Ben ik onredelijk?

24-01-2010 15:11 63 berichten
Alle reacties Link kopieren
Binnenkort ben ik jarig. Ik vier het in delen. Op de dag zelf met mijn moeder, een paar dagen later met een vriendin en nog een dag later wilde ik het vieren met mijn vader, mijn zusje, haar man en haar kinderen. Die laatste dag valt op een zondag.

Mijn zusje is getrouwd met een christelijke man die nogal rigide is in zijn denkbeelden. Voor haar huwelijk was mijn zusje ook gelovig, maar gewoon - in mijn ogen - normaal. Nu is mijn verjaardag op zondag vieren voor hun geen optie, want dan kunnen ze niet twee keer naar de kerk op zondag. Mijn bedoeling was om 's avonds een hapje te gaan eten. Voorheen was dat geen probleem voor mijn zusje, maar nu vind ze het vasthouden aan kerkelijke regeltjes belangrijker.

Vier het dan op een andere dag, zullen jullie misschien zeggen. Maar daar heb ik geen zin in. Ik heb, hoewel ik zelf ook op een gematigde manier gelovig ben, gewoon geen zin om me te moeten aanpassen aan door mensen bedachte regels dat je op zondag twee keer naar de kerk moet. Terecht? Of ben ik onredelijk?
Alle reacties Link kopieren
Het is inderdaad onredelijk. En kinderachtig.



Wat telt is: ze kunnen niet. Wat de reden daarvan is, gaat jou eigenlijk niks aan. Was het anders voor jou geweest als ze niet naar de kerk zouden gaan? Ik vermoed van wel namelijk.
Alle reacties Link kopieren
quote:Muis66 schreef op 24 januari 2010 @ 15:32:

De vraag is even hoe het zit als je het omdraait. Hoe gaat jouw zus er mee om dat ze op deze manier bepaalde dingen niet kan. Heb je haar wel eens gevraagd of ze het niet vervelend vind als ze dan een verjaardag of andere gebeurtenis mist?





Daar heb eigenlijk nooit naar gevraagd. Ze heeft inmiddels een heel leventje daar waar ze woont. Alles gaat met de kerk. Dus mist ze mijn verjaardag, dan heeft ze nog genoeg anderen om zich heen.

Ik begin voor mezelf - ook nu ik dit zo opschrijf - wel duidelijk te krijgen waar bij mij de angel zit.
Alle reacties Link kopieren
.
Heey TO



wat mij niet duidelijk is is waarom je het perse op die zondag wilt vieren.Mijn broer is nog steeds aktief gelovig en gaat dus zondags ook 2 keer naar de kerk.



Ze slaan dat ook liever niet over en ik respecteer dat.



Ik ps dan dus of de dag aan of ze gaan bv bj mij in de stad naar de middag dienst die van dezelfde kerkgenootschap is.



Misschien ook een optie voorr hun.



Ik vind het trouwens ook onzin om van je zus te verwachten dat ze nu nog het zelfde denkt als vroeger.

Er zijn zoveel jongeren die tussen bv 12-22 weinig met de kerk hebben er er dus ook weinig naar toe gaan en daarna 2 keer per week. Tja dat mag.........je bedenken , iets andrs beleven enz.



Ik hoop dat dit geen blijvende problemen gaat veroorzaken........wees zuinig op je zus.dan is zijn dat ook vast op jou
quote:Christiane04 schreef op 24 januari 2010 @ 15:11:

Binnenkort ben ik jarig. Ik vier het in delen. Op de dag zelf met mijn moeder, een paar dagen later met een vriendin en nog een dag later wilde ik het vieren met mijn vader, mijn zusje, haar man en haar kinderen. Die laatste dag valt op een zondag.

Mijn zusje is getrouwd met een christelijke man die nogal rigide is in zijn denkbeelden. Voor haar huwelijk was mijn zusje ook gelovig, maar gewoon - in mijn ogen - normaal. Nu is mijn verjaardag op zondag vieren voor hun geen optie, want dan kunnen ze niet twee keer naar de kerk op zondag. Mijn bedoeling was om 's avonds een hapje te gaan eten. Voorheen was dat geen probleem voor mijn zusje, maar nu vind ze het vasthouden aan kerkelijke regeltjes belangrijker.

