Overig
alle pijlers
3000 IS JARIG!
woensdag 13 oktober 2010 om 20:54
Lieve leden,
Wat vliegt de tijd hè? Voordat je het in de gaten hebt is er weer een week voorbij!
Dit topic begon een jaar geleden vanuit een geintje. BAM en ik wilden ook wel eens een topic met 3000 berichten voor elkaar boksen. Dat is meer dan gelukt. Allereerst dank voor iedereen die daar ooit, op wat voor manier dan ook, een bijdrage aan heeft geleverd.
Bij meer dan 3 postings ben je levenslang lid. Dat zijn er inmiddels nogal wat. We gaan geen namen noemen, want dan doen we mensen te kort of mensen worden geassocieerd met iets, waar ze niet (meer) mee geassocieerd willen worden.
We hebben gelachen (veel gelachen), gedeeld, gehuild, vervloekt, gezongen, gedronken, verbannen en aanbeden. Iedereen is welkom (tot het tegendeel bewezen is), leed wordt niet met leed vergeleken en quoten is niet netjes.
Heppy New Topic, een fijne verjaardag, maak er een mooie dag van!
Posters, ex-posters, meelezers, stalkerTs, bannelingen, Naomi, (ex)Angels, Annerietje, Hogerhand…… neem een stuk taart, neem een borrel. Het is feest!
zondag 17 oktober 2010 om 14:47
Dankjewel lieverds
Ja we hebben zitten babbelen gisteravond Vin... en ik heb uitgelegd dat het niet aan hem is om te boordelen of ik me kut voel. En ook gezegd dat we alle zorgen die we gratis krijgen echt samen wel aankunnen, maar dat ik er voor pas om zorgen te krijgen welke door hem gecreeerd worden door laksigheid en/of 'het-komt-wel-goed'-houding.
En juist dat laatste is juist nu heel erg aan de gang. Alles lijkt mis te gaan en het lijkt alsof hij het opzoekt. Dat gaat over mijn grenzen heen.
Ik best samen vechten om uit alle zorgen te komen, maar ik weiger om last te hebben van extra zorgen die niet nodig zijn/waren. Ik wil er gewoon geen enkele procent stress meer bij hebben, ik KAN het er ook gewoon niet bijhebben. En ik kan niet uitstaan dat hij niet inziet hoe sterk ik normaal ben en dat het dus echt niet voor niets is als ik zeg dat ik het niet meer trek.
Ja we hebben zitten babbelen gisteravond Vin... en ik heb uitgelegd dat het niet aan hem is om te boordelen of ik me kut voel. En ook gezegd dat we alle zorgen die we gratis krijgen echt samen wel aankunnen, maar dat ik er voor pas om zorgen te krijgen welke door hem gecreeerd worden door laksigheid en/of 'het-komt-wel-goed'-houding.
En juist dat laatste is juist nu heel erg aan de gang. Alles lijkt mis te gaan en het lijkt alsof hij het opzoekt. Dat gaat over mijn grenzen heen.
Ik best samen vechten om uit alle zorgen te komen, maar ik weiger om last te hebben van extra zorgen die niet nodig zijn/waren. Ik wil er gewoon geen enkele procent stress meer bij hebben, ik KAN het er ook gewoon niet bijhebben. En ik kan niet uitstaan dat hij niet inziet hoe sterk ik normaal ben en dat het dus echt niet voor niets is als ik zeg dat ik het niet meer trek.
zondag 17 oktober 2010 om 14:49
zondag 17 oktober 2010 om 14:53
quote:mocy schreef op 17 oktober 2010 @ 14:43:
Bi laat het ff rusten. Je kan nu niets veranderen want hij staat er nu niet voor open. Hem proberen wel zo ver te krijgen, werkt denk ik averechts. Laat hem ff in zijn sop gaar koken en probeer jij je te richten op jezelf.
Dat lukt me alleen als ik mn muur optrek en mn struisvogel weer binnenlaat. En de muur die ik in 2 minuten heb opgezet heeft heel veel tijd nodig om weer af te brokkelen.
Het makkelijkste is nu: afstand nemen en mn eigen gang gaan, maar daar ben ik te radicaal in dus ben ik bang voor mezelf als ik die beslissing ga nemen.
Bi laat het ff rusten. Je kan nu niets veranderen want hij staat er nu niet voor open. Hem proberen wel zo ver te krijgen, werkt denk ik averechts. Laat hem ff in zijn sop gaar koken en probeer jij je te richten op jezelf.
