Overig
alle pijlers
Ter Relativering en den Vermaeck!
maandag 22 februari 2010 om 10:09
Even wat positiefs na alle rare situaties op het forum de laatste tijd!
De laatste tijd kom ik wat moeilijker uit mijn dipjes. De stress neemt soms de overhand en doordat er weinig positieve dingen zijn waar ik me aan vast kan houden op dit moment is het voor mijn gevoel nu voornamelijk zwaar, moeilijk en emotioneel.
Het relativeren gaat dan wat moeilijk en wordt (naar gelang het langer duurt) steeds moeilijker.
Tot ik dan uiteindelijk maar weer eens het forum open. En ik me ter degen bewust ben van het feit dat ik eigenlijk helemaal niet zo veel te klagen heb. Natuurlijk is het leed zo zwaar als dat je het zelf moet dragen, maar hey het leed dat er echt toe doet doet mijn gestress en verdriet teniet.
Neem de wel bekende forummers die al jaren diverse strijden voeren. Het behoeft denk ik geen benoeming om te weten dat er genoeg zijn die een oneerlijke strijd voeren. Om haar zieke kindje te redden, om haar kinderen uberhaupt te zien, een strijd tegen een slopende ziekte etc etc...
Voor mij steeds weer een wijze les want al deze forummers kunnen het leed dat ze hebben zo goed relativeren. En ookal hebben ze het nog zo moeilijk de topics met een lach en een knipoog worden geopend en druk beschreven.
Mijn echtgenoot vraagt me met enige regelmaat wat doe je toch steeds op dat forum? Inmiddels heb je alles toch wel gelezen? Ken je de verhalen toch wel? En ja sommige topics worden voor een 300ste keer geopend. Maar op voorhand moet ik dan al lachen want ik weet wat voor reacties er gaan komen. En wat voor reacties dit weer oproept bij de nieuwere TO`s.
Daarnaast heb ik soms zo`n lol om diverse topics. De tranen lopen soms letterlijk over m`n wangen van het lachen. Dus wat betekent dit forum voor mij? Zoals de titel al zegt, het forum is ter relativering en den vermaak. Al zijn er natuurlijk sommige forummers die bijna vriendinnetjes zijn geworden ( de slimme meisjes en de mama`s 2 be)
Wat betekent het forum voor jou? Wat haal je eruit? Wat stop je erin??
De laatste tijd kom ik wat moeilijker uit mijn dipjes. De stress neemt soms de overhand en doordat er weinig positieve dingen zijn waar ik me aan vast kan houden op dit moment is het voor mijn gevoel nu voornamelijk zwaar, moeilijk en emotioneel.
Het relativeren gaat dan wat moeilijk en wordt (naar gelang het langer duurt) steeds moeilijker.
Tot ik dan uiteindelijk maar weer eens het forum open. En ik me ter degen bewust ben van het feit dat ik eigenlijk helemaal niet zo veel te klagen heb. Natuurlijk is het leed zo zwaar als dat je het zelf moet dragen, maar hey het leed dat er echt toe doet doet mijn gestress en verdriet teniet.
Neem de wel bekende forummers die al jaren diverse strijden voeren. Het behoeft denk ik geen benoeming om te weten dat er genoeg zijn die een oneerlijke strijd voeren. Om haar zieke kindje te redden, om haar kinderen uberhaupt te zien, een strijd tegen een slopende ziekte etc etc...
Voor mij steeds weer een wijze les want al deze forummers kunnen het leed dat ze hebben zo goed relativeren. En ookal hebben ze het nog zo moeilijk de topics met een lach en een knipoog worden geopend en druk beschreven.
Mijn echtgenoot vraagt me met enige regelmaat wat doe je toch steeds op dat forum? Inmiddels heb je alles toch wel gelezen? Ken je de verhalen toch wel? En ja sommige topics worden voor een 300ste keer geopend. Maar op voorhand moet ik dan al lachen want ik weet wat voor reacties er gaan komen. En wat voor reacties dit weer oproept bij de nieuwere TO`s.
