Psyche
alle pijlers
Burnout! Het vervolg
woensdag 9 februari 2011 om 17:27
donderdag 5 mei 2011 om 21:54
Ik zit RTL4 te kijken, over dat pesten. Ook weer iemand die een burnout kreeg en er tijdens de therapie achter kwam dat ze nog onverwerkt verdriet had. Ik vind het wel toevallig hoor, je hoort die combi zo vaak.
Ik vind het gevoel dat zij overbrengt ook wel herkenbaar moet ik zeggen. Dat gevoel van niet begrepen worden.
ik zit nog steeds te CTRL-C-en, kan niet geloven dat ik zoveel posts achter elkaar kan doen zonder iets kwijt te raken.
Ik vind het gevoel dat zij overbrengt ook wel herkenbaar moet ik zeggen. Dat gevoel van niet begrepen worden.
ik zit nog steeds te CTRL-C-en, kan niet geloven dat ik zoveel posts achter elkaar kan doen zonder iets kwijt te raken.
donderdag 5 mei 2011 om 22:30
Heerlijk weekend nu, heb het wel ontzettend druk de komende dagen. Morgen spelen met de band, zaterdagmiddag feest en zondag is het Moederdag. Blijf het toch wel een moeilijke dag vinden....
Had vandaag een gesprek met pl. Hij was bij de ba geweest om in eerste instantie mijn plan van aanpak te bespreken. Ze weten niet hoe ze met mij om moeten gaan. Druk opleggen heeft geen zin omdat ze bang zijn dat ik weer een terugval krijg.
Daarom wil pl mij maar voor 4 x 2 uur per dag beter melden.
Werk alleen sinds 4 weken 4 x 3 uur en soms 3 x3 uur i.v.m. een vrije dag/feestdag... Heb vandaag zelfs 4,25 uur gewerkt, daar ligt echt mijn grens voor nu.
Ba had aangegeven dat hij af gaat op het advies van mijn therapeute. Heel knap want zij geeft geen uren opbouw aan. Alleen staat er in haar evaluatie o.a. hoe het traject verder gaat en dat zij nog steeds van een positief eindresultaat uitgaat.
Hij volgt mij verder in het aantal uren wat ik kan werken.
Mijn vraag aan pl was dan ook wat nu het probleem is: Of dat ze nu niet weten of dat ik ooit weer volledig terug in het arbeidsproces kom? Of dat ze niet weten wanneer dat zal zijn?
Uiteindelijk kwam eruit, dat ze niet weten of dat ik ooit weer 20 uur zal kunnen werken. Omdat ze niks kunnen inschatten en ik dat zelf ook niet kan aangeven.
Nee natuurlijk kan ik nu niet zeggen hoeveel uren ik volgende week of volgende maand kan werken. Gaf aan dat we beiden nog steeds dezelfde doelstelling hebben en dat is om volledig inzetbaar te zijn! Hij wil dit precies omschrijven in het PvA.
Mijn antwoord: " Je kan altijd pas achteraf zeggen of dat een doelstelling behaald is." Toen wist hij maar weinig te zeggen.
Mijn persoonlijke doelstelling is nog steeds om rond de zomervakantie weer 20 uur te werken zodat ik weer uit de ziektewet ben. En dat gaat me ook lukken en op een verantwoorde manier. Heb dit ook hardop uitgesproken.
Nu willen ze dus dat ik naar een andere bedrijfsarts ga voor een zogenaamde second opinion. De afspraak hebben ze al voor me gemaakt. Sta er wel wel voor open, ben benieuwd. Hoef verder toch niet hele verhaal opnieuw te vertellen omdat zij ook in het dossier kan. Ze hopen dat zij er met een verse blik eroverheen kan kijken omdat zij vastlopen met mij.
Ik doe eigenlijk gewoon hoe ik het zelf wil. Met mijn lg heb ik ook afgesproken, dat we per dag bekijken hoe het gaat. En als het goed gaat werk ik 3 uur of iets meer zolang ik het maar met hem overleg. Vandaag ging het prima ondanks dat ik wel moe was. Ook mijn lg vind het raar hoe de dingen nu gaan. Ik word wel erg losgelaten. Nu is het wel zo, dat iedereen weet dat ik geen profiteur ben en eerder teveel zal gaan werken dan te weinig. Mijn lg houdt het in ieder geval goed in de gaten of dat ik niet te ver ga.
