Psyche
alle pijlers
Boosheid, afstandelijkheid, onzekerheid..
zaterdag 17 maart 2012 om 11:35
Hoi.
Ik word een beetje gek van mezelf, 2 maanden eerder een topic geopend over dat het niet zo lekker liep tussen m'n vriend en mij terwijl we nog geen jaar samenwonen. Nu ben ik via een goede vriendin erachter gekomen dat hij is vreemdgegaan met zijn ex. (waar ik al 2jaar onenigheid mee heb, omdat zij hem niet kan vergeten, aandacht zoeken enz).
Nu zou je zeggen; dan stop je ermee, maak je het uit, over. Maar zo makkelijk is het niet, ik riep dat ook altijd. Kon je je gevoel maar in een hoekje gooien en het later terug oprapen..
We wonen (nog) samen, maar ik word lichtelijk gestoord; slaap slecht, wil even geen lichamelijk contact wat hij weer erg frustrerend en irritant vind.
Het ene moment ben ik zo boos en het andere moment hou ik van hem. Ik weet gewoon niet wat ik wil of wat ik moet doen. Is het de angst om los te laten, alleen te zijn, angst omdat we samen het huis hebben gekocht. Dat vraag ik me allemaal af, maar heb geen antwoorden. Ik hou dit niet lang meer vol. Heb een afspraak bij de psycholoog volgende week, de vorige keer ook veel baat bij gehad. Voel me gewoon een duts, 23 jaar, je zo door deze situatie omlaag laten helpen en geen beslissing kunnen maken!
Ik word een beetje gek van mezelf, 2 maanden eerder een topic geopend over dat het niet zo lekker liep tussen m'n vriend en mij terwijl we nog geen jaar samenwonen. Nu ben ik via een goede vriendin erachter gekomen dat hij is vreemdgegaan met zijn ex. (waar ik al 2jaar onenigheid mee heb, omdat zij hem niet kan vergeten, aandacht zoeken enz).
Nu zou je zeggen; dan stop je ermee, maak je het uit, over. Maar zo makkelijk is het niet, ik riep dat ook altijd. Kon je je gevoel maar in een hoekje gooien en het later terug oprapen..
We wonen (nog) samen, maar ik word lichtelijk gestoord; slaap slecht, wil even geen lichamelijk contact wat hij weer erg frustrerend en irritant vind.
Het ene moment ben ik zo boos en het andere moment hou ik van hem. Ik weet gewoon niet wat ik wil of wat ik moet doen. Is het de angst om los te laten, alleen te zijn, angst omdat we samen het huis hebben gekocht. Dat vraag ik me allemaal af, maar heb geen antwoorden. Ik hou dit niet lang meer vol. Heb een afspraak bij de psycholoog volgende week, de vorige keer ook veel baat bij gehad. Voel me gewoon een duts, 23 jaar, je zo door deze situatie omlaag laten helpen en geen beslissing kunnen maken!
Life is good!
zaterdag 17 maart 2012 om 11:43
Ik heb hem ermee geconfronteerd, 2 weken geleden. Hij bleef tot 5x toe "nee" zeggen, hij kon het zelfs zweren. Toen ik zei dat ik het al wist, gaf hij toe. Hij was bang me kwijt te raken, wou z'n best doen etc. Dat een week gedaan en nu doet hij net of alles goed is, elke dag seksueel contact zoeken; wat ik afwimpel, want ik kan het gewoon niet..! En gisteren zei hij; je moet maar eens duidelijkheid geven wat je wil en me niet aan het lijntje houden. Dat doet ik ook niet; ik weet het gewoon niet..! 
Life is good!
zaterdag 17 maart 2012 om 11:47
Jij houdt hem niet aan het lijntje hoor. Dit is gewoon jou manier van verwerken wat hij heeft gedaan.
Snapt hij zelf dan niet dat je geen behoefde hebt aan lichamelijk contact, nadat hij een ander heeft gehad?
Ik vind het al knap dat je nog bij hem blijft terwijl hij heeft toegegeven dat hij is vreemd gegaan. Ik zou dat denk ik niet kunnen/willen.
Zou hem goed duidelijk maken dat wat hij heeft gedaan eigenlijk veel te ver is gegaan en dat het nu even op jou manier gaat en hij zich maar aan moet passen.
Heeft hij eigenlijk ook gezegd waaróm hij is vreemd gegaan, is hij verliefd op haar?
Snapt hij zelf dan niet dat je geen behoefde hebt aan lichamelijk contact, nadat hij een ander heeft gehad?
Ik vind het al knap dat je nog bij hem blijft terwijl hij heeft toegegeven dat hij is vreemd gegaan. Ik zou dat denk ik niet kunnen/willen.
Zou hem goed duidelijk maken dat wat hij heeft gedaan eigenlijk veel te ver is gegaan en dat het nu even op jou manier gaat en hij zich maar aan moet passen.
Heeft hij eigenlijk ook gezegd waaróm hij is vreemd gegaan, is hij verliefd op haar?
zaterdag 17 maart 2012 om 11:53
Normaal ben ik ook niet zo besluiteloos, weet niet wat me bezielt. Ik denk dat m'n doorzettingsvermogen in de steek laat.
"Ik was in de war" aldus hem, gevraagd hoezo; omdat het al even niet lekker liep en omdat hij niet wist of het samenwonen toch wel zo'n goed idee was. Hij voelt volgens hem niks voor haar, maar wat moet ik geloven? Waarom ga je dan vreemd? Die vraag heb ik al 10x gesteld. En over gesproken met vriendinnen, ik kom er niet uit.
"Ik was in de war" aldus hem, gevraagd hoezo; omdat het al even niet lekker liep en omdat hij niet wist of het samenwonen toch wel zo'n goed idee was. Hij voelt volgens hem niks voor haar, maar wat moet ik geloven? Waarom ga je dan vreemd? Die vraag heb ik al 10x gesteld. En over gesproken met vriendinnen, ik kom er niet uit.
Life is good!
zaterdag 17 maart 2012 om 11:54
Dan nog begrijp ik je niet. Het doet nu pijn als je hem naast je hebt zitten omdat je steeds naar een man kijkt die is vreemdgegaan, dan kan je beter pijn hebben zonder hem en een man zoeken die WEL de moeite waard is. Either way, pijn heb je toch wel, met of zonder hem. Kies voor jezelf, hij is niet te vertrouwen!
Never look down on anybody, unless you're helping them Up.
zaterdag 17 maart 2012 om 11:58
Maar hij zegt dus eigenlijk dat hij is vreemd gegaan omdat hij in de war was over jou??. Het liep niet lekker, en hij wist niet of samenwonen wel goed was.
Ik denk als iemand zou vreemd gaan door twijfels over mij, dat ik er klaar mee zou zijn.
Denk je zelf dat je hem voortaan nog kunt vertrouwen, en dat het nog zo kan worden als eerst?
Anders zou ik hem zeggen dat hij niet meer hoeft te twijfelen over het samenwonen, dat hij voortaan alleen woont.
Tenzij je zelf natuurlijk denkt dat er nog wat goed te maken valt.
Ik denk als iemand zou vreemd gaan door twijfels over mij, dat ik er klaar mee zou zijn.
Denk je zelf dat je hem voortaan nog kunt vertrouwen, en dat het nog zo kan worden als eerst?
Anders zou ik hem zeggen dat hij niet meer hoeft te twijfelen over het samenwonen, dat hij voortaan alleen woont.
Tenzij je zelf natuurlijk denkt dat er nog wat goed te maken valt.