Psyche
alle pijlers
Autisme,wie ook?
zondag 21 februari 2016 om 11:01
Die 120km per dag is alleen op de dagen dat man in het buitenland zit, en dat is gelukkig maar een keer of 6 per jaar, toevallig komende week terug.
Als hij wel 's avonds naar huis komt, neemt hij me zo ontzettend veel uit handen, waardoor ik het voor die paar dagen wel 'aankan'.
Als hij dan terug thuiskomt, valt wel compleet alles op zijn nek, ben ik enkel in staat om voor mezelf te zorgen voor een week of twee
Ik heb het geluk dat ik zeer graag autorijd, maar vooral 's ochtends breekt de tijdsdruk me op: ik woon en werk in A, kinders hebben school in B.
Ik rij dus van A naar B naar A met de druk dat wel op tijd op m'n werk moet zijn.
's Avonds is het relaxter: ik rij datzelfde stuk, maar maakt niet uit of we dan een half uurtje vroeger of later thuis zijn.
Ik neem het die dagen trouwens wel zeer gemakkelijk met eten; de Mc zit op letterlijk 100m. van m'n huis, en voor de kinders is het een feestje om daar te eten ipv. echt eten, iedereen dus blij
Lotte, ik heb de indruk dat jouw baan meer van mij vraagt dan de mijne van mij.
Na een week vakantie met de kinders thuis ben ik blij dat ik mag gaan uitrusten op kantoor, daar laten ze me tenminste met rust
Ik heb een reguliere job, maar in een saaie prikkelarme omgeving, net genoeg vrijheid maar ook weer niet teveel (anders raak ik het overzicht kwijt), genoeg uitdagingen om me niet dood te vervelen maar ook weinig genoeg om mijn faalangst niet al te erg te activeren.
Dus in die zin is mijn baan zeker op de dagen dat man elders overnacht, juist iets wat me helpt overeind te blijven
Als hij wel 's avonds naar huis komt, neemt hij me zo ontzettend veel uit handen, waardoor ik het voor die paar dagen wel 'aankan'.
Als hij dan terug thuiskomt, valt wel compleet alles op zijn nek, ben ik enkel in staat om voor mezelf te zorgen voor een week of twee
Ik heb het geluk dat ik zeer graag autorijd, maar vooral 's ochtends breekt de tijdsdruk me op: ik woon en werk in A, kinders hebben school in B.
Ik rij dus van A naar B naar A met de druk dat wel op tijd op m'n werk moet zijn.
's Avonds is het relaxter: ik rij datzelfde stuk, maar maakt niet uit of we dan een half uurtje vroeger of later thuis zijn.
Ik neem het die dagen trouwens wel zeer gemakkelijk met eten; de Mc zit op letterlijk 100m. van m'n huis, en voor de kinders is het een feestje om daar te eten ipv. echt eten, iedereen dus blij
Lotte, ik heb de indruk dat jouw baan meer van mij vraagt dan de mijne van mij.
Na een week vakantie met de kinders thuis ben ik blij dat ik mag gaan uitrusten op kantoor, daar laten ze me tenminste met rust
Ik heb een reguliere job, maar in een saaie prikkelarme omgeving, net genoeg vrijheid maar ook weer niet teveel (anders raak ik het overzicht kwijt), genoeg uitdagingen om me niet dood te vervelen maar ook weinig genoeg om mijn faalangst niet al te erg te activeren.
Dus in die zin is mijn baan zeker op de dagen dat man elders overnacht, juist iets wat me helpt overeind te blijven
zondag 21 februari 2016 om 12:06
Monica, echt knap dat je dit volhoud. Alleen jammer dat je "te goed" overkomt en geen recht hebt op toelagen. Dat is dan weer een nadeel van het goed kunnen verbergen. Ik was er oprecht nieuwsgierig naar hoe wat maakt dat anderen zo'n druk leven volhouden.
Mijn collega woont trouwens alleen en heeft geen gezin. Net als ik.
Ik heb ook een paar jaar een erg druk leven gehad. Alleen had ik geen gezin en moest geen huishouden doen. Toen ik op de middelbare school zat en tijdens mijn opleiding. De middelbare school was een provincie verderop. Ik had deze school gekozen omdat ik op de vorige weggepest was en een kleinschaligere school zocht. Dit was de dichtstbijzijnde.