Heb dit jaar ook voor het eerst in jaren vakantie ingepland. In totaal 6 weken waarvan 4 weken in de zomervakantie. Werk normaal altijd door omdat ik toch nooit weg ga. En nu ben ik voor het eerst eindelijk verstandig geworden. Heb ook nog zoveel uren staan, die krijg ik voorlopig niet meer op.
Ik vind het altijd zo knap, dat een ba je binnen 5 minuten kan beoordelen. Veel langer zit ik niet bij hem. Hij krijgt om de 2 á 3 maanden een evaluatie van mijn therapeute. Hij heeft duidelijk bij mij zijn grenzen aangegeven. En dat is dat hij sommige dingen niet hoeft te weten omdat hij zich niet op therapeutisch vlak wil begeven. Dus inhoudelijk weet hij weinig van mijn problemen.
Behalve dan de dingen, die algemeen bekend zijn zoals wat jullie ook hier op het forum van mij weten. Voel me dan ook niet echt geroepen om iets te zeggen tegen hem. Tja, raar hé dat er dan geen vertrouwensband is. Dat vond hij zo jammer....
Verder heeft hij totaal geen idee wat mijn werk inhoudt en kan dus ook niet goed inschatten of dat ik dit b.v. fysiek vol kan houden zodra ik weer volledig inzetbaar ben.
Ga me er verder ook niet druk overmaken. Trek voorlopig gewoon mijn eigen plan m.b.v. mijn lg. En verder zien we wel hoe het gaat lopen.
Had vandaag een gesprek met pl. Hij was bij de ba geweest om in eerste instantie mijn plan van aanpak te bespreken. Ze weten niet hoe ze met mij om moeten gaan. Druk opleggen heeft geen zin omdat ze bang zijn dat ik weer een terugval krijg.
Daarom wil pl mij maar voor 4 x 2 uur per dag beter melden.
Werk alleen sinds 4 weken 4 x 3 uur en soms 3 x3 uur i.v.m. een vrije dag/feestdag... Heb vandaag zelfs 4,25 uur gewerkt, daar ligt echt mijn grens voor nu.
Ba had aangegeven dat hij af gaat op het advies van mijn therapeute. Heel knap want zij geeft geen uren opbouw aan. Alleen staat er in haar evaluatie o.a. hoe het traject verder gaat en dat zij nog steeds van een positief eindresultaat uitgaat.
Hij volgt mij verder in het aantal uren wat ik kan werken.
Mijn vraag aan pl was dan ook wat nu het probleem is: Of dat ze nu niet weten of dat ik ooit weer volledig terug in het arbeidsproces kom? Of dat ze niet weten wanneer dat zal zijn?
Uiteindelijk kwam eruit, dat ze niet weten of dat ik ooit weer 20 uur zal kunnen werken. Omdat ze niks kunnen inschatten en ik dat zelf ook niet kan aangeven.
Nee natuurlijk kan ik nu niet zeggen hoeveel uren ik volgende week of volgende maand kan werken. Gaf aan dat we beiden nog steeds dezelfde doelstelling hebben en dat is om volledig inzetbaar te zijn! Hij wil dit precies omschrijven in het PvA.
Mijn antwoord: " Je kan altijd pas achteraf zeggen of dat een doelstelling behaald is." Toen wist hij maar weinig te zeggen.
Mijn persoonlijke doelstelling is nog steeds om rond de zomervakantie weer 20 uur te werken zodat ik weer uit de ziektewet ben. En dat gaat me ook lukken en op een verantwoorde manier. Heb dit ook hardop uitgesproken.
Nu willen ze dus dat ik naar een andere bedrijfsarts ga voor een zogenaamde second opinion. De afspraak hebben ze al voor me gemaakt. Sta er wel wel voor open, ben benieuwd. Hoef verder toch niet hele verhaal opnieuw te vertellen omdat zij ook in het dossier kan. Ze hopen dat zij er met een verse blik eroverheen kan kijken omdat zij vastlopen met mij.
Ik doe eigenlijk gewoon hoe ik het zelf wil. Met mijn lg heb ik ook afgesproken, dat we per dag bekijken hoe het gaat. En als het goed gaat werk ik 3 uur of iets meer zolang ik het maar met hem overleg. Vandaag ging het prima ondanks dat ik wel moe was. Ook mijn lg vind het raar hoe de dingen nu gaan. Ik word wel erg losgelaten. Nu is het wel zo, dat iedereen weet dat ik geen profiteur ben en eerder teveel zal gaan werken dan te weinig. Mijn lg houdt het in ieder geval goed in de gaten of dat ik niet te ver ga.
