Overig
alle pijlers
Napraattopic 30
vrijdag 22 mei 2015 om 12:45
Beste forummers,
Op verzoek een link naar de OP (openingspost) vanwege een te lange OP.
Lees hier de OP van het Napraattopic
Als blijkt dat er teveel onduidelijkheid bestaat en de OP niet gelezen wordt, dan zal de OP weer terug gezet worden.
Let op: Ook de huisregels zijn in het Napraattopic gewoon van toepassing.
Veel napraatplezier!
Met vriendelijke groet,
Community Manager Viva
"I'm busy holding myself together with tape and glue", dr. Miranda Bailey.
Op verzoek een link naar de OP (openingspost) vanwege een te lange OP.
Lees hier de OP van het Napraattopic
Als blijkt dat er teveel onduidelijkheid bestaat en de OP niet gelezen wordt, dan zal de OP weer terug gezet worden.
Let op: Ook de huisregels zijn in het Napraattopic gewoon van toepassing.
Veel napraatplezier!
Met vriendelijke groet,
Community Manager Viva
"I'm busy holding myself together with tape and glue", dr. Miranda Bailey.
vrijdag 22 mei 2015 om 21:13
quote:fashionvictim schreef op 22 mei 2015 @ 21:11:
[...]
Ik zag vanmiddag dat ik 7 jaar geleden al zei dat ik het vermoeden had dat ze de omgeving en hulpverlening een rad voor ogen draaide en zei dat gisteren ook al tegen haar. Dus ik denk inderdaad ook dat haar omgeving hier bar weinig van meekrijgt. Ik denk eerlijk gezegd dat wij op dit forum het meest van haar gezien hebben, en wij zien al maar het topje van de ijsberg. Juist daarom zou ik als ik de middelen had wel aan de bel trekken.
Jij hebt een middel. Haar uitspraken en haar woonplaats. Jij weet waar je aan de bel kunt trekken.
Of je laat hatsetats dat doen natuurlijk
edit: ik zeg niet dat je dat zou moeten doen. Maar wel dat jij het kunt doen. Als je zou willen.
[...]
Ik zag vanmiddag dat ik 7 jaar geleden al zei dat ik het vermoeden had dat ze de omgeving en hulpverlening een rad voor ogen draaide en zei dat gisteren ook al tegen haar. Dus ik denk inderdaad ook dat haar omgeving hier bar weinig van meekrijgt. Ik denk eerlijk gezegd dat wij op dit forum het meest van haar gezien hebben, en wij zien al maar het topje van de ijsberg. Juist daarom zou ik als ik de middelen had wel aan de bel trekken.
Jij hebt een middel. Haar uitspraken en haar woonplaats. Jij weet waar je aan de bel kunt trekken.
Of je laat hatsetats dat doen natuurlijk
edit: ik zeg niet dat je dat zou moeten doen. Maar wel dat jij het kunt doen. Als je zou willen.
.
vrijdag 22 mei 2015 om 21:13
quote:Elsa schreef op 22 mei 2015 @ 21:12:
MQ, ik weet van het verbergen van leed achter de deuren.
Als je dat weet waarom zeg je dan dat als het echt zo erg was haar omgeving het heus wel gemerkt had.
Dan weet je dus ook dat dit niet zo hoeft te zijn.
MQ, ik weet van het verbergen van leed achter de deuren.
Als je dat weet waarom zeg je dan dat als het echt zo erg was haar omgeving het heus wel gemerkt had.
Dan weet je dus ook dat dit niet zo hoeft te zijn.
All people have the right to stupidity. But some abuse the privilege.
vrijdag 22 mei 2015 om 21:14
quote:MadameQetesh schreef op 22 mei 2015 @ 21:05:
[...]
Het zal je verbazen hoe goed zoiets verborgen valt te houden.
Mijn pa had gigantische losse handjes. Mijn broer ging regelmatig door de kamer incl blauwe plekken en zelfs paar keer blauw oog.
Nooit heeft iemand iets gedaan.
Mijn vader is altijd zo'n vrolijke man. Iedereen mocht hem. Altijd was het: wat heb jij toch een leuke vader.
Tja leuke vaders doen dat soort dingen niet he.
Ondertussen liepen we op eieren thuis.
