Psyche
alle pijlers
Abortus of niet?
dinsdag 21 juni 2011 om 12:32
Sinds 3 weken weet ik dat ik zwanger ben, ik zit nu in mijn 8e zwangerschapsweek.
Ik wil al een aantal jaar dolgraag kinderen, het is mijn allergrootste wens. Mijn ex-vriend en ik hadden daar uitgebreide plannen over. Nu zou ongeveer de tijd zijn waarop we eraan zouden beginnen, namen hadden we al bedacht. Mijn relatie met mijn ex is na 3 jaar uitgegaan afgelopen september, sinds 2 maanden heb ik een nieuwe vriend.
Onverwacht en ongepland ben ik ineens zwanger geworden. Een paar dagen nadat we voor de eerste keer met elkaar naar bed gingen al....Een ongelukje, maar wat was ik blij toen ik de uitslag op de zwangerschapstest zag! Meteen mijn vriendinnen gebeld, door het dolle heen. Mijn nieuwe vriend was ook blij, wil het heel graag houden, samen een gezinnetje beginnen, ervoor gaan met zijn tweeën.
Ik ben 25 jaar, heb een hele goede opleiding gedaan en een fantastische baan. Ik woon sinds 6 jaar alleen op mezelf, ben ontzettend zelfstandig en verantwoordelijk. Ik ben niet een uitgaanstype. Ik hou ervan om met vriendinnen te eten, te sporten en te genieten van het leven. Mijn moeder is na een 12-jarig ziektebed overleden toen ik 18 jaar was, daardoor heb ik een sterk besef van hoe belangrijk liefde en een gezin is, en hoe onbelangrijk materiele en vergankelijke zaken.
Mijn eerste zwangerschap had ik altijd gezien als een fantastische periode, vol ontdekkingen, blijdschap en vreugde, een periode waar je naar toeleeft als stel, als gevolg van een bewuste keuze tot het krijgen van een kindje. Nu is dat niet zo...maar betekent dat dat dit kindje ongewenst is?
Ik voel me niet ziek, geen last van misselijkheid of duizeligheid, alleen erg moe, deels ook door de emoties denk ik. Mijn lichaam is wel wat veranderd, maar niet extreem. Volgens de mensen om me heen straal ik enorm, heb ik een soort glans over me heen. Het gevoel dat er een kindje in mijn buik groeit is zo fijn, ik voel me zo trots en blij als ik denk aan hoe het straks zal zijn met een grote buik en daarna om het vast te gaan houden.
Mijn familie heeft er niet zo positief op gereageerd. Mijn vader en zus willen dat ik het weg laat halen. Ik heb geen stabiele relatie, is de belangrijkste reden. Daarnaast zou ik te onvolwassen en onverantwoordelijk zijn. Mijn vader kan niet inzien hoe ik dit kind op een "goede en verantwoordelijke manier" kan opvoeden, een klap in mijn gezicht. Ze bellen en pingen me constant om te vragen "hoe het staat met de zwangerschap", of ik geen afspraak moet maken met een kliniek, al is het alleen om te praten, dat ik toch wel op moet schieten want de tijd dringt...Ze zeggen dat ik een kind het niet kan aandoen dat ik niet zeker weet of het met of zonder een papa zal opgroeien. Mijn vriend heeft al twee kinderen, bij twee verschillende vrouwen. Ze vinden dat zorgelijk, mij laat het natuurlijk ook niet koud, maar hij zorgt heel goed voor zijn kids, ziet ze vaak, gaat naar de sporttrainingen en geeft ze enorm veel liefde.
Ik twijfel nu over wat ik moet doen. Ik heb ook met een maatschappelijk werkster gesproken die mij erg goed kent. Zij zag heel duidelijk de interne strijd bij mij: hoe graag ik het kindje wil en mijn ogen beginnen te stralen als ik het erover heb. Maar ook hoe ik nog niet zeker ben over mijn relatie met mijn nieuwe vriend...Ik weet gewoon niet wat ik moet doen.