Heb dit jaar ook voor het eerst in jaren vakantie ingepland. In totaal 6 weken waarvan 4 weken in de zomervakantie. Werk normaal altijd door omdat ik toch nooit weg ga. En nu ben ik voor het eerst eindelijk verstandig geworden. Heb ook nog zoveel uren staan, die krijg ik voorlopig niet meer op.
Ik vind het altijd zo knap, dat een ba je binnen 5 minuten kan beoordelen. Veel langer zit ik niet bij hem. Hij krijgt om de 2 á 3 maanden een evaluatie van mijn therapeute. Hij heeft duidelijk bij mij zijn grenzen aangegeven. En dat is dat hij sommige dingen niet hoeft te weten omdat hij zich niet op therapeutisch vlak wil begeven. Dus inhoudelijk weet hij weinig van mijn problemen.
Behalve dan de dingen, die algemeen bekend zijn zoals wat jullie ook hier op het forum van mij weten. Voel me dan ook niet echt geroepen om iets te zeggen tegen hem. Tja, raar hé dat er dan geen vertrouwensband is. Dat vond hij zo jammer....
Verder heeft hij totaal geen idee wat mijn werk inhoudt en kan dus ook niet goed inschatten of dat ik dit b.v. fysiek vol kan houden zodra ik weer volledig inzetbaar ben.
Ga me er verder ook niet druk overmaken. Trek voorlopig gewoon mijn eigen plan m.b.v. mijn lg. En verder zien we wel hoe het gaat lopen.
vrijdag 6 mei 2011 om 09:08
Zon, wat een timing weer .
Ik vind jouw ba best raar, ik zit wel een half uur bij de ba elke keer. Inhoudelijk weet hij ook niet al mijn problemen, maar hij weet wel hoe ik me voel, wat ik wel en niet kan qua belasting en hij vraagt ook altijd hoe het nu op het werk gaat (ook met de collega's onderling aangezien dat redelijk op scherp gestaan heeft). Hij weet echter niks van de IVF, dat zal ik volgende week wel moeten vertellen denk ik, kan toch moeilijk tegen hem gaan liegen over de reden van mijn ziekenhuisopname en weer 100% ziek zijn (ik weet eigenlijk niet eens of mijn baas me weer volledig ziek gemeld heeft).
Je lg en pl staan er wel beter in volgens mij en je hebt goed duidelijk kunnen maken hoe jij het ziet. Doe je wel rustig aan met je werk. Ruim vier uur werken terwijl je maar 3 uur hoeft is wel ruim 25% meer en dat is best veel.
Ik had trouwens nog helemaal niet gezegd dat ik het echt goed vind dat je je ouders hebt verteld dat je al zo lang ziek bent. Was je opgelucht dat je het hun nu verteld hebt?
Goed ook van je dat je dit jaar wel lekker vakantie hebt genomen. Ziek thuis zijn is toch iets anders dan gewoon vrij zijn, geniet er maar lekker van komende zomer, hopelijk hebben we mooi weer hier.
Ik vind dat je goed bezig bent de laatste tijd!
Ik vind jouw ba best raar, ik zit wel een half uur bij de ba elke keer. Inhoudelijk weet hij ook niet al mijn problemen, maar hij weet wel hoe ik me voel, wat ik wel en niet kan qua belasting en hij vraagt ook altijd hoe het nu op het werk gaat (ook met de collega's onderling aangezien dat redelijk op scherp gestaan heeft). Hij weet echter niks van de IVF, dat zal ik volgende week wel moeten vertellen denk ik, kan toch moeilijk tegen hem gaan liegen over de reden van mijn ziekenhuisopname en weer 100% ziek zijn (ik weet eigenlijk niet eens of mijn baas me weer volledig ziek gemeld heeft).
Je lg en pl staan er wel beter in volgens mij en je hebt goed duidelijk kunnen maken hoe jij het ziet. Doe je wel rustig aan met je werk. Ruim vier uur werken terwijl je maar 3 uur hoeft is wel ruim 25% meer en dat is best veel.
Ik had trouwens nog helemaal niet gezegd dat ik het echt goed vind dat je je ouders hebt verteld dat je al zo lang ziek bent. Was je opgelucht dat je het hun nu verteld hebt?
