Psyche
alle pijlers
Burnout! Het vervolg
woensdag 9 februari 2011 om 17:27
donderdag 17 februari 2011 om 22:36
Beertje, welkom. Lees en schrijf gerust mee, we hebben hier allemaal heel veel aan elkaar en iedereen wordt gelezen en advies aan gegeven.
Vaak is het zo dat je op het moment dat je toegeeft dat het echt niet meer gaat je (lichamelijk) eerst nog verder instort. Het is nu eerst een kwestie van afremmen, alle activiteiten stoppen en tot rust komen en dat is heel moeilijk. Sterkte de komende tijd.
Vaak is het zo dat je op het moment dat je toegeeft dat het echt niet meer gaat je (lichamelijk) eerst nog verder instort. Het is nu eerst een kwestie van afremmen, alle activiteiten stoppen en tot rust komen en dat is heel moeilijk. Sterkte de komende tijd.
donderdag 17 februari 2011 om 22:44
Nou ff serieus Abc, je zit thuis met een bo. Zal er echt iemand zijn die het je kwalijk neemt als je niet naar die verjaardag gaat? En áls iemand je dat kwalijk neemt, wat dan nog? Zegt dat dan niet meer over diegene dan over jou? Jij moet je energie sparen, en met tegenzin naar een saaie verjaardag gaan lijkt me daar niet bepaald onder vallen. Ik neem aan dat je vriend dat ook begrijpt, hoe sneu het ook voor hem is dat ie dan alleen moet.
donderdag 17 februari 2011 om 22:48
quote:_maris_ schreef op 17 februari 2011 @ 22:44:
Nou ff serieus Abc, je zit thuis met een bo. Zal er echt iemand zijn die het je kwalijk neemt als je niet naar die verjaardag gaat? En áls iemand je dat kwalijk neemt, wat dan nog? Zegt dat dan niet meer over diegene dan over jou? Jij moet je energie sparen, en met tegenzin naar een saaie verjaardag gaan lijkt me daar niet bepaald onder vallen. Ik neem aan dat je vriend dat ook begrijpt, hoe sneu het ook voor hem is dat ie dan alleen moet.
Of vriend gaat ook niet omdat hij jou moet vertroetelen verzorgen
Ik moet morgen werken en ik hoop maar dat het goed gaat. Ben wel uitgerust nu, maar merk wel dat ik weer sneller moe ben. Vanmiddag moest ik een stukje naar huis lopen en ik was daar knap moe van. Van het sporten nu nog niet (wel hele pijnlijke ribben) maar dat komt dus morgen pas. Moet erg goed op mezelf gaan passen morgen. Zal mijn kookwekker maar meenemen
Nou ff serieus Abc, je zit thuis met een bo. Zal er echt iemand zijn die het je kwalijk neemt als je niet naar die verjaardag gaat? En áls iemand je dat kwalijk neemt, wat dan nog? Zegt dat dan niet meer over diegene dan over jou? Jij moet je energie sparen, en met tegenzin naar een saaie verjaardag gaan lijkt me daar niet bepaald onder vallen. Ik neem aan dat je vriend dat ook begrijpt, hoe sneu het ook voor hem is dat ie dan alleen moet.
Of vriend gaat ook niet omdat hij jou moet vertroetelen verzorgen
Ik moet morgen werken en ik hoop maar dat het goed gaat. Ben wel uitgerust nu, maar merk wel dat ik weer sneller moe ben. Vanmiddag moest ik een stukje naar huis lopen en ik was daar knap moe van. Van het sporten nu nog niet (wel hele pijnlijke ribben) maar dat komt dus morgen pas. Moet erg goed op mezelf gaan passen morgen. Zal mijn kookwekker maar meenemen
donderdag 17 februari 2011 om 22:59
Dit ben ik nu aan het lezen en sommige dingen zijn voor mij erg herkenbaar:
Veel vrouwen hebben er moeite mee om nee te zeggen als een ander iets van hen wil. Dat is ook wel begrijpelijk, omdat je als vrouw geleerd wordt voor andere klaar te staan en jezelf weg te cijferen. Op die manier levert nee zeggen vaak schuld /en of angst gevoelens op. Je bent bang dat de ander je egoïstisch zal vinden of boos op je zal worden. Soms zeg je automatische ja als je iets wordt gevraagd, zonder erbij na te denken of je het echt wel wilt. Terwijl je wel het nee van een ander accepteert, heb je het (onredelijke) idee dat een ander jouw nee niet accepteert.
Als je geen nee durft te zeggen brengt dit vaak met zich mee dat je je eigen grenzen niet weet te bewaken. Hiermee bedoelen we dat je heel veel dingen tegen je zin in doet, teveel hooi op je vork neemt, te weinig aan je zelf toekomt. Kortom dat je jezelf de speelbal voelt van andermans wensen en verwachtingen. Dit kan leiden tot gevoelens van irritatie, opkroppen van boosheid, je ontevreden voelen over jezelf en op de lange duur zelfs tot verschijnselen van overspannenheid.