Dan moest ik met het OV: boot, bus en trein. Het was 2 uur heen en 2 uur terug mits ik alles mee had. Mijn ouders brachten me wel naar de boot en kwamen me daar ook halen. Maar soms was ik eerder vrij van school en waren zij nog aan het werk. Dan moest ik volledig met het OV met 2 keer overstappen. Bij de laatste overstap was de aansluiting erg krap en dan miste ik die bus soms. En dan was het 2 uur wachten op de volgende. Dan regende het vaak nog op dat moment en dan duurde de rit 4 uur. Thuiskomen, even wat drinken, huiswerk, eten, huiswerk, GTST kijken, weer huiswerk en naar bed. Dat zo'n 4 jaar achter elkaar. Echt zenuwslopend en ik snap niet hoe ik dat volhield met heel weinig verzuim. Nu zou ik het niet meer kunnen. Maar dit was voor mijn diagnose en ik moest maar net als de rest gewoon meedraaien.
Mijn collega woont trouwens alleen en heeft geen gezin. Net als ik.
Ik heb ook een paar jaar een erg druk leven gehad. Alleen had ik geen gezin en moest geen huishouden doen. Toen ik op de middelbare school zat en tijdens mijn opleiding. De middelbare school was een provincie verderop. Ik had deze school gekozen omdat ik op de vorige weggepest was en een kleinschaligere school zocht. Dit was de dichtstbijzijnde.
Dan moest ik met het OV: boot, bus en trein. Het was 2 uur heen en 2 uur terug mits ik alles mee had. Mijn ouders brachten me wel naar de boot en kwamen me daar ook halen. Maar soms was ik eerder vrij van school en waren zij nog aan het werk. Dan moest ik volledig met het OV met 2 keer overstappen. Bij de laatste overstap was de aansluiting erg krap en dan miste ik die bus soms. En dan was het 2 uur wachten op de volgende. Dan regende het vaak nog op dat moment en dan duurde de rit 4 uur. Thuiskomen, even wat drinken, huiswerk, eten, huiswerk, GTST kijken, weer huiswerk en naar bed. Dat zo'n 4 jaar achter elkaar. Echt zenuwslopend en ik snap niet hoe ik dat volhield met heel weinig verzuim. Nu zou ik het niet meer kunnen. Maar dit was voor mijn diagnose en ik moest maar net als de rest gewoon meedraaien.
zondag 21 februari 2016 om 12:07
quote:MonicaGeller schreef op 21 februari 2016 @ 11:01:
Lotte, ik heb de indruk dat jouw baan meer van mij jou () vraagt dan de mijne van mij.
Na een week vakantie met de kinders thuis ben ik blij dat ik mag gaan uitrusten op kantoor, daar laten ze me tenminste met rust
Ik heb een reguliere job, maar in een saaie prikkelarme omgeving, net genoeg vrijheid maar ook weer niet teveel (anders raak ik het overzicht kwijt), genoeg uitdagingen om me niet dood te vervelen maar ook weinig genoeg om mijn faalangst niet al te erg te activeren.
Dus in die zin is mijn baan zeker op de dagen dat man elders overnacht, juist iets wat me helpt overeind te blijven
Na de omschrijving van je baan, denk ik dat je gelijk hebt.
Het is heel dubbel bij mij.
Aan de ene kant is het veel te zwaar voor me, vooral door het aantal uren per dag.
Aan de andere kant is het ver beneden mijn niveau, waardoor ik eigenlijk chronisch gefrustreerd ben.
Waarom ik toch blijf?
Omdat ik blij ben dat ik überhaupt werk heb.
Omdat ik toch trots ben dat ik (ondanks alles) zo goed functioneer dat ik er het langst werk van iedereen.
Omdat ik het zo goed kan vinden met de tandarts.
Vooral dat laatste, eigenlijk.
Lotte, ik heb de indruk dat jouw baan meer van mij jou () vraagt dan de mijne van mij.
Na een week vakantie met de kinders thuis ben ik blij dat ik mag gaan uitrusten op kantoor, daar laten ze me tenminste met rust
Ik heb een reguliere job, maar in een saaie prikkelarme omgeving, net genoeg vrijheid maar ook weer niet teveel (anders raak ik het overzicht kwijt), genoeg uitdagingen om me niet dood te vervelen maar ook weinig genoeg om mijn faalangst niet al te erg te activeren.
