Napraattopic deel 45
zondag 29 november 2015 om 23:00
Beste forummers,
Op verzoek een link naar de OP (openingspost) vanwege een te lange OP.
Lees hier de OP van het Napraattopic.
Als blijkt dat er teveel onduidelijkheid bestaat en de OP niet gelezen wordt, dan zal de OP weer terug gezet worden.
Let op: Ook de huisregels zijn in het Napraattopic gewoon van toepassing.
Veel napraat plezier!
Met vriendelijke groet,
Community Manager Viva en Viva Mod.team
Op verzoek een link naar de OP (openingspost) vanwege een te lange OP.
Lees hier de OP van het Napraattopic.
Als blijkt dat er teveel onduidelijkheid bestaat en de OP niet gelezen wordt, dan zal de OP weer terug gezet worden.
Let op: Ook de huisregels zijn in het Napraattopic gewoon van toepassing.
Veel napraat plezier!
Met vriendelijke groet,
Community Manager Viva en Viva Mod.team
Vrijheid van meningsuiting betekent NIET dat je alles maar op het forum neer mag pennen.
Bij vragen over beleidskeuzes kun je terecht op het 'vraag het de mods' topic.
Bij vragen over beleidskeuzes kun je terecht op het 'vraag het de mods' topic.
woensdag 2 december 2015 om 14:12
woensdag 2 december 2015 om 14:15
Toen mijn moeder overleed is ze daarna letterlijk doodgezwegen. Geen graf, geen urn, praktisch geen foto's.... Ik was 8 en er werd nooit liefdevol over haar gesproken. Wat dat betreft herken ik veel in het verhaal van Tas.
Ik voel me ook altijd ongemakkelijk op een begraafplaats, maar ik kan me wel voorstellen dat een graf of bijv. een urn in een muur of zo toch fijn kan zijn.
Helemaal als het om je kind gaat.
Ik voel me ook altijd ongemakkelijk op een begraafplaats, maar ik kan me wel voorstellen dat een graf of bijv. een urn in een muur of zo toch fijn kan zijn.
Helemaal als het om je kind gaat.
woensdag 2 december 2015 om 14:21
quote:Grobbekuiken schreef op 02 december 2015 @ 14:15:
Toen mijn moeder overleed is ze daarna letterlijk doodgezwegen. Geen graf, geen urn, praktisch geen foto's.... Ik was 8 en er werd nooit liefdevol over haar gesproken. Wat dat betreft herken ik veel in het verhaal van Tas.
Ik voel me ook altijd ongemakkelijk op een begraafplaats, maar ik kan me wel voorstellen dat een graf of bijv. een urn in een muur of zo toch fijn kan zijn.
Helemaal als het om je kind gaat.O maar ik zou ook het liefst hebben dat mijn kinderen dat met mij doen.!
Toen mijn moeder overleed is ze daarna letterlijk doodgezwegen. Geen graf, geen urn, praktisch geen foto's.... Ik was 8 en er werd nooit liefdevol over haar gesproken. Wat dat betreft herken ik veel in het verhaal van Tas.
Ik voel me ook altijd ongemakkelijk op een begraafplaats, maar ik kan me wel voorstellen dat een graf of bijv. een urn in een muur of zo toch fijn kan zijn.
Helemaal als het om je kind gaat.O maar ik zou ook het liefst hebben dat mijn kinderen dat met mij doen.!
woensdag 2 december 2015 om 14:25
quote:rosemetijs schreef op 02 december 2015 @ 14:21:
[...]
O maar ik zou ook het liefst hebben dat mijn kinderen dat met mij doen.!
Nah, als je 8 bent en je mag het er meteen al niet meer over hebben? Zit je dan als kind. Dat moet je dan toch ook kwijt? Heeft me jaren gekost om dat kwijt te raken.
Volgens mij verwerk je beter als je het er gewoon over kan hebben.
[...]
O maar ik zou ook het liefst hebben dat mijn kinderen dat met mij doen.!
Nah, als je 8 bent en je mag het er meteen al niet meer over hebben? Zit je dan als kind. Dat moet je dan toch ook kwijt? Heeft me jaren gekost om dat kwijt te raken.
Volgens mij verwerk je beter als je het er gewoon over kan hebben.
woensdag 2 december 2015 om 14:26
quote:Grobbekuiken schreef op 02 december 2015 @ 14:15:
Toen mijn moeder overleed is ze daarna letterlijk doodgezwegen. Geen graf, geen urn, praktisch geen foto's.... Ik was 8 en er werd nooit liefdevol over haar gesproken. Wat dat betreft herken ik veel in het verhaal van Tas.