Deze negatieve gevolgen alleen al geven aan waarom belangrijk is om wel nee te (durven) zeggen. Wanneer je wel durft te zeggen wat je wel en niet wilt heb je meer greep op je eigen leven en kun je je eigen leven meer inrichten zo als jij graag wilt. Je kunt ook zeggen dat je meer aan jezelf toekomt en je prettiger en meer tevreden gaat voelen. Wanneer je nee wilt zeggen is het belangrijk dat je er van overtuigd bent dat je het recht hebt om niet op andermans wensen in te gaan. Net zo als jij niet verwacht dat iedereen altijd op jouw wensen in gaat.
Veel vrouwen hebben er moeite mee om nee te zeggen als een ander iets van hen wil. Dat is ook wel begrijpelijk, omdat je als vrouw geleerd wordt voor andere klaar te staan en jezelf weg te cijferen. Op die manier levert nee zeggen vaak schuld /en of angst gevoelens op. Je bent bang dat de ander je egoïstisch zal vinden of boos op je zal worden. Soms zeg je automatische ja als je iets wordt gevraagd, zonder erbij na te denken of je het echt wel wilt. Terwijl je wel het nee van een ander accepteert, heb je het (onredelijke) idee dat een ander jouw nee niet accepteert.
Als je geen nee durft te zeggen brengt dit vaak met zich mee dat je je eigen grenzen niet weet te bewaken. Hiermee bedoelen we dat je heel veel dingen tegen je zin in doet, teveel hooi op je vork neemt, te weinig aan je zelf toekomt. Kortom dat je jezelf de speelbal voelt van andermans wensen en verwachtingen. Dit kan leiden tot gevoelens van irritatie, opkroppen van boosheid, je ontevreden voelen over jezelf en op de lange duur zelfs tot verschijnselen van overspannenheid.
Deze negatieve gevolgen alleen al geven aan waarom belangrijk is om wel nee te (durven) zeggen. Wanneer je wel durft te zeggen wat je wel en niet wilt heb je meer greep op je eigen leven en kun je je eigen leven meer inrichten zo als jij graag wilt. Je kunt ook zeggen dat je meer aan jezelf toekomt en je prettiger en meer tevreden gaat voelen. Wanneer je nee wilt zeggen is het belangrijk dat je er van overtuigd bent dat je het recht hebt om niet op andermans wensen in te gaan. Net zo als jij niet verwacht dat iedereen altijd op jouw wensen in gaat.
donderdag 17 februari 2011 om 23:01
Tips:
Probeer niet automatisch ja te zeggen. Denk er eerst over na of je iets wel of niet wilt. Als je niet meteen kunt beslissen, zeg dat dan gewoon: "Ik wil er even over nadenken en ik kom er op terug."
Bedenk dat je altijd kunt terugkomen op een eerder uitgesproken ja. Als je ja zegt en je wilt toch liever niet bel dan op of ga bij die persoon langs en zeg dan dat je niet wilt. Geen smoesje bedenkt. Gewoon nee zeggen. Of "ik heb GEEN zin" of "ik heb andere dingen te doen die voor mij heel belangrijk zijn."
Laat duidelijk nee horen. Als je bijvoorbeeld heel zacht praat en daarbij naar beneden kijkt maak je nee niet zoveel indruk en zal de ander er zich niet veel van aantrekken.
Als je de ander wilt uitleggen waarom je iets niet wilt dan kun je dat doen, maar je bent niet verplicht je te verontschuldigen
Wanneer je besloten hebt om nee te zeggen is het handig daar mee te beginnen en pas daarna uitleg te geven eventueel. Op deze manier is het meteen duidelijk dat je niet wilt en hoef je er niet omheen te draaien. Dit is laatste is voor de ander heel verwarrend omdat die dan niet weet wat jij wilt.
Als je wilt kun je met de andere onderhandelen, bijvoorbeeld "nu wil ik niet, maar morgen wel."
Probeer niet automatisch ja te zeggen. Denk er eerst over na of je iets wel of niet wilt. Als je niet meteen kunt beslissen, zeg dat dan gewoon: "Ik wil er even over nadenken en ik kom er op terug."
Bedenk dat je altijd kunt terugkomen op een eerder uitgesproken ja. Als je ja zegt en je wilt toch liever niet bel dan op of ga bij die persoon langs en zeg dan dat je niet wilt. Geen smoesje bedenkt. Gewoon nee zeggen. Of "ik heb GEEN zin" of "ik heb andere dingen te doen die voor mij heel belangrijk zijn."
Laat duidelijk nee horen. Als je bijvoorbeeld heel zacht praat en daarbij naar beneden kijkt maak je nee niet zoveel indruk en zal de ander er zich niet veel van aantrekken.
Als je de ander wilt uitleggen waarom je iets niet wilt dan kun je dat doen, maar je bent niet verplicht je te verontschuldigen
Wanneer je besloten hebt om nee te zeggen is het handig daar mee te beginnen en pas daarna uitleg te geven eventueel. Op deze manier is het meteen duidelijk dat je niet wilt en hoef je er niet omheen te draaien. Dit is laatste is voor de ander heel verwarrend omdat die dan niet weet wat jij wilt.