Rationeel gezien is een abortus wel beter denk ik, ik kan later altijd nog kinderen krijgen en een bewust moment ervoor kiezen. Maar kan ik het aan om dit kindje weg te laten halen? Dan zit ik straks in zo'n kliniek en halen ze datgene weg waar ik zo naar verlang en waar ik al zoveel van hou...Wat moet ik toch doen?
Ik wil al een aantal jaar dolgraag kinderen, het is mijn allergrootste wens. Mijn ex-vriend en ik hadden daar uitgebreide plannen over. Nu zou ongeveer de tijd zijn waarop we eraan zouden beginnen, namen hadden we al bedacht. Mijn relatie met mijn ex is na 3 jaar uitgegaan afgelopen september, sinds 2 maanden heb ik een nieuwe vriend.
Onverwacht en ongepland ben ik ineens zwanger geworden. Een paar dagen nadat we voor de eerste keer met elkaar naar bed gingen al....Een ongelukje, maar wat was ik blij toen ik de uitslag op de zwangerschapstest zag! Meteen mijn vriendinnen gebeld, door het dolle heen. Mijn nieuwe vriend was ook blij, wil het heel graag houden, samen een gezinnetje beginnen, ervoor gaan met zijn tweeën.
Ik ben 25 jaar, heb een hele goede opleiding gedaan en een fantastische baan. Ik woon sinds 6 jaar alleen op mezelf, ben ontzettend zelfstandig en verantwoordelijk. Ik ben niet een uitgaanstype. Ik hou ervan om met vriendinnen te eten, te sporten en te genieten van het leven. Mijn moeder is na een 12-jarig ziektebed overleden toen ik 18 jaar was, daardoor heb ik een sterk besef van hoe belangrijk liefde en een gezin is, en hoe onbelangrijk materiele en vergankelijke zaken.
Mijn eerste zwangerschap had ik altijd gezien als een fantastische periode, vol ontdekkingen, blijdschap en vreugde, een periode waar je naar toeleeft als stel, als gevolg van een bewuste keuze tot het krijgen van een kindje. Nu is dat niet zo...maar betekent dat dat dit kindje ongewenst is?
Ik voel me niet ziek, geen last van misselijkheid of duizeligheid, alleen erg moe, deels ook door de emoties denk ik. Mijn lichaam is wel wat veranderd, maar niet extreem. Volgens de mensen om me heen straal ik enorm, heb ik een soort glans over me heen. Het gevoel dat er een kindje in mijn buik groeit is zo fijn, ik voel me zo trots en blij als ik denk aan hoe het straks zal zijn met een grote buik en daarna om het vast te gaan houden.
Mijn familie heeft er niet zo positief op gereageerd. Mijn vader en zus willen dat ik het weg laat halen. Ik heb geen stabiele relatie, is de belangrijkste reden. Daarnaast zou ik te onvolwassen en onverantwoordelijk zijn. Mijn vader kan niet inzien hoe ik dit kind op een "goede en verantwoordelijke manier" kan opvoeden, een klap in mijn gezicht. Ze bellen en pingen me constant om te vragen "hoe het staat met de zwangerschap", of ik geen afspraak moet maken met een kliniek, al is het alleen om te praten, dat ik toch wel op moet schieten want de tijd dringt...Ze zeggen dat ik een kind het niet kan aandoen dat ik niet zeker weet of het met of zonder een papa zal opgroeien. Mijn vriend heeft al twee kinderen, bij twee verschillende vrouwen. Ze vinden dat zorgelijk, mij laat het natuurlijk ook niet koud, maar hij zorgt heel goed voor zijn kids, ziet ze vaak, gaat naar de sporttrainingen en geeft ze enorm veel liefde.
Ik twijfel nu over wat ik moet doen. Ik heb ook met een maatschappelijk werkster gesproken die mij erg goed kent. Zij zag heel duidelijk de interne strijd bij mij: hoe graag ik het kindje wil en mijn ogen beginnen te stralen als ik het erover heb. Maar ook hoe ik nog niet zeker ben over mijn relatie met mijn nieuwe vriend...Ik weet gewoon niet wat ik moet doen.