Dus in die zin is mijn baan zeker op de dagen dat man elders overnacht, juist iets wat me helpt overeind te blijven
Na de omschrijving van je baan, denk ik dat je gelijk hebt.
Het is heel dubbel bij mij.
Aan de ene kant is het veel te zwaar voor me, vooral door het aantal uren per dag.
Aan de andere kant is het ver beneden mijn niveau, waardoor ik eigenlijk chronisch gefrustreerd ben.
Waarom ik toch blijf?
Omdat ik blij ben dat ik überhaupt werk heb.
Omdat ik toch trots ben dat ik (ondanks alles) zo goed functioneer dat ik er het langst werk van iedereen.
Omdat ik het zo goed kan vinden met de tandarts.
Vooral dat laatste, eigenlijk.
zondag 21 februari 2016 om 12:23
quote:Lotte35 schreef op 21 februari 2016 @ 12:07:
[...]
Na de omschrijving van je baan, denk ik dat je gelijk hebt.
Het is heel dubbel bij mij.
Aan de ene kant is het veel te zwaar voor me, vooral door het aantal uren per dag.
Aan de andere kant is het ver beneden mijn niveau, waardoor ik eigenlijk chronisch gefrustreerd ben.
Waarom ik toch blijf?
Omdat ik blij ben dat ik überhaupt werk heb.
Omdat ik toch trots ben dat ik (ondanks alles) zo goed functioneer dat ik er het langst werk van iedereen.
Omdat ik het zo goed kan vinden met de tandarts.
Vooral dat laatste, eigenlijk.
Dat is een hele goeie. Je moet het maar net treffen met je collega's. Bij mijn 1e stage (van mijn mislukte opleiding) had ik ook een hele aardige tandarts en assistente. Het was een vrij rustige praktijk waarbij de tandarts ook veel zelf deed. Maar je moest in verschillende praktijken stage lopen voor dat diploma lopen en kon daar niet blijven. In de praktijken daarna was het drukker en die collega's waren ook een stuk pinniger.
Ik snap je dilemma. Aan de ene kant is het te zwaar. Maar als je weg gaat, wat krijg je er voor terug?
Dat heb ik ook een beetje op mijn werk. Bij ons gaan ze lang niet altijd goed met de cliënten om. Ik en ook andere collega's kunnen daar soms moeilijk mee omgaan. Soms hoop ik ook op een andere baan. Maar ik denk ook: nu delen we dat met z'n allen. Vervelende mensen zijn er overal. Voor hetzelfde geld kom ik in een andere baan wel alleen te werken onder een rotbaas. Dat je er ook niet met anderen over kunt praten.
In Juni gaat een collega (een andere dan hierboven beschreven) weg met ik juist zo goed kan praten over diverse onderwerpen. Ze zit in de Ziektewet vanwege lichamelijke en psychische klachten. Dat laatste omdat ze zich alle negativiteit zo erg aantrekt. Ik vind het erg jammer, al weet ik dat het voor haar beter gaat zijn. Onze levens lijken in de verste verte niet op elkaar en we schelen 31 jaar in leeftijd. Ze houdt de plek naast haar altijd bezet voor mij. Nu kan ik het ook wel gezellig hebben met andere collega's, maar die gesprekken hebben toch minder inhoud.
[...]
Na de omschrijving van je baan, denk ik dat je gelijk hebt.
Het is heel dubbel bij mij.
Aan de ene kant is het veel te zwaar voor me, vooral door het aantal uren per dag.
Aan de andere kant is het ver beneden mijn niveau, waardoor ik eigenlijk chronisch gefrustreerd ben.
Waarom ik toch blijf?
Omdat ik blij ben dat ik überhaupt werk heb.
Omdat ik toch trots ben dat ik (ondanks alles) zo goed functioneer dat ik er het langst werk van iedereen.
Omdat ik het zo goed kan vinden met de tandarts.
Vooral dat laatste, eigenlijk.