Als je wilt kun je met de andere onderhandelen, bijvoorbeeld "nu wil ik niet, maar morgen wel."
donderdag 17 februari 2011 om 23:07
Heee meiden,
Even kort, want het is natuurlijk weer al veel te laat voor mij.
Jammer genoeg heb ik niet meer iedere dag de tijd om te reageren, ik probeer jullie wel te volgen, dat doe ik meestal op mijn mobiel, als ik even niets te doen heb, maar ik kan vanaf mijn mobiel niet reageren.
Maar als ik het zo lees gaan jullie het ook prima zonder mij redden. Ik ben het volkomen met iedereen eens, dat vooral Lief heel goed bezig is met dingen analyseren en beredeneren.
Geloof me, ook al lijkt het anders het komt goed. Ik moest vanmorgen een presentatie geven voor de klas over mezelf. Ik kreeg een 10 met een griffel. Mijn houding was perfect. Ik stond stevig en kwam zelfverzekerd over. Wie had dat gedacht een jaar geleden dat het wrak wat ik toen was, nog eens zulke feedback zou krijgen. Ik ben er van overtuigd dat mijn bo er aan bij gedragen heeft, dat ik nu kan zijn wie ik ben.
Even kort, want het is natuurlijk weer al veel te laat voor mij.
Jammer genoeg heb ik niet meer iedere dag de tijd om te reageren, ik probeer jullie wel te volgen, dat doe ik meestal op mijn mobiel, als ik even niets te doen heb, maar ik kan vanaf mijn mobiel niet reageren.
Maar als ik het zo lees gaan jullie het ook prima zonder mij redden. Ik ben het volkomen met iedereen eens, dat vooral Lief heel goed bezig is met dingen analyseren en beredeneren.
Geloof me, ook al lijkt het anders het komt goed. Ik moest vanmorgen een presentatie geven voor de klas over mezelf. Ik kreeg een 10 met een griffel. Mijn houding was perfect. Ik stond stevig en kwam zelfverzekerd over. Wie had dat gedacht een jaar geleden dat het wrak wat ik toen was, nog eens zulke feedback zou krijgen. Ik ben er van overtuigd dat mijn bo er aan bij gedragen heeft, dat ik nu kan zijn wie ik ben.
donderdag 17 februari 2011 om 23:16
Wauw, annemie, wat goed!
ik wil dat ook, ik wil dat ook, ik wil dat ook
Jullie steken me wel wat veren in de kont hoor! Ik merk ook wel dat ik het allemaal heel goed kan formuleren, maar mijn vraagteken staat er juist bij of ik het dan ook voor mezelf in daden kan omzetten. Dat vraag ik me dus af. Ik weet het allemaal zo goed, bijna wijsneuzerig, maar of ik het ook dóe... Dat is mijn twijfel.
ik wil dat ook, ik wil dat ook, ik wil dat ook
Jullie steken me wel wat veren in de kont hoor! Ik merk ook wel dat ik het allemaal heel goed kan formuleren, maar mijn vraagteken staat er juist bij of ik het dan ook voor mezelf in daden kan omzetten. Dat vraag ik me dus af. Ik weet het allemaal zo goed, bijna wijsneuzerig, maar of ik het ook dóe... Dat is mijn twijfel.
vrijdag 18 februari 2011 om 09:23
Lief: Ik had hetzelfde, ik schreef het altijd heel duidelijk op voor jullie, maar zelf ging ik de fout in. Maar door dat ik het voor jullie opschreef werd ik zelf bewust van wat ik fout deed. Dus zo hielp ik vooral mezelf er mee.
Ennuh, je hoeft je niet te verdedigen als je een compliment krijgt, dank je wel zeggen is genoeg.
Maris: Ik snap dat je het haat, ik weet als geen ander hoe het is, maar laat het alsjeblieft los. Hoe meer energie je er in steekt, hoe minder je over houd, en hoe moeilijker het is. Probeer te denken als je wakker ligt: Nou ja, ik lig lekker, en al slaap ik niet, dan rust ik in ieder geval.
Ennuh, je hoeft je niet te verdedigen als je een compliment krijgt, dank je wel zeggen is genoeg.
Maris: Ik snap dat je het haat, ik weet als geen ander hoe het is, maar laat het alsjeblieft los. Hoe meer energie je er in steekt, hoe minder je over houd, en hoe moeilijker het is. Probeer te denken als je wakker ligt: Nou ja, ik lig lekker, en al slaap ik niet, dan rust ik in ieder geval.
vrijdag 18 februari 2011 om 11:12
Zonnestraaltje, ik heb het met aandacht gelezen, dank je wel voor het plaatsen!
Annemie, je hebt het verdiend!
Lief, ik ben het met de anderen eens, je omschrijft alles zo goed! Dat doe ik je echt niet na. Ik merk dat het voor mij ook vaak helpt om dingen op te schrijven, maar ik kan het niet zo goed verwoorden vind ik zelf. Ach, als het voor mezelf maar duidelijk genoeg is.
Beertje, welkom hier!
Vanochtend had ik moeite met opstaan, nog steeds flinke hoofdpijn. Voel me nog niet zoals het zijn moet, maar ik vermoed dat de griep wel aan me voorbij gaat (gelukkig dus maar). Heb een rustige ochtend gehad, hulp is er, ze heeft de keukenkastjes schoongemaakt en ik heb een wasje gevouwen. Verder lekker met zoonlief gespeeld en achter de laptop gezeten.