Vier het dan op een andere dag, zullen jullie misschien zeggen. Maar daar heb ik geen zin in. Ik heb, hoewel ik zelf ook op een gematigde manier gelovig ben, gewoon geen zin om me te moeten aanpassen aan door mensen bedachte regels dat je op zondag twee keer naar de kerk moet. Terecht? Of ben ik onredelijk?Je bent niet onredelijk. Maar als je gaat zeuren als je zus niet komt, DAN ben je wel onredelijk. Zij heeft net zoveel recht te leven zoals zij wil, als dat jij hebt om je daar niets van aan te trekken.
Alle reacties Link kopieren
quote:Christiane04 schreef op 24 januari 2010 @ 15:17:

[...]





Nee, dat is niet handig. Maar zelfs als het zou kunnen, merk ik gewoon dat ik dat niet wil. Ik ben zelf zoals gezegd ook (gematigd!) gelovig, maar niemand heeft daar last van. Ik erger me er gewoon aan dat mijn zusje die altijd met twee benen vast in de wereld stond zich nu zo laat leiden door haar man en haar kerk. Al haar denkbeelden van vroeger doet ze niets meer mee. Hersenspoeling is een al te groot woord voor deze situatie, maar toch.



Daar zit het probleem denk ik.Haar leven haar beslissing. je weet dat ze 2 keer naar de kerk wil en toch nodig je haar op zondag uit

Even een test om te zien wat ze belangrijker vindt?Zo komt het op mij over.
Ouwe tang, verveel je je soms? Zoek eens een andere hobby dan mensen op dit forum af te zeiken, graftak!
Alle reacties Link kopieren
quote:benmamma schreef op 24 januari 2010 @ 15:38:

Ik vind het trouwens ook onzin om van je zus te verwachten dat ze nu nog het zelfde denkt als vroeger.

Er zijn zoveel jongeren die tussen bv 12-22 weinig met de kerk hebben er er dus ook weinig naar toe gaan en daarna 2 keer per week.



Mijn zusje en ik zijn van onze puberteit christelijk. We zijn toen we 12 en 14 waren onafhankelijk van elkaar naar onze moeder gegaan met de mededeling dat we naar de kerk wilden. Tot een jaar of vier geleden waren we allebei kerkelijk, christen, maar stonden we met beide benen in de wereld met oog voor anderen en andere denkbeelden. Mijn zusje is toen getrouwd totaal de andere kant opgegaan. Zelf ben ik nog wel gelovig, maar niet meer kerkelijk omdat ik me niet thuis voelde bij de hypocrisie die ik tegenkwam in de kerken waar ik kwam. En die hypocrisie voel ik soms ook bij hen. Want wel 2 keer per week naar de kerk, maar er wordt - even buiten deze situatie om - daarbuiten niet aan mensen gedacht. De kerk gaat voor. En daarbij doen ze uitspraken waarvan de honden geen brood lusten. Daar zit bij mij de angel. Het maakt me gewoon verdrietig. Het gaat - nu ik er zo over nadenk - helemaal niet over mijn verjaardag.



Ik hoop dat dit geen blijvende problemen gaat veroorzaken........wees zuinig op je zus.dan is zijn dat ook vast op jou

Was dat laatste maar waar. Ik krijg niet dat gevoel
quote:Christiane04 schreef op 24 januari 2010 @ 15:24:

Bedankt trouwens voor jullie kijk hierop. Ik zat me daarnet gewoon op te fokken, maar kan het nu ook weer even uit hun gezichtspunt zien. Al blijf ik het niet leuk vinden.

En nogmaals, ik heb niet bewust voor de zondag gekozen. Ik dacht dat het wel kon omdat het alleen 's avonds was. Ik dacht: dan kunnen ze s' ochtends gewoon naar de kerk. Maar nee, ze willen perse ook 's avonds. Misschien ben ik wel gewoon verdrietig dat mijn zusje zich zo laat leiden door haar man. Zo was ze vroeger niet.



Als ze jou je zin geeft laat ze zich leiden door jou. Dat kan toch ook niet de bedoeling zijn?



