hardlopen deel 3

Van de allereerste opbouw tot voorbij de marathon. Ervaringen uitwisselen, elkaar motiveren en natuurlijk ook gezellig kletsen over alles wat met hardlopen te maken heeft.

Anke het is natuurlijk goed om indien nodig weloverwogen je doelstellingen aan te passen. Kort na een marathon zijn echte snelheidstrainingen nu eenmaal heel blessure gevoelig. Je moet gewoon nog even bijkomen. Bovendien is er niets op tegen je doel staps gewijs te bereiken. Beter zelfs want dan train je veel gerichter. En uiteindelijk dus veel effectiever.





De eerste dag van de menstruatie pakt bij mij altijd wel gunstig uit in het resultaat. Maar juist de tweede t/m vierde dag heb ik vaak last van een 'zwaar bekkenbodem gevoel' of te wel dan voet het alsof mijn schaambeen tussen mijn knieen hangt. Gepaard gaande met venijnige steken in het schaambot. De ene maand is het wel veel erger dan de andere maand. Maar ik ben blij dat mijn marathon volgende week wat betreft cyclus in ieder geval goed uitkomt.





Anke ik heb de eerste twee jaar gewoon zelf maar wat gedaan. Achteraf verdiende het niet de schoonheidsprijs want elke training was voor mij een wedstrijd. Maar daarmee heb ik me wel van begin af aan behoorlijk gehard. En liep in trainingen 2 1/2 maand nadat ik begonnen was de 10km binnen de 50min. Moet er wel eerlijk bij vertellen dat ik na 3 maanden al mijn eerste overbelastingblessure te pakken had. Dus deze aanpak verdient geen navolging.



Toch ben ik wel zo de eerste twee jaar zo blijven trainen met als resultaat na twee jaar de halve marathon in 1h34. Toen heb ik me laten overhalen me aan te sluiten bij de atletiek vereniging.



Ben toen achteraf gezien met veel te veel rustige duurlopen naar marathons en ultra's toe gaan trainen. De interval trainingen en tempo trainingen waren ook vrij soft. Op zich niet erg als ze me zouden brengen waar ik komen wilde maar ik in vier jaar tijd wel mijn afstanden toen uitgebreid maar wat betreft snelheid stond ik terug. Of eigenlijk niet eens op het niveau van waar ik na twee jaar stond.



Heb toen wat trainers benadert voor adviezen en een 2 1/2 jaar terug bood mijn huidige trainer me aan om me een jaar te begeleiden. De trainingen waren vanaf het begin veel intensiever, ook veel gevarieerder en ik ben toen echt met sprongen vooruit gegaan. Liep mijn tijden weer van toen inmiddels ruim 4 jaar terug en verbeterde ze zelfs behoorlijk. Het heeft dus denk ik veel met goede begeleiding te maken maar vooral ook het vermogen/ de bereidheid diep te kunnen gaan. Zeker in wedstrijden maar soms ook in trainingen.



Heb geleerd dat ik lang niet altijd voluit hoef te trainen maar soms wel heel gedoseerd het uiterste uit mezelf moet halen. velen denken dat de grens van het kunnen daar ligt waar het pijn gaat doen. Maar in feite kun je leren de pijn te negeren of in ieder geval te incasseren en blijk je wel degelijke of sneller te kunnen of veel langer door te kunnen gaan op dat tempo.





Compressie kleding heeft overigens juist het doel om de circulatie (en dus het herstel) te bevorderen. Door de compressie zou het bloed gemakkelijker terug naar het hart stromen. Maar daarvoor moet de compressie natuurlijk wel op de goede plaatsen plaats vinden. Heb je het weleens geprobeerd anke echt compressie kleding want het loopt heel comfortabel. Het is soms alleen een geworstel om het aan het uit te krijgen. En dan met name een nat compressie shirt uit krijgen is soms een waar gevecht.

Ik was te laat terug van mijn eigen training om nog naar lauwe te gaan kijken. Ben benieuwd hoe het haar vergaat.



De training van vanmorgen ging heel lekker in die zin dat het me gemakkelijk afging 4 keer 4km met oplopende snelheid te lopen. Alleen het doseren was wel een probleem dus ik heb op de pauze blokken na alles sneller gelopen dan de richttijden. Volgens de trainer waarschijnlijk op deze manier een waardeloze training want die heeft die richttijden natuurlijk niet voor niets neergezet. Die fout moet ik dus echt volgende week niet maken om te snel te gaan.



Zat op de halve marathon afstand inclusief de 2 km in lopen en de 3 pauze blokken op 1hr37, daarna nog een km uitgelopen. De rest van de week is het niet veel meer dan een beetje in beweging blijven. Morgen in ieder geval weer een rustdag.