Dat is een hele goeie. Je moet het maar net treffen met je collega's. Bij mijn 1e stage (van mijn mislukte opleiding) had ik ook een hele aardige tandarts en assistente. Het was een vrij rustige praktijk waarbij de tandarts ook veel zelf deed. Maar je moest in verschillende praktijken stage lopen voor dat diploma lopen en kon daar niet blijven. In de praktijken daarna was het drukker en die collega's waren ook een stuk pinniger.
Ik snap je dilemma. Aan de ene kant is het te zwaar. Maar als je weg gaat, wat krijg je er voor terug?
Dat heb ik ook een beetje op mijn werk. Bij ons gaan ze lang niet altijd goed met de cliënten om. Ik en ook andere collega's kunnen daar soms moeilijk mee omgaan. Soms hoop ik ook op een andere baan. Maar ik denk ook: nu delen we dat met z'n allen. Vervelende mensen zijn er overal. Voor hetzelfde geld kom ik in een andere baan wel alleen te werken onder een rotbaas. Dat je er ook niet met anderen over kunt praten.
In Juni gaat een collega (een andere dan hierboven beschreven) weg met ik juist zo goed kan praten over diverse onderwerpen. Ze zit in de Ziektewet vanwege lichamelijke en psychische klachten. Dat laatste omdat ze zich alle negativiteit zo erg aantrekt. Ik vind het erg jammer, al weet ik dat het voor haar beter gaat zijn. Onze levens lijken in de verste verte niet op elkaar en we schelen 31 jaar in leeftijd. Ze houdt de plek naast haar altijd bezet voor mij. Nu kan ik het ook wel gezellig hebben met andere collega's, maar die gesprekken hebben toch minder inhoud.
zondag 21 februari 2016 om 12:51
quote:hondenmens schreef op 21 februari 2016 @ 12:23:
Dat is een hele goeie. Je moet het maar net treffen met je collega's.
Ja, en het rare is dat hij juist totaal niet de gemakkelijkste is.
Er zijn regelmatig assistentes geweest die niet met hem wilden werken, en andersom wil hij ook niet met iedereen werken.
We hebben een soort ondefinieerbare klik op werkgebied, en dat wil ik gewoon niet loslaten.
Als ik niet met hem zou werken, was ik al lang gestopt.
Wat vervelend dat jouw favoriete collega vertrekt.
Echt zonde.
't Is zo fijn om iemand te hebben waarbij je je prettig en veilig voelt.
Dat is een hele goeie. Je moet het maar net treffen met je collega's.
Ja, en het rare is dat hij juist totaal niet de gemakkelijkste is.
Er zijn regelmatig assistentes geweest die niet met hem wilden werken, en andersom wil hij ook niet met iedereen werken.
We hebben een soort ondefinieerbare klik op werkgebied, en dat wil ik gewoon niet loslaten.
Als ik niet met hem zou werken, was ik al lang gestopt.
Wat vervelend dat jouw favoriete collega vertrekt.
Echt zonde.
't Is zo fijn om iemand te hebben waarbij je je prettig en veilig voelt.
zondag 21 februari 2016 om 13:06
quote:MonicaGeller schreef op 21 februari 2016 @ 09:35:
[...]
Ik heb geen recht op toelagen, omdat ik te goed kan doen alsof ik een normaal mens ben
Uiterlijk ben ik dat ook: ik werk en run gezin en huishouden.
Wat het me kost aan energie, dat valt niet te bewijzen en niet in cijfers uit te drukken.
...
Idem hier. Heb wel een officiële erkenning van ass, alleen resulteert dit niet automatisch in toelagen. Kennelijk zou ik wel gebruik kunnen maken van een zekere ondersteuning betreffende het huishouden, budgetbeheer etc. maar op dat vlak heb ik niemand nodig. Idealiter zou er een ondersteunende dienst bestaan die de telefoongesprekken en onderhandeling uit handen neemt, maar dat is er dan weer niet natuurlijk.
Wat een vorige poster zei: heel de dag zitten opfokken voor een telefoontje en vervolgens "nou, dat viel wel mee", zo herkenbaar, en toch telkens opnieuw.
[...]
Ik heb geen recht op toelagen, omdat ik te goed kan doen alsof ik een normaal mens ben
Uiterlijk ben ik dat ook: ik werk en run gezin en huishouden.
Wat het me kost aan energie, dat valt niet te bewijzen en niet in cijfers uit te drukken.
...