Ik voel me ook altijd ongemakkelijk op een begraafplaats, maar ik kan me wel voorstellen dat een graf of bijv. een urn in een muur of zo toch fijn kan zijn.
Helemaal als het om je kind gaat.Jezus achtjarig Grobbemeisje Wat een ellende. voor grote Grob.
Toen mijn moeder overleed is ze daarna letterlijk doodgezwegen. Geen graf, geen urn, praktisch geen foto's.... Ik was 8 en er werd nooit liefdevol over haar gesproken. Wat dat betreft herken ik veel in het verhaal van Tas.
Ik voel me ook altijd ongemakkelijk op een begraafplaats, maar ik kan me wel voorstellen dat een graf of bijv. een urn in een muur of zo toch fijn kan zijn.
Helemaal als het om je kind gaat.Jezus achtjarig Grobbemeisje Wat een ellende. voor grote Grob.
woensdag 2 december 2015 om 14:29
quote:Grobbekuiken schreef op 02 december 2015 @ 14:15:
Toen mijn moeder overleed is ze daarna letterlijk doodgezwegen. Geen graf, geen urn, praktisch geen foto's.... Ik was 8 en er werd nooit liefdevol over haar gesproken. Wat dat betreft herken ik veel in het verhaal van Tas.
Ik voel me ook altijd ongemakkelijk op een begraafplaats, maar ik kan me wel voorstellen dat een graf of bijv. een urn in een muur of zo toch fijn kan zijn.
Helemaal als het om je kind gaat.
Dat heb ik ook. Nu wordt mijn moeder niet helemaal doodgezwegen (niet door mij en tantes, wel door vader), maar voel me wel ongemakkelijk.
Toen mijn moeder overleed is ze daarna letterlijk doodgezwegen. Geen graf, geen urn, praktisch geen foto's.... Ik was 8 en er werd nooit liefdevol over haar gesproken. Wat dat betreft herken ik veel in het verhaal van Tas.
Ik voel me ook altijd ongemakkelijk op een begraafplaats, maar ik kan me wel voorstellen dat een graf of bijv. een urn in een muur of zo toch fijn kan zijn.
Helemaal als het om je kind gaat.
Dat heb ik ook. Nu wordt mijn moeder niet helemaal doodgezwegen (niet door mij en tantes, wel door vader), maar voel me wel ongemakkelijk.
woensdag 2 december 2015 om 14:30
quote:rosemetijs schreef op 02 december 2015 @ 14:26:
[...]
Ja ik zou niet willen dat mijn kinderen verplicht een graf etc moeten onderhouden..
Mij doodzwijgen is misschien iets teveel van het goede maar verder..
Doodzwijgen is idd iets te hard...
Als het fijn is om naar een graf te gaan voelt het niet als verplichting.
[...]
Ja ik zou niet willen dat mijn kinderen verplicht een graf etc moeten onderhouden..
Mij doodzwijgen is misschien iets teveel van het goede maar verder..
Doodzwijgen is idd iets te hard...
Als het fijn is om naar een graf te gaan voelt het niet als verplichting.
Je bent zelf een theepot
woensdag 2 december 2015 om 14:31
Star, dank je.
Ging mij vooral om dat ieder dit soort ellende weer op een andere manier benadert, maar dat er ook veel fout kan gaan, omdat anderen het wel even denken te moeten bepalen.
Rosé, helemáál niks hè, nog geen foto op mijn eigen kamer, bijna ontkennen dat ze ooit bestaan heeft. Dat kun je wat mij betreft niet maken als andere ouder.
Ging mij vooral om dat ieder dit soort ellende weer op een andere manier benadert, maar dat er ook veel fout kan gaan, omdat anderen het wel even denken te moeten bepalen.
Rosé, helemáál niks hè, nog geen foto op mijn eigen kamer, bijna ontkennen dat ze ooit bestaan heeft. Dat kun je wat mij betreft niet maken als andere ouder.
woensdag 2 december 2015 om 14:31
quote:Grobbekuiken schreef op 02 december 2015 @ 14:25:
[...]
Nah, als je 8 bent en je mag het er meteen al niet meer over hebben? Zit je dan als kind. Dat moet je dan toch ook kwijt? Heeft me jaren gekost om dat kwijt te raken.
Volgens mij verwerk je beter als je het er gewoon over kan hebben.
Vreselijk! Bah Grob, echt niet ok.
Hoe voelt dat nu dan?
[...]
