Kinderen
alle pijlers
wat doen we verkeerd?
donderdag 14 juli 2011 om 18:57
Hallo moeders, en vaders,
Ik weet het even niet meer..
Onze dochter is 14 maanden oud en een ontzettende driftkikker aan het worden. Ze krijst de hele straat bij elkaar en vaak terwijl er weinig aan de hand is.
Zojuist bijvoorbeeld. Ze had een poepluier dus ik legde haar op de commode. Ten eerste wil ze al niet meer blijven liggen en als dat wel lukt dan worstelt ze haar beentjes steeds los. Niet handig als alles vol poep zit! Ik probeer haar eerst rustig te vragen om te blijven liggen. Daarna spreek ik haar wat strenger toe en dan begint het. Ze barst in woede uit en huilt alsof ik haar wat aan doe!
Dat doet ze ook als ik weg loop, als ik haar zeg dat iets niet mag, als ik haar iets af pak, als ze valt. Tja, bij alles eigenlijk. En ik vind dat heel erg! Wat zullen de buren bijvoorbeeld wel niet denken.. Dat we ons kind mishandelen? Nee echt niet. Ze is mijn alles en probeer echt geduldig te blijven. Het is nu alleen niet leuk meer.
Is dit een fase? Of vereist dit een andere aanpak?
Ze heeft nu ook de waterpokken dus ik dacht misschien heeft ze pijn als ze ligt. Maar eigenlijk kan ze nooit stil blijven zitten/liggen.
Ik hoop dat jullie tips of ervaringen hebben waar wij iets mee kunnen!
Ik weet het even niet meer..
Onze dochter is 14 maanden oud en een ontzettende driftkikker aan het worden. Ze krijst de hele straat bij elkaar en vaak terwijl er weinig aan de hand is.
Zojuist bijvoorbeeld. Ze had een poepluier dus ik legde haar op de commode. Ten eerste wil ze al niet meer blijven liggen en als dat wel lukt dan worstelt ze haar beentjes steeds los. Niet handig als alles vol poep zit! Ik probeer haar eerst rustig te vragen om te blijven liggen. Daarna spreek ik haar wat strenger toe en dan begint het. Ze barst in woede uit en huilt alsof ik haar wat aan doe!
Dat doet ze ook als ik weg loop, als ik haar zeg dat iets niet mag, als ik haar iets af pak, als ze valt. Tja, bij alles eigenlijk. En ik vind dat heel erg! Wat zullen de buren bijvoorbeeld wel niet denken.. Dat we ons kind mishandelen? Nee echt niet. Ze is mijn alles en probeer echt geduldig te blijven. Het is nu alleen niet leuk meer.
Is dit een fase? Of vereist dit een andere aanpak?
Ze heeft nu ook de waterpokken dus ik dacht misschien heeft ze pijn als ze ligt. Maar eigenlijk kan ze nooit stil blijven zitten/liggen.
Ik hoop dat jullie tips of ervaringen hebben waar wij iets mee kunnen!
donderdag 14 juli 2011 om 20:27
donderdag 14 juli 2011 om 20:31
quote:dddandelion schreef op 14 juli 2011 @ 20:15:
[...]
Die fase duurt hier al ruim drie jaar! Vraag me af en toe serieus af of het ooit nog over gaat. Ik heb ook zo´n diva in de dop...
3 jaar?? Het was bij ons het ergste tussen 9 mnd en de 1,5. Toen kon ze wat meer praten en ging het een stuk beter. Onze dame is nog steeds wel eens drakerig, maar bijna nooit meer zo woedend als toen.
Ik heb haar trouwens al wel ingeschreven bij de plaatselijke toneelvereniging.
[...]
Die fase duurt hier al ruim drie jaar! Vraag me af en toe serieus af of het ooit nog over gaat. Ik heb ook zo´n diva in de dop...
3 jaar?? Het was bij ons het ergste tussen 9 mnd en de 1,5. Toen kon ze wat meer praten en ging het een stuk beter. Onze dame is nog steeds wel eens drakerig, maar bijna nooit meer zo woedend als toen.