Goed ook van je dat je dit jaar wel lekker vakantie hebt genomen. Ziek thuis zijn is toch iets anders dan gewoon vrij zijn, geniet er maar lekker van komende zomer, hopelijk hebben we mooi weer hier.
Ik vind dat je goed bezig bent de laatste tijd!
vrijdag 6 mei 2011 om 09:11
vrijdag 6 mei 2011 om 18:27
Wat een rust hier.....
Zijn jullie allemaal druk met werk en buiten zijn? Ik ben gesloopt, naar vriendin fietsen, kletsen, thee drinken, boodschappen doen en 's middags nog een keer naar de brievenbus fietsen was toch een beetje te veel van het goede. En alles is binnen vijf minuten fietsafstand dus het is niet dat ik nu uren gefietst heb.
Toffe, hoe waren je bloeduitslagen?
Zijn jullie allemaal druk met werk en buiten zijn? Ik ben gesloopt, naar vriendin fietsen, kletsen, thee drinken, boodschappen doen en 's middags nog een keer naar de brievenbus fietsen was toch een beetje te veel van het goede. En alles is binnen vijf minuten fietsafstand dus het is niet dat ik nu uren gefietst heb.
Toffe, hoe waren je bloeduitslagen?
vrijdag 6 mei 2011 om 19:32
Ik was vooral druk met buiten zijn! Gister naar bevrijdingsfestival geweest, was wel leuk. Ik was afhankelijk van anderen met vervoer (dat doen we dus ook niet weer...) en was daardoor later thuis dan ik gewild had. Was ook helemaal gesloopt toen, buikpijn, hoofdpijn en tranen... toch weer een stapje te ver gegaan dus! Slecht geslapen en toen ik vanmorgen wakker werd dacht ik dat ik me erg verrot voelde, maar dat trok eigenlijk vrij snel bij. Uiteindelijk een prima dag gehad, lekker gelezen in de tuin en vanavond nog op verjaardag.
Abc, begrijpelijk dat dat nog erg vermoeiend is. Was het niet vorige week dat je al moe was van een loopje naar het toilet?? Je boekt toch echt wel vooruitgang hoor! Wanneer moet je weer naar het zh?
Toffe, al uitslag?? Ik heb geduimd!
Ik heb de berichten van gisteren wel bijgelezen maar het is niet blijven hangen, sorry. Ik hoop dat het oke gaat met jullie allen! Ik ga nog even op hyves kijken en dan ga ik douchen en omkleden en op verjaardag. Fijne avond allemaal.
Abc, begrijpelijk dat dat nog erg vermoeiend is. Was het niet vorige week dat je al moe was van een loopje naar het toilet?? Je boekt toch echt wel vooruitgang hoor! Wanneer moet je weer naar het zh?
Toffe, al uitslag?? Ik heb geduimd!
Ik heb de berichten van gisteren wel bijgelezen maar het is niet blijven hangen, sorry. Ik hoop dat het oke gaat met jullie allen! Ik ga nog even op hyves kijken en dan ga ik douchen en omkleden en op verjaardag. Fijne avond allemaal.
vrijdag 6 mei 2011 om 19:52
pfff..zit even in een dip...het huilen staat nader dan het lachen...ik vermoedde het al de laatste tijd maar m'n voeten gaan ook opspelen nu qua gewrichtsklachten. Vooral het stuk bij m'n grote tenen en naar boven toe maar ook met lopen merk ik dat ik sneller last heb onder m'n voeten. Ik zie het ook na het douchen, het is daarna helemaal rood en dik dat stuk van m'n voeten waar ik last heb. Zonder medicijnen gaat dus echt niet lukken vrees ik, ik bel volgende week maar voor overleg met de reumatoloog en misschien moet ik maar weer eens foto's laten maken want de fysio zag een tijdje terug ook een verdikking in m'n hand.
zondag 8 mei 2011 om 10:27
Ja, daar kwam ik ook even voor langs... Zon en Annemie sterkte vandaag, op zulke dagen wordt je weer even flink geconfronteerd met wat er gebeurd is en dat zal enorm lastig en moeilijk zijn. Dikke vette voor jullie! (en als jullie behoefte hebben om even van je af te schrijven op deze dag, voel je niet bezwaard!)
En jij natuurlijk ook Abc. Volgend jaar ben je vast ook een moeder!
