Overig
alle pijlers
Moeder accepteert tattoo niet
vrijdag 9 februari 2018 om 14:40
Hi allemaal,
Ik woon sinds kort in Engeland en weet al sinds een paar maanden dat ik een bepaalde tatoeage erg graag wil.
Nu heb ik dan ook een goede tattooshop gevonden in Londen waar ik ook een afspraak heb gemaakt voor volgende week.
Ik ben er erg blij mee en kan ook niet wachten tot die eindelijk op mijn onder arm staat.
Het ding is alleen dat mijn moeder fel tegen tattoo's is, ik heb al 2 kleintjes die vond ze echter geen probleem omdat die niet te groot zijn.
Nu heb ik haar verteld over de tattoo die ik wil en het idee erachter en ze is er absoluut niet blij mee, zo stuurt ze me berichten dat ik er spijt van krijg en dat ik er niet met mijn volle verstand over nadenk etc.
Dit maakt mij erg verdrietig omdat ik deze tattoo al een tijdje wil en ik mijn moeders mening erg belangrijk vind.
Ik ben nog steeds van plan om dinsdag gewoon naar de afspraak te gaan en het te laten zetten, echter weet mijn moeder niet dat ik het volgende week al ga doen.
Ik ben dan ook van plan om het over een paar pas maanden pas te zeggen aangezien ik in mei een weekje terug naar Nederland kom en ik het moeilijk zal kunnen verbergen.
Ondanks dat ik er erg naar uit kijk om deze tattoo te krijgen ben ik toch ook stiekem teleurgesteld dat mijn moeder er absoluut tegen is.
Vinden jullie dat ik me te veel aan trek van mijn moeders mening? En doe ik er juist aan om niet te vertellen dat ik deze tattoeage neem?
Ik ben 20 en in principe is het mijn lichaam dus mijn keus.
Ik woon sinds kort in Engeland en weet al sinds een paar maanden dat ik een bepaalde tatoeage erg graag wil.
Nu heb ik dan ook een goede tattooshop gevonden in Londen waar ik ook een afspraak heb gemaakt voor volgende week.
Ik ben er erg blij mee en kan ook niet wachten tot die eindelijk op mijn onder arm staat.
Het ding is alleen dat mijn moeder fel tegen tattoo's is, ik heb al 2 kleintjes die vond ze echter geen probleem omdat die niet te groot zijn.
Nu heb ik haar verteld over de tattoo die ik wil en het idee erachter en ze is er absoluut niet blij mee, zo stuurt ze me berichten dat ik er spijt van krijg en dat ik er niet met mijn volle verstand over nadenk etc.
Dit maakt mij erg verdrietig omdat ik deze tattoo al een tijdje wil en ik mijn moeders mening erg belangrijk vind.
Ik ben nog steeds van plan om dinsdag gewoon naar de afspraak te gaan en het te laten zetten, echter weet mijn moeder niet dat ik het volgende week al ga doen.
Ik ben dan ook van plan om het over een paar pas maanden pas te zeggen aangezien ik in mei een weekje terug naar Nederland kom en ik het moeilijk zal kunnen verbergen.
Ondanks dat ik er erg naar uit kijk om deze tattoo te krijgen ben ik toch ook stiekem teleurgesteld dat mijn moeder er absoluut tegen is.
Vinden jullie dat ik me te veel aan trek van mijn moeders mening? En doe ik er juist aan om niet te vertellen dat ik deze tattoeage neem?
Ik ben 20 en in principe is het mijn lichaam dus mijn keus.
zaterdag 10 februari 2018 om 13:50
Je moeder is knetter gestoord en als ze altijd zo manipulatief is had ik zelf het contact wel verbroken. Ik kots van moeders die menen altijd maar hun mening te mogen verkondigen alleen maar om dat zij hun kind gebaard hebben. Ziek.pacificmoon schreef: ↑10-02-2018 12:47Ja dat zou eventueel mogelijk zijn en dat is ook een mogelijkheid waar ik aan gedacht heb bij het bedenken van het ontwerp.
Ik heb al 2 kleine tattoeages en weet dus al ongeveer hoe mijn huid er op zal reageren, natuurlijk wordt deze een stuk groter al denk ik niet dat het veel verschil zal zijn.