Annemie, je hebt het verdiend!
Lief, ik ben het met de anderen eens, je omschrijft alles zo goed! Dat doe ik je echt niet na. Ik merk dat het voor mij ook vaak helpt om dingen op te schrijven, maar ik kan het niet zo goed verwoorden vind ik zelf. Ach, als het voor mezelf maar duidelijk genoeg is.
Beertje, welkom hier!
Vanochtend had ik moeite met opstaan, nog steeds flinke hoofdpijn. Voel me nog niet zoals het zijn moet, maar ik vermoed dat de griep wel aan me voorbij gaat (gelukkig dus maar). Heb een rustige ochtend gehad, hulp is er, ze heeft de keukenkastjes schoongemaakt en ik heb een wasje gevouwen. Verder lekker met zoonlief gespeeld en achter de laptop gezeten.
vrijdag 18 februari 2011 om 13:53
Annemie, wat goed van je! En hoewel we het misschien ook wel redden zonder jou, vind ik het wel jammer dat je er minder bent. Ik mis soms gewoon je mooie woorden en je gezelligheid, maar ik ben vooral heel blij voor je dat de reden dat je hier niet zoveel bent positief is en dat je weer aan het genieten bent van het leven.
Ik heb vanmorgen op mijn werk gesproken met de collega op die andere afdeling waar ik mee ga samenwerken als ik daar heen ga. Hij heeft wilde plannen, hij ziet het al helemaal voor zich dat ik daar volledig kom werken en dat we dan samen nog drie of vier mensen opleiden en uiteindelijk een team van vijf of zes vormen die deze nieuwe afdeling echt een goed en bekend onderdeel van het bedrijf maken.
En hoe leuk ik het onderwerp ook vind en hoe erg ik ook meegesleept word in zijn enthousiasme, ik twijfel nog steeds of dit nu wel verstandig is. Ik ben bang dat ik me er te vol instort en mezelf weer vreselijk voorbij ga lopen, juist omdat het zo leuk is en ik in leuke dingen al helemaal geen rem heb omdat dat me op het moment zelf geen energie lijkt te kosten, maar achteraf toch wel veel van me gevraagd blijkt te hebben. Ik heb nu ook voor het eerst sinds tijden weer hoofdpijn na een dag(deel) werken.
Bovendien ga ik ook nog eens dwars tegen het advies van de ba in, als ik dit nu doe. Hij is heel stellig dat ik nu geen uitbreiding van taken moet hebben en op die nieuwe afdeling is alles extra voor me.
Ik heb vanmorgen op mijn werk gesproken met de collega op die andere afdeling waar ik mee ga samenwerken als ik daar heen ga. Hij heeft wilde plannen, hij ziet het al helemaal voor zich dat ik daar volledig kom werken en dat we dan samen nog drie of vier mensen opleiden en uiteindelijk een team van vijf of zes vormen die deze nieuwe afdeling echt een goed en bekend onderdeel van het bedrijf maken.
En hoe leuk ik het onderwerp ook vind en hoe erg ik ook meegesleept word in zijn enthousiasme, ik twijfel nog steeds of dit nu wel verstandig is. Ik ben bang dat ik me er te vol instort en mezelf weer vreselijk voorbij ga lopen, juist omdat het zo leuk is en ik in leuke dingen al helemaal geen rem heb omdat dat me op het moment zelf geen energie lijkt te kosten, maar achteraf toch wel veel van me gevraagd blijkt te hebben. Ik heb nu ook voor het eerst sinds tijden weer hoofdpijn na een dag(deel) werken.
Bovendien ga ik ook nog eens dwars tegen het advies van de ba in, als ik dit nu doe. Hij is heel stellig dat ik nu geen uitbreiding van taken moet hebben en op die nieuwe afdeling is alles extra voor me.
vrijdag 18 februari 2011 om 14:29
Jammer hè abc, als dit nou eens over een half jaar kwam...
Ik heb ook een beetje hoofdpijn. Ben ook een sufferd, want ik ging keurig op tijd weg, niet al te ingespannen gewerkt, en toen kwam ik dus buiten nog een collega tegen waar ik een half uur mee stond te praten. En ik besef me nu al schrijvende dat het van een boterham ook nog niet is gekomen. Zo terug.
Ik heb ook een beetje hoofdpijn. Ben ook een sufferd, want ik ging keurig op tijd weg, niet al te ingespannen gewerkt, en toen kwam ik dus buiten nog een collega tegen waar ik een half uur mee stond te praten. En ik besef me nu al schrijvende dat het van een boterham ook nog niet is gekomen. Zo terug.
vrijdag 18 februari 2011 om 14:46
Even met telefoon, geen laptop hier. Vanmorgen naar body & mind geweest, het ging voor geen meter....mn schouders, nek en rug zitten weer zo muurvast! Kon een heleboel oefeningen niet mee doen omdat ik mn armen niet eens omhoog kon krijgen....de tanen stroomden op een gegeven moment over mn wangen van pijn en frustratie. Thuis gekomen direct shiatsu gebeld, gelukkig had ze dinsdag nog een plekje voor me. Verder gaat die rotbuikpijn ook maar niet over, dit is al de 7e dag op rij dat ik steeds zo'n krampen heb. Lig al de hele middag op de bank met m boek en een kruik op m buik. De vaatwasser moet eigenlijk uitgepakt, de frituurpan verschoont, en de wasmachine is klaar. Denk dat ik alleen dat wasje zo even op ga hangen, de rest komt nog wel....misschien wil vriend wel even helpen als ie thuis is.