Nah, als je 8 bent en je mag het er meteen al niet meer over hebben? Zit je dan als kind. Dat moet je dan toch ook kwijt? Heeft me jaren gekost om dat kwijt te raken.
Volgens mij verwerk je beter als je het er gewoon over kan hebben.
Vreselijk! Bah Grob, echt niet ok.
Hoe voelt dat nu dan?
Je bent zelf een theepot
woensdag 2 december 2015 om 14:32
quote:SuzanneSuus schreef op 02 december 2015 @ 14:12:
[...]
Heb je iets met hun as gedaan Solo?
( niet op willen antwoorden kan ook natuurlijk hè?)Uitgestrooid op het strooiveld bij het crematorium.
[...]
Heb je iets met hun as gedaan Solo?
( niet op willen antwoorden kan ook natuurlijk hè?)Uitgestrooid op het strooiveld bij het crematorium.
If something didn't work the first time, start getting used to that feeling.
Week 10 van de Extremely Demotivational Calendar
Week 10 van de Extremely Demotivational Calendar
woensdag 2 december 2015 om 14:33
quote:Grobbekuiken schreef op 02 december 2015 @ 14:15:
Toen mijn moeder overleed is ze daarna letterlijk doodgezwegen. Geen graf, geen urn, praktisch geen foto's.... Ik was 8 en er werd nooit liefdevol over haar gesproken. Wat dat betreft herken ik veel in het verhaal van Tas.
Ik voel me ook altijd ongemakkelijk op een begraafplaats, maar ik kan me wel voorstellen dat een graf of bijv. een urn in een muur of zo toch fijn kan zijn.
Helemaal als het om je kind gaat.
Wat vreselijk.
Vroeger werden overleden kinderen ook doodgezwegen. Men dacht dat dat beter was, dan vergat je het sneller.
Toen mijn moeder overleed is ze daarna letterlijk doodgezwegen. Geen graf, geen urn, praktisch geen foto's.... Ik was 8 en er werd nooit liefdevol over haar gesproken. Wat dat betreft herken ik veel in het verhaal van Tas.
Ik voel me ook altijd ongemakkelijk op een begraafplaats, maar ik kan me wel voorstellen dat een graf of bijv. een urn in een muur of zo toch fijn kan zijn.
Helemaal als het om je kind gaat.
Wat vreselijk.
Vroeger werden overleden kinderen ook doodgezwegen. Men dacht dat dat beter was, dan vergat je het sneller.
If something didn't work the first time, start getting used to that feeling.
Week 10 van de Extremely Demotivational Calendar
Week 10 van de Extremely Demotivational Calendar
woensdag 2 december 2015 om 14:38
Het heeft nu allemaal z'n plek wel Suus.
Moeizame relatie met vader gehad, maar die is inmiddels ook al jaren dood. Het zij zo.
Toen ik zwanger was, toen miste ik wel een moeder, en later toen zoon geboren was ook. Maar heb wel geleerd dat het niet veel zin heeft daarin te blijven hangen. Gedane zaken en zo. Maar goed, daar zijn wel wat jaartjes overheen gegaan en ik weet iig hoe ik het níet wil met zoon.
Moeizame relatie met vader gehad, maar die is inmiddels ook al jaren dood. Het zij zo.
Toen ik zwanger was, toen miste ik wel een moeder, en later toen zoon geboren was ook. Maar heb wel geleerd dat het niet veel zin heeft daarin te blijven hangen. Gedane zaken en zo. Maar goed, daar zijn wel wat jaartjes overheen gegaan en ik weet iig hoe ik het níet wil met zoon.
woensdag 2 december 2015 om 14:41
quote:Solomio schreef op 02 december 2015 @ 14:33:
[...]
Wat vreselijk.
Vroeger werden overleden kinderen ook doodgezwegen. Men dacht dat dat beter was, dan vergat je het sneller.
Onbegrijpelijk, maar idd, dat gebeurde veel.
Dat doodzwijgen van moeder had meer te maken met de haat van mijn pa naar haar toe, niet omdat het voor mij beter zou zijn.
Zo zie je maar hoe krom mensen kunnen redeneren.
Voor jou ook een
[...]
Wat vreselijk.
Vroeger werden overleden kinderen ook doodgezwegen. Men dacht dat dat beter was, dan vergat je het sneller.
Onbegrijpelijk, maar idd, dat gebeurde veel.
Dat doodzwijgen van moeder had meer te maken met de haat van mijn pa naar haar toe, niet omdat het voor mij beter zou zijn.
Zo zie je maar hoe krom mensen kunnen redeneren.
Voor jou ook een