Geen resultaten gevonden Probeer een andere zoekterm

Zoekfilters:

Bang om dood te gaan

12-06-2019 22:21 53 berichten
Alle reacties Link kopieren Quote
Hoi Allemaal

Ik heb al heel wat jaren de angst om ooit dood te gaan. Niet nu maar later dat het dan opeens ophoud. Meestal heb ik hier last van ''s avonds als ik alleen ben. Als ik er dan teveel aan denk raak ik helemaal in paniek. Zijn er meer mensen die hier last van hebben en hoe gaan jullie hier mij om
Groetjes
Alle reacties Link kopieren Quote
Geen last van. En ik denk ook dat als je overlijd vanwege ouderdom daar ook.lichamelijk en geestelijk naartoe groeit. Maar zo zonde om je daar nu al druk om te maken. Niemand weet hoe lang hij heeft en wanneer hij gaat, je hebt er geen invloed op en je zal het hopelijk ook niet merken. Dus beter proberen er wat luchtiger over na te gaan denken en genieten van het leven zolang dat gaat.
Alle reacties Link kopieren Quote
Ja, ik herken het wel. Maar dan in specifieke situaties (vliegtuigen, liften enz).
Alle reacties Link kopieren Quote
Ik vind het juist een prettige gedachte, dat ik ooit doodga.
Keep rolling your eyes. Maybe you'll find a brain back there
Alle reacties Link kopieren Quote
Wat maakt het nou uit hoe je je voelt tegenover de dood, dood ga je toch wel, dus kan je net zo goed blijven lachen.

Zonde van je leven en je tijd meid.
Wees vriendelijk voor de mensen die je ontmoet op je weg naar boven, je zou ze op je weg naar beneden ook nog weleens tegen kunnen komen.
Alle reacties Link kopieren Quote
Op mijn 10e was ik heel bang dat ik de 11 jaar niet zou halen. Waarom weet ik niet. Daarna dacht ik dat ik hooguit 25 zou worden. Ik ben inmiddels 34, heb nooit wat ernstig gemankeerd. Toch denk ik regelmatig dat ik niet oud ga worden. Omdat ik uit een land kom waar de levensverwachting een stuk lager ligt. Mijn conditie is altijd al onder gemiddeld geweest. Heb minder longinhoud. Dus ja. Maar ben banger voor het sterven zelf dan dood zijn. De vaak lijdensweg die eraan vooraf gaat. Vind het ook een raar idee dat alles wat nu is ooit weg is. Vooral leuke dingen, herinneringen. Maar eeuwig leven in deze maatschappij zou me ook benauwen.
hondenmens wijzigde dit bericht op 12-06-2019 22:53
18.23% gewijzigd
Alle reacties Link kopieren Quote
Iedereen heeft de instinctieve angst om dood te gaan, als hij zich zijn einde probeert voor te stellen. De meesten doen dat niet omdat die gedachte het leven verpest.
En als het vuur gedoofd is komen er wolven
Alle reacties Link kopieren Quote
hondenmens schreef:
12-06-2019 22:50
Op mijn 10e was ik heel bang dat ik de 11 jaar niet zou halen. Waarom weet ik niet. Daarna dacht ik dat ik hooguit 25 zou worden. Ik ben inmiddels 34, heb nooit wat ernstig gemankeerd. Toch denk ik regelmatig dat ik niet oud ga worden. Omdat ik uit een land kom waar de levensverwachting een stuk lager ligt. Mijn conditie is altijd al onder gemiddeld geweest. Heb minder longinhoud. Dus ja. Maar ben banger voor het sterven zelf dan dood zijn.
Uit welk land kom jij, als ik vragen mag?
Alle reacties Link kopieren Quote
minnimouse schreef:
12-06-2019 22:53
Uit welk land kom jij, als ik vragen mag?
Sri Lanka.
Alle reacties Link kopieren Quote
hondenmens schreef:
12-06-2019 22:53
Sri Lanka.
Oke :)
Mooi land.
Alle reacties Link kopieren Quote
retrostar schreef:
12-06-2019 22:53
Iedereen heeft de instinctieve angst om dood te gaan, als hij zich zijn einde probeert voor te stellen. De meesten doen dat niet omdat die gedachte het leven verpest.
Dat denk ik ook, iedereen is wel een beetje bang voor de dood.
Alle reacties Link kopieren Quote
Ik heb indd precies hetzelfde..ook bang om dood te gaan..en bang voor de dood... Ik weet dat ik dit vooral heb als ik veel stress heb. Probeer mn gedachtes te verzetten..etc..helpt niet echt..vervelend vooral voor ons zelf ja. Moet zeggen t wordt gelukkig minder..ben nu net 39 en kan er luchtiger mee omgaan. Je weet natuurlijk allang dat je niets aan dit gepieker hebt...Tip vd psy was;gedachtes en gepieker overdag 15min.op papier zetten en savonds als je eraan denkt wat anders doen.