Zo niet dan niet, lekker makkelijk.
Ik heb zwaar medelijden met dat kind. Ik hou niet van heksenjachten maar denk wel dat het goed is dat als iemand haar kent/herkent er ingegrepen gaat worden.
Zodat ze hulp krijgen, zowel het kind als BP zelf. Met hulp valt er vast nog wat te redden.
Ze heeft flinke opvoedhulp nodig.
Het is ook niet normaal zo over je kind te praten, zelfs anoniem niet.
Mijn schoonvader is ook zo'n leuke man, en zo lief met kinderen. Iedereen was dol op hem. Maar intussen zat hij er wel aan, aan die kinderen. En als mijn dochter haar mond niet als eerste open had gedaan had nou nog steeds niemand dat geweten.
[...]
Het zal je verbazen hoe goed zoiets verborgen valt te houden.
Mijn pa had gigantische losse handjes. Mijn broer ging regelmatig door de kamer incl blauwe plekken en zelfs paar keer blauw oog.
Nooit heeft iemand iets gedaan.
Mijn vader is altijd zo'n vrolijke man. Iedereen mocht hem. Altijd was het: wat heb jij toch een leuke vader.
Tja leuke vaders doen dat soort dingen niet he.
Ondertussen liepen we op eieren thuis.
Zo niet dan niet, lekker makkelijk.
Ik heb zwaar medelijden met dat kind. Ik hou niet van heksenjachten maar denk wel dat het goed is dat als iemand haar kent/herkent er ingegrepen gaat worden.
Zodat ze hulp krijgen, zowel het kind als BP zelf. Met hulp valt er vast nog wat te redden.
Ze heeft flinke opvoedhulp nodig.
Het is ook niet normaal zo over je kind te praten, zelfs anoniem niet.
Mijn schoonvader is ook zo'n leuke man, en zo lief met kinderen. Iedereen was dol op hem. Maar intussen zat hij er wel aan, aan die kinderen. En als mijn dochter haar mond niet als eerste open had gedaan had nou nog steeds niemand dat geweten.
vrijdag 22 mei 2015 om 21:14
quote:MadameQetesh schreef op 22 mei 2015 @ 21:13:
[...]
Als je dat weet waarom zeg je dan dat als het echt zo erg was haar omgeving het heus wel gemerkt had.
Dan weet je dus ook dat dit niet zo hoeft te zijn.
+1
En
Zo zie je maar wat dit hier allemaal los maakt. Lekker permabannen mensen die zulk tumult veroorzaken.
[...]
Als je dat weet waarom zeg je dan dat als het echt zo erg was haar omgeving het heus wel gemerkt had.
Dan weet je dus ook dat dit niet zo hoeft te zijn.
+1
En
Zo zie je maar wat dit hier allemaal los maakt. Lekker permabannen mensen die zulk tumult veroorzaken.
vrijdag 22 mei 2015 om 21:14
quote:fashionvictim schreef op 22 mei 2015 @ 21:07:
[...]
Misschien is het beroepsdeformatie, maar ik onderzoek vrij vaak of bepaalde verhalen kloppen. En ik neem aan dat mensen die bij een tijdschrift / mediabedrijf werken, ook wel bekend zijn met research. Was ik hier mod, dan zou ik dus nooit op die manier bellen. En zelfs niet eens met het AMK bellen, maar met de vermoedelijke behandelaars waarbij dit gezin toch al bekend is.
Praktijkvoorbeeld, vanuit mij als behandelaar gezien:
Client gaat naar een vriendin. Vriendin belt mij in paniek want ze wordt bedreigd door die meneer. Ze vraagt of hij bij ons verblijft, of ik zijn behandelaar ben. Ik begrijp de paniek en de angst is nog reeel ook vermoed ik, niet op dat moment per se, maar wel in het algemeen. De meneer heeft een verleden van mishandeling en een strafblad waar je u tegen zegt.
Mijn antwoord: ik mag u niet vertellen of ik deze meneer ken of in behandeling heb, als u bedreigd wordt raad ik u ten zeerste aan de politie te bellen.