Abc, ik denk dat je naar je verstand en naar de ba moet luisteren..... Hoe vervelend ook. Balen dat het zo'n rot timing is voor jou. Ga je nog op verjaardag vanavond?
Abc, ik denk dat je naar je verstand en naar de ba moet luisteren..... Hoe vervelend ook. Balen dat het zo'n rot timing is voor jou. Ga je nog op verjaardag vanavond?
vrijdag 18 februari 2011 om 15:09
Ik denk niet dat ik ga, heb er gewoon echt geen zin in. Gelukkig had ik al geregeld dat mijn schoonouders ook vanavond gaan (ze wouden eigenlijk 's morgens) dan zouden er tenminste nog twee mensen zijn waar vriend en ik mee kunnen praten, dus vriend zit niet helemaal alleen tussen mensen waar geen gesprek mee te voeren is als ik niet mee ga.
Qua werk ben ik er echt nog niet uit, ik vind het onderwerp zo leuk en ik heb zo'n zin om weer met mijn oude 'vak' bezig te zijn maar tegelijk ben ik heel bang om te veel te doen. Mijn coach zegt dat ik niet dingen niet moet doen om iets te vermijden, maar dingen wel moet doen om iets te bereiken. Als ik het nu niet doe, dan doe ik dat uit angst en dat lijkt me ook weer niet goed.
Qua werk ben ik er echt nog niet uit, ik vind het onderwerp zo leuk en ik heb zo'n zin om weer met mijn oude 'vak' bezig te zijn maar tegelijk ben ik heel bang om te veel te doen. Mijn coach zegt dat ik niet dingen niet moet doen om iets te vermijden, maar dingen wel moet doen om iets te bereiken. Als ik het nu niet doe, dan doe ik dat uit angst en dat lijkt me ook weer niet goed.
vrijdag 18 februari 2011 om 15:12
Oh maris... Probeer nou eens te kijken naar wat je wèl lukt! Wat je nu wèl kan vergeleken met een paar maanden terug! Je zit jezelf zo in de put te praten soms. What the fuck dat het niet ging bij body&mind? Dat komt omdat je fijn een week lang niks anders hebt gedaan dan heerlijk hangen in je strandstoel. Niet zo erg dus. Komt wel weer.
Ja, en die buikpijn is vervelend. Ben je al bij de dokter geweest? Misschien heeft die iets kalmerends voor je maag.
En van wie moeten al die dingen zeg? Je hebt buikpijn! En dan nog je dag overvol willen proppen.
Nou goed, dat dus. Ik moet zeggen dat ik soms wel de indruk krijg dat je een beetje stilstaat, kan dat kloppen? Dat het tijd is dat je (met hulp!) weer van de bodem afkrabbelt en voorzichtig begint te klimmen. Ik vind dat jij zo weinig begeleiding krijgt. Eens in de zoveel weken een bmw waarvan je het gevoel hebt dat hij je neit serieus neemt, is niet echt de behandeling die ik zou adviseren aan iemand met een bo.
Ik vind het zo raar, ik heb volgende week een afspraak met opperbaas, om feedback te geven op een plan dat hij dan de afdeling wil voorleggen, hoor ik vandaag dat hij het vanochtend al aan iedereen heeft voorgelegd. Ik had daar graag bij geweest? Waarom nodigt hij me niet uit? Ik hoop dan voor hem dat hij niet als antwoord geeft dat hij denkt dat ik dat niet aankan, want dan maak ik hem toch even fijntjes duidelijk dat ik dat zelf het beste weet. Ik had heus wel moe geworden van die bijeenkomst hoor, maar ik had het wel aangekund. Nu voel ik me zo'n paria. En bovendien, wat voor feedback wil hij nog als hij het al heeft gepresenteerd??? Ik ben geneigd af te zeggen met een of andere rotopmerking, maar dat doe ik maar niet.
Het is trouwens niet in goede aarde gevallen bij mijn collega's. Het betrof ook wat zaken die ik heb aangezwengeld middels bo en waar baas en ik het niet over eens kunnen worden (taakverdeling enzo). Nu heeft dus iedereen hem dezelfde afkeurende reactie gegeven als ik... Fijn om te horen, maar ja, heb er niks aan.
Verder met een collega afgesproken dat we elkaar eraan gaan blijven herinneren dat we om die eikelachtige dingen te blijven lachen, en er samen het beste van te maken. Ach, we kunnen het allicht proberen
Ja, en die buikpijn is vervelend. Ben je al bij de dokter geweest? Misschien heeft die iets kalmerends voor je maag.