Daarnaast heb ik soms zo`n lol om diverse topics. De tranen lopen soms letterlijk over m`n wangen van het lachen. Dus wat betekent dit forum voor mij? Zoals de titel al zegt, het forum is ter relativering en den vermaak. Al zijn er natuurlijk sommige forummers die bijna vriendinnetjes zijn geworden ( de slimme meisjes en de mama`s 2 be)
Wat betekent het forum voor jou? Wat haal je eruit? Wat stop je erin??
Sometimes I question my sanity, but the unicorn and gummy bears tell me I’m fine!
maandag 22 februari 2010 om 10:31
Je topictitel gaf een andere indruk dan die van een interessante discussie.
Het stukje relativering klopt wel. Allejezus, wat hebben sommige mensen het moeilijk. Wat heb ik veel redenen om blij te zijn met wat ik hier heb.
Voor mij betekent het forum communicatie. Het lukt me (nu?) echt niet om er irl een leuk sociaal leven op na te houden. Het betekent ook dat ik kan afstemmen wat ik zelf doe op een soort van gangbare norm. Het is iets te vaak een vlucht. Leuke topics voor de lachspieren zijn natuurlijk altijd welkom, ellenlange uitgekauwde discussies, ach, ik vind mezelf er wel eens met een paar woorden terug maar hou het niet vol.
Als er af en toe iemand iets heeft aan een post van mij ben ik daar heel blij mee, maar ik ga daar niet per definitie van uit. Kan me niet voorstellen dat ik iets zeg dat nog niemand ooit gezegd heeft.
Het stukje relativering klopt wel. Allejezus, wat hebben sommige mensen het moeilijk. Wat heb ik veel redenen om blij te zijn met wat ik hier heb.
Voor mij betekent het forum communicatie. Het lukt me (nu?) echt niet om er irl een leuk sociaal leven op na te houden. Het betekent ook dat ik kan afstemmen wat ik zelf doe op een soort van gangbare norm. Het is iets te vaak een vlucht. Leuke topics voor de lachspieren zijn natuurlijk altijd welkom, ellenlange uitgekauwde discussies, ach, ik vind mezelf er wel eens met een paar woorden terug maar hou het niet vol.
Als er af en toe iemand iets heeft aan een post van mij ben ik daar heel blij mee, maar ik ga daar niet per definitie van uit. Kan me niet voorstellen dat ik iets zeg dat nog niemand ooit gezegd heeft.
maandag 22 februari 2010 om 10:36
Wat voor indruk wekte mijn titel dan mamzelle?? Ben daar wel benieuwd naar.. Ik moet ook eerlijk bekennen dat ik ook niet zo goed weet waar ik heen wil hoor met dit topic maar ik moet wel zeggen dat het relativeren de laatste tijd wat moeizamer gaat en het door het forum gewoon iets bewuster gaat. Een beetje zo van: Niet zeiken.. kijk eens om je heen.. zo slecht heb je het niet!
Sometimes I question my sanity, but the unicorn and gummy bears tell me I’m fine!
maandag 22 februari 2010 om 10:40
Soms mag je trouwens best verdriet hebben over je eigen kleine verdrietjes. Dan heb je daarna meer ruimte om te relativeren. Juist door altijd maar naar die grote verdrieten van andere mensen te kijken gaan ze echt niet weg. 'Je' staat dan niet voor jou alleen, want ik heb geen idee of jouw verdriet onder klein of groot valt.
maandag 22 februari 2010 om 11:00
Ik vind het forum heerlijk. Ik zie het als lekker kletsen met vrouwen met problemen, dezelfde interesses als ik. Hier helaas ook geen denderend sociaal leven en zo blijf ik toch een beetje bij.
Vandaag heb ik een erg mindere dag (hevige hyperventilatieaanval) en ben nu naar huis toe gegaan. Ik ga zo mijn bedje in en daarna ga ik weer het forum op.
