect en niet altijd maakbaar.





To voor de rest blijf ik bij mijn eerder geplaatste reacies.

..

Nola, ik begrijp wat je bedoelt en het is inderdaad heel anders als je zelf met zo'n situatie wordt geconfronteerd. Over vaderschap: het is maar net wat je daaronder vaderschap verstaat. Sec gezien word je vader als je een kind krijgt. Nu zijn er vaders die die titel niet of amper verdienen doordat ze zich niet als vaders gedragen en geen zorg en verantwoordelijkheid voor hun kind dragen. Er zijn ook mannen die kinderen van een andere vader opvoeden en verzorgen alsof het hun eigen kind is die de titel vader wel verdienen.



Maar voor een kind blijft de verwekker de vader en zal de rol van de vader nooit onbelangrijk zijn, hoe afwezig hij ook is. Juist als hij een waardeloze of zelfs compleet afwezige vader is, zal een kind daarmee in het reine moeten zien te komen. Afwijzing of onverschilligheid van een van de mensen die je verwekt heeft, heeft een impact op kinderen.

PM ik vind dat je het goed aanpakt hoor. Je bent integer. Je hebt de vader geinformeerd die er duidelijk geen trek in hebt. Je hebt nagedacht over de vraag hoe je het je kindje vertelt. Je hebt nagedacht over hoe/of je het mogeljk al dan niet aan de opa en oma moet vertellen. Daar zul je nooit antwoord op krijgen, omdat het enerzijds goed kan uitpakken, maar ook slecht, dat je een familieband verstoort.

Ik neem aan dat je zijn ouders niet of nauwelijks kent maar heb je - al dan niet via via - een mogelijke indruk van ze?