Ik heb haar trouwens al wel ingeschreven bij de plaatselijke toneelvereniging.
donderdag 14 juli 2011 om 20:41
Wat bij ons op een gegeven moment wel hielp (want ook hier een en al herkenning) is vragen gaan stellen. "waar zijn je haren?" "wijs je neus eens aan" enz. Met spullen afleiden hielp maar heel even maar dit kon je iets langer volhouden, soms (maar niet altijd) lang genoeg om in elk geval de vieze luier weggetrokken te hebben en de billen afgeveegd te hebben.
Succes!
Succes!
donderdag 14 juli 2011 om 20:45
jullie doen het goed hoor !
ik heb zó vaak gedacht en uitgesproken:
"tja .. je vindt dit niet leuk, maar het moet even "
bedenk me dan wel dat mijn dochtertje ( nu 2jr6mnd) in periodes van ziekig zijn (waterpokken oid) natuurlijk sneller geïrriteerd is. Dit relativeerd mijn reaktie dan wel, in de zin van meer geduld/begrip.
en tja...soms moeten dingen maar even
of eht nou leuk is of niet. Klieren bij verschonen van poepluier is NIET handig !!!
Optie; misschien in bad de luier af doen en dan met douche afspoelen ? Of zo'n luierbroekje gaan gebruiken?
het is een fase !
hou je daar aan vast.
En.,..aan de gedachte dat je haar heus niet voor je eigen plezier iets onaangenaams aan doet !
ik heb zó vaak gedacht en uitgesproken:
"tja .. je vindt dit niet leuk, maar het moet even "
bedenk me dan wel dat mijn dochtertje ( nu 2jr6mnd) in periodes van ziekig zijn (waterpokken oid) natuurlijk sneller geïrriteerd is. Dit relativeerd mijn reaktie dan wel, in de zin van meer geduld/begrip.
en tja...soms moeten dingen maar even
of eht nou leuk is of niet. Klieren bij verschonen van poepluier is NIET handig !!!
Optie; misschien in bad de luier af doen en dan met douche afspoelen ? Of zo'n luierbroekje gaan gebruiken?
het is een fase !
hou je daar aan vast.
En.,..aan de gedachte dat je haar heus niet voor je eigen plezier iets onaangenaams aan doet !
donderdag 14 juli 2011 om 20:49
quote:janice_mayhem schreef op 14 juli 2011 @ 19:09:
Maar ik zou de naughty-chair tactiek proberen... ookal is ze slechts 14 maanden.
Met mijn oudste zijn we daar pas mee begonnen rond de 2 jaar, toen werd dat pas een beetje begrepen door kind. De jongste is hier nu ook 14 maanden, en die zou hier absoluut nog niets van begrijpen, noch zou hij blijven zitten op commando. Hooguit zou hij ter plekke nog verder beginnen te flippen, als hij toch al in zo'n bui is. Ik zou het mezelf (en m'n kind op die leeftijd) niet aandoen, deze aanpak.
En inderdaad: het is een fase, het gaat weer voorbij. Adem in, adem uit.....
Maar ik zou de naughty-chair tactiek proberen... ookal is ze slechts 14 maanden.
Met mijn oudste zijn we daar pas mee begonnen rond de 2 jaar, toen werd dat pas een beetje begrepen door kind. De jongste is hier nu ook 14 maanden, en die zou hier absoluut nog niets van begrijpen, noch zou hij blijven zitten op commando. Hooguit zou hij ter plekke nog verder beginnen te flippen, als hij toch al in zo'n bui is. Ik zou het mezelf (en m'n kind op die leeftijd) niet aandoen, deze aanpak.
En inderdaad: het is een fase, het gaat weer voorbij. Adem in, adem uit.....
donderdag 14 juli 2011 om 20:55
Wat bij ons vaak werkt is om haar af te leiden. Ineens heel overdreven verbaasd doen: Hee, hoor je dat?! Wat hoor ik nou toch?! Dan stopt ze met draaien en krijsen en gaat ze ook luisteren. Dan verzin je iets dat je hoorde of er komt toevallig echt een vliegtuig langs of wat dan ook.