Het is best even slikken als je je zus ziet veranderen, op een manier waardoor ze misshien verder van je af komt te staan. Mar het is haar leven, haar keuze, en ze s vast erg gelukkig. Misschien heb je het gevoel dat ze de kerk hier verkiest boven jou? Bedenk dat de kerk maar 1 dag in de week is, dan blijven er dus nog 6 avonden over waarop ze wel tijd voor je kan vrijmaken. Die ene dag in de week 2x naar de kerk staat blijkbaar gewoon vast voor hun, en dat maakt dat ze helaas verhinderd zijn voor je verjaardag.
Alle reacties Link kopieren
Ik vind het niet onredelijk als je je verjaardag viert op een dag die jij uitkiest maar dan vind ik niet dat je er een probleem van moet maken als ze niet komt.
Als niet gelovige zou ik iemand die verder weg woont en mij op zondag wil ontvangen, vragen om een keer op 'n zaterdag af te spreken. Vind het altijd jammer om, als je ergens gezellig gaat eten en drinken, je de volgende dag weer moet werken.

Misschien is voor haar zondag dus ook niet zo handig, buiten haar kerkelijke motivatie. Misschien kun je een keer iets met haar afspreken op 'n andere zaterdag dan op 'n dag in de week van je verjaardag. Zelf ben ik nooit zo rigide als het op 'n verjaardagsdatum aankomt (ben ook vlak voor kerst jarig dus kan er toch nooit iemand in die week)
Alle reacties Link kopieren
Ik denk dat jouw zusje ook wel aanvoelt dat de manier waarop ze haar leven indeelt, langzaamaan lijkt te betekenen dat de afstand met jou groter worden. En misschien ook wel dat dat deels door onbegrip van jouw kant komt (?). Mensen zeggen vaak wel dat ze begrip hebben voor de manier waarop anderen hun leven indelen, maar non verbaal komt vaak een andere boodschap over.



Misschien is het goed het 'echte' probleem bespreekbaar te maken. En dan niet zozeer gerelateerd aan het geloof, maar meer je gevoel dat jullie steeds verder uit elkaar komen te staan, of zij dat ook voelt en wat jullie samen kunnen doen om dit te verbeteren. Dus zonder hierbij het geloof als oorzaak aan te wijzen. Zoiets is heel moeilijk, maar kan juist het patroon waar jullie nu inzitten, doorbreken.
Alle reacties Link kopieren
Heb je al eens met je zus gesproken over je gevoelens?
Alle reacties Link kopieren
quote:israfil schreef op 24 januari 2010 @ 16:01:

Heb je al eens met je zus gesproken over je gevoelens?Nee, dat durf ik eigenlijk niet. Met name uit angst dat ik dan haar man op mijn dak krijg. Ze bespreekt alles met hem. En hij is de laatste op deze wereld die open staat voor kritiek. En als ik zeg dat ik verdrietig word van hun houding (en daarbij gaat het allang niet meer om die verjaardag, maar meer in het algemeen), dan wordt dat gezien als kritiek. Kan hij niet mee omgaan. Voor ik het weet, heb ik geen contact met mijn zus meer. Want zij zal voor hem kiezen (al zal ik haar nooit voor een keuze stellen).
Alle reacties Link kopieren
een van mijn hele goede vriendinnen is joods, en kan dus nooit op vrijdagavond en zaterdag afspreken. Wil ik iets doen waar zij bij is, dan pas ik mijn schema aan. En zo zie ik het ook met je zus, als jij het graag met haar wil vieren, zal je moeten accepteren dat het op een andere dag is dan zondag. Je kan het wel niet eens zijn met haar keuze, het is maar net hoe graag jij haar erbij wil hebben en welke concessies je daar voor wil doen. Het is niet anders.
Alle reacties Link kopieren
quote:dignity schreef op 24 januari 2010 @ 16:01:

Ik denk dat jouw zusje ook wel aanvoelt dat de manier waarop ze haar leven indeelt, langzaamaan lijkt te betekenen dat de afstand met jou groter worden. En misschien ook wel dat dat deels door onbegrip van jouw kant komt (?). Mensen zeggen vaak wel dat ze begrip hebben voor de manier waarop anderen hun leven indelen, maar non verbaal komt vaak een andere boodschap over.



