Psyche
alle pijlers
Add/ adhd, naar de dokter en waarom?
vrijdag 10 september 2010 om 04:25
Ik twijfel of ik add/ adhd heb...
waarom: ik kan het wel helemaal uitleggen waarom ik dat denk, en hoe ik in elkaar steek, maar dan wordt het een topic zonder eind. Dus even een samenvatting:
--> als ik online vragenlijstjes invul (van die zelf-test lijstjes) scoor ik eigenlijk altijd hoog, en is de uitslag dat is waarschijnlijk ADD heb...
--> Er wordt mij regelmatig gevraagd of ik ADD/ ADHD heb door andere mensen
--> ik kan me goed verplaatsen in de gedachtengang van mensen die het hebben, en herken mezelf erin
--> in het verleden heb ik meerdere malen te maken gehad met depressie/ burnout/ in de knoop/ hoe je het noemen wilt en heb daar in het verleden ook medicijnen voor gehad en bij maatsch.werk/ psycholoog gelopen.
--> dochter van 5 wordt "verdacht", in goed overleg met school, schoolarts, pedagogisch team v school, wordt ze in de gaten gehouden, maar zolang het voor zichzelf, en haar omgeving geen echt probleem is kijken we het nog een beetje aan, voordat we haar helemaal binnenste buiten laten keren door allerlei instanties. Wel word bijvoorbeeld aan concentratie trainen enz extra aadacht besteed...
Nu gaat het eigenlijk best goed met me. Maar de twijfel blijft bestaan, moet ik naar de huisarts om mijn twijfel uit te spreken? En dan: het gaat toch goed met mij, ik heb meer dan ooit het gevoel mezelf onder controle te hebben en ben happy. Stel dat mijn twijfels kloppen, en ik wordt getest oid, en het is zo. Tsjah dan weet ik het: wordt ik daar wijzer van? Wat voegt het toe.
En is het ook niet een beetje raar om dan zo naar de huisarts te gaan. Ik bedoel, als je nu helemaal in de put zit, en met jezelf niet uit de weg komt... maar dat is nu helemaal niet het geval nu (waarschijnlijk gaat het in de toekomst vast wel weer een keer mis hoor, die illusie heb ik niet)
Aan de andere kant, misschien gaat er een wereld voor me open en denk ik dat ik het nu wel zo goed doe, maar kan het nog stukken beter?? En zit het vet in de familie, en moet ik eigenlijk voor mijn dochter toch wel die medische molen in?
En stiekum ergens hoor ik soms dan ook diep in de verte een stemmetje, die gewoon bang is, dat als het zo is...
eeeh, hoe zeg ik het: als ik nu gewoon net doe alsof er niks aan de hand is, en ik doe gewoon mijn ding, zoals nu: dan gaat het goed. Maar wat als ik hiermee naar de huisarts ga, ga ik dan juist niet een hoop ellende overhoop halen... snappen jullie een beetje wat ik bedoel.
Nou ik heb er een beetje waarige toestand van gemaakt, degene die me nog snappen... graag jullie mening
waarom: ik kan het wel helemaal uitleggen waarom ik dat denk, en hoe ik in elkaar steek, maar dan wordt het een topic zonder eind. Dus even een samenvatting:
--> als ik online vragenlijstjes invul (van die zelf-test lijstjes) scoor ik eigenlijk altijd hoog, en is de uitslag dat is waarschijnlijk ADD heb...
--> Er wordt mij regelmatig gevraagd of ik ADD/ ADHD heb door andere mensen
--> ik kan me goed verplaatsen in de gedachtengang van mensen die het hebben, en herken mezelf erin
--> in het verleden heb ik meerdere malen te maken gehad met depressie/ burnout/ in de knoop/ hoe je het noemen wilt en heb daar in het verleden ook medicijnen voor gehad en bij maatsch.werk/ psycholoog gelopen.