Ik snap dat sommigen misschien kritiek hebben op mijn ontwerp omtrent de geboortebloemen. Mijn research heb ik gedaan en weet welke bloemen ik ga gebruiken, er is geen reden om hier verder op in te gaan aangezien dit topic niet over het ontwerp gaat.
Ondanks dat ik het nog steeds graag op mijn onderarm zou willen ben ik er nu over aan het nadenken of misschien de binnenkant van de bovenarm ook een mooie plek is. Dan zit het alsnog dicht bij me, voor mij zichtbaar en makkelijk te verbergen.
Mijn moeder heeft mij gister een bericht gestuurd met:
"Ik weet niet wat erger is; een kind die zijn moeder nooit ziet of een moeder met tatoeages."
Dit heeft mij toch wel geraakt, helemaal omdat mijn moeder blijkbaar denkt dat een moeder met tatoeages erg zou zijn voor een kind terwijl het helemaal niks zegt over hoe je je kind opvoedt of hoeveel liefde je het geeft. Ondanks deze opmerkingen van mijn moeder ben ik nog steeds van plan om de tatoeage gewoon neer te zetten. Nu twijfel ik dus alleen nog of het de onderarm wordt (mijn favoriete plek, kan eventuele moeilijkheden geven in de toekomst) of de bovenarm (makkelijker te verbergen en toch dicht bij mij).
En voor de context; met een paar maanden bedoel ik zo rond de 9/10 maanden.
zaterdag 10 februari 2018 om 13:54
Nou, gelukkig voor je moeder heeft zij geen tatoeages
Negeren. Naar van haar om haar mening zo aan je op te dringen.
zaterdag 10 februari 2018 om 13:56
zaterdag 10 februari 2018 om 14:08
Een shop die moet verkopen via Groupon, die ook nog eens een kapsalon is én die niet eerst een voorbeeld maakt. Sorry, maar dan ben je wel heel erg dom.2Italy2 schreef: ↑10-02-2018 13:56Misschien is moeders bang voor zoiets.
https://www.ad.nl/rotterdam/debora-27-w ... ~a5ec599a/
zaterdag 10 februari 2018 om 14:34
Nog transgender ook?Dreamer schreef: ↑10-02-2018 11:42.
Wat jammer dat je ouderliefde afhangt van wel of niet een tattoo...
Mijn 20 jarige zochter heeft inmiddels meerdere tatoeages op haar onderarm. Ja, dat hebben wij ook afgeraden, man is het er eigenlijk nog steeds niet mee eens, maar het is haar lichaam en haar keuze. Daar konden we niets meer aan doen he. Vanaf een bepaalde leeftijd is adviseren het enige dat je nog kunt doen en mogen ze hun eigen keuzes maken.
The best things in life are the ones you can't afford.
Week 37 van de Extremely Demotivational Calendar
Week 37 van de Extremely Demotivational Calendar
zaterdag 10 februari 2018 om 16:17
Ik zou toch ook liever een afwezige moeder hebben dan een moeder die volstaat met tattoo's.blijfgewoonbianca schreef: ↑10-02-2018 14:52Wat een snert berichtje van je moeder, zeg. Ik zou pis- en pislink geweest zijn. Wat heb je terug gestuurd ?
Ik zou mijn moeder toch écht niet serieus nemen als heel haar armen bezaaid zijn met grote tattoo's.
Een vader ook niet overigens ...
En van zodra het wettelijk mogelijk is, breek ik met die mensen.
(Op mijn 6de kan ik er weinig tegen doen. Op mijn 18de trap ik het toch gewoon af zonder nog ooit iets te laten horen.
Als de Kinderbescherming dan al niet heeft ingegrepen.)
Ik vind het dus niet zo'n vreemd bericht.
zaterdag 10 februari 2018 om 16:42
jij hebt echt een heel bijzonder standpuntTornacense schreef: ↑10-02-2018 16:17Ik zou toch ook liever een afwezige moeder hebben dan een moeder die volstaat met tattoo's.
Ik zou mijn moeder toch écht niet serieus nemen als heel haar armen bezaaid zijn met grote tattoo's.
Een vader ook niet overigens ...
En van zodra het wettelijk mogelijk is, breek ik met die mensen.
