Overig
alle pijlers
Ik voel me schuldig
donderdag 8 maart 2012 om 13:59
Hoi ,
Zoals de titel al zegt.. Ik voel me ergens schuldig over. Aan de ene kant totaal onterecht, aan de andere kant blijf ik het "zielig" vinden.
edit: Het is een heel verhaal geworden zie ik.
Short facts: Man steelt fiets, wordt tegengehouden, is zó bang dat hij er van zit te knarsetanden, moet langdurig op knieën zitten met armen in de lucht, ik heb geholpen bij burgerarrest en voel me schuldig.
Een situatie schets :
Ik kwam van college en fietste onder een viaduct door. Ik zag daar een man staan die een burgerarrest uitvoerde. Hij stond naast een (ik denk Somalische) man die op zijn knieën, handen omhoog, met zijn hoofd naar de muur zat. De man heeft een oude joggingbroek aan met een fleecevest. Het is winter. Er lagen 2 nieuwe fietsen naast hen.
Ik vroeg wat er gebeurd was en de man antwoorde:"Ik zag deze meneer deze fiets uit de handen van een mevrouw rukken en ik ging er achteraan. Ik heb hem net ingehaald en heb net de politie gebeld."
Ik vraag of de man het prettig vindt als ik even blijf staan. Ondertussen begint de meneer op zijn knieën te knarsetanden. Het kwijl loopt langs zijn kin en zijn ogen schieten vol tranen. Hij wil gaan verzitten en de meneer die hem had "gepakt" schreeuwt dat hij moet blijven zitten. Hij staat nog steeds te stuiteren van de adrenaline en is met de politie aan de telefoon.
Na 5 minuten komt er op eens een vrouw aanlopen die heel hard schreeuwt "Ik zei toch dat ze je pakken zouden, hondenlul!". Ze is dolblij dat ze haar splinternieuwe fiets terug heeft. Ik ben ook blij voor haar. Mijn fiets is vaak gestolen en ik vind dat zo'n naar gevoel. Maar als ik naar de man kijk voel ik iets steken. Het kwijl druipt inmiddels over zijn shirt en de tranen stromen stil over zijn wangen. Hij is hartstikke bang.
Als er in totaal een minuut of 10 verstreken is, bedenk ik me ineens dat die man waarschijnlijk pijn heeft aan zijn knieën en armen. Hij spreekt geen woord Nederlands en kan ons dat waarschijnlijk niet duidelijk maken! Hij mag gaan zitten, tegen de muur aan.
3 minuten later komen er 2 politieagenten aan. Ze zijn erg blij met "ons burgerarrest". Hardhandig trekken ze de man omhoog, zeggen wat dingen als "Jaahaaa meneertje, je dat toch NIET dat je dáár mee weg kwam" en "Dát is balen he!", boeien hem en stoppen hem in de auto. Ruwer dan had gehoeven. De man werkt mee.
De man die de achtervolging inzette krijgt een stevige handdruk en de mevrouw van de fiets staat er op dat ze hem een bos bloemen mag komen brengen. Ik zeg dat ik er vandoor ga en groet de meneer, mevrouw en de agenten.
Als ik langs de politieauto fiets zie ik hem zitten. Inmiddels loopt het snot ook uit zijn neus en hij is nog steeds hevig aan het knarsetanden. Er schieten mij allerlei scenario's door mijn hoofd. Waarom deze man hier is, wat voor leven hij gehad heeft, of hij kinderen heeft, wat er door zíjn hoofd heen gaat, hoe bang hij is, of hij veel pijn heeft aan zijn knieën en armen.
En ik voel me schuldig.
Het is inmiddels al een paar maanden geleden, maar eens in de zo veel tijd zie ik hem in mijn gedachten weer op zijn knieën heen en weer wiebelen.. Gezicht onder het slijm en tranen.. Het grijpt me dan aan..
Wat vinden jullie?
Zoals de titel al zegt.. Ik voel me ergens schuldig over. Aan de ene kant totaal onterecht, aan de andere kant blijf ik het "zielig" vinden.
edit: Het is een heel verhaal geworden zie ik.