--> dochter van 5 wordt "verdacht", in goed overleg met school, schoolarts, pedagogisch team v school, wordt ze in de gaten gehouden, maar zolang het voor zichzelf, en haar omgeving geen echt probleem is kijken we het nog een beetje aan, voordat we haar helemaal binnenste buiten laten keren door allerlei instanties. Wel word bijvoorbeeld aan concentratie trainen enz extra aadacht besteed...
Nu gaat het eigenlijk best goed met me. Maar de twijfel blijft bestaan, moet ik naar de huisarts om mijn twijfel uit te spreken? En dan: het gaat toch goed met mij, ik heb meer dan ooit het gevoel mezelf onder controle te hebben en ben happy. Stel dat mijn twijfels kloppen, en ik wordt getest oid, en het is zo. Tsjah dan weet ik het: wordt ik daar wijzer van? Wat voegt het toe.
En is het ook niet een beetje raar om dan zo naar de huisarts te gaan. Ik bedoel, als je nu helemaal in de put zit, en met jezelf niet uit de weg komt... maar dat is nu helemaal niet het geval nu (waarschijnlijk gaat het in de toekomst vast wel weer een keer mis hoor, die illusie heb ik niet)
Aan de andere kant, misschien gaat er een wereld voor me open en denk ik dat ik het nu wel zo goed doe, maar kan het nog stukken beter?? En zit het vet in de familie, en moet ik eigenlijk voor mijn dochter toch wel die medische molen in?
En stiekum ergens hoor ik soms dan ook diep in de verte een stemmetje, die gewoon bang is, dat als het zo is...
eeeh, hoe zeg ik het: als ik nu gewoon net doe alsof er niks aan de hand is, en ik doe gewoon mijn ding, zoals nu: dan gaat het goed. Maar wat als ik hiermee naar de huisarts ga, ga ik dan juist niet een hoop ellende overhoop halen... snappen jullie een beetje wat ik bedoel.
Nou ik heb er een beetje waarige toestand van gemaakt, degene die me nog snappen... graag jullie mening
vrijdag 10 september 2010 om 12:20
vrijdag 10 september 2010 om 16:33
quote:fleurtje schreef op 10 september 2010 @ 11:51:
[...]
Wat op het Viva-forum ook erg veel gebeurt, dwepen met adhd. Net als mensen die een topic openen op Psyche (gaat vooral om Psyche, en dan m.n. als het over adhd, wajong of zwangerschap + antidepressiva's gaat) en dan na een halve dag niks meer laten horen. Prima hoor, zijn niks verplicht. Het heeft me alleen geleerd om op dat soort topics pas na een week te reageren, als duidelijk is dat topic een beetje loopt en TO nog mee doet.
Sorry dat ik naar jouw mening te laat van me laat horen...
ik werk momenteel late diensten en heb vandaag lekker geslapen.
Ik wil jullie allemaal bedanken voor je antwoorden, ik heb ze gelezen, en zal zeker de genoemde links bezoeken en lezen.
Heb vanmiddag gesprek gehad met een goede vriendin en het ook besproken, en ik denk dat ik er wel uit ben dat ik naar de huisarts wil, en me wil laten testen. Al is het maar om duidelijkheid te hebben over mijzelf, wellicht heeft dit toegevoegde waarde voor een eventuele diagnose voor mijn dochter...
En: op het moment dat ik er goed (beter) mee om leer te gaan, kan ik een betere moeder zijn... dan kan ik dat ook weer doorgeven aan mijn kind.
Alleen... hoe kaartje zoiets aan bij de huisarts? Gewoon bellen en een afspraak maken onder het mom van: ik denk dat ik ADD / ADHD heb en ik wil getest worden. Zo op tafel plempen? Die man zal wel denken... hoe komt ze daar nu ineens bij :S zou ie dat niet vreemd vinden??
[...]