Dat lukt me alleen als ik mn muur optrek en mn struisvogel weer binnenlaat. En de muur die ik in 2 minuten heb opgezet heeft heel veel tijd nodig om weer af te brokkelen.
Het makkelijkste is nu: afstand nemen en mn eigen gang gaan, maar daar ben ik te radicaal in dus ben ik bang voor mezelf als ik die beslissing ga nemen.
zondag 17 oktober 2010 om 14:53
Heel duidelijk Bi en heel logisch dat je er meer niet bij kunt hebben, je hebt al teveel op je bord. Meer dan menigeen kan handelen in ieder geval. Je bent een sterke pijler om op terug te vallen en om overeind te houden maar ook sterke pijlers kunnen last van metaalmoeheid krijgen. En ook die sterke mensen mogen weleens zwak zijn en eens lekker geknuffeld en gepamperd worden i.p.v. maar sterk zijn.
Denk allereerst nu even aan jezelf. Houd je zelf overeind. Laat hem maar even.
Hij zal zich ook niet fijn voelen en zich zorgen maken maar heeft blijkbaar de struisvogel gevonden. En dat werkt niet maar hij denkt van wel.
Denk allereerst nu even aan jezelf. Houd je zelf overeind. Laat hem maar even.
Hij zal zich ook niet fijn voelen en zich zorgen maken maar heeft blijkbaar de struisvogel gevonden. En dat werkt niet maar hij denkt van wel.
zondag 17 oktober 2010 om 14:55
Nee Bi, niet die muur optrekken! Laat jezelf maar kwetsbaar zijn. Als ik iets heb geleerd dan is het juist dat die muur niets toevoegt en valse bescherming is. Nu ik meer open ben over mezelf en mijn gevoelens blijkt dat daar best positief op gereageerd wordt en er juist begrip is.
NIet doen die muur, als het perse moet bouw er dan 1 van papier. Die is zo weer weg.....
NIet doen die muur, als het perse moet bouw er dan 1 van papier. Die is zo weer weg.....
zondag 17 oktober 2010 om 14:58
quote:Gravinnetje schreef op 17 oktober 2010 @ 14:56:
Niet zo ver vooruit kijken Bi, laat het komen zoals het komt en bekijk het per keer.
Ben zo blij met je feedback
Dat is mijn probleem, het per keer bekijken. Elke keer haal ik in mn hoofd alle vorige keren erbij en vraag ik me werkelijk af waarom ik niet lekker zelf ga zorgen dat ik gelukkig ben. Als ik me dan kut voel dan komt het door mezelf, me kut voelen door een ander voelt nog veel kutter.
Niet zo ver vooruit kijken Bi, laat het komen zoals het komt en bekijk het per keer.
Ben zo blij met je feedback
Dat is mijn probleem, het per keer bekijken. Elke keer haal ik in mn hoofd alle vorige keren erbij en vraag ik me werkelijk af waarom ik niet lekker zelf ga zorgen dat ik gelukkig ben. Als ik me dan kut voel dan komt het door mezelf, me kut voelen door een ander voelt nog veel kutter.
zondag 17 oktober 2010 om 14:59
Ik ben gewoon klaar met vechten maar ik kan niet stoppen. Als ik het aan Bianco overlaat eindigen we ergens in een doos onder een brug (als dat dat in Parijs zou zijn zou ik het nog niet zo erg vinden ). Ik moet wel door, ik moet wel zeuren, ik moet wel meedenken, helpen herinneren aan dingen enz enz enz
zondag 17 oktober 2010 om 15:00
quote:Gravinnetje schreef op 17 oktober 2010 @ 14:58:
Ja Bi dat snap ik maar is dat wat je wilt? Je gevoelens afvlakken en je emoties verbergen? Misschien met het gevolg dat je er straks niet meer bij kunt als je dat weer wil?
Nee dat wil ik niet, dat heb ik al eens gedaan. Op dat moment beviel het prima. Maar ik weet ook: Als ik de diepe dalen niet voel, dan voel ik ook de hoge pieken niet.
Maar die hoge pieken zijn zo ver te zoeken, als ik dan toch alleen maar diepe dalen voel dan maakt het toch niet meer uit?