Short facts: Man steelt fiets, wordt tegengehouden, is zó bang dat hij er van zit te knarsetanden, moet langdurig op knieën zitten met armen in de lucht, ik heb geholpen bij burgerarrest en voel me schuldig.
Een situatie schets :
Ik kwam van college en fietste onder een viaduct door. Ik zag daar een man staan die een burgerarrest uitvoerde. Hij stond naast een (ik denk Somalische) man die op zijn knieën, handen omhoog, met zijn hoofd naar de muur zat. De man heeft een oude joggingbroek aan met een fleecevest. Het is winter. Er lagen 2 nieuwe fietsen naast hen.
Ik vroeg wat er gebeurd was en de man antwoorde:"Ik zag deze meneer deze fiets uit de handen van een mevrouw rukken en ik ging er achteraan. Ik heb hem net ingehaald en heb net de politie gebeld."
Ik vraag of de man het prettig vindt als ik even blijf staan. Ondertussen begint de meneer op zijn knieën te knarsetanden. Het kwijl loopt langs zijn kin en zijn ogen schieten vol tranen. Hij wil gaan verzitten en de meneer die hem had "gepakt" schreeuwt dat hij moet blijven zitten. Hij staat nog steeds te stuiteren van de adrenaline en is met de politie aan de telefoon.
Na 5 minuten komt er op eens een vrouw aanlopen die heel hard schreeuwt "Ik zei toch dat ze je pakken zouden, hondenlul!". Ze is dolblij dat ze haar splinternieuwe fiets terug heeft. Ik ben ook blij voor haar. Mijn fiets is vaak gestolen en ik vind dat zo'n naar gevoel. Maar als ik naar de man kijk voel ik iets steken. Het kwijl druipt inmiddels over zijn shirt en de tranen stromen stil over zijn wangen. Hij is hartstikke bang.
Als er in totaal een minuut of 10 verstreken is, bedenk ik me ineens dat die man waarschijnlijk pijn heeft aan zijn knieën en armen. Hij spreekt geen woord Nederlands en kan ons dat waarschijnlijk niet duidelijk maken! Hij mag gaan zitten, tegen de muur aan.
3 minuten later komen er 2 politieagenten aan. Ze zijn erg blij met "ons burgerarrest". Hardhandig trekken ze de man omhoog, zeggen wat dingen als "Jaahaaa meneertje, je dat toch NIET dat je dáár mee weg kwam" en "Dát is balen he!", boeien hem en stoppen hem in de auto. Ruwer dan had gehoeven. De man werkt mee.
De man die de achtervolging inzette krijgt een stevige handdruk en de mevrouw van de fiets staat er op dat ze hem een bos bloemen mag komen brengen. Ik zeg dat ik er vandoor ga en groet de meneer, mevrouw en de agenten.
Als ik langs de politieauto fiets zie ik hem zitten. Inmiddels loopt het snot ook uit zijn neus en hij is nog steeds hevig aan het knarsetanden. Er schieten mij allerlei scenario's door mijn hoofd. Waarom deze man hier is, wat voor leven hij gehad heeft, of hij kinderen heeft, wat er door zíjn hoofd heen gaat, hoe bang hij is, of hij veel pijn heeft aan zijn knieën en armen.
En ik voel me schuldig.
Het is inmiddels al een paar maanden geleden, maar eens in de zo veel tijd zie ik hem in mijn gedachten weer op zijn knieën heen en weer wiebelen.. Gezicht onder het slijm en tranen.. Het grijpt me dan aan..
Wat vinden jullie?
donderdag 8 maart 2012 om 14:54
quote:mow1986 schreef op 08 maart 2012 @ 14:44:
Die man was waarschijnlijk bang ( incl. snotteren en knarsetanden ) omdat hij de gevolgen van stelen in zijn eigen land weet, en dat zal niet een werkstrafje zijn!
Je hebt gewoon goed gehandeld en ik denk eerder dat je medelijden hebt dan dat je jezelf schuldig voelt! Moet je ook helemaal niet doen! Je hebt gewoon je burgerplicht gedaan!