En 5x5 en Toffe, geniet maar even extra van jullie kindjes vandaag
En Lief, omdat ik jou niet wil vergeten, ook een voor jou. Je bent wel stiefmoeder, dat valt ook in de categorie 'dat verdient een bloemetje' , zeker in jouw geval.
En jij natuurlijk ook Abc. Volgend jaar ben je vast ook een moeder!
En 5x5 en Toffe, geniet maar even extra van jullie kindjes vandaag
En Lief, omdat ik jou niet wil vergeten, ook een voor jou. Je bent wel stiefmoeder, dat valt ook in de categorie 'dat verdient een bloemetje' , zeker in jouw geval.
zondag 8 mei 2011 om 12:06
Merk je wel wat verbetering? En hoe gaat het met je longen? En de buikpijn? Ben je nog ongesteld? Of is dat over en gaat het inderdaad -zoals beloofd was- beter na je ongesteldheid? Ik hoop het.
Wel doseren vanmiddag he... echt je grenzen bewaken (dat weet je wel, maar soms is het goed als het je nog even gezegd wordt ) Vind het al heel dapper dat je naar beide toegaat! Zullen ze vast wel waarderen. Is je zus er ook?
Wij doen niet aan moederdag, nooit gedaan. Vriend is aan het werk en ik schommel wat heen en weer tussen binnen en buiten... het waait wel een beetje hard vind ik. Denk dat ik zo even ga hardlopen, en misschien nog even het dorp in als vriend thuiskomt, kijken of er nog wat bekends op het terras zit Morgen weer werken.
Wat doet de rest????
Wel doseren vanmiddag he... echt je grenzen bewaken (dat weet je wel, maar soms is het goed als het je nog even gezegd wordt ) Vind het al heel dapper dat je naar beide toegaat! Zullen ze vast wel waarderen. Is je zus er ook?
Wij doen niet aan moederdag, nooit gedaan. Vriend is aan het werk en ik schommel wat heen en weer tussen binnen en buiten... het waait wel een beetje hard vind ik. Denk dat ik zo even ga hardlopen, en misschien nog even het dorp in als vriend thuiskomt, kijken of er nog wat bekends op het terras zit Morgen weer werken.
Wat doet de rest????
zondag 8 mei 2011 om 14:18
Gedver, ik dacht dat even hardlopen wel lekker zou zijn... maar ik kom echt kotsmisselijk en met een zere rug en zere benen weer thuis. En in plaats van dat ik trots op mezelf ben dat ik het tócht doe/probeer, baal ik verschrikkelijk dat mn lichaam nog steeds zo protesteert bij een beetje inspanning.
zondag 8 mei 2011 om 14:37
Maris Het is ook wel pittig weer voor inspanning of niet? Ik heb gister wat onkruid geplukt in de tuin, ook niet veel, maar was ook behoorlijk aangeslagen van de hitte en de ongebruikelijke houding. Spierpijn zelfs vandaag.
Ik zit nog in pyjama met dit mooie weer
We gaan straks maar even een stukje fietsen. Zijn we er toch nog uit geweest. En we moeten nodig boodschappen doen, hebben al twee dagen buiten de deur gegeten dus er moet even wat groenten in. Ik zal even op Hyves toelichten.
Ik zit nog in pyjama met dit mooie weer
We gaan straks maar even een stukje fietsen. Zijn we er toch nog uit geweest. En we moeten nodig boodschappen doen, hebben al twee dagen buiten de deur gegeten dus er moet even wat groenten in. Ik zal even op Hyves toelichten.
zondag 8 mei 2011 om 14:44
Tsja, zou het te pittig zijn? Ik kon voor mn bo met gemak een uur hardlopen, deed mn eigen sport zo'n 5 uur per week, dus ik ben op zich wel wat gewend qua inspanning. En ik ben echt bij 0 begonnen met opbouwen, loop met Start to Run, nu les 2 gelopen, stukjes van 1, 2 en 3 minuten hardlopen met wandelen ertussen. Moet zeggen dat ik ook wel weer snel herstel, even in de tuin zitten uitpuffen, en nu voel ik me wel weer ok eigenlijk.
Ik zal nog even op hyves neuzen en dan ga ik gauw douchen, vriend komt ook zo thuis.