Mijn vriend snapt het soms ook niet. En soms ook wel, dan lees ik hem topics voor of we kijken samen de cute overload of andere fototopics. Dat vind ik leuk, samen forummen. Hij wil alleen nog steeds geen eigen account aanmaken
En je hebt gelijk Biol, relativering is hier zeker te vinden. En dat zet mijn eigen probleempjes weer in perspectief. Het topic van Zoebie heeft me gisteren erg aangegrepen. En dan ben ik blij dat het zo goed gaat tussen mij en mijn stiefkinderen, hoe ik geboft heb met ze.
Vandaag heb ik een erg mindere dag (hevige hyperventilatieaanval) en ben nu naar huis toe gegaan. Ik ga zo mijn bedje in en daarna ga ik weer het forum op.
Mijn vriend snapt het soms ook niet. En soms ook wel, dan lees ik hem topics voor of we kijken samen de cute overload of andere fototopics. Dat vind ik leuk, samen forummen. Hij wil alleen nog steeds geen eigen account aanmaken
En je hebt gelijk Biol, relativering is hier zeker te vinden. En dat zet mijn eigen probleempjes weer in perspectief. Het topic van Zoebie heeft me gisteren erg aangegrepen. En dan ben ik blij dat het zo goed gaat tussen mij en mijn stiefkinderen, hoe ik geboft heb met ze.
maandag 22 februari 2010 om 12:07
Soms, echt maar heel soms gebruik ik het forum om mijn frustraties af te reageren. Meestal om gewoon lekker te kletsen, te kijken waar anderen mee bezig zijn en te hopen dat ik soms iets zinnigs kan bijdragen.
Relativeren kan ik zelf heel goed, ik heb meer nodig dat ik af en toe denk: o ja, mijn 'problemen' en verdriet(jes) mogen er ook zijn.
Relativeren kan ik zelf heel goed, ik heb meer nodig dat ik af en toe denk: o ja, mijn 'problemen' en verdriet(jes) mogen er ook zijn.
Limits only exist in your mind. And in your bank account.
Week 30 van de Extremely Demotivational Calendar
Week 30 van de Extremely Demotivational Calendar
maandag 22 februari 2010 om 12:40
Ik heb echt wel van het forum geleerd, en dat gaat verder dan hoe ik botermals suddervlees krijg.
Voornamelijk de verschillende reacties van heel veel mensen zijn vaak een eye opener voor me. En dat helpt me zo nu en dan om mijn eigen gevoelens wat beter te accepteren.
En het heeft mijn blik verbreedt, een klein kijkje in het leven van anderen die ik in het dagelijks leven niet tegenkom. Hoe mensen met weinig geld omgaan en hoe mensen met grote en kleine problemen omgaan.
Hele mooie topics (waar ik alleen meelees omdat ik niet veel toe te voegen heb) vind ik van Robo en van Annemeike op psyche.
En ik heb zooo verschrikkelijk gelachen om het topic rondom Djoels bevalling.
En bovenal valt me op dat -ondanks het gezeur en gerel op meestal de Viva-beleid topics- dat de meeste mensen zo ontzettend leuk, lief en humoristisch zijn. Dat geeft me zelfs een beter beeld van de mensch... (als dat niet het toppunt van leering ende vermaeck is)
Voornamelijk de verschillende reacties van heel veel mensen zijn vaak een eye opener voor me. En dat helpt me zo nu en dan om mijn eigen gevoelens wat beter te accepteren.
En het heeft mijn blik verbreedt, een klein kijkje in het leven van anderen die ik in het dagelijks leven niet tegenkom. Hoe mensen met weinig geld omgaan en hoe mensen met grote en kleine problemen omgaan.
Hele mooie topics (waar ik alleen meelees omdat ik niet veel toe te voegen heb) vind ik van Robo en van Annemeike op psyche.
En ik heb zooo verschrikkelijk gelachen om het topic rondom Djoels bevalling.
En bovenal valt me op dat -ondanks het gezeur en gerel op meestal de Viva-beleid topics- dat de meeste mensen zo ontzettend leuk, lief en humoristisch zijn. Dat geeft me zelfs een beter beeld van de mensch... (als dat niet het toppunt van leering ende vermaeck is)