Wat op het Viva-forum ook erg veel gebeurt, dwepen met adhd. Net als mensen die een topic openen op Psyche (gaat vooral om Psyche, en dan m.n. als het over adhd, wajong of zwangerschap + antidepressiva's gaat) en dan na een halve dag niks meer laten horen. Prima hoor, zijn niks verplicht. Het heeft me alleen geleerd om op dat soort topics pas na een week te reageren, als duidelijk is dat topic een beetje loopt en TO nog mee doet.
Sorry dat ik naar jouw mening te laat van me laat horen...
ik werk momenteel late diensten en heb vandaag lekker geslapen.
Ik wil jullie allemaal bedanken voor je antwoorden, ik heb ze gelezen, en zal zeker de genoemde links bezoeken en lezen.
Heb vanmiddag gesprek gehad met een goede vriendin en het ook besproken, en ik denk dat ik er wel uit ben dat ik naar de huisarts wil, en me wil laten testen. Al is het maar om duidelijkheid te hebben over mijzelf, wellicht heeft dit toegevoegde waarde voor een eventuele diagnose voor mijn dochter...
En: op het moment dat ik er goed (beter) mee om leer te gaan, kan ik een betere moeder zijn... dan kan ik dat ook weer doorgeven aan mijn kind.
Alleen... hoe kaartje zoiets aan bij de huisarts? Gewoon bellen en een afspraak maken onder het mom van: ik denk dat ik ADD / ADHD heb en ik wil getest worden. Zo op tafel plempen? Die man zal wel denken... hoe komt ze daar nu ineens bij :S zou ie dat niet vreemd vinden??
vrijdag 10 september 2010 om 16:38
quote:mips schreef op 10 september 2010 @ 12:02:
Eensch met Fleurtje. Dwepen met je ADHD en werkelijk alles betrekken op die ADHD is zinloos. (zie het ook met "hoogsensitief", dyslectie, etc etc. Ineens is alles wat men doet een gevolg van. Alsof je niet meer zelfstandig kan handelen). Je bent verantwoordelijk voor je eigen handelen, dus wat je doet met die ADHD. Aanpakken of er in zwelgen (heb ik het wel/niet blablalba maar vertikken het te laten onderzoeken). Maar met zwelgen wordt men wel een passieve zeur.
"Iets laten vallen, oh dat is de ADHD. Sleutels kwijt, ja check dat is de ADHD. Kan er niet aan doen want dat is de ADHD etc". Onzin, het beinvloedt je leven wel maar het zit niet in iedere handeling die je doet of zin die je zegt.
Je bent geen ADHD, je hebt enkel ADHD. Net zoals een ander geen migraine, depressie of wat dan ook is maar er wel last van heeft. Het is geen excuus voor zaken, misschien een aanleiding maar je bent meer dan je etiketje.
Hier ben ik dus juist een beetje bang van en is voor mij een reden om niet het etiketje te willen, en een bezoek aan huisarts uit te stellen...
Ik heb dit topic (natuurlijk) ook niet geopend om een diagnose te krijgen (duh dat kan natuurlijk alleen een spcialist doen) maar ben voor mezelf de vraag aan het uitvogelen, wat voegt een eventuele diagnose toe...
Eensch met Fleurtje. Dwepen met je ADHD en werkelijk alles betrekken op die ADHD is zinloos. (zie het ook met "hoogsensitief", dyslectie, etc etc. Ineens is alles wat men doet een gevolg van. Alsof je niet meer zelfstandig kan handelen). Je bent verantwoordelijk voor je eigen handelen, dus wat je doet met die ADHD. Aanpakken of er in zwelgen (heb ik het wel/niet blablalba maar vertikken het te laten onderzoeken). Maar met zwelgen wordt men wel een passieve zeur.
"Iets laten vallen, oh dat is de ADHD. Sleutels kwijt, ja check dat is de ADHD. Kan er niet aan doen want dat is de ADHD etc". Onzin, het beinvloedt je leven wel maar het zit niet in iedere handeling die je doet of zin die je zegt.