Praat er anders nog eens over met andere mensen zodat je langzaam het gevoel een beetje kwijtraakt.Thanks . Hij zal inderdaad wel niet geweten hebben wat de strafrechtelijke vervolging in Nederland inhoudt.
Die man was waarschijnlijk bang ( incl. snotteren en knarsetanden ) omdat hij de gevolgen van stelen in zijn eigen land weet, en dat zal niet een werkstrafje zijn!
Je hebt gewoon goed gehandeld en ik denk eerder dat je medelijden hebt dan dat je jezelf schuldig voelt! Moet je ook helemaal niet doen! Je hebt gewoon je burgerplicht gedaan!
Praat er anders nog eens over met andere mensen zodat je langzaam het gevoel een beetje kwijtraakt.Thanks . Hij zal inderdaad wel niet geweten hebben wat de strafrechtelijke vervolging in Nederland inhoudt.
donderdag 8 maart 2012 om 14:54
Ik vind je een lief mens. Je hebt het goed gedaan. Dat je er nu over nadenkt hoe je het nog beter zou kunnen doen een eventuele volgende keer vind ik ook heel mooi. Ik denk dat je heel knap gehandeld hebt in zo'n onverwachte en moeilijke situatie.
Ik kan me voorstellen dat het zien van zulke angst bij iemand heel moeilijk is en helemaal verwarrend als je ook iets in je vindt dat iemand het verdient, of in ieder geval iets van straf of ongemak verdient vanwege zijn eigen actie (fiets stelen dus). Ik denk inderdaad dat het helpt om het van je af te schrijven en te vertellen. En om te bedenken dat het waarschijnlijk niet allemaal zwart wit is, in de vorm van slechte boef die niet wil deugen. Dat het leven heel vaak grijs is.
Heb vertrouwen in jezelf en je oordelings- en beoordelingsvermogen.
Ik kan me voorstellen dat het zien van zulke angst bij iemand heel moeilijk is en helemaal verwarrend als je ook iets in je vindt dat iemand het verdient, of in ieder geval iets van straf of ongemak verdient vanwege zijn eigen actie (fiets stelen dus). Ik denk inderdaad dat het helpt om het van je af te schrijven en te vertellen. En om te bedenken dat het waarschijnlijk niet allemaal zwart wit is, in de vorm van slechte boef die niet wil deugen. Dat het leven heel vaak grijs is.
Heb vertrouwen in jezelf en je oordelings- en beoordelingsvermogen.
donderdag 8 maart 2012 om 15:01
quote:MarianneDavids schreef op 08 maart 2012 @ 14:57:
Google maar eens op Somaliërs en criminaliteit, dan voel je je meteen een stuk minder schuldig.http://nos.nl/artikel/171 ... ntegreren-moeilijker.html
Oorlog trauma's etc.? Ik voel me al n tikkie minder schuldig door de reacties hier (erg fijn dames! Bedankt), maar niet door mijn google actie.
Google maar eens op Somaliërs en criminaliteit, dan voel je je meteen een stuk minder schuldig.http://nos.nl/artikel/171 ... ntegreren-moeilijker.html
Oorlog trauma's etc.? Ik voel me al n tikkie minder schuldig door de reacties hier (erg fijn dames! Bedankt), maar niet door mijn google actie.
donderdag 8 maart 2012 om 15:08
donderdag 8 maart 2012 om 15:10
Bedenk wel Eleine dat doordat deze man op zijn knieen zat met zijn armen in de lucht hij niet meer in de positie was om iemand nog kwaad te doen. Ik vind het verstandig van de meneer die hem heeft aangehouden om hem op zijn knieen te dwingen Niets zieligs aan.
De zin van het leven, die schrijf je zelf.
donderdag 8 maart 2012 om 15:12
quote:eleine schreef op 08 maart 2012 @ 14:39:
[...]
Je bedoelt stratenmakers met warme en gespecialiseerde kleding ipv een dunne joggingbroek? Nee.