Kun je ook doen met iets wat je ziet, al is het maar een vlieg die voorbij komt ofzo.
Het helpt niet altijd, maar wel vaak. Misschien het proberen waard.
Kun je ook doen met iets wat je ziet, al is het maar een vlieg die voorbij komt ofzo.
Het helpt niet altijd, maar wel vaak. Misschien het proberen waard.
donderdag 14 juli 2011 om 21:04
Hmm... hier is het met bijna 8 mnd al hard werken met de poepluiers. Mevrouw rolt het liefst alle kanten op tijdens het verschonen, probeert de luier te pakken, dan pak je haar handjes en gaan natuurlijk de voetjes richting openliggende luier... Ik kom altijd een hand tekort. Ik heb nu een beestje gemaakt van vilt met belletjes eraan, aan het wandrek gehangen en vlak voor ik de luier opendoe geef ik dat beestje een zwieper en dat vindt ze prachtig. Geeft me net genoeg tijd om de luier weg te halen en er een billendoekje onder te leggen. Nog een zwiep en ik kan het afvegen, en dan nog een zwiep voor de nieuwe luier. Maar als ik het zo eens lees moet ik me maar gaan voorbereiden op nog lastiger verschonen als ze dadelijk sterker en groter is...
donderdag 14 juli 2011 om 23:05
quote:mango82 schreef op 14 juli 2011 @ 20:31:
[...]
3 jaar?? Het was bij ons het ergste tussen 9 mnd en de 1,5. Toen kon ze wat meer praten en ging het een stuk beter. Onze dame is nog steeds wel eens drakerig, maar bijna nooit meer zo woedend als toen.
Ik heb haar trouwens al wel ingeschreven bij de plaatselijke toneelvereniging. Hier hielp het gaan praten wel een beetje, maar toch. Laat me met rust, niet met mij bemoeien, mag jij dat wel van mij doen etc. is niet van de lucht. Liefst op volume hard tot keihard met het nodige dramatische naar boven stampen onder het IK GA NAAR BOVEN EN KOM NOOOOOOOIT MEER TERUG. En als je toevalligerwijs in de lach schiet door haar drama, is het helemaal bal. Is NIET gjappig!!! En dat een keer of vijftig. Ze is hilarisch af en toe, maar er zit een kop op.
[...]
3 jaar?? Het was bij ons het ergste tussen 9 mnd en de 1,5. Toen kon ze wat meer praten en ging het een stuk beter. Onze dame is nog steeds wel eens drakerig, maar bijna nooit meer zo woedend als toen.
Ik heb haar trouwens al wel ingeschreven bij de plaatselijke toneelvereniging. Hier hielp het gaan praten wel een beetje, maar toch. Laat me met rust, niet met mij bemoeien, mag jij dat wel van mij doen etc. is niet van de lucht. Liefst op volume hard tot keihard met het nodige dramatische naar boven stampen onder het IK GA NAAR BOVEN EN KOM NOOOOOOOIT MEER TERUG. En als je toevalligerwijs in de lach schiet door haar drama, is het helemaal bal. Is NIET gjappig!!! En dat een keer of vijftig. Ze is hilarisch af en toe, maar er zit een kop op.
donderdag 14 juli 2011 om 23:08
Er komt ook wel eens wat minder leuke taal uit. Ik kom de kamer in en zeg dat het een rommel is. Ze kijkt op en zegt: Waar is er teringzooi? Of als juf iets vraagt (of mamma of broers) Ik word moe van jullie! Moet dat nouw? als je iets doet dat haar niet zint (haren wassen en meer van dat noodzakelijk kwaad). En GVD komt hardnekkig langs. Dat heeft ze op visite bij kennissen opgepikt en af en toe komt die nog langs. Heel genant af en toe.
donderdag 14 juli 2011 om 23:24
quote:dddandelion schreef op 14 juli 2011 @ 23:05:
[...]