Je bent geen ADHD, je hebt enkel ADHD. Net zoals een ander geen migraine, depressie of wat dan ook is maar er wel last van heeft. Het is geen excuus voor zaken, misschien een aanleiding maar je bent meer dan je etiketje.
Hier ben ik dus juist een beetje bang van en is voor mij een reden om niet het etiketje te willen, en een bezoek aan huisarts uit te stellen...
Ik heb dit topic (natuurlijk) ook niet geopend om een diagnose te krijgen (duh dat kan natuurlijk alleen een spcialist doen) maar ben voor mezelf de vraag aan het uitvogelen, wat voegt een eventuele diagnose toe...
vrijdag 10 september 2010 om 17:04
Fleurtje, voor je denkt waarom ik vanavond weer zo lang niet reageer... wellicht lees/reageer ik pas morgen weer, misschien zelfs zondag: Ik ga namelijk zo direct na mijn werk, en kom na 3-en thuis, weet niet of ik dan nog zin heb om te forummen.... en morgenochtend mag ik lekker uitslapen!
Mijn ritme is nu eenmaal iets anders dan de meeste (dag)mensen... ik ben niet voor niks nachtspook
Mijn ritme is nu eenmaal iets anders dan de meeste (dag)mensen... ik ben niet voor niks nachtspook
vrijdag 10 september 2010 om 17:09
vrijdag 10 september 2010 om 17:17
vrijdag 10 september 2010 om 17:20
vrijdag 10 september 2010 om 17:22
quote:BadAss schreef op 10 september 2010 @ 17:20:
Weet het Fleur maar je kent me he, ben niet van de lange postings daar ben ik te lui voor.
Eigenlijk raak ik halverwege de draad van mijn eigen verhaal kwijt en slaat het nergens meer op dus nu post ik kort en hoop dat men het snapt of dat een behulpzame medeforummert even een aanvulling geeft.Aaaaaaah, zie het nu pas. In je profiel staat nog je oude av., FF toch?!
Weet het Fleur maar je kent me he, ben niet van de lange postings daar ben ik te lui voor.
Eigenlijk raak ik halverwege de draad van mijn eigen verhaal kwijt en slaat het nergens meer op dus nu post ik kort en hoop dat men het snapt of dat een behulpzame medeforummert even een aanvulling geeft.Aaaaaaah, zie het nu pas. In je profiel staat nog je oude av., FF toch?!
vrijdag 10 september 2010 om 17:24
vrijdag 10 september 2010 om 17:27
Maar even ontopic:
Ik vraag mij hetzelfde af als TO of ik wel een etiketje nodig heb.
Heb mijn etiketjesangst al overwonnen door hardop t elaten zeggen dat ik friemellallergie fibromyalgie heb maar ook nog ADD erbij?
Ik lees er wel veel over en maak daar mijn eigen gebruiksaanwijzing van.
Wat is de meerwaarde van een diagnose dan?
Ik vind het belangrijker hoe je ermee omgaat dan welke naam het heeft.
Toch?
Ik vraag mij hetzelfde af als TO of ik wel een etiketje nodig heb.
Heb mijn etiketjesangst al overwonnen door hardop t elaten zeggen dat ik friemellallergie fibromyalgie heb maar ook nog ADD erbij?
Ik lees er wel veel over en maak daar mijn eigen gebruiksaanwijzing van.
Wat is de meerwaarde van een diagnose dan?
Ik vind het belangrijker hoe je ermee omgaat dan welke naam het heeft.
Toch?
vrijdag 10 september 2010 om 17:30
quote:BadAss schreef op 10 september 2010 @ 17:27:
Maar even ontopic:
Ik vraag mij hetzelfde af als TO of ik wel een etiketje nodig heb.
Heb mijn etiketjesangst al overwonnen door hardop t elaten zeggen dat ik friemellallergie fibromyalgie heb maar ook nog ADD erbij?
Ik lees er wel veel over en maak daar mijn eigen gebruiksaanwijzing van.