En van wie moeten al die dingen zeg? Je hebt buikpijn! En dan nog je dag overvol willen proppen.
Nou goed, dat dus. Ik moet zeggen dat ik soms wel de indruk krijg dat je een beetje stilstaat, kan dat kloppen? Dat het tijd is dat je (met hulp!) weer van de bodem afkrabbelt en voorzichtig begint te klimmen. Ik vind dat jij zo weinig begeleiding krijgt. Eens in de zoveel weken een bmw waarvan je het gevoel hebt dat hij je neit serieus neemt, is niet echt de behandeling die ik zou adviseren aan iemand met een bo.
Ik vind het zo raar, ik heb volgende week een afspraak met opperbaas, om feedback te geven op een plan dat hij dan de afdeling wil voorleggen, hoor ik vandaag dat hij het vanochtend al aan iedereen heeft voorgelegd. Ik had daar graag bij geweest? Waarom nodigt hij me niet uit? Ik hoop dan voor hem dat hij niet als antwoord geeft dat hij denkt dat ik dat niet aankan, want dan maak ik hem toch even fijntjes duidelijk dat ik dat zelf het beste weet. Ik had heus wel moe geworden van die bijeenkomst hoor, maar ik had het wel aangekund. Nu voel ik me zo'n paria. En bovendien, wat voor feedback wil hij nog als hij het al heeft gepresenteerd??? Ik ben geneigd af te zeggen met een of andere rotopmerking, maar dat doe ik maar niet.
Het is trouwens niet in goede aarde gevallen bij mijn collega's. Het betrof ook wat zaken die ik heb aangezwengeld middels bo en waar baas en ik het niet over eens kunnen worden (taakverdeling enzo). Nu heeft dus iedereen hem dezelfde afkeurende reactie gegeven als ik... Fijn om te horen, maar ja, heb er niks aan.
Verder met een collega afgesproken dat we elkaar eraan gaan blijven herinneren dat we om die eikelachtige dingen te blijven lachen, en er samen het beste van te maken. Ach, we kunnen het allicht proberen
vrijdag 18 februari 2011 om 16:10
Lief, er valt vast wel te onderhandelen over de taken. Maar dat vind ik nu net zo moeilijk, wat kan ik nu wel aan en wat niet. In mijn eigen functie kan ik dat nu wel omdat ik de taken ken en weet wat veel of weinig energie kost. Straks is alles nieuw en alles klinkt leuk dus dan is die keuze veel moeilijker. Die nieuwe functie is net als mijn huidige heel veelzijdig en bestaat dus uit heel veel verschillende onderdelen waarvan ik nu nog niet kan overzien hoeveel energie wat kost.
Wat een stomme actie van opperbaas, wel fijn dat je collega's ook dezelfde bezwaren hebben als jij. En zolang je er met collega's nog om kunt lachten is het al veel werkbaarder.
Marriss, ik snap denk ik wel wat Lief bedoelt. Je benadrukt vaak de negatieve dingen en de dingen die niet gelukt zijn. Je kan vandaag bijvoorbeeld ook anders bekijken, je bent lekker naar de sportschool gedaan, je hebt de grenzen van je lichaam gerespecteerd en voor jezelf gezorgd door een nieuwe afspraak te maken voor shiatsu. En nu lig je lekker op de bank met een kopje thee en je katten lekker warm tegen je aan te genieten van je boek en laat je de klusjes rustig liggen tot je zin hebt om ze te doen.
Dat zegt hetzelfde, maar dan veel positiever . Als je de goede dingen kunt zien en benadrukken dan zijn de slechte dingen minder overheersend. Ik heb dat ook gehad, elke dag als mijn vriend thuis kwam begon ik over alles wat niet goed was die dag, dat ik moe was en hoofdpijn had. Op den duur ging de knop om en vertelde ik eerst de goede dingen, dat kunnen hele kleine dingen zijn (bijvoorbeeld dat ik boodschappen gedaan had of dat ik had genoten van een bad) en daarmee werd het moment dat hij thuis kwam weer een stuk leuker (ook voor hem).
Ben het ook met Lief eens dat je wel heel weinig begeleiding/hulp krijgt. Die bmw lijkt me tot nu toe niet heel nuttig voor je. Misschien toch maar eens een onafhankelijke psycholoog zoeken. Een psych kijkt volgens mij toch wat verder en breder dan een bmw en dat lijkt me voor een bo wel noodzakelijk. Je burnout wordt namelijk niet veroorzaakt door je werk, die is gekomen door de manier waarop jij met je werk, je collega's en andere dingen omgaat. En hoe cliche ook, dat is vaak het resultaat van je opvoeding en de dingen die in je jeugd/schooltijd/studie hebt meegemaakt.
Wat een stomme actie van opperbaas, wel fijn dat je collega's ook dezelfde bezwaren hebben als jij. En zolang je er met collega's nog om kunt lachten is het al veel werkbaarder.
Marriss, ik snap denk ik wel wat Lief bedoelt. Je benadrukt vaak de negatieve dingen en de dingen die niet gelukt zijn. Je kan vandaag bijvoorbeeld ook anders bekijken, je bent lekker naar de sportschool gedaan, je hebt de grenzen van je lichaam gerespecteerd en voor jezelf gezorgd door een nieuwe afspraak te maken voor shiatsu. En nu lig je lekker op de bank met een kopje thee en je katten lekker warm tegen je aan te genieten van je boek en laat je de klusjes rustig liggen tot je zin hebt om ze te doen.