Kut natuurlijk, maar ik mág er niks mee. Wettelijk niet. Terwijl ik echt anders zou willen. Maar dat zou me mijn baan kosten. En zo zijn er nog 100 voorbeelden te bedenken waar je dingen ziet, signaleert en er niks mee mag. In dit geval moet ik eerst enorm gaan afwegen of ik dit met betreffende meneer ga bespreken, en waarschijnlijk niet, want ik kan die mevrouw niet in gevaar brengen door te zeggen dat ze gebeld heeft, enz enz enz. Dus verzin je een omweg.
Dit voorbeeld kan ik geven met kinderen, ouders, bejaarde mensen, enz. Je zit als hulpverlener zo gebonden aan privacy (en aan of je je hulp wel vergoed krijgt, te lage productie is einde contract, en je draait geen productie als je buiten je caseload werkt) dat je soms geen kant op kunt. Ookal wil je wel. En je verzint wel eens iets om toch te kunnen, maar je leert ook relativeren. Soms zijn dingen schrijnend en kan er niemand ingrijpen. Dat is kut, maar dat is soms zo.
Niet dat je het dan moet opgeven, zodra je dat doet moet je ander werk zoeken. Maar zaken worden hier bekeken vanuit een ideale situatie. En de realiteit is echt anders in veel takken van zorg.
Ik werk heel bewust niet met kinderen omdat ik weet dat de omstandigheden waarin je kinderen soms moef achterlaten dusdanig schrijnend zijn dat ik dat niet zou kunnen handelen.
[...]
Misschien is het beroepsdeformatie, maar ik onderzoek vrij vaak of bepaalde verhalen kloppen. En ik neem aan dat mensen die bij een tijdschrift / mediabedrijf werken, ook wel bekend zijn met research. Was ik hier mod, dan zou ik dus nooit op die manier bellen. En zelfs niet eens met het AMK bellen, maar met de vermoedelijke behandelaars waarbij dit gezin toch al bekend is.
Praktijkvoorbeeld, vanuit mij als behandelaar gezien:
Client gaat naar een vriendin. Vriendin belt mij in paniek want ze wordt bedreigd door die meneer. Ze vraagt of hij bij ons verblijft, of ik zijn behandelaar ben. Ik begrijp de paniek en de angst is nog reeel ook vermoed ik, niet op dat moment per se, maar wel in het algemeen. De meneer heeft een verleden van mishandeling en een strafblad waar je u tegen zegt.
Mijn antwoord: ik mag u niet vertellen of ik deze meneer ken of in behandeling heb, als u bedreigd wordt raad ik u ten zeerste aan de politie te bellen.
Kut natuurlijk, maar ik mág er niks mee. Wettelijk niet. Terwijl ik echt anders zou willen. Maar dat zou me mijn baan kosten. En zo zijn er nog 100 voorbeelden te bedenken waar je dingen ziet, signaleert en er niks mee mag. In dit geval moet ik eerst enorm gaan afwegen of ik dit met betreffende meneer ga bespreken, en waarschijnlijk niet, want ik kan die mevrouw niet in gevaar brengen door te zeggen dat ze gebeld heeft, enz enz enz. Dus verzin je een omweg.
Dit voorbeeld kan ik geven met kinderen, ouders, bejaarde mensen, enz. Je zit als hulpverlener zo gebonden aan privacy (en aan of je je hulp wel vergoed krijgt, te lage productie is einde contract, en je draait geen productie als je buiten je caseload werkt) dat je soms geen kant op kunt. Ookal wil je wel. En je verzint wel eens iets om toch te kunnen, maar je leert ook relativeren. Soms zijn dingen schrijnend en kan er niemand ingrijpen. Dat is kut, maar dat is soms zo.
Niet dat je het dan moet opgeven, zodra je dat doet moet je ander werk zoeken. Maar zaken worden hier bekeken vanuit een ideale situatie. En de realiteit is echt anders in veel takken van zorg.
Ik werk heel bewust niet met kinderen omdat ik weet dat de omstandigheden waarin je kinderen soms moef achterlaten dusdanig schrijnend zijn dat ik dat niet zou kunnen handelen.
vrijdag 22 mei 2015 om 21:16
quote:Thordis007 schreef op 22 mei 2015 @ 21:14:
[...]