Wat is de meerwaarde van een diagnose dan?
Ik vind het belangrijker hoe je ermee omgaat dan welke naam het heeft.
Toch?Voor mij zou de meerwaarde hetzelfde zijn als de meerwaarde van een diagnose bij kanker: het heeft een naam, een behandeling kan beginnen en misschien genees je/voel je je beter.
Maar even ontopic:
Ik vraag mij hetzelfde af als TO of ik wel een etiketje nodig heb.
Heb mijn etiketjesangst al overwonnen door hardop t elaten zeggen dat ik friemellallergie fibromyalgie heb maar ook nog ADD erbij?
Ik lees er wel veel over en maak daar mijn eigen gebruiksaanwijzing van.
Wat is de meerwaarde van een diagnose dan?
Ik vind het belangrijker hoe je ermee omgaat dan welke naam het heeft.
Toch?Voor mij zou de meerwaarde hetzelfde zijn als de meerwaarde van een diagnose bij kanker: het heeft een naam, een behandeling kan beginnen en misschien genees je/voel je je beter.
vrijdag 10 september 2010 om 17:32
Ik heb de test ook gedaan en ik bleek het ook te hebben. Ben nog naar de huisarts geweest zodat die mij door kon verwijzen naar de shrink om het officieel vast te stellen.
Als je er niet mee zit zoals je bent, dan is het prima en is er niets aan de hand. Ik zit er wel mee.
De ADD eigenschappen die ik bezit maken wel eens dat mensen mij op z'n zachtst gezegd als "niet zo leuk" ervaren. Verder ben ik super chaotisch, zo erg dat ik soms zou willen dat ik van mezelf kon vluchten want dan deed ik het ook. Ik ben impulsief, ongeduldig en dingen kunnen echt aan mijn vreten. Verder heb ik een slechte concentratie en heb ik op school al beneden mijn kunnen gepresteerd.
Maar als jij dat gevoel verder niet hebt, dan is dat toch prima?
Als je er niet mee zit zoals je bent, dan is het prima en is er niets aan de hand. Ik zit er wel mee.
De ADD eigenschappen die ik bezit maken wel eens dat mensen mij op z'n zachtst gezegd als "niet zo leuk" ervaren. Verder ben ik super chaotisch, zo erg dat ik soms zou willen dat ik van mezelf kon vluchten want dan deed ik het ook. Ik ben impulsief, ongeduldig en dingen kunnen echt aan mijn vreten. Verder heb ik een slechte concentratie en heb ik op school al beneden mijn kunnen gepresteerd.
Maar als jij dat gevoel verder niet hebt, dan is dat toch prima?
vrijdag 10 september 2010 om 17:36
Weet je waarom ik er weinig last van heb en misschien Nachtspook ook wel?
Ik heb mijn doelen en verwachtingen aangepast aan mijn beperkingen, net zolang totdat het geen beperking meer was.
Dit betekent natuurlijk helemaal niet dat het goed gaat maar het lijkt wel zo.
(makkelijke, snelle oplossing, add kenmerk?)
Ik realiseer em dat nu pas moment, die heb ik vaker.
Ik ga er misschien toch maar een serieus mee bezig zodat ik misschien toch een iets leuker leven heb met doelen di eik wil halen en niet alleen maar die ik kan halen want dat is wel heel beperkt eigenlijk.
Uit verveling topichoppen levert toch nog wat nuttigs op dus!
Ik heb mijn doelen en verwachtingen aangepast aan mijn beperkingen, net zolang totdat het geen beperking meer was.
Dit betekent natuurlijk helemaal niet dat het goed gaat maar het lijkt wel zo.
(makkelijke, snelle oplossing, add kenmerk?)
Ik realiseer em dat nu pas moment, die heb ik vaker.
Ik ga er misschien toch maar een serieus mee bezig zodat ik misschien toch een iets leuker leven heb met doelen di eik wil halen en niet alleen maar die ik kan halen want dat is wel heel beperkt eigenlijk.