Dat zegt hetzelfde, maar dan veel positiever . Als je de goede dingen kunt zien en benadrukken dan zijn de slechte dingen minder overheersend. Ik heb dat ook gehad, elke dag als mijn vriend thuis kwam begon ik over alles wat niet goed was die dag, dat ik moe was en hoofdpijn had. Op den duur ging de knop om en vertelde ik eerst de goede dingen, dat kunnen hele kleine dingen zijn (bijvoorbeeld dat ik boodschappen gedaan had of dat ik had genoten van een bad) en daarmee werd het moment dat hij thuis kwam weer een stuk leuker (ook voor hem).
Ben het ook met Lief eens dat je wel heel weinig begeleiding/hulp krijgt. Die bmw lijkt me tot nu toe niet heel nuttig voor je. Misschien toch maar eens een onafhankelijke psycholoog zoeken. Een psych kijkt volgens mij toch wat verder en breder dan een bmw en dat lijkt me voor een bo wel noodzakelijk. Je burnout wordt namelijk niet veroorzaakt door je werk, die is gekomen door de manier waarop jij met je werk, je collega's en andere dingen omgaat. En hoe cliche ook, dat is vaak het resultaat van je opvoeding en de dingen die in je jeugd/schooltijd/studie hebt meegemaakt.
vrijdag 18 februari 2011 om 16:30
Ja, zo kan ik het ook opschrijven inderdaad....maar zo voelt het niet voor mij. Ik baal van die schouder, het doet me erg zeer en belemmert me, en dat vind ik erg hinderlijk. Ik zat nogal op de goeie weg, hij deed al een tijdje geen pijn meer en ik had een klein beetje hoop dat ik voorlopig niet meer naar shiatsu hoefde... En dat is even een tegenvaller. Vooral omdat ik me vorige week zo goed voelde heb ik nu wat moeite met die tegenslagen. Ik accepteer ze hoor, ik doe het rustig aan, lig op de bank, heb weer een afspraak gemaakt bij shiatsu, maar ik ben er niet blij mee, en dat kom ik hier van me af schrijven....
vrijdag 18 februari 2011 om 16:48
En dat mag je doen op jouw manier. We doen het allemaal op onze manier en zeggen/schrijven de dingen die ons op dat moment door het hoofd gaan.
Ik snap heel goed dat je baalt van je schouder en de overgang met de vakantie heel groot is. De eerste dip na een goede periode komt harder aan dan wat dan ook (been there, done that). Elke volgende dip (want er zullen helaas nog heel veel volgen) wordt makkelijker omdat je weet dat na het dal de top ook weer komt (met helaas na elke top ook weer een dalletje).
Wat ik probeerde was om Lief haar post te verduidelijken (en dat kan ze heel goed zelf eigenlijk) en jouw de positieve dingen van deze dag te laten zien. Soms helpt het als een ander je wijst op de goede dingen, soms kan dat je gevoel net iets veranderen waardoor je van een 3 naar een 4 of 5 gaat bijvoorbeeld.
Wat vind je van de hulp die je tot nu toe geboden krijgt, vind je dat voldoende of denk je dat je meer hulp nodig hebt. Rust alleen is in mijn ogen namelijk niet genoeg.
Ik snap heel goed dat je baalt van je schouder en de overgang met de vakantie heel groot is. De eerste dip na een goede periode komt harder aan dan wat dan ook (been there, done that). Elke volgende dip (want er zullen helaas nog heel veel volgen) wordt makkelijker omdat je weet dat na het dal de top ook weer komt (met helaas na elke top ook weer een dalletje).
Wat ik probeerde was om Lief haar post te verduidelijken (en dat kan ze heel goed zelf eigenlijk) en jouw de positieve dingen van deze dag te laten zien. Soms helpt het als een ander je wijst op de goede dingen, soms kan dat je gevoel net iets veranderen waardoor je van een 3 naar een 4 of 5 gaat bijvoorbeeld.
Wat vind je van de hulp die je tot nu toe geboden krijgt, vind je dat voldoende of denk je dat je meer hulp nodig hebt. Rust alleen is in mijn ogen namelijk niet genoeg.
vrijdag 18 februari 2011 om 16:55
Maris, het was niet rot bedoeld.
Ik bedoel alleen maar dat ik wat herken van toen ik me rot voelde en niet meer vooruit kwam. Dat ik me belemmerd voelde omdat ik nooit eens zonder spuiten kan eten, altijd vantevoren een restaurant moet bellen om te vragen of ze snappen wat gluten zijn en of ik wel wat knaps krijg en niet een droog stukje vlees, dat ik zo moe word van al dat auto-immuungeraas in mijn lijf, dat ik zo moe was/ben van die burnout en dat het allemaal niet mijn schuld was dat ik me zo kut voelde. Ik heb mezelf in december helemaal tot slachtoffer gebombardeerd en ik zeg niet dat jij dat nu net zo erg doet als ik toen, maar ik herken wel de manier van denken in jouw berichten.