Praktijkvoorbeeld, vanuit mij als behandelaar gezien:
Client gaat naar een vriendin. Vriendin belt mij in paniek want ze wordt bedreigd door die meneer. Ze vraagt of hij bij ons verblijft, of ik zijn behandelaar ben. Ik begrijp de paniek en de angst is nog reeel ook vermoed ik, niet op dat moment per se, maar wel in het algemeen. De meneer heeft een verleden van mishandeling en een strafblad waar je u tegen zegt.
Mijn antwoord: ik mag u niet vertellen of ik deze meneer ken of in behandeling heb, als u bedreigd wordt raad ik u ten zeerste aan de politie te bellen.
Kut natuurlijk, maar ik mág er niks mee. Wettelijk niet. Terwijl ik echt anders zou willen. Maar dat zou me mijn baan kosten. En zo zijn er nog 100 voorbeelden te bedenken waar je dingen ziet, signaleert en er niks mee mag. In dit geval moet ik eerst enorm gaan afwegen of ik dit met betreffende meneer ga bespreken, en waarschijnlijk niet, want ik kan die mevrouw niet in gevaar brengen door te zeggen dat ze gebeld heeft, enz enz enz. Dus verzin je een omweg.
Dit voorbeeld kan ik geven met kinderen, ouders, bejaarde mensen, enz. Je zit als hulpverlener zo gebonden aan privacy (en aan of je je hulp wel vergoed krijgt, te lage productie is einde contract, en je draait geen productie als je buiten je caseload werkt) dat je soms geen kant op kunt. Ookal wil je wel. En je verzint wel eens iets om toch te kunnen, maar je leert ook relativeren. Soms zijn dingen schrijnend en kan er niemand ingrijpen. Dat is kut, maar dat is soms zo.
Niet dat je het dan moet opgeven, zodra je dat doet moet je ander werk zoeken. Maar zaken worden hier bekeken vanuit een ideale situatie. En de realiteit is echt anders in veel takken van zorg.
Ik werk heel bewust niet met kinderen omdat ik weet dat de omstandigheden waarin je kinderen soms moef achterlaten dusdanig schrijnend zijn dat ik dat niet zou kunnen handelen.
En wat als jij gebeld wordt door jeugdzorg? En niet door een particulier.
Of door de politie, die door jeugdzorg is ingeschakeld?
[...]
Praktijkvoorbeeld, vanuit mij als behandelaar gezien:
Client gaat naar een vriendin. Vriendin belt mij in paniek want ze wordt bedreigd door die meneer. Ze vraagt of hij bij ons verblijft, of ik zijn behandelaar ben. Ik begrijp de paniek en de angst is nog reeel ook vermoed ik, niet op dat moment per se, maar wel in het algemeen. De meneer heeft een verleden van mishandeling en een strafblad waar je u tegen zegt.
Mijn antwoord: ik mag u niet vertellen of ik deze meneer ken of in behandeling heb, als u bedreigd wordt raad ik u ten zeerste aan de politie te bellen.
Kut natuurlijk, maar ik mág er niks mee. Wettelijk niet. Terwijl ik echt anders zou willen. Maar dat zou me mijn baan kosten. En zo zijn er nog 100 voorbeelden te bedenken waar je dingen ziet, signaleert en er niks mee mag. In dit geval moet ik eerst enorm gaan afwegen of ik dit met betreffende meneer ga bespreken, en waarschijnlijk niet, want ik kan die mevrouw niet in gevaar brengen door te zeggen dat ze gebeld heeft, enz enz enz. Dus verzin je een omweg.
Dit voorbeeld kan ik geven met kinderen, ouders, bejaarde mensen, enz. Je zit als hulpverlener zo gebonden aan privacy (en aan of je je hulp wel vergoed krijgt, te lage productie is einde contract, en je draait geen productie als je buiten je caseload werkt) dat je soms geen kant op kunt. Ookal wil je wel. En je verzint wel eens iets om toch te kunnen, maar je leert ook relativeren. Soms zijn dingen schrijnend en kan er niemand ingrijpen. Dat is kut, maar dat is soms zo.
Niet dat je het dan moet opgeven, zodra je dat doet moet je ander werk zoeken. Maar zaken worden hier bekeken vanuit een ideale situatie. En de realiteit is echt anders in veel takken van zorg.
Ik werk heel bewust niet met kinderen omdat ik weet dat de omstandigheden waarin je kinderen soms moef achterlaten dusdanig schrijnend zijn dat ik dat niet zou kunnen handelen.