Uit verveling topichoppen levert toch nog wat nuttigs op dus!
vrijdag 10 september 2010 om 17:41
quote:freya25 schreef op 10 september 2010 @ 09:28:
[........]
Uiteindelijk toch maar eens getest, en hoewel ik niet veranderd ben, kijk ik wel anders tegen mezelf aan en vind ik het makkelijker te accepteren dat ik bepaalde dingen nodig heb (ritme, lijstjes, hulp bij planning). Het haalt flink wat frustratie bij mezelf weg, juist ook de frustratie dat ik niet in staat ben een goede periode vast te houden. Want ik kan mijn leven wel op de rit krijgen maar niet houden.
Ik heb medicatie geprobeerd, en ik vind mezelf echt een stuk leuker met. Nu niet aan de medicatie ivm kinderwens maar mocht die vervuld zijn dan is mijn eerste gang weer naar de psychiater voor ritalin.
Overigens weet bijna niemand van mijn diagnose, mijn zus, vriend, mijn beste vriendin en mijn baas zijn de enige. Ik hang het niet aan de grote klok, daar voel ik me niet prettig bij. Niet uit schaamte, maar meer om het voor anderen geen verklaring te laten zijn. Hm, weet niet zo goed hoe ik dit uit moet leggen.Ik kan me hier helemaal in vinden. Ik sta nog aan het begin van het testtraject, heb me tot gisteren afgevraagd of ik het traject wel in moet gaan en heb vandaag besloten om het wel te doen. Alleen mijn zus, vriendin en een goeie vriend weten het. Verder voel ik geen behoefte om het te vertellen om dezelfde reden als Freya.
[........]
Uiteindelijk toch maar eens getest, en hoewel ik niet veranderd ben, kijk ik wel anders tegen mezelf aan en vind ik het makkelijker te accepteren dat ik bepaalde dingen nodig heb (ritme, lijstjes, hulp bij planning). Het haalt flink wat frustratie bij mezelf weg, juist ook de frustratie dat ik niet in staat ben een goede periode vast te houden. Want ik kan mijn leven wel op de rit krijgen maar niet houden.
Ik heb medicatie geprobeerd, en ik vind mezelf echt een stuk leuker met. Nu niet aan de medicatie ivm kinderwens maar mocht die vervuld zijn dan is mijn eerste gang weer naar de psychiater voor ritalin.
Overigens weet bijna niemand van mijn diagnose, mijn zus, vriend, mijn beste vriendin en mijn baas zijn de enige. Ik hang het niet aan de grote klok, daar voel ik me niet prettig bij. Niet uit schaamte, maar meer om het voor anderen geen verklaring te laten zijn. Hm, weet niet zo goed hoe ik dit uit moet leggen.Ik kan me hier helemaal in vinden. Ik sta nog aan het begin van het testtraject, heb me tot gisteren afgevraagd of ik het traject wel in moet gaan en heb vandaag besloten om het wel te doen. Alleen mijn zus, vriendin en een goeie vriend weten het. Verder voel ik geen behoefte om het te vertellen om dezelfde reden als Freya.
Je gelijk halen is als achteruit lopen om te bewijzen waar je bent geweest.
vrijdag 10 september 2010 om 19:13
Freya heeft het geweldig verwoord! Exact dat dus.
Hetzelfde geldt voor fleurtje en haar opmerking over het zogenaamde zijn van ADHD-er.
En badass: dat stukje over kritiek zien waar het niet is, is zo pijnlijk herkenbaar.
Voor TO: je kan met een diagnose niks verliezen. Als je je hele leven blind zou zijn en je jezelf daar perfect mee kon redden. Zou je dan ook een diagnose of onderzoek uit de weg gaan die mogelijkerwijs kan betekenen dat je (wat) zicht terug kan krijgen.