Misschien kun je die arme opgepakte meneer een fijne warme gespecialiseerde broek brengen zodat hij het volgende keer niet zo pijnlijk aan zijn knietjes heeft in voorkomende gevallen?
[...]
Je bedoelt stratenmakers met warme en gespecialiseerde kleding ipv een dunne joggingbroek? Nee.
Misschien kun je die arme opgepakte meneer een fijne warme gespecialiseerde broek brengen zodat hij het volgende keer niet zo pijnlijk aan zijn knietjes heeft in voorkomende gevallen?
donderdag 8 maart 2012 om 15:13
quote:aikidoka schreef op 08 maart 2012 @ 14:54:
Ik vind je een lief mens. Je hebt het goed gedaan. Dat je er nu over nadenkt hoe je het nog beter zou kunnen doen een eventuele volgende keer vind ik ook heel mooi. Ik denk dat je heel knap gehandeld hebt in zo'n onverwachte en moeilijke situatie.
Ik kan me voorstellen dat het zien van zulke angst bij iemand heel moeilijk is en helemaal verwarrend als je ook iets in je vindt dat iemand het verdient, of in ieder geval iets van straf of ongemak verdient vanwege zijn eigen actie (fiets stelen dus). Ik denk inderdaad dat het helpt om het van je af te schrijven en te vertellen. En om te bedenken dat het waarschijnlijk niet allemaal zwart wit is, in de vorm van slechte boef die niet wil deugen. Dat het leven heel vaak grijs is.
Heb vertrouwen in jezelf en je oordelings- en beoordelingsvermogen.Misschien een psycholoog erbij?
Ik vind je een lief mens. Je hebt het goed gedaan. Dat je er nu over nadenkt hoe je het nog beter zou kunnen doen een eventuele volgende keer vind ik ook heel mooi. Ik denk dat je heel knap gehandeld hebt in zo'n onverwachte en moeilijke situatie.
Ik kan me voorstellen dat het zien van zulke angst bij iemand heel moeilijk is en helemaal verwarrend als je ook iets in je vindt dat iemand het verdient, of in ieder geval iets van straf of ongemak verdient vanwege zijn eigen actie (fiets stelen dus). Ik denk inderdaad dat het helpt om het van je af te schrijven en te vertellen. En om te bedenken dat het waarschijnlijk niet allemaal zwart wit is, in de vorm van slechte boef die niet wil deugen. Dat het leven heel vaak grijs is.
Heb vertrouwen in jezelf en je oordelings- en beoordelingsvermogen.Misschien een psycholoog erbij?
donderdag 8 maart 2012 om 15:13
quote:yasuko schreef op 08 maart 2012 @ 15:12:
[...]
Misschien kun je die arme opgepakte meneer een fijne warme gespecialiseerde broek brengen zodat hij het volgende keer niet zo pijnlijk aan zijn knietjes heeft in voorkomende gevallen?Misschien kun jij de volgende keer dat je lekker bits wil doen je vingers van het toetsenbord houden.
[...]
Misschien kun je die arme opgepakte meneer een fijne warme gespecialiseerde broek brengen zodat hij het volgende keer niet zo pijnlijk aan zijn knietjes heeft in voorkomende gevallen?Misschien kun jij de volgende keer dat je lekker bits wil doen je vingers van het toetsenbord houden.
donderdag 8 maart 2012 om 15:16
donderdag 8 maart 2012 om 15:21
quote:Francelle schreef op 08 maart 2012 @ 15:18:
Maar Eleine, het is toch juist goed dat deze man is opgepakt? Hij had misschien even pijn in z'n knieen, nou so what? Beter effe pijn in de knieeen, dan dat hij een omstander iets aandoet, toch?
Sorry, ik wilde nog op jou reageren. Ja zeker was het goed dat hij in eerste instantie in die positie werd gezet. Maar het was overduidelijk dat die man geen kant op ging.
Het is absoluut goed dat hij werd opgepakt. Hij heeft het ook verdiend. Maar de angst die ik bij hem zag was zo buiten proportie t.o.v. wat er eventueel zou gebeuren (Gevangenisstraf?).