Hier hielp het gaan praten wel een beetje, maar toch. Laat me met rust, niet met mij bemoeien, mag jij dat wel van mij doen etc. is niet van de lucht. Liefst op volume hard tot keihard met het nodige dramatische naar boven stampen onder het IK GA NAAR BOVEN EN KOM NOOOOOOOIT MEER TERUG. En als je toevalligerwijs in de lach schiet door haar drama, is het helemaal bal. Is NIET gjappig!!! En dat een keer of vijftig. Ze is hilarisch af en toe, maar er zit een kop op.
Ik heb er 1 van 4 (wordt in september 5) die de laatste tijd dit soort rare boze buien vertoont.
En ik begrijp best dat hij zijn emoties nog wat minder onder controle heeft dan ik, maar continu rekening 'moeten' houden met zijn boze buien wil ik echt niet. Ik heb van alles geprobeerd, meeveren en meeleven, heel streng zijn, ook boos worden... Wat nu lijkt te werken is:
hem laten weten dat ik van hem begrijp dat hij .... niet leuk vindt en dat hij daar boos om is. Dat mag best even, maar wel op een normale manier (dus zonder schreeuwen, stampen, e.d.). Tot zover het meeveren..
Vervolgens hebben wij sinds dit weekend een krukje dat we middenin de kamer parkeren. Als iemand in huis 'echt niet aardig doet' gaat ie 5 minuten op het krukje. Uiteraard heeft zoon als enige een paar keer op het krukje gezeten en echt niet na iedere minder aardige uitspraak. Hij lijkt de essentie aardig door te hebben, ik hoop dat het doorzet.
[...]
Hier hielp het gaan praten wel een beetje, maar toch. Laat me met rust, niet met mij bemoeien, mag jij dat wel van mij doen etc. is niet van de lucht. Liefst op volume hard tot keihard met het nodige dramatische naar boven stampen onder het IK GA NAAR BOVEN EN KOM NOOOOOOOIT MEER TERUG. En als je toevalligerwijs in de lach schiet door haar drama, is het helemaal bal. Is NIET gjappig!!! En dat een keer of vijftig. Ze is hilarisch af en toe, maar er zit een kop op.
Ik heb er 1 van 4 (wordt in september 5) die de laatste tijd dit soort rare boze buien vertoont.
En ik begrijp best dat hij zijn emoties nog wat minder onder controle heeft dan ik, maar continu rekening 'moeten' houden met zijn boze buien wil ik echt niet. Ik heb van alles geprobeerd, meeveren en meeleven, heel streng zijn, ook boos worden... Wat nu lijkt te werken is:
hem laten weten dat ik van hem begrijp dat hij .... niet leuk vindt en dat hij daar boos om is. Dat mag best even, maar wel op een normale manier (dus zonder schreeuwen, stampen, e.d.). Tot zover het meeveren..
Vervolgens hebben wij sinds dit weekend een krukje dat we middenin de kamer parkeren. Als iemand in huis 'echt niet aardig doet' gaat ie 5 minuten op het krukje. Uiteraard heeft zoon als enige een paar keer op het krukje gezeten en echt niet na iedere minder aardige uitspraak. Hij lijkt de essentie aardig door te hebben, ik hoop dat het doorzet.
donderdag 14 juli 2011 om 23:31
Branca, been there, done that. Ik heb meer dan een kind en ben dus al aardig wat gewend, maar dit kind heeft een hele sterke eigen wil. Het hele scala aan straffen, belonen, negeren, afspraken maken, strafhoek of stoel hebben we wel gehad. Zelfs een bevriende orthopedagoog vind dochter een pittig kind en dat wil uit haar mond wat zeggen.