Misschien is het goed het 'echte' probleem bespreekbaar te maken. En dan niet zozeer gerelateerd aan het geloof, maar meer je gevoel dat jullie steeds verder uit elkaar komen te staan, of zij dat ook voelt en wat jullie samen kunnen doen om dit te verbeteren. Dus zonder hierbij het geloof als oorzaak aan te wijzen. Zoiets is heel moeilijk, maar kan juist het patroon waar jullie nu inzitten, doorbreken.



Helemaal eens.

Ik vind het ook heel dapper dat je inziet dat je gevoel over je verjaardag vooral voortkomt uit je gevoel over het veranderende geloof van je zus en de invloed van haar man hier op. Ik denk dan ook dat je je er op moet richten te bekijken hoe je het contact met je zus kunt verbeteren, waar je nog common ground kunt vinden, en dat je je daardoor vanzelf (weer) meer gerespecteerd voelt door haar. (want ik begrijp wel heel goed dat het je frustreert hoor!)
quote:Christiane04 schreef op 24 januari 2010 @ 15:47:

[...]







Best herkenbaar.



Ik zie mijn broer ook hooguit een paar keer per jaar. Is druk met kerk/politiek en gezin. Laatste wind ik trouwens super logisch.



Maar ben ook wel eens teleurgesteld over de prioriteit die zij hebben. Kerk en vrienden binnen de kerk eerst en als ze zich dan echt echt vervelen dan komen ze een keer bij mij.



Ik ben ook al jaren niet meer binnen de kerk te zien om dezelfde redenen als jij als ik dat zo lees.



Toch heb ik gemerkt dat respect tonen op den duur het langst werkt.



maar ik heb ook wel eens een gesprek gehad met broer hier over hooor.



maar goed hun keuzes en ik de mijne.



Door haar juist op zondag uit te nodigen komt ze dnek ik niet dichter bij je..........



Probeer eens een heel weekend met haar te plannen , en zij kan dan gewoon 2 keer naar de kerk bij jou in de stad.

Ga 1 keertje mee. gewoon voor haar.

Ik weet na afgelopen kerst wel weer waarom ik daar niet meer wekelijks heen ga. Maar broer waardeerde het enorm dat ik wel eme ging.



sterkte meis met je vedriet, want dat is volgens mij wat het probleem is.
Alle reacties Link kopieren
quote:Christiane04 schreef op 24 januari 2010 @ 16:03:

[...]





Nee, dat durf ik eigenlijk niet. Met name uit angst dat ik dan haar man op mijn dak krijg. Ze bespreekt alles met hem. En hij is de laatste op deze wereld die open staat voor kritiek. En als ik zeg dat ik verdrietig word van hun houding (en daarbij gaat het allang niet meer om die verjaardag, maar meer in het algemeen), dan wordt dat gezien als kritiek. Kan hij niet mee omgaan. Voor ik het weet, heb ik geen contact met mijn zus meer. Want zij zal voor hem kiezen (al zal ik haar nooit voor een keuze stellen).Je zwager klinkt als een dominante &*$. Als ze zich zo door hem laat beïnvloeden dan ben ik bang dat je er weinig aan kunt doen. Ze zal er zelf achter moeten komen dat er iets niet goed zit.
quote:Christiane04 schreef op 24 januari 2010 @ 15:24:

En nogmaals, ik heb niet bewust voor de zondag gekozen. Ik dacht dat het wel kon omdat het alleen 's avonds was. Ik dacht: dan kunnen ze s' ochtends gewoon naar de kerk. Maar nee, ze willen perse ook 's avonds. Misschien ben ik wel gewoon verdrietig dat mijn zusje zich zo laat leiden door haar man. Zo was ze vroeger niet.Maar waarom nodig je haar dan niet op 'n zaterdag uit? Dan zit je niet met haar zondagse kerkbezoeken en je kunt 's avonds lekker uit eten gaan samen omdat de volgende dag geen werkdag is.
Alle reacties Link kopieren
quote:elninjoo schreef op 24 januari 2010 @ 16:10:

[...]



Maar waarom nodig je haar dan niet op 'n zaterdag uit? Dan zit je niet met haar zondagse kerkbezoeken en je kunt 's avonds lekker uit eten gaan samen omdat de volgende dag geen werkdag is.