En wat als jij gebeld wordt door jeugdzorg? En niet door een particulier.
Of door de politie, die door jeugdzorg is ingeschakeld?
.
vrijdag 22 mei 2015 om 21:17
quote:impala schreef op 22 mei 2015 @ 21:13:
[...]
Jij hebt een middel. Haar uitspraken en haar woonplaats. Jij weet waar je aan de bel kunt trekken.
Of je laat hatsetats dat doen natuurlijk
edit: ik zeg niet dat je dat zou moeten doen. Maar wel dat jij het kunt doen. Als je zou willen.Welnee, ik heb een vermoedelijke woonplaats. Viva heeft een IP-adres waarmee je tot op het huisnummer nauwkeurig iemands adres mee kunt vinden, heeft diverse emailadressen, kan waarschijnlijk met 1 druk op de knop al haar postings isoleren (ze kunnen ze immers ook isoleren onder haar loepje) en een beetje researcher heeft met die informatie zo de juiste instantie te pakken.
[...]
Jij hebt een middel. Haar uitspraken en haar woonplaats. Jij weet waar je aan de bel kunt trekken.
Of je laat hatsetats dat doen natuurlijk
edit: ik zeg niet dat je dat zou moeten doen. Maar wel dat jij het kunt doen. Als je zou willen.Welnee, ik heb een vermoedelijke woonplaats. Viva heeft een IP-adres waarmee je tot op het huisnummer nauwkeurig iemands adres mee kunt vinden, heeft diverse emailadressen, kan waarschijnlijk met 1 druk op de knop al haar postings isoleren (ze kunnen ze immers ook isoleren onder haar loepje) en een beetje researcher heeft met die informatie zo de juiste instantie te pakken.
Am Yisrael Chai!
vrijdag 22 mei 2015 om 21:19
quote:fashionvictim schreef op 22 mei 2015 @ 21:17:
[...]
Welnee, ik heb een vermoedelijke woonplaats. Viva heeft een IP-adres waarmee je tot op het huisnummer nauwkeurig iemands adres mee kunt vinden, heeft diverse emailadressen, kan waarschijnlijk met 1 druk op de knop al haar postings isoleren (ze kunnen ze immers ook isoleren onder haar loepje) en een beetje researcher heeft met die informatie zo de juiste instantie te pakken.Ik heb het niet over wat Viva kan doen, maar over wat jij kunt doen. Jij zegt: als ik de middelen had.... Die heb je. Een vermoedelijke woonplaats. Vrij zeker ook, als ze er een foto van heeft geplaatst die jij gezien hebt.
[...]
Welnee, ik heb een vermoedelijke woonplaats. Viva heeft een IP-adres waarmee je tot op het huisnummer nauwkeurig iemands adres mee kunt vinden, heeft diverse emailadressen, kan waarschijnlijk met 1 druk op de knop al haar postings isoleren (ze kunnen ze immers ook isoleren onder haar loepje) en een beetje researcher heeft met die informatie zo de juiste instantie te pakken.Ik heb het niet over wat Viva kan doen, maar over wat jij kunt doen. Jij zegt: als ik de middelen had.... Die heb je. Een vermoedelijke woonplaats. Vrij zeker ook, als ze er een foto van heeft geplaatst die jij gezien hebt.
.
vrijdag 22 mei 2015 om 21:20
quote:impala schreef op 22 mei 2015 @ 21:16:
[...]
En wat als jij gebeld wordt door jeugdzorg? En niet door een particulier.
Of door de politie, die door jeugdzorg is ingeschakeld?
Ik ben niet helemaal op de hoogte van jeugdzorgregels. Maar ik zou vanuit mezelf geen enkele informatie geven tenzij ik daar toestemming van heb van de client. Anders ben ik strafbaar. Als de politie iemand kwam opzoeken waar ik werkte dan hield ik ze buiten de deur. Tenzij met bevel enz. Als de politie iets wil dan regelen ze dat met de client, ik mag niks zeggen zonder toestemming.
Of dat nu politie, de buurvrouw of de partner, of het kind van een client is. Als ik geen toestemming heb om informatie jit te wisselen doe ik dat niet, tenzij ik daartoe wettelijk verplicht ben.