(Op mijn 6de kan ik er weinig tegen doen. Op mijn 18de trap ik het toch gewoon af zonder nog ooit iets te laten horen.
Als de Kinderbescherming dan al niet heeft ingegrepen.)
Ik vind het dus niet zo'n vreemd bericht.
of je loopt gewoon te stangen
I was born in the sign of water, and it's there that I feel my best
zaterdag 10 februari 2018 om 17:59
Net zoals ik jou ook niet serieus neem?Tornacense schreef: ↑10-02-2018 16:17Ik zou toch ook liever een afwezige moeder hebben dan een moeder die volstaat met tattoo's.
Ik zou mijn moeder toch écht niet serieus nemen als heel haar armen bezaaid zijn met grote tattoo's.
Een vader ook niet overigens ...
En van zodra het wettelijk mogelijk is, breek ik met die mensen.
(Op mijn 6de kan ik er weinig tegen doen. Op mijn 18de trap ik het toch gewoon af zonder nog ooit iets te laten horen.
Als de Kinderbescherming dan al niet heeft ingegrepen.)
Ik vind het dus niet zo'n vreemd bericht.
Jij zou breken met je ouders als ze tattoos hebben?
zaterdag 10 februari 2018 om 18:56
Ik heb dan weer liever een moeder die vol staat met tattoos, dan een moeder die me opgevoed heeft tot een kortzichtig bevooroordeeld persoon.Tornacense schreef: ↑10-02-2018 16:17Ik zou toch ook liever een afwezige moeder hebben dan een moeder die volstaat met tattoo's.
Ik zou mijn moeder toch écht niet serieus nemen als heel haar armen bezaaid zijn met grote tattoo's.
Een vader ook niet overigens ...
En van zodra het wettelijk mogelijk is, breek ik met die mensen.
(Op mijn 6de kan ik er weinig tegen doen. Op mijn 18de trap ik het toch gewoon af zonder nog ooit iets te laten horen.
Als de Kinderbescherming dan al niet heeft ingegrepen.)
Ik vind het dus niet zo'n vreemd bericht.
zaterdag 10 februari 2018 om 19:06
Hoe is het toch mogelijk dat ouders zonder tattoos jouw opvoeding zo verklooit hebben.Tornacense schreef: ↑10-02-2018 16:17Ik zou toch ook liever een afwezige moeder hebben dan een moeder die volstaat met tattoo's.
Ik zou mijn moeder toch écht niet serieus nemen als heel haar armen bezaaid zijn met grote tattoo's.
Een vader ook niet overigens ...
En van zodra het wettelijk mogelijk is, breek ik met die mensen.
(Op mijn 6de kan ik er weinig tegen doen. Op mijn 18de trap ik het toch gewoon af zonder nog ooit iets te laten horen.
Als de Kinderbescherming dan al niet heeft ingegrepen.)
Ik vind het dus niet zo'n vreemd bericht.
zaterdag 10 februari 2018 om 19:08
Ouders zonder hart denk ik.ElizabethThatcher schreef: ↑10-02-2018 19:06Hoe is het toch mogelijk dat ouders zonder tattoos jouw opvoeding zo verklooit hebben.
zaterdag 10 februari 2018 om 19:28
Jij voedt je kind toch wel normaal op?MevrouwTomatensoep schreef: ↑10-02-2018 19:28Ojee, ik heb ook 3 tattoos en ook nog piercings. Word ik nu ont-moederd?
zaterdag 10 februari 2018 om 19:30
Tornacense schreef: ↑10-02-2018 16:17Ik zou toch ook liever een afwezige moeder hebben dan een moeder die volstaat met tattoo's.
Ik zou mijn moeder toch écht niet serieus nemen als heel haar armen bezaaid zijn met grote tattoo's.
Een vader ook niet overigens ...
En van zodra het wettelijk mogelijk is, breek ik met die mensen.
(Op mijn 6de kan ik er weinig tegen doen. Op mijn 18de trap ik het toch gewoon af zonder nog ooit iets te laten horen.
Als de Kinderbescherming dan al niet heeft ingegrepen.)
Ik vind het dus niet zo'n vreemd bericht.
Waarom verbaast me dit nou niks?