Ik wil je daarop wijzen zodat je dat gaat zien en jezelf er verder mee kan helpen. Omdat ik me zo onderhand best zorgen om je maak.
Er is toch ook potverdorie helemaal haast niemand die jou wat handvatten aan de hand doet om mee aan de slag te gaan. Ik vind ook dat alleen bmw en wat lotgenotencontact niet genoeg is.
Ik bedoel alleen maar dat ik wat herken van toen ik me rot voelde en niet meer vooruit kwam. Dat ik me belemmerd voelde omdat ik nooit eens zonder spuiten kan eten, altijd vantevoren een restaurant moet bellen om te vragen of ze snappen wat gluten zijn en of ik wel wat knaps krijg en niet een droog stukje vlees, dat ik zo moe word van al dat auto-immuungeraas in mijn lijf, dat ik zo moe was/ben van die burnout en dat het allemaal niet mijn schuld was dat ik me zo kut voelde. Ik heb mezelf in december helemaal tot slachtoffer gebombardeerd en ik zeg niet dat jij dat nu net zo erg doet als ik toen, maar ik herken wel de manier van denken in jouw berichten.
Ik wil je daarop wijzen zodat je dat gaat zien en jezelf er verder mee kan helpen. Omdat ik me zo onderhand best zorgen om je maak.
Er is toch ook potverdorie helemaal haast niemand die jou wat handvatten aan de hand doet om mee aan de slag te gaan. Ik vind ook dat alleen bmw en wat lotgenotencontact niet genoeg is.
vrijdag 18 februari 2011 om 17:15
Ik vrees dat ik toch naar die verjaardag ga straks . Mijn vriend belde net en hij is moe en chagrijnig en wil niet alleen. Ik heb geen zin in discussie over zoiets stoms als een verjaardag en ik voel me op zich best goed, dus ik ga voor hem maar mee. Misschien kan ik net als tijdens mijn overleg op mijn werk vorige week dit nu ook anders beleven en me verbazen over hoe dom en leeg die mensen daar zijn ipv me er boos over te maken. Verstand op nul en blik op oneindig.
vrijdag 18 februari 2011 om 17:17
Ik moet inderdaad meer hulp/begeleiding krijgen, en dat zal ook vast en zeker nog komen. Rust is absoluut niet genoeg, maar ik heb die rust wel heel erg nodig (gehad).
Ben er zo langzamerhand in ieder geval wel aan toe om ook met mezelf aan de slag te gaan, er ligt ook een aandeel in mijn karakter dat ik hierin ben terecht gekomen, en daar wil ik graag meer inzicht in / in veranderen. En daar zal ik begeleiding bij nodig hebben. Ik had verwacht dat bmw daarmee aan de slag zou gaan, maar dat valt wat tegen. Sowieso wil hij mij maar 1x per 2 á 3 weken zien, terwijl ik eigenlijk wel wekelijks begeleiding wil. Daarnaast merk ik dat ik geen klik met deze man heb en zijn benaderingswijze niet bij mij past. Ik voel me niet op mn gemak en ben niet open. Dit ga ik deze week met hem bespreken en vervolgens ga ik die week erna bij ba aangeven dat ik liever naar een psych wil dan naar een mw. Een psych gaat volgens mij net een stapje verder en diepgaander dan mw.
Maar zowel ikzelf, als lg als ba als bmw, wilden me eerst op vakantie laten gaan (dat gaf immers al genoeg spanningen) alvorens we verder aan de slag zouden gaan.
Mn moeder vroeg net ik of morgen met haar naar de bios ga (haar naam was sarah) daar heb ik eigenlijk wel zin in! Lijkt een prachtige film en vind het wel gezellig om even met mn moeder op pad te gaan.
Ben er zo langzamerhand in ieder geval wel aan toe om ook met mezelf aan de slag te gaan, er ligt ook een aandeel in mijn karakter dat ik hierin ben terecht gekomen, en daar wil ik graag meer inzicht in / in veranderen. En daar zal ik begeleiding bij nodig hebben. Ik had verwacht dat bmw daarmee aan de slag zou gaan, maar dat valt wat tegen. Sowieso wil hij mij maar 1x per 2 á 3 weken zien, terwijl ik eigenlijk wel wekelijks begeleiding wil. Daarnaast merk ik dat ik geen klik met deze man heb en zijn benaderingswijze niet bij mij past. Ik voel me niet op mn gemak en ben niet open. Dit ga ik deze week met hem bespreken en vervolgens ga ik die week erna bij ba aangeven dat ik liever naar een psych wil dan naar een mw. Een psych gaat volgens mij net een stapje verder en diepgaander dan mw.
Maar zowel ikzelf, als lg als ba als bmw, wilden me eerst op vakantie laten gaan (dat gaf immers al genoeg spanningen) alvorens we verder aan de slag zouden gaan.
Mn moeder vroeg net ik of morgen met haar naar de bios ga (haar naam was sarah) daar heb ik eigenlijk wel zin in! Lijkt een prachtige film en vind het wel gezellig om even met mn moeder op pad te gaan.