Ze is trouwens ook niet ´chantabel of omkoopbaar´. Het ruim-je-zooi-op-anders-gooi-ik-het-weg resulteert in een kind dat zonder blikken of blozen haar duplo zo de kliko inmikt. En de-als-jij-nu-even-je-schoenen-aandoet-dan-mag-je-in-de-winkel-een-eigen-karretje (wat ze helemaal het einde vind) werkt ook niet als ze toevallig geen zin heeft in schoenen. (Ja ik weet, het zijn geen pedagogisch verantwoorde opvoedstrategieën, maar als je alles wel gehad hebt, dan probeer je eens iet minder verantwoord).
Ik denk dat ze later onderwijzeres wordt. Of de eerste vrouwelijke president van Nederland. Of terrorist. Of iets high and mighty in de zakenwereld.
Ze is trouwens ook niet ´chantabel of omkoopbaar´. Het ruim-je-zooi-op-anders-gooi-ik-het-weg resulteert in een kind dat zonder blikken of blozen haar duplo zo de kliko inmikt. En de-als-jij-nu-even-je-schoenen-aandoet-dan-mag-je-in-de-winkel-een-eigen-karretje (wat ze helemaal het einde vind) werkt ook niet als ze toevallig geen zin heeft in schoenen. (Ja ik weet, het zijn geen pedagogisch verantwoorde opvoedstrategieën, maar als je alles wel gehad hebt, dan probeer je eens iet minder verantwoord).
Ik denk dat ze later onderwijzeres wordt. Of de eerste vrouwelijke president van Nederland. Of terrorist. Of iets high and mighty in de zakenwereld.
donderdag 14 juli 2011 om 23:40
LIjfstraffen, nah. Al heeft ze echt wel eens een tik op haar vingers gehad en een tik tegen de kont ook al wel. Ze zijn bij mij geen van allen echt meegaand, maar deze spant de kroon wel. Valt niet mee te praten. Ze luistert redelijk goed naar mij. Maar pappa, oma (beide oma´s), de invaljuf etc. luistert ze gewoon niet naar. Helemaal niet. Zodra ze weet dat er ruimte is voor eigen willetjes, neemt ze die ruimte. Ik ben behoorlijk streng en net iets eigenwijzer dan zij, dus bij mij geeft ze het eerder op.
Orthopedagoog en een kinderpsychiater die haar een keer zag spelen terwijl we zaten te wachten en later terwijl we in een gesprek zaten, leek een ADHDtest wel iets. Ze is, buiten heel erg eigenwijs, namelijk ook druk, impulsief en voor niets en niemand bang. Het enige waar ze echt niet van houd is harde geluiden. (Behalve als ze ze zelf produceert dan). Muziek maken bij een verjaardag op school vind ze verschrikkelijk.
Orthopedagoog en een kinderpsychiater die haar een keer zag spelen terwijl we zaten te wachten en later terwijl we in een gesprek zaten, leek een ADHDtest wel iets. Ze is, buiten heel erg eigenwijs, namelijk ook druk, impulsief en voor niets en niemand bang. Het enige waar ze echt niet van houd is harde geluiden. (Behalve als ze ze zelf produceert dan). Muziek maken bij een verjaardag op school vind ze verschrikkelijk.
vrijdag 15 juli 2011 om 07:29
Leg neer op de commode:
- een handspiegeltje
- plastic kinderschaar (zo een die dus niet echt knipt )
- bolletjesplastic
- een blikje met rijst
- een telefoon
- een zaklamp
wissel dit af. Over het algemeen (bij mijn zoon dan) zijn dit dé dingen waarmee je ze ultiem afleidt. Niet meteen geven, maar pas als hij boos begint te worden. Niet te lang wachten, want het moet ook zeker geen beloning voor boos worden zijn. Zorg er daarbij voor dat hij deze spullen nooit of te nimmer op enig ander moment dan tijdens het verschonen in handen krijgt.