Het is de angst in het persoon die me zo raakte. Niet het feit dat hij gestraft zou worden voor zijn slechte daad.
En tjah, schuldig is misschien niet het juiste woord. Maar ik voel me onwijs naar als ik terug denk aan zijn gezicht en hoe hij daar zat. Het eigenlijk best heftig.
Maar Eleine, het is toch juist goed dat deze man is opgepakt? Hij had misschien even pijn in z'n knieen, nou so what? Beter effe pijn in de knieeen, dan dat hij een omstander iets aandoet, toch?
Sorry, ik wilde nog op jou reageren. Ja zeker was het goed dat hij in eerste instantie in die positie werd gezet. Maar het was overduidelijk dat die man geen kant op ging.
Het is absoluut goed dat hij werd opgepakt. Hij heeft het ook verdiend. Maar de angst die ik bij hem zag was zo buiten proportie t.o.v. wat er eventueel zou gebeuren (Gevangenisstraf?).
Het is de angst in het persoon die me zo raakte. Niet het feit dat hij gestraft zou worden voor zijn slechte daad.
En tjah, schuldig is misschien niet het juiste woord. Maar ik voel me onwijs naar als ik terug denk aan zijn gezicht en hoe hij daar zat. Het eigenlijk best heftig.
donderdag 8 maart 2012 om 15:21
Je schuldig voelen omdat iemand is aangehouden nadat hij een vrouw van haar fiets heeft beroofd? Wie moet zich nou schuldig voelen? Is roven en stelen tegenwoordig al een algemeen geaccepteerd verschijnsel? Ook asielzoekers hebben zich normaal te gedragen, ze hebben het hier, ondanks het feit dat ze in een AZC zitten, honderd keer beter dan in hun eigen land.
verba volant, scripta manent.
donderdag 8 maart 2012 om 15:21
donderdag 8 maart 2012 om 15:22
quote:MarianneDavids schreef op 08 maart 2012 @ 15:21:
Je schuldig voelen omdat iemand is aangehouden nadat hij een vrouw van haar fiets heeft beroofd? Wie moet zich nou schuldig voelen? Is roven en stelen tegenwoordig al een algemeen geaccepteerd verschijnsel? Ook asielzoekers hebben zich normaal te gedragen, ze hebben het hier, ondanks het feit dat ze in een AZC zitten, honderd keer beter dan in hun eigen land.
Dat is waar Marianne.
Zie de post boven de jouwe.. Schuldig is wellicht niet het juiste woord..
Je schuldig voelen omdat iemand is aangehouden nadat hij een vrouw van haar fiets heeft beroofd? Wie moet zich nou schuldig voelen? Is roven en stelen tegenwoordig al een algemeen geaccepteerd verschijnsel? Ook asielzoekers hebben zich normaal te gedragen, ze hebben het hier, ondanks het feit dat ze in een AZC zitten, honderd keer beter dan in hun eigen land.
Dat is waar Marianne.
Zie de post boven de jouwe.. Schuldig is wellicht niet het juiste woord..
donderdag 8 maart 2012 om 15:30
quote:eleine schreef op 08 maart 2012 @ 15:21:
[...]
Sorry, ik wilde nog op jou reageren. Ja zeker was het goed dat hij in eerste instantie in die positie werd gezet. Maar het was overduidelijk dat die man geen kant op ging.
Het is absoluut goed dat hij werd opgepakt. Hij heeft het ook verdiend. Maar de angst die ik bij hem zag was zo buiten proportie t.o.v. wat er eventueel zou gebeuren (Gevangenisstraf?).
Het is de angst in het persoon die me zo raakte. Niet het feit dat hij gestraft zou worden voor zijn slechte daad.
En tjah, schuldig is misschien niet het juiste woord. Maar ik voel me onwijs naar als ik terug denk aan zijn gezicht en hoe hij daar zat. Het eigenlijk best heftig.
Dat de man geen kant opging kwam misschien door het gedrag van de man die hem aanhield. Daar kon hij niet tegenop, en dus bleef hij zitten.