[...]
En wat als jij gebeld wordt door jeugdzorg? En niet door een particulier.
Of door de politie, die door jeugdzorg is ingeschakeld?
Ik ben niet helemaal op de hoogte van jeugdzorgregels. Maar ik zou vanuit mezelf geen enkele informatie geven tenzij ik daar toestemming van heb van de client. Anders ben ik strafbaar. Als de politie iemand kwam opzoeken waar ik werkte dan hield ik ze buiten de deur. Tenzij met bevel enz. Als de politie iets wil dan regelen ze dat met de client, ik mag niks zeggen zonder toestemming.
Of dat nu politie, de buurvrouw of de partner, of het kind van een client is. Als ik geen toestemming heb om informatie jit te wisselen doe ik dat niet, tenzij ik daartoe wettelijk verplicht ben.
vrijdag 22 mei 2015 om 21:20
quote:Elsa schreef op 22 mei 2015 @ 21:15:
ik kijk naar twee kanten. daarom zeg ik de dingen die ik schreef.
ik vind het erg dat er zoveel slechts wordt geschreven over bp. en dat al hoeveel pagina;s lang? en dan niet alleen op NP bedoel ik heEn dus reageer je zo agressief?
ik kijk naar twee kanten. daarom zeg ik de dingen die ik schreef.
ik vind het erg dat er zoveel slechts wordt geschreven over bp. en dat al hoeveel pagina;s lang? en dan niet alleen op NP bedoel ik heEn dus reageer je zo agressief?
AFSCHEID NEMEN BESTAAT PIET
vrijdag 22 mei 2015 om 21:20
quote:impala schreef op 22 mei 2015 @ 21:16:
[...]
En wat als jij gebeld wordt door jeugdzorg? En niet door een particulier.
Of door de politie, die door jeugdzorg is ingeschakeld?Info van andere instanties mag alleen gegeven worden als client daar toestemming voor heeft. Als 1 van mijn cliënten ergens anders gaat wonen, mag ik het dossier pas doorsturen als de client daar toestemming voor gegeven heeft.
[...]
En wat als jij gebeld wordt door jeugdzorg? En niet door een particulier.
Of door de politie, die door jeugdzorg is ingeschakeld?Info van andere instanties mag alleen gegeven worden als client daar toestemming voor heeft. Als 1 van mijn cliënten ergens anders gaat wonen, mag ik het dossier pas doorsturen als de client daar toestemming voor gegeven heeft.
vrijdag 22 mei 2015 om 21:22
quote:impala schreef op 22 mei 2015 @ 21:19:
[...]
Ik heb het niet over wat Viva kan doen, maar over wat jij kunt doen. Jij zegt: als ik de middelen had.... Die heb je. Een vermoedelijke woonplaats. Vrij zeker ook, als ze er een foto van heeft geplaatst die jij gezien hebt.En dan? Dan ga jij alle huizen langs? Hallo, bent u per ongeluk Schouderklopje?
[...]
Ik heb het niet over wat Viva kan doen, maar over wat jij kunt doen. Jij zegt: als ik de middelen had.... Die heb je. Een vermoedelijke woonplaats. Vrij zeker ook, als ze er een foto van heeft geplaatst die jij gezien hebt.En dan? Dan ga jij alle huizen langs? Hallo, bent u per ongeluk Schouderklopje?
vrijdag 22 mei 2015 om 21:22
quote:impala schreef op 22 mei 2015 @ 21:19:
[...]
Ik heb het niet over wat Viva kan doen, maar over wat jij kunt doen. Jij zegt: als ik de middelen had.... Die heb je. Een vermoedelijke woonplaats. Vrij zeker ook, als ze er een foto van heeft geplaatst die jij gezien hebt.
Daar kunnen ze echt niks mee.
Het blijven vermoedens en niks komt uit eerste hand.
[...]
Ik heb het niet over wat Viva kan doen, maar over wat jij kunt doen. Jij zegt: als ik de middelen had.... Die heb je. Een vermoedelijke woonplaats. Vrij zeker ook, als ze er een foto van heeft geplaatst die jij gezien hebt.
Daar kunnen ze echt niks mee.
Het blijven vermoedens en niks komt uit eerste hand.