Idem hier. Heb wel een officiële erkenning van ass, alleen resulteert dit niet automatisch in toelagen. Kennelijk zou ik wel gebruik kunnen maken van een zekere ondersteuning betreffende het huishouden, budgetbeheer etc. maar op dat vlak heb ik niemand nodig. Idealiter zou er een ondersteunende dienst bestaan die de telefoongesprekken en onderhandeling uit handen neemt, maar dat is er dan weer niet natuurlijk.
Wat een vorige poster zei: heel de dag zitten opfokken voor een telefoontje en vervolgens "nou, dat viel wel mee", zo herkenbaar, en toch telkens opnieuw.
zondag 21 februari 2016 om 13:54
quote:Valdemar_II schreef op 21 februari 2016 @ 13:06:
[...]
Idem hier. Heb wel een officiële erkenning van ass, alleen resulteert dit niet automatisch in toelagen. Kennelijk zou ik wel gebruik kunnen maken van een zekere ondersteuning betreffende het huishouden, budgetbeheer etc. maar op dat vlak heb ik niemand nodig. Idealiter zou er een ondersteunende dienst bestaan die de telefoongesprekken en onderhandeling uit handen neemt, maar dat is er dan weer niet natuurlijk.
Wat een vorige poster zei: heel de dag zitten opfokken voor een telefoontje en vervolgens "nou, dat viel wel mee", zo herkenbaar, en toch telkens opnieuw.
Je kunt in feite overal hulp voor aanvragen. Of je het krijgt is een tweede, maar er is juist steeds meer hulp mogelijk.
Als jij hulp nodig hebt bij telefoongesprekken, dan is die hulp te regelen.
[...]
Idem hier. Heb wel een officiële erkenning van ass, alleen resulteert dit niet automatisch in toelagen. Kennelijk zou ik wel gebruik kunnen maken van een zekere ondersteuning betreffende het huishouden, budgetbeheer etc. maar op dat vlak heb ik niemand nodig. Idealiter zou er een ondersteunende dienst bestaan die de telefoongesprekken en onderhandeling uit handen neemt, maar dat is er dan weer niet natuurlijk.
Wat een vorige poster zei: heel de dag zitten opfokken voor een telefoontje en vervolgens "nou, dat viel wel mee", zo herkenbaar, en toch telkens opnieuw.
Je kunt in feite overal hulp voor aanvragen. Of je het krijgt is een tweede, maar er is juist steeds meer hulp mogelijk.
Als jij hulp nodig hebt bij telefoongesprekken, dan is die hulp te regelen.
The most common reason people fail in life: They're just not good enough.
Week 12 van de Extremely Demotivational Calendar
Week 12 van de Extremely Demotivational Calendar
zondag 21 februari 2016 om 15:42
quote:huidprobleem schreef op 21 februari 2016 @ 15:32:
waarop wordt volgens jou dan geselecteerd toiletrol? Ga je er eens goed in verdiepen en lees je in op het onderwerp. Begin bijvoorbeeld eens hier.
Ik reageerde op jouw opmerking dat kinderen met een stoornis in het autisme spectrum 'makkelijk' PGB toegekend krijgen. Dat is onzin. Ook ouders van deze kinderen moeten heel wat vragenlijsten en gesprekken doorlopen om te kunnen voldoen aan de voorwaarden die een gemeente stelt aan het toekennen van een PGB.
quote:er lopen hier kinderen in de buurt rond die zichzelf prima kunnen redden, en giga budget krijgen.
Niemand krijgt een budget dat niet past. Of beter gezegd: men krijgt eerder een te laag budget toegekend dan een te hoog. Wanneer het budget dat iemand toegekend krijgt te hoog is, wordt het geld van het PGB niet gebruikt en blijft het bij de SVB.
Iedere uitgave van PGB-geld moet verantwoord worden. Er is een strenge controle op.
Momenteel wordt er door de gemeentes zeer ernstig de hand op de knip gehouden wat betreft toekennen van PGB. In sommige gemeentes wordt zelfs getornd aan het recht op PGB en probeert men af te dwingen dat men ZIN afneemt.
waarop wordt volgens jou dan geselecteerd toiletrol? Ga je er eens goed in verdiepen en lees je in op het onderwerp. Begin bijvoorbeeld eens hier.