Ja Bi dat snap ik maar is dat wat je wilt? Je gevoelens afvlakken en je emoties verbergen? Misschien met het gevolg dat je er straks niet meer bij kunt als je dat weer wil?
Nee dat wil ik niet, dat heb ik al eens gedaan. Op dat moment beviel het prima. Maar ik weet ook: Als ik de diepe dalen niet voel, dan voel ik ook de hoge pieken niet.
Maar die hoge pieken zijn zo ver te zoeken, als ik dan toch alleen maar diepe dalen voel dan maakt het toch niet meer uit?
zondag 17 oktober 2010 om 15:03
quote:Gravinnetje schreef op 17 oktober 2010 @ 15:00:
Is dat echt zo dat als jij er mee stopt dat er dan niets gebeurt? Heb je dat al eens geprobeerd?
Misschien doet hij nu juist niets omdat jij het toch wel doet, lekker makkelijk.
Ja dat is zo, dat bleek vanmorgen wel... ik heb me nergens mee bemoeid, hem alles laten regelen.. en nu komt het hele enge zinnetje: ZIE JE NOU WEL... het gaat mis!
Bovendien komt hij altijd pas in actie als er bijna niks meer te redden valt, dat hij het dan toch meestal weet te redden dankt ie aan zn babbel, maar ook dat houdt een keertje op.
Is dat echt zo dat als jij er mee stopt dat er dan niets gebeurt? Heb je dat al eens geprobeerd?
Misschien doet hij nu juist niets omdat jij het toch wel doet, lekker makkelijk.
Ja dat is zo, dat bleek vanmorgen wel... ik heb me nergens mee bemoeid, hem alles laten regelen.. en nu komt het hele enge zinnetje: ZIE JE NOU WEL... het gaat mis!
Bovendien komt hij altijd pas in actie als er bijna niks meer te redden valt, dat hij het dan toch meestal weet te redden dankt ie aan zn babbel, maar ook dat houdt een keertje op.
zondag 17 oktober 2010 om 15:04
quote:Gravinnetje schreef op 17 oktober 2010 @ 15:03:
Ook als je in een diep dal zit zijn er pieken. Anders zou het geen dal zijn. Je moet ze alleen wel zien. Met die muur gaat dat niet. En die pieken zijn wel wat er voor zorgt dat jij er doorheen komt.
Op dit moment is de wetenschap dat ik doormoet hetgeen wat er voor zorgt dat we er doorheen komen.
Volgens mij zit ik echt in de put
Ook als je in een diep dal zit zijn er pieken. Anders zou het geen dal zijn. Je moet ze alleen wel zien. Met die muur gaat dat niet. En die pieken zijn wel wat er voor zorgt dat jij er doorheen komt.
Op dit moment is de wetenschap dat ik doormoet hetgeen wat er voor zorgt dat we er doorheen komen.
Volgens mij zit ik echt in de put
zondag 17 oktober 2010 om 15:04
quote:Bianca40 schreef op 17 oktober 2010 @ 14:47:
En ik kan niet uitstaan dat hij niet inziet hoe sterk ik normaal ben en dat het dus echt niet voor niets is als ik zeg dat ik het niet meer trek.
Bi ik pik dit zinnetje er even uit. (Heel herkenbaar). Ik denk dat dat je grootste teleurstelling is. Je voelt je aan alle kanten in de steek gelaten en dat is vreselijk. Ik wilde dat ik zou weten wat de beste weg om nu te bewandelen is voor je.
Die muur optrekken is idd ook geen oplossing, maar misschien wel ff nodig om jezelf te beschermen. Het hoeft geen muur van beton te zijn, gipsblokken voldoen misschien nu even. Weet ff niet het anders te omschrijven.
En ik kan niet uitstaan dat hij niet inziet hoe sterk ik normaal ben en dat het dus echt niet voor niets is als ik zeg dat ik het niet meer trek.
Bi ik pik dit zinnetje er even uit. (Heel herkenbaar). Ik denk dat dat je grootste teleurstelling is. Je voelt je aan alle kanten in de steek gelaten en dat is vreselijk. Ik wilde dat ik zou weten wat de beste weg om nu te bewandelen is voor je.
Die muur optrekken is idd ook geen oplossing, maar misschien wel ff nodig om jezelf te beschermen. Het hoeft geen muur van beton te zijn, gipsblokken voldoen misschien nu even. Weet ff niet het anders te omschrijven.