Ik zal nog even op hyves neuzen en dan ga ik gauw douchen, vriend komt ook zo thuis.
zondag 8 mei 2011 om 18:55
Maris, ik ben het wel met Lief eens dat het ook zwaar weer is. Je lichaam moet wennen aan de warmte, ik hoor om me heen van heel veel mensen dat ze moe en lamlendig zijn. We hebben een lange winter gehad en de overgang is nu best wel snel ineens. Gelukkig is je herstelvermogen wel een stuk beter, dat is al wel een teken dat het toch ondanks dat je het nog niet echt merkt je lichaam begint te herstellen van de bo.
Mijn ongesteldheid is praktisch over en ik merk wel dat mijn buik minder gevoelig is, maar het is nog niet helemaal over, ik kan nog steeds niet plat op mijn buik slapen en als ik strek om iets uit de bovenste keukenkastjes te pakken dan voel ik het ook nog wel. Mijn longen zijn ook nog erg gevoelig, ik moet echt regelmatig even zitten om uit te puffen na inspanning (lees: normale dagelijkse dingen, zoals de was in de machine, douchen, traplopen of een klein stukje fietsen). Mijn conditie is echt helemaal weg, het is nog slechter dan tijdens het dieptepunt van mijn bo. Ik was van plan om morgen weer te gaan sporten, maar ik denk dat ik dat nog maar oversla. Ik heb nu al voor de tweede dag achter elkaar hoofdpijn en dat herken ik nu echt als een signaal van lichaam dat ik teveel doe.
Zowel mijn ouders als mijn schoonouders waren op de camping, dus dat was voor ons lekker makkelijk. Mijn ouders hadden oma opgehaald, dus hadden we alles bij elkaar. Mijn zus was ook bij mijn ouders met haar kinderen. Haar man was aan het werk en mijn broer doet niet aan moederdag. We hebben een uurtje bij mijn ouders gezeten en een uurtje bij mijn schoonouders, toen was ik er wel klaar mee en zijn we lekker naar huis gegaan.
Er heeft vanmorgen een reiger bij onze vijver gezeten, hij heeft wel 15 vissen opgegeten, waaronder de enige vis die ik een naam gegeven had omdat die zo mooi te herkennen was door de bijzondere vlekken. Ik weet wel dat het de natuur is, maar ik was pissig, stomme reiger . Vriend is morgen vrij en hij gaat toch maar een net over de vijver spannen (en nieuwe vissen kopen). Die reiger komt vast weer terug.
Heb je nog lekker gefietst, Lief? Hoe voel je je verder nu, ben je alweer een beetje over je dip heen en is je agressielevel weer wat lager?
Mijn ongesteldheid is praktisch over en ik merk wel dat mijn buik minder gevoelig is, maar het is nog niet helemaal over, ik kan nog steeds niet plat op mijn buik slapen en als ik strek om iets uit de bovenste keukenkastjes te pakken dan voel ik het ook nog wel. Mijn longen zijn ook nog erg gevoelig, ik moet echt regelmatig even zitten om uit te puffen na inspanning (lees: normale dagelijkse dingen, zoals de was in de machine, douchen, traplopen of een klein stukje fietsen). Mijn conditie is echt helemaal weg, het is nog slechter dan tijdens het dieptepunt van mijn bo. Ik was van plan om morgen weer te gaan sporten, maar ik denk dat ik dat nog maar oversla. Ik heb nu al voor de tweede dag achter elkaar hoofdpijn en dat herken ik nu echt als een signaal van lichaam dat ik teveel doe.
Zowel mijn ouders als mijn schoonouders waren op de camping, dus dat was voor ons lekker makkelijk. Mijn ouders hadden oma opgehaald, dus hadden we alles bij elkaar. Mijn zus was ook bij mijn ouders met haar kinderen. Haar man was aan het werk en mijn broer doet niet aan moederdag. We hebben een uurtje bij mijn ouders gezeten en een uurtje bij mijn schoonouders, toen was ik er wel klaar mee en zijn we lekker naar huis gegaan.
Er heeft vanmorgen een reiger bij onze vijver gezeten, hij heeft wel 15 vissen opgegeten, waaronder de enige vis die ik een naam gegeven had omdat die zo mooi te herkennen was door de bijzondere vlekken. Ik weet wel dat het de natuur is, maar ik was pissig, stomme reiger . Vriend is morgen vrij en hij gaat toch maar een net over de vijver spannen (en nieuwe vissen kopen). Die reiger komt vast weer terug.
Heb je nog lekker gefietst, Lief? Hoe voel je je verder nu, ben je alweer een beetje over je dip heen en is je agressielevel weer wat lager?