Rationeel gezien is een abortus wel beter denk ik, ik kan later altijd nog kinderen krijgen en een bewust moment ervoor kiezen. Maar kan ik het aan om dit kindje weg te laten halen? Dan zit ik straks in zo'n kliniek en halen ze datgene weg waar ik zo naar verlang en waar ik al zoveel van hou...Wat moet ik toch doen?
dinsdag 21 juni 2011 om 12:36
als ik jou verhaal zo lees, lees ik behalve je familie niet 1 goede reden om voor abortus te kiezen..
Ik zou het echt niet doen in dat geval. Er is meestal niet een ideaal moment om zwanger te worden, soms is het gewoon zo en passen alle puzzelstukjes in elkaar.
Naar je familie toe zou ik laten weten dat zoveel druk echt niet goed is en dat je daardoor heus niet makkelijker een keuze kan maken. Het is namelijk jouw keuze en niet die van hun!
sterkte en succes met alles!
Ik zou het echt niet doen in dat geval. Er is meestal niet een ideaal moment om zwanger te worden, soms is het gewoon zo en passen alle puzzelstukjes in elkaar.
Naar je familie toe zou ik laten weten dat zoveel druk echt niet goed is en dat je daardoor heus niet makkelijker een keuze kan maken. Het is namelijk jouw keuze en niet die van hun!
sterkte en succes met alles!
dinsdag 21 juni 2011 om 12:38
Mijn eerste reactie als ik jouw verhaal lees: geen abortus!
Ik vind het erg vreemd dat je vader en zus je zo negatief proberen te beïnvloeden. Oke, je bent nog maar kort samen met je vriend maar een jarenlange relatie geeft toch niet de garantie dat het "goed" gaat? Ik vind dat nogal naïef. Verder schrijf je dat je zelfstandig en verantwoordelijk bent, een goede baan hebt en al jaren op jezelf woont. Als jij denkt dat je dit aan kunt en dat je er klaar voor bent, moet je er voor gaan!
Ik vind het erg vreemd dat je vader en zus je zo negatief proberen te beïnvloeden. Oke, je bent nog maar kort samen met je vriend maar een jarenlange relatie geeft toch niet de garantie dat het "goed" gaat? Ik vind dat nogal naïef. Verder schrijf je dat je zelfstandig en verantwoordelijk bent, een goede baan hebt en al jaren op jezelf woont. Als jij denkt dat je dit aan kunt en dat je er klaar voor bent, moet je er voor gaan!
dinsdag 21 juni 2011 om 12:39
Nee joh! je wilt het heel graag, je hebt genoeg te bieden zo te lezen, meestal ben ik niet zo stellig met adviezen maar ik lees in alles door dat je het kindje echt graag wilt. Je mag je eigen beslissingen nemen en moet je echt hierin vooral niet laten leiden door andere mensen als jezelf en je vriend!
dinsdag 21 juni 2011 om 12:40
dinsdag 21 juni 2011 om 12:40
dinsdag 21 juni 2011 om 12:40
Als jij er nu al zo blij mee bent, dan zal je altijd spijt en verdriet houden als je je kindje laat weghalen.
Jij bent degene die bepaald of het wel of niet haalbaar is, niet je vader en je zus. Wat een waanzin dat ze dat zo aan je opdringen.
Zoals ik het lees ben jij verstandig genoeg om zelf dit kindje groot te brengen, als het niet goed gaat met je vriend.
Jij bent degene die bepaald of het wel of niet haalbaar is, niet je vader en je zus. Wat een waanzin dat ze dat zo aan je opdringen.
Zoals ik het lees ben jij verstandig genoeg om zelf dit kindje groot te brengen, als het niet goed gaat met je vriend.
Stressed is just desserts spelled backwards
dinsdag 21 juni 2011 om 12:41
Je bent 25 jaar. In mijn ogen kom je heel volwassen over. Jouw vader en zus hoeven niet voor die baby te kiezen, dat doe jij en je vriend. Jammer dat ze er zo over denken en dat dan ook nog zo laten merken.