Ik reageerde op jouw opmerking dat kinderen met een stoornis in het autisme spectrum 'makkelijk' PGB toegekend krijgen. Dat is onzin. Ook ouders van deze kinderen moeten heel wat vragenlijsten en gesprekken doorlopen om te kunnen voldoen aan de voorwaarden die een gemeente stelt aan het toekennen van een PGB.
quote:er lopen hier kinderen in de buurt rond die zichzelf prima kunnen redden, en giga budget krijgen.
Niemand krijgt een budget dat niet past. Of beter gezegd: men krijgt eerder een te laag budget toegekend dan een te hoog. Wanneer het budget dat iemand toegekend krijgt te hoog is, wordt het geld van het PGB niet gebruikt en blijft het bij de SVB.
Iedere uitgave van PGB-geld moet verantwoord worden. Er is een strenge controle op.
Momenteel wordt er door de gemeentes zeer ernstig de hand op de knip gehouden wat betreft toekennen van PGB. In sommige gemeentes wordt zelfs getornd aan het recht op PGB en probeert men af te dwingen dat men ZIN afneemt.
zondag 21 februari 2016 om 15:47
dat verantwoorden is wellicht nieuw. maar het is jarenlang geweest dat je gewoon op de factuur/specificatie kon zetten begeleiding drie uur ofzo. en ja ik heb dit van dichtbij gezien en ja mijn mond viel meerdere malen open als ik dan weer zag dat die kinderen met hun begeleider (die gewoon oma was of de oppas van 19 zonder enige pedagogische achtergrond) waren gaan indoor skien of naar een waterpark. het gedrag van de kinderen veranderde er ook niet door, er was ook geen goed plan aanwezig tijdens die middagen. gewoon net of de oppas om de hoek met je kind een luxe uitje gaat doen.
hoe het tegenwoordig is, daar zit ik veel minder in.
hoe het tegenwoordig is, daar zit ik veel minder in.
zondag 21 februari 2016 om 15:57
quote:huidprobleem schreef op 21 februari 2016 @ 15:47:
dat verantwoorden is wellicht nieuw. maar het is jarenlang geweest dat je gewoon op de factuur/specificatie kon zetten begeleiding drie uur ofzo. en ja ik heb dit van dichtbij gezien en ja mijn mond viel meerdere malen open als ik dan weer zag dat die kinderen met hun begeleider (die gewoon oma was of de oppas van 19 zonder enige pedagogische achtergrond) waren gaan indoor skien of naar een waterpark. het gedrag van de kinderen veranderde er ook niet door, er was ook geen goed plan aanwezig tijdens die middagen. gewoon net of de oppas om de hoek met je kind een luxe uitje gaat doen. Nee, dat verantwoorden is niet nieuw.quote:hoe het tegenwoordig is, daar zit ik veel minder in.Poneer dan hier je achterhaalde meningen niet als feiten.
dat verantwoorden is wellicht nieuw. maar het is jarenlang geweest dat je gewoon op de factuur/specificatie kon zetten begeleiding drie uur ofzo. en ja ik heb dit van dichtbij gezien en ja mijn mond viel meerdere malen open als ik dan weer zag dat die kinderen met hun begeleider (die gewoon oma was of de oppas van 19 zonder enige pedagogische achtergrond) waren gaan indoor skien of naar een waterpark. het gedrag van de kinderen veranderde er ook niet door, er was ook geen goed plan aanwezig tijdens die middagen. gewoon net of de oppas om de hoek met je kind een luxe uitje gaat doen. Nee, dat verantwoorden is niet nieuw.quote:hoe het tegenwoordig is, daar zit ik veel minder in.Poneer dan hier je achterhaalde meningen niet als feiten.
zondag 21 februari 2016 om 16:07
dat verantwoorden is wel nieuw. hoe gespecifeerd bedoel jij het dan? puur opschrijven wie je kind die middag mee heeft genomen en hoeveel uur en hoeveel dat per uur kostte is voldoende hoor! en of dat inderdaad je exman is of je moeder of je nichtje van negentien. dat boeit niet. je mag ook jezelf uitbetalen.
zondag 21 februari 2016 om 18:00
quote:huidprobleem schreef op 21 februari 2016 @ 16:07:
dat verantwoorden is wel nieuw. hoe gespecifeerd bedoel jij het dan? puur opschrijven wie je kind die middag mee heeft genomen en hoeveel uur en hoeveel dat per uur kostte is voldoende hoor! en of dat inderdaad je exman is of je moeder of je nichtje van negentien. dat boeit niet. je mag ook jezelf uitbetalen.