En waar zijn angst vandaan kwam dat weten we niet. In ieder geval is het fijn dat die man erbij was en in staat was om hem te overbluffen, iemand die angstig is kan namelijk hele rare dingen gaan doen.
Het zal best wel heftg geweest zijn, maar ik vind het echt niet zielig, hij doet het toch zelf?
[...]
Sorry, ik wilde nog op jou reageren. Ja zeker was het goed dat hij in eerste instantie in die positie werd gezet. Maar het was overduidelijk dat die man geen kant op ging.
Het is absoluut goed dat hij werd opgepakt. Hij heeft het ook verdiend. Maar de angst die ik bij hem zag was zo buiten proportie t.o.v. wat er eventueel zou gebeuren (Gevangenisstraf?).
Het is de angst in het persoon die me zo raakte. Niet het feit dat hij gestraft zou worden voor zijn slechte daad.
En tjah, schuldig is misschien niet het juiste woord. Maar ik voel me onwijs naar als ik terug denk aan zijn gezicht en hoe hij daar zat. Het eigenlijk best heftig.
Dat de man geen kant opging kwam misschien door het gedrag van de man die hem aanhield. Daar kon hij niet tegenop, en dus bleef hij zitten.
En waar zijn angst vandaan kwam dat weten we niet. In ieder geval is het fijn dat die man erbij was en in staat was om hem te overbluffen, iemand die angstig is kan namelijk hele rare dingen gaan doen.
Het zal best wel heftg geweest zijn, maar ik vind het echt niet zielig, hij doet het toch zelf?
De zin van het leven, die schrijf je zelf.
donderdag 8 maart 2012 om 15:32
Je zou je beter kunnen richten op de vrouw die even daarvoor door hem beroofd werd. Zou zij al doorslapen 's nachts? Of zou ze nog steeds wakker schrikken van die agressieve, schreeuwende man die haar fiets uit haar handen rukt.
Of denk eens aan de man die hem staande hield, zou hij niet bang geweest zijn voor een mes tussen zijn ribben. Bang dat ie door zijn impulsiviteit om die vrouw te helpen 's avonds niet aan het avondeten zou kunnen verschijnen. De overvaller had gewapend kunnen zijn, daar al eens bij stil gestaan.
In jouw hoofd is die overvaller nu plotseling een zielige man met een oorlogstrauma die zo ontzettend bang was. En feit is dat je dat helemaal niet weet. Hoe weet jij dat het een Somalier was, heb je het hem gevraagd? Of neem je dat maar aan. En dan lees je wat over Somaliers en oorlogstrauma's en hop, hij heeft een oorlogstrauma. Weer een aanname. Je zou ook aan kunnen nemen dat hij qat-verslaafde is en last had van afkickverschijnselen ofzo.
Die man is niet zielig. Die man is terecht op gepakt. En doe niet alsof met je knieën op de koude grond zitten marteling is, voor veel Polen heet dat werk.
Of denk eens aan de man die hem staande hield, zou hij niet bang geweest zijn voor een mes tussen zijn ribben. Bang dat ie door zijn impulsiviteit om die vrouw te helpen 's avonds niet aan het avondeten zou kunnen verschijnen. De overvaller had gewapend kunnen zijn, daar al eens bij stil gestaan.
In jouw hoofd is die overvaller nu plotseling een zielige man met een oorlogstrauma die zo ontzettend bang was. En feit is dat je dat helemaal niet weet. Hoe weet jij dat het een Somalier was, heb je het hem gevraagd? Of neem je dat maar aan. En dan lees je wat over Somaliers en oorlogstrauma's en hop, hij heeft een oorlogstrauma. Weer een aanname. Je zou ook aan kunnen nemen dat hij qat-verslaafde is en last had van afkickverschijnselen ofzo.
Die man is niet zielig. Die man is terecht op gepakt. En doe niet alsof met je knieën op de koude grond zitten marteling is, voor veel Polen heet dat werk.
You know how I know? Because I reeaally think so!