Toen ik 18 was en zwanger, wilde ook iedereen dat ik abortus liet plegen (moeder overleden toen ik 16 was), maar ik heb er -met mijn toenmalige vriend- bewust voor gekozen die baby (die nu trouwens als 39 is!) te krijgen.
Volg jouw hart en laat die familie maar zeuren! Je komt in je verhaal op mij evenwichtig over.
Toen ik 18 was en zwanger, wilde ook iedereen dat ik abortus liet plegen (moeder overleden toen ik 16 was), maar ik heb er -met mijn toenmalige vriend- bewust voor gekozen die baby (die nu trouwens als 39 is!) te krijgen.
Volg jouw hart en laat die familie maar zeuren! Je komt in je verhaal op mij evenwichtig over.
dinsdag 21 juni 2011 om 12:45
Ik heb je hele verhaal gelezen en krijg het gevoel dat je je heel erg laat beïnvloeden door wat anderen vinden van jouw zwangerschap.
Ik denk dat jij je kindje heel graag wil en uit je verhaal blijkt dat je er ook heel goed voor kan zorgen, financieel gezien dan. Je beschrijft dat je straalt en dat je er erg blij mee bent. Laat je je niet teveel beïnvloeden? Dit is JOUW leven, JOUW keuze, naar mijn mening zijn er maar twee personen die een mening mogen hebben en dat zijn jij en de vader van je kind.
Een abortus is een beslissing die je niet terug kunt draaien, je moet heel zeker weten dat jij dat wilt voordat je dat laat doen. Jij moet het willen en niet een ander ermee plezieren.
Ik denk dat jij je kindje heel graag wil en uit je verhaal blijkt dat je er ook heel goed voor kan zorgen, financieel gezien dan. Je beschrijft dat je straalt en dat je er erg blij mee bent. Laat je je niet teveel beïnvloeden? Dit is JOUW leven, JOUW keuze, naar mijn mening zijn er maar twee personen die een mening mogen hebben en dat zijn jij en de vader van je kind.
Een abortus is een beslissing die je niet terug kunt draaien, je moet heel zeker weten dat jij dat wilt voordat je dat laat doen. Jij moet het willen en niet een ander ermee plezieren.
dinsdag 21 juni 2011 om 12:46
dinsdag 21 juni 2011 om 12:47
Ik vind een abortus pas noodzakelijk, als je echt niet zwanger wilt zijn en/of in een situatie zit waarin een kind krijgen echt problematisch gaat worden (geen geld, huis, baan, vervelende relatie, geen hulp/steun etc.). Maar jij wilt dit heel graag! En je leven is stabiel genoeg om de verantwoordelijkheid van een kindje te kunnen dragen. Ja, het is misschien jammer dat die relatie niet helemaal stabiel is. Ja, het is niet niks dat de man in kwestie kind nummer 3 bij vrouw nummer 3 krijgt. Maar het is nu eenmaal zo!
Is het bezwaar van je familie echt alleen je nieuwe vriend? Waarom vinden ze je onvolwassen en onverantwoordelijk, terwijl jij je leven juist als heel volwassen en stabiel omschrijft? Wat steekt daarachter?
Is het bezwaar van je familie echt alleen je nieuwe vriend? Waarom vinden ze je onvolwassen en onverantwoordelijk, terwijl jij je leven juist als heel volwassen en stabiel omschrijft? Wat steekt daarachter?
dinsdag 21 juni 2011 om 12:47
In je stuk lees ik echt geen enkele reden om voor aan abortus te gaan. Je vader/zus hebben hier absoluut niks over te zeggen.
Bovendien, de kans dat je hier psychisch veel last van gaat krijgen is groot. Je wilt het kind volgens mij zo graag. Zou je er mee kunnen leven dat je het weg hebt laten halen?