Oei dat zal heel pittig gaan worden een trail van 42km in dat gebied. Een echte uitdaging!





Bibianne denk je dat het een probleem gaat worden je startnummer te krijgen?



Ik doe verder niets met looptijden.nl. Ik houd gewoon alles voor mezelf bij en ben zelf mijn grootste concurrent.





Onderling op de club hebben we ook een lopers competitie. Maar ik doe daar nooit aan mee. NIet omdat ik niet mee wil doen maar omdat de wedstrijden die ik dan moet lopen helemaal niet in mijn programma passen. Dat vind ik ook het nadeel van wegwedstrijden circuits of cross circuits. Ik pik er gewoon de wedstrijden uit die me passen maar ik wil geen slaaf worden van zo'n circuit in die zin dat ik wedstrijden die ik zou willenlopen moet laten schieten voor zo'n loopcircuit.





Twijfelkont blijf gewoon hier posten dan geven wij je indien nodig wel een schop onder de kont. Stel je zelf een termijn dat je in ieder geval vol moet maken, zin of geen zin. Want de euforie die je aan het lopen kunt overhouden komt inderdaad niet gelijk bij de allereerste opbouw. Het zou zo zonde zijn als je dan voortijdig gestopt bent (of te wel gestopt bent voordat de verslaving toeslaat).



En die 5km gaat er zeker van komen. maar zoals gezegd de opbouw van nul naar 5km is gewoon de allergrootste stap. Zowel in fysieke zin als in mentale zin.

Charlar leuk dat je er weer bent. Hoe gaat het met het lopen momenteel?





Twijfelkont ik had hetzelfde en heb daarom ook echt twee jaar in mijn eentje gelopen. En mensen hebben me echt over moeten halen om bij de groep te komen. Maar het beviel gelijk heel goed. En het is niet zo dat als je bij een groep traint je nooit meer alleen loopt of zo. Maar wat Hannah zegt het is echt een hele geode stimulans.





Hannah bij jullie spekglad? Hier was het vanmorgen zelfs nog redelijk zacht weer en nog een paar uur een stralend zonnetje gehad. Nu wordt het wat grijzer en wat kouder. Maar op een of andere manier kom ik niet van de computer los dus echt last heb ik er niet van.





Heb zojuist een weekendje geboekt voor in september. Had dan in het noorden van het land een wedstrijd in gedachte. Inschrijven is nog niet mogelijk maar ik heb al vast wel een weekend geboekt in de buurt. Kan altijd nog annuleren.

Twijfelkont spierpijn is vak de tweede 24 uur erger dan de eerste 24 hr. dat komt omdat in die fase heb belangrijkste herstelwerk plaats vind. bij echte spierpijn in de opbouw zou ik inderdaad een dagje overslaan. Wel bewegen op die dag (wandelen /fietsen) is overigens wel goed. Want van stilzitten word je alleen maar stijver.

Lauwe ik vind het sowieso heel knap dat je hebt meegedaan. Een paar jaar terug met de parcours verkenning meegedaan. Welleswaar niet op een echte mountainbike, maar toen ik dus bij dat schuine stuk in het prikkeldraad belande had ik het ook gelijk gehad en heb geenmoeite meer gedaan om aan een goede mountainbike te komen voor de wedstrijd.



Charlar wat frustrerend dat je steeds weer met blessures zit. Kan me voorstellen dat je op zulke momenten geen zin hebt om hier mee te schrijven. En te lezen van anderen wat jij ook allemaal zou kunnen doen als je geen blessure had.



Fiekes valt toch wel mee het parcours. Het is natuurlijk geen Rotterdam maar verder toch niet een zwaar parcours. Er zit wel gemeen veel valst plat in. Maar de eerste grote ronde dus die ronde die jij gaat lopen heel gunstig verdeeld. Het stijgen komt al in de eerste helft (dan heb je er nog nauwelijks erg in) en bij de grote ronde loop je terug over de weg en die gaat helemaal vals plat naar beneden Apeldoorn in (heerlijk!) het venijn zit dus eigenlijk echt pas in de tweede ronde waar je na 30km hetzelfde stuk moet stijgen maar dan met al 30km in de benen en al je loopmaatjes die inmiddels zijn afgeslagen richting Loolaan dus het risico inmiddels helemaal alleen te lopen waarbij je dan ook te maken krijgt met de wind. En bij de tweede ronde volg je bij terugweg niet de weg maar het fietspad en die heeft natuurlijk dezelfde tendens als de weg naar beneden toe alleen dan met steeds venijnige korte klimmetjes in het fietspad. Maar de eerste ronde loop je daar dus helemaal niet. Verder overal perfecte ondergrond. En nu ga ik er vanuit dat het niet glad is door de weersomstandigheden.