Prijs je gelukkig met wat je nu hebt. Daar kun je nog altijd op terug vallen. En je bent er altijd zelf bij. Dus wat houd je met zo'n basis tegen?
Hetzelfde geldt voor fleurtje en haar opmerking over het zogenaamde zijn van ADHD-er.
En badass: dat stukje over kritiek zien waar het niet is, is zo pijnlijk herkenbaar.
Voor TO: je kan met een diagnose niks verliezen. Als je je hele leven blind zou zijn en je jezelf daar perfect mee kon redden. Zou je dan ook een diagnose of onderzoek uit de weg gaan die mogelijkerwijs kan betekenen dat je (wat) zicht terug kan krijgen.
Prijs je gelukkig met wat je nu hebt. Daar kun je nog altijd op terug vallen. En je bent er altijd zelf bij. Dus wat houd je met zo'n basis tegen?
vrijdag 10 september 2010 om 19:37
Nachtspookje ,wat betekent het voor je er nou uit de bus komt rollen dat je geen AD(H)D hebt?
Ik heb de indruk dat de meeste mensen "blij" zijn met de diagnose, vooral omdat puzzelstukjes op zn plaats vallen. Een verklaring waarom je school niet hebt afgemaakt, het niet lukt om je huis schoon te houden, terugkerende conflicten werk relationeel, waarom je altijd zo anders hebt gevoeld...
AD(H)D is dan ook bijna een erg fijne verklaring, beter dan etiketje BPS, persoonlijkheidsstoornis, ongedisciplineerd, onvolwassen, lui, labiel, excentriek noem maar op.
Tja wel een fijn staaltje zelfprojectie maar toch... denk je dat je blij / opgelucht bent als je het niet blijkt te hebben?
Ik heb de indruk dat de meeste mensen "blij" zijn met de diagnose, vooral omdat puzzelstukjes op zn plaats vallen. Een verklaring waarom je school niet hebt afgemaakt, het niet lukt om je huis schoon te houden, terugkerende conflicten werk relationeel, waarom je altijd zo anders hebt gevoeld...
AD(H)D is dan ook bijna een erg fijne verklaring, beter dan etiketje BPS, persoonlijkheidsstoornis, ongedisciplineerd, onvolwassen, lui, labiel, excentriek noem maar op.
Tja wel een fijn staaltje zelfprojectie maar toch... denk je dat je blij / opgelucht bent als je het niet blijkt te hebben?
vrijdag 10 september 2010 om 19:54
Heb er zelf ook ernstig last van hoor, maar lijkt wel een rangorde te zitten in als je te maken hebt met psychische problematiek met wat ehh minder erg is om te hebben. Hoogsensitief is er idd ook zo eentje. Iemand heeft tegen mij gezegd dat ik er wel heel ernstig last van moet hebben, maar als ik ga googelen dan zijn er allemaal coaches, therapeuten die je er enorm mee kunnen helpen, maar ik kon geen BIG-geregistreerd exemplaar vinden...
Heb zelf ook zo mn dingetjes he, maar de etiketjes persoonlijkheidstoornis nao met vermoedelijk trekken van narcistische, ontwijkende en obessieve ps + hechtingsstoornis + dystyme stoornis heeft mij vooralsnog weinig opluchting geboden, wel enorm veel verdriet, boosheid en frustratie.
Oh ja en verder ben ik off label excentriek, lui, ongedisciplineerd, afstandelijk, raar, depressief, een negatieveling, ongeduldig en heeel lief en begripvol.
Heb zelf ook zo mn dingetjes he, maar de etiketjes persoonlijkheidstoornis nao met vermoedelijk trekken van narcistische, ontwijkende en obessieve ps + hechtingsstoornis + dystyme stoornis heeft mij vooralsnog weinig opluchting geboden, wel enorm veel verdriet, boosheid en frustratie.
Oh ja en verder ben ik off label excentriek, lui, ongedisciplineerd, afstandelijk, raar, depressief, een negatieveling, ongeduldig en heeel lief en begripvol.