Bovendien, de kans dat je hier psychisch veel last van gaat krijgen is groot. Je wilt het kind volgens mij zo graag. Zou je er mee kunnen leven dat je het weg hebt laten halen?
dinsdag 21 juni 2011 om 12:48
Luister naar je gevoel!
Als jij er blij mee bent, zou ik het gewoon houden.
Mijn vriendin werd ook onverwachts zwanger na zes maanden relatie, nu zijn we vier jaar verder en heel blij met onze lieve dochter.
Ook al gaan dingen later fout, je liefde voor je kind is onvoorwaardelijk en alle problemen te overwinnen.
Als jij er blij mee bent, zou ik het gewoon houden.
Mijn vriendin werd ook onverwachts zwanger na zes maanden relatie, nu zijn we vier jaar verder en heel blij met onze lieve dochter.
Ook al gaan dingen later fout, je liefde voor je kind is onvoorwaardelijk en alle problemen te overwinnen.
dinsdag 21 juni 2011 om 12:49
Het feit dat jouw vriend al 2 kinderen heeft bij twee vrouwen, is geen reden om het weg te laten halen. Die kinderen zijn er namelijk ook nog wanneer jullie al jaren samen zijn en bewust voor kinderen kiezen.
Voor de rest ben jij er blij mee, je vriend is er blij mee en je kan het kind geven wat het nodig heeft! Niet twijfelen, volg gewoon je hart!
Voor de rest ben jij er blij mee, je vriend is er blij mee en je kan het kind geven wat het nodig heeft! Niet twijfelen, volg gewoon je hart!
dinsdag 21 juni 2011 om 12:49
quote:Rationeel gezien is een abortus wel beter denk ik, ik kan later altijd nog kinderen krijgen en een bewust moment ervoor kiezen.
Het is maar de vraag of je later altijd nog kinderen kunt krijgen. Daar moet je niet van uit gaan. Beeld je eens in dat je dit kindje weg laat halen, en dat het dan later níet lukt! Zou je het jezelf dan kunnen vergeven, zou je daarmee kunnen leven?
Je klinkt er zo vol van, laat je dan niet gek maken door je omgeving. Zij voelen niet wat jij voelt, en zullen ook niet missen wat jij mist als je een abortus laat doen.
Het is maar de vraag of je later altijd nog kinderen kunt krijgen. Daar moet je niet van uit gaan. Beeld je eens in dat je dit kindje weg laat halen, en dat het dan later níet lukt! Zou je het jezelf dan kunnen vergeven, zou je daarmee kunnen leven?
Je klinkt er zo vol van, laat je dan niet gek maken door je omgeving. Zij voelen niet wat jij voelt, en zullen ook niet missen wat jij mist als je een abortus laat doen.
dinsdag 21 juni 2011 om 12:49
quote:elastiekje schreef op 21 juni 2011 @ 12:43:
* Vraagt zich af waar Elninjo blijft *
Ik zou lekker voor jezelf kiezen trouwens! Het klinkt alsof je een stabiele situatie hebt en het kindje is gewenst.
oh ik wil wel een El ninjoo reacrtie geven.
Komt ie:
weghalen dat klompje cellen. Je vergooit al je vrijheid en luist je vriend er ook nog en passant in.
-zo hebben we die ook weer gehad-
Nu mijn eigen reactie: Je klinkt wat mij betreft stabiel genoeg om een kind op te voeden. Ja je hebt nog maar pas een relatie, maar ook stellen die al tien jaar samen zijn gaan wel eens uit elkaar als er net een baby is. Alles kan dus gebeuren.
Ga ervoor!
* Vraagt zich af waar Elninjo blijft *
Ik zou lekker voor jezelf kiezen trouwens! Het klinkt alsof je een stabiele situatie hebt en het kindje is gewenst.
oh ik wil wel een El ninjoo reacrtie geven.
Komt ie:
weghalen dat klompje cellen. Je vergooit al je vrijheid en luist je vriend er ook nog en passant in.