- een handspiegeltje
- plastic kinderschaar (zo een die dus niet echt knipt )
- bolletjesplastic
- een blikje met rijst
- een telefoon
- een zaklamp
wissel dit af. Over het algemeen (bij mijn zoon dan) zijn dit dé dingen waarmee je ze ultiem afleidt. Niet meteen geven, maar pas als hij boos begint te worden. Niet te lang wachten, want het moet ook zeker geen beloning voor boos worden zijn. Zorg er daarbij voor dat hij deze spullen nooit of te nimmer op enig ander moment dan tijdens het verschonen in handen krijgt.
vrijdag 15 juli 2011 om 07:32
quote:dddandelion schreef op 14 juli 2011 @ 23:31:
Branca, been there, done that. Ik heb meer dan een kind en ben dus al aardig wat gewend, maar dit kind heeft een hele sterke eigen wil. Het hele scala aan straffen, belonen, negeren, afspraken maken, strafhoek of stoel hebben we wel gehad. Zelfs een bevriende orthopedagoog vind dochter een pittig kind en dat wil uit haar mond wat zeggen.
Ze is trouwens ook niet ´chantabel of omkoopbaar´. Het ruim-je-zooi-op-anders-gooi-ik-het-weg resulteert in een kind dat zonder blikken of blozen haar duplo zo de kliko inmikt. En de-als-jij-nu-even-je-schoenen-aandoet-dan-mag-je-in-de-winkel-een-eigen-karretje (wat ze helemaal het einde vind) werkt ook niet als ze toevallig geen zin heeft in schoenen. (Ja ik weet, het zijn geen pedagogisch verantwoorde opvoedstrategieën, maar als je alles wel gehad hebt, dan probeer je eens iet minder verantwoord).
Ik denk dat ze later onderwijzeres wordt. Of de eerste vrouwelijke president van Nederland. Of terrorist. Of iets high and mighty in de zakenwereld.Met vier kinderen is het mij volledig duidelijk dat tweederde van de opvoeding uit chanteren bestaat. Zeer pedagogisch onverantwoord doch vaak genoeg zeer effectief. Voor hun latere leven ook zeer leerzaam, twee oudsten kunnen het nu zelf ook (mam, als ik voor jou mijn kamer opruim, mag ik dan op de Wii? jajajaja, wiens kamer is dat eigenlijk? Maargoed, kamer is dan opgeruimd, en als bonus heb ik een uur lang geen kind aan ze, dus mij hoor je niet klagen )
Branca, been there, done that. Ik heb meer dan een kind en ben dus al aardig wat gewend, maar dit kind heeft een hele sterke eigen wil. Het hele scala aan straffen, belonen, negeren, afspraken maken, strafhoek of stoel hebben we wel gehad. Zelfs een bevriende orthopedagoog vind dochter een pittig kind en dat wil uit haar mond wat zeggen.
Ze is trouwens ook niet ´chantabel of omkoopbaar´. Het ruim-je-zooi-op-anders-gooi-ik-het-weg resulteert in een kind dat zonder blikken of blozen haar duplo zo de kliko inmikt. En de-als-jij-nu-even-je-schoenen-aandoet-dan-mag-je-in-de-winkel-een-eigen-karretje (wat ze helemaal het einde vind) werkt ook niet als ze toevallig geen zin heeft in schoenen. (Ja ik weet, het zijn geen pedagogisch verantwoorde opvoedstrategieën, maar als je alles wel gehad hebt, dan probeer je eens iet minder verantwoord).
Ik denk dat ze later onderwijzeres wordt. Of de eerste vrouwelijke president van Nederland. Of terrorist. Of iets high and mighty in de zakenwereld.Met vier kinderen is het mij volledig duidelijk dat tweederde van de opvoeding uit chanteren bestaat. Zeer pedagogisch onverantwoord doch vaak genoeg zeer effectief. Voor hun latere leven ook zeer leerzaam, twee oudsten kunnen het nu zelf ook (mam, als ik voor jou mijn kamer opruim, mag ik dan op de Wii? jajajaja, wiens kamer is dat eigenlijk? Maargoed, kamer is dan opgeruimd, en als bonus heb ik een uur lang geen kind aan ze, dus mij hoor je niet klagen )