Succes
Alle reacties Link kopieren Quote
Vroeger had ik dit ook heel erg. Zowel de angst dat er misschien iets na de dood zou kunnen zijn (lijkt me vreselijk), als de angst dat het helemaal op zou houden. Dat ik niets beteken in het grote plaatje en dat het enige bewustzijn dat ik ooit zal hebben dan ophoudt. Vond het absurd, eng, maakte me in de war over mijn identiteit. Buiten dat leek sterven me vreselijk naar. Dat laatste is gebleven, over het eerste ben ik heen gegroeid met de jaren. Wat is jouw angst precies?
Alle reacties Link kopieren Quote
minnimouse schreef:
12-06-2019 22:54
Oke :)
Mooi land.
Ben je er geweest? Ik nog nooit terug. Vind het te ver en het vele tijdsverschil lijkt me niks. Teveel verandering voor mij.
hondenmens wijzigde dit bericht op 12-06-2019 22:59
1.39% gewijzigd
Probeer eens mindfullness/yoga. Kun je apps voor downloaden of je hebt er cd’s van. Hier staan muziek en opdrachten op die ontspanning stimuleren. Klinkt suf maar werkt wel
Alle reacties Link kopieren Quote
hondenmens schreef:
12-06-2019 22:58
Ben je er geweest? Ik nog nooit. Vind het te ver en het vele tijdsverschil lijkt me niks. Teveel verandering voor mij.
Nee, ben er zelf nog nooit geweest. Wel familie die er regelmatig komt en dan zie ik weleens wat voorbij komen.
Alle reacties Link kopieren Quote
Heb je weleens van een paniekaanval gehoord?
Als je nu denkt 'wat bedoelt ze' zou ik zeker even Googelen op 'paniekaanval'.

Als je jezelf er wel in herkent zou ik meteen morgen even een afspraak maken bij de huisarts.

Wat je daarnaast kan doen is de Luisterlijn bellen als je je angstig begint te voelen, even praten met iemand zou best kunnen helpen zeker omdat je zegt dat je er vooral last van hebt als je alleen bent.
Hier het nummer, je kan ook chatten zie ik: https://www.deluisterlijn.nl/
Je kan 24 uur per dag bellen, ook midden in de nacht.

Heel veel sterkte!!
psyche/de-hele-dag-stilstaan-bij-mijn-s ... ges/441562#

Veel plezier.
Alle reacties Link kopieren Quote
Cateautje schreef:
12-06-2019 22:50
Wat maakt het nou uit hoe je je voelt tegenover de dood, dood ga je toch wel, dus kan je net zo goed blijven lachen.

Zonde van je leven en je tijd meid.
Serieus, wat heeft TO hier nou aan. Het is een oprechte angst. Dat gaat gaat niet over door het te bagatelliseren en af te doen als onzin.
haringkje schreef:
12-06-2019 23:08
Serieus, wat heeft TO hier nou aan. Het is een oprechte angst. Dat gaat gaat niet over door het te bagatelliseren en af te doen als onzin.
Het wordt wel wat leuker als je de dood niet zo ernstig neemt. :duckie:
Alle reacties Link kopieren Quote
Waar ben je precies bang voor?
Als je bewustzijn stopt ben je er niet meer. Je kan je dan ook niet druk maken, want je bent niet.

Ik zou het heel vervelend vinden als ik een lijdensweg te gaan had, maar doodgaan zou ik voor mezelf niet erg vinden, wel voor mijn kinderen.

Ik ben lang geleden bijna dood gegaan. Dat was plots en het was net zoiets als onder narcose gaan. Ik was gewoon weg en heb dus ook geen enkel gevoel, gedachte of herinnering aan dat moment.
Alle reacties Link kopieren Quote
Pinkduck schreef:
12-06-2019 22:21
Hoi Allemaal

Ik heb al heel wat jaren de angst om ooit dood te gaan. Niet nu maar later dat het dan opeens ophoud. Meestal heb ik hier last van ''s avonds als ik alleen ben. Als ik er dan teveel aan denk raak ik helemaal in paniek. Zijn er meer mensen die hier last van hebben en hoe gaan jullie hier mij om
Groetjes
Waarom? Hoezo maak je je niet druk om wat eçht telt. Het nu, je doelen realiseren, mooi momenten met intimi, liefde.
Heb mijn vader verloren aan dementie, mijn moeder vecht nu tegen kanker... 50-50 kans dat de kuur daadwerkelijk aan slaat. Druk maken om een .... boeit niet.
Alle reacties Link kopieren Quote
dus ga je heel je leven schrik hebben van dood te gaan om als je dan op je sterfbed ligt dan te beseffen dat je niet geleefd hebt? dat zou me meer bang maken dat laatste!
Alle reacties Link kopieren Quote
Weg denken, dus gewoon hardop zeggen ‘niet aan denken!’. En proberen te relativeren, dan ben je (als het goed is) oud, moe, en misschien wel eenzaam, ziek, afhankelijk van anderen. Hoe leuk is het leven dan nog. Probeer er niet teveel aan te denken, zonde van je levens vreugd.
Alle reacties Link kopieren Quote
Ik herken mezelf erg in je verhaal. Geregeld lig ik s'avonds met buikpijn in bed er door. Hoe harder je probeerd er niet aan te denken hoe meer je er aan denkt. Het enigste wat bij mij helpt is afleiding... En de hoop dat de angst vanzelf over gaat. Het is jammer genoeg geen irreële angst.. Het is onvermijdelijk. Dat maakt het voor mij moeilijk om de angst weg te relativeren.
Dus mijn enigste tip is, probeer er niet aan te denken. Maar veel makelijker gezegd dan gedaan. :(

Anonymous
Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn

Terug naar boven