-zo hebben we die ook weer gehad-
Nu mijn eigen reactie: Je klinkt wat mij betreft stabiel genoeg om een kind op te voeden. Ja je hebt nog maar pas een relatie, maar ook stellen die al tien jaar samen zijn gaan wel eens uit elkaar als er net een baby is. Alles kan dus gebeuren.
Ga ervoor!
dinsdag 21 juni 2011 om 12:51
quote:Caesarion schreef op 21 juni 2011 @ 12:47:
En wacht maar tot het kind geboren is, je vader en zus zullen er helemaal weg van zijn! Kies voor jezelf!
Als je dan nog zin hebt om met je kindje er heen te gaan, that is.
Ik denk dat ik daar niet meer zo'n trek in zou hebben.
En wacht maar tot het kind geboren is, je vader en zus zullen er helemaal weg van zijn! Kies voor jezelf!
Als je dan nog zin hebt om met je kindje er heen te gaan, that is.
Ik denk dat ik daar niet meer zo'n trek in zou hebben.
Stressed is just desserts spelled backwards
dinsdag 21 juni 2011 om 12:52
Het klinkt alsof er maar 2 dingen zijn die je in je vreugde over dit kind belemmeren. Je vader en je zus..... Die laat je aborteren! Wis ze de komende weken of maanden uit je leven. Het is immers jouw leven! En of je nu wel of niet met je nieuwe vriend verdergaat, het is nog steeds jouw leven en jouw keuze.
dinsdag 21 juni 2011 om 12:56
Uit jouw verhaal haal ik maar één ding en dat is de liefde voor je ongeboren kindje. Als dit is wat je graag wil, dan is abortus geen optie. Ook je vriend staat voor je klaar en wil samen met jou jullie kindje opvoeden. Er is nooit een garantie dat je relatie voor eeuwig zal zijn!
Alleen het gedrag van je vader en je zus gaan te ver. Ze komen behoorlijk manipulerend over en willen hun eigen mening opdringen. Waar is het respect naar jou toe?
Het zijn nogal wat uitspraken dat je onverantwoordelijk en onvolwassen bent. Waar baseren ze dit op?
Behalve dan waarschijnlijk op het feit, dat je zo snel zwanger geworden bent. Dat is jouw keuze! En jouw leven!
Abortus is niet zomaar iets. Kies voor jezelf en jouw wensen!
Alleen het gedrag van je vader en je zus gaan te ver. Ze komen behoorlijk manipulerend over en willen hun eigen mening opdringen. Waar is het respect naar jou toe?
Het zijn nogal wat uitspraken dat je onverantwoordelijk en onvolwassen bent. Waar baseren ze dit op?
Behalve dan waarschijnlijk op het feit, dat je zo snel zwanger geworden bent. Dat is jouw keuze! En jouw leven!
Abortus is niet zomaar iets. Kies voor jezelf en jouw wensen!
dinsdag 21 juni 2011 om 12:57
Als je nu al zoveel van dit kindje houdt krijg je misschien altijd spijt als je het weg laat halen. Vooral omdat het je vader en zus zijn die dit vooral lijken te willen en niet jij zou ik het niet doen. Daarbij heb je een goede baan en zo te lezen ben je een heel stabiel persoon.
Wat betreft je vriend, het inderdaad een beetje verdacht dat hij al twee kinderen heeft bij twee verschillende vrouwen. Kijk ook naar de situatie zonder hem, als hij je in de steek zou laten, het kind niet erkend, je voor altijd aan hem vast zit etc. Wil je het kind dan nog steeds? Want nu kijk je door een roze bril en kan je dat niet goed beoordelen.
Veel sterkte gewenst met het maken van deze moeilijke keuze!
Wat betreft je vriend, het inderdaad een beetje verdacht dat hij al twee kinderen heeft bij twee verschillende vrouwen. Kijk ook naar de situatie zonder hem, als hij je in de steek zou laten, het kind niet erkend, je voor altijd aan hem vast zit etc. Wil je het kind dan nog steeds? Want nu kijk je door een roze bril en kan je dat niet goed beoordelen.
Veel sterkte gewenst met het maken van deze moeilijke keuze!