Ik heb geloof ik al bijna 10 jaar een pgb (niet doorlopend, maar diverse keren) en ALTIJD moest er uitgebreid verantwoord worden hoor. Ook al in het begin.
Alleen was de controle toen minder streng en zijn er wel eens enorme uitwassen geweest. Maar dat zijn de uitzonderingen.
Helaas hebben die er wel voor gezorgd dat het pgb in een slecht daglicht kwam te staan en dat mensen er nog steeds zo over denken als jij hier laat zien.
Niet gebaseerd op feiten, maar op incidenten.
dat verantwoorden is wel nieuw. hoe gespecifeerd bedoel jij het dan? puur opschrijven wie je kind die middag mee heeft genomen en hoeveel uur en hoeveel dat per uur kostte is voldoende hoor! en of dat inderdaad je exman is of je moeder of je nichtje van negentien. dat boeit niet. je mag ook jezelf uitbetalen.
Ik heb geloof ik al bijna 10 jaar een pgb (niet doorlopend, maar diverse keren) en ALTIJD moest er uitgebreid verantwoord worden hoor. Ook al in het begin.
Alleen was de controle toen minder streng en zijn er wel eens enorme uitwassen geweest. Maar dat zijn de uitzonderingen.
Helaas hebben die er wel voor gezorgd dat het pgb in een slecht daglicht kwam te staan en dat mensen er nog steeds zo over denken als jij hier laat zien.
Niet gebaseerd op feiten, maar op incidenten.
The most common reason people fail in life: They're just not good enough.
Week 12 van de Extremely Demotivational Calendar
Week 12 van de Extremely Demotivational Calendar
zondag 21 februari 2016 om 18:22
quote:huidprobleem schreef op 21 februari 2016 @ 16:07:
dat verantwoorden is wel nieuw. hoe gespecifeerd bedoel jij het dan? puur opschrijven wie je kind die middag mee heeft genomen en hoeveel uur en hoeveel dat per uur kostte is voldoende hoor! en of dat inderdaad je exman is of je moeder of je nichtje van negentien. dat boeit niet. je mag ook jezelf uitbetalen.Als je ergens overduidelijk geen verstand van hebt kun je misschien beter je mond houden.
dat verantwoorden is wel nieuw. hoe gespecifeerd bedoel jij het dan? puur opschrijven wie je kind die middag mee heeft genomen en hoeveel uur en hoeveel dat per uur kostte is voldoende hoor! en of dat inderdaad je exman is of je moeder of je nichtje van negentien. dat boeit niet. je mag ook jezelf uitbetalen.Als je ergens overduidelijk geen verstand van hebt kun je misschien beter je mond houden.
zondag 21 februari 2016 om 18:27
quote:Solomio schreef op 21 februari 2016 @ 18:00:
[...]
Ik heb geloof ik al bijna 10 jaar een pgb (niet doorlopend, maar diverse keren) en ALTIJD moest er uitgebreid verantwoord worden hoor. Ook al in het begin.
Alleen was de controle toen minder streng en zijn er wel eens enorme uitwassen geweest. Maar dat zijn de uitzonderingen.
Helaas hebben die er wel voor gezorgd dat het pgb in een slecht daglicht kwam te staan en dat mensen er nog steeds zo over denken als jij hier laat zien.
Niet gebaseerd op feiten, maar op incidenten.
Daarbij moet je ook een goed zorgplan kunnen overhandigen.
Maar ach, mensen zoals Huidprobleem baseren zich op opruiende politici en opruiende media, die incidenten vergroten tot feiten. Zij hebben totaal geen idee waarom oma of een ex uitbetaald wordt vanuit het PGB (bijvoorbeeld omdat zij hun eigen werk moeten korten of zelfs stoppen om zorg te kunnen verlenen) en ook niet welke capaciteiten deze mensen hebben. Vooral bij autisme zijn mensen met praktijkervaring en enkele aanvullende trainingen niet zelden méér waard dan geschoold personeel. Wat ik, vooral bij professionals die vanuit een zorginstantie werken, heb meegemaakt m.b.t. autisme is om te janken.
En mensen als Huidprobleem doen ook net alsof ze volledig inzage hebben in de PGB-administratie van anderen. In de praktijk redeneren ze vanuit hun vooringenomen, bevooroordeelde domheid.
Daarbij: de tijd dat je iemand uit je sociale kring kunt inhuren vanuit het PGB is inmiddels zo ongelooflijk beperkt geworden!
[...]
Ik heb geloof ik al bijna 10 jaar een pgb (niet doorlopend, maar diverse keren) en ALTIJD moest er uitgebreid verantwoord worden hoor. Ook al in het begin.
Alleen was de controle toen minder streng en zijn er wel eens enorme uitwassen geweest. Maar dat zijn de uitzonderingen.
Helaas hebben die er wel voor gezorgd dat het pgb in een slecht daglicht kwam te staan en dat mensen er nog steeds zo over denken als jij hier laat zien.
Niet gebaseerd op feiten, maar op incidenten.
Daarbij moet je ook een goed zorgplan kunnen overhandigen.
Maar ach, mensen zoals Huidprobleem baseren zich op opruiende politici en opruiende media, die incidenten vergroten tot feiten. Zij hebben totaal geen idee waarom oma of een ex uitbetaald wordt vanuit het PGB (bijvoorbeeld omdat zij hun eigen werk moeten korten of zelfs stoppen om zorg te kunnen verlenen) en ook niet welke capaciteiten deze mensen hebben. Vooral bij autisme zijn mensen met praktijkervaring en enkele aanvullende trainingen niet zelden méér waard dan geschoold personeel. Wat ik, vooral bij professionals die vanuit een zorginstantie werken, heb meegemaakt m.b.t. autisme is om te janken.
En mensen als Huidprobleem doen ook net alsof ze volledig inzage hebben in de PGB-administratie van anderen. In de praktijk redeneren ze vanuit hun vooringenomen, bevooroordeelde domheid.
Daarbij: de tijd dat je iemand uit je sociale kring kunt inhuren vanuit het PGB is inmiddels zo ongelooflijk beperkt geworden!
zondag 21 februari 2016 om 19:22
het is gewoon niet waar sorry. ik zou hier nog bijna uit boosheid namen van mensen gaan zetten maar doe dat niet. het is niet zo dat je alleen oma of ex kan uitbetalen omdat zij hun werk moeten korten door het kind. vaders kunnen pgb krijgen om de alimentatie te compenseren voorgesteld door een advocaat! hoezo kan oma door het kind minder werken? het is gewoon echt echt echt niet waar. vaders die ecth gewoon een fulltime baan hebben en daarnaast elke maand 500 euri pgb krijgen. ik zweer het. het gebeurt!
zondag 21 februari 2016 om 19:54
quote:huidprobleem schreef op 21 februari 2016 @ 19:22:
het is gewoon niet waar sorry. ik zou hier nog bijna uit boosheid namen van mensen gaan zetten maar doe dat niet. het is niet zo dat je alleen oma of ex kan uitbetalen omdat zij hun werk moeten korten door het kind. vaders kunnen pgb krijgen om de alimentatie te compenseren voorgesteld door een advocaat! hoezo kan oma door het kind minder werken? het is gewoon echt echt echt niet waar. vaders die ecth gewoon een fulltime baan hebben en daarnaast elke maand 500 euri pgb krijgen. ik zweer het. het gebeurt!
Niet je boos maken, is slecht voor je baby!
Ik schrik hoeveel mensen er zijn met ass.
het is gewoon niet waar sorry. ik zou hier nog bijna uit boosheid namen van mensen gaan zetten maar doe dat niet. het is niet zo dat je alleen oma of ex kan uitbetalen omdat zij hun werk moeten korten door het kind. vaders kunnen pgb krijgen om de alimentatie te compenseren voorgesteld door een advocaat! hoezo kan oma door het kind minder werken? het is gewoon echt echt echt niet waar. vaders die ecth gewoon een fulltime baan hebben en daarnaast elke maand 500 euri pgb krijgen. ik zweer het. het gebeurt!
Niet je boos maken, is slecht voor je baby!
Ik schrik hoeveel mensen er zijn met ass.