Ga dat maar doen, denk ik. Maar ook daar zitten haken en ogen aan. Ze wonen letterlijk aan de andere kant van het land en moeten nog ruim 2 uur rijden voordat ze thuis zijn. Dus lekker op ons gemak eten is er ook niet bij, want om negen uur moeten ze weer op huis aan anders zijn ze niet genoeg uitgerust voor de ochtenddienst van zondag.

Ik wil me wel aanpassen, maar ik loop er gewoon tegenaan dat altijd maar de kerk voorgaat.
Ik zou trouwens haar man bewust niet uitnodigen. Lijkt me niet erg aangenaam om met zo'n dominante klootzak in huis vriendelijk te moeten gaan doen. Jouw feestje en als je zus er geen zin in heeft, gewoon laten gaan.
quote:Christiane04 schreef op 24 januari 2010 @ 16:14:

[...]





Ga dat maar doen, denk ik. Maar ook daar zitten haken en ogen aan. Ze wonen letterlijk aan de andere kant van het land en moeten nog ruim 2 uur rijden voordat ze thuis zijn. Dus lekker op ons gemak eten is er ook niet bij, want om negen uur moeten ze weer op huis aan anders zijn ze niet genoeg uitgerust voor de ochtenddienst van zondag.

Ik wil me wel aanpassen, maar ik loop er gewoon tegenaan dat altijd maar de kerk voorgaat.

Maar datzelfde speelt dan toch ook als je ze op zondag uitnodigt en ze waarschijnlijk wel vroeger dan 9 uur 's ochtends fit moeten zijn voor hun werk? In de kerk kun je wel zitten pitten, op je werk wordt dat toch iets minder gewaardeerd.

Nodig je zusje dan voor 'n zaterdag overdag uit en ga samen met z'n tweetjes ergens lunchen. Kan ze mooi voor 't avondeten weer terug naar haar huis waar haar kerkse kerel op haar wacht.
quote:Christiane04 schreef op 24 januari 2010 @ 16:14:

[...]

Ik wil me wel aanpassen, maar ik loop er gewoon tegenaan dat altijd maar de kerk voorgaat.Als je geen prioriteit bent, wees dan ook geen optie. Ofwel: graag of niet.
quote:elninjoo schreef op 24 januari 2010 @ 16:17:

[...]



Als je geen prioriteit bent, wees dan ook geen optie. Ofwel: graag of niet.





wat een leuke!!!



ga ik onthouden. kan ik wel gebruiken
Alle reacties Link kopieren
quote:elninjoo schreef op 24 januari 2010 @ 16:16:

[...]

Nodig je zusje dan voor 'n zaterdag overdag uit en ga samen met z'n tweetjes ergens lunchen. Kan ze mooi voor 't avondeten weer terug naar haar huis waar haar kerkse kerel op haar wacht.En daar komt het volgende probleem om de hoek kijken. Volgens mijn zusje is het niet dat hij haar wil controleren (en die credit krijgt hij van mij), maar vind het hij saai als hij er niet bij mag zijn, houdt hij van familiaire gezelligheid (alleen als het hem uitkomt als je het mij vraagt), en is het dus geen optie om hem niet te vragen.
quote:Christiane04 schreef op 24 januari 2010 @ 16:19:

[...]





En daar komt het volgende probleem om de hoek kijken. Volgens mijn zusje is het niet dat hij haar wil controleren (en die credit krijgt hij van mij), maar vind het hij saai als hij er niet bij mag zijn, houdt hij van familiaire gezelligheid (alleen als het hem uitkomt als je het mij vraagt), en is het dus geen optie om hem niet te vragen.Toe maar, meneer dringt zich nog ongewenst bij je op ook? Zou daar echt klaar mee zijn en 'n goed gesprek met zusje aangaan. Als ze contact met je wil is ze altijd welkom, maar zonder dat dominante heerschap. Dan heeft ze de keus. Jij hebt toch ook niets aan haar bezoek als er zo'n oetlul bij komt zitten waardoor er geen openhartige gesprekken mogelijk zijn? Je hebt op die manier ook niets aan je zus als ze onder curatele van haar vent staat. Als mensen zich onder invloed van het geloof laten isoleren van hun dierbaren, kun je daar weinig aan doen en alleen hopen dat ze ooit zelf tot inkeer komen.

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven