Kinderen
alle pijlers
wat vinden jullie?
dinsdag 10 maart 2009 om 16:50
Een vriendin van me heeft maanden geleden een vroege miskraam gehad. Ze was 5 weken zwanger (1 week overtijd). Heel verdrietig en ik heb haar zo goed mogelijk getroost. Ze heeft geen relatie maar heeft wel een tijd met de man waarvan ze zwanger was samengewoond. (toen ze zwanger raakte niet meer dus).
Nu heb ik vorige week tegen haar gezegd dat het misschien maar goed is geweest en dat ze toch door moet.
Dit omdat ik me een beetje irriteerde aan haar opmerkingen: "ik heb mijn kindje verloren". Ik had het gevoel dat ze hierin bleef hangen. Bovendien verlies je in mijn ogen geen kindje als je een week overtijd bent geweest. Ik heb zelf 2 miskramen gehad en was heus verdrietig maar met alle respect voor iedereen..je kan toch niet spreken over een kindje verliezen?
Ik weet dat iedereen anders met verdriet omgaat en dat je daar respect voor moet hebben maar ik kreeg een beetje een boos gevoel als zij het vergelijkt met eenkind verliezen.
Nu heb ik vorige week tegen haar gezegd dat het misschien maar goed is geweest en dat ze toch door moet.
Dit omdat ik me een beetje irriteerde aan haar opmerkingen: "ik heb mijn kindje verloren". Ik had het gevoel dat ze hierin bleef hangen. Bovendien verlies je in mijn ogen geen kindje als je een week overtijd bent geweest. Ik heb zelf 2 miskramen gehad en was heus verdrietig maar met alle respect voor iedereen..je kan toch niet spreken over een kindje verliezen?
Ik weet dat iedereen anders met verdriet omgaat en dat je daar respect voor moet hebben maar ik kreeg een beetje een boos gevoel als zij het vergelijkt met eenkind verliezen.
dinsdag 10 maart 2009 om 16:52
dinsdag 10 maart 2009 om 16:54
ik vind het eerlijk gezegd nogal bot dat je haar gevoel ondermijnt, als zij voelt dat ze een kindje heeft verloren, dan is dat haar gevoel. Ik weet uit ervaring dat het heel verdrietig kan zijn en dat je echt steun en erkenning voor je verdriet wilt, en als iemand dan boos wordt omdat je verdrietig bent... Is dat vriendschap?
dinsdag 10 maart 2009 om 16:56
In haar gedachten was het vast ook echt al haar kindje ... dan is het inderdaad zo dat ze haar kindje is verloren...ik denk niet dat je voor iemand kan invullen wanneer je wel/niet kan spreken over je kindje verliezen....en vooral niet met elkaar kan vergelijken. Mag ik vragen waarom je er een boos gevoel over kreeg?
Liefs Emoticon
Liefs Emoticon
dinsdag 10 maart 2009 om 17:00
Ik vind dat je NOOIT had mogen zeggen "dat het misschien maar goed is geweest" dat ze een miskraam heeft gehad.
Ze zit nog midden in haar verwerkingsproces. Het is voor iedereen anders en als zij het zo wil noemen dan kan dat. Later zou je eens kunnen praten over wanneer je volgens jou nou wel/niet spreekt van het verliezen van een kindje. Maar op deze manier doe je haar gevoelens tekort.
Ze zit nog midden in haar verwerkingsproces. Het is voor iedereen anders en als zij het zo wil noemen dan kan dat. Later zou je eens kunnen praten over wanneer je volgens jou nou wel/niet spreekt van het verliezen van een kindje. Maar op deze manier doe je haar gevoelens tekort.
dinsdag 10 maart 2009 om 17:00
ik schaam me achteraf misschien ook een beetje voor mijn uitspraak. Natuurijk kan iedereen dit anders voelen. Misschien is de reden van mijn boze gevoel dat ik van dichtbij heb meegemaakt wat het is om bij 40 weken zwangerschap een je kindje te verliezen.. Ik vind dit toch anders dan een vroege miskraam.
Maar misschien heb ik te zwart wit gedacht!
Maar misschien heb ik te zwart wit gedacht!
dinsdag 10 maart 2009 om 17:02
Tja, waar de een (bij wijze van) haar schouders bij ophaalt, kan de ander maanden van slag zijn. Ieder mens ervaart iedere situatie anders. Persoonlijk vind ik je nogal koud overkomen. Ook al heb je het zelf anders ervaren, dat geeft je nog niet het 'recht' om haar verdriet te bagatelliseren.
Misschien speelt het voor haar ook mee dat ze geen relatie heeft. In haar geval is het dus geen kweste van; volgende keer (maand) beter.
Misschien speelt het voor haar ook mee dat ze geen relatie heeft. In haar geval is het dus geen kweste van; volgende keer (maand) beter.
The time is now
dinsdag 10 maart 2009 om 17:03
In mijn ogen is vijf weken zwangerschap geen kindje verliezen, maar waarschijnlijk ligt dat aan mij. Ik denk überhaupt nog niet na over zwanger zijn en kan me dus ook niet inbeelden wat een miskraam met iemand kan doen.
Ik kan me wel voorstellen dat je die opmerking maakte, al was het niet zo tactvol. Als ik ergens in 'blijf hangen', zoals jij over je vriendin beschrijft, helpt een niet-tactvolle opmerking het beste. Als iemand tegen me zegt dat het inderdaad allemaal heel erg is, vind ik mezelf nog zieliger of wordt het verdriet erger. Goed, wat ik eigenlijk probeer te zeggen is dat een niet-tactvolle reactie ook een eyeopener kan zijn.
Ik kan me wel voorstellen dat je die opmerking maakte, al was het niet zo tactvol. Als ik ergens in 'blijf hangen', zoals jij over je vriendin beschrijft, helpt een niet-tactvolle opmerking het beste. Als iemand tegen me zegt dat het inderdaad allemaal heel erg is, vind ik mezelf nog zieliger of wordt het verdriet erger. Goed, wat ik eigenlijk probeer te zeggen is dat een niet-tactvolle reactie ook een eyeopener kan zijn.
dinsdag 10 maart 2009 om 17:04
Ik denk dat ze misschien niet wist wat ze moest zeggen toen jij zei "dat het misschien maar goed was geweest".
Er is hier een tijd geleden ook een discussie over geweest. Je kan inderdaad geen vergelijking maken tussen het verliezen van je kindje bij 40 weken zwangerschap en een vroeg miskraam. Maar zij heeft (heel kort misschien) het idee gehad dat er in de toekomst een kindje in haar leven zou zijn. Ze heeft zich een beeld gevormd van hoe haar leven er met dit kindje uit zou zien. Dit (waarschijnlijk erg rozekleurige) beeld moet ze nu weer bijstellen en dat doet haar verdriet.
Er is hier een tijd geleden ook een discussie over geweest. Je kan inderdaad geen vergelijking maken tussen het verliezen van je kindje bij 40 weken zwangerschap en een vroeg miskraam. Maar zij heeft (heel kort misschien) het idee gehad dat er in de toekomst een kindje in haar leven zou zijn. Ze heeft zich een beeld gevormd van hoe haar leven er met dit kindje uit zou zien. Dit (waarschijnlijk erg rozekleurige) beeld moet ze nu weer bijstellen en dat doet haar verdriet.
dinsdag 10 maart 2009 om 17:04
quote:Lizett schreef op 10 maart 2009 @ 17:00:
ik schaam me achteraf misschien ook een beetje voor mijn uitspraak. Natuurijk kan iedereen dit anders voelen. Misschien is de reden van mijn boze gevoel dat ik van dichtbij heb meegemaakt wat het is om bij 40 weken zwangerschap een je kindje te verliezen.. Ik vind dit toch anders dan een vroege miskraam.
Maar misschien heb ik te zwart wit gedacht!Tuurlijk is dat iets anders, maar het één verandert niets aan het ander. Mag iemand niet verdrietig zijn als haar oma is overleden, omdat iemand anders haar partner pas heeft verloren?
ik schaam me achteraf misschien ook een beetje voor mijn uitspraak. Natuurijk kan iedereen dit anders voelen. Misschien is de reden van mijn boze gevoel dat ik van dichtbij heb meegemaakt wat het is om bij 40 weken zwangerschap een je kindje te verliezen.. Ik vind dit toch anders dan een vroege miskraam.
Maar misschien heb ik te zwart wit gedacht!Tuurlijk is dat iets anders, maar het één verandert niets aan het ander. Mag iemand niet verdrietig zijn als haar oma is overleden, omdat iemand anders haar partner pas heeft verloren?
The time is now
dinsdag 10 maart 2009 om 17:05
Ik vind 't ook nog in de verste verte geen kindje (ik heb gisteren toevallig de scans gezien van mijn collegaatje op 6 weken en dat is alleen nog maar 'n inimini balletje) en zou ongetwijfeld hetzelfde hebben gezegd dat 't maar beter is nu d'r kerel er vandoor is en zij, als het wel was blijven zitten, er alleen voor op had kunnen draaien.
dinsdag 10 maart 2009 om 17:12
quote:Banba schreef op 10 maart 2009 @ 17:04:
[...]
Tuurlijk is dat iets anders, maar het één verandert niets aan het ander. Mag iemand niet verdrietig zijn als haar oma is overleden, omdat iemand anders haar partner pas heeft verloren?Banba, dat vind ik niet hetzelfde, je mag in mijn ogen zeker verdrietig zijn om een miskraam, maar je moet het niet vergelijken met een kindje verliezen.
[...]
Tuurlijk is dat iets anders, maar het één verandert niets aan het ander. Mag iemand niet verdrietig zijn als haar oma is overleden, omdat iemand anders haar partner pas heeft verloren?Banba, dat vind ik niet hetzelfde, je mag in mijn ogen zeker verdrietig zijn om een miskraam, maar je moet het niet vergelijken met een kindje verliezen.
dinsdag 10 maart 2009 om 17:13
tja, ik vind ook dat ieder z'n eigen verdriet heeft en daar recht op heeft. maar ook ik vind een week overtijd een beetje snel om dan al helemaal een toekomst met kind te zien, te praten over een kind verliezen en hierin blijven hangen.
Wat vond zij van de opmerking of hoe is het verder afgelopen?
en zwanger worden van een vent waarmee je hebt samen gewoond maar nu niet meer, en geen relatie mee hebt maar blijkbaar wel onveilige sex...mm, klinkt niet echt stabiel
Wat vond zij van de opmerking of hoe is het verder afgelopen?
en zwanger worden van een vent waarmee je hebt samen gewoond maar nu niet meer, en geen relatie mee hebt maar blijkbaar wel onveilige sex...mm, klinkt niet echt stabiel
dinsdag 10 maart 2009 om 17:15
Nee met zo'n korte zwangerschap is het nog geen kindje maar je verliest wel je toekomstige kind, alle dromen en plannen die daarbij horen.
Een vroege miskraam kan ook heel hard aankomen als je blij bent met je zwangerschap.
Maar eerlijk is eerlijk, een vroege miskraam is niet hetzelfde als een baby verliezen vlak voor de geboorte. Dan heb je je kind voelen bewegen, je hebt waarschijnlijk contact gemaakt met je baby door terug te duwen op een voetje en dan een flinke trap te krijgen of je hand op je buik leggen en dan het ruggetje tegen je hand aan voelen duwen.
Maar toch, ik vind dat je als vriendin niet mag zeggen dat het maar beter is of dat haar verdriet overdreven is.
En is het echt beter? Zou ze een slechte moeder zijn geweest omdat ze alleenstaand is?
Toen ik net een dag wist dat ik zwanger was van de eerste kreeg ik heel slecht nieuws en ik wist niet hoe ik er in hemelsnaam doorheen zou moeten komen maar ik wist heel zeker: ik MOEST doorzetten want m'n baby had me nodig.
Nee, het was nog geen baby, alleen een klontje cellen maar voor mijn gevoel was het dus wel mijn kind!
Een vroege miskraam kan ook heel hard aankomen als je blij bent met je zwangerschap.
Maar eerlijk is eerlijk, een vroege miskraam is niet hetzelfde als een baby verliezen vlak voor de geboorte. Dan heb je je kind voelen bewegen, je hebt waarschijnlijk contact gemaakt met je baby door terug te duwen op een voetje en dan een flinke trap te krijgen of je hand op je buik leggen en dan het ruggetje tegen je hand aan voelen duwen.
Maar toch, ik vind dat je als vriendin niet mag zeggen dat het maar beter is of dat haar verdriet overdreven is.
En is het echt beter? Zou ze een slechte moeder zijn geweest omdat ze alleenstaand is?
Toen ik net een dag wist dat ik zwanger was van de eerste kreeg ik heel slecht nieuws en ik wist niet hoe ik er in hemelsnaam doorheen zou moeten komen maar ik wist heel zeker: ik MOEST doorzetten want m'n baby had me nodig.
Nee, het was nog geen baby, alleen een klontje cellen maar voor mijn gevoel was het dus wel mijn kind!
